پروفسور فرانسوی در جشن بازنشستگی اش در دانشگاه سوربن فرانسه چنین گفت:

من عمرم را وقف ادبیات ایرانی کردم و برای اینکه به شما اساتید و روشنفکران جهان توضیح دهم که این ادبیات عجیب چیست، چاره ای ندارم جز اینکه به مقایسه بپردازم و بگویم که ادبیات فارسی بر چهار ستون اصلی استوار است:

(فردوسی ، سعدی ، حافظ و مولانا!)

فردوسی ، هم سنگ و همتای هومر یونانی است و برتر از او .

سعدی ، آناتول فرانس فیلسوف را به یاد ما می آورد و داناتر از او .

حافظ با گوته ی آلمانى قابل قیاس است ، که او خود را ، شاگرد حافظ و زنده به نسیمی که از جهان او به مشامش رسیده ، میشمارد!

اما مولانا ، در جهان هیچ چهره ای را نیافتم ، که بتوانم مولانا را به او تشبیه کنم ، او یگانه است و یگانه باقی خواهد ماند ، او فقط شاعر نیست ، بلکه بیشتر جامعه شناس است و روانشناسی کامل ، که ذات بشر و خداوند را دقیق می شناسد ، قدر او را بدانید و به وسیله ی او خود و خدا را بشناسید!


من اگر تا پایان عمرم دیگر حرفی نزنم ، همین شعر برای همیشه کافی است:

باران که شدى مپرس ، اين خانه کيست
سقف حرم و مسجد و ميخانه يکيست

باران که شدى، پياله ها را نشمار
جام و قدح و کاسه و پيمانه يکيست

باران! تو که از پيش خدا مى آیی !
توضيح بده عاقل و فرزانه يکيست

بر درگه او چونکه بيفتند به خاک
شير و شتر و پلنگ و پروانه يکيست

با سوره ى دل، اگر خدا را خواندى
حمد و فلق و نعره ى مستانه يکيست

از قدرت حق، هر چه گرفتند به کار
در خلقت حق، رستم و موریانه يکيست

گر درک کنى، خودت خدا را بينى
درکش نکنى، کعبه و بتخانه يکيست!

مهربانی هیچ هزینه ای ندارد و رساندن دانش عبادت است

🔴 *ربع پایانی عمر*

ربع پایانی عمر
نوشته :
بیر یوهانسون

بیر یوهانسون، جامعه‌شناس سوئدی که در دانشگاه استکهلم جامعه‌شناسی تدریس می‌کرد، مقاله‌ای برای سالمندان نوشته است که در آن تجربه شخصی‌اش پس از بازنشستگی را با عنوان «ربع پایانی عمر» بازگو می‌کند:

همان‌طور که می‌دانی... زمان طوری حرکت می‌کند که گویی تو را می‌رباید، بی‌آن‌که متوجه سرعت گذرش باشی...
انگار همین دیروز بود که جوان بودم و تازه زندگی را آغاز می‌کردم... ولی به طرز عجیبی احساس می‌کنم که این اتفاق مربوط به قرن‌ها پیش بوده، و از خود می‌پرسم: همه‌ی آن سال‌ها کجا رفتند؟
می‌دانم که همه‌ی آن‌ها را زندگی کرده‌ام، خاطراتی از آن زمان و رویاهایی که در سر داشتم دارم...
اما ناگهان متوجه شدم که اکنون در ربع پایانی زندگی‌ام هستم، و این کشف مرا شگفت‌زده کرد...
همه‌ی آن سال‌ها کجا رفتند!؟ جوانی‌ام کی و کجا از من جدا شد؟
در طول عمرم با سالمندان زیادی روبه‌رو شدم، اما همیشه فکر می‌کردم پیری چیزی دور از من است... آن زمان در ربع اول مسیر زندگی‌ام بودم و ربع چهارم آن‌قدر دور به‌نظر می‌رسید که حتی نمی‌توانستم تصورش را بکنم...
اما حالا، ربع چهارم در را کوبیده، از آستانه‌ام گذشته و جوانی‌ام را با خود برده است... دوستانم بازنشسته شده‌اند، موهایشان سفید شده، آهسته راه می‌روند، به سختی می‌شنوند، به زحمت می‌فهمند...
برخی از آن‌ها از من بهترند و برخی بدتر... اما به‌وضوح می‌بینم که چقدر تغییر کرده‌اند... دیگر آن آدم‌های پرشور و جوانی که در خاطرم بودند نیستند...
ما اکنون همان سالمندانی هستیم که زمانی نگاهشان می‌کردیم و هرگز تصور نمی‌کردیم روزی مثل آن‌ها شویم...

امروز برایم حمام کردن خودش به هدف روز تبدیل شده!! و چرت نیم‌روزی دیگر اختیاری نیست، بلکه ضروری‌ست!!
چرا که اگر خودم به‌دلخواه نخوابم، همان‌جا که نشسته‌ام خوابم می‌برد...

و این‌گونه وارد فصل جدیدی از زندگی‌ام شده‌ام، بی‌آن‌که برای دردها، ناتوانی‌ها و کارهایی که می‌خواستم انجام دهم ولی هرگز نکردم آماده باشم...
چقدر برای کارهایی که نباید انجام می‌دادم پشیمانم... و چقدر برای چیزهایی که باید انجام می‌دادم و نکردم افسوس می‌خورم...
در عین حال، کارهای زیادی هم هست که از انجامشان در گذشته خوشحالم...

پس اگر تو هنوز وارد ربع پایانی زندگی‌ات نشده‌ای... بگذار به تو یادآوری کنم که زودتر از آن‌چه فکرش را می‌کنی از راه می‌رسد...
بنابراین، هرچه در زندگی‌ات می‌خواهی انجام دهی، همین حالا انجامش بده...
کار را به فردا نینداز!!
زندگی با سرعت می‌گذرد... پس هرچه می‌توانی امروز انجام بده، چون هیچ‌گاه نمی‌توانی مطمئن باشی که در کدام ربع از زندگی‌ات هستی...
هیچ تضمینی نیست که همه‌ی فصل‌های عمرت را ببینی... پس امروز را زندگی کن و هرچه می‌خواهی انجام دهی یا بگویی تا عزیزانت به‌یاد بسپارند، همان امروز بگو و انجام بده...
امیدوار باش که قدردانت باشند و به‌خاطر همه‌ی آن‌چه برایشان در این سال‌ها کرده‌ای، دوستت داشته باشند...

«زندگی» هدیه‌ای است برای تو.
و نحوه‌ی زندگی‌ات، هدیه‌ای‌ست برای کسانی که بعد از تو می‌آیند...
پس آن را عالی کن... زندگی‌ات را خوب زندگی کن.
از روزت لذت ببر...
کاری مفرّح انجام بده...
شاد باش...
برای تو روزی فوق‌العاده آرزو دارم...

به یاد داشته باش که «سلامتی» ثروت واقعی‌ست، نه طلا و نقره...
و بهتر است این موارد را هم در نظر داشته باشی:

بیرون رفتن خوب است

بازگشت به خانه بهتر

فراموش کردن اسامی اشکالی ندارد... چون بعضی‌ها حتی فراموش کرده‌اند که تو را می‌شناسند!

می‌دانی که قرار نیست در همه‌چیز حرفه‌ای باشی، مثل گلف

کارهایی که قبلاً انجام می‌دادی، دیگر برایت مهم نیستند، و این‌که اهمیتی هم نمی‌دهی که دیگر علاقه‌ای نداری

روی صندلی راحتی و با تلویزیون روشن بهتر از تخت می‌خوابی

دلت برای روزهایی که فقط با کلید «روشن» و «خاموش» همه‌چیز کار می‌کرد تنگ شده

تمایل داری از کلمات کوتاه‌تری استفاده کنی: «چی؟»... «کی؟»... «کجا؟»

لباس‌های زیادی در کمد داری... که بیش از نیمی از آن‌ها را دیگر هرگز نخواهی پوشید

چیزهای قدیمی برایت ارزشمندتر می‌شوند:
آهنگ‌های قدیمی
فیلم‌های قدیمی
و از همه بهتر: دوستان قدیمی!!


این را برای دوستان قدیمی‌ات بفرست... بگذار بخندند و با تو هم‌نظر باشند...
و به یاد داشته باش: مهم نیست چه اندازه جمع کرده‌ای، بلکه مهم این است که چه چیزهایی پخش کرده‌ای...
و این نشان می‌دهد که چه نوع زندگی‌ای داشته‌ای...

در پایان... و گمان می‌کنم این خلاصه‌ی خرد زندگی‌ام باشد:

ما خوب می‌دانیم که نمی‌توانیم زمانی به عمرمان بیفزاییم، اما می‌توانیم زندگی را به زمانمان بیفزاییم..


🌸

به نام خدا

🔸 هم دانشکده‌ای عزیز، همکار ارجمند، دانشجوی گرامی

با کمال افتخار به اطلاع می‌رساند هفتادمین سال تاسیس دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز را در نیمه دوم 1404 جشن خواهیم گرفت. هفتاد سال بالندگی و اثرگذاری در ایران عزیز و جهان.
مشتاقیم در این جشن به یاد ماندنی از حضور و حمایت فارغ التحصیلان و علاقمندان این دانشکده بهره‌مند شویم. لطفا هرگونه ایده، خاطره، عکس، سند و هر موضوع دیگری که می تواند بخشی هر چند جزیی از تاریخ هفتاد ساله دانشکده باشد را با ما در میان بگذارید.
با آدرسهای زیر با من در تماس باشید و آنها را در گروه های مختلف به اشتراک بگذارید.

دکتر حسین نوید- رئیس دانشکده کشاورزی

ایتا:
https://eitaa.com/joinchat/1547371800C4f939763d0

تلگرام:
https://t.me/+9b7Q0d4__NRlNTFk

واتساپ:
https://chat.whatsapp.com/D9YLDplODPMEivjie3eg8W?mode=ac_t

لینکدین:

Faculty of Agriculture, University of Tabriz

جای گیاهِ بامبو را که
عوض کنی دیگر رشد نمیکند؛
پژمرده میشود

میدانی چرا؟
چون ریشه اش را همانجا، جا میگذارد...

دلِ آدمیزاد که دیگر کمتر از
گیاه نیست جانم...
گاهی ریشه اش جا میماند در
دلی
لبخندی
بوسه ای...

‎‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌  ‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

چه برانی
چه بخوانی
چه به اوجم برسانی
چه به خاكم بكشانی…
نه من آنم كه برنجم ،
نه تو آنے كه برانی..
نه من آنم كه ز فیض نگهت چشم بپوشم ،
نه تو آنے كه گدا را ننوازے به نگاهی
در اگر باز نگردد…
نروم باز به جایے
پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی...
كس به غیر از تو نخواهم ،
چه بخواهے چه نخواهی...
باز كن در كه جز این خانه مرا نیست پناهے ...


مولانا🌹

این زندگی خیلی کوتاه‌تر از اینه که به
خصومت بگذره

و قلب‌ها نیز ارزشمندتر از اونـه که بخوان شکسته بشن پس، لبخند بزن و زیبا و ساده و
«صمیمانه زندگی کن و لذت ببر


#فتحعلی_اویسی

عصر بود و هوای بارانی
داشتم زیر باران خیس می شدم
به سایه بان یکی از مغازه ها پناه بردم
به زیبایی صدای باران و مردمی که با سرعت عبور می‌کردند ، خیره بودم !
ناگهان صدای پسر نو جوانی مرا برگرداند:
آقا ببخشید ، کیک یا کوکی می‌خواستید؟
چند ثانیه مکث کردم
ویترین اوپن مغازه ، کیک و کوکی های چیده شده
گفتم : تازه ست ؟
گفت : اره ، ما از صبح داریم می‌پزیم و فروش میکنیم
گفتم دونه ای یا کیلویی ؟ قیمت چنده ؟
توضیح داد و قیمت رو هم گفت ،
دیدم خسته ست
کمی باهاش گپ زدم
اومد نزدیک ، دستانش رو گذاشت روی ویترین ، به چشماش نگاه کردم غمناک بود!
آهی کشید و چند تا جمله رو پشت سر هم بهم گفت :
« همه چیز داره آپدیت و بروز میشه ، قیمت ها هر روز تغییر میکنن، بروز میشن ، تکنولوژی ، لوازم و تجهیزات و ...بروز و تازه میشن، ولی تنها ما هستیم که بروز نمی‌شیم ، زندگی میگذره ، عمر قدیمی میشه و زندگی مون دیگه تازه و بروز نمیشه !
و برای افرادی مثل من هیچ چیز بکام نیست! »

من بدون اینکه بتونم حرفی بزنم داشتم گوش میدادم ، نه فقط به حرفاش بلکه به احساسش هم داشتم گوش میکردم ،
سکوت کرد
به فکر رفتم ، پسری نوجوان در اوایل مسیر زندگی ، که داره از صبح تا شب کار می‌کنه ، چقدر نگاه عمیقی داره !

گفتم پسر جان ، زندگی  در طول تاریخ برای اکثر انسان ها با زحمت و سختی همراه بوده ولی مهم اینه که امیدوار باشی و فکر و اندیشه خودت رو تازه نگه داری ،
میدونی آدم ها به اندازه مفید بودنشان زنده اند ،
تو که با کار کردنت ، کام آدم ها رو شیرین میکنی،
این یعنی زندگی
این یعنی تو هستی

#ع_دباغ

Front of the Class (Full Movie) - Tourette Syndrome
https://youtube.com/watch?v=EsPTGIW_hGQ&si=Ip5bw4UTgVgJv9PM

فیلمی بسیار دیدنی

سراغم را بگیر
که دلم برای شنیدنِ صدای تو
و شنیدنِ اسمم از زبان تو
تنگ شده
با من حرف بزن
از حالت
از روزمرِگی هایت
اصلا از خبرهایِ روز بگو
اما بگو
اما باش...
که بدونِ تو
چیزی شبیه زندگی؛
تویِ گلویم گیر می کند


#نرگس_صرافیان_طوفان

پرسید: وقتی غمگینی
چطور می‌خندی؟

گفتم: به کسانی که
دوستشان دارم فکر می‌کنم

به لبخندشان، به نگاه‌شان،
به صدایشان...!

سکوت...
در جایی که پیش‌تر فریاد می‌کشیدی
نه از ضعف است، نه از تسلیم،
بلکه نشانی‌ست از بلوغ

نشانی از آن لحظه‌ای که دیگر نیاز نداری ثابت کنی، نیاز نداری بجنگی،نیاز نداری شنیده شوی

چون فهمیده‌ای که صدای بلند
همیشه صدای حقیقت نیست

اگر طوری زندگی کنی
که
آدم‌ها بعد از معاشرت با تو
حس می‌کنند هنوز هم انسان
خوب و قابل اعتماد در این جهان
وجود دارد..

تو یک آدم امن و حسابی هستی

مغز نمی‌تواند چند کار را با هم انجام دهد، حتی اگر به این توهمِ رایج باور داشته باشیم https://share.google/EDT0ki7v1c1nCfBuk

انقلاب پاکیزگی در ایندور؛ شهری که تمیزی‌اش جاذبه گردشگری شد (فیلم) https://share.google/kvkijQ5XVTFwAzQ1m

چه فرقی می‌کند که امروز
طولانی‌ترین روزِ سال باشد ،
یا کوتاه‌ترینش ؟!
گرم‌ترینش باشد ،
یا سرد‌ترینش ؟!
عید باشد ،
یا یک روزِ معمولی ؟!
آدمی که بخواهد شاد باشد ؛
دنبالِ بهانه نمی‌گردد ،
و کاری به تقویم و مناسبت‌ها ندارد ...
بی دلیل و بی مناسبت ،
می‌خندد و با درخششِ چشمانش ؛
امید را به دل‌هایِ خسته و نا امید ،
تزریق می‌کند ...
آدم‌هایِ مثبت را دوست دارم ،
آدم‌هایی که غصه‌هایشان را برایِ
خودشان نگه می‌دارند ،
و لبخندشان را تویِ خیابان‌هایِ شهر ؛
حراج می‌کنند ،
آدم‌هایی امن و آرام و خواستنی ؛
که دریچه‌ی نگاهشان ؛
به بالاترین قسمتِ کائنات ؛
راه دارد ...

#نرگس‌_صرافیان‌_طوفان

صبوری با خانواده عشق است،
صبوری با دیگران احترام است،
صبوری با خود، اعتماد به نفس است
و صبوری در راه خدا، ایمان است.

اندیشیدن به گذشته اندوه،
و اندیشیدن به آینده هراس می آورد.
به حال بیاندیش تا لذت را به ارمغان آورد.

در جستجوی قلب زیبا باش نه صورت زیبا
زیرا هر آنچه زیباست، همیشه خوب نمی ماند، اما آنچه خوب است، همیشه زیباست.....

یکم شهریور بزرگداشت «ابن‌سینا»
پزشک و دانشمند معروف ایران و جهان

بی‌ شک آنانکه رنج را
از جسم و روح انسانها می‌زدایند ، فرشته‌اند..!

ابوعلی سینا

طبیب نامدار ایرانی و روز پزشک
بر تمامی پزشکان عزیز و مردمدار
به خصوص آنها که همیشه
هوای بیماران نیازمند را دارند مبارک

به احترام پزشکانی که با فداکاری وانسانیت،
پای زندگی مردم می‌ایستند،

زن بودن ، مهارت می‌خواهد

باید بلد باشی پایِ اجاق گاز ،
حینِ سرخ کردنِ کتلت ، با خودت
فکر و خیال‌هایِ عاشقانه کنی و
شعرهایِ دلبرانه بگویی ، در حالی که
غذایت نه ذره‌ای بسوزد ، نه بی نمک باشد

باید بتوانی هنگامِ شستنِ ظرف‌ها ،
موسیقیِ دلخواهت را زمزمه کنی ،
چشمهایت را ببندی و با همان حالتِ ژولیده
و دستهایِ کف آلود ، تصور کنی رویِ
صحنه‌ای و هزاران نفر تو را تشویق می‌کنند

زن که باشی ، باید بتوانی در حالی که
لباس می‌شویی و جارو می‌کشی
به همه چیز فکر کنی
فکر کردنی که انتهایش بشود
تصمیم‌های مهم و سنجیده گرفت

زن هایِ خانه‌دار ، استعدادهایِ کشف
نشده‌ای هستند که به حرمتِ زن بودن
متواضعانه در مقامِ یک همسر و یک مادر
کنجِ خانه مانده‌اند و بی هیچ توقعی برایِ
دنیایمان زنانگی می‌کنند

زن بودن ، ساده نیست
پیچیده‌ترین فرمولِ آفرینش است

#نرگس‌_صرافیان‌_طوفان‌

وقتی از گرما کلافه شدی،
یه نسیم خنک خوشبختیه،
وقتی از سرما داری میلرزی،
دو دقیقه کنار بخاری خوشبختیه،
وقتى گرسنه اى،
یه لقمه نون خوشبختیه،
وقتى تشنه اى،
یه قطره آب خوشبختیه،
وقتی تنهایی،
بودنِ یه شخص خوشبختیه ،
وقتى خوابت میاد،
یه چُرت کوچیک خوشبختیه،

خوشبختى یعنی یه مُشت از لحظه ها،
یه مُشت از آدم ها،
یه مُشت از نقطه هاى ریز،
که وقتى کنار هم قرار مى گیرن
یه خط میسازن به اسم "زندگى"...

آدم های این جهان قدر نمیدانند!
اخلاق و رفتار های خوب و پسندیده دیگر مورد استقبال نیست
آدم های پاک و صادق دیگر در این دنیا جایی ندارند
تو اگر کار خوبی انجام دهی کسی از تو تشکر نمی کند
نمیدانم کجای کار اشتباه است
نمیدانم چرا به اینجا رسیده ایم
ولی اخلاق و رفتار را فراموش کرده ایم
ولی من به خودم قول داده ام
که خوب رفتار کنم ، خوب تلاش کنم
و رفتار و اخلاقم با دیگران مهربان باشد
من کاری ندارم که طرف مقابلم چگونه است
من اعتقاد دارم باید خوب باشم
باید با مهربانی با دیگران برخورد کنم
شاید اگر هرکسی این اعتقاد را داشته باشد
زندگی و این جهان زیباتر می شود
اخلاق و رفتار خوب گاهی میتواند
از اتفاقات بد جلوگیری کند
کمی فکر کنیم ، کمی صبرمان را بیشتر کنیم
باور کنید دنیا جای قشنگ تری میشود

#پیمان_چینی_ساز
‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌

Menschen, mit denen man lachen, weinen und tanzen kann, sind die menschen, das die leben ausmachen

افرادی که با آنها میتوانید بخندید، گریه کنید و برقصید ، انسانهایی هستند که زندگی شما را می سازند .