در هوای بارانی پاییزها
کنار پنجره شوق
روی شیشه بخار گرفته از عشق
قلبی می کشم
و از درونش
خیره می شوم

چه زیباست
منظره کوچه
وقتی
هوا بارانی ست
خانه زندگی گرم است
گویی
تصویر قلب شیشه ای
به گرمی نفس ها باقی ست ..

هوای سرد اتاق
نفس های بی بخار
و
آب شدن قلب
را می نگری !

بدان
قدر نفس ها را !

وقتی پنجره خیس آرزوهاست
قلبی بکش
و درونش باز قلبی
و بنگر

" زمان اب شدن قلبی

آب شدن قلبم را "

#ع_دباغ

شاید یک روز
یک نفر
یک جوری آدم را بخواهد
که خواستنش به این راحتی‌ها
تمام نشود ...


#سیلویا پلات

گاهی باید ساکت نشست
قلم را بر زمین گذاشت
و تنها خواند
انشایی را که سرنوشت رقم زده است
آرام باش جانم
تاریخ پر است
از این انشاء های تکراری ....

#ع_دباغ

مراقب من باش
از من
فقط تو مانده اي!

#افشين_صالحي

4_222506862442974343.pdf

بعضـی چیزها درجهان؛
خیلـی مهم تر از دارایـی هستند
یکی از آنها ؛
توانایی خوش بودن
با چیزهای ساده است...

#دیل_کارنگی

تنها، آدمهای دیوانه را دوست دارم.
آدمهایی که دیوانه ی زندگی اند. دیوانه ی حرف زدن. دیوانه ی نجات یافتن.
در یک آن، خوره ی همه چیز هستند.
آدمهایی که هیچوقت خمیازه نمی کشند. حرفهای معمولی نمی زنند.
فقط می سوزند. می سوزند. می سوزند...


📖#در_راه
#جک_کرواک

وقتی دیدنش
زبان را بند
دستها را خشک
پاها را میخکوب
میکند
تنها
با چشمهاست که
میتوان حرف عشق را زد .

#ع_دباغ

کنون رؤیای ما باغی است
بن هر جاده اش میعادگاهی خرم و خوش بو
سر هر شاخه اش گلبرگ های نازک لبخند
به ساق هر درختش یادگاری ها
و با هر یادگاری نقش یک سوگند
کنون رؤیای ما باغی است
زمین اما فراوان دارد اینسان باغ
که برگ هر درختش صدمه ی دیدارها برده است
که ساق هر درختش نشتر سوگند ها خورده است

کنون رویای ما باغی است
بن هر جاده اش میعادگاهی خرم و خوش ، لیک
بیا رسم قدیم یادگاری را براندازیم
و دل را خوش نداریم از خراش ساقه ای میرا
بیا تا یادگار عشق آتش ریشه ی خود را
به سنگ سرخ دل با خنجر پیوند بتراشیم
که باران فریبش نسترد هرگز
که توفان زمانش نفکند از پا
که باشد ریشه ی پیمان ما در سینه ی ما
زنده تا باشیم.

#منوچهر_آتشی

چه داستان غریبی است

"داستان زندگی"

دستی که داس را برداشت
همان دستی است که گندم را
کاشته بود...

دیوار نوشته : در مدرسه ای در ونکوور، کانادا

بیا بنشین دمی
بیا برایم داستان بگو
از آن قصه های شیرین زندگی
گرم بر دور کرسی زمستان های سرد بگو
آن نگاه های پر مهر پدر
و دستهای نرم مادر بگو
از بی غمی روز های سادگی بگو
بیا بنشین دمی
همگی خسته از درد ها
کمی از خوبی ها بگو
چای را بهانه ای کن
از شیرینی قند پهلو بگو
دیگر تابی نیست 
از هوای پاک و دل های پاک بگو
از کوچه های برف گرفته و مردمی مهربان بگو
بیا بنشین دمی
از نگاه های زیبا
از خاطره های خوش
از شیرینی ٱرزوها
از رویاهای جوانی
بگو

بیا
از داستان دل‌ های تنگ
بگو

#ع_دباغ