@bionicarchitecture
👆🏻👆🏻مقاله بهره گیری از الگوهای طبیعت برای طراحی، ساختار های تغییرپذیر خم شو در معماری| دکتر محمدرضا متینی| نشریه
هنرهای زیبا| بهار 1394
@bionicarchitecture

@bionicarchitecture

👆🏻👆🏻مقاله طراحی معماری با رویکرد بیونیک، نمونه موردی طراحی پوسته های معماری با الهام از صدف آبالون| فاطمه قارونی، علی عمرانی پور، محمد یزدی| مجله علمی پژوهشی ISC آرمانشهر| پائیز و زمستان 1392
@bionicarchitecture

@bionicarchitecture
👆🏻الگوریتم ژنتیک یک الگوریتم بهینه سازی احتمالی، با یک پتانسیل جستجوی سراسری است که در سال 1975 توسط هولند ارائه شده است. الگوریتم ژنتیک جزو موفق ترین دسته از الگوریتم های تکاملی است. از الگوریتم های ژنتیک بعنوان یک بهینه ساز تابع یاد شده است. این الگوریتم با مقدار دهی اولیه یک مجموعه راه حل کروموزم آغاز می شود. شامل ارائه مجدد مشکل و معمولا به شکل یک بردار کوچک است. سپس به ازای هر کروموزوم تناسب با استفاده از یک تابع تناسب مناسب برای مشکل ارزیابی می کنند. بر این اساس، بهترین کروموزوم ها در استخر جفت گیری انتخاب می شوند، در آنجا دچار برخورد شده و جهش صورت می گیرد، سپس مجموعه جدیدی از راه حل ها ارائه می شودند. الگوریتم های ژنتیک در فضاهایی تا حد زیادی پیچیده و ناشناخته می باشند مفید و موثر است. اگرتابع تناسب به خوبی تعریف نشده باشد، ممکن است الگوریتم ژنتیک ماکزیمم محلی را به جای ماکزیمم سراسری انتخاب نماید.
@bionicarchitecture
👆🏻در ویدئو نحوه کاربرد این الگوریتم در طراحی معماری یک ساختمان بلندمرتبه دیده می شود.
@bionicarchitecture

ضریب آفتابگیری چیست؟

در حالت کلی، قواعد ساختمانی میزان نور طبیعی موجود در فضا را با معیاری به نام " ضریب آفتابگیری" تعیین می‎کنند. عموما می‎توانیم هر سطحی را به عنوان یک کره‎ی درخشان عظیم تصور کنیم و از این طریق ضریب آفتابگیری را بیابیم. سطح داخلی این کره به صورت یکنواخت می‎درخشد و نور به همه‎ی سطوح از همه‎ی زوایا تابیده می‎شود، که باعث می‎شود ضریب آفتابگیری مستقل جهتگیری نسبت به خورشید باشد.
@parametric

بهینه سازی میزان حفره یک سقف با گرس هاپر و DIVA

گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣

www.parametric3d.com/data/?p=1068

مایلم تجارب خود در طراحی ورودی ایستگاه TGV مونپلیه فرانسه توسط شرکت Marc Mimram Architects که جوایزی نیز برده را با شما در میان بگذارم. به همراه تیمم در ELIOTH ، کارم متمرکز بر طراحی حفره های درون سیستم سقف طاق بتنی بود. در این پروژه از ابزارهای راینو، گرس هاپر و DIVA استفاده شد.

@parametric

چالش اصلی، طراحی الگویی برای حفره‎ها بود به گونه ای که نور را به بخش‎های خاصی از پلتفرم جهت‎دهی کند و در عین حال با مینیمم نگه داشتن نور عبوری مستقیم از سقف از خنک ماندن فضای داخلی اطمینان حاصل شود. برای اکثر پروژه‎ها چنین سناریویی پیش می‎آید؛ می‎خواهیم برای ماکزیمم کردن نور طبیعی موجود در فضای داخلی تا حد ممکن روزنه‎های بیشتری داشته باشیم، اما بهای این کار با توجه به میزان بالای عبور اشعه‎های خورشیدی از این روزنه‎ها، در واقع نیاز به انرژی زیاد برای خنک نگه داشتن فضا است. در تمامی موارد، پارامترهای طراحی باید به گونه‎ای تنظیم شوند که روزنه‎ها به اندازه‎ی کافی بزرگ باشند تا میزان کافی از نور طبیعی عبور کند و به اندازه‎ی کافی کوچک باشند تا میزان تابش اشعه‎های خورشیدی مینیمم شود (و به درستی جهت‎دهی شوند). میزان نور طبیعی که روی سطح فضای داخلی می‎تابد را با "ضریب آفتابگیری" می‎سنجند.

@parametric

کف اتاقی شمالی که یک پنجره‎ی کوچک دارد دقیقا همان ضریب آفتابگیری را خواهد داشت که یک اتاق مشابه اما رو به جنوب دارد. به همین دلیل، معیار ضریب آفتابگیری نمی‎تواند برای تخمین میزان حرارت دریافتی فضا مورد استفاده قرار گیرد، اما برای اهداف دیگری مانند این که آیا یک میزی اداری نزدیک به یک پنجره نیاز به نور مصنوعی خواهد داشت یا خیر مفید است. ماکزیمم کردن ضریب آفتابگیری از نظر پایداری یک نقطه‎ی مثبت تلقی می‎شود اما همیشه باید مراقب میزان تابش خورشیدی وارد شده به فضا نیز بود.
@parametric

اهداف پروژه

برای ایستگاه قطار در مونپیله، به تعیین دو ضریب آفتابگیری نیاز داشتیم:

فضاهای اداری و جایگاه‎های تحویل بلیط باید حداقل به ضریب آفتابگیری 1.0 می‎رسیدند (آبی رنگ)
پلتفرم باید ضریب آفتابگیری 0.5 می‎داشت (قرمز رنگ)
@parametric

گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣

گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣

گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣

گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣

گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣

گرمای ورودی تابش خورشید (Solar Heat Gain)

چون فضاهای ایستگاه بدون سیستم خنک کننده بودند، نیاز بود که به منظور آسایش حاضرین دمای داخلی بیش از حد بالا نباشد. یعنی لازم بود تا حد امکان ایستگاه را خنک نگه داریم. گرچه یک سیستم تهویه طبیعی هم داشتیم، لازم بود کمترین میزان نور ممکن از سقف عبور کند.
@parametric

گروه: goo.gl/CRl0Lh 👥
کانال: @parametric 🗣

محدودیت‎ها

به ما گفته شده بود که هندسه‎ی ایستگاه ثابت است و قابل ویرایش نیست. یعنی نمی‎توانستیم سقف یا فضاهای اداری را مطابق نیاز خود جابجا کنیم یا تغییر جهت دهیم. تنها راه تنظیم نور، طراحی یک سیستم حفره‎دار مناسب بود. در ابتدا، برای تمامی سقف حفره‎های یکسانی به کار بردیم. به راحتی توانستیم به ضریب آفتابگیری 0.5 برسیم اما، فضاهای اداری هنوز به شدت کم نور بودند. همچنین، با الگوی ثابت، سقف متناسب با جهت نور نبود و اجازه‎ی ورود میزان بالایی از نور مستقیم را به فضا می‎داد.
@parametric

لذا طراحی ما باید دو چالش را مرتفع می‎نمود:

۱- حفره‎ها به اندازه ی کافی بزرگ طراحی شوند تا به ضریب آفتابگیری 1.0 برای فضاهای اداری برسیم.
۲- پاسخ دادن به جهت گیری نسبت به خورشید و مینیمم کردن گرمای ورودی تابش خورشید.
@parametric

فضاهای اداری

آنچه کار را بسیار سخت کرد فضاهای اداری بود چون جعبه ای بودند و فقط یک سطح برای دریافت نور داشتند، پنجره‎ای که رو به پلتفرم بود، دیگر سطوح همگی دیوارهای مات بودند. برای وارد کردن نور به این محدوده‌ها، باید حفره‎های تقریبا بزرگی را به صورت هدفمند در سقف جایگذاری می‎کردیم. مکان دقیق این حفره‎های بزرگ غالبا نامعلوم بود و باید برای یافتن بهترین مکان آزمایش می‎کردیم. تصویر زیر نشان دهنده‎ی دو پیکربندی مناسب ممکن برای قراردادن پنل‎ بزرگ حفره‎ها است.
@parametric