دوست عزیز
مطالب و اخبار مرتبط با معماری بایونیک اینجا به اشتراک گذاشته می شود.
لطفا کانال را به دوستان خود معرفی کنید.
سپاسگزاریم
مطالب و اخبار مرتبط با معماری بایونیک اینجا به اشتراک گذاشته می شود.
لطفا کانال را به دوستان خود معرفی کنید.
سپاسگزاریم
یکصد و نود و ششمین گفتمان هنر و معماری انجمن مفاخر معماری ایران
موضوع: "معماری بایونیک، معماری طبیعت"
سخنرانان:
فاطمه قارونی: مدرس دانشگاه؛ نویسنده کتاب معماری بایونیک، طراحی طبیعت
محمدرضا متینی: مدرس دانشگاه؛ دکترای معماری از دانشگاه اشتوتگارت آلمان
محمد تحصیلدوست: هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی؛ دکترای معماری از دانشگاه شهید بهشتی
زمان: چهارشنبه| ١٢ / اسفند / ۱۳۹۴| ساعت ١٦-١٨
*ادرس: تهران| خیابان دکتر شریعتی|خیابان مطهری شرقی|باغ موزه قصر
* حضور برای عموم آزاد است.
@bionicarchitecture
موضوع: "معماری بایونیک، معماری طبیعت"
سخنرانان:
فاطمه قارونی: مدرس دانشگاه؛ نویسنده کتاب معماری بایونیک، طراحی طبیعت
محمدرضا متینی: مدرس دانشگاه؛ دکترای معماری از دانشگاه اشتوتگارت آلمان
محمد تحصیلدوست: هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی؛ دکترای معماری از دانشگاه شهید بهشتی
زمان: چهارشنبه| ١٢ / اسفند / ۱۳۹۴| ساعت ١٦-١٨
*ادرس: تهران| خیابان دکتر شریعتی|خیابان مطهری شرقی|باغ موزه قصر
* حضور برای عموم آزاد است.
@bionicarchitecture
نمای بیمارستانی در مکزیکو سیتی که از متریالی ساخته شده که نقش تصفیه کننده هوا را دارد...👆
@bionicarchitecture
@bionicarchitecture
@bionicarchitecture
پژوهشگران گروه Tangible Media Group از آزمایشگاه MIT Media Lab به سرپرستی دانشجوی دکتری Lining Yao یک باکتری باستانی را برای ساخت مادهای مصنوعی به نام BioLogic به کار بردند که با قرار گرفتن در معرض رطوبت، حرکت کرده، منبسط و در صورت عدم وجود رطوبت، منقبض میشود.
@bionicarchitecture
این باکتری که در حدود ۱۰۰۰ سال پیش در ژاپن کشف شد Bacillus Subtilis natto نام دارد. هنگام آزمایش ریزجاندارهای گوناگون در آزمایشگاه، Lining Yao متوجه شد که باکتری natto با قرار گیری در معرض رطوبت، منبسط و منقبض میشود. بدین ترتیب، ایده استفاده از این باکتری برای عمل به صورت یک ماشین به جای یک جاندار غیرقابل پیش بینی شکل گرفت. با درجهبندی دقیق، باکتری به صورت یک نانومحرک عمل میکند که نسبت به عرق انسان یا رطوبت موجود در محیط واکنش نشان میدهد.
برای استفاده از آن در عمل پژوهشگران باکتری را بر روی پارچه چاپ زیستی کردند. برای این کار، Yao و گروهش در آزمایشگاه سلولهای natto را درون رآکتورهای زیستی رشد داده و با استفاده از میکروسکوپهای اتمی و سایر تجهیزات مناسب، روند رشد باکتری را زیر نظر گرفتند. در داخل راکتورهای زیستی میلیاردها سلول رشد داده شدند که در پایان به کمک چاپگرهایی با وضوح میکرونی، چاپ زیستی شدند. به کمک روش مدل سازی سهبعدی، سلولهای natto برای الگوهای طراحی مختلف مورد آزمایش قرار گرفتند.
@bionicarchitecture
لایۀ مرکب چاپ شده که با موفقیت در آزمایشگاه آزموده شد، این امکان را برای طراحان در Royal College of Art و شرکتهای پوشاک ورزشی فراهم کرد تا این سلولهای چاپ شده را در محلهایی که بدن انسان بیشتر عرق میکند با لباس ادغام کنند. تعبیۀ سلولهای چاپ شده در لباس بدین معنی است که باکتری زنده، پس از رسیدن میزان عرق شخص به میزانی مشخص، زبانههایی را در زیربغل یا نواحی دیگر که قرار گرفته است باز میکند تا تهویه هوا صورت گیرد.
بنابرگفته گروه پژوهشی، کاربرد فناوری پوشاک مبنتی بر سلول، محدود به لباس ورزشکاران نمیباشد. از آنجا که این جاندار نسبت به تغییرات رطوبت موجود در جو نیز واکنش نشان میدهد، این فناوری میتواند در طراحی داخلی و ساخت آباژورهای جنبشی که با دریافت حرارت از لامپ باز و بسته میشوند راه یابد یا حتی در شکل جزیی تر، با اضافه شدن به کیسههای چای زمان مناسب استفاده از آنها را اطلاع دهد.
@bionicarchitecture
هرچند این فناوری در مراحل اولیه است اما می تواند موجب تغییر آینده الگوی تولید لباس، طراحی داخلی در معماری شود.👇🏻👇🏻
پژوهشگران گروه Tangible Media Group از آزمایشگاه MIT Media Lab به سرپرستی دانشجوی دکتری Lining Yao یک باکتری باستانی را برای ساخت مادهای مصنوعی به نام BioLogic به کار بردند که با قرار گرفتن در معرض رطوبت، حرکت کرده، منبسط و در صورت عدم وجود رطوبت، منقبض میشود.
@bionicarchitecture
این باکتری که در حدود ۱۰۰۰ سال پیش در ژاپن کشف شد Bacillus Subtilis natto نام دارد. هنگام آزمایش ریزجاندارهای گوناگون در آزمایشگاه، Lining Yao متوجه شد که باکتری natto با قرار گیری در معرض رطوبت، منبسط و منقبض میشود. بدین ترتیب، ایده استفاده از این باکتری برای عمل به صورت یک ماشین به جای یک جاندار غیرقابل پیش بینی شکل گرفت. با درجهبندی دقیق، باکتری به صورت یک نانومحرک عمل میکند که نسبت به عرق انسان یا رطوبت موجود در محیط واکنش نشان میدهد.
برای استفاده از آن در عمل پژوهشگران باکتری را بر روی پارچه چاپ زیستی کردند. برای این کار، Yao و گروهش در آزمایشگاه سلولهای natto را درون رآکتورهای زیستی رشد داده و با استفاده از میکروسکوپهای اتمی و سایر تجهیزات مناسب، روند رشد باکتری را زیر نظر گرفتند. در داخل راکتورهای زیستی میلیاردها سلول رشد داده شدند که در پایان به کمک چاپگرهایی با وضوح میکرونی، چاپ زیستی شدند. به کمک روش مدل سازی سهبعدی، سلولهای natto برای الگوهای طراحی مختلف مورد آزمایش قرار گرفتند.
@bionicarchitecture
لایۀ مرکب چاپ شده که با موفقیت در آزمایشگاه آزموده شد، این امکان را برای طراحان در Royal College of Art و شرکتهای پوشاک ورزشی فراهم کرد تا این سلولهای چاپ شده را در محلهایی که بدن انسان بیشتر عرق میکند با لباس ادغام کنند. تعبیۀ سلولهای چاپ شده در لباس بدین معنی است که باکتری زنده، پس از رسیدن میزان عرق شخص به میزانی مشخص، زبانههایی را در زیربغل یا نواحی دیگر که قرار گرفته است باز میکند تا تهویه هوا صورت گیرد.
بنابرگفته گروه پژوهشی، کاربرد فناوری پوشاک مبنتی بر سلول، محدود به لباس ورزشکاران نمیباشد. از آنجا که این جاندار نسبت به تغییرات رطوبت موجود در جو نیز واکنش نشان میدهد، این فناوری میتواند در طراحی داخلی و ساخت آباژورهای جنبشی که با دریافت حرارت از لامپ باز و بسته میشوند راه یابد یا حتی در شکل جزیی تر، با اضافه شدن به کیسههای چای زمان مناسب استفاده از آنها را اطلاع دهد.
@bionicarchitecture
هرچند این فناوری در مراحل اولیه است اما می تواند موجب تغییر آینده الگوی تولید لباس، طراحی داخلی در معماری شود.👇🏻👇🏻
@bionicarchitecture
پروژه هیدروژنس شامل یک مزرعه جلبک است که وظیفه آن تولید سوخت و بازیافت دی اکسید کربن است. وینسنت کاله باوت- معمار معاصر بلژیکی که در عرصه زیست محیطی و معماری بایونیک فعالیت می کند- در این پروژه ادعا کرده است که تولیدات ارگانیک مزرعه میکرو جلبک دریای در هر هکتار 120برابر بیشتر از سوخت های زیستی دیگر است. مزرعه جلبک دریایی یک نیروگاه بایوشیمیایی کوچک است که قادر به جذب co2 به عنوان ماده ی اصلی تغذیه در فرایند فتوسنتز در شرایط آزمایشگاهی یا در بایوراکتورها برای تولید هیدروژن است.
@bionicarchitecture
برای کسب اطلاع بیشتر در مورد پروژه و معمار مذکور به سایت زیر مراجعه فرمائید...👇🏻
http://vincent.callebaut.org/page1-img-hydrogenase.html
پروژه هیدروژنس شامل یک مزرعه جلبک است که وظیفه آن تولید سوخت و بازیافت دی اکسید کربن است. وینسنت کاله باوت- معمار معاصر بلژیکی که در عرصه زیست محیطی و معماری بایونیک فعالیت می کند- در این پروژه ادعا کرده است که تولیدات ارگانیک مزرعه میکرو جلبک دریای در هر هکتار 120برابر بیشتر از سوخت های زیستی دیگر است. مزرعه جلبک دریایی یک نیروگاه بایوشیمیایی کوچک است که قادر به جذب co2 به عنوان ماده ی اصلی تغذیه در فرایند فتوسنتز در شرایط آزمایشگاهی یا در بایوراکتورها برای تولید هیدروژن است.
@bionicarchitecture
برای کسب اطلاع بیشتر در مورد پروژه و معمار مذکور به سایت زیر مراجعه فرمائید...👇🏻
http://vincent.callebaut.org/page1-img-hydrogenase.html