من شده بعد چند ماه بازم پیدام میشه حالتونو بپرسم، کاش یکیم پیدا میشد خیلی رندوم بیاد بهم بگه خوبی تو؟!

5:5

مطمئنم کلِ شهرِ من بی‌خوابه، کی خوابه؟!

_اگه ی روح بودی، برام مهم نبود باز هم میبوسیدمت !

+چرا همیشه با این اهنگ گریه می‌کنی؟

_چون منو یاد یکی میندازه...

+یکی ک تورو ناراحت کرده؟!

_نه نه...ی نفر ک منو خیلی خیلی خوشحال میکرد:]

با چشای باز با من خواب ببین !

سفت دستمو بگیر راه بریم..

واضح بود ک تفاوت زیادی وجود داشت.من نمرده بودم؛اما مرتبا احساس می‌کردم،در حال زندگی‌ای نزدیک ب مرگ بودم. من می‌دانستم ک مرگ لعنتی هرلحظه نزدیک‌تر و نزدیک‌تر میشد. تقریبا مثل این ک ب داخل خانه‌ی ما امده و در یک سالن کوچک زیبا روی کاناپه جا خوش کرده بود و سپس همه چیز را رصد میکرد‌.در این حال اون یک تشک بادی در اتاق من پهن کرد؛اما بعد با داس تشک را سوراخ کرد و هوای آن خارج شد.او چاره‌ای ب جز این نداشت ک با من در تخت دونفرام بخوابد.من ممکن بود مرگ را تماما در خود داشته باشم؛اما هنوز اینجا بودم‌.وقتی صحبت از مرگ و نزدیکی روز ب روز آن میشد من هر دو روی آن سکه را می‌شناختم !
_اولین نفری ک در نهایت میمیرد

هروقت موقع چت با کسی خندیدی بدون بگایی نزدیکه

تلاش کنید، برای آرزوهاتون تلاش کنید!

‏تو خانواده سیاست نداشته باشید
تو رفاقت سیاست نداشته باشید
تو دوست داشتن‌هاتون سیاست نداشته باشید
سیاست کثیفه
سیاست توش دروغ داره
سیاست پاکی‌هارو از بین می‌بره
سیاست برای قدرت گرفتنه نه همراه و همدم بودن.

@rebccaghaderi

...

گاییدم‌ خار‌ اون‌ چشاتو.

+این وانمود کردنا شبیه ی سم میمونه،از اونجا ک بهت ی مرگ تدریجی میده ولی با دردِ عمیق، دردی ک ثانیه ب ثانیه، ذره ب ذره سلول‌های بدنت حسش میکنه تا وقتی ک ب قلبت میرسه و قبلت بعد از مدتی مجبوره تسلیمش بشه !
و تو توش خوبی، اما برعکس ظاهر ساکتت،قلبت حتی چشمات میخوان فریاد بزنن این اسارته وانمود کردناشون‌رو.
_این روزا حتی وانمود کردن ب نفس کشیدن هم برات عادی میشه، مرگ تدریجی در مقابلش شیرین تره .
+یعنی ما مردیم؟
_ی جورایی...

آخ اگه دنبال منی، حالاحالاها راه بیا !