مؤسسۀ فرهنگی بیطرف، شاهرود
Audio
👆فایل صوتی چهارشنبه ۲ اسفند ماه ۱۴۰۲
کتابخانه عمومی مستقل بیطرف
استاد نسرین فرخ پیام با ادامه موضوع «استمرار باورهای ایران باستان در فرهنگ و ادب بعد از اسلام و دوران معاصر»
کتابخانه عمومی مستقل بیطرف
استاد نسرین فرخ پیام با ادامه موضوع «استمرار باورهای ایران باستان در فرهنگ و ادب بعد از اسلام و دوران معاصر»
با سلام و عرض ادب
چهارشنبه ۹ اسفند ماه ۱۴۰۲ ساعت ۶ عصر جلسه فرهنگی، ادامه «بازخوانی و شرح متن کهن کلیله و دمنه» با بیانات ارزشمند جناب دکتر فیروزی در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف.
https://t.me/bitaraflib
چهارشنبه ۹ اسفند ماه ۱۴۰۲ ساعت ۶ عصر جلسه فرهنگی، ادامه «بازخوانی و شرح متن کهن کلیله و دمنه» با بیانات ارزشمند جناب دکتر فیروزی در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف.
https://t.me/bitaraflib
❤5
Forwarded from فرهنگستان زبان و ادب فارسی
بیست و پنجم فروردین، روز بزرگداشت عطّار نیشابوری
شیخ فریدالدّين محمد عطّار نیشابوری از برجسته‌ترین چهره‌های شعر و عرفان در اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم قمری است. سال تولد و وفات او را ۵۳۰-۶۲۷ق. و ۵۴۰-۶۱۸ق. نوشته‌اند.
محققان معاصر کوشیده‌اند نسب‌نامۀ معنوی عطّار را بشناسند. نفیسی تردید ندارد که عطّار «از سلسله کبرویه و از معتقدان به اصول نجم‌الدّین کبری بوده» است. فروزانفر این نظر را رد می‌کند. در مجمل فصیحی، سلسلۀ ارادت عطّار از طریق شیخ جمال‌الدّین محمد بن محمد النّغندری به شیخ ابوسعید ابوالخیر می‌رسد که زرّین‌کوب و شفیعی کدکنی آن را پذیرفته‌اند.
🔴 برای خواندن گزیده‌ای از مقالهٔ «عطّار نیشابوری»، به قلم دکتر تقی پورنامداریان منتشرشده در جلد چهارم دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی به نشانی زیر مراجعه کنید:
🌐 https://apll.ir/?p=15660
شیخ فریدالدّين محمد عطّار نیشابوری از برجسته‌ترین چهره‌های شعر و عرفان در اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم قمری است. سال تولد و وفات او را ۵۳۰-۶۲۷ق. و ۵۴۰-۶۱۸ق. نوشته‌اند.
محققان معاصر کوشیده‌اند نسب‌نامۀ معنوی عطّار را بشناسند. نفیسی تردید ندارد که عطّار «از سلسله کبرویه و از معتقدان به اصول نجم‌الدّین کبری بوده» است. فروزانفر این نظر را رد می‌کند. در مجمل فصیحی، سلسلۀ ارادت عطّار از طریق شیخ جمال‌الدّین محمد بن محمد النّغندری به شیخ ابوسعید ابوالخیر می‌رسد که زرّین‌کوب و شفیعی کدکنی آن را پذیرفته‌اند.
🔴 برای خواندن گزیده‌ای از مقالهٔ «عطّار نیشابوری»، به قلم دکتر تقی پورنامداریان منتشرشده در جلد چهارم دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی به نشانی زیر مراجعه کنید:
🌐 https://apll.ir/?p=15660
با سلام و ادب
ضمن تبریک سال نو و آرزوی سلامتی برای همه عزیزان به اطلاع می رساند ، اولین جلسه مؤسسه فرهنگی بیطرف در سال جدید ، چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعد از ظهر در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف برگزار می گردد . در این جلسه به همت شما از مقام استاد ارجمند جناب دکتر فیروزی تقدیر و جشن سال روز تولد ایشان را که ۲۱ فروردین بود در این روز برگزار می کنیم .
امیدوارم با حضور سبز همه شما اعضای محترم مراسمی درخور و شایسته مقام استادی برگزار نماییم .
ضمن تبریک سال نو و آرزوی سلامتی برای همه عزیزان به اطلاع می رساند ، اولین جلسه مؤسسه فرهنگی بیطرف در سال جدید ، چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعد از ظهر در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف برگزار می گردد . در این جلسه به همت شما از مقام استاد ارجمند جناب دکتر فیروزی تقدیر و جشن سال روز تولد ایشان را که ۲۱ فروردین بود در این روز برگزار می کنیم .
امیدوارم با حضور سبز همه شما اعضای محترم مراسمی درخور و شایسته مقام استادی برگزار نماییم .
❤8👍4
مؤسسۀ فرهنگی بیطرف، شاهرود
با سلام و ادب ضمن تبریک سال نو و آرزوی سلامتی برای همه عزیزان به اطلاع می رساند ، اولین جلسه مؤسسه فرهنگی بیطرف در سال جدید ، چهارشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعد از ظهر در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف برگزار می گردد . در این جلسه به همت شما از مقام استاد…
درود و عرض ادب
از تمامی دوستان گرامی که بنده را رهین الطاف و محبت‌های بی‌دریغ و بی‌اندازۀ خود کردند، بسیار سپاسگزارم.
برای تک‌تک عزیزان آرزوی سلامتی و شادکامی دارم.
ارادتمند نوید فیروزی. 🌸🙏
از تمامی دوستان گرامی که بنده را رهین الطاف و محبت‌های بی‌دریغ و بی‌اندازۀ خود کردند، بسیار سپاسگزارم.
برای تک‌تک عزیزان آرزوی سلامتی و شادکامی دارم.
ارادتمند نوید فیروزی. 🌸🙏
❤15🙏4
مؤسسۀ فرهنگی بیطرف، شاهرود
درود و عرض ادب از تمامی دوستان گرامی که بنده را رهین الطاف و محبت‌های بی‌دریغ و بی‌اندازۀ خود کردند، بسیار سپاسگزارم. برای تک‌تک عزیزان آرزوی سلامتی و شادکامی دارم. ارادتمند نوید فیروزی. 🌸🙏
«عشق شوری در نهاد ما نهاد
جان ما در بوته سودا نهاد»
جناب دکتر فیروزی ارجمند
استاد خردمتد و فروتن انجمن ادبی کتابخانه دکتر بیطرف
عشق و وفاداری حضرت عالی به میراث گرانسنگ نیاکانمان ستودنی است و مصاحبت وهمکاری با شما مایه افتخار
بسیار متاسف هستیم که نتوانستیم در این جلسه باشکوه باشیم به ضرورتی پیش آمده.
طبع شریف وهمت والایتان را می ستاییم وبرایتان آرزوی تندرستی و نوشین روزگاری داریم. زاد روزتان خجسته باد.
جعفری فرخ پیام
جان ما در بوته سودا نهاد»
جناب دکتر فیروزی ارجمند
استاد خردمتد و فروتن انجمن ادبی کتابخانه دکتر بیطرف
عشق و وفاداری حضرت عالی به میراث گرانسنگ نیاکانمان ستودنی است و مصاحبت وهمکاری با شما مایه افتخار
بسیار متاسف هستیم که نتوانستیم در این جلسه باشکوه باشیم به ضرورتی پیش آمده.
طبع شریف وهمت والایتان را می ستاییم وبرایتان آرزوی تندرستی و نوشین روزگاری داریم. زاد روزتان خجسته باد.
جعفری فرخ پیام
👍5❤2
با سلام و ادب
ابتدا درود می فرستم به روان پاک شادروان دکتر سیدمحمد بیطرف عزیز که این پایگاه دانش و فرهنگ و ادب را برای شهرستان شاهرود به یادگار گذاشتند .
و درود به جناب مهندس مهرداد بیطرف که راه پدر بزرگوار را به شایستگی ادامه می دهند و مؤسسه فرهنگی بیطرف را زنده و پویا به پیش می برند .
و اما دیشب ، عجب شبی بود . شب سپاس و قدردانی از استاد فرهیخته و ارجمند جناب دکتر نوید فیروزی .
درود برشما اعضای محترم باشگاه فر و ادب و هنر که قدر استاد و قدر خرد و دانایی را می دانید و سنگ تمام گذاشتید . از همه شما سپاسگزارم .
از اساتید و هنرمندان گروه موسیقی آقای بابک مدرسی ، آقای امیر رزازان و آقای محمد رحیمیان که دعوت ما را پذیرفتند و با اجراهای دلنشین خود نشاط مراسم را صدچندان نمودند سپاس و تشکر وافر دارم .
از سرکار خانم فاطمه حسنی استاد ممتاز خوش نویسی و نقاشی خط که اثر ارزنده ای را جهت اهدا به جناب دکترفیروزی خلق نمودند ، از دوست دیرینه ام آقای سرابی که کیک خوش مزه تولد را تدارک دیدند و بزرگوارانی که هدایایی تقدیم استاد فرزانه نمودند و از عزیزانی که در برگزاری مراسم با جان و دل همکاری کردند بسیار سپاسگزارم و برای همگی سلامتی و سعادتمندی آرزومندم .
ابتدا درود می فرستم به روان پاک شادروان دکتر سیدمحمد بیطرف عزیز که این پایگاه دانش و فرهنگ و ادب را برای شهرستان شاهرود به یادگار گذاشتند .
و درود به جناب مهندس مهرداد بیطرف که راه پدر بزرگوار را به شایستگی ادامه می دهند و مؤسسه فرهنگی بیطرف را زنده و پویا به پیش می برند .
و اما دیشب ، عجب شبی بود . شب سپاس و قدردانی از استاد فرهیخته و ارجمند جناب دکتر نوید فیروزی .
درود برشما اعضای محترم باشگاه فر و ادب و هنر که قدر استاد و قدر خرد و دانایی را می دانید و سنگ تمام گذاشتید . از همه شما سپاسگزارم .
از اساتید و هنرمندان گروه موسیقی آقای بابک مدرسی ، آقای امیر رزازان و آقای محمد رحیمیان که دعوت ما را پذیرفتند و با اجراهای دلنشین خود نشاط مراسم را صدچندان نمودند سپاس و تشکر وافر دارم .
از سرکار خانم فاطمه حسنی استاد ممتاز خوش نویسی و نقاشی خط که اثر ارزنده ای را جهت اهدا به جناب دکترفیروزی خلق نمودند ، از دوست دیرینه ام آقای سرابی که کیک خوش مزه تولد را تدارک دیدند و بزرگوارانی که هدایایی تقدیم استاد فرزانه نمودند و از عزیزانی که در برگزاری مراسم با جان و دل همکاری کردند بسیار سپاسگزارم و برای همگی سلامتی و سعادتمندی آرزومندم .
👍5👏1
مؤسسۀ فرهنگی بیطرف، شاهرود
«عشق شوری در نهاد ما نهاد جان ما در بوته سودا نهاد» جناب دکتر فیروزی ارجمند استاد خردمتد و فروتن انجمن ادبی کتابخانه دکتر بیطرف عشق و وفاداری حضرت عالی به میراث گرانسنگ نیاکانمان ستودنی است و مصاحبت وهمکاری با شما مایه افتخار بسیار متاسف هستیم که نتوانستیم…
استاد گرامی سرکار خانوم فرّخ‌پیام عزیز
درودها و سپاس‌ها از لطف و محبت‌تان. خدمت به فرهنگ ایران موجب افتخار است و حضرتعالی پیش و بیش از بنده در این راه گام برداشته‌اید.
شادمان و تندرست باشید.
ارادتمند نوید فیروزی.
درودها و سپاس‌ها از لطف و محبت‌تان. خدمت به فرهنگ ایران موجب افتخار است و حضرتعالی پیش و بیش از بنده در این راه گام برداشته‌اید.
شادمان و تندرست باشید.
ارادتمند نوید فیروزی.
مؤسسۀ فرهنگی بیطرف، شاهرود
با سلام و ادب ابتدا درود می فرستم به روان پاک شادروان دکتر سیدمحمد بیطرف عزیز که این پایگاه دانش و فرهنگ و ادب را برای شهرستان شاهرود به یادگار گذاشتند . و درود به جناب مهندس مهرداد بیطرف که راه پدر بزرگوار را به شایستگی ادامه می دهند و مؤسسه فرهنگی بیطرف…
جناب آقای متحدی عزیز
به‌راستی آنچه چراغ کتابخانۀ بیطرف را
روشن نگه داشته است، شور و اشتیاق و احساس مسئولیت شماست.
بار دیگر از جنابعالی و دیگر دوستان تشکر می‌کنم.
ارادتمند نوید فیروزی.
به‌راستی آنچه چراغ کتابخانۀ بیطرف را
روشن نگه داشته است، شور و اشتیاق و احساس مسئولیت شماست.
بار دیگر از جنابعالی و دیگر دوستان تشکر می‌کنم.
ارادتمند نوید فیروزی.
❤7👍1
Forwarded from بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار
یکم اردیبهشت‌ماه روز بزرگداشت سعدی
من چه در پای تو ریزم؟
سعدیا، جلوۀ جان‌ها ز صفای تو بود
رهنمای بشر اندیشه و رای تو بود
شور در پردۀ گیتی ز نوای تو بود
من چه در پای تو ریزم که سزای تو بود
سر نه چیزی‌ست که شایستۀ پای تو بود
دولت آن راست که در کوی تو باشد همه عمر
فتنۀ طبع سخنگوی تو باشد همه عمر
قبلۀ بندگی‌اش سوی تو باشد همه عمر
خرّم آن روی که در روی تو باشد همه عمر
وین نباشد مگر آن وقت که رای تو بود
راستی، هیچ سخن چون سخنت شیرین نیست
نیروی طبع خدادادۀ کس چندین نیست
به درخشندگی‌ات ماه نه و پروین نیست
ذرّه‌ای در همه اجزای من مسکین نیست
که نه آن ذرّه معلّق به هوای تو بود
از ازل مهر تو آمیخته شد با گل من
از تو آموخت ادب این دل ناقابل من
حاصل عمر همین بود و خوشا حاصل من
تا ترا جای شد ای سرو روان در دل من
هیچ‌کس می‌نپسندم که به جای تو بود
چون به شیراز تو، و آن شهر و دیار تو رویم
پی پابوس تو اوّل به مزار تو رویم
مرگ اگر روی نماید به حصار تو رویم
غایت آن است که سر در سر کار تو رویم
مرگ ما باک نباشد چو بقای تو بود
محفلی طرفه بسازیم همه شب من و دل
که به یاد تو پر از شور شود آن محفل
نه همین شمع، که ماه است ازآن بزم خجل
منِ پروانه‌صفت پیش تو ای شمع چگل
گر بسوزم گنه من نه خطای تو بود
پرتو فکر تو چون از افق دهر دمید
آسمان گفت که این نور بپاید جاوید
روزگاران چو تو فرزند کجا خواهد دید؟
عجب است آن که ترا دید و حدیث تو شنید
که همه عمر نه مشتاق لقای تو بود
گرچه از درد به گردون برسد نالۀ مرد
عشق را چاره نجویند چه می‌باید کرد؟
بلبل از باغ زند ناله چو بیند رخ ورد
خوش بود نالۀ دل‌سوختگان از سر درد
خاصه دردی که به امّید دوای تو بود
مکتب و مصطبه با حکمت سعدی هیچ است
مسجد و صومعه با خلوت سعدی هیچ است
هر بلندی به بر رفعت سعدی هیچ است
ملک دنیا همه با همّت سعدی هیچ است
پادشاهیش همین بس که گدای تو بود
حبیب یغمایی
[ای زبان پارسی...، به کوشش دکتر میلاد عظیمی، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، چاپ دوم ۱۴۰۲، ج ۳، ۱۵۹۲-۱۵۹۴]
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی
@AfsharFoundation
من چه در پای تو ریزم؟
سعدیا، جلوۀ جان‌ها ز صفای تو بود
رهنمای بشر اندیشه و رای تو بود
شور در پردۀ گیتی ز نوای تو بود
من چه در پای تو ریزم که سزای تو بود
سر نه چیزی‌ست که شایستۀ پای تو بود
دولت آن راست که در کوی تو باشد همه عمر
فتنۀ طبع سخنگوی تو باشد همه عمر
قبلۀ بندگی‌اش سوی تو باشد همه عمر
خرّم آن روی که در روی تو باشد همه عمر
وین نباشد مگر آن وقت که رای تو بود
راستی، هیچ سخن چون سخنت شیرین نیست
نیروی طبع خدادادۀ کس چندین نیست
به درخشندگی‌ات ماه نه و پروین نیست
ذرّه‌ای در همه اجزای من مسکین نیست
که نه آن ذرّه معلّق به هوای تو بود
از ازل مهر تو آمیخته شد با گل من
از تو آموخت ادب این دل ناقابل من
حاصل عمر همین بود و خوشا حاصل من
تا ترا جای شد ای سرو روان در دل من
هیچ‌کس می‌نپسندم که به جای تو بود
چون به شیراز تو، و آن شهر و دیار تو رویم
پی پابوس تو اوّل به مزار تو رویم
مرگ اگر روی نماید به حصار تو رویم
غایت آن است که سر در سر کار تو رویم
مرگ ما باک نباشد چو بقای تو بود
محفلی طرفه بسازیم همه شب من و دل
که به یاد تو پر از شور شود آن محفل
نه همین شمع، که ماه است ازآن بزم خجل
منِ پروانه‌صفت پیش تو ای شمع چگل
گر بسوزم گنه من نه خطای تو بود
پرتو فکر تو چون از افق دهر دمید
آسمان گفت که این نور بپاید جاوید
روزگاران چو تو فرزند کجا خواهد دید؟
عجب است آن که ترا دید و حدیث تو شنید
که همه عمر نه مشتاق لقای تو بود
گرچه از درد به گردون برسد نالۀ مرد
عشق را چاره نجویند چه می‌باید کرد؟
بلبل از باغ زند ناله چو بیند رخ ورد
خوش بود نالۀ دل‌سوختگان از سر درد
خاصه دردی که به امّید دوای تو بود
مکتب و مصطبه با حکمت سعدی هیچ است
مسجد و صومعه با خلوت سعدی هیچ است
هر بلندی به بر رفعت سعدی هیچ است
ملک دنیا همه با همّت سعدی هیچ است
پادشاهیش همین بس که گدای تو بود
حبیب یغمایی
[ای زبان پارسی...، به کوشش دکتر میلاد عظیمی، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، چاپ دوم ۱۴۰۲، ج ۳، ۱۵۹۲-۱۵۹۴]
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی
@AfsharFoundation
👍3
با سلام و ادب
چهارشنبه ۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعد از ظهر در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف ، به استقبال سخنان استاد ارجمند سرکار خانم فرخ پیام می رویم با ادامه موضوع « استمرار باورهای ایران باستان در فرهنگ و ادب بعد از اسلام و دوران معاصر »
چهارشنبه ۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعد از ظهر در کتابخانه عمومی مستقل بیطرف ، به استقبال سخنان استاد ارجمند سرکار خانم فرخ پیام می رویم با ادامه موضوع « استمرار باورهای ایران باستان در فرهنگ و ادب بعد از اسلام و دوران معاصر »
❤3
Forwarded from بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار
پنجم اردیبهشت‌ماه سالروز درگذشت محمّدعلی اسلامی ندوشن
ایرانی چگونه ایرانی مانده است؟
ایرانیت کلمۀ بسیار پیچیده و مبهمی است. تعریف روشنی نمی‌توان برایش جست. اگر ایرانی می‌خواست بر استقلال خاک اصرار ورزد، یعنی خارجی را بیرون کند و کشورش را در دایرۀ مرزهای سیاسی حفظ نماید تاکنون مضمحل شده بود؛ زیرا در برابر نیروهای بیگانه: عرب و ترک و دیگران نمی‌توانست مقاومت کند.
هیچ کشوری از آغاز تا به انجام به حال اول باقی نمانده، نه چین، نه روم، نه یونان، نه اروپا ... . بعضی تمدن‌ها به‌کلی نابود شدند و بعضی تغییر ماهیت دادند، یعنی در ازای زنده ماندن، هویت خود را بلاگردان خویش کردند. ادامۀ حیات تنها در تطابق با دگرگونی‌ها میسّر شده و ایرانی برای این تطابق استعداد خوبی نشان داده، اما یک ویژگی خاص خود داشته: «دگرگون شدن و همان بودن» و تمام تاریخ ایران روی این اصل حرکت کرده که مردمش هم تغییر کنند و هم همان باشند؛ ازاین‌رو ایرانی در دوران بعد از اسلام، پس از تلاش‌ها و نهضت‌ها و آویز و گریزها، چون ناامید شد که سیادت سیاسی گذشته را زنده کند، همۀ استعداد و نیروی خود را در زمینۀ دیگری به کار گرفت که نه کمتر کارساز بود و آن «فرهنگ» بود. بر آن شد تا فرهنگ را جانشین فرمانروایی سیاسی کند. بدین‌گونه «ایرانیت» با اهرم فرهنگ توانست خود را بر سر پا نگه دارد.
سیاست حفظ ایرانیت از طریق فرهنگ در زمان سامانی‌ها پا گرفت. تاریخ بلعمی و ترجمۀ تفسیر طبری دو نشانه بودند که یکی تاریخ ایران را یادآوری می‌کرد و دیگری اسلام را به زبان فارسی ورود می‌داد.
درخت اندیشۀ ایرانی زمانی به بار نهایی نشست که شاهنامه آفریده شد. همۀ آنچه باید گفته شود در این کتاب گفته شد. با آمدن شاهنامه ایرانی خیالش راحت شد که از نو به خانۀ خود بازگشته است. اگر حصارهای مرزی برداشته شده بودند، یک حصار فرهنگی گرد او پدید آمد «که از باد و باران نیابد گزند» تا او بتواند در درون آن بگوید من من هستم.
زبان فارسی و شاهنامه سرنوشت ایران را تغییر دادند. ایران از نو سرزمینی شد مطرح، تأثیرگذار که فراتر از مرزهایش حرکت می‌کند. قلمرو امپراتوری زبان و فرهنگ ایران از قلمرو هخامنشیان وسیع‌تر گشت. اگر یک در بسته شد، یعنی در سیادت سیاسی، دری دیگر باز شد. این یکی پایدارتر و آسیب‌ناپذیرتر بود. شاهنامه نشان داد که قدرت‌ها و شوکت‌ها و ثروت‌ها می‌روند، آنچه می‌ماند سلطنت سخن است که جوهر جان انسانی است.
ایران و تنهائیش، محمّدعلی اسلامی ندوشن، تهران: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۷۶، ص ۴۴-۴۹.
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی
@AfsharFoundation
ایرانی چگونه ایرانی مانده است؟
ایرانیت کلمۀ بسیار پیچیده و مبهمی است. تعریف روشنی نمی‌توان برایش جست. اگر ایرانی می‌خواست بر استقلال خاک اصرار ورزد، یعنی خارجی را بیرون کند و کشورش را در دایرۀ مرزهای سیاسی حفظ نماید تاکنون مضمحل شده بود؛ زیرا در برابر نیروهای بیگانه: عرب و ترک و دیگران نمی‌توانست مقاومت کند.
هیچ کشوری از آغاز تا به انجام به حال اول باقی نمانده، نه چین، نه روم، نه یونان، نه اروپا ... . بعضی تمدن‌ها به‌کلی نابود شدند و بعضی تغییر ماهیت دادند، یعنی در ازای زنده ماندن، هویت خود را بلاگردان خویش کردند. ادامۀ حیات تنها در تطابق با دگرگونی‌ها میسّر شده و ایرانی برای این تطابق استعداد خوبی نشان داده، اما یک ویژگی خاص خود داشته: «دگرگون شدن و همان بودن» و تمام تاریخ ایران روی این اصل حرکت کرده که مردمش هم تغییر کنند و هم همان باشند؛ ازاین‌رو ایرانی در دوران بعد از اسلام، پس از تلاش‌ها و نهضت‌ها و آویز و گریزها، چون ناامید شد که سیادت سیاسی گذشته را زنده کند، همۀ استعداد و نیروی خود را در زمینۀ دیگری به کار گرفت که نه کمتر کارساز بود و آن «فرهنگ» بود. بر آن شد تا فرهنگ را جانشین فرمانروایی سیاسی کند. بدین‌گونه «ایرانیت» با اهرم فرهنگ توانست خود را بر سر پا نگه دارد.
سیاست حفظ ایرانیت از طریق فرهنگ در زمان سامانی‌ها پا گرفت. تاریخ بلعمی و ترجمۀ تفسیر طبری دو نشانه بودند که یکی تاریخ ایران را یادآوری می‌کرد و دیگری اسلام را به زبان فارسی ورود می‌داد.
درخت اندیشۀ ایرانی زمانی به بار نهایی نشست که شاهنامه آفریده شد. همۀ آنچه باید گفته شود در این کتاب گفته شد. با آمدن شاهنامه ایرانی خیالش راحت شد که از نو به خانۀ خود بازگشته است. اگر حصارهای مرزی برداشته شده بودند، یک حصار فرهنگی گرد او پدید آمد «که از باد و باران نیابد گزند» تا او بتواند در درون آن بگوید من من هستم.
زبان فارسی و شاهنامه سرنوشت ایران را تغییر دادند. ایران از نو سرزمینی شد مطرح، تأثیرگذار که فراتر از مرزهایش حرکت می‌کند. قلمرو امپراتوری زبان و فرهنگ ایران از قلمرو هخامنشیان وسیع‌تر گشت. اگر یک در بسته شد، یعنی در سیادت سیاسی، دری دیگر باز شد. این یکی پایدارتر و آسیب‌ناپذیرتر بود. شاهنامه نشان داد که قدرت‌ها و شوکت‌ها و ثروت‌ها می‌روند، آنچه می‌ماند سلطنت سخن است که جوهر جان انسانی است.
ایران و تنهائیش، محمّدعلی اسلامی ندوشن، تهران: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۷۶، ص ۴۴-۴۹.
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی، تحکیم وحدت ملّی و تمامیت ارضی
@AfsharFoundation
❤5
Ali Akbar Baghbani
ادبیات_معاصر_بررسی_کتاب_تنگسیر_از_صادق_چوبک.m4a
فایل صوتی جلسه چهارشنبه ۵ اردیبهشت کتابخانه بیطرف با موضوع ادبیات معاصر ایران وجهان
( رمان تنگسیر ) اثر صادق چوبک
استاد گرامی : سرکار خانم فرخ پیام
( رمان تنگسیر ) اثر صادق چوبک
استاد گرامی : سرکار خانم فرخ پیام
❤3
با سلام و ادب
چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعدازظهر در کتابخانۀ عمومی مستقل بیطرف گوش جان می‌سپاریم به سخنان ارزشمند جناب آقای دکتر نوید فیروزی با ادامۀ بازخوانی و شرح متن کهن «کلیله و دمنه»
لطفاً حضور به‌موقع، بی‌صدا کردن گوشی.
https://t.me/bitaraflib
چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ ساعت ۶ بعدازظهر در کتابخانۀ عمومی مستقل بیطرف گوش جان می‌سپاریم به سخنان ارزشمند جناب آقای دکتر نوید فیروزی با ادامۀ بازخوانی و شرح متن کهن «کلیله و دمنه»
لطفاً حضور به‌موقع، بی‌صدا کردن گوشی.
https://t.me/bitaraflib
❤3👍1
Forwarded from نشر سنگلج
زُبدةالرُّموز
نخستین کتاب از مجموعه داستان‌های عامیانه نشر سنگلج منتشر شد:
زُبدةالرُّموز، روایتِ قصّه‌خوانی ناشناخته به نامِ شاه‌نظر قصّه‌خوان (احتمالا زنده در سده ۱۳ ق) از بخشی از داستان عامیانۀ حمزه (موسوم به حمزه‌نامه یا رموزِ حمزه) است.
داستانِ دلاوری‌هایِ حمزۀ سیدالشهداء در طیِ قرن‌ها در اغلبِ نواحیِ جهانِ اسلام و به زبان‌های مختلف، نقل می‌شده است. این داستانِ عامیانه در روزگارِ کهن علاوه بر نقشِ سرگرم‌کنندگی، کارکردهای دیگری چون معالجۀ برخی امراضِ روحی نیز داشته است.
امّا آنچه خوانندۀ امروز می‌تواند در آیینۀ این داستان و داستان‌هایِ مشابهِ عامیانه ببیند، از زندگی و باورها و آرزوها و حسرت‌ها و خوشی‌ها و ناخوشی‌های عامۀ مردم، در دیگر انواعِ آثار گذشته‌نما (تاریخ و ادبیاتِ رسمی) هرگز دیده نمی‌شود. از این رو داستان‌هایِ عامیانه و ازجمله زبدةالرموز، منابعِ ارزشمندی‌اند که نه‌تنها علاقه‌مندان به ادبیاتِ داستانیِ کهن را جذب می‌کنند، می‌توانند مردم‌شناسان و مورّخانِ تاریخِ اجتماعی و فرهنگی را نیز به کار آیند.
https://t.me/sanglajpublication
نخستین کتاب از مجموعه داستان‌های عامیانه نشر سنگلج منتشر شد:
زُبدةالرُّموز، روایتِ قصّه‌خوانی ناشناخته به نامِ شاه‌نظر قصّه‌خوان (احتمالا زنده در سده ۱۳ ق) از بخشی از داستان عامیانۀ حمزه (موسوم به حمزه‌نامه یا رموزِ حمزه) است.
داستانِ دلاوری‌هایِ حمزۀ سیدالشهداء در طیِ قرن‌ها در اغلبِ نواحیِ جهانِ اسلام و به زبان‌های مختلف، نقل می‌شده است. این داستانِ عامیانه در روزگارِ کهن علاوه بر نقشِ سرگرم‌کنندگی، کارکردهای دیگری چون معالجۀ برخی امراضِ روحی نیز داشته است.
امّا آنچه خوانندۀ امروز می‌تواند در آیینۀ این داستان و داستان‌هایِ مشابهِ عامیانه ببیند، از زندگی و باورها و آرزوها و حسرت‌ها و خوشی‌ها و ناخوشی‌های عامۀ مردم، در دیگر انواعِ آثار گذشته‌نما (تاریخ و ادبیاتِ رسمی) هرگز دیده نمی‌شود. از این رو داستان‌هایِ عامیانه و ازجمله زبدةالرموز، منابعِ ارزشمندی‌اند که نه‌تنها علاقه‌مندان به ادبیاتِ داستانیِ کهن را جذب می‌کنند، می‌توانند مردم‌شناسان و مورّخانِ تاریخِ اجتماعی و فرهنگی را نیز به کار آیند.
https://t.me/sanglajpublication