+بهت سخت گذشت وقتی تو اتاقی ک خودت شکنجه میکردی شکنجه شدی؟

میخواستم تورو فراموش کنم

اینکه چطوری عاشقت شدم

چطوری باهات زندگی کردم

اونا نیاز داشتن من رو توی هم بشکنن
تا انسانیتم رو بگیرن برای نگه داشتنم توی ردروم و شکنجه کردن افرادی ک خودشون میخواستن

+و من مجبور بودم بین عشق تو و انسانیتم تورو انتخاب کنم !

انقدر ازم ناامید شدی ک حرف از نبودنت میزنی؟از رفتن؟

+ازم متنفری؟

ناامیدت کردم؟

چی تو ذهنت میچرخه ک منو نمیشنوی؟

جز این بود ک مجبور بودم ب خاطر زنده نگه داشتنت هر کاری بکنم؟

اصلا میدونی چقدر شبا تو سرم فریاد زدم و مُردم و نشنیدی؟

چقدر تو منو نشنیدی...چقدر شبا مردم و تو منو نشنیدی برف !

_بیدار نبودم

+دلم میخواد دنیا رو روی سرت خراب کنم و بگم چقدر روحم بهت احتیاج داشت و تو نبودی،چقدر شبا صدات زدم،فریاد زدم ک بشنو منو،ک ببین من اینجام چرا نیومدی پیشم؟منو چقد ماهه ازت گرفتن چرا ازم خبر نمیگیری؟ولی حقش رو نداشتم !

_داشتی

+باید بهت بگم ک چقدر شبا خسته و خونی برگشتم خونه از ی فایت خیابونی ولی کسی نبود بغلم کنه و بگه من تورو با خونی و حتی مال خودت نیست هم می‌پذیرمت! من چقدر صدات زدم توی اتاق سردِ عکسامون زیر شیروونی ک قلبت بهت نیاز داره جونگکوک هیونگی،کجایی‌...صدات زدم عزیزکرده‌ی قلبم..‌
تو نشنیدی..‌ولی صدات زدم !

کجا سرت گرم بود ک نشنیدی فریادمو هیونگ‌؟نگاهت کدوم حرف بود ک چشمای پر از ترسمو ندیدی ک هنوز عادت نکرده ب تاریکی؟
کجا بودی وقتی بهت نیاز داشتم لمسم کنی و بهم نشون بدی زنده ای؟