_تو رفته بودی و درد واقعی زندگیم تازه شروع شد !

+منو میبخشی ک دردت شدم؟

_ازم دور نمیشی مگه نه؟

روحمو ازم گرفتی !

اگه هیچوقت کسی‌رو ک علاقه‌ی من نسبت ب کتاب‌ها، بابونه، انسان‌های پرشور، گربه‌ها، فلسفه، زبان‌های مرده، یادگیری،موسیقی، ویالون، کتاب‌خونه‌ها، دریا، برف، هنر، ماه، غروب خورشید...
درک کنه ملاقات نکنم چی‌:]؟!

_ببخشید عصبی بودم ی‌چیز از دهنم دررفت..
+ببخشید، عصبی؟!

او اولین نفری است ک ب من کمک کرد خواب ببینم .

دوست داشتنت مثل یه بازیِ که باختش حتمی، ولی من این بازی و دوست دارم!

بعضی وقتا انقدر درد شدیده که با داد زدنم آروم نمیشی!

_پس بیا هم‌دیگه رو نادیده بگیریم و وانمود کنیم اون یکی وجود نداره اما در اعماق وجودمون هردومون میدونیم ک قرار نبود اینطوری تموم بشه !

تایم...

_بلاخره بیدار شدی .

+من دارم خواب میبینم؟!

_آره !

+من تاحالا رویای هیچکس نبودم .

_فکر نمیکنم این رویای من باشه .
ب نظرم رویای توهم هست، مثل دو نقاشی ک پسِ قاب‌هایشان باهم تلاقی کردن .