_خواب بودی کردم من لبتو بوس،گردنتو بو !

فدای چشم بی‌خوابت بگردم !

تایم

.0000.قلبِ من در اعماق وجودم قفل شده،در شبی در برف یخ زده !

انقدر خواب بدی دیدم که با گریه و سرو صدای خودم بیدار شدم.

سنستسنستس

لباشو چسبوند رو لبم پرس !

فکر کردم بلاخره یک‌نفرو دارم..

_اما تو؟
تو بیشتر از هرکسی توی این دنیا ب من نگاه میکنی و هیچ‌کس تا ب حال دوبار ب من نگاه نکرده.
من مثل یک جمجه در یک قبرستون هستم. خالی‌ام.
نفس هیکاری در سینه‌اش میلرزد و ب سمت جلو مایل می‌شود
+تو خالی نیستی سم..
_هستم.
این حقیقتی غیر قابل انکار است،نه حقیقتی کهنه و بارها شنوده‌.
_اما با این حال تو میتونی چیزی رو در من ببینی ک هیچکس تا ب حال ندیده .
+سم؟
_بله؟
کمی ب جلو متمایل میشوم تا در میانه‌ی فاصله‌ای ک بین ماست اما تنها یک لحظه با ازبین رفتن فاصله دارد، ب اون برسم.
و بعد او سوال میکند
+میتونم دستت رو بگیرم؟

چرا انقدر زندگی بهم سخت میگذره ؟!

یکی بهم گفت : قلبتو ببند مغزتو باز کن.؛

به چی قسم میخوری کیم؟تو به هیچی اعتقاد نداری...
_به تو اعتقاد دارم!

_همیشه همین‌طور است.
لحظه‌های دردناک همیشه ابدی و شادی‌ها همیشه زودگذر هستند.این هم یکی دیگر از ترفندهای زمان است.
اون خودش‌رو در یک توفان کشت !
ب امید دلبستم

هرروز حس میکنم دارم میمیرم

اگه چیزی درمورد من شنیدی بدون اشتباهه،من عوضی‌تر از این حرفام !

اون هملت نیست...اون هملتِ منه !

این یعنی دیوار کشیدن دور قلبت !