...

گاییدم‌ خار‌ اون‌ چشاتو.

+این وانمود کردنا شبیه ی سم میمونه،از اونجا ک بهت ی مرگ تدریجی میده ولی با دردِ عمیق، دردی ک ثانیه ب ثانیه، ذره ب ذره سلول‌های بدنت حسش میکنه تا وقتی ک ب قلبت میرسه و قبلت بعد از مدتی مجبوره تسلیمش بشه !
و تو توش خوبی، اما برعکس ظاهر ساکتت،قلبت حتی چشمات میخوان فریاد بزنن این اسارته وانمود کردناشون‌رو.
_این روزا حتی وانمود کردن ب نفس کشیدن هم برات عادی میشه، مرگ تدریجی در مقابلش شیرین تره .
+یعنی ما مردیم؟
_ی جورایی...

آخ اگه دنبال منی، حالاحالاها راه بیا !

کاش هیچی از رنگ آبی نمیدونستم

تو متعلق ب منی

حالا دیگه فقط دارم تکست نمیدم،دارم لمست میکنم

وقت برای تلف کردن ندارم، برام ناله کن

چشمای من جز تو کسی‌رو نگاه نمیکنه

𝘐’𝘮 𝘪𝘯𝘵𝘦𝘳𝘦𝘴𝘵𝘦𝘥 𝘪𝘯 𝘮𝘰𝘳𝘦 𝘵𝘩𝘢𝘯 𝘫𝘶𝘴𝘵 𝘣𝘦𝘪𝘯’ 𝘺𝘰𝘶𝘳 𝘧𝘳𝘪𝘦𝘯𝘥 :]

دلم با اون زمان بیشتری میخواست...

قلب من منتظر چیه؟

دارم بهت اهمیت میدم بعدش درمیاری میگی من واسه ی هیچکس اهمیت ندارم؟!

راستی،دیشب خوابتو دیدم...

تو خیلی چیزا رو تغییر دادی دخترِ من !

‌تو یادمم میمیری💁

تو هم میری، من رو نمیبینی میشی یکی از اون آدم های ک‌یری

لامصب دقیقا همینه

برای من باش وقتی ک جهان تموم بشه و آسمون‌ها پایین بیان !