درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
هگل یا اسپینوزا
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۷ شهریورماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
هگل معتقد بود هر فلسفهای بهواقع شکلی از اسپینوزاگرایی است، زیرا یافتن تعینِ عقلانی برای همه چیزْ گوهرِ تفکرِ اسپینوزا بود. درستیِ این اعتقاد زمانی آشکار میشود که به یاد آوریم یاکوبی نیز دقیقا از منظری مشابه، فلسفه را با تبیین عقلانی جهان و این نوع تبیین را با غایتِ اصلیِ تفکر اسپینوزا یکی میدانست و به همین سبب نیز هر سهی آنها، یعنی فلسفه، عقلگرایی و مکتب اسپینوزا را باطل میانگاشت.
اما از نظر هگلْ تبیین عقلانی بیش از آنکه تمامیتی متافیزیکی یا شکلی از وحدت وجود باشد، به طور ذاتی متضمن سوژهی انسانی و تناقضهای درونی آن است و البته خصلت تاریخی و سلبیت ویرانگرِ این سوژه نیز در تجلی جمعی آن یعنی سیاست، بهتر از هر جای دیگر جلوهگر میشود.
از این رو پرسش «هگل یا اسپینوزا؟» نه فقط پرسشی فلسفی است و به یک معنا همهی صور فهم انتقادیِ مدرنیته در گرو آن است، بلکه مهمتر از آن پرسشی سیاسی است که با بحران سیاست در زمانهی ما – که ترجمهی فلسفی آن چیزی جز بحران مارکسیسم نیست – پیوند ذاتی دارد. کتاب «هگل یا اسپینوزا» نوشتهی پییر ماشری، که خود به تعبیری مهمترین شارح و مفسر اسپینوزا در دوران ما است، راه مناسبی است برای نزدیکشدن به پرسش فوق – هرچند همانطور که خواهیم دید، کتاب ماشری حاوی پاسخی پیچیده به این پرسش نیز است که پرداختن به همهی فراز و فرودهای آن احتمالا مجالی دیگر میطلبد.
«هگل یا اسپینوزا» نخستین بار در سال ۱۹۷۹ در فرانسه به نشر رسید. کتابی بس نافذ بوده است، خاصه در کار فیلسوفانی چون آلن بدیو، آنتونیو نگری و ژیل دلوز. پییر ماشری در این کتاب قرائت بدیل، زنده و پرنشاطی از تفکر اسپینوزا پیش مینهد که سیر تاریخیِ پذیرفتهشدهی دانش فلسفی را زیر و زبر میکند. ماشری در اسپینوزا فلسفهای درونماندگار مییابد که تابع ضمانت حقیقتی ماتقدم یا ماقبل تجربی نیست.
«هگل یا اسپینوزا» صرفا بر قرائتی خاص از این دو فیلسوف صحه نمیگذارد که از اسپینوزایی «خوب» در برابر هگلی «بد» دفاع کند بلکه راه را بر مواجههای هموار میکند که فهمی تازه پدید میآورد؛ حقیقت مشترکی که در شکافی سر برمیآورد که این دو فیلسوف را از هم جدا میکند.
مراد فرهادپور متولد تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دههی شصت به اینسو متون گوناگونی را در حوزهی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب کتاب چون عقل افسرده، ۱۳۷۸، بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پارههای فکر، ۱۳۸۸ به رشتهی تحریر در آورده است. او همچنین از دههی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریانهای انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفروت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریانساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
هگل یا اسپینوزا
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۷ شهریورماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
هگل معتقد بود هر فلسفهای بهواقع شکلی از اسپینوزاگرایی است، زیرا یافتن تعینِ عقلانی برای همه چیزْ گوهرِ تفکرِ اسپینوزا بود. درستیِ این اعتقاد زمانی آشکار میشود که به یاد آوریم یاکوبی نیز دقیقا از منظری مشابه، فلسفه را با تبیین عقلانی جهان و این نوع تبیین را با غایتِ اصلیِ تفکر اسپینوزا یکی میدانست و به همین سبب نیز هر سهی آنها، یعنی فلسفه، عقلگرایی و مکتب اسپینوزا را باطل میانگاشت.
اما از نظر هگلْ تبیین عقلانی بیش از آنکه تمامیتی متافیزیکی یا شکلی از وحدت وجود باشد، به طور ذاتی متضمن سوژهی انسانی و تناقضهای درونی آن است و البته خصلت تاریخی و سلبیت ویرانگرِ این سوژه نیز در تجلی جمعی آن یعنی سیاست، بهتر از هر جای دیگر جلوهگر میشود.
از این رو پرسش «هگل یا اسپینوزا؟» نه فقط پرسشی فلسفی است و به یک معنا همهی صور فهم انتقادیِ مدرنیته در گرو آن است، بلکه مهمتر از آن پرسشی سیاسی است که با بحران سیاست در زمانهی ما – که ترجمهی فلسفی آن چیزی جز بحران مارکسیسم نیست – پیوند ذاتی دارد. کتاب «هگل یا اسپینوزا» نوشتهی پییر ماشری، که خود به تعبیری مهمترین شارح و مفسر اسپینوزا در دوران ما است، راه مناسبی است برای نزدیکشدن به پرسش فوق – هرچند همانطور که خواهیم دید، کتاب ماشری حاوی پاسخی پیچیده به این پرسش نیز است که پرداختن به همهی فراز و فرودهای آن احتمالا مجالی دیگر میطلبد.
«هگل یا اسپینوزا» نخستین بار در سال ۱۹۷۹ در فرانسه به نشر رسید. کتابی بس نافذ بوده است، خاصه در کار فیلسوفانی چون آلن بدیو، آنتونیو نگری و ژیل دلوز. پییر ماشری در این کتاب قرائت بدیل، زنده و پرنشاطی از تفکر اسپینوزا پیش مینهد که سیر تاریخیِ پذیرفتهشدهی دانش فلسفی را زیر و زبر میکند. ماشری در اسپینوزا فلسفهای درونماندگار مییابد که تابع ضمانت حقیقتی ماتقدم یا ماقبل تجربی نیست.
«هگل یا اسپینوزا» صرفا بر قرائتی خاص از این دو فیلسوف صحه نمیگذارد که از اسپینوزایی «خوب» در برابر هگلی «بد» دفاع کند بلکه راه را بر مواجههای هموار میکند که فهمی تازه پدید میآورد؛ حقیقت مشترکی که در شکافی سر برمیآورد که این دو فیلسوف را از هم جدا میکند.
مراد فرهادپور متولد تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دههی شصت به اینسو متون گوناگونی را در حوزهی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب کتاب چون عقل افسرده، ۱۳۷۸، بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پارههای فکر، ۱۳۸۸ به رشتهی تحریر در آورده است. او همچنین از دههی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریانهای انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفروت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریانساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
از شَمن تا موسیقیدان؛
سُنتهای خُنیاگری در میان ترکزبانان
بههدایت آرمان گوهرینسب
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۴ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای دوشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
@bidarschool
@bidarcourses
از شَمن تا موسیقیدان؛
سُنتهای خُنیاگری در میان ترکزبانان
بههدایت آرمان گوهرینسب
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۴ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای دوشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
از شَمن تا موسیقیدان؛
سُنتهای خُنیاگری در میان ترکزبانان
بههدایت آرمان گوهرینسب
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۴ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای دوشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
در فرهنگهای مردمی، بالاخص در میان اقوام تُرکزبان، «خنیاگر» در مرکز زندگی موسیقایی قرار دارد. او با نامهای مختلف در میان هر قوم، از گذشتهی دور در نقشِ شَمن تا به امروز در نقش موسیقیدان، روندهای تغییر و تداوم گستردهای طی کرده است. بخش وسیعی از دانشِ ما در این عرصه اغلب مرهون پژوهشگرانِ غربی است که بهصورتی روشمند و بعضاً با کارمیدانیِ طولانیمدت، به مطالعهی سُنت خنیاگری پرداختهاند. از طرفی در داخل اغلب، در غیابِ پژوهشهایی مسئلهمند و علمی در حوزهی فرهنگهای موسیقایی مردمی، با کنکاشهایی مواجهیم که در طیفی قرار میگیرند که دو سر آن ارائهی دادههای خام یا تحلیلهای صرفاً موسیقاییاند، بدون آنکه درکی بهتر از آن فرهنگ رقم بزنند.
در این دوره قصد داریم با پژوهشهایی آشنا شویم که هم دستاوردشان واجد ضرورتی روشمند در مواجهه با میدان پژوهشی خود است و هم در این جغرافیای گستردهی فرهنگی، تجربهای را از سرگذرانده و مسیری را پیمودهاند که میتواند برای دیگران راهگشا باشد.
جلسهی اول:
۱- ارائهی کلیات دربارهی مطالعهی فرهنگهای موسیقایی
۲- معرفی تقسیمبندیهای محتوایی و حوزههای موسیقایی
۳- شرحی دربارهی ضرورت مطالعهی موسیقی در بسترهای طبیعی آن، اهمیت کار میدانی و موضوعات پیراموسیقایی
۴- مقدمهای بر جایگاه موسیقی مردمی در حوزهی فرهنگی ترکزبانان، نگاهی به جهانِ مشترک تاریخی در میان آنان؛ شَمنیسم و سنت خُنیاگری، گونههای آوازهای روایتی و محوریت «توی» در فرهنگ ترکی، به همراه معرفی نمونههای پژوهشی مرتبط
جلسه دوم:
۱- آشنایی با فرهنگ موسیقایی «عاشیقهای آذربایجان» از خلال پژوهشهای انجام گرفته، بررسی جایگاه اجتماعی تاریخیِ «شاعر-موسیقیدان» در مناطق آذریزبانِ ایران، بسترهای اجرایی عاشیقِ آذربایجانی و وضعیت امروزیِ انتقال این سنت و کارگان عاشیق در ارتباط با آئین عروسی و کنشهای انسانی مرسوم
۲- نگاهی مقایسهای به وضعیت گونهی شعری-موسیقاییِ عاشیقیِ ایران و جمهوری آذربایجان(پژوهشگر مدعو: بهرنگ نیکآئین)
جلسهی سوم:
۱- بررسی موسیقی عاشیقی در شمال شرقی ترکیه (کارْص)، فرهنگ علویان آناتولی
۲- از موضوعات پیراموسیقایی در تاریخ و جغرافیا تا تمرکز بر مجریان این سنت موسیقایی، مؤلفههای مکانی و زمانی، کارگان، سازها و تحلیل عناصر موسیقایی
۳- بررسی تحولات در این سنت موسیقایی در دو بازهی زمانی: از ۱۹۲۳ تا ۱۹۸۷ میلادی و از ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۶ (پژوهشگر مدعو: هادی سپهری)
جلسهی چهارم و پنجم:
۱- بررسی سنت موسیقایی «بخشیگری» در گسترهای پهناور، از شرقیترین نقاط اروپا تا چین که به اشکال گوناگون به حیات خود ادامه داده است؛ بررسی تحولات این سنت از پیشینهی شمنی تا روزگار معاصر، نگاهی اجمالی به حیاتِ موسیقایی این خنیاگران در میان اقوام تُرکِ آسیای میانه و نقشها و مفاهیم مختلفی که بدانها ارجاع داشته و دارند.
۲- تمرکز بر سنت «باغشیگری» در میان ترکمنها، بررسی موضوع سبکهای مختلفِ بخشیگریْ (راهها) در بسترهای اجتماعی و سیاسی، رابطهی ساختاری میان عناصر و ویژگیهای فنی و موسیقایی آن با تمایزات طایفهای
۳- بررسی تحولات معاصر این سنت موسیقایی در ترکمنصحرا
@bidarschool
@bidarcourses
دربارهی آرمان گوهرینسب👇
از شَمن تا موسیقیدان؛
سُنتهای خُنیاگری در میان ترکزبانان
بههدایت آرمان گوهرینسب
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۴ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای دوشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
در فرهنگهای مردمی، بالاخص در میان اقوام تُرکزبان، «خنیاگر» در مرکز زندگی موسیقایی قرار دارد. او با نامهای مختلف در میان هر قوم، از گذشتهی دور در نقشِ شَمن تا به امروز در نقش موسیقیدان، روندهای تغییر و تداوم گستردهای طی کرده است. بخش وسیعی از دانشِ ما در این عرصه اغلب مرهون پژوهشگرانِ غربی است که بهصورتی روشمند و بعضاً با کارمیدانیِ طولانیمدت، به مطالعهی سُنت خنیاگری پرداختهاند. از طرفی در داخل اغلب، در غیابِ پژوهشهایی مسئلهمند و علمی در حوزهی فرهنگهای موسیقایی مردمی، با کنکاشهایی مواجهیم که در طیفی قرار میگیرند که دو سر آن ارائهی دادههای خام یا تحلیلهای صرفاً موسیقاییاند، بدون آنکه درکی بهتر از آن فرهنگ رقم بزنند.
در این دوره قصد داریم با پژوهشهایی آشنا شویم که هم دستاوردشان واجد ضرورتی روشمند در مواجهه با میدان پژوهشی خود است و هم در این جغرافیای گستردهی فرهنگی، تجربهای را از سرگذرانده و مسیری را پیمودهاند که میتواند برای دیگران راهگشا باشد.
جلسهی اول:
۱- ارائهی کلیات دربارهی مطالعهی فرهنگهای موسیقایی
۲- معرفی تقسیمبندیهای محتوایی و حوزههای موسیقایی
۳- شرحی دربارهی ضرورت مطالعهی موسیقی در بسترهای طبیعی آن، اهمیت کار میدانی و موضوعات پیراموسیقایی
۴- مقدمهای بر جایگاه موسیقی مردمی در حوزهی فرهنگی ترکزبانان، نگاهی به جهانِ مشترک تاریخی در میان آنان؛ شَمنیسم و سنت خُنیاگری، گونههای آوازهای روایتی و محوریت «توی» در فرهنگ ترکی، به همراه معرفی نمونههای پژوهشی مرتبط
جلسه دوم:
۱- آشنایی با فرهنگ موسیقایی «عاشیقهای آذربایجان» از خلال پژوهشهای انجام گرفته، بررسی جایگاه اجتماعی تاریخیِ «شاعر-موسیقیدان» در مناطق آذریزبانِ ایران، بسترهای اجرایی عاشیقِ آذربایجانی و وضعیت امروزیِ انتقال این سنت و کارگان عاشیق در ارتباط با آئین عروسی و کنشهای انسانی مرسوم
۲- نگاهی مقایسهای به وضعیت گونهی شعری-موسیقاییِ عاشیقیِ ایران و جمهوری آذربایجان(پژوهشگر مدعو: بهرنگ نیکآئین)
جلسهی سوم:
۱- بررسی موسیقی عاشیقی در شمال شرقی ترکیه (کارْص)، فرهنگ علویان آناتولی
۲- از موضوعات پیراموسیقایی در تاریخ و جغرافیا تا تمرکز بر مجریان این سنت موسیقایی، مؤلفههای مکانی و زمانی، کارگان، سازها و تحلیل عناصر موسیقایی
۳- بررسی تحولات در این سنت موسیقایی در دو بازهی زمانی: از ۱۹۲۳ تا ۱۹۸۷ میلادی و از ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۶ (پژوهشگر مدعو: هادی سپهری)
جلسهی چهارم و پنجم:
۱- بررسی سنت موسیقایی «بخشیگری» در گسترهای پهناور، از شرقیترین نقاط اروپا تا چین که به اشکال گوناگون به حیات خود ادامه داده است؛ بررسی تحولات این سنت از پیشینهی شمنی تا روزگار معاصر، نگاهی اجمالی به حیاتِ موسیقایی این خنیاگران در میان اقوام تُرکِ آسیای میانه و نقشها و مفاهیم مختلفی که بدانها ارجاع داشته و دارند.
۲- تمرکز بر سنت «باغشیگری» در میان ترکمنها، بررسی موضوع سبکهای مختلفِ بخشیگریْ (راهها) در بسترهای اجتماعی و سیاسی، رابطهی ساختاری میان عناصر و ویژگیهای فنی و موسیقایی آن با تمایزات طایفهای
۳- بررسی تحولات معاصر این سنت موسیقایی در ترکمنصحرا
@bidarschool
@bidarcourses
دربارهی آرمان گوهرینسب👇
آرمان گوهرینسب (متولد ۱۳۶۰)، پژوهشگر، عکاس و مستندسازِ خودآموخته در سال ۱۳۸۸ از دانشگاهِ هنر تهران با مدرک کارشناسی نوازندگی سازِ ایرانی (عود) فارغالتحصیل شد و از همان سال همزمان با یادگیری زبان ترکمنی و سازِ قجق (کمانچهی تُرکمنی) نزد یوسف دیبایی، از مشهورترین باغْشیها (خُنیاگران) و ساز سازندگانِ ترکمنصحرا، کارِ میدانی خود در حوزهی فرهنگ موسیقایی ترکمنی را آغاز کرد. او که از نوجوانی با سازِ دوتارِ خراسانی آشنا بود؛ در کنارِ اجرای موسیقی کلاسیک ایرانی، اجراهای متعددی در حوزهی موسیقی مردمی نیز داشته و همچنین مقالاتی در این زمینه به زبان فارسی و انگلیسی، ازجمله در کنفرانسِ بینالمللی موسیقیشناسیِ دانشکدهی مطالعات موسیقیِ دانشگاهِ آتن و در کتابی با نامِ موسیقی و نسلکشی که توسطِ انتشاراتِ پیترلانگ در آلمان به چاپ رسیده ارائه کرده است.
بعدتر، در سالِ ۱۳۹۵ از دانشکدهی هنرهای زیبایِ دانشگاه تهران با کسبِ رتبهی اولِ دورهی کارشناسی ارشد در رشتهی قومموسیقیشناسی (اتنوموزیکولوژی) و نگارشِ پایاننامهای با عنوانِ «سنت باغشیگری در ترکمنصحرا و تحولاتِ اخیر آن» به راهنمایی دکتر ساسان فاطمی فارغالتحصیل شد. نتیجهی پژوهشهای او در قالبِ مقالاتی در فصلنامهی موسیقی ماهور، مجلهی هنرهای زیبا، نامهی هنرهای نمایشی و موسیقی و فرهنگ و ادبیات عامه منتشرشده که محورِ اصلی آنها مطالعهی روندهای تداوم و تغییر در سنت شعری موسیقاییِ خنیاگری در میانِ ترکمنها است. همچنین او در فیلمهای «اُجُق» و «عقاید یک باغشی» با موضوع زندگی موسیقایی خنیاگران ترکمن از امکاناتِ سینمای مردمنگارانه برای ارائهی پژوهشهایش بهره گرفته است. مطالعه در حوزهی فرهنگهای موسیقایی مردمی در گسترهی ایرانِ فرهنگی و خراسانِ بزرگ قدیم پروژهی بلندمدتِ او است که همچنان در آن به کارِ میدانی و پژوهش مشغول است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
بعدتر، در سالِ ۱۳۹۵ از دانشکدهی هنرهای زیبایِ دانشگاه تهران با کسبِ رتبهی اولِ دورهی کارشناسی ارشد در رشتهی قومموسیقیشناسی (اتنوموزیکولوژی) و نگارشِ پایاننامهای با عنوانِ «سنت باغشیگری در ترکمنصحرا و تحولاتِ اخیر آن» به راهنمایی دکتر ساسان فاطمی فارغالتحصیل شد. نتیجهی پژوهشهای او در قالبِ مقالاتی در فصلنامهی موسیقی ماهور، مجلهی هنرهای زیبا، نامهی هنرهای نمایشی و موسیقی و فرهنگ و ادبیات عامه منتشرشده که محورِ اصلی آنها مطالعهی روندهای تداوم و تغییر در سنت شعری موسیقاییِ خنیاگری در میانِ ترکمنها است. همچنین او در فیلمهای «اُجُق» و «عقاید یک باغشی» با موضوع زندگی موسیقایی خنیاگران ترکمن از امکاناتِ سینمای مردمنگارانه برای ارائهی پژوهشهایش بهره گرفته است. مطالعه در حوزهی فرهنگهای موسیقایی مردمی در گسترهی ایرانِ فرهنگی و خراسانِ بزرگ قدیم پروژهی بلندمدتِ او است که همچنان در آن به کارِ میدانی و پژوهش مشغول است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
نمودهای شهر در سینمای ایران در دههی ۹۰؛ چگونه شهر را از مجرای فیلم بخوانیم؟
بههدایت نوید پورمحمدرضا
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۹ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای سهشنبه: ساعت ۲۰ تا ۲۲
@bidarschool
@bidarcourses
نمودهای شهر در سینمای ایران در دههی ۹۰؛ چگونه شهر را از مجرای فیلم بخوانیم؟
بههدایت نوید پورمحمدرضا
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۹ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای سهشنبه: ساعت ۲۰ تا ۲۲
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
نمودهای شهر در سینمای ایران در دههی ۹۰؛ چگونه شهر را از مجرای فیلم بخوانیم؟
بههدایت نوید پورمحمدرضا
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۹ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای سهشنبه: ساعت ۲۰ تا ۲۲
درک ما از شهرها تا حد زیادی وابسته به درک ما از شهرهای تصویرشده در فیلمها است. خودمان را، خانهها و محلهها و قلمروهای روزمرهمان را درون فیلمها میبینیم، برانداز میکنیم، قضاوت میکنیم، و با درکی تازه دوباره به خود، خانه، و قلمروی روزمرهمان بازمیگردیم. آیا آنها، خانهها و محلهها و شهرهای سینمایی، شبیه به ما هستند؟ آیا ما شبیه به آنها هستیم؟ دیگران، غریبهها و آنهایی که سالها بعد از راه خواهند رسید، کدام یک از این دو را بهعنوان سند یک دوران، خاطرهی روزگاری سپریشده، به ذهن خواهند سپرد: شهرهایی که در آن زیستهایم یا شهرهایی که بر پردهی سینما دیدهایم؟
تام اندرسون گلایه میگرد که زادگاه او، لسآنجلس، همانی نیست که هالیوود به همگان نشان میدهد، اما نومیدانه اعتراف میکرد که لسآنجلسِ او هر روز بیشتر شبیه به لسآنجلسِ هالیوود میشود. در همین راستا است که شاخهی مطالعاتی نوظهوری چون «اوربانیسم سینمایی» (شهرگراییِ سینمایی) رویکرد و روشی برای شناخت محیطهای شهری از طریق سینما و فهم این حقیقت ارائه میدهد که چطور فیلمها در ساخت شهر و هویت شهری موثر هستند. «اوربانیسم سینمایی» گونهای معرفتشناسی سینماییِ شهر است و موضوعش مطالعهی تأثیرات متقابل شهر و سینما است.
در دورهی پیشرو، به کمک این رویکرد سراغ شهر در سینمای ایران در سالهای دههی نود میرویم و سوالاتی چند را وسط میگذاریم: سینمای ایران چه نقش و جایگاهی به شهر داده است: یک نام، یک آدرس، یک پسزمینه، یک هرکجا، یک مکان ویژه، شخصیتی درون روایت، سوژهای مرموز و نیازمند شناخت، موجودی خیالی، یک میزانسن ناتورالیستی، یک میزانسن برساخته، عنصری دیداری، عنصری شنیداری، کدام یک از اینها؟ شهر برای سینمای ایران چه معنایی دارد: مکان عبور، فضای کار و سکونت، چشمانداز جوانی، بستر داستانها و حکایتها، مخزن تاریخ، محرک حافظه، یا تلاقیگاه گروههای اجتماعی و نیروهای سیاسی؟ چطور میتوان شهر را از مجرای سینما خواند؟ به کمک چه حساسیتها و مهارتهایی؟ چه دانش و ابزارهایی؟ نمونههایی از سینمای ایران در دههی نود را انتخاب میکنیم و میکوشیم پاسخ این سوالات را بهکمک روشها و مهارتهایی که در طول دوره آموزش داده میشوند، بیابیم.
نوید پورمحمدرضا پژوهشگر دکتری شهرسازی از دانشگاه تهران است. او در ده سال گذشته، به عنوان مدرس، نویسنده و مترجم در حوزهی مطالعات شهری حضور فعال داشته و کتابهایی نظیر «شهرها و سینما» (برگزیدهی ششمین دورهی جایزهی کتاب سال سینما)، «طراحی شهرها: مفاهیم و جریانهای معاصر»، «شهر از نو: شهرها با کدام روایت از پس فاجعه برمیآیند؟»، و «خاطرهی شهر: بازخوانی سینماتوگرافیک شهر ایرانی» را ترجمه و تألیف کرده است. در کنار تحصیلات و فعالیتهای آکادمیک، او همچنین در حوزهی مطالعات سینمایی، نقد و تحلیل فیلم، و تدریس سینما هم فعال بوده است.
انتشار دهها مقاله در مجلات و سایتهای مختلف سینمایی نظیر «فیلم»، «۲۴»، «سینما و ادبیات»، «فیلمنگار»، «حرفه: هنرمند»، «آنگاه»، «کوکر» و ...، ترجمهی کتاب «سینهفیلیای نوین»، تألیف و ترجمهی مقالاتی در کتابهای «سالهایی که سینما مهم بود»، «سینما و امر تجربی»، «سینمایی دیگر» «تاریخِ تاریخِ سینما»، «ترنس مالیک»، و «بلا تار»، عضویت در شورای دبیران فصلنامهی «فیلمخانه»، و تدریس دروس سینما در دانشگاه سوره و مدیریت علمی مدرسهی مطالعات فیلم موسسهی «خوانش» و «آکادمی بینالمللی علم» بخشی از فعالیتهایش هستند. او در چند سال گذشته در حوزهی ناداستانِ خلاق و جستار هم پژوهشهایی انجام داده، دبیریِ تحریریهی نشریهی «روایت» را به عهده داشته، در مدرسهی ناداستانِ «خوانش» کلاسهای آموزشی برگزار کرده، و در کتابها و مجلاتی نظیر «خیابان ولیعصر تهران: روایتهای غیرداستانی»، «حوالی»، «دالان» و غیره متنهایی در این ژانر نوشته است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
نمودهای شهر در سینمای ایران در دههی ۹۰؛ چگونه شهر را از مجرای فیلم بخوانیم؟
بههدایت نوید پورمحمدرضا
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۹ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای سهشنبه: ساعت ۲۰ تا ۲۲
درک ما از شهرها تا حد زیادی وابسته به درک ما از شهرهای تصویرشده در فیلمها است. خودمان را، خانهها و محلهها و قلمروهای روزمرهمان را درون فیلمها میبینیم، برانداز میکنیم، قضاوت میکنیم، و با درکی تازه دوباره به خود، خانه، و قلمروی روزمرهمان بازمیگردیم. آیا آنها، خانهها و محلهها و شهرهای سینمایی، شبیه به ما هستند؟ آیا ما شبیه به آنها هستیم؟ دیگران، غریبهها و آنهایی که سالها بعد از راه خواهند رسید، کدام یک از این دو را بهعنوان سند یک دوران، خاطرهی روزگاری سپریشده، به ذهن خواهند سپرد: شهرهایی که در آن زیستهایم یا شهرهایی که بر پردهی سینما دیدهایم؟
تام اندرسون گلایه میگرد که زادگاه او، لسآنجلس، همانی نیست که هالیوود به همگان نشان میدهد، اما نومیدانه اعتراف میکرد که لسآنجلسِ او هر روز بیشتر شبیه به لسآنجلسِ هالیوود میشود. در همین راستا است که شاخهی مطالعاتی نوظهوری چون «اوربانیسم سینمایی» (شهرگراییِ سینمایی) رویکرد و روشی برای شناخت محیطهای شهری از طریق سینما و فهم این حقیقت ارائه میدهد که چطور فیلمها در ساخت شهر و هویت شهری موثر هستند. «اوربانیسم سینمایی» گونهای معرفتشناسی سینماییِ شهر است و موضوعش مطالعهی تأثیرات متقابل شهر و سینما است.
در دورهی پیشرو، به کمک این رویکرد سراغ شهر در سینمای ایران در سالهای دههی نود میرویم و سوالاتی چند را وسط میگذاریم: سینمای ایران چه نقش و جایگاهی به شهر داده است: یک نام، یک آدرس، یک پسزمینه، یک هرکجا، یک مکان ویژه، شخصیتی درون روایت، سوژهای مرموز و نیازمند شناخت، موجودی خیالی، یک میزانسن ناتورالیستی، یک میزانسن برساخته، عنصری دیداری، عنصری شنیداری، کدام یک از اینها؟ شهر برای سینمای ایران چه معنایی دارد: مکان عبور، فضای کار و سکونت، چشمانداز جوانی، بستر داستانها و حکایتها، مخزن تاریخ، محرک حافظه، یا تلاقیگاه گروههای اجتماعی و نیروهای سیاسی؟ چطور میتوان شهر را از مجرای سینما خواند؟ به کمک چه حساسیتها و مهارتهایی؟ چه دانش و ابزارهایی؟ نمونههایی از سینمای ایران در دههی نود را انتخاب میکنیم و میکوشیم پاسخ این سوالات را بهکمک روشها و مهارتهایی که در طول دوره آموزش داده میشوند، بیابیم.
نوید پورمحمدرضا پژوهشگر دکتری شهرسازی از دانشگاه تهران است. او در ده سال گذشته، به عنوان مدرس، نویسنده و مترجم در حوزهی مطالعات شهری حضور فعال داشته و کتابهایی نظیر «شهرها و سینما» (برگزیدهی ششمین دورهی جایزهی کتاب سال سینما)، «طراحی شهرها: مفاهیم و جریانهای معاصر»، «شهر از نو: شهرها با کدام روایت از پس فاجعه برمیآیند؟»، و «خاطرهی شهر: بازخوانی سینماتوگرافیک شهر ایرانی» را ترجمه و تألیف کرده است. در کنار تحصیلات و فعالیتهای آکادمیک، او همچنین در حوزهی مطالعات سینمایی، نقد و تحلیل فیلم، و تدریس سینما هم فعال بوده است.
انتشار دهها مقاله در مجلات و سایتهای مختلف سینمایی نظیر «فیلم»، «۲۴»، «سینما و ادبیات»، «فیلمنگار»، «حرفه: هنرمند»، «آنگاه»، «کوکر» و ...، ترجمهی کتاب «سینهفیلیای نوین»، تألیف و ترجمهی مقالاتی در کتابهای «سالهایی که سینما مهم بود»، «سینما و امر تجربی»، «سینمایی دیگر» «تاریخِ تاریخِ سینما»، «ترنس مالیک»، و «بلا تار»، عضویت در شورای دبیران فصلنامهی «فیلمخانه»، و تدریس دروس سینما در دانشگاه سوره و مدیریت علمی مدرسهی مطالعات فیلم موسسهی «خوانش» و «آکادمی بینالمللی علم» بخشی از فعالیتهایش هستند. او در چند سال گذشته در حوزهی ناداستانِ خلاق و جستار هم پژوهشهایی انجام داده، دبیریِ تحریریهی نشریهی «روایت» را به عهده داشته، در مدرسهی ناداستانِ «خوانش» کلاسهای آموزشی برگزار کرده، و در کتابها و مجلاتی نظیر «خیابان ولیعصر تهران: روایتهای غیرداستانی»، «حوالی»، «دالان» و غیره متنهایی در این ژانر نوشته است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
دیالکتیک خودآئینی و دگرآئینی در سینمای مستند
بههدایت روزبه فرازمند
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
دیالکتیک خودآئینی و دگرآئینی در سینمای مستند
بههدایت روزبه فرازمند
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
دیالکتیک خودآئینی و دگرآئینی در سینمای مستند
بههدایت روزبه فرازمند
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
در فیلمِ مستند بالقوهگیهای فراوانی هست که سینما را در یکی از خلاقانهترین صورتهای ممکناش تحقق میبخشد. بدین منظور باید از پارادوکسهای (متناقضنماهای) کاذبی همچون تولید/بازنمایی، درام/شعر، هنرمتعهد/هنر برای هنر و ... گذر کرد و در چهارچوبی پویاتر در مسیرِ گشودن افقهای سینما به فیلم مستند پرداخت.
در این دوره به فیلم مستند چون تنشی حاصل از رابطهی دیالکتیکی تخیل و تاریخ مینگریم و به بیانی دیگر رابطهی خودآئینی و دگرآئینیِ فرمالِ جاری در فیلم مستند را بررسی میکنیم. سعی خواهیم کرد با ارائهی چهارچوبی تحلیلی بر مبنای تأمل نظری در فرآیند ساختِ فیلم مستند، به این مهم دست یابیم. بنابراین با ارائهی مقدمهای از کلیاتِ نظری آغاز میکنیم و در پی آن با انضمامی و مصداقی کردن بحث در سه عرصهی عملیِ دکوپاژ، میزانسن و تدوین، ایدههای مطرح شده را در بستر طیف وسیعی از فیلمهای مستند شرح و بسط میدهیم.
جلسه اول: کلیات ۱
- طرح مقدمهای نظری بر اساس خوانشِ دو متن: ۱)ذات دو گانهی هنر، نوشته تئودور آدورنو.
۲) توزیع محسوسات: سیاست و زیباییشناسی، نوشتهی ژاک رانسیر.
- بررسیِ مفاهیمِ دیالکتیک، فرم اثرِ هنری و دیالکتیکِ خودآئینی و دگرآئینیِ اثر هنری در تاریخ با تأکید بر دوگانههایی همچون تولید/بازنمایی، روایت/توصیف و هنر واقعگرا/هنر انتزاعی.
جلسه دوم: کلیات ۲
- مقایسهی تطبیقی تاریخ سینما و دیگر هنرها بر اساس تقسیمبندیِ رژیمهای هنری توسط رانسیر.
- تحلیل فرم زیباییشناختی در فیلم مستند.
- تحلیلِ فیلمهایی از جیمز بِنینْگ (James Benning)، جیانفرانکو رزی (Gianfranco Rosi) و راس مکالوی (Ross Mcelwee) با تأکید بر تمایزِ ظاهرِ فرمال آنها در عینِ اشتراکِ آنها در دیالکتیکِ تاریخ و تخیل.
جلسهی سوم: دکوپاژ ۱
- تجزیه و تحلیل مقولهی دکوپاژ با تأکید بر دو نهایتِ فیلمسازی:
۱) انفعالِ فعالانه ((active suspension of action، ۲) تعامل (interaction).
- تحلیل فیلمهایی از نیک برومفیلد (Nick Broomfield) و سرگئی لوژنیتسا (Sergei Loznitsa) بر اساس نهایتهای یاد شده.
- بررسی حد واصلی از این دو نهایت در فیلمی از سرجیو اوزمان (Sergio Oksman).
جلسه چهارم: دکوپاژ ۲
- بررسی مفهوم دکوپاژ بر اساس وساطت یا میانجیگری (mediation) زمان در پروسهی تولید فیلم مستند و تحققِ آن در فرم نهایی اثر.
- تحلیلِ فیلمِ کمربندی(Sacro GRA)ساختهی جیانفرانکو رزی (Gianfranco Rosi) با توجه به وساطت زمان.
- شاکلهبندیِ مفهومِ «میدان نیروی حاصل شده از تاریخ» در فرم نهایی فیلم مستند.
- تحلیل مستندِ دکمهی صدفی (The Pearl Button) ساخته پاتریتزیو گوسمان (Patricio Guzmán) با تمرکز بر شاکلهی یاد شده.
جلسه پنجم: میزانسن ۱
- مفهوم پردازیِ میزانسن با تأکید بر رابطهی دیالکتیکیِ ایدههای بصری و پتانسیلهای تکنولوژی و به نهایت رساندن این پتانسیلها.
- تحلیلِ مستندهایِ سه گانهی لئونارد رتل هلمریش (Leonard Retel Helmrich) دربارهی تاریخ معاصر اندونزی و نشان دادنِ استفادهی خلاقانهی او از امکانات انضمامیِ موجود در تولید فیلمهایی مستقل با میزانسنهایی تکین.
- تشریحِ ایدهی تارکوفسکی دربارهی نمای بلند و تأکید بر تمایز دو فعل دیدن/جستن (watch/look).
- بررسی میزانسنهای فیلمِ خانوادهی بلوفز (The Beloves) اثر کوزاکوفسکی (Viktor Kossakovsky) با تأکید بر تلاشِ فیلمساز برای رسیدن به حد نهاییِ قابلیتهای نگاتیو سیاه و سفید و تراولینگ
@bidarschool
ادامه مطلب👇
دیالکتیک خودآئینی و دگرآئینی در سینمای مستند
بههدایت روزبه فرازمند
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
در فیلمِ مستند بالقوهگیهای فراوانی هست که سینما را در یکی از خلاقانهترین صورتهای ممکناش تحقق میبخشد. بدین منظور باید از پارادوکسهای (متناقضنماهای) کاذبی همچون تولید/بازنمایی، درام/شعر، هنرمتعهد/هنر برای هنر و ... گذر کرد و در چهارچوبی پویاتر در مسیرِ گشودن افقهای سینما به فیلم مستند پرداخت.
در این دوره به فیلم مستند چون تنشی حاصل از رابطهی دیالکتیکی تخیل و تاریخ مینگریم و به بیانی دیگر رابطهی خودآئینی و دگرآئینیِ فرمالِ جاری در فیلم مستند را بررسی میکنیم. سعی خواهیم کرد با ارائهی چهارچوبی تحلیلی بر مبنای تأمل نظری در فرآیند ساختِ فیلم مستند، به این مهم دست یابیم. بنابراین با ارائهی مقدمهای از کلیاتِ نظری آغاز میکنیم و در پی آن با انضمامی و مصداقی کردن بحث در سه عرصهی عملیِ دکوپاژ، میزانسن و تدوین، ایدههای مطرح شده را در بستر طیف وسیعی از فیلمهای مستند شرح و بسط میدهیم.
جلسه اول: کلیات ۱
- طرح مقدمهای نظری بر اساس خوانشِ دو متن: ۱)ذات دو گانهی هنر، نوشته تئودور آدورنو.
۲) توزیع محسوسات: سیاست و زیباییشناسی، نوشتهی ژاک رانسیر.
- بررسیِ مفاهیمِ دیالکتیک، فرم اثرِ هنری و دیالکتیکِ خودآئینی و دگرآئینیِ اثر هنری در تاریخ با تأکید بر دوگانههایی همچون تولید/بازنمایی، روایت/توصیف و هنر واقعگرا/هنر انتزاعی.
جلسه دوم: کلیات ۲
- مقایسهی تطبیقی تاریخ سینما و دیگر هنرها بر اساس تقسیمبندیِ رژیمهای هنری توسط رانسیر.
- تحلیل فرم زیباییشناختی در فیلم مستند.
- تحلیلِ فیلمهایی از جیمز بِنینْگ (James Benning)، جیانفرانکو رزی (Gianfranco Rosi) و راس مکالوی (Ross Mcelwee) با تأکید بر تمایزِ ظاهرِ فرمال آنها در عینِ اشتراکِ آنها در دیالکتیکِ تاریخ و تخیل.
جلسهی سوم: دکوپاژ ۱
- تجزیه و تحلیل مقولهی دکوپاژ با تأکید بر دو نهایتِ فیلمسازی:
۱) انفعالِ فعالانه ((active suspension of action، ۲) تعامل (interaction).
- تحلیل فیلمهایی از نیک برومفیلد (Nick Broomfield) و سرگئی لوژنیتسا (Sergei Loznitsa) بر اساس نهایتهای یاد شده.
- بررسی حد واصلی از این دو نهایت در فیلمی از سرجیو اوزمان (Sergio Oksman).
جلسه چهارم: دکوپاژ ۲
- بررسی مفهوم دکوپاژ بر اساس وساطت یا میانجیگری (mediation) زمان در پروسهی تولید فیلم مستند و تحققِ آن در فرم نهایی اثر.
- تحلیلِ فیلمِ کمربندی(Sacro GRA)ساختهی جیانفرانکو رزی (Gianfranco Rosi) با توجه به وساطت زمان.
- شاکلهبندیِ مفهومِ «میدان نیروی حاصل شده از تاریخ» در فرم نهایی فیلم مستند.
- تحلیل مستندِ دکمهی صدفی (The Pearl Button) ساخته پاتریتزیو گوسمان (Patricio Guzmán) با تمرکز بر شاکلهی یاد شده.
جلسه پنجم: میزانسن ۱
- مفهوم پردازیِ میزانسن با تأکید بر رابطهی دیالکتیکیِ ایدههای بصری و پتانسیلهای تکنولوژی و به نهایت رساندن این پتانسیلها.
- تحلیلِ مستندهایِ سه گانهی لئونارد رتل هلمریش (Leonard Retel Helmrich) دربارهی تاریخ معاصر اندونزی و نشان دادنِ استفادهی خلاقانهی او از امکانات انضمامیِ موجود در تولید فیلمهایی مستقل با میزانسنهایی تکین.
- تشریحِ ایدهی تارکوفسکی دربارهی نمای بلند و تأکید بر تمایز دو فعل دیدن/جستن (watch/look).
- بررسی میزانسنهای فیلمِ خانوادهی بلوفز (The Beloves) اثر کوزاکوفسکی (Viktor Kossakovsky) با تأکید بر تلاشِ فیلمساز برای رسیدن به حد نهاییِ قابلیتهای نگاتیو سیاه و سفید و تراولینگ
@bidarschool
ادامه مطلب👇
جلسه ششم: میزانسن ۲
- مفهومپردازی میزانسن با توجه به دیالکتیکِ کنترل و بداهت.
- پرداختن به رویکرد فیلمساز در متن این دیالکتیک.
- تحلیل رابطهی قابهای ثابت و بداهت در فیلمهای آتش بر دریایِ(Fire at Sea)جیانفرانکو رزی(Gianfranc Rosi) و اعتراف به مسیح (Jesus, You Know) ساختهی اولریش زیدِل (Ulrich Seidl).
جلسه هفتم: تدوین ۱
- دیالکتیکِ ایدههای روایی و ریتم درونیِ ماتریال خام فیلمبرداری شده.
- رابطهی روایت و تدوین در فیلمِ گالری ملی (The National Gallery) اثر فردریک وایزمن (Frederick Wiseman).
- دیالکتیک حضور و غیاب در تدوین.
- بررسی ارتباط تخیل، قاب و خارج قاب در فیلم انسان خردمند (Hommo Sapians) ساختهی نیکولاس گیارهالتر (Nikolaus Geyrhalter).
جلسه هشتم: دیالکتیک خودآئینی و دگرآئینی : تدوین ۲
- دیالکتیکِ ریتم درونی صدا/تصویر با نریشن در فیلم مقاله.
- تحلیل فیلمهای نمی توانم فراموشت کنم (Can't Get You Out of My Head) ساختهی آدام کورتز (Adam Curtis) و نوستالژی برای نور (Nostalgia For The Light) ساختهی پاتریتزیو گوسمان (Patricio Guzmán) بر اساس دیالکتیکِ یاد شده.
- دیالکتیک ماتریال تاریخی و روایت شخصی در تدوین.
- تحلیل رابطهی مصاحبههای پر تنشِ شخصی و تصاویرِ آرشیوی در فیلمِ مستندِ به کسی مربوط نیست (Nobody's Business) ساختهی آلن برلینر (Alan Berliner).
روزبه فرازمند متولد سال ۱۳۶۱ در تهران است. او لیسانس خود را در رشتهی ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد تهران مرکز گرفت و در طول دورهی تحصیل به کارهایی چون عکاسی برای روزنامه، تدوین مستندهای صنعتی و دستیاری کارگردانی در تئاتر و سینما مشغول شد. سپس برای فراگیریِ فیلمبرداری راهی ایرلند شد و دیپلم تخصصی دو ساله فیلمبرداری را از کالج بلیفرموت اخذ نمود. او بعد از اتمام تحصیل از دابلین به ایران بازگشت و مشغولِ تدوین و ساختِ فیلم شد. در کارنامهی او چندین فیلم کوتاه مستند و داستانی و دو مستند نیمه بلند به چشم میخورد.
فیلم کوتاه داستانی Dear Grandma(مادربزرگ عزیزم، ۲۰۰۸) جزو هشت فیلمِ منتخبِ جشنوارهی دانشجویی ملی ایرلند در سال ۲۰۰۹ بوده و بابت تدوین مستند مانکنهای قلعه حسن خان، ۱۳۹۵ (۲۰۱۵) جایزهی بهترین تدوینِ هشتمین جشن سینمای ایران در بخش مستند را گرفته است. او بعد از ده سال سابقهی کاری در ایران، عازم استرالیا شد و در سال ۲۰۱۸ از دانشگاهِ ملبورنِ در رشته کارگردانی مستند فارغ التحصیل شد. او شرکت در کارگاههای آموزشی فیلمبردارانی همچون ویتوریو استورارو، ویلموش زیگموند و استفان گلدبلت و همچنین مستند سازانی چون راس مکالوی، لئونارد رتل هلمریش و دیوید برادبری را در سابقهی خود دارد و در بازگشت دوباره به ایران در مدرسهی فیلمسازی مستندِ میراثِ تصویری کارگاههایی آموزشی برگزار کرده است. او در حال حاضر ساکن تهران است و هم اکنون آخرین ساختهاش، مستند نیمه بلند روزنوشتهای مردی که آنجا نبود، را در مرحلهی تصحیح رنگ دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
- مفهومپردازی میزانسن با توجه به دیالکتیکِ کنترل و بداهت.
- پرداختن به رویکرد فیلمساز در متن این دیالکتیک.
- تحلیل رابطهی قابهای ثابت و بداهت در فیلمهای آتش بر دریایِ(Fire at Sea)جیانفرانکو رزی(Gianfranc Rosi) و اعتراف به مسیح (Jesus, You Know) ساختهی اولریش زیدِل (Ulrich Seidl).
جلسه هفتم: تدوین ۱
- دیالکتیکِ ایدههای روایی و ریتم درونیِ ماتریال خام فیلمبرداری شده.
- رابطهی روایت و تدوین در فیلمِ گالری ملی (The National Gallery) اثر فردریک وایزمن (Frederick Wiseman).
- دیالکتیک حضور و غیاب در تدوین.
- بررسی ارتباط تخیل، قاب و خارج قاب در فیلم انسان خردمند (Hommo Sapians) ساختهی نیکولاس گیارهالتر (Nikolaus Geyrhalter).
جلسه هشتم: دیالکتیک خودآئینی و دگرآئینی : تدوین ۲
- دیالکتیکِ ریتم درونی صدا/تصویر با نریشن در فیلم مقاله.
- تحلیل فیلمهای نمی توانم فراموشت کنم (Can't Get You Out of My Head) ساختهی آدام کورتز (Adam Curtis) و نوستالژی برای نور (Nostalgia For The Light) ساختهی پاتریتزیو گوسمان (Patricio Guzmán) بر اساس دیالکتیکِ یاد شده.
- دیالکتیک ماتریال تاریخی و روایت شخصی در تدوین.
- تحلیل رابطهی مصاحبههای پر تنشِ شخصی و تصاویرِ آرشیوی در فیلمِ مستندِ به کسی مربوط نیست (Nobody's Business) ساختهی آلن برلینر (Alan Berliner).
روزبه فرازمند متولد سال ۱۳۶۱ در تهران است. او لیسانس خود را در رشتهی ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد تهران مرکز گرفت و در طول دورهی تحصیل به کارهایی چون عکاسی برای روزنامه، تدوین مستندهای صنعتی و دستیاری کارگردانی در تئاتر و سینما مشغول شد. سپس برای فراگیریِ فیلمبرداری راهی ایرلند شد و دیپلم تخصصی دو ساله فیلمبرداری را از کالج بلیفرموت اخذ نمود. او بعد از اتمام تحصیل از دابلین به ایران بازگشت و مشغولِ تدوین و ساختِ فیلم شد. در کارنامهی او چندین فیلم کوتاه مستند و داستانی و دو مستند نیمه بلند به چشم میخورد.
فیلم کوتاه داستانی Dear Grandma(مادربزرگ عزیزم، ۲۰۰۸) جزو هشت فیلمِ منتخبِ جشنوارهی دانشجویی ملی ایرلند در سال ۲۰۰۹ بوده و بابت تدوین مستند مانکنهای قلعه حسن خان، ۱۳۹۵ (۲۰۱۵) جایزهی بهترین تدوینِ هشتمین جشن سینمای ایران در بخش مستند را گرفته است. او بعد از ده سال سابقهی کاری در ایران، عازم استرالیا شد و در سال ۲۰۱۸ از دانشگاهِ ملبورنِ در رشته کارگردانی مستند فارغ التحصیل شد. او شرکت در کارگاههای آموزشی فیلمبردارانی همچون ویتوریو استورارو، ویلموش زیگموند و استفان گلدبلت و همچنین مستند سازانی چون راس مکالوی، لئونارد رتل هلمریش و دیوید برادبری را در سابقهی خود دارد و در بازگشت دوباره به ایران در مدرسهی فیلمسازی مستندِ میراثِ تصویری کارگاههایی آموزشی برگزار کرده است. او در حال حاضر ساکن تهران است و هم اکنون آخرین ساختهاش، مستند نیمه بلند روزنوشتهای مردی که آنجا نبود، را در مرحلهی تصحیح رنگ دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
📔 ارائه آفلاین دورههای تابستان ۱۴۰۰
1️⃣ اندیشه، نظریه و هنر
🔷 تکرار و بازگشت گذشته از منظر روانکاوی: چرا دردها، ناکامیها و تجارب تلخ خود را بارها تکرار میکنیم؟
(جواد گنجی / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/55
🔷 حواشی اتاق روشن
(دکتر حسام نقرهچی / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/57
🔷 در سایهی نیاکان از دسترفته؛ یادی از سرگئی پاراجانف، عاشق غریب سینما
(صالح نجفی / ۴ جلسه )
https://t.me/bidarcourses/71
🔷 دیالِکتیک خودآئینی و دگرآئینی در سینمای مستند
(روزبه فرازمند / ۸ جلسه )
https://t.me/bidarcourses/81
🔷 هگل یا اسپینوزا
(مراد فرهادپور/ ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/73
🔷 تاریخ اجتماعی احساس
(دکتر مرتضی حاجیزاده / ۵ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/113
2️⃣ تاریخ و نقد ادبیات
🔺 مورخ خانههای ابری؛ تأملاتی بر شکل و محتوای رخداد نیمایی
(امیرکمالی / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/62
🔺 ساعت بیعقربهی پروست؛ گفتارهایی دربارهی دیرند و حافظه
(نیما علوی / ۶ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/94
🔺 محاورات افلاطونی؛ ۱.محاکمهی سقراط
(دکتر سید نعمتالله عبدالرحیمزاده / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/98
🔺 جدال هستی و عدم؛ درسگفتارهایی در شناخت و تحلیل غزلیات بیدل دهلوی
(دکتر پروین سلاجقه / ۶ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/107
3️⃣ مطالعات موسیقی و صدا
🔸 از شَمن تا موسیقیدان؛ سنتهای خنیاگری در میان تُرکزبانها
(آرمان گوهرینسب/ ۵ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/75
🔸 درسگفتاری دربارهی کوارتتهای بتهوون؛ تحول فنی، معنا و ژرفای موسیقایی
(آروین صداقتکیش / ۶ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/103
🔸 گوشپاککن؛ تمرینهایی برای شناخت صدا، سکوت و بهتر گوشکردن
(مهدی بهبودی / ۵ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/110
🔸 درآمدی بر نسبت تاریخی موسیقی اکنون ایران
(مهران پورمندان / ۳ جلسه)
ادامه برنامه 👇
@bidarschool
@bidarcourses
1️⃣ اندیشه، نظریه و هنر
🔷 تکرار و بازگشت گذشته از منظر روانکاوی: چرا دردها، ناکامیها و تجارب تلخ خود را بارها تکرار میکنیم؟
(جواد گنجی / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/55
🔷 حواشی اتاق روشن
(دکتر حسام نقرهچی / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/57
🔷 در سایهی نیاکان از دسترفته؛ یادی از سرگئی پاراجانف، عاشق غریب سینما
(صالح نجفی / ۴ جلسه )
https://t.me/bidarcourses/71
🔷 دیالِکتیک خودآئینی و دگرآئینی در سینمای مستند
(روزبه فرازمند / ۸ جلسه )
https://t.me/bidarcourses/81
🔷 هگل یا اسپینوزا
(مراد فرهادپور/ ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/73
🔷 تاریخ اجتماعی احساس
(دکتر مرتضی حاجیزاده / ۵ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/113
2️⃣ تاریخ و نقد ادبیات
🔺 مورخ خانههای ابری؛ تأملاتی بر شکل و محتوای رخداد نیمایی
(امیرکمالی / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/62
🔺 ساعت بیعقربهی پروست؛ گفتارهایی دربارهی دیرند و حافظه
(نیما علوی / ۶ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/94
🔺 محاورات افلاطونی؛ ۱.محاکمهی سقراط
(دکتر سید نعمتالله عبدالرحیمزاده / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/98
🔺 جدال هستی و عدم؛ درسگفتارهایی در شناخت و تحلیل غزلیات بیدل دهلوی
(دکتر پروین سلاجقه / ۶ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/107
3️⃣ مطالعات موسیقی و صدا
🔸 از شَمن تا موسیقیدان؛ سنتهای خنیاگری در میان تُرکزبانها
(آرمان گوهرینسب/ ۵ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/75
🔸 درسگفتاری دربارهی کوارتتهای بتهوون؛ تحول فنی، معنا و ژرفای موسیقایی
(آروین صداقتکیش / ۶ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/103
🔸 گوشپاککن؛ تمرینهایی برای شناخت صدا، سکوت و بهتر گوشکردن
(مهدی بهبودی / ۵ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/110
🔸 درآمدی بر نسبت تاریخی موسیقی اکنون ایران
(مهران پورمندان / ۳ جلسه)
ادامه برنامه 👇
@bidarschool
@bidarcourses
ادامه پست بالا / برنامه تابستان ۱۴۰۰
4️⃣ نظریه و روش در پژوهش علوم انسانی
♦️ مبانی باستانشناسی (آرکئولوژی) آلترناتیو در علوم انسانی و اجتماعی
(دکتر عِمران گاراژیان / ۷ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/59
♦️ گفتگوها و روایتها؛ روششناسی و نظریه در علوم انسانی و اجتماعی
(دکتر لیلا پاپلی یزدی / ۶ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/69
♦️ فوت و فَن پژوهش اجتماعی؛ مروری بر درسگفتارهای هوارد بِکِر
(دکتر میترا اسفاری / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/96
♦️ فضا را چگونه بخوانیم؟ ملاحظات روششناختی در مطالعات شهری
( احمد یزدانیان / ۳ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/120
5️⃣ شهر در آستانهی ۱۴۰۰ (مطالعات پیرامون شهر)
◾️ الفبای شهرسازی مشارکتی و مداخلات شهری پایین به بالا
(آلاله نوایی / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/64
◾️ نمودهای شهر در سینمای ایران در دههی ۹۰؛ چگونه شهر را از مجرای فیلم بخوانیم؟
(نوید پورمحمدرضا / ۸ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/79
◾️ مقاومت و شهر؛ بازخوانی نظریات مقاومت شهری
(دکتر ایمان واقفی / ۶ جلسه )
https://t.me/bidarcourses/100
◾️ به حرکتانداختن شهر؛ نگاهی به نقش اتومبیل در توسعهی تهران دهههای ۴۰ و ۵۰
(امیر تهرانی / ۲ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/123
◾️ نفت و شهرهای خلیج فارس
(دکتر اعظم خاتم و دکتر کاوه احسانی / ۳ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/126
شماره تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
@bidarschool
@bidarcourses
4️⃣ نظریه و روش در پژوهش علوم انسانی
♦️ مبانی باستانشناسی (آرکئولوژی) آلترناتیو در علوم انسانی و اجتماعی
(دکتر عِمران گاراژیان / ۷ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/59
♦️ گفتگوها و روایتها؛ روششناسی و نظریه در علوم انسانی و اجتماعی
(دکتر لیلا پاپلی یزدی / ۶ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/69
♦️ فوت و فَن پژوهش اجتماعی؛ مروری بر درسگفتارهای هوارد بِکِر
(دکتر میترا اسفاری / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/96
♦️ فضا را چگونه بخوانیم؟ ملاحظات روششناختی در مطالعات شهری
( احمد یزدانیان / ۳ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/120
5️⃣ شهر در آستانهی ۱۴۰۰ (مطالعات پیرامون شهر)
◾️ الفبای شهرسازی مشارکتی و مداخلات شهری پایین به بالا
(آلاله نوایی / ۴ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/64
◾️ نمودهای شهر در سینمای ایران در دههی ۹۰؛ چگونه شهر را از مجرای فیلم بخوانیم؟
(نوید پورمحمدرضا / ۸ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/79
◾️ مقاومت و شهر؛ بازخوانی نظریات مقاومت شهری
(دکتر ایمان واقفی / ۶ جلسه )
https://t.me/bidarcourses/100
◾️ به حرکتانداختن شهر؛ نگاهی به نقش اتومبیل در توسعهی تهران دهههای ۴۰ و ۵۰
(امیر تهرانی / ۲ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/123
◾️ نفت و شهرهای خلیج فارس
(دکتر اعظم خاتم و دکتر کاوه احسانی / ۳ جلسه)
https://t.me/bidarcourses/126
شماره تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
ساعت بیعقربهی پروست؛
گفتارهایی دربارهی دیرند و حافظه
بههدایت نیما علوی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
ساعت بیعقربهی پروست؛
گفتارهایی دربارهی دیرند و حافظه
بههدایت نیما علوی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
ساعت بیعقربهی پروست؛
گفتارهایی دربارهی دیرند و حافظه
بههدایت نیما علوی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
مفصلِ گذشته و حال را شاید بتوان به نحوی جریانِ بیوقفهی هجومِ یادها و خاطرهها از اعماقِ لحظاتِ سپریشده به سطحِ لحظهی اکنون در نظر گرفت؛ جایی که گذشته و حال در هم تنیده میشوند. تجربهای ناب در مواجهه با طغیانِ آناتِ گذشته، هنگامی که در مواجههای غیرارادی و تصادفی به طرازِ حال حاضر میرسند، آنچنان که گذشتهی راویِ رمانِ در جستجوی زمان از دست رفته در مواجهه با چای، از فنجان او سر بر میآورد: طوفانی در فنجان چای، یا همان فشردگی آناتِ گذشته در لحظهی حال حاضر.
مارسل پروست، که در کنارِ جیمز جویس به عنوان یکی از دو رماننویسِ تأثیرگذارِ نیمهی اول قرن بیستم شناخته میشود، نخستینِ کتاب خود را با عنوان خوشیها و روزها در سال ۱۸۹۶ منتشر کرد. عنوانِ کتاب اشارهای کنایهآمیز بود به منظومهی کارها و روزها اثر شاعرِ یونانی، هسیود. اگر این منظومه پند و اندرزی بود برای سختکوشی، کنایهی پروست متضمنِ تقدمِ خوشی بر کار بود. ژان سانتوی هم گرچه رمانی ناتمام شناخته میشود، دستنوشتههای آن پیشنویسی شد برای اثر یکّه و چشمگیر او، یعنی در جستجوی زمان از دست رفته.
پایانِ داستانِ این کتاب، نقطهای رهاییبخش را در دلِ خود نهفته دارد که دستِ آخر راوی را بر آن میدارد تا قصهای را روایت کند، که همان رمانیاست که در حالِ خواندنِ آنیم؛ تو گویی کل قصه چهبسا گفته شد تا به نقطهی تصمیم برای روایتِ آن برسیم. این اتصالِ پایان به آغاز شاید تداعیکنندهی همان تصویرِ رازآمیزی باشد که بیانگرِ سرمدیت است: ماری که دم خود را به دهان گرفته، یا همان اندیشهی بازگشتِ جاودان در فلسفهی نیچه. چهبسا تعبیرِ "کالئیدوسکوپ جامعه" هم بیارتباط به مفهوم منظرگرایی در تفکرِ نیچه نباشد، تعبیری که پروست در جلد دوم رمان، "در سایهی دوشیزگان شکوفا"، برای اشاره به تغییرِ شکلِ مدامِ پدیدهها به کار میبرد.
اما آنچه بیش از همه چشمگیر است و بر کلِ اثر سایه انداخته شاید نظرِ پروست در موردِ ماهیتِ حافظه باشد، تا آنجا که یادآوری را شکلی از رستاخیز معرفی میکند. اگر برای افلاطون، مشخصاً در دو محاورهی منون و فایدون، به خاطر آوردن گواهی است بر جاودانگی روح، برای پروست تنها رستاخیزِ حقیقی همان یادآوری است. این چهبسا همان افلاطونگرایی پروست یا، به بیان دقیقتر، تلاش برای غلبه بر افلاطونگرایی باشد. با این حال ماجرای ماتریالیسمِ معطوف به خاطره و یادآوری به همین جا ختم نمیشود. برای پروست حتی اشیاءِ بیجان هم حافظه دارند: فضای نامأنوسِ اتاقِ هتل برای راوی نه از سرِ ناآشنایی او با محیطِ تازه، که از آنروست که اشیاءِ پیرامونْ واجدِ خاطرهای درونِ خود نیستند.
با این همه، جستجوی ما برای یافتنِ تصاویری که گویی در کنجی انباشته شدهاند و پیدا کردن قابی برای نگریستن به واقعیتِ پیرامون از دریچهی آنها، همواره با شکست روبرو میشود؛ چهبسا به این دلیل که این تجربه با تغییر و صیرورت، چه در مورد تصویر و چه در مورد واقعیت، گره خورده است. تغییری که، از نظر ژیل دلوز، "همان جوهر است". پس این تغییر، یعنی دیرند، را نمیتوان از حافظه جدا کرد، و این خود موجد پارادوکسی درون حافظه است: همبودیِ گذشته و حال. گذشتهای که، به گفتهی دلوز، از بودن دست نمیکشد، و حالی که از رد شدن و گذر کردن باز نمیایستد. اینجاست که پای آنری برگسون نیز وسط کشیده میشود.
پس آنچه با هستی سروکار دارد، یا به بیان دیگر آنچه هست گذشته است، و لحظهی حالِ حاضر، این آنِ گذرا، همان صیرورت و شدن. به این معنی آیا میتوان گفت دیرند، همبودی گذشته و حال، همان زمانِ بازیافته است؟
نیما علوی پژوهشگر در حوزهی فلسفه و علوم اجتماعی، کارشناسی خود را در رشته جامعهشناسی اخذ کرد و تحصیلات خود را در رشتهی فلسفه در مرکز تحقیقات فلسفهی مدرن اروپایی در داشگاه کینگزتُن لندن ادامه داد. موضوع پایاننامه کارشناسی ارشد او مفهوم صیرورت در فلسفه هگل با تمرکز بر آرای پارمنیدس و هراکلیتوس بوده است. او همزمان با فعالیت پژوهشی خود، همکاریهای متعددی با نشریات مختلف داشته است. حوزهی مطالعاتی او فلسفههای افلاطون، اسپینوزا و نیچه با تکیه بر آرإ و تفاسیر ژیل دلوز، فیلسوف معاصر فرانسوی است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
ساعت بیعقربهی پروست؛
گفتارهایی دربارهی دیرند و حافظه
بههدایت نیما علوی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
مفصلِ گذشته و حال را شاید بتوان به نحوی جریانِ بیوقفهی هجومِ یادها و خاطرهها از اعماقِ لحظاتِ سپریشده به سطحِ لحظهی اکنون در نظر گرفت؛ جایی که گذشته و حال در هم تنیده میشوند. تجربهای ناب در مواجهه با طغیانِ آناتِ گذشته، هنگامی که در مواجههای غیرارادی و تصادفی به طرازِ حال حاضر میرسند، آنچنان که گذشتهی راویِ رمانِ در جستجوی زمان از دست رفته در مواجهه با چای، از فنجان او سر بر میآورد: طوفانی در فنجان چای، یا همان فشردگی آناتِ گذشته در لحظهی حال حاضر.
مارسل پروست، که در کنارِ جیمز جویس به عنوان یکی از دو رماننویسِ تأثیرگذارِ نیمهی اول قرن بیستم شناخته میشود، نخستینِ کتاب خود را با عنوان خوشیها و روزها در سال ۱۸۹۶ منتشر کرد. عنوانِ کتاب اشارهای کنایهآمیز بود به منظومهی کارها و روزها اثر شاعرِ یونانی، هسیود. اگر این منظومه پند و اندرزی بود برای سختکوشی، کنایهی پروست متضمنِ تقدمِ خوشی بر کار بود. ژان سانتوی هم گرچه رمانی ناتمام شناخته میشود، دستنوشتههای آن پیشنویسی شد برای اثر یکّه و چشمگیر او، یعنی در جستجوی زمان از دست رفته.
پایانِ داستانِ این کتاب، نقطهای رهاییبخش را در دلِ خود نهفته دارد که دستِ آخر راوی را بر آن میدارد تا قصهای را روایت کند، که همان رمانیاست که در حالِ خواندنِ آنیم؛ تو گویی کل قصه چهبسا گفته شد تا به نقطهی تصمیم برای روایتِ آن برسیم. این اتصالِ پایان به آغاز شاید تداعیکنندهی همان تصویرِ رازآمیزی باشد که بیانگرِ سرمدیت است: ماری که دم خود را به دهان گرفته، یا همان اندیشهی بازگشتِ جاودان در فلسفهی نیچه. چهبسا تعبیرِ "کالئیدوسکوپ جامعه" هم بیارتباط به مفهوم منظرگرایی در تفکرِ نیچه نباشد، تعبیری که پروست در جلد دوم رمان، "در سایهی دوشیزگان شکوفا"، برای اشاره به تغییرِ شکلِ مدامِ پدیدهها به کار میبرد.
اما آنچه بیش از همه چشمگیر است و بر کلِ اثر سایه انداخته شاید نظرِ پروست در موردِ ماهیتِ حافظه باشد، تا آنجا که یادآوری را شکلی از رستاخیز معرفی میکند. اگر برای افلاطون، مشخصاً در دو محاورهی منون و فایدون، به خاطر آوردن گواهی است بر جاودانگی روح، برای پروست تنها رستاخیزِ حقیقی همان یادآوری است. این چهبسا همان افلاطونگرایی پروست یا، به بیان دقیقتر، تلاش برای غلبه بر افلاطونگرایی باشد. با این حال ماجرای ماتریالیسمِ معطوف به خاطره و یادآوری به همین جا ختم نمیشود. برای پروست حتی اشیاءِ بیجان هم حافظه دارند: فضای نامأنوسِ اتاقِ هتل برای راوی نه از سرِ ناآشنایی او با محیطِ تازه، که از آنروست که اشیاءِ پیرامونْ واجدِ خاطرهای درونِ خود نیستند.
با این همه، جستجوی ما برای یافتنِ تصاویری که گویی در کنجی انباشته شدهاند و پیدا کردن قابی برای نگریستن به واقعیتِ پیرامون از دریچهی آنها، همواره با شکست روبرو میشود؛ چهبسا به این دلیل که این تجربه با تغییر و صیرورت، چه در مورد تصویر و چه در مورد واقعیت، گره خورده است. تغییری که، از نظر ژیل دلوز، "همان جوهر است". پس این تغییر، یعنی دیرند، را نمیتوان از حافظه جدا کرد، و این خود موجد پارادوکسی درون حافظه است: همبودیِ گذشته و حال. گذشتهای که، به گفتهی دلوز، از بودن دست نمیکشد، و حالی که از رد شدن و گذر کردن باز نمیایستد. اینجاست که پای آنری برگسون نیز وسط کشیده میشود.
پس آنچه با هستی سروکار دارد، یا به بیان دیگر آنچه هست گذشته است، و لحظهی حالِ حاضر، این آنِ گذرا، همان صیرورت و شدن. به این معنی آیا میتوان گفت دیرند، همبودی گذشته و حال، همان زمانِ بازیافته است؟
نیما علوی پژوهشگر در حوزهی فلسفه و علوم اجتماعی، کارشناسی خود را در رشته جامعهشناسی اخذ کرد و تحصیلات خود را در رشتهی فلسفه در مرکز تحقیقات فلسفهی مدرن اروپایی در داشگاه کینگزتُن لندن ادامه داد. موضوع پایاننامه کارشناسی ارشد او مفهوم صیرورت در فلسفه هگل با تمرکز بر آرای پارمنیدس و هراکلیتوس بوده است. او همزمان با فعالیت پژوهشی خود، همکاریهای متعددی با نشریات مختلف داشته است. حوزهی مطالعاتی او فلسفههای افلاطون، اسپینوزا و نیچه با تکیه بر آرإ و تفاسیر ژیل دلوز، فیلسوف معاصر فرانسوی است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
فوت و فن پژوهش اجتماعی؛
مروری بر درسگفتارهای هوارد بکر
بههدایت دکتر میترا اسفاری
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۰ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
@bidarschool
@bidarcourses
فوت و فن پژوهش اجتماعی؛
مروری بر درسگفتارهای هوارد بکر
بههدایت دکتر میترا اسفاری
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۰ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
فوت و فن پژوهش اجتماعی؛
مروری بر درسگفتارهای هوارد بِکِر
بههدایت دکتر میترا اسفاری
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۰ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
چگونه میتوان پراگماتیسم را در پژوهش علوم اجتماعی بهکار گرفت ؟ هوارد بِکِر، یکی از چهرههای آکادمیک این جریان فکری، «فوت و فنّ» پژوهش کیفی را به ما میآموزد و راههایی را برای اندیشیدن به واقعیت اجتماعی، درک کردن و مطالعهی آن پیشنهاد میکند. او پژوهش در علوم اجتماعی را به طور خیلی کلی به ۴ مرحله تقسیم میکند:
۱- بازنماییها: قبل از شروع پژوهش، از موضوع مورد نظر چه بازنماییهایی داریم؟
۲- نمونهگیری: چگونه مطالعهی یک نمونهی موردی را با لزوم تعمیمبخشی پیوند دهیم؟
۳- مفاهیم: مفاهیم مورد نیاز برای دستهبندی دادههایمان را در کجا جستجو کنیم؟
۴- منطق: منطق نظری چه کمکی به ما میکند تا سیطرهی یافتههایمان را بسنجیم؟
بازخوانی کتاب «فوت و فنّ پژوهش اجتماعی» بِکِر نه تنها فنون مهمی را برای انجام پژوهش اجتماعی در اختیار قرار میدهد که به فهم بهتر متون علوم اجتماعی نیز کمک میکند. در این کارگاه سعی داریم با تکیه بر پروژههای پژوهشی شرکتکنندگان، آموزههای هوارد بِکِر را در زمینهی پژوهش اجتماعی مرور کنیم و هر جلسه را به بسط یکی از این مراحل اختصاص دهیم.
میترا اسفاری در سال ۱۳۹۴ دکترای انسانشناسی خود را از دانشگاه دکارت پاریس گرفت. پژوهشهای او بر گروههای دورهگرد در تهران و مازندران، زیست اجتماعی کودک در شهر و انسانشناسی بیماری و بدن تمرکز داشته است. او برای اولین بار مطالعهی انسانشناختی گروههای دورهگرد در ایران را با بهرهگیری از روش مردمنگاری عمیق و دراز مدت و با تمرکز بر گروه غربتهای بابل آغاز کرد. با استفاده از نظریههای انسانشناسی کودکی، مطالعات او به طور اخص به توصیف و تحلیل تجربهی زیست کودکان کار در تهران پرداخته است. او طی همکاری با سازمان پزشکان بدون مرز، به پژوهشهای میدانی نزد مصرفکنندگان مواد مخدر در پاتوقهای جنوب تهران و تعریف ایشان از درد و بیماری پرداخته است. در همکاری با پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، در پروژهی «آسیبهای دوازدهگانه شهر تهران»، دبیر علمی پرونده «حاشیهنشینی» بود و پژوهشی فردی بر مهدکودکهای شهر تهران انجام داده است. هم اکنون، او عضو هیئت علمی پژوهشکدهی مردمشناسی در پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری است و طی مطالعهای مقایسهای، تحقیقاتی را در زمینهی زیست اجتماعی و فرهنگی گروههای دورهگرد بلوچستان و جوامع دورهگرد رُم (رُما) در فرانسه در دست اجرا دارد. او همچنان، پژوهشهای خود را در زمینهی مفهوم سازی از بیماری و بدن در بستر جامعهی شهری تهران در شرایط همهگیری کروناویروس دنبال میکند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
فوت و فن پژوهش اجتماعی؛
مروری بر درسگفتارهای هوارد بِکِر
بههدایت دکتر میترا اسفاری
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۰ مردادماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
چگونه میتوان پراگماتیسم را در پژوهش علوم اجتماعی بهکار گرفت ؟ هوارد بِکِر، یکی از چهرههای آکادمیک این جریان فکری، «فوت و فنّ» پژوهش کیفی را به ما میآموزد و راههایی را برای اندیشیدن به واقعیت اجتماعی، درک کردن و مطالعهی آن پیشنهاد میکند. او پژوهش در علوم اجتماعی را به طور خیلی کلی به ۴ مرحله تقسیم میکند:
۱- بازنماییها: قبل از شروع پژوهش، از موضوع مورد نظر چه بازنماییهایی داریم؟
۲- نمونهگیری: چگونه مطالعهی یک نمونهی موردی را با لزوم تعمیمبخشی پیوند دهیم؟
۳- مفاهیم: مفاهیم مورد نیاز برای دستهبندی دادههایمان را در کجا جستجو کنیم؟
۴- منطق: منطق نظری چه کمکی به ما میکند تا سیطرهی یافتههایمان را بسنجیم؟
بازخوانی کتاب «فوت و فنّ پژوهش اجتماعی» بِکِر نه تنها فنون مهمی را برای انجام پژوهش اجتماعی در اختیار قرار میدهد که به فهم بهتر متون علوم اجتماعی نیز کمک میکند. در این کارگاه سعی داریم با تکیه بر پروژههای پژوهشی شرکتکنندگان، آموزههای هوارد بِکِر را در زمینهی پژوهش اجتماعی مرور کنیم و هر جلسه را به بسط یکی از این مراحل اختصاص دهیم.
میترا اسفاری در سال ۱۳۹۴ دکترای انسانشناسی خود را از دانشگاه دکارت پاریس گرفت. پژوهشهای او بر گروههای دورهگرد در تهران و مازندران، زیست اجتماعی کودک در شهر و انسانشناسی بیماری و بدن تمرکز داشته است. او برای اولین بار مطالعهی انسانشناختی گروههای دورهگرد در ایران را با بهرهگیری از روش مردمنگاری عمیق و دراز مدت و با تمرکز بر گروه غربتهای بابل آغاز کرد. با استفاده از نظریههای انسانشناسی کودکی، مطالعات او به طور اخص به توصیف و تحلیل تجربهی زیست کودکان کار در تهران پرداخته است. او طی همکاری با سازمان پزشکان بدون مرز، به پژوهشهای میدانی نزد مصرفکنندگان مواد مخدر در پاتوقهای جنوب تهران و تعریف ایشان از درد و بیماری پرداخته است. در همکاری با پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، در پروژهی «آسیبهای دوازدهگانه شهر تهران»، دبیر علمی پرونده «حاشیهنشینی» بود و پژوهشی فردی بر مهدکودکهای شهر تهران انجام داده است. هم اکنون، او عضو هیئت علمی پژوهشکدهی مردمشناسی در پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری است و طی مطالعهای مقایسهای، تحقیقاتی را در زمینهی زیست اجتماعی و فرهنگی گروههای دورهگرد بلوچستان و جوامع دورهگرد رُم (رُما) در فرانسه در دست اجرا دارد. او همچنان، پژوهشهای خود را در زمینهی مفهوم سازی از بیماری و بدن در بستر جامعهی شهری تهران در شرایط همهگیری کروناویروس دنبال میکند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
محاورات افلاطونی؛
۱- محاکمهی سقراط
بههدایت دکتر سید نعمتالله عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
محاورات افلاطونی؛
۱- محاکمهی سقراط
بههدایت دکتر سید نعمتالله عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses