درس‌گفتار (آفلاین)
کیش میراث؛
مقدمه‌ای بر مطالعه‌ی انتقادی میراث فرهنگی
به‌هدایت فراز طهماسبی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

مفهوم میراث مشترک بشری در دوران گذار از ویرانی بعد از جنگ جهانی دوم و مرهم‌نهادن بر زخم‌های آن زاده شد. گویی این چینی هزارپاره‌ی بشری را فقط به مدد معصومیت و وارستگی فرهنگ و تمدن و میراث می‌شد بند زد. در چنین زمانه‌ای بود که نهادهای بین‌المللی برای احیای این آرمان‌های جهان‌وطنی و یوتوپیایی شکل گرفتند. کارل اشمیت، فیلسوف سیاسی نازی کمی پیش‌تر «کاربرد سیاسی» و به تعبیری مزورانه‌ی واژه‌ی «بشریت» را چنین بیان کرده بود: «وقتی دولتی زیر پرچم بشریت با دشمن سیاسی خود می‌جنگد، این جنگی برای بشریت نیست، بلکه جنگی است که در آن دولتی خاص به دنبال غصب مفهومی جهان‌شمول است تا آن را علیه رقیب نظامی خود استفاده کند... درست مثل واژگانی همچون صلح، عدالت، پیشرفت و تمدن». موضع سرسخت و بیرحمانه‌ی او در دفاع از جنگ را که کنار بگذاریم، شکاف عمیقی ترسیم می‌کند که به وضعیت میراث‌اندیشی و میراث‌انگاری ملت‌ها هم قابل‌تعمیم است؛ شکافی میان بازنمایی‌های میراثی از تریبون‌های رسمی و پرکتیس‌های جاری آن در سیاست و اجتماع. آیا میراث مشترک بشری یک واقعیت مادی-تاریخی است یا ابزاری است که رژیم‌های گوناگونی آن را تولید می‌کنند تا در مقاصد سیاسی منازعه‌آمیز علیه هم استفاده کنند یا همه‌ی این‌ها؟
 
مثَل مشهور «آنکه گذشته را در دست بگیرد، بر آینده حکم خواهد راند» همین امروز هم هواخواهان بسیاری دارد. زمانه‌ای که هر دولت-ملت تأسیس‌شده‌ای به دنبال تثبیت روایت خودش از تاریخ است و میراث خودش را تولید می‌کند و در این بین جنبش‌های اجتماعی بسیاری هم در همین آوردگاه‌های میراث‌های رسمی و غیررسمی بر سر میراثی که خودشان تولید کرده‌اند نبرد می‌کنند. میراث فرهنگی بیش از همیشه به منزله‌ی دستاورد معصوم بشریت بازنمایی می‌شود و جای شبهه‌ای درباره‌ی سرمنشاء‌های مولد روایت‌هایش باقی نمی‌گذارد. در این درسگفتار تلاش داریم از طریق مرور برخی از مهم‌ترین منابع آکادمیک در رشته‌ی مطالعات انتقادی میراث، این مفهوم معاصر را در بستر سیاسی، اجتماعی و اقتصادی‌اش بنشانیم و نقد کنیم. در این چهارجلسه‌ ابتدا پس از شرح تطور مفهوم میراث، به خوانش‌هایی از امر سیاسی می‌پردازیم و بر پایه‌ی آن مروری انتقادی را بر تعاریف موجود از میراث فرهنگی ارائه می‌دهیم. سپس از خلال رفت‌وبرگشت‌هایی متعدد از نظریه‌ها به نمونه‌های موردی تلاش می‌کنیم طرحی کلی را از نحوه‌های حضور میراث فرهنگی در تاریخ و جغرافیای شهری ترسیم کنیم.
 
فراز طهماسبی، منتقد و پژوهشگر مستقل محیط مصنوع، دانش‌آموختهٔ کارشناسی ارشد مرمت شهری از دانشگاه تهران است. او مدتی است در زمینه‌ی مطالعات هنر و مطالعات شهری فعالیت کرده است و در این زمینه جستارهای گوناگونی را در مجلات و مجموعه مقالات مختلف به چاپ رسانده است. او در پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد خود با موضوع بازخوانی مفاهیم اصالت و یکپارچگی در شهرهای ایران مرکزی،  در جستجوی خوانشی پراگماتیک از کردارهای اصالت‌سنجی در حفاظت از میراث فرهنگی بوده است، از آن پس بر مطالعات انتقادی میراث فرهنگی در پرتو نظریه‌های شهری و سیاسی متمرکز شده است و با به‌کارگیری رویکردی بینارشته‌ای در زمینه‌ی هنر شهری و میراث فرهنگی به دنبال این است که به آن بستر انضمامی و مادی‌ای نزدیک شود که مفاهیم کلان از آن‌ها برمی‌آیند و در آن‌ها قابل‌نقد می‌شوند.

برای ثبت‌نام با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschool

درس‌گفتار (آفلاین)
مروری بر ادبیات یونان پس از هومر؛
۲-تئاتر آتنی
به‌هدایت دکتر سید‌نعمت‌الله عبدالرحیم‌زاده
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

توضیح بیشتر👇
www.bidar.school
@bidarschool

درس‌گفتار (آفلاین)
مروری بر ادبیات یونان پس از هومر؛
۲-تئاتر آتنی
به‌هدایت دکتر سید‌نعمت‌الله عبدالرحیم‌زاده
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

تئاتر یونانِ باستان در دموکراسی آتن ظهور یافت و به رشد و شکوفایی خود رسید. از این رو است که می‌توان به جای تئاتر یونان باستان از تئاتر آتنی گفت که در دو گونه‌ی تراژدی و کمدی نمودار شد. بحث از تئاتر آتنی در ادامه‌ی مبحث دوره‌ی گذشته در مورد ادبیات یونان پس از هومر است و در این دوره، ظهور تئاتر در آتن مورد بحث قرار می‌گیرد. موضوع بحث در این دوره چگونگی شکل‌گیری تئاتر آتنی و ساختار آن و هم‌چنین، بررسی سه شاعر برجسته‌ی تراژدی‌نویس به نام‌های آیسخولوس، سوفوکلس و اوریپیدس و شاعر به نام کمدی‌نویس اریستوفانس است. روش بررسی هر کدام از این شخصیت‌ها به این گونه است که در ابتدا بستر تاریخی هر یک از این شاعران به بحث گذاشته می‌شود و به دنبال آن، دست کم یکی از برجسته‌ترین آثار آنان مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. با توجه به این نکات، عناوین جلسات این دوره به ترتیب زیر است:
 
۱- آیسخولوس و مسئله‌ی شهر.
۲- سوفکلس و مسئله‌ی انسان.
۳- اوریپیدس و مسئله‌ی نواندیشی.
۴- اریستوفانس و مسئله‌ی نقد.
 
دکتر سید‌نعمت‌الله عبدالرحیم‌زاده دانش‌آموخته دکتری از گروه فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران است و رساله دکتری خود را در مورد مفهوم پولیس در فرهنگ یونان و تاثیر آن بر متفکران پیش‌سقراطی نوشته است. زمینه مورد مطالعه او فرهنگ و تاریخ یونان به طور اعم است که به صورت خاص به ادبیات یونان به ویژه ادبیات نمایشی و فلسفه پیش‌سقراطی و افلاطون توجه دارد. مقالات متعددی از ایشان در نشریات علمی و پژوهشی منتشر شده و کتاب «پولیس در اندیشه پیش‌سقراطیان» را نیز در دست انتشار دارد.

لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
مردم‌نگاری مطرودان شهری:
کودکان کار افغانستانی در تهران
به‌هدایت سپیده سالاروند
طول دوره: ۲ جلسه‌ی ۲ ساعته

www.bidar.school
@bidarschool

درس‌گفتار (آفلاین)
مردم‌نگاری مطرودان شهری:
کودکان کار افغانستانی در تهران
به‌هدایت سپیده سالاروند
طول دوره: ۲ جلسه‌ی ۲ ساعته

مردم‌نگاری را به عنوان ابزار اصلی انسان‌شناسی می‌شناسیم، اما مردم‌نگاری فراتر از یک روش تحقیق کیفی به نظر می‌رسد؛ مردم‌نگاری شکلی از رابطه با خود، دیگری و جهان است؛ راهی برای رسیدن به فهمی تطبیقی و انتقادی از شکل‎های مختلف بودن و دانستن در جهان؛ راهی برای شناخت جهان هستی از طریق شناخت افرادی که این جهان را می‌سازند.
در سال‌های اخیر کودکان کارگر نقش پررنگی در فضای شهر تهران دارند. گروه‌های مختلف با دیدگاه‌های متفاوت به سراغ آنها می‌روند؛ مدیران شهری تلاش می‌کنند «چهره‌ی شهر را از وجود آنها پاک کنند»، خیرین می‌خواهند به آنها کمک کنند و بسیاری از مردم نمی‌دانند در مواجهه با این کودکان باید چه کنند و با وجدان‌های معذب تلاش می‌کنند این کودکان را نادیده بگیرند. شاید بیش از همه کودکان زباله‌گرد در شهر به چشم بیایند؛ آنها که با کوله‌باری از زباله از سطلی به سطل دیگر می‌روند و مثل کودکان دستفروش تعاملی با شهروندان ندارند و به همین خاطر رابطه‌شان با شهروندان برمبنای شناخت نیست.
در این کارگاه دو جلسه‌ای تلاش می‎کنیم ضمن ارائه‌ی یک مردم‌نگاری‌ از کودکان کارگر افغانستانی در تهران، که چند سال پیش‌تر انجام شده است، از کودکان زباله‌گرد و رابطه‌شان با شهر صحبت کنیم. و از خلال این مثال به سراغ شکل‌های مختلف بودن در شهر، شناخت مطرودان شهری و شیوه‌ی مواجهه با آنها خواهیم رفت.
 
سپیده سالاروند پژوهشگر و دانش‌آموخته‌ی کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی از دانشگاه علم و فرهنگ است. او مردم‌نگاری کودکان کارگر افغانستانی را به عنوان پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد شروع کرد و حاصل این پژوهش در سال ۱۳۹۸ با عنوان «انگار لال شده بودم؛ یک مردم‌نگاری از کودکان کارگر افغانستانی در تهران» از سوی انتشارات خرد سرخ منتشر شد. او همچنین چندین سال در خانه‌ی کودک ناصرخسرو، وابسته به انجمن حمایت از حقوق کودکان، داوطلب بوده و فعال حقوق کودکان است. در دی‌ماه ۱۳۹۸ با همکاری سومین سمپوزیم کشوری آثار دانشجویی علوم اجتماعی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران کارگاهی را تحت عنوان «تمرین نوشتن» با تمرکز بر فرم جستار برگزار کرده است و در مجله‌ی حوالی، آبادی و سایت میدان مطالب گوناگونی از او به چاپ رسیده است. او در حال حاضر مشغول مراحل نهایی آماده‌سازی فیلم مستند «گود» است. سالاروند این فیلم را به همراه آیدین حلال‌زاده از گود زباله ساخته‌ است.

لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
جابه‌جایی در مرزهای هنر؛
تأملاتی بر تحولات «هنر معاصر»
به‌هدایت هلیا همدانی
طول دوره: ۶ جلسه‌ی ۲ ساعته

توضیح بیشتر👇
www.bidar.school
@bidarschool

درس‌گفتار (آفلاین)
جابه‌جایی در مرزهای هنر؛
تأملاتی بر تحولات «هنر معاصر»
به‌هدایت هلیا همدانی
طول دوره: ۶ جلسه‌ی ۲ ساعته

حدود دو قرن از درس‌های مشهور هِگل درباره‌ی زیبایی‌شناسی و مقوله‌ی «مرگ هنر» می‌گذرد. در سال‌های بعد از هِگل تا امروز، فیلسوفان، مورخان هنر و به طور کلی متفکران علوم انسانی بسیاری نیز از مرگِ تاریخ هنر، مرگ مؤلف و به دنبال آن از «آزادی هنر»، «بازتولید مکانیکی اثر هنری» و «تماشاگرِ رهایی یافته» نوشته اند. اما همچنان جایز است که بپرسیم مقصود از مرگ هنر چیست؟ آن هم در زمانه‌ای که به مدد شبکه‌ی جهانی می‌توانیم در جای‌جای کره‌ی زمین، فستیوال‌ها، دوسالانه‌ها، مراکز هنری و دانشگاه‌های هنر بیشماری را ردیابی کنیم. همانطور که شاهد ایم مرگ هنر به معنای پایان فعالیت هنری نبود، بلکه به جابه‌جایی‌ای بنیادین در پارادایم هنر اشاره داشت.
اکنون اگر بپذیریم که هنرمندان در هر دوره از روح زمانه‌شان الهام گرفته اند و در بسیاری موارد نیز از تجربه‌های ناب زمانه‌شان جلوتر بوده اند، مقصود از هنر معاصر چیست؟ آیا معاصریت تنها به زمان اشاره دارد یا  واژه‌ای است برای دسته‌بندیِ کلیِ هنرِ‌ امروز و به حساب آوردنِ تولیداتِ هنری در تاریخ و جغرافیاهایی که تا پیش از دوره‌ی موسوم به پست‌مدرنیسم جایی در روایت تاریخ هنرغربی نداشتند؟
این دوره قصد دارد تا برخی از کلمات کلیدی در تاریخ هنر امروز را به مدد نمایشگاه‌های هنری، پژوهش‌های هنرمندان یا گروه‌های هنری، در روایت‌های کوتاه بررسی کند. در این مسیر به مفاهیمی چون ابداع دوباره‌ی رسانه، هنر درعصر اینترنت، زمان و تجربه‌های متکثر، ادراک جهانی از هنر و تاثیرپذیری و تاثیرگذاری در مقیاس مکان(لوکال) در روایت تاریخ هنر می‌پردازیم.
 
هلیا همدانی مورخ هنر، پژوهشگر و نمایشگاه گردانی است که در تهران و رم به فعالیت می‌پردازد. او فارغ التحصیل تاریخ هنر از دانشگاه ساپینزای شهر رم و طراحی صنعتی از دانشگاه هنر تهران است. پایان‌نامه کارشناسی‌اش درباره‌ی "شهادت‌دهی با هنر" و پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد او درباره‌ی «بازخوانی زیباشناسی رابطه‌های وابسته» بود. او در حال حاضر پروژه‌ی دکتری خود را با موضوع «تاریخ‌نگاری هنر معاصر ایران» و با تمرکز بر کوشش‌های روئین پاکباز از سر می‌گذراند. هلیا همدانی برای مجلات مختلفی در ایران و ایتالیا درباره‌ی هنرهای تجسمی معاصر می‌نویسد و نمایشگاه‌گردانی مستقل است که علاوه بر برنامه‌ریزی کارنماهای انفرادی و گروهی هنرمندان از فرهنگ‌های مختلف، به طور اخص به مباحث میان فرهنگی می‌پردازد. او نخستین کیوریتورِ اقامت فرهنگی «بریج آرت»‌، در سیسیل (ایتالیا) بوده‌ و با همکاری همین مجموعه در سال ۱۳۹۷، با پروژه‌‌ی «گذر از مرزها»، در بخش جنبی دوازدهمین دوسالانه‌ی «‌مانیفستا»‌ شرکت کرده است. او همچنین عضو یک گروه پژوهشی است که در زمینه‌ی آموزشِ میان‌فرهنگی کار می‌کند و در این زمینه تا کنون دو برنامه‌ی آموزشی در دو مدرسه‌ی دولتی شهر رُم برگزار کرده است.
 
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
نگاهی به گفتمان‌های مسلط معماری؛
بررسی ریخت‌شناسانه‌ی خانه‌های تهران از دهه‌ی ۴۰ تا ۹۰
به‌هدایت نیلوفر نیکسار
طول دوره: ۲ جلسه‌ی ۲ ساعته

www.bidar.school
@bidarschool

درس‌گفتار (آفلاین)
نگاهی به گفتمان‌های مسلط معماری؛
بررسی ریخت‌شناسانه‌ی خانه‌های تهران از دهه‌ی ۴۰ تا ۹۰
به‌هدایت نیلوفر نیکسار
طول دوره: ۲ جلسه‌ی ۲ ساعته

عوامل سازنده‌ی گفتمان‌های مسلط معماری، علاوه بر نوع آموزش دانشگاهی و کارکرد رسانه‌های مرتبط، متأثر از شرایط اقتصادی-سیاسی و فرهنگی جامعه است. درواقع با مرور بده‌‌و‌بستان بین این عوامل و نیروها است که می‌شود به درکی از چرایی و چگونگی شکل ساخت‌وسازهای متعارف شهر توسط معماران رسید. اگرچه ساختمان‌های عمومی به‌صورت بارزتری این گفتمان‌ها را بازتاب می‌دهند، ولی تمرکز ما در این درس گفتار بر خانه‌های مسکونی خواهد بود؛ چرا که هم تحت تأثیر سبک زندگی مردم و هم متأثرکننده‌ی آن است و به بهترین شکل نحوه‌ی ساخت ذائقه‌ی عمومی را نشان می‌دهد. از طرف دیگر مسئله‌ی خانه و سکونت در تهران سالها است که به یکی از بزرگترین دغدغه‌های سیاسی- اقتصادي- اجتماعی تبدیل شده است و در هر دهه برای آن نسخه‌ی خاصی پیچیده می‌شود که عملاً تا به امروز ناکارآمد بوده ‌است. اکنون لااقل دو دهه است که شرایط به گونه‌ای رقم خورده که تنها می‌توان برای اقشار متوسط و بلکه مرفه جامعه کمی پا را فراتر گذاشت و در مورد چیزی بیش از سرپناه فکر کرد و عنصری تحت عنوان «خانه» را برجسته ساخت. ازاین‌رو در جریان‌شناسی گفتمان‌های معماری مسلط در چارچوب مقوله‌ی «خانه»، خواه‌ناخواه اصلی‌ترین نقش را فراز و فرود همین طبقه‌ی اجتماعی-اقتصادی ایفا می‌کند؛ فراز و فرودهای طبقه‌ی متوسط شهری که بدون تردید منصه ظهور تغییر شکل شهر و متعاقب آن مسکن شده است. بنابراین درس‌گفتار پیش رو محور تمرکز مشخصی دارد: بررسی گفتمانهای مسلط معماری و رابطه‌ی بازخوردی آن با برخی عوامل سیاسی-اجتماعی حاکم بر شهر و نقش این گفتمان‌ها در ساخت مفهوم خانه و تغییر شکل مورفولوژیک و ایدئولوژیک آن.
 
نیلوفر نیکسار در سال ۱۳۸۱ در رشته‌ی معماری از دانشگاه آزاد فارغ‌التحصیل شد و ۸ سال بعد دفتر معماری خود (استودیو دوازده) را تاسیس کرد. نیک‌سار در کنار فعالیت حرفه‌ای که موفقیت‌ها و جوایزی را برای او به همراه داشته است، بخشی از فعالیت خود را معطوف به پژوهش در روابطِ جنیست و فضا، ساز و کارهای تولید فضای معمارانه در ایران و تغییر شکل‌های مفهومی و مورفولوژیک «خانه» کرده است. بخشی از مقالات در نشریات «معماری همشهری»، «تزرو»، «هنر و معماری»، «فیلم‌خانه»، «اتوود»، «معمار» و « Metropolis M magazine » به چاپ رسیده است و بخشی دیگر در قالب پژوهش‌های جاری راه به مجلد چهار جلدی «بازخوانی شهر» (انتشارات روزبهان) خواهد برد. نیکسار همچنین پیش از این چندین تئاترِ چند-رسانه‌ای را در ایران و آلمان طراحی صحنه کرده است و مدیر هنری چند فیلم کوتاه و نیمه‌بلند تجربی بوده است. علاوه بر آن دفتر استودیو دوازده یکی از حامیان و شرکای مطالعاتیِ گروه مستقلِ «رخداد تازه مستند» است که در حوزه‌ی مطالعات شهریِ انتقادی فعالیت دارد.
 
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
بررسی تحلیلی جریان‌های موسیقی غرب در قرن بیستم؛
بارتوک و هیندمیت
به‌هدایت کارن سلاجقه
طول دوره: ۵ جلسه‌ی ۲ ساعته

توضیح بیشتر👇
@bidarschool

درس‌گفتار (آفلاین)
بررسی تحلیلی جریان‌های موسیقی غرب در قرن بیستم؛
بارتوک و هیندمیت
به‌هدایت کارن سلاجقه
طول دوره: ۵ جلسه‌ی ۲ ساعته

با رشد جوامع در اوایل قرن بیستم و افزایش تمایل انسانِ مدرن به کنترل عقلانی محیطِ خود، آهنگساز نیز به کنترلِ آگاهانه‌ی مواد و مصالح موسیقایی در فرایند پیچیده‌ی خلاقیت می‌پردازد و خواستِ بیان عواطف شخصی که در مرکز تفکر رومانتیک بود، جای خود را به بیان تناقض‌های طبیعتِ جدیدِ انسان می‌دهد، بیانی که با تغییرات دائم و پیشبینی‌ناپذیر همراه است.
تناقض میان این «طبیعت ثانوی» و «طبیعت» از دید ماکس پدیسون، به آن‌چیزی منجر می‌شود که تئودور آدورنو «جدایی میان خویش و فرم‌ها» می داند، آنچه در موسیقی آهنگسازانی چون بلا بارتوک و پاول هیندمیت خود را به شکل گسستن از اصول سنتی موسیقی در زمینه‌های گوناگون از هارمونی تا ریتم، فرم و غیره نشان می‌دهد.
با این‌همه این انفصالِ از گذشته به یکباره رخ نمی‌دهد. هیندِمیت دسته‌بندی متفاوت خود از فواصل موسیقایی -مبتنی بر تنش هارمونیک- را بر هارمونی سنتی بنا کرده و ساختارهای باروک را به کار می‌گیرد؛ همان‌طور که زبان موسیقی بارتوک ضمن تاکید بر تعریف‌های جدید، بر اساس تناسباتی چون سیستم‌های محوری، به ساختارهای ارگانیک هم‌چون موسیقی فولکلور ارجاع دارد.
 
در طی این کارگاه، مباحث نظری را به صورت اجمالی از نظر می‌گذرانیم و در ادامه مباحث موسیقایی با تکیه بر آنالیزهایی از آثار شاخص این دو آهنگساز به تفصیل بررسی می‌شوند. پیگیری مباحث نیازمند آشنایی با نت‌نویسی و تئوری موسیقی است.
 
کارن سلاجقه آهنگساز و نوازنده‌ی پیانو است. او پس از گذراندن تحصیلات معماری در دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران، در دانشگاه هنر تهران در رشته‌ی نوازندگی پیانو (زیر نظر رافائل میناسکانیان) و در کنسرواتوارِ س‌.آر.آر پاریس در رشته‌ی آهنگسازی (زیر نظر اِدیت کنَ دوشیزی و استفان دو ژراندو) تحصیل کرده است. او برنده‌ی جایزه‌ی اول تک‌نوازی و جایزه‌ی دوم آنسامبل از سومین دوسالانه‌ی نوازندگی پیانو در ۱۳۸۷ تهران بوده و سابقه‌ی اجراهای متعددی به صورت تک‌نوازی و آنسامبل، به خصوص با آنسامبل زروان، از رپرتوار موسیقی کلاسیک تا آثاری از آهنگسازان معاصر را دارد و در فستیوال‌هایی چون جشنواره‌ی فجر، فستیوال موسیقی از کلاسیک تا معاصر و فستیوال موسیقی معاصر تهران آثار گوناگونی را اجرا کرده است. همچنین کارهایی از او توسط آنسامبل‌ها و نوازندگانی در فرانسه، آلمان و ایران اجرا شده اند. سلاجقه همچنین از سال ۱۳۸۹ تجربه‌ی تدریس پیانو و مبانی آهنگسازی در آموزشگاه‌های تهران را دارد.
 
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آنلاین)
قلعه: قانون، اخلاق عمومی و تخیل جمعی در شهر نو
به‌هدایت دکتر جیران گاهان
طول دوره: ۳ جلسه‌ی ۲ ساعته

www.bidar.school
@bidarschool

درس‌گفتار (آنلاین)
قلعه: قانون، اخلاق عمومی و تخیل جمعی در شهر نو
به‌هدایت دکتر جیران گاهان
طول دوره: ۳ جلسه‌ی ۲ ساعته

این عبارت را که تاریخ را فاتحانِ آن می‌نویسند بارها شنیده‌ایم. و در جواب، سال‌هاست که تاریخ‌نگاران به دنبال فراخوانِ پیامبرمآبانه و اخلاقیِ والتر بنیامین، کارِ ناتمامِ بازنویسی گذشته را این‌بار در خلاف جریانِ قدرت در پیش گرفته اند. مهجور‌ترین اقشارِ تاریخ اما آنان‌اند که از روایاتِ ما از گذشته پاک شده‌اند. چالش این رویکردِ اخلاقی به تاریخْ محدودیتِ دسترسی است به تجربه‌ها، دغدغه‌ها و دنیای گمشده‌ی فرودستان. اگر گذشته را فاتحان آن نقل کرده‌اند، اگر به طور نظام‌مند افراد، اعمال، اشیا، و تجربه‌هایی را پوشانیده‌ یا معوج ثبت کرده‌اند، به عنوان یک تاریخ‌نگار ما چه ابزاری برای «نوشتن خلاف جریان قدرت» در دست داریم؟ چگونه به دنبال رد پای بی‌وزن‌ترین‌ روایات تاریخی بگردیم؟ در این کارگاه، ما به طور خاص بر تاریخِ نانوشته‌، کج‌نوشته، و کم‌خوانده‌ی قشری از جامعه تمرکز می‌کنیم که قانون با آن‌ها به عنوان استثنا رفتار کرده است، قشری که در آستانه‌ی فضای مشروعِ دولت تعریف شده و در میدانِ جولان و ماجراجويی‌های این «وضعیت استثنایی» بوده‌‌اند.
 
لنگرِ پژوهشی این کارگاه، تاریخ‌نگاریِ کارگران جنسیِ تهران است که پیش‌تر ساکن محله‌ی شهرنو بوده‌اند. پس از طرح چالش‌های تاریخ‌نگاری خُرد و بررسی کوتاه نظریه‌ی «وضعیت استثنایی» در حاکمیت قانونِ مدون، در جلسه‌ی اول این کارگاه، به سند‌شناسی و سندخوانیِ این محله و این قشر می‌پردازیم. در این سه جلسه، رُمان‌‌‌های پاورقی، روزنامه‌ی خاطرات، تظلم‌های شهری علیه این زنان، نوشته‌های پزشکان و روشن‌فکران در باب امراض مقاربتی، گزارش‌های پلیس شهری، جلسه‌های شهرداری، برگه‌های استنطاق، احکام دادگاه، مدارک بیمارستان‌ها و موسسات اجتماعی را با هم بازخوانی می‌کنیم. امید این‌ است که از طریق بازکردن و کاویدنِ فرآیند نوشتنِ تاریخِ محله‌ی شهرنو، شرکت‌کنندگان با روشِ تاریخ‌نگاری خُرد و امکانات، محدودیت‌ها و چالش‌های آن آشنا شوند. در عین حال، خواهیم دید که چگونه روایت‌های خُردْ امکان به چالش کشیدن و بازبینیِ روایت‌های کلان تاریخ را فراهم می‌کند.
 
دکتر جیران گاهان در حال حاضر استادیار دپارتمان تاریخ و ادیان در دانشگاه آلبرتا است. او تحصیلات خود را در مقطع دکتری در رشته‌ی مطالعات ادیان در دانشگاه تورنتو به پایان رسانید. قبل از آن دوره‌ی کارشناسی ارشد را در رشته‌ی مطالعات فرهنگیِ دانشگاه زبان‌های خارجه‌‌ی حیدرآباد سپری کرد. حوزه‌ی تخصص وی تاریخ اجتماعی و سیاسیِ ایران، میانِ دو انقلابِ مشروطه و انقلاب سال پنجاه و هفت است. پژوهش او شامل تاریخ‌نگاری خُرد و مردم‌شناسانه‌ی اقشاری ا‌ست که در حاشیه‌ی قدرت تعریف می‌شوند، اقشاری که در حافظه و تاریخ جمعی ما حضورِ ناچیزی دارند. تاکید او بر روشی است متمرکز بر سندخوانی، رویکردِ از پایین به بالا به تاریخ‌نگاریِ سیاسی، و ارتباط تنگاتنگ آن با تاریخِ اجتماعی و زندگی روزمره.
 
تاریخِ قرن اخیر ایران در سلطه‌ی روایت‌های کلانِ دولت‌مردان است و تاریخی‌ دولت‌محور. از این رو جیران گاهان در پژوهش‌هایش با جابه‌جا کردن کانون و حاشیه‌ی تاریخ، سعی بر بازنگاریِ این روایات و تمرکززدایی از دولت‌نگاریِ دولت‌محور دارد. او هم‌اکنون مشغول به پایان رساندن کتابی است پژوهشی در بابِ تاریخِ کارگران جنسیِ تهران. این کتاب با پررنگ کردن بخشی از جامعه که کم‌تر به آن پرداخته شده، سعی در ارائه‌ی روایتی نو از تاریخ شهر، قانون، و موسسات بهداشتی و خدمات اجتماعی در تهران دارد.

لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
تکرار و بازگشت گذشته از منظر روان‌کاوی:
چرا دردها، ناکامی‌ها و تجارب تلخ خود را بارها تکرار می‌کنیم؟
به‌هدایت جواد گنجی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

توضیح👇
@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار ( آفلاین)
تکرار و بازگشت گذشته از منظر روان‌کاوی:
چرا دردها، ناکامی‌ها و تجارب تلخ خود را بارها تکرار می‌کنیم؟
به‌هدایت جواد گنجی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

«تکرار» به حیات روانی ما ساختار می‌دهد، تجربه‌ی وحدت روانی را برای‌مان میسر می‌سازد و ثبات نسبی هویت ما را تضمین می‌کند. در واقع، تکرارْ ضرورتی ساختاری برای ذهن و روان ماست که اجازه می‌دهد در بطنِ جهانی سیال و پیوسته در حال تغییر از پا نیافتیم و در جریان سیالِ امورْ جای پایی کمابیش استوار بیابیم. از این حیث، تکرار می‌تواند عاملی لذت‌آفرین باشد و سبب شود ما عامدانه و آگاهانه لذاتی را که در گذشته تجربه کرده‌ایم تکرار کنیم. در این صورت، ما تابع خاطرات، یادآوری‌ها و بازنمودهایی هستیم که با ایجاد زنجیره‌ای از دلالت‌ها گذشته را نمادین و معنادار می‌کنند. اما این منطق مرزها و محدودیت‌هایی دارد که فروید خیلی زود به آن پی‌برد.
 
مسأله از جایی بغرنج و پیچیده می‌شود که تکرار از اصل لذت فراتر می‌رود و به اجبار تبدیل می‌شود. در این حالت، ما ناخواسته در دام تکرار گرفتار می‌شویم و حتی بویی از گرفتارشدن خود نمی‌بریم. به قول فروید ما طوری در دور باطل تکرار گیر می‌افتیم که احساس می‌کنیم تقدیری شوم بر زندگی ما حاکم است و قدرتی اهریمنی آزادی عمل را از ما سلب کرده است . به این ترتیب، هیچ‌گاه نمی‌توانیم نقش خویش را در این عرصه بازشناسیم. آنچه مایه‌ی شگفتی ما می‌شود «اجبار به تکرار» است؛ ما ناخواسته و ناخودآگاه تجارب، عواطف و اشتباهات مهلکی را تکرار می‌کنیم که نه تنها لذتی به بار نمی‌آورند که عمیقاً رنج‌آور و دردناک ‌اند. بدین‌سان در زندگی همواره در موقعیت‌هایی مشابه و تکراری قرار می‌گیریم و روابط‌‌مان با دیگران همواره به پیامدهایی مشابه ختم می‌شود، تو گویی زندگی‌مان طلسم شده است و هیچ عملی از جانب ما قادر به شکستن این طلسم نیست.
در این دوره نگاهی خواهیم انداخت به مسائلی از قبیل اینکه تکرار در چه شکل‌هایی نمود می‌یابد؟  آیا می‌توان «ناخودآگاه» را معادل «تکرار» گرفت؟ چرا سیمپتوم‌های ما سماجت می‌ورزند و تروماهای زندگی خویش را بارها و بارها تکرار می‌کنیم؟ خصلت اجباری این نوع تکرار از کجا می‌آید؟ آیا بیرون‌رفتن از دایره‌‌ی بسته‌ی تکرار ممکن است؟ گذشته تا چه حد بر آزادی عمل ما قید و بند می‌نهد؟ و حال و آینده‌ی ما تا چه حد به میانجی تکرار تحقق می‌یابد؟
 
جواد گنجی متولد سال ۱۳۵۶ و فارغ‌التحصیلِ جامعه‌شناسی است. عمده‌ی فعالیت‌های او بر پژوهش و ترجمه در حوزه‌ی روانکاوی و فلسفه به ویژه بر روانکاوی فرویدی-لاکانی متمرکز است. از آثار و ترجمه‌های او می‌توان به همکاری با فصلنامه ارغنون و مجموعه کتاب‌های رخداد، کتاب «گئورگ زیمل» اثر دیوید فریزبی، کتاب «جامعه‌شناسی معرفت و آگاهی‌اش؛ نقد مکتب فرانکفورت از جامعه‌شناسی معرفت»، کتاب «کین‌توزی» اثر ماکس شلر، کتاب «بازگشت امر سیاسی» اثر شانتال موف و کتاب «فلسفه‌ی پول» اثر گئورگ زیمل اشاره کرد. او در دهه‌ی گذشته و در زمینه‌ی تدریس، درسگفتارهای بسیاری را در مؤسسه‌ی پرسش ارائه کرده است.

لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
حواشی اتاق روشن
به‌هدایت دکتر حسام نقره‌چی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
حواشی اتاق روشن
به‌هدایت دکتر حسام نقره‌چی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

اتاق روشن، آخرین کتابی که رولان بارت در زندگی‌اش منتشر کرده است، از چندین منظر قابل تأمل است. بارت در اینجا عکس را به مثابه‌ی نشانه مطالعه نمی‌کند، به عنوان مورخ هنر هم با آن روبرو نمی‌شود. درواقع، دو سطح نظری متفاوت در این کتاب وجود دارد که یکی در محتوای مطالب بیان شده است و دیگری در شکل نوشتار. گویی عکس برای بارت زمینه‌ای است که به کمک آن می‌توان از بن‌بستی که نشانه در اندیشه‌‌ی او با آن روبرو است، بیرون رفت و شکل جدیدی از حضور سوبژکتیویته در متن نظری را نشان داد. در عین حال، و در ادامه‌ی همین منطق نظری، کتاب بارت، به شکل پنهان و آشکار با متون دیگری در گفتگو است: امر تصوری نوشته‌ی ژان پل سارتر، موزه‌ی تصوری اثر آندره مالرو، اثر هنری در عصر تکثیرپذیری فنی‌اش از والتر بنیامین و گفتار در روش دکارت.

در بررسی اتاق روشن باید از چند مفهوم مشهور (مثل استودیوم و پونکتوم ) که بسیار در موردشان بحث شده فراتر رفت و به ساحت مباحثات نظری بارت با اندیشمندان دیگر وارد شد، زیرا این متن ورای عکاسی به سه مسئله‌ی مهم دوران خود می‌پردازد: تلاش برای کنار گذاشتنِ سوژه‌ی دکارتی، معضل ایدئولوژیک بارت با جمع‌گرایی نشانه و مسئله‌ی نوشتار علوم انسانی.
در این دوره‌ی چهار جلسه‌ای می‌کوشیم این سه مسئله را با تکیه بر گفتگوهای درونی متن بارت با متون دیگر تشریح کنیم.

دکتر حسام نقره‌چی فارغ‌التحصیل دکتری ادبیات تطبیقی از دانشگاه سوربون نوول فرانسه است و رساله‌اش را در مورد رولان بارت و نظریه‌ی تاریخ نوشته است. در همان دانشگاه نظریه‌ی ادبی درس داده و در دبیرستان سویینه در پاریس معلم ادبیات بوده است. او به عنوان پژوهشگر با مجلات گوناگونی از جمله لیتراتور، مجله‌ی رولان بارت و مجله‌ی بلژیکی فقه‌اللغه و تاریخ همکاری کرده است. کتاب درس اثر رولان بارت و دو نمایشنامه‌ی برنیس و بریتانیکوس اثر ژان راسین به ترجمه‌ی او توسط انتشارات نیلوفر به چاپ رسیده و در حال حاضر دو اثر تألیفی، یکی در مورد نظریه‌ی ادبی و دیگری درباره‌ی رولان بارت و تاریخ در دست انتشار دارد. زمینه‌ی پژوهش او نظریه‌ی ادبی و فلسفه‌ی علوم انسانی است. او همچنین با مرکز پژوهش ادبیات تطبیقی دانشگاه سوربون نوول همکاری می‌کند.

لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
مبانی باستان‌شناسی آلترناتیو
به‌هدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۷ جلسه‌ی ۲ ساعته

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
مبانی باستان‌شناسی آلترناتیو
به‌هدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۷ جلسه‌ی ۲ ساعته

باستان‌شناسیْ نظامی است باز و انعطاف‌پذیر که پا‌ به پای مدرنیسم شکل‌گرفت و توسعه‌‌یافت؛ پس از شکل‌گیری در فرهنگ غرب وارد کشورهای خاور نزدیک شد و مانند همه‌ی پدیده‌های دنیای مدرن هنگامِ ورود به جوامع گوناگون، موضوع کشاکش در بافت سنتی آنها شد. با این سابقه تا امروز خوانش‌های قرن بیستمی باستان‌شناسی در خاور نزدیک بومی نشده‌اند و عموما متکی به گذشته‌ی دور و مقوم شکلهایی از ملی‌گرایی هستند. تا جایی که می‌توان گفت این نظام دانش در مقیاس ملی به‌ وسیله‌ی حاکمیت‌ها غالبا در راستای بازسازی هویتهای فرهنگی و ملی، به کار گرفته می‌شوند.
 
مبانی باستان‌شناسی در تاریخچه‌ی تقریبا دو سده‌ای‌اش(۲۰۲۱-۱۸۳۰) در جهان مرتب تغییر کرده‌است. همین تغییرات (که گاه بومی مناطق مختلف جهان نیز بوده‌اند) روش و روش‌شناسی‌های باستان‌شناسی را بارها دگرگون کرده‌است. در این درس‌گفتار تطور و تغییرات مبانی باستان‌شناسی در تاریخ این نظامِ درک و فهم دنیای مدرن بررسی می‌شود. این بررسی و کَند ‌و‌ کاو در پی معرفی آلترناتیوهایی برای باستان‌شناسی ملی و حاکمیتی در مجموعه علوم انسانی و اجتماعی است. مباحث زیر در ۷ جلسه ارائه خواهد شد:
 
- مقدمه و معرفی کلی محتوای درس‌گفتار
- زمان، زمان‌مندی و گاه‌نگاری در باستان‌شناسی
- ماده، مادیت و مواد فرهنگی در باستان‌شناسی
- مکان، مکان‌مندی، موقعیت و مختصات بومی در باستان‌شناسی
- انسان و بافت اجتماعی در باستان‌شناسی( باستان‌شناسی علوم انسانی و اجتماعی)
- معاصریت و تاریخیت در باستان‌شناسی ( باستان‌شناسی و علوم تاریخی)
- روش و روش‌شناسی‌ها در باستان‌شناسی‌های مختلف  
 
دکتر عمران گاراژیان متولد ۱۳۴۹ در نیشابور است. او طی سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۳۸۷ علاوه بر تحصیل در مقاطع مختلف در دانشگاه‌های تهران و تربیت مدرس، در فعالیت‌های میدانی باستان‌شناسی فعال بوده است. او از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۸ در دانشگاه‌های بوعلی همدان و نیشابور، مبانی و باستان‌شناسی پیش از تاریخ، همچنین درس‌های مرتبط با روش‌شناسی تدریس کرده است. رویکرد او به باستان‌شناسی در عمل (پژوهش‌های میدانی) و نظر (تدریس و تدوین مقالات و سخنرانی‌ها) عموما رویکردی انسان‌شناختی است. از منظر او بافتِ زنده و جامعه‌ی امروزی نقشی انکارناپذیر در بازسازی‌ها و بازخوانی‌های گذشته‌ی بلندمدت دارد و روش و روش‌شناسی عموما از دغدغه‌های تخصصی او بوده است. پروژه‌هایی مانند «قوم/باستان‌شناسی فاجعه‌ی بم پس از زلزله» با خلاقیت روشی و پژوهش‌های پیش از تاریخی شرق ایران به مثابه‌ی معرفی آثار دوره‌های ناشناخته در مناطق کمتر شناخته‌شده، در سوابق پژوهشی او دارای اهمیت هستند.
 
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار (آفلاین)
مورّخ خانه‌های ابری؛
تأملاتی در شکل و محتوای رخداد نیمایی
به‌هدایت امیر کمالی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses

درس‌گفتار ( آفلاین)
مورّخ خانه‌های ابری؛
تأملاتی در شکل و محتوای رخداد نیمایی
به‌هدایت امیر کمالی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

به نظر می‌رسد استخراج، پرداخت و به صحنه آ‌وردن یک اصل واحد و جامع در شعر نیما یوشیج که بتواند منظومه‌ی فکری او را مجموع سازد تا به امروز امری صعب و طاقت‌فرسا بوده است. بنابراین هر از گاه ما با مجموعه‌ای از آن مفاهیم یا اسلوب‌هایی مواجه می‌شویم که نهایتاً خواهیم گفت کار نیما تنها «آن» نبوده‌است. همواره کار دیگری از پسِ هر آنچه در نیما می‌یابیم سر برمی‌آورد. به راستی کار او چیست؟ شعر او که مجموعه‌ای نامنظم از سلوکهای ادبی است نهایتاً در چه نقطه‌ای کانونی می‌شود؟ می‌دانیم که این کانونی‌شدن نامی خاص دارد: شعر نیمایی؛ و درست در همین نقطهْ طیفِ نورهای تاریخی شعرْ همگرایی و واگرایی خود را آشکار می‌سازند. درست از همین نقطه است که زمینه‌ی ظهور و بلوغ نسلی از شاعران مهیا می‌شود که شعر مدرن فارسی را ساخته و پرداخته‌اند. اگر پرسش از رابطه‌ی شعر با سیاست و جامعه در اَشکال جدید هنوز واجد ارزش باشد و اگر نحوه‌ی ادای این پرسش محملی از تضارب اندیشه‌ها را بر می‌سازد، به نظر می‌رسد هیچ موقعیت توپولوژیکی مانند آنچه نیما در آن ایستاده واجد اهمیت پژوهش نباشد. با این حال او تنها یک نقطه با نام گسست نیست.
 
رابطه‌ی خاص شعر فارسی با انقلاب مشروطه، زمینه‌هایی که به شکل بنیادین به حضور صدای نو مشروعیت می‌بخشیدند، مواجهه‌ی تاریخی با شعر دیگران و آگاهانه شدن رویارویی بوطیقای فارسی با امر الاهیاتی مسائلی هستند که فارغ از آنها نمی‌شود در شعر نیما تعمق کرد.
 
در وضعیت امروز که با نگاهی آمیخته با تردید به نیروی شعر می‌نگریم و هرگاه که با شعری مواجه می‌شویم پیشاپیش به ابزارهای فهم آن عقب‌نشینی می‌کنیم، شاید بازگشت به این نقطه‌ها در سطح مطرح ساختن نام خاص «نیما» بتواند واجد معنایی همه‌جانبه باشد. بنابراین کار ما نه به دست دادن حجمی از اطلاعات درباره‌ی نیما و زمینه‌های شعر فارسی بلکه بازگشتن و از نو خواندن گره‌گاه‌ها، نقاط عزیمت و گسست و نیز برجسته ساختن موضعی خواهد بود و گشودن دریچه‌ای که از آن بتوان شعر فارسی را به جهان پیوند زد.
 
در این دوره تلاش می‌کنیم بار دیگر همراه او شویم و تکوین شعر نیمایی را از زمینه‌های اصلی و خاصی قرائت کنیم که نیما شعرش را بر آن تحمیل کرد. محورهای اصلی بحث به ترتیب زیر خواهد بود:
۱- شعر: نوشتن، گفتن یا ساختن؟ (نکات نظری در باب وضعیت درک تاریخی از فرم و محتوا در شعر فارسی)
۲- دیگری کیست؟ الگوی فربه‌ی شعر فارسی
۳- زمینه‌های اصلی تحولات ادبی در عصر مشروطه
۴- الاهیاتِ حذف و اقتصاد شعر فارسی: منطق توزیع حضور و غیاب
۵- مدرنیسم، سیاست و تاریخ در گره‌گاه شعر نیما
۶- انقلاب درونی ادبیات: یک دعوای خانوادگی
۷- رخداد و حکمت: رنسانس در گردنه‌های بادخیز
۸- سیمای مترجم بی‌ترجمه

امیر کمالی دانش‌آموخته‌ی زبان و ادبیات فارسی از دهه‌ی هشتاد کار تالیف و ترجمه در حوزه‌ی نقد ادبی و فلسفه‌‌ی انتقادی را آغاز کرد. در سال‌های پایانی دهه‌ی هشتاد در روزنامه‌های شرق، اعتماد و بهار جستارهای تالیفی و ترجمه منتشر ساخت. کتاب «ازمصائب معنا» حاصل پیگیری او در حوزه‌ی زبانشناسی انتقادی و روش فیلولوژی بود. در ادامه از منظر فلسفه‌ی انتقادی به نقد خاستگاه شعر مدرن فارسی در نیما یوشیج پرداخت که حاصلش کتاب «مانیفست خاموشان» بود. وی هم اکنون عضو هیئت نویسندگان سایت تز یازدهم است. ترجمه‌‌ی «انسان بی محتوا» از جورجو آگامبن، ترجمه‌ی مجموعه مقالاتی در باب فلسفه‌ی جستارنویسی با عنوان «سیاست جستار» و نقدی سیاسی فلسفی بر داستان‌های بهرام صادقی در هیئت کتابی با عنوان «جستارهایی در فهم بهرام صادقی» سه اثری است که وی در آستانه‌ی چاپ و انتشار دارد.

لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی

@bidarschool
@bidarcourses