خسروی نوری در آثارش تاریخ معاصر را واکاوی می‌کند تا خاطرات فرامرزی را دوباره زنده کند؛ خاطراتی درهم‌تنیده که گاه همسو با روایت‌های رسمی هستند و گاه از آن فاصله می‌گیرند. او از تجربه‌های شخصی به عنوان نقطه‌ی شروع استفاده می‌کند تا پیوندی بین روایت‌های فردی و رویدادهای جهانی برقرار کند؛ میان عدالت اجتماعی و تاریخ‌های خرد و کلان. خسروی در مسیر هنری‌اش، به نقش هنر در سیاست جهانی و تاریخ فراملی می‌پردازد و به نشانه‌هایی توجه می‌کند که معمولاً در حاشیه می‌مانند.  فیلم‌ها و اسناد تاریخی در مرکز کارهای او قرار دارند و در جستجوی پاسخ به پرسش‌هایی از این دست‌اند: چه بر سر روایت و کار هنر پس از عبور از مرز می‌افتد؟ و سرنوشت گذشته‌های مشترک‌مان چیست؟

او تجربه‌ی تدریس را در ایران و در دانشگاه‌های سوره‌ی تهران و شیراز، دانشگاه جهاد دانشگاهی، دانشگاه آزاد تهران آغاز کرد و در دانشگاه کونست‌فک استکهلم و دانشگاه گلد‌اسمیت لندن ادامه داد. او در طی این سال‌ها با مؤسسه‌های فرهنگی مثل مدرسه‌ی هنر و ادبیات بیدار و گالری آریا در ایران به شکل آنلاین همکاری داشته است. خسروی نوری همچنین مدرس دانشگاه حبیب در کراچی بوده و برای مدتی ریاست مراکز دانشگاهی (director of academic centres) را بر عهده داشته است. او تجربه‌های معلمی خود را به فضاهای رسمی محدود نمی‌کند و با تأسیس فضاهایی چون SOi-School of Imagination در بندر ماهی‌گیری ابراهیم حیدری کراچی، تلاش دارد به صورت گروهی مصادیق حافظه‌ی استعماری و سرمایه‌‌داری در زیست بومیان و تغییرات اقلیمی را بررسی کند و در عین حال شیوه‌های آموزشی گروهی را به تجربه بگذارد. 

در کنار تدریس آثار سینمایی او در جشنواره‌های معتبر بین‌المللی به نمایش درآمده و در سال ۲۰۲۴ موفق به کسب جایزه‌ی اول جشنوارهه‌ی فیلم اوبرهاوزن آلمان برای فیلم «درباره‌ی مهمان‌نوازی» (ساختهه‌ی مشترک با مگنوس برتوس) شد.  پروژه‌های هنری و فیلم-مقاله‌های خسروی نوری در رویدادهای مهمی همچون دوسالانه‌ی ونیز، دوسالانه‌ی آرت اینکانتر (رومانی)، دوسالانه‌ی صنعتی اورال (روسیه)، موزهه‌ی هنر مالمو، موزهه‌ی هنر کالمار، موزهه‌ی بیلد (استکهلم)، مارابوپارکن (استکهلم)، مرکز عکس دوبی، مرکز عکس استکهلم، فابریکا (مسکو) و ساکاکینی (فلسطین) به نمایش درآمده‌اند.  
او عضو هیئت تحریریهٔ مجلهٔ VIS – Nordic Journal for Artistic Research و سردبیر دو شمارهه‌ی اخیر  Contemporary Ar(t)chaeology و Brieftopia بوده است. بهزاد خسروی نوری از بنیان‌گذاران سرآزاد، فضایی برای پژوهش هنرمندانه و رویکردی خلاقانه به تاریخ و سیاست است.  
 
درباره‌ی گرداننده:

هلیا همدانی مورخ هنر، پژوهشگر و کیورتور در تهران و رُم به فعالیت می‌پردازد. او فارغ‌التحصیل طراحی صنعتی از دانشگاه هنر و تاریخ هنر از دانشگاه ساپینزای شهر رم است. رساله‌ی کارشناسی تاریخ هنرش درباره‌ی "شهادت‌دهی با هنر" و رساله‌ی کارشناسی ارشد او درباره‌ی "بازخوانی زیبایی‌شناسی رابطه‌های وابسته" بود. او سال گذشته پروژه دکتری خود را با موضوع "تاریخ‌ هنر‌نگاری در ایران با تمرکز بر کوشش‌های رویین پاکباز" به پایان رسانده است. برای مجلات مختلفی به زبان‌های فارسی، ایتالیایی و انگلیسی درباره‌ی هنرهای تجسمی می‌نویسد و به عنوان کیورتور مستقل بیش از سی کارنمای انفرادی و گروهی در ایران و ایتالیا برای هنرمندان از فرهنگ‌های مختلف برگزار کرده‌است.
هلیا همدانی به طور اخص به مباحث میان‌فرهنگی می‌پردازد و در زمینه‌ی آموزش میان‌فرهنگی با مهاجران با گروهی پژوهشی در مدارس دولتی شهر رُم کارگاه‌هایی برگزار کرده‌ است. وی همچنین کیورتور چند اقامت هنری(رزیدنسی) در جنوب ایتالیا بوده است و در همکاری با اقامت فرهنگی «بریج آرت» در سیسیل در سال ۱۳۹۷ با پروژه‌ی گذر از مرزها در بخش جنبی دوازدهمین دوسالانه‌ی مانیفستا شرکت کرده است. 

برای شرکت در این نشست به‌صورت آنلاین با ما تماس بگیرید:
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
تاریخ نو شعر قدیم؛
۳-خون‌کردنِ دلِ معنی
به‌هدایت امیر کمالی
۶ جلسه

@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
تاریخ نو شعر قدیم؛
۳-خون‌کردنِ دلِ معنی
به‌هدایت امیر کمالی
۶ جلسه

از قرن هشتم، داستان شعر فارسی عوض شد. دو آتشفشان مهم، یکی بیرونی و دیگری درونی، خاکستر خود را بر همه‌چیز پهن کردند: استیلای مغولان و برآمدن شاعری عجيب و مرموز در شیراز. از این زمان به بعد شعر فارسی، روابط پنهان خود با قانون و حکم‌رانی را تا حد زیادی آشکار می‌کند و از دیگر سو، جایی و زمانی کمی دورتر، شاعرانی یاغی ظهور می‌کنند که آهنگ و سودایی نو سر می‌دهند. شاعرانی که اینک نه به دربار و سلطان، و نه به معشوقکان شوخ و شیرین‌کار و شهرآشوب بلکه تنها و‌ عمیقاً به هذیان‌های زبان وفادارند.
 
اما چه زبانی؟ زبانی زخم خورده، مأیوس، شاکی، در تذکار و یادبود یوتوپیا، بازمانده از کرانه‌های خون و مرگ، زبانی با هزار چشم‌انتظاری و وظیفه و بار تاریخی، اینک بر آستان زمانی ایستاده که در آن، تولد تاریخی نو را می‌توان انتظار کشید.

دوره‌ی سوم از سلسله‌درسگفتار‌های "تاریخ نوی شعر قدیم" به ظرفیت‌های سیاسی اقتصادی شعر حافظ و آثار آن بر ادامه‌ی شعر فارسی اختصاص دارد. ردّ و نشان حمله‌ی مغول در قرن هفتم را تا حدود قرن دهم می‌کاویم و تمرکزی اساسی بر ‌الهیات سیاسی و اقتصادی شعر فارسی در سبک هندی خواهیم گذاشت.
 
پایان این دوره نیز، نه با پاسخ‌ها و جمع‌بندی‌های رایج بلکه با پرسش‌هایی نو به آخر می‌رسد. پرسش‌هایی از امکان توان و دخالت ادبیات، از هسته‌های کنشگرانه اما به‌ظاهر ناشناس شعر فارسی و نهایتاً از ارتباط‌ها و مرزهای بحرانی بین شعر و هنرهای دیگر یا صورت‌های متفاوت نوشتاری.
 
امیر کمالی دانش‌آموخته‌ی زبان و ادبیات فارسی از دهه‌ی هشتاد کار تالیف و ترجمه در حوزه‌ی نقد ادبی و فلسفه‌‌ی انتقادی را آغاز کرد. در سال‌های پایانی دهه‌ی هشتاد در روزنامه‌های شرق، اعتماد و بهار جستارهای تالیفی و ترجمه منتشر ساخت. کتاب «ازمصائب معنا» حاصل پیگیری او در حوزه‌ی زبانشناسی انتقادی و روش فیلولوژی بود. در ادامه از منظر فلسفه‌ی انتقادی به نقد خاستگاه شعر مدرن فارسی در نیما یوشیج پرداخت که حاصلش کتاب «مانیفست خاموشان» بود. ترجمه‌‌ی «انسان بی‌محتوا» از جورجو آگامبن، و مجموعه مقالاتی در باب فلسفه‌ی جستارنویسی با عنوان «سیاست جستار» از وی منتشر شده‌است. وی هم اکنون عضو هیئت نویسندگان سایت تز یازدهم است. نقدی سیاسی فلسفی بر داستان‌های بهرام صادقی در هیئت کتابی با عنوان «جستارهایی در فهم بهرام صادقی»آثاری است که وی در آستانه‌ی چاپ و انتشار دارد.

برای ثبت‌نام در این دوره با ما تماس بگیرید:
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
خوانش هستی و زمان؛
۳- حال ‌و هوا، فهم و گفتار
به‌هدایت احسان پویافر
۵ جلسه

@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
خوانش هستی و زمان؛
۳- حال ‌و هوا، فهم و گفتار
به‌هدایت احسان پویافر
۵ جلسه

آدمی چگونه در جهان به سرمی‌برد؟ او چگونه با چیزها و آدم‌ها نسبت می‌گیرد؟ جهان در چه موقعیتی بر آدمی گشوده می‌شود؟ آیا دلهره‌ها، ترس‌ها و رنج‌های آدمی امکان گشودگی او را مهیا می‌کند؟ آیا ما موجوداتی هستیم که در پاس‌کاری هستی طرحی از آن خود می‌افکنیم؟
 
در این درسگفتار با سه اگزیستانسیال بنیادینی که هستی آدمی را تقویم می‌کنند مواجه می‌شویم. نخست یافتگی-حال وهوای بنیادین: جهان در حال و هوایی بر ما گشوده می‌شود، حال و هواها چیزهایی همچون اتمسفرند که ما را در برمی‌گیرند و به ما اصابت می‌کنند؛ آنها کوک‌های بنیادین آدم‌اند که شور و اشیاق و رنج‌ها و نیز رخداد و امکانمندی آدمی با آنها قابل تحقق است. آدمی همواره در حال و هوایی جهان برایش گشوده می‌شود؛ حال و هوایی همچون دلهره، ملال، خویشتن‌داری.
 
اگزیستانسیال دوم فهم است: فهم با مفهوم امکان، هستن-توانستن و طرح‌افکنی گره خورده است. ما همواره در فهمی از جهان به سرمی‌بریم و این فهم امکان ماست، امکانی که بر ما گشوده شده  و ما آن را بلدیم. در این بلدبودن و فهم است که توانستن و طرح‌افکنی ما ممکن می‌شود. نزد هایدگر فهم رو به گذشته ندارد بلکه رو به آینده و نه-هنوز دارد. مثلا وقتی من می‌گویم طبیعت را می‌فهمم، یعنی طبیعت را درک می‌کنم و آن را بلدم و این بلد بودن سبب می‌شود من طرحی را بیاندازم، یعنی من در طبیعت بگردم، پیاده‌روی کنم و یا کوه‌نوردی کنم. یا وقتی من می‌گویم آب و هوای شهرم را می‌فهمم یعنی شهرم برایم آشنا است و گیروگورهایش را بلدم. پس مثلا در فصل پاییز که عموما باران می‌بارد چتری را با خود حمل می‌کنم. فهم  شیوه بودن و هستن- توانستن ما را رقم می‌زند.

اگزیستانسیال سوم گفتار است:‌ گفتار نزد هایدگر با زبان در پیوند است. گفتار-زبان آنقدر مهم است که هایدگر زبان را خانه‌ی هستی می‌داند. این‌که زبان خانه‌ی هستی است به چه معناست؟ و چرا شاعران و متفکران نگهبان زبانند؟ و چرا آن‌کس که نگهبان زبان است نگهبان هستی است؟ چنین پرسش‌هایی درباره‌ی زبان است که در این درسگفتار به آنها خواهیم پرداخت.

بر این اساس در این دوره مباحث ذیل مطرح می‌شود:
 
جلسه‌ی اول: دازاین به مثابه یافتگی و حال و هوا
جلسه‌ی دوم: ترس به مثابه وجهی از یافتگی
جلسه‌ی سوم: دازاین به مثابه فهم
جلسه‌ی چهارم: دازاین و گفتار، زبان
جلسه‌ی پنجم: سقوط دازاین و امکان دازاین

احسان پويافر، فارغ‌التحصیلِ کارشناسی حقوق و زبان و ادبيات آلمانی و دکتری فلسفه‌ی تربيت است. او تز دکترايش را درباره‌ی «پديدارشناسی تربيت بر مبنای بازخوانی مفاهيم حال وهوای (اشتيمونگ) بنيادين و پروا نزد هايدگر» نوشته است. عمده تحقيقات او در حوزه‌ی پديدارشناسی و از نقطه عزيمت‌هاي هايدگر -البته نه لزوما خود هايدگر- است، او اينك در حال پژوهش درباره‌ی نسبت راديكاليسمِ بنيادينِ ماركس و هايدگر به مثابه يك امكان بنيادين است. از او مقالاتی در نشريات مختلف به چاپ رسيده است. همچنين از او ترجمه‌ی کتاب «سوژه و دازاين» از فردريش ويلهلم فون هرمان (آخرين دستيار مارتين هايدگر) از آلمانی به فارسی ترجمه و چاپ شده است. اکنون علاوه بر تدريس و پژوهش در حوزه‌ها‌ی پديدارشناسی و فلسفه با موضوعات پيش‌گفته، ترجمه‌ی مقالاتی از جلد ۹ مجموعه آثار گادامر با عنوان «زیبایی‌شناسی و شاعرانگی» و نيز ترجمه کتابی با عنوان «تاريخ فرهنگی آب» از اوته گوتسونی را در دست انجام و اتمام دارد.

برای ثبت‌نام در این دوره با ما تماس بگیرید:
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

هنر در گفت‌و‌گو / نشست با هنرمندان امروز؛ گفت‌و‌گوی هلیا همدانی با پرستو فروهر
مرداد ۱۴۰۴
#هنر_در_گفتگو
https://youtu.be/llnxT4orqxo?si=7jP9uYIG6_odTnAi

⁨ ⁨ درسگفتار (حضوری، آنلاین و آفلاین)
خودکاوی در بستر اجتماعی؛
مبانی و کاربرد اتنوگرافی انتقادی
به‌هدایت مارال لطیفی
روزهای ‌‌سه‌شنبه‌ ۱۸:۳۰ تا ۲۰:۳۰ ( ۴ جلسه)
شروع دوره: ۱۸ شهریور‌ماه ۱۴۰۴

@bidarschool
@bidarcourses

⁨ ⁨ درسگفتار (حضوری، آنلاین و آفلاین)
خودکاوی در بستر اجتماعی؛
مبانی و کاربرد اتنوگرافی انتقادی
به‌هدایت مارال لطیفی
روزهای ‌‌سه‌شنبه‌ ۱۸:۳۰ تا ۲۰:۳۰ ( ۴ جلسه)
شروع دوره: ۱۸ شهریور‌ماه ۱۴۰۴

در دنیای پیچیده‌ی امروز، درک عمیق از تجربه‌ی انسانی، نیازمند رویکردهایی است که فراتر از دوگانگی‌های سنتی ذهنیت و عینیت حرکت کنند. اتواتنوگرافی، به عنوان شکلی از روایت از خود که «خود» پژوهشگر یا راوی را در یک بستر اجتماعی وسیع‌تر قرار می‌دهد، ابزاری قدرتمند برای این مهم به شمار می‌آید. این روش نه تنها به ما امکان می‌دهد داستان‌های شخصی‌مان را بازگو کنیم، بلکه فرصتی فراهم می‌آورد تا این داستان‌ها را در چارچوب ساختارهای اجتماعی، روابط قدرت، و نابرابری‌ها تحلیل کنیم.

این کارگاه، با الهام از دیدگاه‌های انتقادی پیر بوردیو در مورد «خودکاوی» و «جامعه‌شناسی بازتابی»، به شرکت‌کنندگان مقطع کارشناسی و اوایل کارشناسی ارشد کمک می‌کند تا ابزارهای نظری و عملی لازم را برای نگارش و تحلیل اتواتنوگرافی‌های انتقادی کسب کنند. هدف ما این است که شرکت‌کنندگان بتوانند با نگاهی عمیق‌تر، نه تنها زندگی خود را درک کنند، بلکه همدلی خود را نسبت به تجربیات دیگران افزایش داده و به درکی جامع‌تر از چگونگی شکل‌گیری زندگی‌ها در بستر نابرابری‌های اجتماعی دست یابند. این کارگاه برای شرکت‌کنندگان مقطع کارشناسی (لیسانس) و اوایل کارشناسی ارشد در رشته‌های علوم اجتماعی، مردم‌شناسی، جامعه‌شناسی، مطالعات فرهنگی و رشته‌های مرتبط طراحی شده است.

در پایان این کارگاه، شرکت‌کنندگان قادر خواهند بود:

مفهوم اتواتنوگرافی و تمایز آن با خودزندگی‌نامه‌ی سنتی را درک کنند.
·      با رویکرد انتقادی پیر بوردیو به خودکاوی و جامعه‌شناسی بازتابی آشنا شوند.
·      تجربیات شخصی خود را در بستر اجتماعی و ساختارهای قدرت موجود، مورد تحلیل انتقادی قرار دهند.
·      مهارت‌های نگارش اتواتنوگرافی با رویکرد بازتابی و انتقادی را توسعه دهند.
·      همدلی خود را نسبت به تجربیات زیسته‌ی افراد دیگر، به ویژه گروه‌های حاشیه‌نشین و آسیب‌پذیر، افزایش دهند.
·      نابرابری‌های اجتماعی و تأثیر آن‌ها بر مسیر زندگی افراد را شناسایی و تحلیل کنند.

جلسه‌ی اول: مبانی اتواتنوگرافی و رویکرد بوردیو
·      معرفی اتواتنوگرافی:
-     تعریف اتواتنوگرافی به عنوان روایت از خود در بستر اجتماعی.
-     بررسی تفاوت‌های کلیدی بین اتواتنوگرافی و خودزندگی‌نامه‌ی سنتی.
-     دو معنای اصلی اتواتنوگرافی: قوم‌نگاری گروه خودی (Self-Ethnography) و نوشتار خودزندگی‌نامه‌ای با علاقه‌ی قوم‌نگارانه (Autobiographical Ethnography).
-     مفهوم اتواتنوگراف همچون کسی که از مرزها می‌گذرد و هویتی سیال دارد.

·      نقد پیر بوردیو بر خودزندگی‌نامه:
-     نقد «توهم زندگی‌نامه‌ای» و تمرکز بیش از حد بر خودشیفتگی در روایت‌های سنتی.
-     معرفی مفهوم «تحلیل از خود» یا «جامعه‌شناسی بازتابی» بوردیو.
-     هدف بوردیو: تحلیل عینی موقعیت و مسیر فکری خود برای کنترل تأثیرات آن بر دیدگاه‌های علمی.
-    مفهوم «عینیت‌گرایی مشارکتی»: نفی امکان عینیت یا ذهنیت مطلق در پژوهش.
·      فعالیت عملی (بحث گروهی):
-     اشتراک‌گذاری تجربیات شرکت‌کنندگان در مواجهه با متون خودزندگی‌نامه‌ای یا شخصی.
-     بحث و تحلیل درباره‌ی تفاوت‌های بالقوه یک «خاطره‌ی شخصی» و یک «تحلیل جامعه‌شناختی از خود».

ادامه مطلب👇

جلسه‌ی دوم: اتواتنوگرافی انتقادی و مفاهیم بوردیویی
-        اتواتنوگرافی انتقادی (Critical Autoethnography):
-        تأکید بر درک تجربیات زیسته در بستر اجتماعی و ساختارهای قدرت ستم‌گرانه.
-        اهمیت زیر سؤال بردن روایت‌های شخصی به جای پذیرش صرف آن‌ها به عنوان حقیقت مطلق.
-        هدف: ادغام نظریه و عمل برای به چالش کشیدن فرآیندهای سلطه و نابرابری.
·         مفاهیم کلیدی بوردیو در کاربرد اتواتنوگرافی انتقادی:
-        عادت‌واره (Habitus): مجموعه گرایش‌ها، تمایلات، الگوهای رفتاری و فکری که از خاستگاه اجتماعی فرد سرچشمه می‌گیرد و مسیر زندگی را بر اساس سرمایه‌های در دسترس شکل می‌دهد.
-        سرمایه‌ها (Capital): بررسی انواع سرمایه‌ی اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و نمادین و تأثیر آن‌ها بر «فضای امکانات» (Field of Possibilities) افراد.
-        میدان (Field): معرفی فضاهای اجتماعی که در آن‌ها افراد برای کسب و انباشت سرمایه‌ها رقابت می‌کنند.
-        جامعه‌شناسی بازتابی (Reflexive Sociology): تعمیق آگاهی پژوهشگر از موقعیت خود در میدان‌های اجتماعی و آکادمیک و نقد ساخت ابژه‌های علوم اجتماعی.
-          ابژکتیو کردن خود (Self-Objectivation): تبدیل تجربیات شخصی (به عنوان یک "نقطه‌ی ضعف" بالقوه) به یک "سرمایه" برای تحلیل علمی.
·            فعالیت عملی:
-           تحلیل یک متن کوتاه اتواتنوگرافیک یا یک روایت زندگی واقعی با به کارگیری مفاهیم «عادت‌واره» و انواع «سرمایه».
-           بحث گروهی درباره‌ی چگونگی تأثیر پیشینه‌های اجتماعی (مانند طبقه‌ی اجتماعی، جنسیت، قومیت، موقعیت جغرافیایی) بر «مسیر زندگی» و فرصت‌های افراد.

جلسه‌ی سوم: نگارش اتواتنوگرافی انتقادی
·            راهنمای نگارش اتواتنوگرافی توسط شرکت‌کنندگان:
-          مراحل انتخاب و پرداختن به یک تجربه‌ی شخصی که قابلیت تحلیل اجتماعی داشته باشد (مثلاً تجربه‌ی مهاجرت، تحصیل در یک محیط خاص، مواجهه با تبعیض یا نابرابری).
-           تأکید بر «موقعیت‌یابی خود» در بستر اجتماعی و فرهنگی و فراتر رفتن از صرف بازگویی یک داستان شخصی.
-           تبیین اینکه چگونه زندگی فردی نه صرفاً بر اساس انتخاب‌های آزادانه، بلکه تحت تأثیر ساختارهای اجتماعی و فرهنگی شکل می‌گیرد.
-           تشویق به «بازتابی‌سازی عملی» (Practical Reflexivity) در فرآیند نگارش.

کارگاه نگارش عملی:
-             اختصاص زمان به شرکت‌کنندگان برای شروع نوشتن پیش‌نویس اولیه اتواتنوگرافی خود.
-             ارائه‌ی بازخورد اولیه و راهنمایی‌های فردی توسط مدرس.
-              نکات مهم در نگارش: شفافیت، دقت، و استفاده از لحن تحلیلی و انتقادی.
·               فعالیت عملی (اشتراک‌گذاری و بحث):
-              به اشتراک‌گذاری (داوطلبانه و با رضایت) بخش‌هایی از نوشته‌های شرکت‌کنندگان.
-              تحلیل گروهی و بحث درباره‌ی چگونگی تقویت ابعاد اجتماعی و انتقادی در نوشته‌ها.

جلسه‌ی چهارم: تحلیل اتواتنوگرافی‌های منتشر شده و جمع‌بندی
·               خواندن و تحلیل اتواتنوگرافی‌های مطرح:
-              معرفی و تحلیل انتقادی نمونه‌هایی از اتواتنوگرافی‌های شاخص:
§               «مسافر غیرقانونی»: اتواتنوگرافی مرزها (Illegal" Traveller: An Auto-ethnography of Borders) اثر شهرام خسروی: بررسی عمیق تجربه‌ی مهاجرتی، مفهوم مرزها و شهروندی قانونی/فرهنگی، و زیر سؤال بردن رژیم‌های کنترل مرزی.
    ◦ Khosravi, S. (2011). “Illegal” traveller: An auto-ethnography of borders. Palgrave Macmillan.
§               رمان «کیف کیف فردا» (Kiffe Kiffe Tomorrow) اثر فائزه گوئن: ارائه‌ی دیدگاهی از زندگی نوجوانان مهاجر در حومه‌ی پاریس و درک واکنش‌های احساسی آن‌ها به شرایط اجتماعی.
Guène, F. (2006). Kiffe Kiffe Tomorrow (S. Adams, Trans.). Harcourt.
 
§               «شام بودا را دزدیدن» (Stealing Buddha’s Dinner) اثر بیچ نگوین: نمایش تضادهای هویتی کودکان مهاجر و تأثیر رویدادهای اجتماعی و سیاسی بر زندگی افراد.
Nguyen, B. (2007). Stealing Buddha’s dinner: A memoir. Penguin.
-              تأکید بر تحلیل انتقادی این روایت‌ها: عدم پذیرش کورکورانه‌ی «اصالت» آن‌ها، بلکه بررسی شرایط اجتماعی که منجر به تولید این روایت‌ها شده است.
·               پیوند با مفاهیم کارگاه و کاربردها:
-              بررسی چگونگی بازتاب مفاهیم بوردیو (عادت‌واره، سرمایه، میدان، نابرابری) در این متون.
-              بحث در مورد «راهبردی» بودن روایت‌های شخصی و پتانسیل آن‌ها برای به چالش کشیدن روابط قدرت.

ادامه مطلب👇

مارال لطیفی، مترجم و نویسنده، دانش‌آموخته‌ی دکتری جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران است و حوزه‌ی پژوهشی او مطالعات طبقات در ایران معاصر است. از ترجمه‌های او می‌توان به کتاب‌های محیط مصنوع و شکل‌گیری طبقۀ کارگر صنعتی؛ ۱۲۸۷ تا ۱۳۲۰ (کاوه احسانی)، توانا بود هر که دانا بود؛ علم، طبقه و تکوین جامعه مدرن ایرانی ۱۲۸۰-۱۳۲۰ (سیروس شایق)،‌ حاکمیت اقتصادی ایران در برابر اتحاد جماهیر شوروی ۱۳۰۰-۱۳۲۵ (ماری یوشیناری)، اشاره کرد. همچنین کتاب پذیرش شکست، افت اقشار میانی جامعه؛ نمونه تهران از تألیفات اوست. 

برای ثبت‌نام در این دوره با ما تماس بگیرید:
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

هنر در گفت‌و‌گو / نشست با هنرمندان امروز؛ گفت‌و‌گوی هلیا همدانی با بهزاد خسروی نوری
مرداد ۱۴۰۴
#هنر_در_گفتگو
https://youtu.be/-yx-obDj4ns?si=JM073mmTL7_S-70u

هنر در گفتگو | نشست با هنرمندان امروز
گفتگوی هلیا همدانی با گلرخ نفیسی ( حضوری و آنلاین)
شنبه ۱ شهریور، ساعت ۱۹ به‌وقت ایران و ۱۷:۳۰ به‌وقت اروپای مرکزی
  
گلرخ نفیسی تصویرساز، عروسک‌ساز و هنرمند تجسمی است که اغلب آثارش تحت تأثیر رویدادهای سیاسی و اجتماعی دنیای اطرافش شکل می‌گیرند .مشارکت مستقیم مخاطب در تعامل با اثر هنری، و سفر به‌مثابه امکانی برای ساختن تقویم‌ها و نقشه‌های تازه، دو محور اصلی در تمرین‌های هنری او هستند. او متولد اصفهان، فارغ‌التحصیل رشته‌ی طراحی صنعتی از دانشگاه هنر تهران و رشته‌ی هنرهای تجسمی از ریتولد آکادمی در هلند است.

مجموعه‌ی او با عنوان «شهرهای پیوسته» با استفاده از پارچه‌هایی شکل گرفته که در سفر به شهرهایی چون بیروت، قاهره و لاهور جمع‌آوری کرده است. این آثار همراه با نقشه‌ای از مسیر سفرها، در هر نمایشگاه روی دیوار شهر میزبان نصب و ارائه می‌شوند.

اطلاعات بیشتر👇

آثار نفیسی در نمایشگاه‌هایی چون بینال رتردام، موزه‌ی هنر فنلاند و بینال بوسان در کره‌ی جنوبی، و در گالری‌هایی مثل آریا و دستان در تهران به نمایش درآمده‌اند. او همچنین کتاب‌هایی چون اشک نهنگ، غم، و دختری که مو نداشت را منتشر کرده است. مجموعه‌ای از تصویرسازی‌های سیاسی اجتماعی او با عنوان «شهادتنامه»—نامی که نخستین‌بار هلیا همدانی برای این مجموعه پیشنهاد داد—در سال گذشته در بارسلونا و با مقدمه‌ای از آصف بیات منتشر شد.

درباره‌ی گرداننده:

هلیا همدانی مورخ هنر، پژوهشگر و کیورتور در تهران و رُم به فعالیت می‌پردازد. او فارغ‌التحصیل طراحی صنعتی از دانشگاه هنر و تاریخ هنر از دانشگاه ساپینزای شهر رم است. رساله‌ی کارشناسی تاریخ هنرش درباره‌ی "شهادت‌دهی با هنر" و رساله‌ی کارشناسی ارشد او درباره‌ی "بازخوانی زیبایی‌شناسی رابطه‌های وابسته" بود. او سال گذشته پروژه دکتری خود را با موضوع "تاریخ‌ هنر‌نگاری در ایران با تمرکز بر کوشش‌های رویین پاکباز" به پایان رسانده است. برای مجلات مختلفی به زبان‌های فارسی، ایتالیایی و انگلیسی درباره‌ی هنرهای تجسمی می‌نویسد و به عنوان کیورتور مستقل بیش از سی کارنمای انفرادی و گروهی در ایران و ایتالیا برای هنرمندان از فرهنگ‌های مختلف برگزار کرده‌است.
هلیا همدانی به طور اخص به مباحث میان‌فرهنگی می‌پردازد و در زمینه‌ی آموزش میان‌فرهنگی با مهاجران با گروهی پژوهشی در مدارس دولتی شهر رُم کارگاه‌هایی برگزار کرده‌ است. وی همچنین کیورتور چند اقامت هنری(رزیدنسی) در جنوب ایتالیا بوده است و در همکاری با اقامت فرهنگی «بریج آرت» در سیسیل در سال ۱۳۹۷ با پروژه‌ی گذر از مرزها در بخش جنبی دوازدهمین دوسالانه‌ی مانیفستا شرکت کرده است. 

برای شرکت در این نشست به‌صورتحضوری و یا آنلاین با ما تماس بگیرید:
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

هنر در گفتگو | نشست با هنرمندان امروز
گفتگوی هلیا همدانی با لیلا سیدزاده
شنبه ۱۵ شهریور، ساعت ۱۹ به‌وقت ایران و ساعت ۱۷:۳۰ به‌وقت اروپای مرکزی
 
لیلا سیدزاده هنرمند میان‌رشته‌ای ساکن نیویورک است. آثار او به کاوش در تلاقی حافظه، منظره و جابه‌جایی می‌پردازد و تکه‌های خاطره را در هم می‌تند تا چشم‌اندازهایی پیچیده و انتزاعی پدید آورد. او با الهام از عناصر طبیعی چون کوه و رود-نمادهایی ریشه‌دار در حافظه‌ی جمعی و فردی- در مرز میان آشنایی و بیگانگی حرکت می‌کند. در این فرایند، او مناظر معلقی می‌سازد که حس بی‌مکانی را برمی‌انگیزند؛ جایی که بازآفرینی در یک لحظه معنا را می‌زداید و دوباره شکل می‌بخشد.

اطلاعات بیشتر👇

سیدزاده در سال ۱۳۹۳ کارشناسی نقاشی را از دانشگاه علم‌وفرهنگ تهران و در سال ۱۳۹۸ کارشناسی ارشد نقاشی را از دانشگاه هنر ییل در نیوهیون دریافت کرد. وی تاکنون موفق به دریافت جوایز و بورسیه‌های متعددی از جمله بنیاد هنرهای معاصر نیویورک، جایزه‌ی H.Lee Hirsche از دانشگاه ییل، و بورسیه‌ی سوما در مکزیکوسیتی شده است و در اقامت‌های هنری چون بنیاد هنرهای نیویورک، بنیاد نارس، سوما و کلکتیو اینجا و آنجا حضور داشته است.
 
لیلا سیدزاده نمایشگاه‌های انفرادی متعددی از جمله زیر آسمان، بالای دریا (مرکز هنرهای تجسمی، نیوجرسی، ۱۴۰۴)، هرگز چنین بلند: مناظر خیالی و موجوداتی که در آن زیست می‌کنند (کالری پیتر گئوگی، وین، ۱۴۰۱)، منظره‌ی غایب (پروژه‌های مرز، بروکلین، ۱۳۹۹)، و کوه معلق (اتاق برق، تهران، ۱۳۹۶) داشته است. آثار او در نمایشگاه‌های گروهی متعددی از جمله دوسالانه‌ی مهاجران در نیویورک، آرت‌فیر بدون عنوان در میامی، سنگاپور، فورد فاندیشن، آرت‌فیر دوبی، موزه‌ی هنرهای معاصر اهواز و دیگر شهرها به نمایش در آمده است. او از سال ۱۴۰۰ تاکنون در گروه هنرهای تجسمیِ دانشگاه پرت بروکلین تدریس می‌کند.


درباره‌ی گرداننده:

هلیا همدانی مورخ هنر، پژوهشگر و کیورتور در تهران و رُم به فعالیت می‌پردازد. او فارغ‌التحصیل طراحی صنعتی از دانشگاه هنر و تاریخ هنر از دانشگاه ساپینزای شهر رم است. رساله‌ی کارشناسی تاریخ هنرش درباره‌ی "شهادت‌دهی با هنر" و رساله‌ی کارشناسی ارشد او درباره‌ی "بازخوانی زیبایی‌شناسی رابطه‌های وابسته" بود. او سال گذشته پروژه دکتری خود را با موضوع "تاریخ‌ هنر‌نگاری در ایران با تمرکز بر کوشش‌های رویین پاکباز" به پایان رسانده است. برای مجلات مختلفی به زبان‌های فارسی، ایتالیایی و انگلیسی درباره‌ی هنرهای تجسمی می‌نویسد و به عنوان کیورتور مستقل بیش از سی کارنمای انفرادی و گروهی در ایران و ایتالیا برای هنرمندان از فرهنگ‌های مختلف برگزار کرده‌است.
هلیا همدانی به طور اخص به مباحث میان‌فرهنگی می‌پردازد و در زمینه‌ی آموزش میان‌فرهنگی با مهاجران با گروهی پژوهشی در مدارس دولتی شهر رُم کارگاه‌هایی برگزار کرده‌ است. وی همچنین کیورتور چند اقامت هنری(رزیدنسی) در جنوب ایتالیا بوده است و در همکاری با اقامت فرهنگی «بریج آرت» در سیسیل در سال ۱۳۹۷ با پروژه‌ی گذر از مرزها در بخش جنبی دوازدهمین دوسالانه‌ی مانیفستا شرکت کرده است. 

برای شرکت در این نشست به‌صورت آنلاین با ما تماس بگیرید:
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

هنر در گفتگو | نشست با هنرمندان امروز
گفتگوی هلیا همدانی با لطیفه ظفرعطایی ( آنلاین)
شنبه ۲۲ شهریور، ساعت ۱۹ به‌وقت ایران و ۱۷:۳۰ به‌وقت اروپای مرکزی
 
لطیفه ظفر عطایی (متولد ۱۹۹۴، غزنی، افغانستان) هنرمند تجسمی است که آثارش به شکلی انتقادی و به‌ویژه از منظر جوامع پیرامونی به مضامینی همچون هویت، مهاجرت، حافظه و تاب‌آوری می‌پردازد. او به عنوان یک پناهنده در کویته پاکستان بزرگ شده و آشنایی اولیه‌اش با صنایع دستی خانگی—مانند سوزن‌دوزی و بافندگی—حساسیت زیبایی‌شناختی او را شکل داد و بعدها در پرکتیس هنری او با تکنیک‌های پارچه‌سازی، عکاسی و چاپ دیجیتال تلفیق یافت. این تجربیات در کنار مواجهه‌ی شخصی با آوارگی و حاشیه‌نشینی ناشی از تبعیض سیستماتیک، بنیان هنری آثار او را که به بررسی روابط درهم‌تنیده بین روایت شخصی، حافظه‌ی جمعی و ساختارهای اجتماعی-سیاسی می‌پردازد تشکیل می‌دهد.

اطلاعات بیشتر👇

عطایی تحصیل هنر را در دانشگاه کابل آغاز کرد و سپس موفق به دریافت بورسیه معتبر امیسا (UMISAA) شد که امکان تکمیل مدرک کارشناسی‌اش را در دانشکده‌ی هنرهای تجسمی و طراحی دانشگاه بیکن‌هاوس در لاهور در سال ۲۰۱۷ فراهم آورد. رویکرد پژوهش‌محور او، سوزن‌دوزی سنتی را با رسانه‌های عکاسی و دیجیتال درمی‌آمیزد و تنش‌های بین رؤیت‌پذیری و رؤیت‌ناپذیری، حضور و غیاب، و چانه‌زنی بر سر هویت تحت محدودیت‌های اجتماعی، سیاسی و مکانی را کاوش می‌کند. سوزن‌دوزی در آثار او هم به عنوان رسانه‌ و روشی برای مقاومت و هم راهی برای مراقبه کردن عمل می‌کند—یک «کنش پایداری» که هم به صورت فیزیکی و هم مفهومی بر سطح عکس مداخله می‌کند.

آثار او در سطح بین‌المللی در چین، سوئیس، امارات متحده‌ی عربی، ایتالیا، هند و در سراسر جنوب آسیا به نمایش درآمده است. او در نمایش‌ها و جشنواره‌های شاخصی همچون «پروژه‌ی شبه‌قاره‌ی جوان» در جشنواره هنر سرندیپیتی (گوا)، جشنواره‌ی بین‌المللی فجر (تهران) و نمایش‌های متعدد گروهی که بر مسأله‌ی مهاجرت، جنسیت و عدالت اجتماعی متمرکز بوده‌اند، مشارکت داشته است. ظفرعطایی تاکنون جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله جایزه‌ی پرینس کلاوس سید (۲۰۲۴)، جایزه فرهنگ‌های مقاومت (۲۰۲۲) و جایزه‌ی دوم آلگرو آرت پرایز (۲۰۲۱).

لطیفه ظفر عطایی در حال حاضر در تهران زندگی و کار می‌کند و به کاوش در زمینه‌ی هویت، حافظه و تقاطع صنایع دستی و عکاسی ادامه می‌دهد. تمرکز بر تقویت صداهای جوامع پیرامونی به‌ویژه زنان و هزاره‌ها، و تاریخچه‌ی آوارگی و خشونت سیستماتیکی که متحمل می‌شوند، چارچوب مفهومی آثار او را شکل می‌دهد.

درباره‌ی گرداننده:

هلیا همدانی مورخ هنر، پژوهشگر و کیورتور در تهران و رُم به فعالیت می‌پردازد. او فارغ‌التحصیل طراحی صنعتی از دانشگاه هنر و تاریخ هنر از دانشگاه ساپینزای شهر رم است. رساله‌ی کارشناسی تاریخ هنرش درباره‌ی "شهادت‌دهی با هنر" و رساله‌ی کارشناسی ارشد او درباره‌ی "بازخوانی زیبایی‌شناسی رابطه‌های وابسته" بود. او سال گذشته پروژه دکتری خود را با موضوع "تاریخ‌ هنر‌نگاری در ایران با تمرکز بر کوشش‌های رویین پاکباز" به پایان رسانده است. برای مجلات مختلفی به زبان‌های فارسی، ایتالیایی و انگلیسی درباره‌ی هنرهای تجسمی می‌نویسد و به عنوان کیورتور مستقل بیش از سی کارنمای انفرادی و گروهی در ایران و ایتالیا برای هنرمندان از فرهنگ‌های مختلف برگزار کرده‌است.
هلیا همدانی به طور اخص به مباحث میان‌فرهنگی می‌پردازد و در زمینه‌ی آموزش میان‌فرهنگی با مهاجران با گروهی پژوهشی در مدارس دولتی شهر رُم کارگاه‌هایی برگزار کرده‌ است. وی همچنین کیورتور چند اقامت هنری(رزیدنسی) در جنوب ایتالیا بوده است و در همکاری با اقامت فرهنگی «بریج آرت» در سیسیل در سال ۱۳۹۷ با پروژه‌ی گذر از مرزها در بخش جنبی دوازدهمین دوسالانه‌ی مانیفستا شرکت کرده است. 

برای شرکت در این نشست به‌صورت آنلاین با ما تماس بگیرید:
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
@bidarschool
@bidarcourses

از هنر در جنبش تا جنبش در هنر
(تأملاتی بر آنچه از سر گذرانده‌ایم)
بررسی نسبت هنر و جنبش‌های اجتماعی، در جنبش زن، زندگی، آزادی رنگ‌وبوی متفاوتی پیدا کرد. اگر تا پیش از آن می‌شد از تأثیر جنبش اجتماعی بر اثر و میدان هنری سخن گفت، در ۱۴۰۱، بیش از هر زمان دیگر، ممکن شد که از هنری‌شدن جنبش سخن به میان آوریم. درواقع به‌نظر می‌رسید هنر دیگر نه در مقام یک متغیر تابع، بلکه خود در مقام یک متغیر مستقل وارد تحولات اجتماعی شده‌‌است. در این مجموعه‌‌نشست‌ها خصلت‌های هنریِ جنبش هم‌زمان با تحولاتی که میدان‌های مختلف هنری و آثار هنری پس از جنبش از سر گذرانده‌اند، در کانون توجه است؛ هم از ویژگی‌های هنری‌شدن جنبش، یا به‌تعبیر بهتر استتیکِ جنبش می‌پرسیم و می‌گوییم و هم از تحولاتی که در منطق تولید، توزیع و مصرف آثار هنری در میدان‌های مختلف هنری صورت پذیرفت؛ تحولاتی که به‌نظرمان می‌رسد حاکی از رشد بحران‌ها و مسائل مشخص در این میدان‌هاست.

ادامه👇

از سویی دیگر، تاریخ از سه سال پیش آغاز نمی‌شود. بنابراین به‌ناگزیر، در هر بحث، آن‌چه برای ما مهم است پیوندیافتن جنبش زن، زندگی، آزادی با جنبش‌های اجتماعی پیش از خود و بررسی تأثیر و تأثرات میدان‌های هنری با این جنبش‌ها در طول زمان است. در این مجموعه‌‌نشست‌ها تلاش کردیم تا با آغازکردن از یک پنل نظری‌تر، به سمتِ پنل‌های تجربی‌تر حرکت کنیم؛ پنل‌هایی که بتوانند توضیح دهند در برخی از میدان‌های هنری در این سال‌ها چه اتفاقاتی افتاده و چه اتفاقاتی نیفتاده، بحران‌ها کجایند و مسائل چیستند، و احیاناً چه افقی در هر میدان گسترده و چه فروبستگی‌ای به‌ چشم می‌خورد. طرفین بحث با یک‌دیگر امکان منازعه دارند و شرکت‌کنندگان نیز هر یک پرسش‌ها و دغدغه‌های خود را با ارائه‌کنندگان بحث در میان می‌گذارند.

به‌رغم این‌که میدان‌های هنری و آثار هنری امروز بسیار درهم تنیده‌‌اند، تصمیم گرفته‌ایم به‌طور مشخص، با توجه به امکانات‌مان، به هنرهای تجسمی، موسیقی، تئاتر، فیلم کوتاه و مستند و ادبیات در پنلی جداگانه بپردازیم. در هر پنل تلاش کردیم از کنشگران و صاحب‌نظران میدان دعوت کنیم تا از تجربه‌ی تاریخی میدان و رویکرد نظری-عملی خود سخن بگویند. روشن است که هیچ ادعای جامعیتی وجود ندارد. این پنل‌ها صرفاً بُرشی‌اند از نسبت جامعه با هنر و/یا هنر با جامعه. شرکت داوطلبانه‌ی صاحب‌نظران و علاقه‌مندان به مباحث در هر پنل، یقیناً بر غنای آن خواهد افزود.  

درباره‌ی هر یک از نشست‌ها متعاقبا و جداگانه اطلاع‌رسانی خواهد شد و‌ می‌توانید برای شرکت در هر یک از آنها ثبت‌نام کرده و به صورت رایگان به شکل حضوری یا آنلاین شرکت کنید.

شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
@bidarschool
@bidarcourses

پنل ۱/ استِتیک جنبش
پنجشنبه، ۲۷ شهریور/ ساعت ۱۷ تا ۲۰/ حضوری و آنلاین
گرداننده: مهسا اسداله‌نژاد
با حضور: علی جمشیدی، الهه سروش‌نیا، کیانا کریمی

- علی جمشیدی/ گمانه‌هایی از «سینماتوگرافی جنبش»

- الهه سروش‌نیا/ از گردش فیگورها تا انجماد تصاویر: رژیم‌های تصویری خیزش ژینا

- کیانا کریمی/ خیزش ژینا: ندای آزادی از جهان جنوب

اطلاعات بیشتر👇