_هوممم مثل اینکه گیاهت میخاد سر بلند کنه و آب بده

+هیونگ!

_اوپس

+د..داری چیکار میکنی؟

_هنوزم واکنش‌های سریع بدنت منو تحریک میکنه پاپی کوچولو!

-اینجوری نگو کوک..لطفا اینطوری راجع بهش حرف نزن.

_حقیقت همینه..باید گفته شه هیونگ

_دندون های عقل باید ی روز کشیده بشن...
حتی وقتی از ریشه عفونت نکردن و نیاز ب جراحی ندارن،درست مثل حقیقت...

دیر یا زود باید گفته می‌شد حتی اگه سال های طولانی ای توی ذهن و قلبم باقی میموند.

هرچقدر بیشتر احساسات مخفی بمونن بیشتر برچسب پنهان کاری و بوی گندِ دروغ ب خودشون میگیرن و اگه ب موقع گفته نشن برای تمام عمر فقط پشیمونی همراه قلب اون آدم باقی میمونه..

-خوب بهم گوش بده..ساختن اون چیزی بود ک بهش نیاز داشتی تا خودتو آروم نگه داری و این ی اشتباه نبود تا وقتی ک اون اسلحه دست آدم اشتباهی افتاد ک هیچوقت مهارت تیراندازی رو یاد نگرفت

_ن هیونگ،تمامش بهانه بود برای نشون دادن خود‌‌ِ واقعیم...شاید فقط همیشه نیاز داشتم ب چنین چیزی وقتی همیشه منع شده بودم برای ساختن و خلاق بودن،من فقط نیاز داشتم اون تاریکی درونم رو ارضا کنم.

-اون قراره تو ی دردسر غیرجبرانی بیوفته

_همین الانشم هست

_بهش فکر میکردی؟

-نیاز ب قهوه و سرما و خیابون گردی نداشتم،من همیشه بهش فکر می‌کردم