Bionic Architecture
1.54K subscribers
532 photos
154 videos
261 files
368 links
اينجا اگر يك مطلب به يك نفر کمک کند، برای من كافی است...فاطمه قارونی

Instagram: Bionic_architecture
Download Telegram
لذا طراحی ما باید دو چالش را مرتفع می‎نمود:

۱- حفره‎ها به اندازه ی کافی بزرگ طراحی شوند تا به ضریب آفتابگیری 1.0 برای فضاهای اداری برسیم.
۲- پاسخ دادن به جهت گیری نسبت به خورشید و مینیمم کردن گرمای ورودی تابش خورشید.
@parametric
فضاهای اداری

آنچه کار را بسیار سخت کرد فضاهای اداری بود چون جعبه ای بودند و فقط یک سطح برای دریافت نور داشتند، پنجره‎ای که رو به پلتفرم بود، دیگر سطوح همگی دیوارهای مات بودند. برای وارد کردن نور به این محدوده‌ها، باید حفره‎های تقریبا بزرگی را به صورت هدفمند در سقف جایگذاری می‎کردیم. مکان دقیق این حفره‎های بزرگ غالبا نامعلوم بود و باید برای یافتن بهترین مکان آزمایش می‎کردیم. تصویر زیر نشان دهنده‎ی دو پیکربندی مناسب ممکن برای قراردادن پنل‎ بزرگ حفره‎ها است.
@parametric
جهتگیری نسبت به خورشید

بعلاوه، لازم بود اندازه ی حفره‎ها را مطابق جهت تابش نور خورشید تنظیم کنیم. برای حل همه‎ی این مشکلات یک مدل پارامتریک از تمام سقف ایجاد کردیم و حفره‎های تک تک سطوح را مطابق جهت تابش نور خورشید تغییر دادیم.
@parametric
مدل پارامتریک

هندسه ی سقف در دو جهت متقارن است و از 5 دهانه‎ی طولی تشکیل شده‎اند که یک قوس ایجاد می‎کنند. هر دهانه از ردیفی از پنل‎های بتنی 4 طرفه تشکیل شده. گرچه همه‎ی پنل‎های بتنی از نظر هندسی مشابه بودند، با توجه به موقعیت خورشید، هرکدام جهت متفاوتی داشتند.
می‎توانستیم با استفاده از DIVA میزان اشعه‎ی خورشیدی که به هر کدام از این پنل‎ها می‎تابید را شبیه‎سازی کنیم. سپس از مقادیر تابش برای تعیین اندازه‎ی حفره‎ها برای هر پنل استفاده شد. برای نمونه، کناره‎ی پنل که دارای بیشترین میزان تابش بود کوچک‎ترین حفره‎ها را داشت (که بیشتر نور را مسدود می کرد) و کناره‎ی پنل که دارای کمترین میزان تابش بود بزرگ‎ترین حفره‎ها را داشت (که منجر به عبور بیشتر نور می‎شد).
@parametric
می‎توانیم از اسکریپت گرس هاپر خود برای تعیین اتوماتیک اندازه‎ی حفره‎ها با توجه به نتیجه‎ی شبیه سازی استفاده کنیم. اسکریپت به گونه‎ای تنظیم شده بود که می‎توانستیم اندازه‎ای برای مینیمم و ماکزیمم حفره‎ها به صورت درصد تعیین کنیم. برای مثال می‎توانستیم حفره‎هایی را به کار بگیریم که همانطور که در بالا مشاهده می‎کنید در محدوده‎ی 8 تا 25 درصد قرار می‎گرفتند.

قدم بعد گذراندن این مدل سقف حفره‎دار از شبیه سازی بود که ضریب آفتابگیری پلتفرم را محاسبه کند. بر اساس این نتایج، ما محدوده‎ی حفره‎های سقف را تغییر دادیم. برای نمونه، اگر نور بیشتری نیاز داشتیم می‎توانستیم محدوده را از 8 تا 25 درصد به 15 تا 30 درصد تغییر دهیم. چون مدل پارامتریک است، هندسه‎ی آن به صورت اتوماتیک آپدیت می‎شود و می‎توانیم به سرعت شبیه سازی بعدی را اجرا کنیم.
@parametric
آفتابگیری برای فضاهای اداری

اسکریپت را به گونه ای طراحی کردیم که بتوانیم بخش های خاصی از سقف که محدوده‎ی حفره‎دار بودن متفاوتی داشتند را بزرگ‎تر از بقیه‎ی قسمت‎های سقف انتخاب کنیم. این محدوده‎ها فضاهای اداری را هدف قرار دادند و ما تست‎های مختلفی انجام دادیم تا مطمئن شویم با به کارگیری کمترین تعداد پنل‎های دارای حفره‌‎ی بزرگ به ضریب آفتابگیری 1.0 می‎رسیم. تصاویر زیر اسکرین شات‎هایی از گرس هاپر هستند که بخش‎های دارای محدوده‎ی حفره‎های کوچکتر (خاکستری رنگ) و بخش‎هایی که حفره‎های بزرگتری داشت تا امکان ورود نور بیشتر به فضاهای اداری فراهم شود را نشان می‎دهند(آبی رنگ).
@parametric
بهینه سازی

تا اینجا اسکریپت به گونه‎ای تنظیم شده که همه‎ی پنل‎های حفره‎دار متناسب با جهت تابش نور خورشید باشند. همچنین، ما می‎توانیم محدوده‎ی حفره‎ها (به صورت درصد) و مناطقی که امکان درصد حفره‎های بیشتری می‎دهند را نیز انتخاب کنیم.

این پارامترها، محدوده‎ی حفره‎ها و مناطق، پس از هر شبیه سازی دست کاری می‎شوند تا به ضریب آفتابگیری مورد نظر خود برسیم. مباحثی در مورد استفاده از الگوریتم‎های ژنتیکی مانند Galapagos برای حل بهینه‎ی مساله نیز مطرح بود، اما استفاده از این روش موانعی نیز داشت.
@parametric
با توجه به سنگینی مدل، شبیه سازی یک ضریب آفتابگیری حدود 40 دقیقه زمان می‎برد. اگر از Galapagos استفاده می‎کردیم، چندین روز زمان می‎برد تا برای ارزیابی یک نتیجه‎ی بهینه به اندازه‎ی کافی اطلاعات جمع کنیم. در این مورد خاص، بهتر بود براساس دانسته‎های خودمان، شرایط ابتدایی خاصی تعریف کنیم و سپس به سمت تنظیم پارامترها حرکت کنیم.

نتیجه

سقف نهایی به گونه‎ای حفره دار شده که نور مسقیم ورودی به بخش ابتدایی ایستگاه را مینیمم می‎کند، به خصوص در ماه‎های تابستانی که فضای داخلی باید دمای پایین و مناسبی داشته باشد. در عین حال، حفره‎ها به گونه‎ای هستند که امکان ورود نور محیطی زیادی را به ایستگاه برای روشن کردن فضا فراهم می‎کنند. مناطق دارای حفره‎های بزرگتر به گونه‎ای جایگذاری شده‎اند که میزان نور محیطی ورودی به فضاهای اداری ماکزیمم شود.
@parametric
گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣
گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣
گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣
گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣
گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣
گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣
گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣
گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣
Forwarded from Bionic Architecture
@bionicarchitecture

☝🏻️kinetic jewelry
@bionicarchitecture
☝🏻☝🏻☝🏻☝🏻☝🏻
■ Folding Techniques for Designers From Sheet to Form ■
■ Paul Jackson ■
■ English|41.8MB|227Pages|2011■
مطالب آموزشی کتاب در سرفصل هایی به شرح زیر می باشند:
1. نشانه ها
2. مفاهیم پایه ای
3. تا (چین) های اصلی
4. سایر تا (چین) ها
5. تاهای v شکل
6. صفحات ها و شلجمی ها
7. جعبه ها (مستطیلی) و کاسه ها (منحنی)
8. بدون «تا»، یک «تا»
9. مچاله کردن
@bionicarchitecture