I can’t make this up

یعنی با پدر ایرانی، تا اون سر دنیا هم بری، اختیارت باز دست خودت نیست.

حالا اینم بگم تا فضا غمگینه.
دیروز مامانم از من میپرسه تو چرا دوست‌پسر نداری (اشاره به اینکه همه دوستات دوست‌پسر دارن تو نداری) میگم ندارم دیگه میگه چرا؟ میگم خب من از پسرا خوشم نمیاد.
میگه آره منم از پسرا خوشم نمیاد
با شوخی خنده میگم بهش خب شاید از دخترا خوشم میاد اصلاً
خیلی جدی ناراحت شده و میگه غلط کردی
میگم وا اگه ما اونطوری (گی اینا منظورم بود) باشیم مارو دوست نداری؟
گفت نه.
دیگه اینطوری شد که فهمیدم هرگز نباید کام‌اوت کنم پیش مامان بابام.

آخه مورچه‌ی کثافت، راهتو بگیر برو دیگه چرا هی منو گاز گاز میکنی.

دیروز مامانم صدام کرده میگه تارا اونجا ترنس ایرانی زیاد هست؟ میگم نمیدونم والا :/ بعد میگه همجنسگرا چی؟ میگم چند نفری رو میشناسم.
بعد گفتم والا من اینجا بیشتر میشناسم تا اونجا :)))
بعد داشتم بهش میگفتم که یکی از موفق‌ترین تیم‌های شنای ایران (دخترای زیر ۱۲ یا ۱۴ نمیدونم) دست دو تا زن همجنسگراست که با همم تو رابطه‌ان.
بعد اینطوری بود که خب با ج‌ا چیکار میکنن؟
گفتم یواشکی دیگه.
بعد کلی آدم دیگه بهش گفتم.
خلاصه که آخرش اینطوری بود که من نمیگم بده که ولی خداروشکر بچه‌های من ایتطوری نیستن :)))))

آقا سیمبا مهمون داشت امروز.

واقعاً میخوام بشینم وسط کوچه بلند بلند زار بزنم بزنم تو کله‌م موهامو بکشم.

تنها دوست ایتالیایی‌ای که داشتیم داره میره ایرلند. به به
یه دوست دیگه‌ی ایتالیایی هم داشتیم که اونم برای کار رفت بلغارستان. عالیه

چجوری میشه کلی کار داشته باشی ولی حوصله‌ت هم سر بره؟

ای زن تنها مرد آواره
وطن دل توست شده صدپاره

‏راز پرواز رو فقط تو میدونی تو میدونستی
من نمیتونم برم تو میتونی تو میتونستی

گفتم که دل از مهر تو برگیرم و هیهات با این‌ همه افسونگری و ناز چه سازم
خونابه شد آن دل که نهانگاه غمت بود از پرده درافتد اگر این راز چه سازم

سه سال پیش امروز، برای اولین بار به هم تکست دادیم. هنوز یادمه که چقد هیجان زده بودم برای اینکه بیشتر باهات حرف بزنم، برای اینکه بیشتر ببینمت، برای اینکه بیشتر بشناسمت.
یادمه از همون‌ اول میدونستم یکی رو پیدا کردم که از خیلی جهات شبیه منه، درکم میکنه و پیشش خوش میگذره.
از همون دیت اول وقتی هرکاری که در زندگیم کردم رو برات تعریف کردم و فهمیدم که تو هم توی یه بازه ی زمانی اون چیزارو تجربه کردی.
بعصی وقتا فکر میکنم اگه اون روز مچ نمیشدیم، اگه تکست نمیدادم، اگه جوابمو نمیدادی چی میشد و الان کجا بودیم؟
اگه اون موقع بهم میگفتن یه روزی قراره با این دختره بری ایتالیا، خونه بگیری و باهم زندگی کنید باورم نمیشد، ولی الان حتی نمیتونم یه لحظه زندگی بدون تورو تصور کنم.
هرروز که میگذره بیشتر دوستت دارم و بیشتر بهت‌ عادت میکنم و با تو خوشحال ترین آدم دنیام.💗

برام خیلی عجیبه که یه روزی به یه آدمی تکست میدی که حتی نمیدونی زندگی کجاها قراره ببرتتون. چه داستانی در انتظارتونه و چه چپترهایی قراره ورق بخوره.
تو تحقق همه‌ی آرزوهای منی و امن‌ترین تکیه‌گاه منی.
و تصور ورق زدن این کتاب بدون تو غیرممکن شده.
سه ساله که با عشق هم بزرگ شدیم، کنار هم بودیم تو سختی و آسونی و تو دعوا و آشتی وهر بالا و پایینی.
عاشقتم💗😭