1️⃣ اکسیدوردوکتازها (Oxidoreductases):
کاتالیز واکنش‌های اکسایش–کاهش. مثال: لاکتات دهیدروژناز در متابولیسم پیرووات.

2️⃣ ترانسفرازها (Transferases):
انتقال گروه‌های عاملی مانند فسفات یا متیل. مثال: آلانین آمینوترانسفراز (ALT) در متابولیسم آمینواسیدها.

3️⃣ هیدرولازها (Hydrolases):
شکستن پیوندها با مصرف مولکول آب. مثال: لیپاز در هضم چربی‌ها.

4️⃣ لیازها (Lyases):
افزودن یا حذف گروه‌ها بدون آب یا اکسایش–کاهش. مثال: پیرووات دکربوکسیلاز.

5️⃣ ایزومرازها (Isomerases):
تغییر ایزومری مولکول‌ها. مثال: فسفوگلوکز ایزومراز در مسیر گلیکولیز.

6️⃣ لیگازها (Ligases):
اتصال دو مولکول با مصرف انرژی (معمولاً ATP). مثال: DNA لیگاز در همانندسازی ژنوم.

1.pH:
هر آنزیم یه pH بهینه داره. چون تغییر pH می‌تونه بار الکتریکی گروه‌های عاملی پروتئین رو عوض کنه -> ساختار آنزیم به هم می‌ریزه -> فعالیت افت می‌کنه.
• مثال: پپسین معده pH=2
• تریپسین روده pH=8

2. دما:
• افزایش دما تا یه حدی (۳۷°C) سرعت رو بالا می‌بره.
• ولی اگه دما زیاد شه، پروتئین دناتوره میشه -> آنزیم از کار میفته.

3. غلظت سوبسترا و آنزیم:
تا وقتی جایگاه فعال خالی باشه، افزایش سوبسترا سرعت رو زیاد می‌کنه. ولی وقتی همه اشباع بشن -> می‌رسیم به Vmax.

4. مهارکننده‌ها:
• رقابتی: انگار کسی بیاد سر صف و جای تو رو بگیره. (سوبسترا نمی‌تونه وارد جایگاه بشه).
• غیررقابتی: طرف نمیاد جلو، ولی از پشت سیستم رو قفل می‌کنه (ساختار آنزیم رو عوض می‌کنه).

5. کوفاکتورها و کوآنزیم‌ها:
خیلی از آنزیم‌ها تنهایی کار نمی‌کنن. نیاز به کمک دارن:
• یون‌های فلزی (Mg²⁺, Zn²⁺)
• کوآنزیم‌ها (NAD⁺, FAD, ویتامین‌های مشتق‌شده)

فعالیت آنزیم‌ها در برابر افزایش سوبسترا به شکل منحنی اشباع (هیپر بولیک) دیده می‌شود.
• Vmax: حداکثر سرعتی که آنزیم می‌تواند به دست آورد، زمانی که تمام جایگاه‌ها اشباع شده‌اند.
• Km (ثابت میکائیلیس): غلظت سوبسترا در نصف سرعت ماکزیموم

• در بیماری‌های کبدی، افزایش آنزیم‌های ترانس‌آمیناز (ALT, AST) شاخص تشخیصی است.
• در انفارکتوس قلبی، افزایش CK-MB یا تروپونین‌ها اهمیت بالینی دارد.
• مهارکننده‌های آنزیم آنژیوتانسین‌مبدل (ACE inhibitors) یکی از مهم‌ترین داروهای کنترل فشار خون هستند.