گرفتارِ مردمی شدیم ک همه‌چیز می‌دانند، جز عیب خود !

درمیابی ک دیوانه نبودی..

فقط قول دادی بم هروقت ابرا ک بارید...

مواظبِ خودت هستی بی‌ من هرجای راهی..

الان آرزوم بود کنارت ی پرواز خالی..

نیستی سر میدم آوازتو تنهایی حسابی..

سر میدم آوازِ قو ..

جدا شده داستانمون..

رفت تو قصه‌و جاودانه موند .

دیدی زود دست سرنوشت..

تورم از دست من گرفت:]]

رفت و پر کشید ب سمت آسمون؛

خیالِ من، قاتلِ من است !
والا ممکن نبود من ب این زودی‌ها اینطور از پای در آمده و از دست بروم مرا خیال کُشت..
_نامه‌ی عارف قزوینی ب زنددخت شیرازی
__1310_همدان

او هرگز زیبا ب‌نظر نمی‌رسید..
او شبیه یک هنر بود...
و هنر قرار نبود زیبا ب‌نظر برسد !
قرار بود احساساتی در شما ایجاد کند .

ارغوان، شاخه‌ی هم‌خونِ جدا مانده‌ی من...
آسمان تو چه رنگی است امروز؟
آفتابی‌است هوا؟!
یا گرفته‌‌است هنوز ؟

خنده‌ش>>>

تو به من عشق بدهکاری و من به تو خیانت.