Forwarded from ◞دهکدهٔ اهالیِ پاریس◜ (𝖲V)
در دنیایی سپری میکنیم که یک فرد سیگاری روشن می‌کند تا کاری برای انجام دادن داشته باشد. فردی دیگر می‌نوشد تا چیزی را فراموش کند. دیگری هم کتابی باز می‌کند تا دنیایی به غیر از اینجا را دریابد.
دیگری به مهمانی‌ها می‌رود تا با فردی آشنا شود و بالاخره توسط او احساس خاص بودن کند. رقاصی می‌رقصد تا خودش را در زمان حال غرق کند و دیگری نیز تنها به خیالبافی می‌نشیند تا در آینده زندگی کند، با رویاهایش.
و یکی هم مثل من اینجاست تا همه‌ی این کارها را بکند، تا هم باشد و هم نباشد و هم حال را زندگی کند و هم آینده را تجسم. اما این فرد در قفسی به نام جسم گیر کرده و چه حیف که نمی‌تواند به تنهایی به جای همه زندگی کند.
دیگری به مهمانی‌ها می‌رود تا با فردی آشنا شود و بالاخره توسط او احساس خاص بودن کند. رقاصی می‌رقصد تا خودش را در زمان حال غرق کند و دیگری نیز تنها به خیالبافی می‌نشیند تا در آینده زندگی کند، با رویاهایش.
و یکی هم مثل من اینجاست تا همه‌ی این کارها را بکند، تا هم باشد و هم نباشد و هم حال را زندگی کند و هم آینده را تجسم. اما این فرد در قفسی به نام جسم گیر کرده و چه حیف که نمی‌تواند به تنهایی به جای همه زندگی کند.
👍3
من نه یک tea person هستم و نه یک coffee person, من دمنوشperson هستم .
💘4
چطور میشه واقعا سیاهی و سفیدی‌ها رو از هم تشخیص بدیم؟ اصلا چه منطق و فلسفه‌ای سفیدی و سیاهی رو از هم جدا کرده؟ کی خوب و بد بودن هر کدومشون رو مشخص کرده؟با این فکر، چشم من هرروز بیشتر از دیروز با نورِ قلبِ سیاهت کور و کورتر میشه؛
💘2🌚1