هرگز اندوه کوچکی را نیز به قلب کسی وارد نکن.
شاید به اندازه‌ی همان غم، با فرو ریختن فاصله داشته باشد ...

دانایان سکوت می‌کنند
با استعدادها گفتگو می‌کنند
و ابلهان مجادله می‌کنند...!

#ضرب المثل چینی

#شاملو:

“دلهای ما که بهم نزدیک باشد،
دیگر چه فرقی می کند که
کجای این جهان باشیم
دور باش اما نزدیک…
من از نزدیک بودنهای دور می ترسم..

اون سالهایی که شهر وین بودم ، روز آخر سال چند ساعت قبل از شروع سال جدید میلادی ( ساعت ۱۲ شب) حدود هشت عصر،  مردم در محل های تعیین و آماده شده توسط شهرداری جمع می‌شدند ، این محل ها عمدتا شامل مرکز شهر و مناطق اصلی دیگر و در میادین زیبای شهر احداث میشد، محل های مذکور در اطراف مغازه های چوبی موقت داشت که شیرینی جات خونگی و غذاهای محلی کشورهای مختلف رو سرو میکردن، اوپرا و صحنه اجرا برگزار میشد، درست ساعت ۱۲ که تحویل سال بود در بخش فضای سبز و پارک محصور شده با باند به مدت نیم ساعت اجازه پرتاب مواد محترقه رو میدادن و آنهایی که میخواستند ترقه بازی کنن اطراف می‌ایستادند و به داخل چمن پرتاب میکردن که اونجا هم هیچ کسی حضور نداشت. درست ساعت ۱۲/۳۰ تموم میشد و مردم تا ساعت دو به تبریک گویی، خوردن و نوشیدن و اوپرا مشغول بودن ، تا اینکه شب اول سال به پایان میرسید ، معمولاً هم بدون هیچ آسیب و خسارت جانی و مالی ،
امروز داشتم رفتار و کارهای بچه ها ، جوانها و بزرگسالان مون رو نگاه میکردم، نیم ساعت نه ، یک روز سه شنبه سوری ! نه ، بلکه سه روز از دوشنبه تا چهارشنبه ، صبح ظهر عصر شب ، نه در یک محل خاص بلکه در تمام کوچه‌ها، حیاط ها، کوی و مجتمع ها، پیاده رو ها ، پرتاب بمب و ترقه روی شیشه های خودروهای در حال عبور ، زیر پا و روی سر عابرین پیاده ، روی دیوار خونه ها ، ما میخواهیم سرور و شادی کنیم و به پیشواز بهار برویم ، چند نفر کشته، دهها نفر قطع عضو و صدها نفر زخمی ، حاصل مراسم !
نمیدانم چرا مراسم چهارشنبه سوری که با خرید آینه و شانه ، گل و ماهی قرمز ، جمع شدن اطراف آتش و رقص و آواز خوانی بود به محل جنگ محلی و شهری و زد و خورد ها تبدیل شده است ؟! متاسفانه هر سال هم این تغییر و انحراف از مسیر شادی واقعی و جمعی شدیدتر میگردد ،
فکر میکنم تنها یک راه ممکنه، اون هم مطالعه و شناساندن و اجرای فرهنگ اصلی و باستانی چهارشنبه سوری و پیشوازی بهار با آیینی همگام با سرشت طبیعت و بیداری خاک و شادی های عمومی ست ،
مگر معنی فرهنگ چیست ؟
کمی بیاندیشیم!

#ع_دباغ

#گیر

زندگی چه گیرهایی داشت !

گیر می کنی

گاه به پیچش زلفی
گاه به نگاه خماری
گاه به لبخند شیرینی
گاه به صدای دلنشینی
گاه به تپش امیدی
گاه به ناز مهربانی
گاه به شاد ٍ زیبایی
گاهی بین ماندن و رفتن

گیر میکنی و اسمش میشود
گاه محبت
گاه دوستی
گاه بی وفایی
گاه
عاشقی !

#ع_دباغ

با نام هستی بخش 

زندگی با اولین بهار آغاز داشت
هر سال این زندگی تکرار داشت
این قشنگی ها خبر از راز داشت
راز خًلق ما تکرار این آغاز داشت !

بهار می آید و

رنگ ها تابلویی میشوند در لوح طبیعت
عطرها همپای باد میشوند در مسیر آرزوها
زیبایی ها تصویری میشوند در گلبرگ ها
عشق ها بیدار میشوند به نگاه معشوق ها

بوی خوش در نوبهار
همچو
بوی باران دیده خاک
بوی شب بوهای خیس
بوی گندم زار زرد
بوی نان بر مشام کام ها
بوی جان بر دل افسرده ها
بوی شیرین بر دل فرهاد ها 

رنگ شادی بر صورت غم دیده ها
رنگ سرخ خنده بر لب خشکه ها
رنگ گرم عاشقی بر سینه ها

برای تبرک بهار دلت

آفریدگار 
رنگ  شاد ی بر چهره ها
عطر محبت بر مشام ها
زیبا شکوفه ها بر دست ها
نغمه امید بر دل ها
نسیم مهر بر سینه ها
و نشان صداقت بر عمر ها 
و
انسانیت بر انسان ها
باش

خالق باش
بهار باش

زیبا باش و زیبا بمان

زندگی رازش همین است و بس !

می سپارم نامه را بر دست این آهن نگار
تا رساند عشق من بر دست یار

مبارک بادا این عید و بهاران

#ع_دباغ

‌‌‌

خیلی زیباست
"یخی که عاشق خورشید شد"

زمستان تمام شده و بهار آمده بود؛
تکه یخی کنار سنگی بزرگ جای خوبی برای خواب داشت؛
از میان شاخه های درخت، نوری را دید
با خوشحالی به خورشید نگاه کرد و با صدای بلند گفت: سلام خورشید...من تابحال دوستی نداشته ام با من دوست می شوی؟

خورشید گفت: سلام، اما…
یخ با نگرانی گفت: اما چه؟

خورشید گفت: تو نباید به من نگاه کنی،
باور کن من دوست خوبی برای تو نیستم
اگر من باشم، تو نیستی! می میری، میفهمی؟

یخ گفت: چه فایده که زندگی کنی و کسی را دوست نداشته باشی؟!
چه فایده که کسی را دوست داشته باشی ولی نگاهش نکنی؟!

روزها یخ به آفتاب نگاه کرد و کوچک و کوچک تر شد؛
یک روز خورشید بیدار شد و تکه یخ را ندید؛
از جای یخ، جوی کوچکی جاری شده بود
چند روز بعد از همان جا گلی زیبا به شکل خورشید رویید...
هر جا که خورشید می رفت گل هم با او می چرخید و به او نگاه می کرد،
گل آفتابگردان هنوز عاشق خورشید است…

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک

آسمان آبی و ابر سپید
برگ‌های سبز بید

عطر نرگس، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک می‌رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار

خوش به حال چشمه‌ها و دشت‌ها
خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها

خوش به حال غنچه های نیمه‌ باز
خوش به حال دختر میخک که می‌خندد به ناز

خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب

ای دل من گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمی‌‌ پوشی به کام
باده رنگین نمی‌بینی به جام

نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می‌‌ باید تهی است

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

شاعر : فریدون مشیری

معرفی چند فیلم برتر دنیا که باید دید ، نه یکبار شاید چند بار ..

فیلم سینمایی فارست گامپ 1994 دوبله فارسی
فیلم دیدنی و با مفاهیمی چون سادگی و مهربانی
https://www.aparat.com/v/Q5k2X

SCHINDLER'S LIST 1993-فیلم سینمایی فهرست شیندلر با دوبله فارسی (FULL HD)
https://www.aparat.com/v/vZLny

فیلم بسیار دیدنی ، از جنگ جهانی دوم ، با هنر نمایی لیام نیسون ،
با سکانس پایانی فوق العاده زیبا

یکی از برترین های سینمای جهان
دیدنی و پر مفهوم
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
https://www.aparat.com/v/1wmhJ

حیف است که نبینی

فیلم Hacksaw Ridge با دوبله فارسی _برنده 2 جایزه اسکار

واقعا شاهکار
https://www.aparat.com/v/A38JD

دعای جوشن کبیر به صورت شعر 

خود را به خدا بسپار، وقتی که دلت تنگ است
وقتی که صداقتها ، آلوده به صد رنگ است
خود را به خدا بسپار، چون اوست که بی رنگ است
چون وادی عشق است او، چون دور ز نیرنگ است

خود را به خدا بسپار ، آن لحظه که تنهایی
آن لحظه که دل دارد ،از تو طلب یاری
خود را به خدا بسپار ، همراه سراسر اوست
دیگر تو چه میخواهی ؟! بهر طلبت از دوست

خود را به خدا بسپار، آن لحظه که گریانی
آن لحظه که از غمها ، بی تابی و حیرانی
خود را به خدا بسپار، چون اوست نوازشگر
چون ناز تو میخواهد ، او را ز درون بنگر
خود را به خدا بسپار
‎‌‌

جایی که در آن نفرین زیاد است،
همه در آن درگیرند.!
اگر حتی یک نفر
مورد نفرت و نفرین قرار گیرد،
همه از تشعشع منفی آن نفرین،
به‌نوعی برخوردار می‌شوند.

هر روز و هر لحظه،
برای یکدیگر و برای سراسر دنیا
خیر و برکت و سلامتی طلب کنیم
و تشعشعات مثبت کلام و ذهنمان را
به سراسر جهان هستی انتشار دهیم،
تا شاید بتوانیم زمینی را که با نفرت
به نابودی کشانده‌ایم
با عشق بازسازی کنیم . . .!

پرويز پرستويي با انتشار اين متن در اينستاگرامش نوشت:
«ديروز به مادرم زنگ زدم، بعد از مرگش تلفن ثابت خانه اش را جمع نکرديم ....
نمي خواهم ارتباطمان قطع شود.
هر وقت دلم هوايش را ميکند بهش زنگ ميزنم ...
تلفنش بوق ميزند....
بوق ميزند...
بوق ميزند...
وقتي جواب نميدهد با خودم فکر ميکنم يا براي خريد رفته بيرون يا خانه همسايه است....
الان چند سال ميشود هر وقت دلم هوايش را ميکند دوباره زنگ ميزنم .
شماره " بيرون " را هم ندارم زنگ بزنم بگويم : "به مادرم بگيد بياد خونه اش دلم براش تنگ شده " !

دوست من اگر مادر تو هنوز خانه است و نرفته " بيرون " .... امروز بهش زنگ بزن.... برو پيشش.... باهاش حرف بزن.... بگو که دوستش داري.... و گرنه وقتي بره "بيرون " خيلي بايد دنبالش بگردي...
باور کنيد "بيرون" شماره ندارد...

هر روز
رو به کوچه
لنگه های پنجره را باز میکنم
گلها را آب میدهم
شیشه را تمیز میکنم
می نشینم پشت آن
به کوچه
خیره می شوم
چون
میدانم
حتی اگه یک روز از عمرم مانده باشد
تو از این کوچه گذر خواهی کرد !

#ع_دباغ

رک بگویم... از همه رنجیده‌ام!
از غریب و آشنا ترسیده‌ام

با مرام و معرفت بیگانه‌اند
من به هر ساز‌ی که شد رقصیده‌ام

در زمستانِِ سکوتم بارها
با نگاه سردتان لرزیده‌ام

رد پای مهربانی نیست...نیست
من تمام کوچه را گردیده‌ام

سالها از بس که خوش بین بوده‌ام
هر کلاغی را کبوتر دیده‌ام

وزن احساس شما را بارها
با ترازوی خودم سنجیده‌ام

بی خیال سردی آغوشها
من به آغوش خودم چسبیده‌ام

من شما را بارها و بارها
لا به لای هر دعا بخشیده‌ام

#فریدون مشیری