نویسنده•

۱) نوشتن بیش‌از آن که برایش کاری لذت‌بخش باشد، اجباری بود که از آن گریزی نداشت. در دفتر روزانه‌اش می‌نویسد:(( جز کار کردن یا همان خیال‌پردازی، هیچ زندگی راستینی در کار نیست.))

۲) او اغلب با اطرافیانش راحت نبود، اما با حیوانات پیوندی پرشور و نامعمول داشت، بخصوص با گربه‌ها و همچنین حلزون‌هایی که در خانه‌ پرورششان می‌داد. از وقتی یک جفت نرم‌تن را در بازار ماهی‌فروش‌ها دید که یکدیگر را تنگ در آغوش گرفته بودند، بر آن شد از نرم‌تنان در خانه‌اش نگهداری کند.

“ شب پنجم.

فیلم‌ساز
ساعت شش صبح بیدارم. دور خانه راه می‌روم، پنجره‌ها را باز می‌کنم، داخل کارتن‌ها سرک می‌کشم و کتاب‌ها را جابه‌جا می‌کنم. سا‌ل‌های‌سال است که سعی‌ می‌کنم یک فنجان قهوه‌ی حسابی برای خودم درست کنم، اما دیگر فهمیده‌ام که کار من نیست. ساعت هفت دیگر پای تلفن هستم. حسابی حواسم را جمع می‌کنم ببینم چه کسانی را می‌شود هفت صبح از خواب بیدار کرد، بی‌آن‌که بهشان بربخورد. با این بیدار‌باش واقعا در حق بعضی‌هایشان لطف می‌کنم؛ این‌ها عادت کرده‌اند حدود ساعت هفت صبح با تلفن من بیدار شوند.

“شب ششم.

فیلمنامه‌نویس•
۱)سال ۱۹۶۴ برگمان در مصاحبه‌ای از پرسشگر سوال کرد:(( می‌دانی فیلمسازی چیست؟ هشت‌ساعت کار بی‌امان در روز، برای گرفتن سه‌ دقیقه فیلم. و اگر بخت یارت باشد، طی این هشت ساعت، ده دوازده دقیقه آفرینش راستین به بار آید. شاید هم به بار نیاید.))
۲) هر چه سنش بالاتر رفت، خوابیدن برایش دشوار‌تر می‌شد. شب‌ها هرگز نمی‌توانست بیش از چهار پنج ساعت بخوابد و این فیلمبرداری را برایش طاقت‌فرسا می‌کرد.
۳) خودش می‌گفت:(( همیشه کار کرده‌ام. کار همچون سیلابی است که اقلیم جان شما را در می‌نوردد. خوب است، چون خیلی چیز‌ها را با خودش می‌برد. می‌شوید و می‌پالاید. اگر همیشه سر کار نبودم، دیوانه می‌شدم.))
“شب هفتم•

“آهنگساز•
خلاقیتم معمولا در دل شلوغی و زیر فشار کار شکوفا می‌شود. می‌دانید، من همیشه کارهایی جز موسیقی داشته‌ام. والدینم ((کسب و کاری ))داشتند و من هم در نگرانی‌هایشان سهیم بودم، در زندگی‌شان…
“ شب هشتم.