_من قلبِ خودمو میخوام کجا زندانیش کردی؟

+چشمات منو میبینه وقتی تو روم داد میزنی ک قلبت نیستم

_ص...صدات..صدات وقتی باهام حرف میزدی اینطور نبود..ن..

من یادم نرفته چطور درد کشیدی...

دیگه دخالت نمیکنم..

_ولی لذت فقط برای شروعش بود..!
اون حس تهی بودن و زنده نبودن،اینکه نه میشد غم‌رو حس کرد و نه عشق‌رو اصلا لذتی نداشت جان.‌..
هیچ‌چیز راجع ب تاریکی لذت بخش نبود !

+نبود چون باید یادگرفت چطوری ازش استفاده کرد،چیزی نیست ک ب محض ب دنیا اومدن انتخابش کنیم..اون تیرگی درون ما همراه شخصیتمون رشد میکنه تا روزی ک جسم ب حدی برسه ک بشه بهش تسلط پیدا کنه .

پس ما برده ی تاریکی نیستیم .

ولی روحمون رو بهش می‌فروشیم در ازای قدرت گرفتن !

مثل ی مرکز مغناطیسی روح میمونه،هرچی بیشتر از روشنی روحت تغذیه کنه و بهش رنگ خودش رو بده،بیشتر قدرت میگیره و سنگین تر میشه.

_نگرانت میکنه؟

+وقتی اطراف توام نه..

حس اضافه بودن ب کسی ندین مغزش گاییده میشه !

هوم؟؟

تیره ترین دونه برف؟

زندگیت نکردم؟

تو میدونی چرا براش کافی نبودم؟