دیگه دخالت نمیکنم..

_ولی لذت فقط برای شروعش بود..!
اون حس تهی بودن و زنده نبودن،اینکه نه میشد غم‌رو حس کرد و نه عشق‌رو اصلا لذتی نداشت جان.‌..
هیچ‌چیز راجع ب تاریکی لذت بخش نبود !

+نبود چون باید یادگرفت چطوری ازش استفاده کرد،چیزی نیست ک ب محض ب دنیا اومدن انتخابش کنیم..اون تیرگی درون ما همراه شخصیتمون رشد میکنه تا روزی ک جسم ب حدی برسه ک بشه بهش تسلط پیدا کنه .

پس ما برده ی تاریکی نیستیم .

ولی روحمون رو بهش می‌فروشیم در ازای قدرت گرفتن !

مثل ی مرکز مغناطیسی روح میمونه،هرچی بیشتر از روشنی روحت تغذیه کنه و بهش رنگ خودش رو بده،بیشتر قدرت میگیره و سنگین تر میشه.

_نگرانت میکنه؟

+وقتی اطراف توام نه..

حس اضافه بودن ب کسی ندین مغزش گاییده میشه !

هوم؟؟

تیره ترین دونه برف؟

زندگیت نکردم؟

تو میدونی چرا براش کافی نبودم؟

دیدی چطور منو نخواست؟

بهم..گ..گفت برگردم

کجا برگردم بدون..ت..تو..؟!

شبیه این بود ا..ازم بخواد ن...نفس نکشم

تو فکر میکنی ازبین بردن عطرت، عطر نعنا روحتم پاک میکنه؟