کاش کنارم بودی؛
ولی الان دیگه نمیدونم کی دوباره ملاقاتت می‌کنم .

من کسی بودم خواستار ب ادامه اما؛
محکوم ب پایان .

من نمی‌دانم این مردم چگونه می‌توانند خیانت کنند..
شبی ک بالشم را عوض میکنم تا خود صبح نمی‌توانم بخوابم !

گفتم بدونِ او نابود می‌شوم .
صدایم را نمی‌شنید، دردم را نمی‌دید، هیچ‌وقت در زندگی‌ام این‌همه بی‌ارزش و خوار نشده بودم . . .

من ماندن خودم را هم باور ندارم؛

پریشون نبودی تا نگذشتنِ لحظه‌هارو بفهمی .

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا
نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی
سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا

هوم..

هرگز با بچه‌ها وارد بحث نشوید؛
مخصوصا اگه از شما بزرگتر بودند .

چاره بعد از تو ندانیم، ب جُز تنهایی .

از بچگی متنفر بودم .

گفت :
شاید چند دقیقه‌ای دیر کنم؛
اما مگر هر دقیقه چند ماه است ؟!

زمان برگرده بیاد میبوسمت دوباره من، یجایی لبِ دیوار ‌.

این‌همه داستانِ عجیب قبلِ ما بوده..

فکر می‌کردم در قلبت محکوم ب حبس ابدم؛
ناگهان جا خوردم با صدای نگهبان ک گفت: تو آزادی !
من می‌رفتم و صدای گام‌های غریبه‌ای ک ب سلولِ من می‌آمد جان را از تنِ من می‌گرفت .

چطوره قول بدی تولدِ بعدیم هم کنارم باشی؟!

تو اونی‌ای ک رفته چی میدونی از غُصه‌ی جای خالی؟!

من اونم ک مونده، چی میدونم از قصه‌ی بی‌خیالی؟!

تو میگی ترک کردن سخت‌تر از ترک شدنه‌؟!
روزی صدبار این آهنگو با خودت بخون .