استاد گرامی سرکار خانوم فرّخ‌پیام عزیز
درودها و سپاس‌ها از لطف و محبت‌تان. خدمت به فرهنگ ایران موجب افتخار است و حضرتعالی پیش و بیش از بنده در این راه گام برداشته‌اید.
شادمان و تندرست باشید.
ارادتمند نوید فیروزی.

جناب آقای متحدی عزیز
به‌راستی آنچه چراغ کتابخانۀ بیطرف را
روشن نگه داشته است، شور و اشتیاق و احساس مسئولیت شماست.
بار دیگر از جنابعالی و دیگر دوستان تشکر می‌کنم‌.
ارادتمند نوید فیروزی.

یکم اردیبهشت، روز بزرگداشت سعدی، گرامی باد.

@theapll

‍ ‍ ‍ یکم اردیبهشت‌ماه روز بزرگداشت سعدی

من چه در پای تو ریزم؟

سعدیا، جلوۀ جان‌ها ز صفای تو بود
رهنمای بشر اندیشه و رای تو بود
شور در پردۀ گیتی ز نوای تو بود
من چه در پای تو ریزم که سزای تو بود
سر نه چیزی‌ست که شایستۀ پای تو بود

دولت آن راست که در کوی تو باشد همه عمر
فتنۀ طبع سخنگوی تو باشد همه عمر
قبلۀ بندگی‌اش سوی تو باشد همه عمر
خرّم آن روی که در روی تو باشد همه عمر
وین نباشد مگر آن وقت که رای تو بود

راستی، هیچ سخن چون سخنت شیرین نیست
نیروی طبع خدادادۀ کس چندین نیست
به درخشندگی‌ات ماه نه و پروین نیست
ذرّه‌ای در همه اجزای من مسکین نیست
که نه آن ذرّه معلّق به هوای تو بود

از ازل مهر تو آمیخته شد با گل من
از تو آموخت ادب این دل ناقابل من
حاصل عمر همین بود و خوشا حاصل من
تا ترا جای شد ای سرو روان در دل من
هیچ‌کس می‌نپسندم که به جای تو بود

چون به شیراز تو، و آن شهر و دیار تو رویم
پی پابوس تو اوّل به مزار تو رویم
مرگ اگر روی نماید به حصار تو رویم
غایت آن است که سر در سر کار تو رویم
مرگ ما باک نباشد چو بقای تو بود

محفلی طرفه بسازیم همه شب من و دل
که به یاد تو پر از شور شود آن محفل
نه همین شمع، که ماه است ازآن بزم خجل
منِ پروانه‌صفت پیش تو ای شمع چگل
گر بسوزم گنه من نه خطای تو بود

پرتو فکر تو چون از افق دهر دمید
آسمان گفت که این نور بپاید جاوید
روزگاران چو تو فرزند کجا خواهد دید؟
عجب است آن که ترا دید و حدیث تو شنید
که همه عمر نه مشتاق لقای تو بود

گرچه از درد به گردون برسد نالۀ مرد
عشق را چاره نجویند چه می‌باید کرد؟
بلبل از باغ زند ناله چو بیند رخ ورد
خوش بود نالۀ دل‌سوختگان از سر درد
خاصه دردی که به امّید دوای تو بود

مکتب و مصطبه با حکمت سعدی هیچ است
مسجد و صومعه با خلوت سعدی هیچ است
هر بلندی به بر رفعت سعدی هیچ است
ملک دنیا همه با همّت سعدی هیچ است
پادشاهیش همین بس که گدای تو بود

حبیب یغمایی

[ای زبان پارسی...، به کوشش دکتر میلاد عظیمی، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، چاپ دوم ۱۴۰۲، ج ۳، ۱۵۹۲-۱۵۹۴]

بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی

@AfsharFoundation

با سلام و ادب
چهارشنبه ۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعد از ظهر در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف ، به استقبال سخنان استاد ارجمند سرکار خانم فرخ پیام می رویم با ادامه موضوع « استمرار باورهای ایران باستان در فرهنگ و ادب بعد از اسلام و دوران معاصر »

‍ ‍ پنجم اردیبهشت‌ماه سالروز درگذشت محمّدعلی اسلامی ندوشن

ایرانی چگونه ایرانی مانده است؟

ایرانیت کلمۀ بسیار پیچیده و مبهمی است. تعریف روشنی نمی‌توان برایش جست. اگر ایرانی می‌خواست بر استقلال خاک اصرار ورزد، یعنی خارجی را بیرون کند و کشورش را در دایرۀ مرزهای سیاسی حفظ نماید تاکنون مضمحل شده بود؛ زیرا در برابر نیروهای بیگانه: عرب و ترک و دیگران نمی‌توانست مقاومت کند.
هیچ کشوری از آغاز تا به انجام به حال اول باقی نمانده، نه چین، نه روم، نه یونان، نه اروپا ... . بعضی تمدن‌ها به‌کلی نابود شدند و بعضی تغییر ماهیت دادند، یعنی در ازای زنده ماندن، هویت خود را بلاگردان خویش کردند. ادامۀ حیات تنها در تطابق با دگرگونی‌ها میسّر شده و ایرانی برای این تطابق استعداد خوبی نشان داده، اما یک ویژگی خاص خود داشته: «دگرگون شدن و همان بودن» و تمام تاریخ ایران روی این اصل حرکت کرده که مردمش هم تغییر کنند و هم همان باشند؛ ازاین‌رو ایرانی در دوران بعد از اسلام، پس از تلاش‌ها و نهضت‌ها و آویز و گریزها، چون ناامید شد که سیادت سیاسی گذشته را زنده کند، همۀ استعداد و نیروی خود را در زمینۀ دیگری به کار گرفت که نه کمتر کارساز بود و آن «فرهنگ» بود. بر آن شد تا فرهنگ را جانشین فرمانروایی سیاسی کند. بدین‌گونه «ایرانیت» با اهرم فرهنگ توانست خود را بر سر پا نگه دارد.
سیاست حفظ ایرانیت از طریق فرهنگ در زمان سامانی‌ها پا گرفت. تاریخ بلعمی و ترجمۀ تفسیر طبری دو نشانه بودند که یکی تاریخ ایران را یادآوری می‌کرد و دیگری اسلام را به زبان فارسی ورود می‌داد.
درخت اندیشۀ ایرانی زمانی به بار نهایی نشست که شاهنامه آفریده شد. همۀ آنچه باید گفته شود در این کتاب گفته شد. با آمدن شاهنامه ایرانی خیالش راحت شد که از نو به خانۀ خود بازگشته است. اگر حصارهای مرزی برداشته شده بودند، یک حصار فرهنگی گرد او پدید آمد «که از باد و باران نیابد گزند» تا او بتواند در درون آن بگوید من من هستم.
زبان فارسی و شاهنامه سرنوشت ایران را تغییر دادند. ایران از نو سرزمینی شد مطرح، تأثیرگذار که فراتر از مرزهایش حرکت می‌کند. قلمرو امپراتوری زبان و فرهنگ ایران از قلمرو هخامنشیان وسیع‌تر گشت. اگر یک در بسته شد، یعنی در سیادت سیاسی، دری دیگر باز شد. این یکی پایدارتر و آسیب‌ناپذیرتر بود. شاهنامه نشان داد که قدرت‌ها و شوکت‌ها و ثروت‌ها می‌روند، آنچه می‌ماند سلطنت سخن است که جوهر جان انسانی است.

ایران و تنهائیش، محمّدعلی اسلامی ندوشن، تهران: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۷۶، ص ۴۴-۴۹.

بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی

@AfsharFoundation

فایل صوتی جلسه چهارشنبه  ۵ اردیبهشت   کتابخانه بیطرف  با موضوع  ادبیات معاصر ایران وجهان 
( رمان تنگسیر ) اثر صادق چوبک
استاد گرامی : سرکار خانم فرخ پیام

روز خلیج فارس گرامی باد!
@theapll

با سلام و ادب
چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعدازظهر در کتابخانۀ عمومی مستقل بیطرف گوش جان می‌سپاریم به سخنان ارزشمند جناب آقای دکتر نوید فیروزی با ادامۀ بازخوانی و شرح متن کهن «کلیله و دمنه»

لطفاً حضور به‌موقع، بی‌صدا کردن گوشی.

https://t.me/bitaraflib

زُبدةالرُّموز
نخستین کتاب از مجموعه داستان‌های عامیانه نشر سنگلج منتشر شد:

زُبدةالرُّموز، روایتِ قصّه‌خوانی ناشناخته به نامِ شاه‌نظر قصّه‌خوان (احتمالا زنده در سده ۱۳ ق) از بخشی از داستان عامیانۀ حمزه (موسوم به حمزه‌نامه یا رموزِ حمزه) است.

داستانِ دلاوری‌هایِ حمزۀ سیدالشهداء در طیِ قرن‌ها در اغلبِ نواحیِ جهانِ اسلام و به زبان‌های مختلف، نقل می‌شده است. این داستانِ عامیانه در روزگارِ کهن علاوه بر نقشِ سرگرم‌کنندگی، کارکردهای دیگری چون معالجۀ برخی امراضِ روحی نیز داشته است. 

امّا آنچه خوانندۀ امروز می‌تواند در آیینۀ این داستان و داستان‌هایِ مشابهِ عامیانه ببیند، از زندگی و باورها و آرزوها و حسرت‌ها و خوشی‌ها و ناخوشی‌های عامۀ مردم، در دیگر انواعِ آثار گذشته‌نما (تاریخ و ادبیاتِ رسمی) هرگز دیده نمی‌شود. از این رو داستان‌هایِ عامیانه و ازجمله زبدةالرموز، منابعِ ارزشمندی‌اند که نه‌تنها علاقه‌مندان به ادبیاتِ داستانیِ کهن را جذب می‌کنند، می‌توانند مردم‌شناسان و مورّخانِ تاریخِ اجتماعی و فرهنگی را نیز به کار آیند.

https://t.me/sanglajpublication

با سلام و‌ ادب
چهارشنبۀ این هفته جلسۀ کتابخانه برگزار نمی‌شود. استاد عزیز ما مسافرت هستند.

با سلام و درود
مراسم رونمایی کتاب شعر شادروان علی مغانی استاد شعر فولکلور شاهرودی روز پنج شنبه ۲۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ساعت ۶ تا ۸ بعد از ظهر در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف برگزار می گردد .
از اعضای محترم باشگاه فر و ادب و هنر دعوت می شود در این مراسم فرهنگی شرکت فرمایند .

دوستانی که مایل‌اند کتاب زبدةُ‌الرُّموز، (نشر سنگلج، ۶۵۰ صفحه، جلد سخت یا گالینگور، ۶۶۰ هزار تومان)، با تصحیح نوید فیروزی را با تخفیف، به قیمت ۵۳۰ هزار تومان، خریداری نمایند، لطفاً به خانم سحر بُکایی http://t.me/Sahar8372 پیام بدهند‌.
ارسال کتاب رایگان است.

در ضمن، دوستانِ شاهرودی‌، چنانچه تا روز شنبه ۲۱ اردیبهشت‌ماه اقدام به خرید نمایند، در مراسم رونماییِ کتاب— که روز چهارشنبه ۲۶ اردی‌بهشت‌ماه در «کتابخانۀ بیطرف شاهرود» برگزار می‌شود— می‌توانند کتاب خود را دریافت کنند.

باسلام و ادب
چهارشنبه ۲۶ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعداز ظهر در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف جلسه فرهنگی اختصاص دارد به آئین رونمایی کتاب « زبدة الرموز » که استاد گرامی جناب دکتر نوید فیروزی آن را تصحیح و به چاپ رسانیده اند . در این جلسه از سخنان جناب دکتر عبادی بهرمند خواهیم شد . از اعضای محترم دعوت می کنم با حضور به موقع از بحث دلچسب و شیرین رموز داستان تاریخی حمزه نامه استفاده نمایند .

آئین رونمایی از کتاب « زبدة الرموز »  با تصحیح و چاپ استاد گرامی جناب دکتر نوید فیروزی
#چهارشنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
#کتابخانه عمومی مستقل بیطرف

با حضور جمعی از فرهیختگان و اساتید باشگاه فر و ادب

و با حضور دکتر عبادی بزرگوار

فایل سخنرانی اساتید بزرگوار جناب آقای دکتر عبادی و جناب اقای دکتر فیروزی در آئین رونمایی از کتاب زبده الرموز