درسگفتار (آنلاین)
قلعه: قانون، اخلاق عمومی و تخیل جمعی در شهر نو
بههدایت دکتر جیران گاهان
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
قلعه: قانون، اخلاق عمومی و تخیل جمعی در شهر نو
بههدایت دکتر جیران گاهان
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
درسگفتار (آنلاین)
قلعه: قانون، اخلاق عمومی و تخیل جمعی در شهر نو
بههدایت دکتر جیران گاهان
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
این عبارت را که تاریخ را فاتحانِ آن مینویسند بارها شنیدهایم. و در جواب، سالهاست که تاریخنگاران به دنبال فراخوانِ پیامبرمآبانه و اخلاقیِ والتر بنیامین، کارِ ناتمامِ بازنویسی گذشته را اینبار در خلاف جریانِ قدرت در پیش گرفته اند. مهجورترین اقشارِ تاریخ اما آناناند که از روایاتِ ما از گذشته پاک شدهاند. چالش این رویکردِ اخلاقی به تاریخْ محدودیتِ دسترسی است به تجربهها، دغدغهها و دنیای گمشدهی فرودستان. اگر گذشته را فاتحان آن نقل کردهاند، اگر به طور نظاممند افراد، اعمال، اشیا، و تجربههایی را پوشانیده یا معوج ثبت کردهاند، به عنوان یک تاریخنگار ما چه ابزاری برای «نوشتن خلاف جریان قدرت» در دست داریم؟ چگونه به دنبال رد پای بیوزنترین روایات تاریخی بگردیم؟ در این کارگاه، ما به طور خاص بر تاریخِ نانوشته، کجنوشته، و کمخواندهی قشری از جامعه تمرکز میکنیم که قانون با آنها به عنوان استثنا رفتار کرده است، قشری که در آستانهی فضای مشروعِ دولت تعریف شده و در میدانِ جولان و ماجراجويیهای این «وضعیت استثنایی» بودهاند.
لنگرِ پژوهشی این کارگاه، تاریخنگاریِ کارگران جنسیِ تهران است که پیشتر ساکن محلهی شهرنو بودهاند. پس از طرح چالشهای تاریخنگاری خُرد و بررسی کوتاه نظریهی «وضعیت استثنایی» در حاکمیت قانونِ مدون، در جلسهی اول این کارگاه، به سندشناسی و سندخوانیِ این محله و این قشر میپردازیم. در این سه جلسه، رُمانهای پاورقی، روزنامهی خاطرات، تظلمهای شهری علیه این زنان، نوشتههای پزشکان و روشنفکران در باب امراض مقاربتی، گزارشهای پلیس شهری، جلسههای شهرداری، برگههای استنطاق، احکام دادگاه، مدارک بیمارستانها و موسسات اجتماعی را با هم بازخوانی میکنیم. امید این است که از طریق بازکردن و کاویدنِ فرآیند نوشتنِ تاریخِ محلهی شهرنو، شرکتکنندگان با روشِ تاریخنگاری خُرد و امکانات، محدودیتها و چالشهای آن آشنا شوند. در عین حال، خواهیم دید که چگونه روایتهای خُردْ امکان به چالش کشیدن و بازبینیِ روایتهای کلان تاریخ را فراهم میکند.
دکتر جیران گاهان در حال حاضر استادیار دپارتمان تاریخ و ادیان در دانشگاه آلبرتا است. او تحصیلات خود را در مقطع دکتری در رشتهی مطالعات ادیان در دانشگاه تورنتو به پایان رسانید. قبل از آن دورهی کارشناسی ارشد را در رشتهی مطالعات فرهنگیِ دانشگاه زبانهای خارجهی حیدرآباد سپری کرد. حوزهی تخصص وی تاریخ اجتماعی و سیاسیِ ایران، میانِ دو انقلابِ مشروطه و انقلاب سال پنجاه و هفت است. پژوهش او شامل تاریخنگاری خُرد و مردمشناسانهی اقشاری است که در حاشیهی قدرت تعریف میشوند، اقشاری که در حافظه و تاریخ جمعی ما حضورِ ناچیزی دارند. تاکید او بر روشی است متمرکز بر سندخوانی، رویکردِ از پایین به بالا به تاریخنگاریِ سیاسی، و ارتباط تنگاتنگ آن با تاریخِ اجتماعی و زندگی روزمره.
تاریخِ قرن اخیر ایران در سلطهی روایتهای کلانِ دولتمردان است و تاریخی دولتمحور. از این رو جیران گاهان در پژوهشهایش با جابهجا کردن کانون و حاشیهی تاریخ، سعی بر بازنگاریِ این روایات و تمرکززدایی از دولتنگاریِ دولتمحور دارد. او هماکنون مشغول به پایان رساندن کتابی است پژوهشی در بابِ تاریخِ کارگران جنسیِ تهران. این کتاب با پررنگ کردن بخشی از جامعه که کمتر به آن پرداخته شده، سعی در ارائهی روایتی نو از تاریخ شهر، قانون، و موسسات بهداشتی و خدمات اجتماعی در تهران دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
قلعه: قانون، اخلاق عمومی و تخیل جمعی در شهر نو
بههدایت دکتر جیران گاهان
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
این عبارت را که تاریخ را فاتحانِ آن مینویسند بارها شنیدهایم. و در جواب، سالهاست که تاریخنگاران به دنبال فراخوانِ پیامبرمآبانه و اخلاقیِ والتر بنیامین، کارِ ناتمامِ بازنویسی گذشته را اینبار در خلاف جریانِ قدرت در پیش گرفته اند. مهجورترین اقشارِ تاریخ اما آناناند که از روایاتِ ما از گذشته پاک شدهاند. چالش این رویکردِ اخلاقی به تاریخْ محدودیتِ دسترسی است به تجربهها، دغدغهها و دنیای گمشدهی فرودستان. اگر گذشته را فاتحان آن نقل کردهاند، اگر به طور نظاممند افراد، اعمال، اشیا، و تجربههایی را پوشانیده یا معوج ثبت کردهاند، به عنوان یک تاریخنگار ما چه ابزاری برای «نوشتن خلاف جریان قدرت» در دست داریم؟ چگونه به دنبال رد پای بیوزنترین روایات تاریخی بگردیم؟ در این کارگاه، ما به طور خاص بر تاریخِ نانوشته، کجنوشته، و کمخواندهی قشری از جامعه تمرکز میکنیم که قانون با آنها به عنوان استثنا رفتار کرده است، قشری که در آستانهی فضای مشروعِ دولت تعریف شده و در میدانِ جولان و ماجراجويیهای این «وضعیت استثنایی» بودهاند.
لنگرِ پژوهشی این کارگاه، تاریخنگاریِ کارگران جنسیِ تهران است که پیشتر ساکن محلهی شهرنو بودهاند. پس از طرح چالشهای تاریخنگاری خُرد و بررسی کوتاه نظریهی «وضعیت استثنایی» در حاکمیت قانونِ مدون، در جلسهی اول این کارگاه، به سندشناسی و سندخوانیِ این محله و این قشر میپردازیم. در این سه جلسه، رُمانهای پاورقی، روزنامهی خاطرات، تظلمهای شهری علیه این زنان، نوشتههای پزشکان و روشنفکران در باب امراض مقاربتی، گزارشهای پلیس شهری، جلسههای شهرداری، برگههای استنطاق، احکام دادگاه، مدارک بیمارستانها و موسسات اجتماعی را با هم بازخوانی میکنیم. امید این است که از طریق بازکردن و کاویدنِ فرآیند نوشتنِ تاریخِ محلهی شهرنو، شرکتکنندگان با روشِ تاریخنگاری خُرد و امکانات، محدودیتها و چالشهای آن آشنا شوند. در عین حال، خواهیم دید که چگونه روایتهای خُردْ امکان به چالش کشیدن و بازبینیِ روایتهای کلان تاریخ را فراهم میکند.
دکتر جیران گاهان در حال حاضر استادیار دپارتمان تاریخ و ادیان در دانشگاه آلبرتا است. او تحصیلات خود را در مقطع دکتری در رشتهی مطالعات ادیان در دانشگاه تورنتو به پایان رسانید. قبل از آن دورهی کارشناسی ارشد را در رشتهی مطالعات فرهنگیِ دانشگاه زبانهای خارجهی حیدرآباد سپری کرد. حوزهی تخصص وی تاریخ اجتماعی و سیاسیِ ایران، میانِ دو انقلابِ مشروطه و انقلاب سال پنجاه و هفت است. پژوهش او شامل تاریخنگاری خُرد و مردمشناسانهی اقشاری است که در حاشیهی قدرت تعریف میشوند، اقشاری که در حافظه و تاریخ جمعی ما حضورِ ناچیزی دارند. تاکید او بر روشی است متمرکز بر سندخوانی، رویکردِ از پایین به بالا به تاریخنگاریِ سیاسی، و ارتباط تنگاتنگ آن با تاریخِ اجتماعی و زندگی روزمره.
تاریخِ قرن اخیر ایران در سلطهی روایتهای کلانِ دولتمردان است و تاریخی دولتمحور. از این رو جیران گاهان در پژوهشهایش با جابهجا کردن کانون و حاشیهی تاریخ، سعی بر بازنگاریِ این روایات و تمرکززدایی از دولتنگاریِ دولتمحور دارد. او هماکنون مشغول به پایان رساندن کتابی است پژوهشی در بابِ تاریخِ کارگران جنسیِ تهران. این کتاب با پررنگ کردن بخشی از جامعه که کمتر به آن پرداخته شده، سعی در ارائهی روایتی نو از تاریخ شهر، قانون، و موسسات بهداشتی و خدمات اجتماعی در تهران دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
تکرار و بازگشت گذشته از منظر روانکاوی:
چرا دردها، ناکامیها و تجارب تلخ خود را بارها تکرار میکنیم؟
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح👇
@bidarschool
@bidarcourses
تکرار و بازگشت گذشته از منظر روانکاوی:
چرا دردها، ناکامیها و تجارب تلخ خود را بارها تکرار میکنیم؟
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار ( آفلاین)
تکرار و بازگشت گذشته از منظر روانکاوی:
چرا دردها، ناکامیها و تجارب تلخ خود را بارها تکرار میکنیم؟
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
«تکرار» به حیات روانی ما ساختار میدهد، تجربهی وحدت روانی را برایمان میسر میسازد و ثبات نسبی هویت ما را تضمین میکند. در واقع، تکرارْ ضرورتی ساختاری برای ذهن و روان ماست که اجازه میدهد در بطنِ جهانی سیال و پیوسته در حال تغییر از پا نیافتیم و در جریان سیالِ امورْ جای پایی کمابیش استوار بیابیم. از این حیث، تکرار میتواند عاملی لذتآفرین باشد و سبب شود ما عامدانه و آگاهانه لذاتی را که در گذشته تجربه کردهایم تکرار کنیم. در این صورت، ما تابع خاطرات، یادآوریها و بازنمودهایی هستیم که با ایجاد زنجیرهای از دلالتها گذشته را نمادین و معنادار میکنند. اما این منطق مرزها و محدودیتهایی دارد که فروید خیلی زود به آن پیبرد.
مسأله از جایی بغرنج و پیچیده میشود که تکرار از اصل لذت فراتر میرود و به اجبار تبدیل میشود. در این حالت، ما ناخواسته در دام تکرار گرفتار میشویم و حتی بویی از گرفتارشدن خود نمیبریم. به قول فروید ما طوری در دور باطل تکرار گیر میافتیم که احساس میکنیم تقدیری شوم بر زندگی ما حاکم است و قدرتی اهریمنی آزادی عمل را از ما سلب کرده است . به این ترتیب، هیچگاه نمیتوانیم نقش خویش را در این عرصه بازشناسیم. آنچه مایهی شگفتی ما میشود «اجبار به تکرار» است؛ ما ناخواسته و ناخودآگاه تجارب، عواطف و اشتباهات مهلکی را تکرار میکنیم که نه تنها لذتی به بار نمیآورند که عمیقاً رنجآور و دردناک اند. بدینسان در زندگی همواره در موقعیتهایی مشابه و تکراری قرار میگیریم و روابطمان با دیگران همواره به پیامدهایی مشابه ختم میشود، تو گویی زندگیمان طلسم شده است و هیچ عملی از جانب ما قادر به شکستن این طلسم نیست.
در این دوره نگاهی خواهیم انداخت به مسائلی از قبیل اینکه تکرار در چه شکلهایی نمود مییابد؟ آیا میتوان «ناخودآگاه» را معادل «تکرار» گرفت؟ چرا سیمپتومهای ما سماجت میورزند و تروماهای زندگی خویش را بارها و بارها تکرار میکنیم؟ خصلت اجباری این نوع تکرار از کجا میآید؟ آیا بیرونرفتن از دایرهی بستهی تکرار ممکن است؟ گذشته تا چه حد بر آزادی عمل ما قید و بند مینهد؟ و حال و آیندهی ما تا چه حد به میانجی تکرار تحقق مییابد؟
جواد گنجی متولد سال ۱۳۵۶ و فارغالتحصیلِ جامعهشناسی است. عمدهی فعالیتهای او بر پژوهش و ترجمه در حوزهی روانکاوی و فلسفه به ویژه بر روانکاوی فرویدی-لاکانی متمرکز است. از آثار و ترجمههای او میتوان به همکاری با فصلنامه ارغنون و مجموعه کتابهای رخداد، کتاب «گئورگ زیمل» اثر دیوید فریزبی، کتاب «جامعهشناسی معرفت و آگاهیاش؛ نقد مکتب فرانکفورت از جامعهشناسی معرفت»، کتاب «کینتوزی» اثر ماکس شلر، کتاب «بازگشت امر سیاسی» اثر شانتال موف و کتاب «فلسفهی پول» اثر گئورگ زیمل اشاره کرد. او در دههی گذشته و در زمینهی تدریس، درسگفتارهای بسیاری را در مؤسسهی پرسش ارائه کرده است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
تکرار و بازگشت گذشته از منظر روانکاوی:
چرا دردها، ناکامیها و تجارب تلخ خود را بارها تکرار میکنیم؟
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
«تکرار» به حیات روانی ما ساختار میدهد، تجربهی وحدت روانی را برایمان میسر میسازد و ثبات نسبی هویت ما را تضمین میکند. در واقع، تکرارْ ضرورتی ساختاری برای ذهن و روان ماست که اجازه میدهد در بطنِ جهانی سیال و پیوسته در حال تغییر از پا نیافتیم و در جریان سیالِ امورْ جای پایی کمابیش استوار بیابیم. از این حیث، تکرار میتواند عاملی لذتآفرین باشد و سبب شود ما عامدانه و آگاهانه لذاتی را که در گذشته تجربه کردهایم تکرار کنیم. در این صورت، ما تابع خاطرات، یادآوریها و بازنمودهایی هستیم که با ایجاد زنجیرهای از دلالتها گذشته را نمادین و معنادار میکنند. اما این منطق مرزها و محدودیتهایی دارد که فروید خیلی زود به آن پیبرد.
مسأله از جایی بغرنج و پیچیده میشود که تکرار از اصل لذت فراتر میرود و به اجبار تبدیل میشود. در این حالت، ما ناخواسته در دام تکرار گرفتار میشویم و حتی بویی از گرفتارشدن خود نمیبریم. به قول فروید ما طوری در دور باطل تکرار گیر میافتیم که احساس میکنیم تقدیری شوم بر زندگی ما حاکم است و قدرتی اهریمنی آزادی عمل را از ما سلب کرده است . به این ترتیب، هیچگاه نمیتوانیم نقش خویش را در این عرصه بازشناسیم. آنچه مایهی شگفتی ما میشود «اجبار به تکرار» است؛ ما ناخواسته و ناخودآگاه تجارب، عواطف و اشتباهات مهلکی را تکرار میکنیم که نه تنها لذتی به بار نمیآورند که عمیقاً رنجآور و دردناک اند. بدینسان در زندگی همواره در موقعیتهایی مشابه و تکراری قرار میگیریم و روابطمان با دیگران همواره به پیامدهایی مشابه ختم میشود، تو گویی زندگیمان طلسم شده است و هیچ عملی از جانب ما قادر به شکستن این طلسم نیست.
در این دوره نگاهی خواهیم انداخت به مسائلی از قبیل اینکه تکرار در چه شکلهایی نمود مییابد؟ آیا میتوان «ناخودآگاه» را معادل «تکرار» گرفت؟ چرا سیمپتومهای ما سماجت میورزند و تروماهای زندگی خویش را بارها و بارها تکرار میکنیم؟ خصلت اجباری این نوع تکرار از کجا میآید؟ آیا بیرونرفتن از دایرهی بستهی تکرار ممکن است؟ گذشته تا چه حد بر آزادی عمل ما قید و بند مینهد؟ و حال و آیندهی ما تا چه حد به میانجی تکرار تحقق مییابد؟
جواد گنجی متولد سال ۱۳۵۶ و فارغالتحصیلِ جامعهشناسی است. عمدهی فعالیتهای او بر پژوهش و ترجمه در حوزهی روانکاوی و فلسفه به ویژه بر روانکاوی فرویدی-لاکانی متمرکز است. از آثار و ترجمههای او میتوان به همکاری با فصلنامه ارغنون و مجموعه کتابهای رخداد، کتاب «گئورگ زیمل» اثر دیوید فریزبی، کتاب «جامعهشناسی معرفت و آگاهیاش؛ نقد مکتب فرانکفورت از جامعهشناسی معرفت»، کتاب «کینتوزی» اثر ماکس شلر، کتاب «بازگشت امر سیاسی» اثر شانتال موف و کتاب «فلسفهی پول» اثر گئورگ زیمل اشاره کرد. او در دههی گذشته و در زمینهی تدریس، درسگفتارهای بسیاری را در مؤسسهی پرسش ارائه کرده است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
حواشی اتاق روشن
بههدایت دکتر حسام نقرهچی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
حواشی اتاق روشن
بههدایت دکتر حسام نقرهچی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
حواشی اتاق روشن
بههدایت دکتر حسام نقرهچی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
اتاق روشن، آخرین کتابی که رولان بارت در زندگیاش منتشر کرده است، از چندین منظر قابل تأمل است. بارت در اینجا عکس را به مثابهی نشانه مطالعه نمیکند، به عنوان مورخ هنر هم با آن روبرو نمیشود. درواقع، دو سطح نظری متفاوت در این کتاب وجود دارد که یکی در محتوای مطالب بیان شده است و دیگری در شکل نوشتار. گویی عکس برای بارت زمینهای است که به کمک آن میتوان از بنبستی که نشانه در اندیشهی او با آن روبرو است، بیرون رفت و شکل جدیدی از حضور سوبژکتیویته در متن نظری را نشان داد. در عین حال، و در ادامهی همین منطق نظری، کتاب بارت، به شکل پنهان و آشکار با متون دیگری در گفتگو است: امر تصوری نوشتهی ژان پل سارتر، موزهی تصوری اثر آندره مالرو، اثر هنری در عصر تکثیرپذیری فنیاش از والتر بنیامین و گفتار در روش دکارت.
در بررسی اتاق روشن باید از چند مفهوم مشهور (مثل استودیوم و پونکتوم ) که بسیار در موردشان بحث شده فراتر رفت و به ساحت مباحثات نظری بارت با اندیشمندان دیگر وارد شد، زیرا این متن ورای عکاسی به سه مسئلهی مهم دوران خود میپردازد: تلاش برای کنار گذاشتنِ سوژهی دکارتی، معضل ایدئولوژیک بارت با جمعگرایی نشانه و مسئلهی نوشتار علوم انسانی.
در این دورهی چهار جلسهای میکوشیم این سه مسئله را با تکیه بر گفتگوهای درونی متن بارت با متون دیگر تشریح کنیم.
دکتر حسام نقرهچی فارغالتحصیل دکتری ادبیات تطبیقی از دانشگاه سوربون نوول فرانسه است و رسالهاش را در مورد رولان بارت و نظریهی تاریخ نوشته است. در همان دانشگاه نظریهی ادبی درس داده و در دبیرستان سویینه در پاریس معلم ادبیات بوده است. او به عنوان پژوهشگر با مجلات گوناگونی از جمله لیتراتور، مجلهی رولان بارت و مجلهی بلژیکی فقهاللغه و تاریخ همکاری کرده است. کتاب درس اثر رولان بارت و دو نمایشنامهی برنیس و بریتانیکوس اثر ژان راسین به ترجمهی او توسط انتشارات نیلوفر به چاپ رسیده و در حال حاضر دو اثر تألیفی، یکی در مورد نظریهی ادبی و دیگری دربارهی رولان بارت و تاریخ در دست انتشار دارد. زمینهی پژوهش او نظریهی ادبی و فلسفهی علوم انسانی است. او همچنین با مرکز پژوهش ادبیات تطبیقی دانشگاه سوربون نوول همکاری میکند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
حواشی اتاق روشن
بههدایت دکتر حسام نقرهچی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
اتاق روشن، آخرین کتابی که رولان بارت در زندگیاش منتشر کرده است، از چندین منظر قابل تأمل است. بارت در اینجا عکس را به مثابهی نشانه مطالعه نمیکند، به عنوان مورخ هنر هم با آن روبرو نمیشود. درواقع، دو سطح نظری متفاوت در این کتاب وجود دارد که یکی در محتوای مطالب بیان شده است و دیگری در شکل نوشتار. گویی عکس برای بارت زمینهای است که به کمک آن میتوان از بنبستی که نشانه در اندیشهی او با آن روبرو است، بیرون رفت و شکل جدیدی از حضور سوبژکتیویته در متن نظری را نشان داد. در عین حال، و در ادامهی همین منطق نظری، کتاب بارت، به شکل پنهان و آشکار با متون دیگری در گفتگو است: امر تصوری نوشتهی ژان پل سارتر، موزهی تصوری اثر آندره مالرو، اثر هنری در عصر تکثیرپذیری فنیاش از والتر بنیامین و گفتار در روش دکارت.
در بررسی اتاق روشن باید از چند مفهوم مشهور (مثل استودیوم و پونکتوم ) که بسیار در موردشان بحث شده فراتر رفت و به ساحت مباحثات نظری بارت با اندیشمندان دیگر وارد شد، زیرا این متن ورای عکاسی به سه مسئلهی مهم دوران خود میپردازد: تلاش برای کنار گذاشتنِ سوژهی دکارتی، معضل ایدئولوژیک بارت با جمعگرایی نشانه و مسئلهی نوشتار علوم انسانی.
در این دورهی چهار جلسهای میکوشیم این سه مسئله را با تکیه بر گفتگوهای درونی متن بارت با متون دیگر تشریح کنیم.
دکتر حسام نقرهچی فارغالتحصیل دکتری ادبیات تطبیقی از دانشگاه سوربون نوول فرانسه است و رسالهاش را در مورد رولان بارت و نظریهی تاریخ نوشته است. در همان دانشگاه نظریهی ادبی درس داده و در دبیرستان سویینه در پاریس معلم ادبیات بوده است. او به عنوان پژوهشگر با مجلات گوناگونی از جمله لیتراتور، مجلهی رولان بارت و مجلهی بلژیکی فقهاللغه و تاریخ همکاری کرده است. کتاب درس اثر رولان بارت و دو نمایشنامهی برنیس و بریتانیکوس اثر ژان راسین به ترجمهی او توسط انتشارات نیلوفر به چاپ رسیده و در حال حاضر دو اثر تألیفی، یکی در مورد نظریهی ادبی و دیگری دربارهی رولان بارت و تاریخ در دست انتشار دارد. زمینهی پژوهش او نظریهی ادبی و فلسفهی علوم انسانی است. او همچنین با مرکز پژوهش ادبیات تطبیقی دانشگاه سوربون نوول همکاری میکند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
مبانی باستانشناسی آلترناتیو
بههدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۷ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
مبانی باستانشناسی آلترناتیو
بههدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۷ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
مبانی باستانشناسی آلترناتیو
بههدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۷ جلسهی ۲ ساعته
باستانشناسیْ نظامی است باز و انعطافپذیر که پا به پای مدرنیسم شکلگرفت و توسعهیافت؛ پس از شکلگیری در فرهنگ غرب وارد کشورهای خاور نزدیک شد و مانند همهی پدیدههای دنیای مدرن هنگامِ ورود به جوامع گوناگون، موضوع کشاکش در بافت سنتی آنها شد. با این سابقه تا امروز خوانشهای قرن بیستمی باستانشناسی در خاور نزدیک بومی نشدهاند و عموما متکی به گذشتهی دور و مقوم شکلهایی از ملیگرایی هستند. تا جایی که میتوان گفت این نظام دانش در مقیاس ملی به وسیلهی حاکمیتها غالبا در راستای بازسازی هویتهای فرهنگی و ملی، به کار گرفته میشوند.
مبانی باستانشناسی در تاریخچهی تقریبا دو سدهایاش(۲۰۲۱-۱۸۳۰) در جهان مرتب تغییر کردهاست. همین تغییرات (که گاه بومی مناطق مختلف جهان نیز بودهاند) روش و روششناسیهای باستانشناسی را بارها دگرگون کردهاست. در این درسگفتار تطور و تغییرات مبانی باستانشناسی در تاریخ این نظامِ درک و فهم دنیای مدرن بررسی میشود. این بررسی و کَند و کاو در پی معرفی آلترناتیوهایی برای باستانشناسی ملی و حاکمیتی در مجموعه علوم انسانی و اجتماعی است. مباحث زیر در ۷ جلسه ارائه خواهد شد:
- مقدمه و معرفی کلی محتوای درسگفتار
- زمان، زمانمندی و گاهنگاری در باستانشناسی
- ماده، مادیت و مواد فرهنگی در باستانشناسی
- مکان، مکانمندی، موقعیت و مختصات بومی در باستانشناسی
- انسان و بافت اجتماعی در باستانشناسی( باستانشناسی علوم انسانی و اجتماعی)
- معاصریت و تاریخیت در باستانشناسی ( باستانشناسی و علوم تاریخی)
- روش و روششناسیها در باستانشناسیهای مختلف
دکتر عمران گاراژیان متولد ۱۳۴۹ در نیشابور است. او طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۸۷ علاوه بر تحصیل در مقاطع مختلف در دانشگاههای تهران و تربیت مدرس، در فعالیتهای میدانی باستانشناسی فعال بوده است. او از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۸ در دانشگاههای بوعلی همدان و نیشابور، مبانی و باستانشناسی پیش از تاریخ، همچنین درسهای مرتبط با روششناسی تدریس کرده است. رویکرد او به باستانشناسی در عمل (پژوهشهای میدانی) و نظر (تدریس و تدوین مقالات و سخنرانیها) عموما رویکردی انسانشناختی است. از منظر او بافتِ زنده و جامعهی امروزی نقشی انکارناپذیر در بازسازیها و بازخوانیهای گذشتهی بلندمدت دارد و روش و روششناسی عموما از دغدغههای تخصصی او بوده است. پروژههایی مانند «قوم/باستانشناسی فاجعهی بم پس از زلزله» با خلاقیت روشی و پژوهشهای پیش از تاریخی شرق ایران به مثابهی معرفی آثار دورههای ناشناخته در مناطق کمتر شناختهشده، در سوابق پژوهشی او دارای اهمیت هستند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
مبانی باستانشناسی آلترناتیو
بههدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۷ جلسهی ۲ ساعته
باستانشناسیْ نظامی است باز و انعطافپذیر که پا به پای مدرنیسم شکلگرفت و توسعهیافت؛ پس از شکلگیری در فرهنگ غرب وارد کشورهای خاور نزدیک شد و مانند همهی پدیدههای دنیای مدرن هنگامِ ورود به جوامع گوناگون، موضوع کشاکش در بافت سنتی آنها شد. با این سابقه تا امروز خوانشهای قرن بیستمی باستانشناسی در خاور نزدیک بومی نشدهاند و عموما متکی به گذشتهی دور و مقوم شکلهایی از ملیگرایی هستند. تا جایی که میتوان گفت این نظام دانش در مقیاس ملی به وسیلهی حاکمیتها غالبا در راستای بازسازی هویتهای فرهنگی و ملی، به کار گرفته میشوند.
مبانی باستانشناسی در تاریخچهی تقریبا دو سدهایاش(۲۰۲۱-۱۸۳۰) در جهان مرتب تغییر کردهاست. همین تغییرات (که گاه بومی مناطق مختلف جهان نیز بودهاند) روش و روششناسیهای باستانشناسی را بارها دگرگون کردهاست. در این درسگفتار تطور و تغییرات مبانی باستانشناسی در تاریخ این نظامِ درک و فهم دنیای مدرن بررسی میشود. این بررسی و کَند و کاو در پی معرفی آلترناتیوهایی برای باستانشناسی ملی و حاکمیتی در مجموعه علوم انسانی و اجتماعی است. مباحث زیر در ۷ جلسه ارائه خواهد شد:
- مقدمه و معرفی کلی محتوای درسگفتار
- زمان، زمانمندی و گاهنگاری در باستانشناسی
- ماده، مادیت و مواد فرهنگی در باستانشناسی
- مکان، مکانمندی، موقعیت و مختصات بومی در باستانشناسی
- انسان و بافت اجتماعی در باستانشناسی( باستانشناسی علوم انسانی و اجتماعی)
- معاصریت و تاریخیت در باستانشناسی ( باستانشناسی و علوم تاریخی)
- روش و روششناسیها در باستانشناسیهای مختلف
دکتر عمران گاراژیان متولد ۱۳۴۹ در نیشابور است. او طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۸۷ علاوه بر تحصیل در مقاطع مختلف در دانشگاههای تهران و تربیت مدرس، در فعالیتهای میدانی باستانشناسی فعال بوده است. او از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۸ در دانشگاههای بوعلی همدان و نیشابور، مبانی و باستانشناسی پیش از تاریخ، همچنین درسهای مرتبط با روششناسی تدریس کرده است. رویکرد او به باستانشناسی در عمل (پژوهشهای میدانی) و نظر (تدریس و تدوین مقالات و سخنرانیها) عموما رویکردی انسانشناختی است. از منظر او بافتِ زنده و جامعهی امروزی نقشی انکارناپذیر در بازسازیها و بازخوانیهای گذشتهی بلندمدت دارد و روش و روششناسی عموما از دغدغههای تخصصی او بوده است. پروژههایی مانند «قوم/باستانشناسی فاجعهی بم پس از زلزله» با خلاقیت روشی و پژوهشهای پیش از تاریخی شرق ایران به مثابهی معرفی آثار دورههای ناشناخته در مناطق کمتر شناختهشده، در سوابق پژوهشی او دارای اهمیت هستند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
مورّخ خانههای ابری؛
تأملاتی در شکل و محتوای رخداد نیمایی
بههدایت امیر کمالی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
مورّخ خانههای ابری؛
تأملاتی در شکل و محتوای رخداد نیمایی
بههدایت امیر کمالی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار ( آفلاین)
مورّخ خانههای ابری؛
تأملاتی در شکل و محتوای رخداد نیمایی
بههدایت امیر کمالی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
به نظر میرسد استخراج، پرداخت و به صحنه آوردن یک اصل واحد و جامع در شعر نیما یوشیج که بتواند منظومهی فکری او را مجموع سازد تا به امروز امری صعب و طاقتفرسا بوده است. بنابراین هر از گاه ما با مجموعهای از آن مفاهیم یا اسلوبهایی مواجه میشویم که نهایتاً خواهیم گفت کار نیما تنها «آن» نبودهاست. همواره کار دیگری از پسِ هر آنچه در نیما مییابیم سر برمیآورد. به راستی کار او چیست؟ شعر او که مجموعهای نامنظم از سلوکهای ادبی است نهایتاً در چه نقطهای کانونی میشود؟ میدانیم که این کانونیشدن نامی خاص دارد: شعر نیمایی؛ و درست در همین نقطهْ طیفِ نورهای تاریخی شعرْ همگرایی و واگرایی خود را آشکار میسازند. درست از همین نقطه است که زمینهی ظهور و بلوغ نسلی از شاعران مهیا میشود که شعر مدرن فارسی را ساخته و پرداختهاند. اگر پرسش از رابطهی شعر با سیاست و جامعه در اَشکال جدید هنوز واجد ارزش باشد و اگر نحوهی ادای این پرسش محملی از تضارب اندیشهها را بر میسازد، به نظر میرسد هیچ موقعیت توپولوژیکی مانند آنچه نیما در آن ایستاده واجد اهمیت پژوهش نباشد. با این حال او تنها یک نقطه با نام گسست نیست.
رابطهی خاص شعر فارسی با انقلاب مشروطه، زمینههایی که به شکل بنیادین به حضور صدای نو مشروعیت میبخشیدند، مواجههی تاریخی با شعر دیگران و آگاهانه شدن رویارویی بوطیقای فارسی با امر الاهیاتی مسائلی هستند که فارغ از آنها نمیشود در شعر نیما تعمق کرد.
در وضعیت امروز که با نگاهی آمیخته با تردید به نیروی شعر مینگریم و هرگاه که با شعری مواجه میشویم پیشاپیش به ابزارهای فهم آن عقبنشینی میکنیم، شاید بازگشت به این نقطهها در سطح مطرح ساختن نام خاص «نیما» بتواند واجد معنایی همهجانبه باشد. بنابراین کار ما نه به دست دادن حجمی از اطلاعات دربارهی نیما و زمینههای شعر فارسی بلکه بازگشتن و از نو خواندن گرهگاهها، نقاط عزیمت و گسست و نیز برجسته ساختن موضعی خواهد بود و گشودن دریچهای که از آن بتوان شعر فارسی را به جهان پیوند زد.
در این دوره تلاش میکنیم بار دیگر همراه او شویم و تکوین شعر نیمایی را از زمینههای اصلی و خاصی قرائت کنیم که نیما شعرش را بر آن تحمیل کرد. محورهای اصلی بحث به ترتیب زیر خواهد بود:
۱- شعر: نوشتن، گفتن یا ساختن؟ (نکات نظری در باب وضعیت درک تاریخی از فرم و محتوا در شعر فارسی)
۲- دیگری کیست؟ الگوی فربهی شعر فارسی
۳- زمینههای اصلی تحولات ادبی در عصر مشروطه
۴- الاهیاتِ حذف و اقتصاد شعر فارسی: منطق توزیع حضور و غیاب
۵- مدرنیسم، سیاست و تاریخ در گرهگاه شعر نیما
۶- انقلاب درونی ادبیات: یک دعوای خانوادگی
۷- رخداد و حکمت: رنسانس در گردنههای بادخیز
۸- سیمای مترجم بیترجمه
امیر کمالی دانشآموختهی زبان و ادبیات فارسی از دههی هشتاد کار تالیف و ترجمه در حوزهی نقد ادبی و فلسفهی انتقادی را آغاز کرد. در سالهای پایانی دههی هشتاد در روزنامههای شرق، اعتماد و بهار جستارهای تالیفی و ترجمه منتشر ساخت. کتاب «ازمصائب معنا» حاصل پیگیری او در حوزهی زبانشناسی انتقادی و روش فیلولوژی بود. در ادامه از منظر فلسفهی انتقادی به نقد خاستگاه شعر مدرن فارسی در نیما یوشیج پرداخت که حاصلش کتاب «مانیفست خاموشان» بود. وی هم اکنون عضو هیئت نویسندگان سایت تز یازدهم است. ترجمهی «انسان بی محتوا» از جورجو آگامبن، ترجمهی مجموعه مقالاتی در باب فلسفهی جستارنویسی با عنوان «سیاست جستار» و نقدی سیاسی فلسفی بر داستانهای بهرام صادقی در هیئت کتابی با عنوان «جستارهایی در فهم بهرام صادقی» سه اثری است که وی در آستانهی چاپ و انتشار دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
مورّخ خانههای ابری؛
تأملاتی در شکل و محتوای رخداد نیمایی
بههدایت امیر کمالی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
به نظر میرسد استخراج، پرداخت و به صحنه آوردن یک اصل واحد و جامع در شعر نیما یوشیج که بتواند منظومهی فکری او را مجموع سازد تا به امروز امری صعب و طاقتفرسا بوده است. بنابراین هر از گاه ما با مجموعهای از آن مفاهیم یا اسلوبهایی مواجه میشویم که نهایتاً خواهیم گفت کار نیما تنها «آن» نبودهاست. همواره کار دیگری از پسِ هر آنچه در نیما مییابیم سر برمیآورد. به راستی کار او چیست؟ شعر او که مجموعهای نامنظم از سلوکهای ادبی است نهایتاً در چه نقطهای کانونی میشود؟ میدانیم که این کانونیشدن نامی خاص دارد: شعر نیمایی؛ و درست در همین نقطهْ طیفِ نورهای تاریخی شعرْ همگرایی و واگرایی خود را آشکار میسازند. درست از همین نقطه است که زمینهی ظهور و بلوغ نسلی از شاعران مهیا میشود که شعر مدرن فارسی را ساخته و پرداختهاند. اگر پرسش از رابطهی شعر با سیاست و جامعه در اَشکال جدید هنوز واجد ارزش باشد و اگر نحوهی ادای این پرسش محملی از تضارب اندیشهها را بر میسازد، به نظر میرسد هیچ موقعیت توپولوژیکی مانند آنچه نیما در آن ایستاده واجد اهمیت پژوهش نباشد. با این حال او تنها یک نقطه با نام گسست نیست.
رابطهی خاص شعر فارسی با انقلاب مشروطه، زمینههایی که به شکل بنیادین به حضور صدای نو مشروعیت میبخشیدند، مواجههی تاریخی با شعر دیگران و آگاهانه شدن رویارویی بوطیقای فارسی با امر الاهیاتی مسائلی هستند که فارغ از آنها نمیشود در شعر نیما تعمق کرد.
در وضعیت امروز که با نگاهی آمیخته با تردید به نیروی شعر مینگریم و هرگاه که با شعری مواجه میشویم پیشاپیش به ابزارهای فهم آن عقبنشینی میکنیم، شاید بازگشت به این نقطهها در سطح مطرح ساختن نام خاص «نیما» بتواند واجد معنایی همهجانبه باشد. بنابراین کار ما نه به دست دادن حجمی از اطلاعات دربارهی نیما و زمینههای شعر فارسی بلکه بازگشتن و از نو خواندن گرهگاهها، نقاط عزیمت و گسست و نیز برجسته ساختن موضعی خواهد بود و گشودن دریچهای که از آن بتوان شعر فارسی را به جهان پیوند زد.
در این دوره تلاش میکنیم بار دیگر همراه او شویم و تکوین شعر نیمایی را از زمینههای اصلی و خاصی قرائت کنیم که نیما شعرش را بر آن تحمیل کرد. محورهای اصلی بحث به ترتیب زیر خواهد بود:
۱- شعر: نوشتن، گفتن یا ساختن؟ (نکات نظری در باب وضعیت درک تاریخی از فرم و محتوا در شعر فارسی)
۲- دیگری کیست؟ الگوی فربهی شعر فارسی
۳- زمینههای اصلی تحولات ادبی در عصر مشروطه
۴- الاهیاتِ حذف و اقتصاد شعر فارسی: منطق توزیع حضور و غیاب
۵- مدرنیسم، سیاست و تاریخ در گرهگاه شعر نیما
۶- انقلاب درونی ادبیات: یک دعوای خانوادگی
۷- رخداد و حکمت: رنسانس در گردنههای بادخیز
۸- سیمای مترجم بیترجمه
امیر کمالی دانشآموختهی زبان و ادبیات فارسی از دههی هشتاد کار تالیف و ترجمه در حوزهی نقد ادبی و فلسفهی انتقادی را آغاز کرد. در سالهای پایانی دههی هشتاد در روزنامههای شرق، اعتماد و بهار جستارهای تالیفی و ترجمه منتشر ساخت. کتاب «ازمصائب معنا» حاصل پیگیری او در حوزهی زبانشناسی انتقادی و روش فیلولوژی بود. در ادامه از منظر فلسفهی انتقادی به نقد خاستگاه شعر مدرن فارسی در نیما یوشیج پرداخت که حاصلش کتاب «مانیفست خاموشان» بود. وی هم اکنون عضو هیئت نویسندگان سایت تز یازدهم است. ترجمهی «انسان بی محتوا» از جورجو آگامبن، ترجمهی مجموعه مقالاتی در باب فلسفهی جستارنویسی با عنوان «سیاست جستار» و نقدی سیاسی فلسفی بر داستانهای بهرام صادقی در هیئت کتابی با عنوان «جستارهایی در فهم بهرام صادقی» سه اثری است که وی در آستانهی چاپ و انتشار دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
الفبای شهرسازی مشارکتی
و مداخلات شهری پایین به بالا
بههدایت آلاله نوایی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۲۲ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای سهشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
@bidarschool
@bidarcourses
الفبای شهرسازی مشارکتی
و مداخلات شهری پایین به بالا
بههدایت آلاله نوایی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۲۲ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای سهشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
الفبای شهرسازی مشارکتی
و مداخلات شهری پایین به بالا
بههدایت آلاله نوایی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۲۲ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای سهشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
ما در۴ دههی گذشته شاهد سازش جهان با سیاستهای نولیبرال از قبیل آزادی کسب و کار، خصوصیسازی، قانونزدایی و آزادیخواهی بودهایم. این پدیده که در بحران سالهای ۱۹۷۰ میلادی متولد شد، مجموعهای از روندهای پیچیده اجتماعی، اقتصادی و شهری است که سخت با سیاستهای بازارمحور گره خورده و بانی تحولاتی هرچند ناموزون در اقصی نقاط جهان شده است. مهمترین هدف این بازی ایجاد فرصتهای جدید برای سودآوری بیشتر سرمایه است. این تحولات عواقب بازگشتناپذیری بر روش زندگی ما، شهرهایی که در آنها زندگی میکنیم و چگونگی ساخت آنها داشتهاند.
از آنجا که اموال و فضای عمومی شهرهایمان به تسخیر سیاستهای بازارمحور درآمدهاند، طبعا رویکرد معماری و شهرسازی هم به سمت تولید محصولاتی برای بهرهبری سرمایه سوق داده شده و از شناخت و تأمین نیازهای واقعی جامعه به دور مانده است. بعد از بحران اقتصادی جهانی در سال ۸ ـ۲۰۰۷ و پیامدهای آن، تظاهرات گسترده و همهگیری برعلیه نابرابری اجتماعی و اقتصادی شکل گرفت که برخلاف گذشته به مطالبه مرسوم منفعت عمومی ختم نشد. این بار معترضین در واکنش به سیاستهای برنامهریزی نولیبرالی به ناچار یادآور اهمیت شهروند و حقوق خود در قلب روند خلق فضا شدند. آنها با روشهایی فروتنانه اما خلاقانه، شیوههای جایگزینی برای زندگی و استفاده از فضاهای عمومی تعریف کردند که بدون کمک یک طرح جامع یا پیکرهی مدیریتی در مقیاسهای گوناگونی ساخته و پرداخته شدند.
این جنبشها با ایجادِ فرصت مشارکت مستقیم برای مردم در خلق فضاهای عمومی به عنوان بستری برای بازنمایی اجتماعی و سیاسی نقش مهمی ایفا کردهاند. آنها مشارکت همگانی را تبدیل به وسیلهای کردند برای شناخت دادهها و ارزشهای جمعی و ساخت تصویری فراگیر از هر آنچه فضای عمومی را شکل میدهد و تعلق آنها را دوباره به مکان رقم میزند. گرچه این مداخلات اغلب زیر چترِ«غیرمُجاز» جوانه میزنند ولی گهگاهی با پرورش مستمر، آزمون و خطا و فراخوان ارادهی جمعی این جوانهها به درختانی «مُجاز» تبدیل میشوند و به رشد خود ادامه میدهند.
این کارگاه در۴ جلسه، تاریخ شهرسازی مشارکتی و مداخلات شهریِ پایین به بالا را مرور میکند و به روششناسی شهرسازی نوین میپردازد. این کاوش در دو قالب زیر ریشهیابی میشود و با تمرینهای هفتگی همراه است:
۱. آشنایی با رویکردهای طراحی در پروژههای پایین به بالا و جنبشهای شهری مشارکتی
• تعریف شهر از نگاه نظریه شبکهی کنشگر (Actor Network Theory)
• معرفی و شناخت شاخههای شهرسازی نوین: از شهرسازی تصاحبی تا تاکتیکی و ترکیبی (Occupy to Hybrid Urbanism)
• تاریخ و تحلیل مداخلات شهری از رومیها تا اعتراضات پارک گزی در ترکیه
۲. آشنایی با روند شکلگیری پروژههای تاکتیکی شهری و تغییر نقش معماران، شهرسازان و طراحان
• ساختارشناسیِ «مکانِ مجال» یا نامکانهای شهری (Void Typology)
• روششناسی تحقیق مشارکتی ـ اجرایی (Participatory Action Research Method)
• مکانیزمهای شبکهسازی و پیشبرد پروژه
ادامه 👇
@bidarschool
@bidarcourses
الفبای شهرسازی مشارکتی
و مداخلات شهری پایین به بالا
بههدایت آلاله نوایی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۲۲ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای سهشنبه: ساعت ۱۷ تا ۱۹
ما در۴ دههی گذشته شاهد سازش جهان با سیاستهای نولیبرال از قبیل آزادی کسب و کار، خصوصیسازی، قانونزدایی و آزادیخواهی بودهایم. این پدیده که در بحران سالهای ۱۹۷۰ میلادی متولد شد، مجموعهای از روندهای پیچیده اجتماعی، اقتصادی و شهری است که سخت با سیاستهای بازارمحور گره خورده و بانی تحولاتی هرچند ناموزون در اقصی نقاط جهان شده است. مهمترین هدف این بازی ایجاد فرصتهای جدید برای سودآوری بیشتر سرمایه است. این تحولات عواقب بازگشتناپذیری بر روش زندگی ما، شهرهایی که در آنها زندگی میکنیم و چگونگی ساخت آنها داشتهاند.
از آنجا که اموال و فضای عمومی شهرهایمان به تسخیر سیاستهای بازارمحور درآمدهاند، طبعا رویکرد معماری و شهرسازی هم به سمت تولید محصولاتی برای بهرهبری سرمایه سوق داده شده و از شناخت و تأمین نیازهای واقعی جامعه به دور مانده است. بعد از بحران اقتصادی جهانی در سال ۸ ـ۲۰۰۷ و پیامدهای آن، تظاهرات گسترده و همهگیری برعلیه نابرابری اجتماعی و اقتصادی شکل گرفت که برخلاف گذشته به مطالبه مرسوم منفعت عمومی ختم نشد. این بار معترضین در واکنش به سیاستهای برنامهریزی نولیبرالی به ناچار یادآور اهمیت شهروند و حقوق خود در قلب روند خلق فضا شدند. آنها با روشهایی فروتنانه اما خلاقانه، شیوههای جایگزینی برای زندگی و استفاده از فضاهای عمومی تعریف کردند که بدون کمک یک طرح جامع یا پیکرهی مدیریتی در مقیاسهای گوناگونی ساخته و پرداخته شدند.
این جنبشها با ایجادِ فرصت مشارکت مستقیم برای مردم در خلق فضاهای عمومی به عنوان بستری برای بازنمایی اجتماعی و سیاسی نقش مهمی ایفا کردهاند. آنها مشارکت همگانی را تبدیل به وسیلهای کردند برای شناخت دادهها و ارزشهای جمعی و ساخت تصویری فراگیر از هر آنچه فضای عمومی را شکل میدهد و تعلق آنها را دوباره به مکان رقم میزند. گرچه این مداخلات اغلب زیر چترِ«غیرمُجاز» جوانه میزنند ولی گهگاهی با پرورش مستمر، آزمون و خطا و فراخوان ارادهی جمعی این جوانهها به درختانی «مُجاز» تبدیل میشوند و به رشد خود ادامه میدهند.
این کارگاه در۴ جلسه، تاریخ شهرسازی مشارکتی و مداخلات شهریِ پایین به بالا را مرور میکند و به روششناسی شهرسازی نوین میپردازد. این کاوش در دو قالب زیر ریشهیابی میشود و با تمرینهای هفتگی همراه است:
۱. آشنایی با رویکردهای طراحی در پروژههای پایین به بالا و جنبشهای شهری مشارکتی
• تعریف شهر از نگاه نظریه شبکهی کنشگر (Actor Network Theory)
• معرفی و شناخت شاخههای شهرسازی نوین: از شهرسازی تصاحبی تا تاکتیکی و ترکیبی (Occupy to Hybrid Urbanism)
• تاریخ و تحلیل مداخلات شهری از رومیها تا اعتراضات پارک گزی در ترکیه
۲. آشنایی با روند شکلگیری پروژههای تاکتیکی شهری و تغییر نقش معماران، شهرسازان و طراحان
• ساختارشناسیِ «مکانِ مجال» یا نامکانهای شهری (Void Typology)
• روششناسی تحقیق مشارکتی ـ اجرایی (Participatory Action Research Method)
• مکانیزمهای شبکهسازی و پیشبرد پروژه
ادامه 👇
@bidarschool
@bidarcourses
آلاله نوایی متولد تهران، فارغالتحصیل معماری و شهرسازی از دانشگاه برگن نروژ و دانشآموختهی فلسفه از دانشگاه اسلو است. او فعالیت خود را در زمینهی شهرسازی تاکتیکی از گوانگجو، چین، در سال ۱۳۹۱ شروع کرد. این پروژهی تحقیقی ـ اجرایی، با پشتیبانی کشور نروژ و حمایت دانشگاه معماری گوانگجو، به کشف راهکارهای حفظ و توسعهی روستاهای شهری و نامکانهایشان میپردازد که با استفاده از مداخلههای خودگردان و محلی، به بنیانگذاری و ساخت مهدکودک امدادی برای کودکان مهاجرِ ساکن شیگانگ انجامید. این پروژه با کسب جوایزی از Low Carbon Fair، به صورت کارگاههایی دردانشگاه معماری گوانگجو تدریس و اجرا شد که همچنان تا امروز مورد استفادهی ساکنین شیکانگ قرار گرفته است.
نوایی در راستای رسالهاش و با تمرکز بر نقش فرآیندهای اجتماعی در روند فعالسازی نامکانهای شهری، چندین کارگاه مداخله شهروندی را با مشارکت کودکان کار و ساکنین محله عودلاجان برگزار کرده است. او همچنین مدیریت طرح ساماندهی فرحزاد را همراه با مشاورین پارسبوم در سال ۹۳ به دست گرفت و با استفاده از مکانیزمهای پایین به بالا، نقشهی راه کشاورزی شهری در فرحزاد را با کمک شورای محله برنامهریزی و ابلاغ کرد. پژوهش او در فضایی بینارشتهای درعرصهی شهرسازی تاکتیکی و معماری، مشارکت شهروندی و طرحهای آزمایشی با تمرکز بر مداخلات شهریِ پایین به بالا و نوآوری در روشهای تحقیقی ـ مشارکتی ادامه دارد و کارگاههایی در دانشگاه تهران، دانشگاه نوشهر و چندین شرکت شهرسازی برگزار کرده است. او در سال ۹۹ به گروه پژوهش شهری توییک پیوست و کتاب ۱۰۱ نکته شهرسازی تاکتیکی را با این مجموعه به چاپ رساند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
نوایی در راستای رسالهاش و با تمرکز بر نقش فرآیندهای اجتماعی در روند فعالسازی نامکانهای شهری، چندین کارگاه مداخله شهروندی را با مشارکت کودکان کار و ساکنین محله عودلاجان برگزار کرده است. او همچنین مدیریت طرح ساماندهی فرحزاد را همراه با مشاورین پارسبوم در سال ۹۳ به دست گرفت و با استفاده از مکانیزمهای پایین به بالا، نقشهی راه کشاورزی شهری در فرحزاد را با کمک شورای محله برنامهریزی و ابلاغ کرد. پژوهش او در فضایی بینارشتهای درعرصهی شهرسازی تاکتیکی و معماری، مشارکت شهروندی و طرحهای آزمایشی با تمرکز بر مداخلات شهریِ پایین به بالا و نوآوری در روشهای تحقیقی ـ مشارکتی ادامه دارد و کارگاههایی در دانشگاه تهران، دانشگاه نوشهر و چندین شرکت شهرسازی برگزار کرده است. او در سال ۹۹ به گروه پژوهش شهری توییک پیوست و کتاب ۱۰۱ نکته شهرسازی تاکتیکی را با این مجموعه به چاپ رساند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
هنر مفهومی و پسامفهومی
بههدایت میلاد رستمی
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۳۰ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای چهارشنبه: ساعت ۱۶ تا ۱۸
@bidarschool
@bidarcourses
هنر مفهومی و پسامفهومی
بههدایت میلاد رستمی
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۳۰ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای چهارشنبه: ساعت ۱۶ تا ۱۸
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
هنر مفهومی و پسامفهومی
بههدایت میلاد رستمی
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۳۰ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای چهارشنبه: ساعت ۱۶ تا ۱۸
در دههی ۱۹۶۰ میلادی جنبشی در هنرهای دیداری به وجود آمد که برخلاف جریان اصلی هنر مدرن به ایده ورای اجرا اهمیت میداد. هنر مفهومی از سویی ریشه در ایدههای مارسل دوشان داشت و از سمتی دیگر از فلسفهی پوزیتیویسم و ساختارگرایی خوراک نظری گرفت. این جریان هم به فرمگرایی اوج هنرمدرن واکنش نشان داد و هم با بازار هنر سر ستیز داشت. بستر رشد هنر مفهومیْ دههی زایایی بود که بررسی ویژگیهای آن و هنرمندهای برجستهای که در این دوره کار میکردند، میتواند بسیاری از دشواریهای فهم بافتار تاریخی متفاوت آن جریان را روشن کند. هنر مفهومی تنها از راه تحلیل کارهای مهم آن قابل فهم نیست و بسیاری از هنرمندهای مهم هنر مفهومی بهشکلی حرفهای به کار نظری و نوشتن دربارهی چیستی هنر نیز میپرداختند.
در این درس گفتارها میکوشیم هم به جریان هنر مفهومی بپردازیم و هم سویههای نظری آن را با مطالعهی متنهای مرتبط بشکافیم. تاثیر هنر مفهومی تنها به موج اول آن در دههی ۱۹۶۰ ختم نمیشود، بلکه این جنبش در نهایت به جریانی انجامید که تا هنر امروز قابل پیگیری است. این درسگفتارها به موجهای بعدی هنر مفهومی نیز میپردازد که با نام هنر پسامفهومی قابل صورتبندی است. شناخت بخشی از هنر امروز در گرو فهم عمیق مفهومگرایی و هنر مفهومی است. از اینرو یکی از مهمترین نیازهای نظری دانشجوها، هنرمندها، و علاقهمندها دریافت دقیق این جنبش و پیامدهای آن است.
میلاد رستمی متولد ۱۳۶۴ و دانشآموختهی رشتهی نقاشی و پژوهش هنر است. او در زمینهی هنر امروز پژوهش میکند و دبیر ارشد مجلهی «کارنما»ست و با مجلههای «حرفه: هنرمند» و «شبکهی آفتاب» نیز همکاری داشته است و در آموزشگاه چارسوی هنر، مدرسهی هنر و ادبیات بیدار و درسگفتارهای کارنما به تدریس تاریخ و نظریهی هنر میپردازد. زمینهی همکاری میلاد رستمی با کارنما نقاشی معاصر و بررسی تأثیرات کلیدی مدرنیسم متأخر و تأثیر آن بر هنر امروز است و با مطالعهی مستمر صحنهی هنر و نهادها به پژوهش در هنر سدهی بیستویکم میپردازد. رستمی دبیر پروژهی «گفتارها؛ تاریخ شفاهی هنر ایران» است و در این زمینه برنامهریزی و ساماندهی نشستها را برعهده دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
هنر مفهومی و پسامفهومی
بههدایت میلاد رستمی
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۳۰ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای چهارشنبه: ساعت ۱۶ تا ۱۸
در دههی ۱۹۶۰ میلادی جنبشی در هنرهای دیداری به وجود آمد که برخلاف جریان اصلی هنر مدرن به ایده ورای اجرا اهمیت میداد. هنر مفهومی از سویی ریشه در ایدههای مارسل دوشان داشت و از سمتی دیگر از فلسفهی پوزیتیویسم و ساختارگرایی خوراک نظری گرفت. این جریان هم به فرمگرایی اوج هنرمدرن واکنش نشان داد و هم با بازار هنر سر ستیز داشت. بستر رشد هنر مفهومیْ دههی زایایی بود که بررسی ویژگیهای آن و هنرمندهای برجستهای که در این دوره کار میکردند، میتواند بسیاری از دشواریهای فهم بافتار تاریخی متفاوت آن جریان را روشن کند. هنر مفهومی تنها از راه تحلیل کارهای مهم آن قابل فهم نیست و بسیاری از هنرمندهای مهم هنر مفهومی بهشکلی حرفهای به کار نظری و نوشتن دربارهی چیستی هنر نیز میپرداختند.
در این درس گفتارها میکوشیم هم به جریان هنر مفهومی بپردازیم و هم سویههای نظری آن را با مطالعهی متنهای مرتبط بشکافیم. تاثیر هنر مفهومی تنها به موج اول آن در دههی ۱۹۶۰ ختم نمیشود، بلکه این جنبش در نهایت به جریانی انجامید که تا هنر امروز قابل پیگیری است. این درسگفتارها به موجهای بعدی هنر مفهومی نیز میپردازد که با نام هنر پسامفهومی قابل صورتبندی است. شناخت بخشی از هنر امروز در گرو فهم عمیق مفهومگرایی و هنر مفهومی است. از اینرو یکی از مهمترین نیازهای نظری دانشجوها، هنرمندها، و علاقهمندها دریافت دقیق این جنبش و پیامدهای آن است.
میلاد رستمی متولد ۱۳۶۴ و دانشآموختهی رشتهی نقاشی و پژوهش هنر است. او در زمینهی هنر امروز پژوهش میکند و دبیر ارشد مجلهی «کارنما»ست و با مجلههای «حرفه: هنرمند» و «شبکهی آفتاب» نیز همکاری داشته است و در آموزشگاه چارسوی هنر، مدرسهی هنر و ادبیات بیدار و درسگفتارهای کارنما به تدریس تاریخ و نظریهی هنر میپردازد. زمینهی همکاری میلاد رستمی با کارنما نقاشی معاصر و بررسی تأثیرات کلیدی مدرنیسم متأخر و تأثیر آن بر هنر امروز است و با مطالعهی مستمر صحنهی هنر و نهادها به پژوهش در هنر سدهی بیستویکم میپردازد. رستمی دبیر پروژهی «گفتارها؛ تاریخ شفاهی هنر ایران» است و در این زمینه برنامهریزی و ساماندهی نشستها را برعهده دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
کارگاه (آنلاین)
گفتگوها و روایتها
روششناسی و نظریه در علوم انسانی و اجتماعی
بههدایت دکتر لیلا پاپلییزدی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۲۴ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای پنجشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
@bidarschool
@bidarcourses
گفتگوها و روایتها
روششناسی و نظریه در علوم انسانی و اجتماعی
بههدایت دکتر لیلا پاپلییزدی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۲۴ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای پنجشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
@bidarschool
@bidarcourses
کارگاه (آنلاین)
گفتگوها و روایتها
روششناسی و نظریه در علوم انسانی و اجتماعی
بههدایت دکتر لیلا پاپلییزدی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۲۴ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای پنجشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
همانطور که کارل یاسپرس در کتاب ایدهی دانشگاه مینویسد، مفاهمه و گفتگو در آکادمی و بالاخص در علوم انسانی و اجتماعی مسألهی مهمی است. پس از او نیز متفکران بسیاری بالاخص با رویکرد پسااستعماری، گفتگو در ساحت علوم انسانی و همچنین شنیدن و پذیرش روایتهای گوناگون از یک موضوع را امری اساسی در راه رهاییبخشی فرض میکنند.
از آنجا که امروز در فضای دانشگاهی ما، به دلیل افول علوم انسانی و اجتماعی و همچنین سانسور کمتر امکان گفتگو میسر است، در کارگاه «گفتگوها و روایتها» تلاش می کنیم این امکان را فراهم کنیم. در شش جلسه کارگاه این دوره به دو مسألهی کلی خواهیم پرداخت. نخست طرحهای پژوهشی شرکتکنندگان را به صورت کارگاهی و گفتگویی مورد بحث و مداقه قرار میدهیم. بسته به تعداد مخاطبین بررسی طرحها بین سه تا چهار جلسه خواهد بود.
نکتهی محوری بحثها در این جلسات، روششناسی پژوهشهای به اشتراکگذاشته و همچنین بررسی نظری آنها با دیدگاه انتقادی خواهد بود. هدف ما از این گفتگوها، ارتقای سطح طرحهای پژوهشی شرکت کنندگان با استفاده از تجربیات گروهی است. در جلسات پایانی کارگاه، با هدف کسب شناخت بیشتر از روشهای روایی گوناگونْ به مباحث عملیتری در حیطهی علومِ انسانی و اجتماعی خواهیم پرداخت و در این جلسات هم به روش کارگاهی وفادار خواهیم بود.
این دوره برای دانشجویان دورهی کارشناسی ارشد و دکتری رشتههای علوم اجتماعی (انسانشناسی، جامعهشناسی، مردمشناسی و مردمنگاری و مطالعاتِ فرهنگی) و همچین رشتههای علوم انسانی (تاریخ، باستانشناسی، جغرافیا، روانشناسی) مناسب است و شرکتکنندگان عزیز لازم است پیش از آغاز دوره طرحهای پژوهشی خود را با مدرس دوره به اشتراک بگذارند.
دکتر لیلا پاپلی یزدی متولد ۱۳۵۷ و دانشآموختهی رشتهی باستانشناسی است. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه تهران و با ارائهی پایاننامهای در مورد باستانشناسیِ معاصرِ زلزلهی بم دریافت کرده است. علاقهمندی او باستانشناسی معاصر، کشمکش، پسااستعمار و مطالعاتِ جنسیت است. او همکنون پژوهشگرِ گروهِ مطالعاتِ تاریخی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد است و مقالات متعددی در موضوعِ باستانشناسیِ معاصر منتشر کرده است، از جمله کتابهای او به فارسی بم، بودن یا نبودن، مادیتهای معاصر: باستانشناسی گذشتهی نزدیک/معاصر، و باستانشناسی سیاستهای جنسی و جنسیتی در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی قابل ذکر است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
گفتگوها و روایتها
روششناسی و نظریه در علوم انسانی و اجتماعی
بههدایت دکتر لیلا پاپلییزدی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۲۴ تیرماه ۱۴۰۰
روزهای پنجشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
همانطور که کارل یاسپرس در کتاب ایدهی دانشگاه مینویسد، مفاهمه و گفتگو در آکادمی و بالاخص در علوم انسانی و اجتماعی مسألهی مهمی است. پس از او نیز متفکران بسیاری بالاخص با رویکرد پسااستعماری، گفتگو در ساحت علوم انسانی و همچنین شنیدن و پذیرش روایتهای گوناگون از یک موضوع را امری اساسی در راه رهاییبخشی فرض میکنند.
از آنجا که امروز در فضای دانشگاهی ما، به دلیل افول علوم انسانی و اجتماعی و همچنین سانسور کمتر امکان گفتگو میسر است، در کارگاه «گفتگوها و روایتها» تلاش می کنیم این امکان را فراهم کنیم. در شش جلسه کارگاه این دوره به دو مسألهی کلی خواهیم پرداخت. نخست طرحهای پژوهشی شرکتکنندگان را به صورت کارگاهی و گفتگویی مورد بحث و مداقه قرار میدهیم. بسته به تعداد مخاطبین بررسی طرحها بین سه تا چهار جلسه خواهد بود.
نکتهی محوری بحثها در این جلسات، روششناسی پژوهشهای به اشتراکگذاشته و همچنین بررسی نظری آنها با دیدگاه انتقادی خواهد بود. هدف ما از این گفتگوها، ارتقای سطح طرحهای پژوهشی شرکت کنندگان با استفاده از تجربیات گروهی است. در جلسات پایانی کارگاه، با هدف کسب شناخت بیشتر از روشهای روایی گوناگونْ به مباحث عملیتری در حیطهی علومِ انسانی و اجتماعی خواهیم پرداخت و در این جلسات هم به روش کارگاهی وفادار خواهیم بود.
این دوره برای دانشجویان دورهی کارشناسی ارشد و دکتری رشتههای علوم اجتماعی (انسانشناسی، جامعهشناسی، مردمشناسی و مردمنگاری و مطالعاتِ فرهنگی) و همچین رشتههای علوم انسانی (تاریخ، باستانشناسی، جغرافیا، روانشناسی) مناسب است و شرکتکنندگان عزیز لازم است پیش از آغاز دوره طرحهای پژوهشی خود را با مدرس دوره به اشتراک بگذارند.
دکتر لیلا پاپلی یزدی متولد ۱۳۵۷ و دانشآموختهی رشتهی باستانشناسی است. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه تهران و با ارائهی پایاننامهای در مورد باستانشناسیِ معاصرِ زلزلهی بم دریافت کرده است. علاقهمندی او باستانشناسی معاصر، کشمکش، پسااستعمار و مطالعاتِ جنسیت است. او همکنون پژوهشگرِ گروهِ مطالعاتِ تاریخی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد است و مقالات متعددی در موضوعِ باستانشناسیِ معاصر منتشر کرده است، از جمله کتابهای او به فارسی بم، بودن یا نبودن، مادیتهای معاصر: باستانشناسی گذشتهی نزدیک/معاصر، و باستانشناسی سیاستهای جنسی و جنسیتی در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی قابل ذکر است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار ( آفلاین)
در سایهی نیاکان از دسترفته؛
یادی از سرگئی پاراجانف، عاشق غریب سینما
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
در سایهی نیاکان از دسترفته؛
یادی از سرگئی پاراجانف، عاشق غریب سینما
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
در سایهی نیاکان از دسترفته؛
یادی از سرگئی پاراجانف، عاشق غریب سینما
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
به گفتهی رابرت اِفیرد، هر یک از فیلمهای متأخر پاراجانف، از سایههای نیاکان ازیادرفته (۱۹۶۴) تا عاشق غریب (۱۹۸۸)، نمایانگر خروجی مفرط از هنجارهای سینمای کلاسیک است و فیلمهای متأخر او جملگی نمونههایی از پیچیدهترین و به لحاظ فکری هراسانگیزترین آثاریاند که در اتحاد جماهیر شوروی تولید شدهاند. در سینمای او «روایتها آنجا که توقع میرود مفرد باشند، در هم تداخل میکنند و آنجا که توقع میرود انسجام منطقی داشته باشند، به طرزی پیشبینینکردنی از هم دور میشوند.» از این رو چرنینکو فیلمهای پاراجانف را غامض، مسئلهدار و مبتنی بر نوعی زیباشناسیِ تابلو-محورِ عام با کلوسآپهای متعدد، نماهای کمعمق و پیوندهای تداعیبنیاد و فاقدِ تداوم میان پلانها میشمارد.
رنگِ انار(ها) (۱۹۶۹) و افسانهی قلعهی سورام (۱۹۸۵) را، افزون بر ارزش زیباشناختی انکارناکردنیشان، میتوان گفتاری پرمعنا در باب برداشتهای ما از زمان، ادراک و هویت تلقی کرد. دو فیلمی که چون دیگر فیلمهای پاراجانف، «ساختارِ ادراکی و رواییِ سینمای کلاسیک را برمیچینند تا ذهن ما را نسبت به لایهی آشکارا خامی از واقعیت بیدار کنند که زیر آنچه بنا به عادت ذاتها یا هویتهای تقسیمناپذیر و ایستا میپنداریم قرار دارد.»
در مواجهه با فیلمهای پاراجانف «تماشاگر بلافاصله احساس میکند داستان، گرچه هرگز به طور کامل از میان نمیرود و ناپدید نمیشود، فرع بر دغدغههای پرشورتر زیباشناختی یا فلسفیِ فیلمساز اند. این فیلمها گرچه کس نمیتواند زیباییشان را انکار کند، فراتر از بازنمایی سادهی رویدادها میروند تا بیننده را به شناخت چیزی ژرفتر برانگیزند، چیزی که بر لبههای تجربه و آگاهیِ هرروزه روی میدهد. هنر پاراجانف نمیکوشد از دنیای پیرامون ما تقلید کند. میکوشد ادراک ما را از آن افزون کند. میکوشد توانمان بخشد تا نیروهای ناپیدای حاضر در قلب واقعیت را احساس کنیم.»
در این درسگفتار میکوشیم بر محور مضامین زیر سینمای او را از نو بخوانیم:
۱- دعوت به تفسیر علیه تفسیر
۲- انقلاب زیباشناختی پاراجانف: دگردیسی و دگرگونیِ پیوستهی واقعیت
۳- منشور جادوییِ پاراجانف: نگاه دیفرانسیلی به واقعیت
۴- فیلم در مقام گفتاری معنادار دربارهی برداشتهای ما از زمان، ادراک و هویت
۵- پاراجانف، مرلوپونتی و جهان ادراک
۶- پاراجانف، دلوز و وجودشناسیِ زیباشناختی
صالح نجفی متولد تهران در ۱۳۵۴، فارغ التحصیل رشتهی معماری از دانشکدهی هنرهای زیبا و ادبیات فارسی از پژوهشگاه علوم انسانی است. او از سال ۱۳۸۳ کار ترجمه و تالیفِ متون گوناگونی را در حوزهی فلسفه، سینما و هنر آغاز کرده است و در حال حاضر ترجمهی آثار سورن کیرکگور را در دست دارد. او از سال ۱۳۹۰ در دانشکدهی هنرهای زیبا، دانشگاه هنر و موسسهی پرسش به تدریس تاریخ فلسفه و نقد اشتغال داشته است. صالح نجفی در دو مجموعه کتاب به نامهای فیلم بهمثابهی فلسفه، ۱۳۹۶ و عشق در سینما، ۱۳۹۷، نوعی دیگر از تأمل در سینما و متفاوت از نقد فیلم را پیشنهاد میکند؛ رویکردی که تلاش دارد فیلم را در جهانِ وسیعتری که احاطهاش کرده است، چون متنی فلسفی بخواند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
در سایهی نیاکان از دسترفته؛
یادی از سرگئی پاراجانف، عاشق غریب سینما
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
به گفتهی رابرت اِفیرد، هر یک از فیلمهای متأخر پاراجانف، از سایههای نیاکان ازیادرفته (۱۹۶۴) تا عاشق غریب (۱۹۸۸)، نمایانگر خروجی مفرط از هنجارهای سینمای کلاسیک است و فیلمهای متأخر او جملگی نمونههایی از پیچیدهترین و به لحاظ فکری هراسانگیزترین آثاریاند که در اتحاد جماهیر شوروی تولید شدهاند. در سینمای او «روایتها آنجا که توقع میرود مفرد باشند، در هم تداخل میکنند و آنجا که توقع میرود انسجام منطقی داشته باشند، به طرزی پیشبینینکردنی از هم دور میشوند.» از این رو چرنینکو فیلمهای پاراجانف را غامض، مسئلهدار و مبتنی بر نوعی زیباشناسیِ تابلو-محورِ عام با کلوسآپهای متعدد، نماهای کمعمق و پیوندهای تداعیبنیاد و فاقدِ تداوم میان پلانها میشمارد.
رنگِ انار(ها) (۱۹۶۹) و افسانهی قلعهی سورام (۱۹۸۵) را، افزون بر ارزش زیباشناختی انکارناکردنیشان، میتوان گفتاری پرمعنا در باب برداشتهای ما از زمان، ادراک و هویت تلقی کرد. دو فیلمی که چون دیگر فیلمهای پاراجانف، «ساختارِ ادراکی و رواییِ سینمای کلاسیک را برمیچینند تا ذهن ما را نسبت به لایهی آشکارا خامی از واقعیت بیدار کنند که زیر آنچه بنا به عادت ذاتها یا هویتهای تقسیمناپذیر و ایستا میپنداریم قرار دارد.»
در مواجهه با فیلمهای پاراجانف «تماشاگر بلافاصله احساس میکند داستان، گرچه هرگز به طور کامل از میان نمیرود و ناپدید نمیشود، فرع بر دغدغههای پرشورتر زیباشناختی یا فلسفیِ فیلمساز اند. این فیلمها گرچه کس نمیتواند زیباییشان را انکار کند، فراتر از بازنمایی سادهی رویدادها میروند تا بیننده را به شناخت چیزی ژرفتر برانگیزند، چیزی که بر لبههای تجربه و آگاهیِ هرروزه روی میدهد. هنر پاراجانف نمیکوشد از دنیای پیرامون ما تقلید کند. میکوشد ادراک ما را از آن افزون کند. میکوشد توانمان بخشد تا نیروهای ناپیدای حاضر در قلب واقعیت را احساس کنیم.»
در این درسگفتار میکوشیم بر محور مضامین زیر سینمای او را از نو بخوانیم:
۱- دعوت به تفسیر علیه تفسیر
۲- انقلاب زیباشناختی پاراجانف: دگردیسی و دگرگونیِ پیوستهی واقعیت
۳- منشور جادوییِ پاراجانف: نگاه دیفرانسیلی به واقعیت
۴- فیلم در مقام گفتاری معنادار دربارهی برداشتهای ما از زمان، ادراک و هویت
۵- پاراجانف، مرلوپونتی و جهان ادراک
۶- پاراجانف، دلوز و وجودشناسیِ زیباشناختی
صالح نجفی متولد تهران در ۱۳۵۴، فارغ التحصیل رشتهی معماری از دانشکدهی هنرهای زیبا و ادبیات فارسی از پژوهشگاه علوم انسانی است. او از سال ۱۳۸۳ کار ترجمه و تالیفِ متون گوناگونی را در حوزهی فلسفه، سینما و هنر آغاز کرده است و در حال حاضر ترجمهی آثار سورن کیرکگور را در دست دارد. او از سال ۱۳۹۰ در دانشکدهی هنرهای زیبا، دانشگاه هنر و موسسهی پرسش به تدریس تاریخ فلسفه و نقد اشتغال داشته است. صالح نجفی در دو مجموعه کتاب به نامهای فیلم بهمثابهی فلسفه، ۱۳۹۶ و عشق در سینما، ۱۳۹۷، نوعی دیگر از تأمل در سینما و متفاوت از نقد فیلم را پیشنهاد میکند؛ رویکردی که تلاش دارد فیلم را در جهانِ وسیعتری که احاطهاش کرده است، چون متنی فلسفی بخواند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
هگل یا اسپینوزا
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۷ شهریورماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
@bidarschool
@bidarcourses
هگل یا اسپینوزا
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۷ شهریورماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین و آفلاین)
هگل یا اسپینوزا
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۷ شهریورماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
هگل معتقد بود هر فلسفهای بهواقع شکلی از اسپینوزاگرایی است، زیرا یافتن تعینِ عقلانی برای همه چیزْ گوهرِ تفکرِ اسپینوزا بود. درستیِ این اعتقاد زمانی آشکار میشود که به یاد آوریم یاکوبی نیز دقیقا از منظری مشابه، فلسفه را با تبیین عقلانی جهان و این نوع تبیین را با غایتِ اصلیِ تفکر اسپینوزا یکی میدانست و به همین سبب نیز هر سهی آنها، یعنی فلسفه، عقلگرایی و مکتب اسپینوزا را باطل میانگاشت.
اما از نظر هگلْ تبیین عقلانی بیش از آنکه تمامیتی متافیزیکی یا شکلی از وحدت وجود باشد، به طور ذاتی متضمن سوژهی انسانی و تناقضهای درونی آن است و البته خصلت تاریخی و سلبیت ویرانگرِ این سوژه نیز در تجلی جمعی آن یعنی سیاست، بهتر از هر جای دیگر جلوهگر میشود.
از این رو پرسش «هگل یا اسپینوزا؟» نه فقط پرسشی فلسفی است و به یک معنا همهی صور فهم انتقادیِ مدرنیته در گرو آن است، بلکه مهمتر از آن پرسشی سیاسی است که با بحران سیاست در زمانهی ما – که ترجمهی فلسفی آن چیزی جز بحران مارکسیسم نیست – پیوند ذاتی دارد. کتاب «هگل یا اسپینوزا» نوشتهی پییر ماشری، که خود به تعبیری مهمترین شارح و مفسر اسپینوزا در دوران ما است، راه مناسبی است برای نزدیکشدن به پرسش فوق – هرچند همانطور که خواهیم دید، کتاب ماشری حاوی پاسخی پیچیده به این پرسش نیز است که پرداختن به همهی فراز و فرودهای آن احتمالا مجالی دیگر میطلبد.
«هگل یا اسپینوزا» نخستین بار در سال ۱۹۷۹ در فرانسه به نشر رسید. کتابی بس نافذ بوده است، خاصه در کار فیلسوفانی چون آلن بدیو، آنتونیو نگری و ژیل دلوز. پییر ماشری در این کتاب قرائت بدیل، زنده و پرنشاطی از تفکر اسپینوزا پیش مینهد که سیر تاریخیِ پذیرفتهشدهی دانش فلسفی را زیر و زبر میکند. ماشری در اسپینوزا فلسفهای درونماندگار مییابد که تابع ضمانت حقیقتی ماتقدم یا ماقبل تجربی نیست.
«هگل یا اسپینوزا» صرفا بر قرائتی خاص از این دو فیلسوف صحه نمیگذارد که از اسپینوزایی «خوب» در برابر هگلی «بد» دفاع کند بلکه راه را بر مواجههای هموار میکند که فهمی تازه پدید میآورد؛ حقیقت مشترکی که در شکافی سر برمیآورد که این دو فیلسوف را از هم جدا میکند.
مراد فرهادپور متولد تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دههی شصت به اینسو متون گوناگونی را در حوزهی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب کتاب چون عقل افسرده، ۱۳۷۸، بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پارههای فکر، ۱۳۸۸ به رشتهی تحریر در آورده است. او همچنین از دههی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریانهای انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفروت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریانساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
هگل یا اسپینوزا
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۷ شهریورماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۸ تا ۲۰
هگل معتقد بود هر فلسفهای بهواقع شکلی از اسپینوزاگرایی است، زیرا یافتن تعینِ عقلانی برای همه چیزْ گوهرِ تفکرِ اسپینوزا بود. درستیِ این اعتقاد زمانی آشکار میشود که به یاد آوریم یاکوبی نیز دقیقا از منظری مشابه، فلسفه را با تبیین عقلانی جهان و این نوع تبیین را با غایتِ اصلیِ تفکر اسپینوزا یکی میدانست و به همین سبب نیز هر سهی آنها، یعنی فلسفه، عقلگرایی و مکتب اسپینوزا را باطل میانگاشت.
اما از نظر هگلْ تبیین عقلانی بیش از آنکه تمامیتی متافیزیکی یا شکلی از وحدت وجود باشد، به طور ذاتی متضمن سوژهی انسانی و تناقضهای درونی آن است و البته خصلت تاریخی و سلبیت ویرانگرِ این سوژه نیز در تجلی جمعی آن یعنی سیاست، بهتر از هر جای دیگر جلوهگر میشود.
از این رو پرسش «هگل یا اسپینوزا؟» نه فقط پرسشی فلسفی است و به یک معنا همهی صور فهم انتقادیِ مدرنیته در گرو آن است، بلکه مهمتر از آن پرسشی سیاسی است که با بحران سیاست در زمانهی ما – که ترجمهی فلسفی آن چیزی جز بحران مارکسیسم نیست – پیوند ذاتی دارد. کتاب «هگل یا اسپینوزا» نوشتهی پییر ماشری، که خود به تعبیری مهمترین شارح و مفسر اسپینوزا در دوران ما است، راه مناسبی است برای نزدیکشدن به پرسش فوق – هرچند همانطور که خواهیم دید، کتاب ماشری حاوی پاسخی پیچیده به این پرسش نیز است که پرداختن به همهی فراز و فرودهای آن احتمالا مجالی دیگر میطلبد.
«هگل یا اسپینوزا» نخستین بار در سال ۱۹۷۹ در فرانسه به نشر رسید. کتابی بس نافذ بوده است، خاصه در کار فیلسوفانی چون آلن بدیو، آنتونیو نگری و ژیل دلوز. پییر ماشری در این کتاب قرائت بدیل، زنده و پرنشاطی از تفکر اسپینوزا پیش مینهد که سیر تاریخیِ پذیرفتهشدهی دانش فلسفی را زیر و زبر میکند. ماشری در اسپینوزا فلسفهای درونماندگار مییابد که تابع ضمانت حقیقتی ماتقدم یا ماقبل تجربی نیست.
«هگل یا اسپینوزا» صرفا بر قرائتی خاص از این دو فیلسوف صحه نمیگذارد که از اسپینوزایی «خوب» در برابر هگلی «بد» دفاع کند بلکه راه را بر مواجههای هموار میکند که فهمی تازه پدید میآورد؛ حقیقت مشترکی که در شکافی سر برمیآورد که این دو فیلسوف را از هم جدا میکند.
مراد فرهادپور متولد تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دههی شصت به اینسو متون گوناگونی را در حوزهی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب کتاب چون عقل افسرده، ۱۳۷۸، بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پارههای فکر، ۱۳۸۸ به رشتهی تحریر در آورده است. او همچنین از دههی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریانهای انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفروت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریانساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school