روزی به خودت می آیی و میبینی
هر چقدر برای  بودنش جنگیدی
او برای نبودن تلاش کرد
هر چقدر برای جای خالی اش جنگیدی
او برای نیامدن تلاش کرد ...
از یک جایی به بعد  میفهمی که باید کنار آمد
با خودت
با نبودنش
با جای خالی اش
با نخواستنش!
از یک جایی به بعد باید بفهمی که هر چیزی با تلاش نتیجه میدهد الا عاشقی!

•بُکاء

یک زن
همین که احساس کند دوسش داری
و به فکرش هستی
و به خاطر دلش حاضری
قید بعضی چیزها را بزنی
یا بعضی کارها را بکنی
خوشبخت ترین می شود
زن ها توقع زیادی از زندگی ندارند
امنشان که کنی
دلشان گرم زندگی می شود...

‌•مانگ میرزایی

‌
وقتی کسی همه باوراتو خراب میکنه و میره میشی مثل کسی که از همه جا درموندست و هیچ راهی نداره.اول مثل یه بچه که عروسکشُ جلوی چشماش داده باشن به یه نفر دیگه گریه میکنی چون زورت فقد به چشمات میرسه اما یکم بعد میبینی گریه کردنم فایده نداره بعدش دلتنگ ترین و کلافه ترین موجود روی زمین میشی اخه هر چی نباشه در حال ترک مواده مورد علاقتی.بعدش به سرت میزنی برگردی اما غرورت مانعت میشه و بعد ازون غرقه روزمرگی میشی دقیقا همینجاست که باید یبار برای همیشه بری جلو آیینه اشکاتو پاک کنی و از خودتوُ قلبت معذرت خواهی کنی و برای بهتر شدن حاله دلت تلاش کنی.آره دقیقا با خودتم،با تویی که وقتی اینو خوندی یه لبخند تلخ زدیُ با خودت گفتی اما من هیچوقت حالم خوب نمیشه.دقیقا با خوده خودتم.بلند شو و ادامه بده.
‌@Bockaa

اگر سهم‌تان نیست، اگر اندازه هم نیستید، اگر به هر دری می‌زنید و به رویتان باز نمی‌شود. اگر برای به دست آوردنش هرکاری کردید و حتی گامی به سویتان برنداشت، خیلی آرام بکشید کنار... قبل از این‌که همه‌تان به تاراج رود، خودتان را بیش از این خرج نکنید‌، باور کنید غرور انسان مهم‌تر از هر چیزی‌ست، برگردید به خودتان برای خودتان دل بسوزانید و برگردید به حال خوب گذشته
برگردید به خنده‌های بی‌بهانه قبل باور کنید هیچ حسی بدتر از دلتنگ شدن برای خود گذشتتون نیست...

•بُکاء

ببخشید که این مدت پست نمیزارم یا فعالیتم خیلی کمه راستش حال روحیم خیلی بده و فقط دارم دست و پا میزنم تا یه روز بیشتر زنده بمونم. خوب بشم میام مثل قبل فعالیت میکنم. ممنون که درک میکنین♡

«و گفت این طریق، نخست نیاز بُوَد، پس خلوت، پس اندوه، پس بیداری.»

•ذکر ابوالحسن خرقانی؛ تذکرة‌الاولیا

«لحظه‌ها را دریاب! چشم فردا کور است.»

«ای سرنوشت! از تو کجا می‌توان گریخت؟
من راه آشیان خود از یاد برده‌ام
یک دم مرا به گوشه‌ی راحت رها مکن
با من تلاش کن که بدانم نمرده‌ام..»

•فریدون مشیری

🎼بیکلام با نتای پیانو
برای راحله...✨
@Bockaa

Tell me I'm the one
Every time I fell in love it went all wrong
You're my only one
Moon and sun
We've just begun to belong.

@Bockaa

- پس زخم‌هایمان چه؟
- مادامی که زنده هستیم با آنها درد می کشیم.

•بهمن

«من در مورد کار خودم قاضی ظالمی هستم. وقتی به کتاب «تولدی دیگر» نگاه می‌کنم متأسف می‌شوم. حاصل چهار سال زندگی![ ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۲ ]خیلی کم است. من ترازو دست نگرفته‌ام و شعرهایم را وزن نمی‌کنم. اما از خودم انتظار بیشتری داشتم و دارم. شب که می‌خواهم بخوابم از خودم می‌پرسم: امروز چه کردی؟ می‌خواهم بگویم عیب کار من در این است که می‌توانست خیلی بهتر باشد و خیلی سریع تر رشد کند، اما من به عوض اینکه کمکش کرده باشم جلوش را گرفته ام. با تنبلی و هرز رفتن، با شانه بالا انداختن و نومیدی‌های خیلی فیلسوفانه مسخره، و دلسردی‌هایی که حاصل تنگ فکری و توقعات احمقانه از زندگی داشتن است. عیب کار من در این است که هنوز همه آنچه را که می‌خواهم بگویم نمی‌توانم بگویم. من تنبل هستم. خیلی تنبل هستم، همیشه از جنبه‌های مثبت وجود خودم فرار می‌کنم و خودم را می‌سپارم به دست جنبه‌های منفی آن.»

•فروغ فرخزاد

برای وقتی که دردها سنگینی میکردن رو‌شونه‌هات✨
@Bockaa

امروز فقط عشقم شایع...♡
@Bockaa

بابا گفت: فقط یک گناه وجود دارد والسلام. آن هم دزدی ست. هر گناه دیگری هم نوعی دزدی است.
اگر مردی را بکشی، یک زندگی را میدزدی. حق زنش را از داشتن شوهر میدزدی، حق بچه هایش را از داشتن پدر می دزدی. وقتی دروغ میگویی، حق کسی را از دانستن حقیقت میدزدی. وقتی تقلب میکنی، حق را از انصاف میدزدی. میفهمی؟

•بخشی از کتاب بادبادک‌ باز

اگر در ناامیدی زیسته باشید، آنگاه فارغ از هر چیز دیگری که به دست آورده یا از دست داده باشید، همه چیز برای شما از دست رفته است.

• سورن کی‌یرکگور

ایشون نویسنده مورد علاقه منه

پای هر خداحافظی محکم باش؛
کم‌کم ياد خواهی گرفت اين‌که عشق تکيه کردن نيست، و رفاقت، اطمينان خاطر.
و ياد می‌گيری که بوسه‌‌ها قرار داد نيستند،
و هديه‌‌ها، معنی عهد و پيمان نمی‌دهند،
ياد مى‌گيرى كه مى‌توانى تحمل كنى،
كه محكم هستى، كه خيلى مى‌ارزى،
و مى‌آموزى و مى‌آموزى،
با هر خداحافظى ياد مى‌گيرى...

•خورخه بورخس

"معشوقه" گری هایم همیشه با دیگر "معشوقه"ها فرق داشت.
وقتی سرش درد میکرد نه " عزیزم چرا مواظب خودت نبودی؟"
حواله اش میکردم نه براش قرص میبردم.
بجاش لامپ اتاق رو خاموش میکردم، سرشو میذاشتم رو پاهام، دستمو میکشیدم لا به لای موهاش و همون ترانه مورد علاقه اش رو زیر لب براش لالایی وار میخوندم.
روزهای بارونی به جای اینکه به زور چتر بگیرم رو سرش و بهش همش گوشزد کنم که آروم راه برو تا آب بارون شلوارتو خیس نکنه
دستشو میگرفتم و میکشیدمش زیر بارون و تمام مسیر رو باهاش میدویدم و آخر سر که خسته میشدیم میرفتیم زیر سایه بوم یکی از مغازه ها و من همونجور که نفس نفس میزدم از دویدن خیره میشدم به چشم هاش و بی مقدمه میگفتم "دوستت دارم "
یا پنجشنبه شب ها نه مجبورش میکردم پاساژ های شهر رو باهام متر کنه نه میزاشتم شام رو تو یکی از لوکس ترین رستوران های شهر از همان هایی که تمام مدت حواست باید به رفتارت باشه بخوریم. دوتا ساندویج از همان دکه پایین بام میخریدیم و میبردمش به بالاترین ارتفاع شهر و انقدر براش خاطره تعریف میکردم که با دهن پر قهقه بزنه.
وقتی از روياها و نگرانی هاش برای آینده تعریف میکرد دست نمیزاشتم رو دستش و نمیگفتم " همه چی درست ميشه...  امیدوار باش".
میرفتم یه لیوان چایی با همون شکلات مورد علاقه اش براش میاوردم و دستامو دور گردنش حلقه میکردم و میگفتم " یه دنیا پشتتو خالی کنه خودم پشتتم دردات به جونم"
هیچوقت نتونستم "معشوقه" باشم... از همون معشوقه های تکراری كه خيلی هم عشق را بلد نیستند.
دیوونه ها "معشوقه" بودن رو بهتر بلدن...
چون عشق و عقل باهم نشاید جانم...
باید دیوونه وار عاشقی کرد.
‌
•محیا زند
@Bockaa

وقتی عاقل میشی همه چیز متفاوت تر میشه
با خودت میگی درسته من عاشقت شدم، من دوست دارم و وقتی میبینمت میخوام برای همیشه با تو باشم، وقتی بغلم میکنی میخوام زمان متوقف بشه، فقط با یه حرف از تو میتونم ساعت‌ها خوشحال باشم ولی خب همه اینا دلیل نمیشه بتونی بهم ‌بی‌احترامی کنی و من هم اجازه این بی‌احترامی رو بهت بدم، دوست داشتنم دلیل نمیشه بتونی منو زیر پات بزاری، منو نادیده بگیری. راستش وقتی سنت میره بالاتره میفهمی هرچقدرم هم که عاشق کسی باشی هیچوقت هیچکس مهم‌تر از خودم نیست که اجازه بدم خودم رو ازم بگیره. تورو دوست دارم ولی اگه بخوای من رو از خودم بگیری باید پا روی دلم بزارم درسته که سخته ولی خودم ارزشش رو دارم.

•راحلیسم

که زخمِ هر شکستِ من، حضورِ یک جوانه شد!
•ایرج‌ جنتی عطایی