همیشه چیزهایی که نداشته ام را
بسیار دوست داشته ام،
همچون تو
که بسیار دوری
که بسیار  ندارمت ...


📚از خودت برایم بگو
#پابلو نرودا

نه می‌توانیم بمیریم
نه می‌توانیم زندگی کنیم

نه می‌توانیم همدیگر را ببینیم
نه می‌توانیم همدیگر را ترک کنیم..

#ژان_پل_سارتر
📚 گوشه نشینان آلتونا

وقتی که همه ی پرنده ها برای زمستون،
به سوی جنوب کوچ می‌کنند،
یه پرنده‌ی عجیب و غریب راهش رو کج کرده به سمت شمال ...
در حالی که به خودش می‌لرزه
در سرما به سمت شمال پرواز می‌کنه!
و می‌گه: "این‌طوری نیست که من،
یخ و سرما و زمینِ پر از برف رو دوست داشته باشم!
بلکه به خاطر این به شمال می‌رم،
که بعضی وقت‌ها دوست دارم که:
تنها پرنده‌ی شهر باشم  ...  


#شل_سیلور_اشتاین

#دکتر_هلاکویی

بدان اگر مهربان باشی تو را به داشتن
انگیزه های پنهان متهم میکنند
ولی مهربان باش،

اگر شریف و درستکار باشی فریبت میدهند،
ولی شریف و درستکار باش،

نیکی‌های امروزت را فراموش میکنند
ولی نیکوکار باش،

بهترین های خودت را به دیگران ببخش،
حتی اگر اندک باشد

در انتها خواهی دید آنچه می‌ماند
میان تو و خدای توست،

روزی که
مجبور بشیم زمین رو تخلیه کنیم،
من روی سیّاره‌ی مسکونی جدید،
عطرفروشی ‌می‌زنم
و از دلتنگی آدما کاسبی می‌کنم!

عطر خاک بارون‌خورده می‌فروشم
عطر چمن کوتاه‌شده
عطر زعفرون و برنج
عطر بازار خشکبار و ادویه
بوی اقاقیا توی کوچه‌ها، تو فصل بهار!
و من فكر كردم كه
حالا كه اين عطرها
به دفعات به طور رايگان
در دسترسم هستند،
زندگى رو آسون تر بگيرم
و ازشون استفاده  كنم!

مخصوصأ عطر آدمهايى كه
نمى‌دونيم تا كى مجال بودن در كنارشون رو داريم!...
امروز را زندگی کن

بدون عشق ، موسیقی وجود ندارد،

بدون موسیقی ، رویایی در کار نخواهد بود.

و بدون رویا ، افسانه ای در کار نیست .

و بدون افسانه ها، از شجاعت خبری نیست و

بدون شجاعت ، هیچ کس قادر نیست بار غم را به دوش بکشد...

#فردریک_بکمن

Alireza Ghorbani – Gisooye Baran (320).mp3

اوقات فراغت زندگی ،
فرصتی شد

تا با انگشتانم کلمه ای را بر صفحه سنگی زندگی حک کنم که تنها چاره زندگیم شد،

کلمه صبر

#ع_دباغ

حواسمان به چروک هایِ دور چشم مادرانمان
و لرزش دست های پدرانمان باشد

حواسمان به تٙر شدن های گاه و بیگـاهِ
چشم هایِ کم سو و دلتنگیِ شان باشد

حواسمان باشد آن ها خیلی زود پیــر می شوند
و خیلی زودتر از آنـچه فکـرش را می کنیـم از کنارمان می رونـد.

حواسمان باشد به دلگیـریِ غروب هایِ تنهاییِ شان...

حواسمـان باشد که آن ها تمامِ عمـر
حواسشان به مـا
به آرام قد کشیدنمان،
نیاز ها و نازهایمان بوده است.

آن ها یک روز آنقدر پیـر میشوند که
حتی اسم هایمان را هم فراموش می کنند.

حواسمان به گرانترین و
بی همتا ترین عشق هایِ زندگیمان
به بابا به مامان ها خیلی باشـد

طاهره قشنگ من ، جوانی ، تمام مدت اش چند ثانیه است، تا چشم بهم بزنی ، پیر و شکسته خواهی شد طوری رفتار مکن که در دوران پیری فکر اینکه چطور مرا از خود راندی تو را اذیت نکند.

ولی من اگر هزاران سال زنده باشم پیر و شکسته و مردنی شوم باز یاد تو خواهم بود باور کن اگر بمیرم استخوان هایم  خاکسترم جسدم  کفن ام ، تو را دوست خواهند داشت.

به هر حال دوست قشنگ و زیبای من ، برای من منت بگذار ، برای من مرحمت کن لطف کن چند کلمه بنویس ، حتی اگر از من متنفر باشی آن را هم بنویس، ولی اگر این دفعه نامه مرا بی جواب بگذاری دیوانه خواهم شد. آیا حاضری من بیچاره شوم؟ من همیشه یاد تو هستم . تو نشانه عظمت هنر خدایی  زیرا قدرت خدا در چشمان تو تجلی کرده است.

طاهره عزیز و قشنگ من ، چقدر لطف و مرحمت است که نامه ای برای من بنویسی ، تا من آن را شب و روز همیشه و همیشه با خود داشته باشم . چون جان شیرین آن را نگاه دارم . در شب های تنهایی هزار بار آن را بخوانم و صدهزار بار ببوسم و ببویم.

خداحافظ

طاهره، طاهره عزیزم
غلامحسین ساعدی

اما برای شادمانی
سیاره ی ما
چندان آماده نیست
خوشی را باید
از چنگ روزهای آینده
بیرون کشید
در این زندگی
مردن
دشوار نیست
ساختن زندگی
بسیار دشوارتر است.

#مایاکوفسکی

زندگی
دشوارترین امتحان است.
بسیارے از مردم مردود مے‌شوند
چون سعے مے‌کنند
از روی دست هم بنویسند،
غافل از این که
سوالات موجود در برگه‌ے هر کسے فرق می‌کند.

#میلان_کوندرا

بیا بنشین دمی
بیا برایم داستان بگو
از آن قصه های شیرین زندگی
گرم بر دور کرسی زمستان های سرد بگو
آن نگاه های پر مهر پدر
و دستهای نرم مادر بگو
از بی غمی روز های سادگی بگو
بیا بنشین دمی
همگی خسته از درد ها
کمی از خوبی ها بگو
چای را بهانه ای کن
از شیرینی قند پهلو بگو
دیگر تابی نیست 
از هوای پاک و دل های پاک بگو
از کوچه های برف گرفته و مردمی مهربان بگو
بیا بنشین دمی
از نگاه های زیبا
از خاطره های خوش
از شیرینی ٱرزوها
از رویاهای جوانی
بگو

بیا
از داستان دل‌ های تنگ
بگو

#ع_دباغ

روان‌شناسی ارتباط انسان با طبیعت https://share.google/iqGwj2o2y2wya3OTo

آدم ‌ها گاهی می‌شکنند...
ولی این طوری نیست که شکستن‍‍‌شان
صدای تِق داشته باشد...
و همه بفهمند که فلانی...
فلان ‌روز...
فلان ‌جا شکست!...
‍‍شکستن آدم‌ها را شاید فقط بشود دیـد...
از خنده‌های یهویی شان که
وسط جمع تحویل اطرافیان می‌دهند...
یا حتی توی آینه به خودشان...
از تعداد موهای سفیدشان که
یهو در گوشه‌ ای از سرشان پیدا میشود...
و شاید هم از قیافه‌شان که کمرنگ‌تر می‌شود.
و خودشان که هر چه پرهیاهوتر می‌شوند
در ظاهر...
در کنج‌شان بیشتر چال‌ می‌شوند...
و بی‌صداتر و آرام‌تر از همیشه‌شان...
‍‍شکستن آدم‌ها را نمی‌شود شنید
می‌شود "دیــد"...
که فلانی نه دیگر مثل قبلش...
و نه دیگر مثل خودش...
هیچ کدام نیست...