باید امروز حواسم باشد
که اگر قاصدکی را دیدم،
آرزوهایم را
بدهم تا برساند به خدا.

به خدایی که خودم میدانم،
نه خدایی که برایم از خشم،
نه خدایی که برایم از قهر،
نه خدایی که برایم ز غضب ساخته اند.
به خدایی که خودم میدانم،
به خدایی که دلش پروانه است،
و به مرغان مهاجر هر سال راه را میگوید،
و به باران گفته است باغها تشنه شدند،
و حواسش حتی
به دل نازک شب بو هم هست،
که مبادا که ترک بردارد،

به خدایی که خودم میدانم ...

#سهراب_سپهری

گاهی روزهای تقویم ت را
بشور و پهن کن دم فراموشی
زحمتی ندارد..
به همین سادگی نور خنده خواهد تابید
وَ باور کن آینه
از همان روز عاشقت خواهد شد
وَ مشاطه ی عقل
نگاهت را بغل خواهد کرد
حالا...
زانوی غم را رها کن؛
بگذار پا بگیرد وُ برود

شوقِ زندگی، جسارت می خواهد...

یاد کنیم یکدیگر را
تا خدا ما را یاد کند.

در گذریم از هم
تا خدا از ما در گذرد.

خوب بخواهیم برای هم
تا خدا برایمان خوب بخواهد.

خطاهای دیگران را بپوشانیم 
تا خدا خطاهایمان را بپوشاند.

من به آمار زمین مشکوکم
اگر این سطح پر از آدمهاست
پس چرا این همه دل‌ها تنهاست…!

#سهراب سپهری

زنبور هیچ گاه تخریب نمیکند.
آنچه را که نیاز دارد جمع آوری میکند،
اما به روشی استادانه و با چنان مهارتی
که شکل گل کاملا دست نخورده باقی بماند...

بگونه ای زندگی کن که به هیچ کس آسیب نرساني.
سازنده، ملاحظه گر و هنرمندانه زندگی کن.
با حساسیت و ظرافت زندگی کن
و هیچ گاه دلبسته نشو.
از تجارب زندگی لذت ببر.
از تمام گلهای زندگی لذت ببر.
اما روان باش و در هیچ جایی توقف نکن
تا به خدا برسی...

#اوشو

به دخترت خواندن بیاموز، به او
یاد بده که عاشق کتاب باشد.
بهترین روش برای کتاب‌خوان
شدن او این است که تو را در آن حال ببیند.
وقتی تو مشغول خواندن باشی، درک
می‌کند که خواندن ارزشمند است،
حتی اگر او به مدرسه نرود و فقط
کتاب بخواند، قول می‌دهم داناتر از
کودکی شود که تحت محدودیت‌های
آموزش و پرورش، درس و کتاب می‌خواند.


#چیماماندا_آدیشی

یکی از صبح‌های سرد ماه ژانویه سال ۲۰۰۷، مردی در متروی واشنگتن، در حال نواختن ویولن بود .
او در مدت ۴۵ دقیقه، شش قطعه از باخ را با مهارت کامل نواخت ...
در این مدت، تقریبا دو هزار نفر وارد ایستگاه شدند ، که بیشتر آنها در حال رفتن به سر کارشان بودند .
عکس العملهای آنها جالب بود ...
یک مرد میانسال، متوجه نواخته شدن موسیقی شد و سرعت حرکتش را کم کرد. چند ثانیه ایستاد، سپس عجله کرد تا دیرش نشود ...
چند دقیقه بعد
ویولنیست، اولین دلارش را دریافت کرد. یک زن پول را در کلاه انداخت و بدون توقف به حرکت خود ادامه داد ...

مرد جوانی به دیوار تکیه داد و کمی به او گوش داد، بعد به ساعتش نگاه کرد و رفت ...

پسربچه سه‌ساله‌ای ایستاد. ولی مادرش دستش را محکم کشید و او را همراه برد پسربچه در حالی که دور می‌شد، به عقب نگاه می‌کرد و ویولنیست را می دید ...
چند بچه دیگر هم رفتار مشابهی کردند ، اما همه پدرها و مادرها بچه‌ها را مجبور میکردند که نایستند و سریع با آنها بروند ...

بعد از 45 دقيقه که نوازنده بدون ‌توقف می‌نواخت ،
تنها شش نفر مدت کوتاهی ایستادند و گوش کردند ...
بیست نفر پول دادند، ولی به مسیر خود بدون توقف ادامه دادند ...
در مجموع ۳۲ دلار هم برای ویلنیست جمع شد .

مرد، نواختن موسیقی را قطع کرد ،
اما هیچ کس متوجه قطع موسیقی نشد ،
هیچ کس این نوازنده را نشناخت .
و متوجه نشد که او *جاشوآ بل* یکی از بزرگ‌ترین ، موسیقی‌دان‌های دنیا است .
او آنروز در آن ايستگاه مترو یکی از بهترین و پیچیده‌ترین قطعات موسیقی را ، که تا به حال نوشته شده بود .
با ویولن‌اش که ۳٫۵ میلیون دلار می‌ارزید، نواخته بود .
اما هیچکس متوجه نشد ، که تنها دو روز قبل همين هنرمند در بوستون امریکا ، کنسرتی داشت که قیمت بلیط ورودی‌اش ۱۰۰ دلار بود ...

🎾 این یک داستان واقعی است.
واشنگتن پست در جریان یک آزمایش اجتماعی با موضوع ادراک، سلیقه و ترجیحات مردم، ترتیبی داده بود که *جاشوآ بل* به صورت ناشناس ، در ایستگاه مترو بنوازد .تا معلوم شود :

در یک محیط معمولی و در یک زمان نامناسب، آیا ما متوجه زیبایی می‌شویم؟
آیا برای قدردانی و لذت بردن از این زیبایی توقف می‌کنیم؟
آیا ما می توانیم نبوغ و استعداد را در یک شرايط غیرمنتظره، کشف کنیم؟

وقتي ما متوجه نواختن یکی ازبهترین ، موسیقی‌های نوشته شده دنیا ، توسط يکی از بهترین موسیقی‌دان‌های دنیا ، با یکی ازبهترین سازهای دنیا ، نمی شویم ...
پس
حتما چیزهای خوب و زيباي دیگري هم ، در زندگی‌مان وجود دارد . که از درک آنهاغفلت می‌کنیم ...

و سخنی از سهراب :

زندگی ، جیره مختصریست ، مثل یک فنجان چای ...
وکنارش عشق است ، مثل یک حبه قند...
زندگی را با عشق ، نوش جان باید کرد

#سهراب سپهری

کاش میشد
حالِ خوب را
لبخندِ زیبا را
بعضی دوست داشتن‌ها را ، خشک کرد !
لایِ کتاب گذاشت ،
و نگه‌شان داشت ...

#معصومه_صابر

نگذار زخم‌هایت،
تو را به کسی که نیستی، تبدیل کند.

#پائولو_کوئلیو

‌‏خواب دیدم ما را بریدند و
به کارخانه‌ی چوب‌بری بردند.

‌‏آنکه عاشق بود، پنجره شد

‌‏آنکه بی‌رحم، چوبه‌ی دار

‌‏از من اما دری ساختند برای گذشتن...

#مهدی_باجلان

شعر درخت از پروین اعتصامی
روز درخت مبارک

شب بود و ستاره های آسمان
قلم بود و دست خسته از روزگار
دل میخواست بگوید
از ناگفته ها
تا دست بر قلم
و
قلم بر کاغذ سرنوشت برقصد

گفتم بر دل
گر گویی از ته مانده های دل
باخته ای !
پس
ای دل
آهنگ عشق را بزن
ای دست
بگیر به مهر، قلم را
و تو ای قلم
تا می توانی
زیبا برقص

بنویس
زیبایی ها را
خوب ها را
امید ها را
وصل ها را
عشق ها را

و تو ای چشم
زیبا نگر
زیبا بخوان

دنیا به زیبا نوشتن
و زیبا خواندن ها
از هر زمانی بیشتر نیاز دارد !!

#ع_دباغ

زن‌ها اگر شاد باشند قلب خانه می‌تپد
زن ها اگر موهایشان را شکل دهند 
اگر صورتشان را آرایش کنند 
اگر لباس‌های شاد بپوشند
زندگی در خانه جریان پیدا می‌کند
زن‌ها اگر کودک درونشان هنوز شیطنت کند  اگر شوخی کنند ،بخندند ، همه‌ی اهل خانه را به زندگی نوید می‌دهند
اگر روزی زن خانه چشم‌هایش رنگ غم بدهد ، حرف‌هایش بوی گلایه و کسالت بدهد ،
اگر ذره‌ای بی‌حوصله و ناامید به نظر برسد ، تمام اهل خانه را به غم کشیده است
آری زن بودن دشوار است 
خداوند بهشت را سزاوار مادران مهربان و فداکار می‌داند
چون ارمغان‌آور شادی ، گذشت و خنده‌اند

یادمان نرود قلب خانه باید بتپد

💐هشتم مارس ۱۸ اسفند
روز جهانی زن  بر تمام زنان جهان مبارک

اگر تو نتوانی بخندی، برقصی، آواز بخوانی، زندگیت مانند یک کویر است.
زندگی باید مثل باغی  شود که در آن پرندگان آواز می خوانند گل ها شکوفه می دهند و درخت ها به رقص در می‌آیند، جایی که خورشید با شادمانی برخیزد.

این یکی از بزرگترین حماقت های بشر است که در دنیا هیچ دانشگاهی هنر زندگی کردن، هنر عشق ورزیدن و هنر شاد بودن و مراقبه کردن را به مردم آموزش نمی‌دهد.

تمام چیزهایی که در دانشکده ها تدریس می‌شوند نمی‌توانند به تو احساس شوخ‌طبعی بدهند.  به‌جز عشق نيايشی نيست...

#اوشو