پروژه Dalian international conference centre توسط Coop Himmelb(l)au
@parametric

پروژه Decoi/MIT توسط Mark Goulthorpe
@parametric

پروژه Galaxy Soho توسط Zaha Hadid
@parametric

پروژه Barclays center توسط SHoP
@parametric

@parametric
دانشگاه AA دو برنامه تحقیقاتی با نام های Design Research Laboratory (AADRL) و Emergent Technologies in Design (EmTech) را راه اندازی کرد که احتمالاً کانون تحقیق و توسعه بین المللی در این موضوع بودند. یوسوکی اوباشی، که اکنون در AADRL کار می کند، رساله جالب توجهی را با عنوان“Wave Garden” را در سال 2002 در دانشگاه پریسنتون ارائه نمودکه در آن از اصول طراحی پارامتریک در طراحی یک سطح شناوری که بر اساس امواج اقیانوس ها انرژی تولید می کرد بهره برد. جیسون پین و هدر رابرج از Gnuform یک نصب مشابه و شاید دشوار تری را در سال 2003در دانشگاه ایالتی اوهایو ابداع نمودند که Man-o-War نام داشت. مایکل هنسل از EmTech و Ocean North برخی از پیچیده ترین متون درباره سیستم های پارامتریک و تکنیک های طراحی مورفوژنیتک را در مجله AD تولید نمود - مجله ای که انجمنی غنی را برای مبتکرانه ترین توسعه های پانزده سال گذشته فراهم کرده است. مطالبی با عنوان “Architecture and Animation” “Versioning” و “Morphogenetic Design” در میان مهمترین مطالب چاپ شده در مجله AD بوده اند.
@parametric

پروژه نصب The TWIST در AA EmTech
@parametric

@parametric
پروژه UN Fold اجرا شده توسط UN استدیو نشان داد که طراحی پارامتریک را چگونه می توان بر یک مقیاس زیرساختی شهری توسعه داد. احتمالاً مهم تر از اینها پروژه ی فرودگاه بین المللی یوکوهاما در سال ۲۰۰۲ می باشد که توسط شرکت Foreign Office Architects (FOA) تکمیل گردید. این پروژه نشان داد که فرم یک ساختمان پیچیده را که به همراه یک سری پارامتر های منطقی یا فرضی به هم مرتبط شده اند را می تواند در مقیاس بزرگ مدیریت کرد و ساخت و به واقعیت تبدیل کرد. مربیان و معماران کالیفرنیا به طور پیوسته به شکل منسجم و مبتکرانه ای این عرصه را توسعه داده اند.دانشگاه های SCI-Arc و UCLA محیطی غنی برای پیشبرد تکنولوژی های جدید دیجیتال و ساخت فراهم نموده اند. کارهای برجسته دانشکده آنها شامل این موارد است:

پروژه نور پردازی Lattice Archipelogics توسط David Erdman and Marcelyn Gow در سال ۲۰۰۲

پروژه ی Element و Rooted flow توسط Marcelo Spina and Georgina Huljich در سال ۲۰۰۵

پروژه ای از تصاویر و ساختار های جالب گیاهان توسط Hernan Diaz Alonso در سال ۲۰۰۵

پروژه NGTV floral bar توسط Gnuform در سال ۲۰۰۵
@parametric

پروژه نور پردازی Lattice Archipelogics توسط David Erdman and Marcelyn Gow
@parametric

@parametric
همراه با ظهور این نوع ابتکارات در طراحی بحث های فراوانی پیرامون کانسپت “زیبایی” در مقابل “طرح های بی تناسب” بوجود آمد که نشان می داد معماران خواهان انطباق حس زیبایی شناسایی خود با حس ذاتی که در تصاویر و فرم طراحی شده توسط کامپیوتر بودند. در منطقه Bay Area، معماران لیزا ایواموتو و کریگ اسکات پروژه ی Jelly Fish House را توسعه دادند (2005). این پروژه مورفولوژی گیاهی و جانوری را با مطالعه دقیق ساختاری الگوها و سیستم های ساختمانی موزائیکی تنظیم می نمود که بطور پارامتریک به محیط خود واکنش نشان می دادند. با امید به اینکه طراحی هایش را نیز قابل ساخت تر نماید، تام ویسکومب از Emergent Architecture در لس آنجلس شروع به بهره برداری از مطالعات دی آرسی تامسون درباره بال های سنجاقک برای تولید ساختارهای طره ای الگودار برای طراحی دادگاه پاریس (2006) و نصب گالری SCI-Arc (2007) نمود. علاوه بر آن، بنجامین بال و گاستون نوگز از استدیوی Ball Nogues در سال 2005 از گرداب 504 ورقه برش خورده گلبرگی با روکش میلار که بشکل پارامتریک ساخته شده بودند ، “Maximilian’s Schell” شگفت انگیز را تولید نمودند.
@parametric

Maximilian’s Schell
@parametric

@parametric
سیستم های الگوسازی موزائیکی بزودی به رکنی اساسی در ساخت فرم های ارگانیک پیچیده تبدیل شدند، و نظریات زیبائی شناسی تکمیلی درباره تزئینات، دکوراسیون و ظرافت شروع به حکمفرمایی بر مباحث معماری نمود. کارها و متون علی رحیم در دانشگاهPennDesign پنسیلوانیا و آلخاندرو زایرا و فرشید موسوی از FOA، که اکنون به ترتیب در دانشکده معماری دانشگاه پرینستون و دانشکده تحصیلات تکمیلی طراحی هاروارد مشغولند، به همراه پیشرفت های در اسکریپتینگ و برنامه نویسی کامپیوتری جهت تسهیل طیف گسترده ای از اتصالات سازه ای و الگوهای متغییر، این مباحث را داغ کرده اند. طراحانی که از تحقیقات مولد فرم (A new science and Mathematica) استفان ولفرام ایده گرفتند اسکریپت های متنوعی برای ایجاد اتصالات ورونوئی - گونه ایجاد کردند که برای تولید نقوش تزئینی و یا خالصا دکوراتیو٬ که در واقع ظاهر کارشده ای داشتند٬به کار برده می شد.
@parametric

نمونه استفاده از ورونوئی - Morfotactic Lab
@parametric

@parametric
تام فولدر از استدیوی Faulders و CCA این لحظه در تاریخ را اجمالاً در طراحی نمای خود برای Studio M’s Airspace Tokyo در سال ۲۰۰۷ نشان دادند. بنجامین آراندا و کریس لش اسکریپت های معادل این پروژه را در سر مقاله Tooling توسعه و تشریح کردند. سرانجام، در مقیاس ساخت، فرانک گری و Morphosis ثابت کرده اند که نیروهای محرک در پس نوآوری ساختمانی در West Coast در طول 20 سال گذشته بوده اند. با سرمایه گذاری در تکنولوژی های CAD/CAM از سال 1989 به بعد، گری اثبات نمود که معماران می توانند نه تنها در طراحی، بلکه همچنین در مدیریت سیستم های ساختمانی پیشرفته و چگونگی ساخت آنها راهبر باشند. تا سال 20۰2، گری و شرکا٬ تکنولوژی های گری را ایجاد نمودند، که یک تیم تحقیقات و تکنولوژی ملتزم به پشتیبانی از پیشرفت های این رشته بود. پروژه Guggenheim Museum Bilbao (1997) و Walt Disney Concert Hall (2000) نشان دادند که این تکنیک ها چقدر خوب می تواند بکار برده شوند
@parametric

.Walt Disney Concert Hall
@parametric

@parametric
با تکمیل پروژه Caltrans District 7 Headquarters (2004) در مرکز شهر LA با بیشترین رکورد سرعت، تام مین و تیم وی در Morphosis ثابت کردند که برای معماران امکان پذیر است تا ساختمان های بدیع و متناسب با محیطی را طراحی کنند که با همکاری مستقیم با تولید کنندگان و سازندگان بسیار مقرون به صرفه تر قابل ساخت باشد.کامپیوتر نه تنها برای طراحی، مدلسازی و ساخت کمک کندده است، بلکه برای مدیریت ساخت نیز مفید می باشد. برج Phare طراحی شده توسط Morphosis را به احتمال بسیار می تواند پیشرفته ترین ساختمان مدرنی دانست که در آن از تکنیک های طراحی پارامتریک و فرآیندهای ساخت برای رسیدن به فرم استفاده شده است.
@parametric

Caltrans District 7 Headquarters
@parametric

@parametric
انشعابات این شرکت های بزرگتر کمک های قابل توجهی را به طراحی پارامتریک نموده است (مطمئنا در مقیاس کوچک تر). مارگارت گریفین و جان آنرایت (که قبلاً برای Morphosis کار می کردند) در همکاری با دکتر آندرس کارلسون - یک مهندس سازه تحصیل کرده در Caltech - فرآیندهای تراشکاری CNC را برای ابداع و ساخت تیر های I شکل چند لایی منحنی شکل و ساخته شده از چوب بکار گرفتند تا ساختارهای ساختمانی پیچیده تولید کنند. SPARCHS برای پروژه Seadrift House در سال ۲۰۰۴ با همکاری روگان فرگوسن (که قبلاً برای گری و شرکا کار می کرد) ، در کنار کارلسون، ساختارهای تراشکاری CNC چندلایی چوب را با ترکیب تکنولوژی های پوسته های یکپارچه کششی بررسی کردند تا بتوانند یک سری صفحات سقف پارامتریکی را بوجود بیاورند که با شرایط محیطی متناسب بودند. آنها از نرم افزار CATIA برای مدلسازی خود بهره بردند
@parametric

پروژه KEEP OFF THE GRASS توسط مارگارت گریفین
@parametric

@parametric
سرعتی که حرفه معماری طی آن در عرصه طراحی پارامتریک رو به توسعه بوده خارق العاده بوده است. بیشتر این موفقیت را می توان به هم افزایی نسبت داد که در طول پانزده سال گذشته بین شرکت های پیشگام و دانشجویان در حال تحصیل در دانشکده هایی مثل UCLA، SCI-Arc، UC Berkeley، Cal Ploy، USC و CCA روی داده است که دارای مهارت های لازم برای فعالیت تجربی بوده اند. با این وجود، همه شیفته ی طراحی کامپیوتری یا آرمان های سیستم های پارامتریک نیستند. کریستوفر الکساندر، در همان کنفرانس در BAC در سال 1965، که در آن زمان استادیار دانشگاه UC Berkeley بود، چنین اخطار داد که معماران ممکن است "بطور مهلکی ماهیت طراحی را با بازگوئی مشکلات طراحی صرفاً به منظور استفاده از کامپیوتر دچار انحراف نمایند." او معتقد بود که مشکلات طراحی - چه محیطی و یا صرفا معماری - آنقدر پیچیده نیستند که به کامپیوتر برای حل آنها نیازی باشد، و این موضوع که معماران پیچیدگی های طراحی را برای انطباق با محدودیت های کامپیوتر ساده سازی نمی کنند او را قانع نکرده بود. در واقع او معتقد بود که کامپیوتر ها نمی توانند همگام انسان ابتکار و خلاقیت را در طراحی فرم های معماری داشته و مسائل پیچیده را به سرانجام برسانند.
@parametric

تولید اولین ساختار خود ایستای چاپ سه بعدی سیمان در دانشگاه برکلی
@parametric

@parametric
شیوه های الگوریتمیک و پارامتریک ریاضیاتی در بیشتر مواقع بیش از حد خشک و انعطاف ناپذیر اند تا بتوانند بطور سودمندانه ای درگیر پروژه های پیچیده فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی شوند که امروز پیش روی معماران است. طراحی ساختمان ها و شهرها با استفاده از ابزارهای طراحی پارامتریک و اسکریپتینگ در اغلب اوقات ممکن است بلحاظ بصری خیره کننده بنظر رسد، اما در بیشتر قسمت های این نوع طراحی ها فرضیات مبهم و نامشخصی به کار گرفته شده است که نمی توانند بطور دقیق و ظریفی به شرایط جهان واقعی پاسخ دهند. امروزه، بسیاری از طراحان پیشرو که در طول ده تا پانزده سال گذشته درگیر طراحی پارامتریک بوده اند تاحدی با این موضوع موافق اند. با دور شدن از تکنیک های محدود و مشخصی که توسط آن ها می توان فرم های متنوع و توپولوژی های شهری را تولید کرد ، طلایه داران طراحی شروع به تمرکز بر روی سبکی از طراحی معماری کردند که بر کارایی و کیفیت ساختمان موثر است.
@parametric