_او را میخواهم، و او دنیا را میخواهد:]

خواب دیدم که رویاست، ولی رویا نیست
عمر جز «حسرت دیروز» و «غم فردا» نیست
هنر عشق فراموشی عمر است، ولی
خلق را طاقت پیمودن این صحرا نیست
ای پریشانی آرام ! کجایی ای مرگ ؟
در پری خانه‌ی ما حوصله‌ی غوغا نیست

ستارهِ‌ی شب تار منی..!

داشتی؟⚫️⚫️

همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد
همه شب دیده من بر فلک استاره شمرد

_مرا دوست نمیداری؛
نه !
از تنهایی‌ات می‌ترسی مثلِ باغبانی ک از وحشت گرسنگیِ خویش ب درختی آب می‌دهد .

پایانم نزدیکه ماه خونی...

اگ دوست داشت ک گم‌ نمی‌کرد یادگاریتو .

من و یارم هیچگاه همدیگر را نخواهیم دید .
او ب بادِ پاییزی می‌ماند .
من ب برگی خشک .
او باد است..
می‌آید؛
من برگم...
میروم !

گفتم: ای دوست ! تو هم گاه به یادم بودی؟
گفت: من نام تو را نیز نمی‌دانستم

_

تورو داخل رویای آبیم‌ میزارم؛
حتی اگ بگن وجود نداری .

منتظرم..

خواب دیدم تورو دارم...

اگ حال داشتی بعضی وقتا سر بزن ب خوابم..

همه ما قوانینمون برای یه نفرم که شده شکستیم.

برمیگردی تهش پیش من، ک بودنتو نفس میکشم:]