_همیشه فکر میکردم متعلق ب هیچ جایی روی این کره‌ی زمین نیستم،طوری ک حس کردم باید بگردم تا بلاخره ی جایی رو پیدا کنم بهم حس تعلق بده...
حسی ک بدونم خانواده دارم حتی اگه از خونِ داخل رگام نباشن،شاید زیاد مادی بهش نگاه کردم،درحالی ک خونه میتونست ی آدم باشه...میتونست ی بغل باشه و شاید ی بوسه طولانی روی پیشونیم؟

و خونهِ من تویی

𝘤𝘢𝘯 𝘺𝘰𝘶 𝘭𝘰𝘰𝘬 𝘢𝘵 𝘮𝘦?
𝘉𝘦𝘤𝘢𝘶𝘴𝘦 𝘐 𝘢𝘮 𝘣𝘭𝘶𝘦 𝘢𝘯𝘥 𝘨𝘳𝘢𝘺..

ندیدی چطور خواستمت؟

تو همون ستاره‌ای هستی ک من هرشب دنبالشم

رسیدی اما دیره چشم من از تو سیره

[:

آدمای بی حوصله تو زندگیشون همه حوصلشونو فدای ی نفر کردن

_ولی لذت فقط برای شروعش بود هیونگ..

اون حسِ خالی بودن از حس و کمبود هیچ لذتی نداشت..

بیخیال..منو ببوس

دلم میخوادش..اما خب دل‌بخواهی ک نیست:]

برای همیشه از دستت دادم