درسگفتار (آفلاین)
اسپینوزاگرایی در میدان ادبیات؛
۱- توان ادبیات؛ بررسی امکانات نقد درون‌ماندگار ادبی
به‌هدایت عنایت چرزیانی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
اسپینوزاگرایی در میدان ادبیات؛
۱- توان ادبیات؛ بررسی امکانات نقد درون‌ماندگار ادبی
به‌هدایت عنایت چرزیانی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

این درس‌گفتار پیش‌درآمدی است بر یک امکان فلسفی-ادبی: امکان مواجهه با آثار ادبی بر اساس برخی از مفاهیم فلسفی اسپینوزا همچون «درون‌ماندگاری» و «قدرت». تلاش خواهیم کرد نشان دهیم چگونه این مفاهیم می‌توانند در نسبت با خوانش متون ادبی – هم از حیث تحلیلی و هم در حوزه‌ی نقد ادبی به کار بسته شوند. در این مسیر، رویکرد «ضد تفسیری» اسپینوزا از آنجا برایمان حائز اهمیت است که اجازه می‌دهد بی‌آنکه تفسیری متعال، بیرونی و مازاد نسبت به اثر ادبی اتخاذ کنیم، با بررسی سنتزهای درونی متن، در جستجوی روشی نو و درون‌ماندگار در نقد اثر ادبی گام بر داریم و سپس جایگاه ادبیات را چون پدیده‌ای توانمند که نه فقط در جهان بلکه با جهان عمل می‌کند برجسته سازیم.  
 
بی‌شک رابطه‌ی مفهوم قدرت با ادبیاتْ بنیان خود را در فلسفه‌ی اسپینوزا می‌یابد، زیرا بنابر رهیافت‌های او، هر پدیده‌ای واجد درجه‌ای از قدرت است و در نسبت‌هایی که با سایر اشیاء برقرار می‌کند و یا در مشارکتی که در فرماسیون دارد، سنخ خاصی از قدرت، اعمال و صورت‌بندی آن را ممکن می‌کند. اگر بپذیریم که ادبیات و آثار ادبی نیز از همین منطق پیروی می‌کند، می‌توان به نوعی سنخ‌شناسی درونماندگارِ قدرت در آثار ادبی پرداخت و نشان داد که یک اثر ادبی، حاوی و مولد نوعی از توان است که در مناسبات و‌ شبکه‌ی تولید و توزیع قدرت نقش ایفا می‌کند. این نقش هم می‌تواند در نسبت‌های رهایی‌بخش باشد هم در نسبت‌ها و جاگیری‌های مسدود کننده و محصور شونده. از این رو برای شناخت هر دو وجه آثار ادبی، یعنی هم وجه رهایی‌بخش ادبیات و هم وجه محصور کننده‌ی آن، مفهوم کلیدی ما «قدرت» و متدولوژی ما در تشریح این نسبت، «درون‌ماندگاری» است.

برای برجسته کردن مفاهیم درون‌ماندگاری و قدرت، کتاب اخلاق اسپینوزا (ترجمه‌ی دکتر جهانگیری)، مقاله‌ی «تنها سنت ماتریالیستی» لویی آلتوسر و سمیناری از ژیل دلوز به نام «هستی‌شناسی و اخلاق» را بازخوانی خواهیم کرد و سپس برای تبیین پیوند فلسفه‌ی اسپینوزا با ادبیات، از مقاله‌ای به نام «اسپینوزا و‌ آلتوسر، علیه هرمنوتیک: تفسیر یا مداخله‌» از وارن مونتاگ یاری می‌گیریم و امکان خوانش درون‌ماندگار متون ادبی را بررسی می‌کنیم.
 
مصداق‌های ادبی ما برای سنجش روش درون‌ماندگار نقد ادبی و وصلت مفهوم درون‌ماندگاری و توان ادبیات، از آثار ادبیات معاصر فارسی(شعر، داستان و نمایشنامه) بر می‌خیزد. تلاش می‌کنیم با تکیه بر این مصداق‌ها  تبیین کنیم که «نشان‌گرهای متنی»، عناصر «فرمی و محتوایی» در چه نسبت‌هایی با قدرت قرار می‌گیرند و این نسبت‌ها چه توانی را آزاد یا مسدود می‌کنند. مباحث این دوره‌ امکان می‌دهد تا در ادامه به شکلی دقیق‌تر متون ادبی را در نسبتی که با قدرت‌های سیاسی و اجتماعی و ماشین‌های اجتماعی برقرار می‌کنند مورد خوانش و حتی ارزیابی اخلاقی و ... قرار دهیم.

عنایت چرزیانی پژوهشگر ادبیات و فلسفه، متولد اسفند ۱۳۷۰ تاکنون چندین دوره‌ی فلسفی و ادبی، پیرامون فلسفه‌ی لویی آلتوسر، ژیل دلوز و میشل فوکو در مؤسسات و دانشگاه‌های کشور برگزار کرده است. سابقه‌ی برگزاری کارگاه‌های مختلف ادبی و انتشار چندین مقاله از وی پیرامون فلسفه‌ی اسپینوزا، دلوز و آلتوسر در نشریه‌های مختلف کشور از جمله مروارید،  آپاراتوس و جنگ هنر مس و... از جمله فعالیت‌های اوست و چندین سخنرانی و مصاحبه نیز پیرامون شعر نو فارسی در همایش‌های مختلف و در سطح کشور داشته است. از تألیفات وی: جامعه‌شناسی بدن زن در شعر فارسی، ارزیابی اخلاقی شعر معاصر فارسی و اسپینوزاگرایی در میدان ادبیات و بررسی چند نمایشنامه از عباس نعلبندیان و بهمن فرسی و مقاله‌ی سمپتوم‌شناسی بالینی صادق هدایت است. او هم‌اکنون کتابی را تحت عنوان بوف کور به روایتی دیگر (یک آزمون‌گری با فلسفه‌ی ژیل دلوز) در دست چاپ دارد. 

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

کارگاه (آفلاین)
هنر و نقشه‌نگاری انتقادی
به‌هدایت مونا محققی
طول دوره: ۵ جلسه‌ی ۲ ساعته

@bidarschool
@bidarcourses

کارگاه (آفلاین)
هنر و نقشه‌نگاری انتقادی
به‌هدایت مونا محققی
طول دوره: ۵ جلسه‌ی ۲ ساعته

نقشه‌نگاری یا قلمرونگاری از ابتدای پیدایش، برخلاف ادعای خنثی‌بودن، همواره به تقویت و تکرار الگوهای مسلط بر جامعه پرداخته و به حذف اقلیت‌ها از چشم‌انداز جامعه و تعیین سلسله‌مراتب طبقاتی، نژادی و غیره تمایل داشته است. در دهه‌های اخیر شاهدیم که علاوه بر  پژوهش‌گران و کنش‌گران اجتماعی، برخی هنرمندان نیز نسبت به مسائل مربوط به بازنمایی فضا به آگاهی و راهبردهای ویژه‌ای رسیده‌اند و با به پرسش کشیدن نقشه‌نگاری و پیوند آن با تاریخ و قدرت، تلاش‌ کرده‌اند رویکردهایی انتقادی ارائه کنند و در قالب کنش‌های هنری خود، تجربه‌هایی بدیل از نا‌مکان‌های شهری، فضاهای مرزی، حاشیه‌های استعمارزده و غیره ارائه دهند.  
 
در این کارگاه ضمن طرح مباحث نظری و بازخوانی برخی متون، آثار برخی هنرمندان معاصر را که بر نقشه‌نگاری انتقادی تمرکز دارند، مطالعه می‌کنیم. همچنین از مخاطبین دوره انتظار داریم با مشارکت در تمرین‌های هر جلسه، از طریق خلق انواع نقشه‌نگاری‌های جایگزین، هر بار روشی را در تجربه‌ی بازنمایی و بازتولید فضا در زندگی روزمره طراحی و تولید کنند. 

جلسه‌ی نخست: نقشه و حقیقت
ارائه تعریفی بدیل از نقشه‌نگاری معاصر به عنوان زبانی میان‌رشته‌ای/  پرسش از نقشه‌نگاری در مقام ابزاری موثق برای بازنمایی و بازتولید جهان/ نقشه‌نگاری، تاریخ و قدرت: کنترل و مداخله در تصویر جهان با بازخوانی مقاله‌ی «ساختارشکنی نقشه» از جان برایان هارلی و با نگاهی به کتاب «چگونه با نقشه دروغ بگوییم» نوشته‌ی مارک مومونیه/  هنر و نقشه‌نگاری انتقادی: بررسی شماری از آثار هنری معاصر  

جلسه‌ی دوم: پرسه‌زنی چون شیوه‌ای از زندگی
نگاهی گذرا به مفهوم پرسه‌زنی به مثابه روش ادراک، خوانش تفسیری و مشارکت منتقدانه: بودلر، بنیامین، دادائیست‌ها، سورئالیست‌ها و سیچوئیشنسیت‌ها / میشل دوسرتو: از بازفعال کردن فضا تا بازنویسی شهر/ فضای جایگزین: تجربه‌ی پیاده‌روی و گم شدن در شهر/ زیبایی‌شناسی گام‌ها: بررسی آثار برخی هنرمندان معاصر/ تمرین:‌ تجربه‌ی پیاده‌روی به روش سیچوئیشنسیت‌ها با هدف تغییر فعالانه‌ی فضا
 
جلسه‌ی سوم: موانع حضور در شهر
تخظی از نظم فضا و سیستم نظارت: بازخوانی مقاله‌ی «راه رفتن با ریتم» از تیم ادِنسور/ پیکربندی مجدد شهر: بازخوانی مقاله‌ی «شهرهای اشغال‌شده» از مارک مَک/ بازخوانی مقاله‌ی «قدم زدن در میان خرابه‌ها» از جو.لی. ورگونست و تیم اینگولد/ بررسی کارهای گروه هنری استاکر/ بازخوانی مقاله‌ی «ردپای شبح‌آلود: صداها، خاطرات و راه رفتن در شهر» از دیوید پیندِر/ نگاهی به رسانه‌ی پیاده‌روی صوتی(audio walk) با بررسی کارهای برخی هنرمندان معاصر / تمرین: تولید یک تور پیاده‌روی صوتی با روایتی غیرخطی از فضا
 
جلسه‌ی چهارم: مرزها و مهاجرت
نقشه‌ها و مرزها چون محصولات ساز و کارهای محیط مصنوع/ نقشه به مثابه ابزار نظارت بر قلمرو و مشروعیت‌بخشی به روابط قدرت/ دولت و نفوذپذیری مرزها: تکنولوژی هوشمند و محدودیت در جابه‌جایی/ نگاهی به تجربه‌ی مهاجر: گذر از ساختارهای طرد و شمول / بررسی برخی کارهای هنرمندان کنش‌گر / تمرین: تولید یک نقشه‌ که بتواند یک فضا را به دو شکل نمایش دهد: یکی مطابق با بازنمایی غالب و دیدگاه رسمی و دیگری نگاه نخست را به چالش بکشد.
 
جلسه‌ی پنجم: جمع‌بندی و بررسی تمرین‌های عملی
 
مونا محققی متولد ۱۳۶۰ در تهران و ساکن ایتالیاست. او فارغ‌التحصیل رشته‌ی ریاضی از دانشگاه تهران است و کارشناسی ارشد خود را در رشته‌ی هنرهای بصری و رسانه‌های جدید از دانشکده‌ی هنرهای زیبای فلورانس و مادرید، و در رشته‌ی هنر از دانشگاه گُلد اسمیت لندن دریافت کرده است. او به طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها از جمله چیدمان، ویدئو، اجرا، عکاسی،‌ طراحی و پروژه‌های مشارکتی و آموزشی می‌پردازد و در پروژه‌های هنری خود به مسائلی چون مهاجرت، استعمار، مناقشه، درگیری و بی‌ثباتی و همچنین به مفاهیمی چون هویت، حافظه و ادراک زمان و مکان تمرکز دارد. 

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
انتظام مُدال دستگاه: امکانی بالقوه در موسیقی کلاسیک ایرانی
به‌هدایت سینا صنایعی
طول دوره: ۳ جلسه‌ی ۲ ساعته

@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
انتظام مُدال دستگاه: امکانی بالقوه در موسیقی کلاسیک ایرانی
به‌هدایت سینا صنایعی
طول دوره: ۳ جلسه‌ی ۲ ساعته

منطقِ دستگاه از زمان پیدایش تا امروز، همواره دربردارنده‌ی انتظامی مُدال از یک سطح زیرایی بم به سطحی زیرتر بوده است. این انتظام همواره توسط مفهوم «فرود» به موجودیّت مُدال «درآمد» در سطحِ زیرایی مبنای دستگاه بازمی‌گردد تا مفهوم چرخه‌ای بودن دستگاه عینیّت یابد. نکته‌ی حائز اهمّیت در این انتظام‌های مُدال این است که برخی موجودیّت‌های مُدال در دستگاه‌های مختلف با اسامی یکسان و گاهی هم متفاوت ظاهر می‌شوند. بنابراین ممکن است یک موجودیّت یکتا نسبت به سطحِ زیرایی مبنای دستگاه‌های مربوطه در سطوحِ زیرایی متفاوتی ظاهر شود. از طرفی ماهیّت صوتی موجودیّت‌های پیشین و پسین یک مُد و همچنین کوکِ مبنای دستگاه (البته در روایات سازی و نه آوازی) بر نمودِ صوتی آن مُد مؤثّر است.

در نتیجه به نظر می‌رسد یک موجودیّت مُدال در حضور‌های مختلف درون انتظامِ دستگاه‌های متفاوت، در لایه‌های بیرونی خود به نوعی انطباقات لحنی دچار ‌شود. علاوه بر این باتوجه ‌به مفهوم امروزی «آواز» در موسیقی کلاسیکِ ایران به‌عنوان موجودیّت مُدال مشتق‌شده از یک دستگاه، اجرای مستقل یک مُد خارج از انتظامِ دستگاه، و بدون حضور موجودیّت‌های پیشین و پسین و همچنین مفهومِ «فرود»، نمودی متفاوت خواهد داشت. کارگاه حاضر درصدد است با تفصیل و تدقیق مطالبی که پیش‌تر توسط نگارنده در مقاله‌ای با عنوان «انتظامِ مُدالِ دستگاه و تأثیر آن بر نمودِ موجودیّت‌های مُدال و امکان گسترش کارگان» منتشر شده است، این موضوع را همراه با ارائه‌ی نمونه‌های بیشتر برای علاقه‌مندان به موسیقی‌شناسی و پژوهش در موسیقی کلاسیک ایرانی شرح دهد.

جلسه‌ی ۱:
در جلسه‌ی اول علاوه بر بیان موضوع و مسئله‌ی کارگاه، به مطالعه و مرور انتقادی مفاهیم بنیادین موسیقی کلاسیک ایرانی که زیرساخت اصلی مباحث جلسات را شکل می‌دهند، خواهیم پرداخت. در این راستا تدقیق و تنویر مفاهیمی چون «سلول‌های نغمگی»، «لحن»، «مُد» و طرح کلی منطق «دستگاه» در دستور کار خواهند بود. همچنین مرور تاریخی تعاریف «آواز» و «گوشه» از عناوین مورد بحث این جلسه خواهد بود.

جلسه‌ی ۲:
در این جلسه مشخصاً به موضوع اصلی کارگاه وارد می‌شویم. به‌این‌ترتیب در راستای ارائه‌ی یک مُدل، مفهوم انتظام مُدال از سطح خُرد تا کلان و همچنین نسبیت موجود در منطق دستگاه را مورد مطالعه قرار خواهیم داد. نقش عناوین و نام‌گذاری‌ها در موسیقی کلاسیک ایرانی و تأثیرات نواک بر ادراک موسیقایی از مباحث این جلسه خواهد بود.

جلسه‌ی ۳:
در جلسه‌ی آخر کارگاه، نمونه‌هایی را به‌عنوان مصادیق مباحث نظری جلسات پیشین، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار می‌دهیم. در پایان به‌عنوان جمع‌بندی و نیل به کلان‌ساختاری در موسیقی کلاسیک ایرانی، وجوه معنادار انتظام دستگاه را تبیین خواهیم کرد.
 
سینا صنایعی (تهران ۱۳۷۴) موسیقی‌شناس، سه‌تارنواز و پژوهش‌گر موسیقی کلاسیک ایرانی است. او دانش‌آموخته‌ی موسیقی‌شناسی از دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد است. عمده‌ی فعالیت‌های او بر ویژگی‌های ساختاری و امکانات بالقوه‌ی موسیقی کلاسیک ایرانی متمرکز بوده و در این راستا مقالاتی به زبان فارسی و انگلیسی به چاپ رسانده است. به عنوان مهم‌ترین عناوین می‌توان به «انتظامِ مُدالِ دستگاه و تأثیر آن بر نمودِ موجودیّت‌های مُدال و امکان گسترش کارگان»، «واکاوی امکانات بالقوّه و بالفعلِ هم‌آمیزی مُدال برای گسترش کارگان موسیقی کلاسیک ایرانی» و «مفهوم ملودیک سِیر در موسیقی کلاسیک ایرانی» اشاره کرد که مورد آخر به زبان انگلیسی و در نشریه‌ی موسیقی‌شناسی راست به سردبیری پروفسور والتر فلدمن منتشر شده است. همچنین او تا به امروز دوره‌های متعددی تحت عنوان «درک و دریافت موسیقی کلاسیک ایرانی» برگزار کرده است.

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

کارگاه حضوری
کارگاه عملی آشنایی با «نظام ژوکر آگوستو بوآل»
به‌هدایت حمزه عالی‌پیام
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته
روزهای دوشنبه: ۱۶ تا ۲۰
شروع دوره از ۱۷ مهر‌ماه

@bidarschool
@bidarcourses

کارگاه حضوری
کارگاه عملی آشنایی با «نظام ژوکر آگوستو بوآل»
به‌هدایت حمزه عالی‌پیام
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته
روزهای دوشنبه: ۱۶ تا ۲۰
شروع دوره از ۱۷ مهر‌ماه

«نظام ژوکر» را آگوستو بوآل در کتاب «تئاتر مردم ستم‌دیده» تشریح کرد. دستگاهی تئاتری که در نتیجه‌ی تلاش‌های گروه تئاتر «آرنا سائوپائولو»، و در همکاری با پروژه‌ی سوادآموزی پائولو فریره، شکل گرفت و پرورش یافت. این نظام تئاتری پاسخی بود به نیازهای زیبایی‌شناسانه و اقتصادی این گروه در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی‌شان. آنها تئاتری می‌خواستند که نه تنها واقعیت را نشان دهد، بلکه آن را تغییر دهد. در این تئاتر همه چیز تغییر می‌کند. قهرمان و دیوار چهارم از صحنه‌ی تئاتر حذف می‌شوند تا مردم وارد صحنه شوند و نقش شخصیت اول تئاتر را بازی کنند.
 
در این تئاتر  ژوکر تلاش می‌کند ابزار تولید تئاتر را در اختیار مردم بگذارد و به آنها امکان ‌دهد زبان جدیدی برای بیان و تجربه کشف کنند. «نظام ژوکر» اصالت‌گرا و هدف‌گرا نیست، بلکه دستگاهی انعطاف‌پذیر است که در آن «هر کسی می تواند تئاتر اجرا کند، حتی بازیگران. و تئاتر می تواند در همه جا اجرا شود، حتی در  سالن تئاتر». از طرفی بر خلاف تئاتر ارسطویی که در آن تماشاگر قدرت تصمیم‌گیری و عمل را به شخصیت تئاتری واگذار می‌کند تا شخصیت به جای او زندگی کند، در «تئاتر مردم ستم‌دیده» تماشاگر هیچ قدرتی را به شخصیت واگذار نمی‌کند و برعکس، خود نقش اول تئاتر را بر عهده دارد و باید عمل تئاتری را دگرگون کند، تغییرات را پیشنهاد کند، راه‌حل‌هایش را امتحان کند و در یک کلام برای عمل واقعی آماده شود.
 
در «تئاتر مردم ستم‌دیده» پیوسته رابطه‌ا‌ی هم‌آوایی برقرار است که از راه تحلیل و تفسیر جمعی تکرار می‌شود. اگر می‌توانستیم اخلاق و اندیشه را از هم جدا کنیم، شخصیت در جایگاه اخلاق قرار داشت و ژوکر در جایگاه اندیشه. کار ژوکر برش در تداوم عمل تئاتری است برای تحلیل و تفسیر کردن. ژوکر مانند هم‌سرایان، راوی یا قصه‌گو، نماینده‌ی نویسنده است، اما بر خلاف هم‌سرایان همسایه‌ی تماشاگران است. مانند نویسنده تمام جزییات و تاریخچه‌ی نمایشنامه را می‌داند و از احساسات نویسنده و تنظیم‌کننده‌ی نمایشنامه آگاه است. تمام امکانات تئاتر در اختیار اوست، همیشه در صحنه حضور دارد و به شکل‌های گوناگون ظاهر می‌شود و تمام قواعد و قوانین لازم را به تماشابازیگران توضیح می‌دهد.

ژوکر همواره باید بر پایه‌ی پرسش و پاسخ به شیوه‌ی سقراط کار را پیش ببرد و از ارزش‌گذاری پرهیز کند. ژوکر به تماشابازیگران کمک می‌کند تا در جایگاه شخصیت و بر پایه‌ی تجربه‌هایشان، تصویری واقعی و ملموس از زندگی ارائه کنند و نقش خودشان را بازی کنند چرا که این خود آنها هستند که با خود رابطه‌ی هم‌آوایی برقرار می‌کنند، و خود عمل‌کننده و خود مشاهده‌گرند: شخصیت هرگز از مقام یک انسان فراتر نمی‌رود. 

در جلسات این کارگاه به همراه شرکت‌کنندگان تلاش می‌کنیم تا در عمل نقش ژوکر را بشناسیم، با ابزار کار و امکانات‌اش آشنا شویم و ژوکر بودن را تمرین کنیم. هر روز با بازی‌های پویا شروع می‌کنیم، سپس شرکت‌کنندگان دو گروه تشکیل می‌دهند و هر گروه از میان خود ژوکر و موضوع کارش را مشخص می‌کند، نمایش موقعیت را می‌سازد و سپس وارد شورا می‌شویم تا روند کار را بررسی کنیم. همه‌ی علاقه‌مندان به تئاتر به‌ویژه معلمان، تسهیل‌گران و درمانگران می‌توانند در این کارگاه شرکت کنند.
 
حمزه عالی‌پیام، پژوهشگر و ژوکر تئاتر مردم ستمدیده، متولد مرداد ۱۳۶۵ در تهران است. پس از  دریافت دیپلم سینما از هنرستان پیام معاصر، در رشته‌ی کارگردانی تئاتر در دانشگاه سوره تحصیل کرد. از سال ۱۳۹۲ به همراه گروه تئاتر شورا چندین کارگاه آموزش تئاتر مردم ستمدیده با کودکان کار و خیابان، زنان مهاجر و جنگ‌زده، کودکان و نوجوانان، فعالین و مددکاران اجتماعی و معلمان برگزار کرده است. او تا به امروز بیش از صد اجرا با تکنیک‌های مختلف تئاتر مردم ستمدیده در مکان‌های مختلف از جمله پارک‌، رستوران، کافه، آسانسور، اتوبوس، مترو، مدرسه، مهدکودک، دانشگاه، خیابان، کانون شهرزیبا، پاساژ، گاراژ مکانیکی و غیره داشته است.

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
فلسفه و انقلاب؛
بازخوانی کتاب جشن ماتم، هگل و انقلاب فرانسه از ربکا کامِی
به‌هدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۸ جلسه‌ی ۲ ساعته

توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
فلسفه و انقلاب؛
بازخوانی کتاب جشن ماتم، هگل و انقلاب فرانسه از ربکا کامِی
به‌هدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۸ جلسه‌ی ۲ ساعته
 
در درسگفتار پیش رو به بازخوانی کتاب جشن ماتم، هگل و انقلاب فرانسه نوشته‌ی‌ ربکا کامِی می‌پردازیم و پیرو رویکرد نویسنده، هدف‌مان نه معرفی فلسفه‌ی هگل، بلکه برجسته کردن رابطه‌ی تنگاتنگ فلسفه با بستر تاریخی رخدادهای اجتماعی و سیاسی زمانه‌اش است. کامِی در روایت خود از واکنش تفکر ایده‌آلیسم آلمانی به رویداد انقلاب فرانسه، بیش از هر چیز امکان می‌دهد تا تجربه‌ی فلسفه را آنگونه که بدیو توضیح می‌دهد در «اندیشیدن به روابط میان حقایق یک دوره‌ی تاریخی خاص و امکان ظهور هم‌زمان آنها» ببینیم تا بتوان از لابه‌لای بحث‌های فلسفی درباره‌ی پیچیدگی‌ها، تنوع ایده‌ها و برخوردهای گوناگون با یک تحول اجتماعی چون انقلاب فرانسه، به درک غنی‌تری از کلیت تفکر مدرن، از فلسفه و علوم اجتماعی گرفته تا مارکسیسم، روان‌کاوی و غیره دست پیدا کرد.
  
کامِی نیز چون آدورنو با تأکید بر گسست‌ها و به روش دیالکتیک منفی، مضمون و بازنمایی را جدا نمی‌کند و در متن پر پیچ و خم کتاب و با زبانی بُرنده، همواره فرم را چون رسوبی از محتوا در نظر می‌گیرد و تلاش می‌کند با تکیه بر تحلیل پدیده‌ی هگل/انقلاب، حرکت به سمت ساختن یا ارائه‌ی صورت‌بندی جدیدی از برخی مفاهیم یا ایده‌ها را ممکن سازد: سوژگی، تاریخ، سنت، انقلاب، سیاست و مدرنیته.

مراد فرهادپور متولد  تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دهه‌ی شصت به این‌سو متون گوناگونی را در حوزه‌ی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه‌ نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب ‌کتاب‌‌ چون عقل افسرده، ۱۳۷۸،  بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پاره‌های فکر، ۱۳۸۸ به رشته‌ی تحریر در آورده است. او همچنین از دهه‌ی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریان‌های انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفورت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریان‌ساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

کارگاه (آنلاین)
از ایده تا مقاله
به‌هدایت لیلا پاپلی یزدی
طول دوره: ۳ جلسه‌ی ۲ ساعته
روزهای پنج‌شنبه: ۱۷ تا ۱۹
شروع دوره از ۴ آبان‌ماه

@bidarschool
@bidarcourses

کارگاه (آنلاین)
از ایده تا مقاله
به‌هدایت لیلا پاپلی یزدی
طول دوره: ۳ جلسه‌ی ۲ ساعته
روزهای پنج‌شنبه: ۱۷ تا ۱۹
شروع دوره از ۴ آبان‌ماه

همه‌ی آنهایی که می‌نویسند یا سعی کرده‌اند بنویسند گاه با این تجربه مواجه شده‌‌اند که ایده‌شان به کلمه ترجمه نمی‌شود. گاه این فرایند چنان سخت و ناممکن به نظر می‌رسد که «ایده» به کناری نهاده شده و به تدریج فراموش می‌شود. در این کارگاه قرار است با همین «ایده‌های» نصفه و نیمه نوشته شده سر و کله بزنیم و تلاش کنیم آنها را به یادداشت، مقاله، گزارش یا بخشی از یک کتاب تبدیل کنیم.
 
کارگاه «از ایده تا مقاله» برای دانشجویان دوره‌های تحصیلات تکمیلی در رشته‌های علوم ‌انسانی و علوم ‌اجتماعی مناسب است. روند کار چنین است که پیش از حضور در اولین جلسه، بخش‌های نوشته شده از ایده‌ی خود را با مدرس به اشتراک خواهند گذاشت و اگر ایده هنوز نوشته نشده است، یک یا دو پاراگراف کوتاه در مورد آن نوشته و ارسال خواهند کرد. سپس در طی جلسات دوره، نوشته‌ی اولیه‌ی هر شرکت‌کننده بررسی می‌شود و پس از طی پیشبرد نگارش و نهایی کردن متن، روش‌های‌ ممکن برای ارائه‌ و احتمالا انتشار آن به بحث گذاشته خواهد شد.

لیلا پاپلی یزدی متولد ۱۳۵۷ و دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی باستان‌شناسی است. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه تهران و با ارائه‌ی پایان‌نامه‌ای در مورد باستان‌شناسیِ معاصرِ زلزله‌ی بم دریافت کرده است. علاقه‌مندی او باستان‌شناسی معاصر، کشمکش، پسااستعمار و مطالعاتِ جنسیت است. او هم‌کنون پژوهشگرِ گروهِ مطالعاتِ تاریخی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد است و مقالات متعددی در موضوعِ باستان‌شناسیِ معاصر منتشر کرده است، از جمله کتابهای او به فارسی بم، بودن یا نبودن، مادیتهای معاصر: باستان‌شناسی گذشته‌ی نزدیک/معاصر، و باستان‌شناسی سیاست‌های جنسی و جنسیتی در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی قابل ذکر است.

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
پرسش از هستی‌شناسی در اندیشه‌ی ژیل دلوز
به‌هدایت پریسا شکورزاده
طول دوره: ۸ جلسه‌ی ۲ ساعته

@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
پرسش از هستی‌شناسی در اندیشه‌ی ژیل دلوز
به‌هدایت پریسا شکورزاده
طول دوره: ۸ جلسه‌ی ۲ ساعته

«تاکنون فقط یک گزاره‌ی هستی‌شناسی قابل قبول در تاریخ فلسفه وجود داشته است: وجود مشترک معنوی است». مراد دلوز از این جمله چیست؟ گزاره‌ی هستی‌شناسی دلوز چگونه وجود و تفاوت را تبیین می‌کند؟ هستی‌شناسی گزاره‌ای دلوز به چه معناست؟ دلوز سه مرحله را در بسط اشتراک معنوی در تاریخ فلسفه شناسایی می‌کند که از دانز اسکوتوس آغاز می‌شود و به اسپینوزا و سپس به نیچه می‌رسد. او با این هستی‌شناسی مشترک معنوی گام به گام پیش می‌رود تا اشتراک معنوی را به سرانجام مورد نظر خود، یعنی هستی‌شناسی تفاوت برساند و چگونگی فردیت‌یابی موجودات را صورت‌بندی کند.
 
اشتراک معنوی وجود ناچار است به پرسش تمایز و تفرّد موجودات یا این که «چه چیز فرد را فرد می‌سازد؟» پاسخ دهد و دلوز نیز در پی تبیین شرایط تکوین امر واقعی، یعنی این فرد و موجود انضمامی در این‌جا و اکنون است. بدین ترتیب، هستی‌شناسی تفرّد که مرتبط با نظریه‌ی اشتراک معنوی وجود است، جای خود را به هستی‌شناسی فردشدگی و فرایند فردیت‌یابی می‌دهد که در نسبت با هستی‌شناسی رخداد است. اما سخن دلوز را به‌گونه‌ای دیگر نیز می‌توان تفسیر کرد: هستی‌شناسی گزاره‌ای است و هر گزاره بیانگر یک رخداد-معنا است، پس  هستی‌شناسی بیانگر رخدادها یا معناهاست و از آنجا که این گزاره‌ی هستی‌شناسانه در اصل فقط یک هستی را بیان می‌کند (اشتراک معنوی وجود)، هستی عبارت است از معناهایی که بیان می‌شوند. در این دوره به اشتراک معنوی وجود و مسئله‌ی فردیت، گزاره‌ی هستی‌شناسی و اشتراک معنوی تفاوت، هستی‌شناسی تفاوت و هستی‌شناسی معنا می‌پردازیم و به این پرسش پاسخ می‌دهیم که اساساً در اندیشه‌ی دلوز با هستی‌شناسی مواجهیم یا منطق؟

پریسا شکورزاده متولد ۱۳۶۴، دانش‌آموخته‌ی دکتری فلسفه‌ی معاصر است. موضوع تز دکتری او «زبان، منطق و هستی‌شناسی در اندیشه‌ی ژیل دلوز» بوده و تز ارشد خود را درباره‌ی سوژه‌ی سیاسی در اندیشه‌ی پسامارکسیستی نوشته است. او در دوره‌ی حضور در دانشگاه به تدریس فلسفه‌ی معاصر و فلسفه‌ی مدرن پرداخته و مقالات پژوهشی متعددی در حوزه‌ی فلسفه و فلسفه‌ی سیاسی منتشر کرده است. علایق پژوهشی او شامل فلسفه‌ی ژیل دلوز، مارکسیسم، پسامارکسیسم، فمینیسمِ بازتولید اجتماعی و نظریه‌ی سوژه‌ی سیاسی است. همچنین، علاوه‌بر ترجمه‌ی کتاب سوژه‌ی سیاسی در اندیشه‌ی پسامارکسیستی (الیور هریسون)، و مقالات مختلف منتشرشده، کتاب‌های جهت‌یابی در اندیشه و عمل (ایمانوئل کانت)، دموکراسی شورایی، به سوی سیاست سوسیال دموکراسی (جیمز مالدون)، آثاری از ژیل دلوز و مجموعه‌ کتاب‌هایی با عنوان بدیل سیاسی ترجمه‌هایی هستند که وی در دست انتشار دارد.

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
درآمدی بر مطالعات فرهنگی نفت
به‌هدایت رویا خوش‌نویس
طول دوره: ۳ جلسه‌ی ۲ ساعته

@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
درآمدی بر مطالعات فرهنگی نفت
به‌هدایت رویا خوش‌نویس
طول دوره: ۳ جلسه‌ی ۲ ساعته

مطالعات فرهنگی نفت، اصطلاحی جدید در رشته‌ی مطالعات فرهنگی است که به نوبه‌ی خود یکی از بینارشته‌ای‌ترین شاخه‌های هنر و علوم انسانی به حساب می‌آید. مطالعات فرهنگی نفت، به نقش نفت به عنوان یک ماده و یک مفهوم، در مقام مهمترین منبع انرژی، در زندگی مدرن و تأثیر آن بر زندگی روزمره می‌پردازد. این رشته در ابتدا با تکیه بر نقد تاریخ نفت از دل نقد ادبی برآمد و سپس در میان تخصص‌های گسترده‌ی دیگری از جمله عکاسی، نقاشی، زبان‌شناسی، مردم‌شناسی و قوم‌شناسی جای گرفت. علاوه بر این، مطالعات فرهنگی نفت به دنبال توضیح تأثیرات سیاسی و اجتماعی نفت در دنیای امروز و همچنین به دنبال یافتن راهی برای جایگزینی این سوخت با انرژی‌های تجدیدپذیر است.

مطالعات فرهنگی نفت امکان می‌دهد تا به درک عمیق‌تری از نقش سوخت‌های فسیلی در جهان امروز برسیم و دریابیم که با گذار از دوران جادویی بهره‌وری از این سوخت، اکنون خسرانی که این ماده به زندگی تحمیل می‌کند پیشی گرفته است و می‌بایست همگام با دنیا در پی یافتن مدلی برای زندگی بدون سوخت فسیلی باشیم. در این دوره نه تنها از زوایای گوناگون با نفت چون ماده‌ای تعیین‌کننده و تغییردهنده آشنا می‌شویم، بلکه تأثیر تاریخی آن بر زندگی جمعی و همچنین تأثیر روانی آن بر زندگی شخصی‌مان را نیز بررسی می‌کنیم و خواهیم دید چگونه نفت که تعیین‌کنند‌ه‌ی قدرت کشورها و شاخ و شانه‌ کشیدن‌های سیاسی است، هم‌زمان می‌تواند به وجود آورنده و از بین‌ برنده، شکل‌دهنده‌ی انسان مدرن امروزی و از بین برنده‌ی طبیعت و محیط زیست به طور گسترده باشد.

همچنین در این دوره ادبیات و هنر مدرن ایران را چون بستری می‌نگریم که هم به واسطه‌ی فضای فرهنگی اجتماعی نفت در ایران و جهان شکل گرفته و هم به این فضای فرهنگی اجتماعی شکل داده است. در این دوره برخی تولیدات ادبی دوران متأخر را که با فضای تاریخی و اجتماعی نفت در هم آمیخته‌‌اند و در اشکال مختلف، در موضوع و در فرم، از آسیب‌های محیط‌زیستی سوخت‌های فسیلی متأثرند از نظر می‌گذرانیم. جلسه‌ی آخر به کارگاه داستان‌نویسی خواهد گذشت و در آن تلاش می‌کنیم  فضای آخرالزمانی جهان پس از نفت را در دنیای داستان و داستان‌نویسی تجربه کنیم و به تحلیل آن بپردازیم.

جلسه‌ی اول:
۱-مطالعات فرهنگی نفت چیست؟ تاریخچه پتروکالچر و مطالعات فرهنگی نفت
۲-شرکتهای نفتی در مناطق بومی
۳-سبز شویی چیست؟
۴-شاخه‌های مختلف مطالعات فرهنگی نفت
۵-داستان‌خوانی: نفت و آب

جلسه‌ی دوم:
۱-سوژه: نفت
۲-نفت و هنر
۳-جادوی نفت در ادبیات ایران و جهان
۴-نفت و تجربه‌ی شکست خورده
۵-مطالعات نفت: استارت‌آپ‌ها و فضای پژوهشی

جلسه‌ی سوم:
۱-کارگاه داستان‌نویسی نفت: تصور دنیای پس از نفت
 
رویا خوشنویس، نویسنده و پژوهشگر مطالعات فرهنگی در حوزه‌ی نفت و انرژی و فارغ التحصیل دوره‌ی دکترا از مدرسه مطالعات فرهنگی دانشگاه آمستردام است. او همچنین تحصیلات خود را در رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه الزهرا، مدرسه‌ی مطالعات عربی دمشق، ادبیات انگلیسی دانشگاه مالایا  و مطالعات خاورمیانه از دانشگاه لایدن در هلند به پایان رسانده است. بستر کاری و پژوهشی او همواره ادبیات به خصوص ادبیات داستانی و روایت‌گری متعهد بوده است. او فعالیت رسانه‌ای خود را با ترجمه و یادداشت از اوایل دهه‌ی هشتاد آغاز کرد و اولین کتاب خود به نام «نفت خام و سراب آبادانی» را در سال ۱۴۰۱ بر اساس پروژه‌ی دکتری خود در ایران به چاپ رساند. او مقالات گوناگونی در حوزه‌ی مطالعات فرهنگ نفت و انرژی به زبان فارسی ترجمه کرده و یادداشت‌های او در روزنامه‌هایی چون اعتماد و دنیای اقتصاد به چاپ می‌رسد. او در حال حاضر به جمع‌آوری یک مجموعه مقاله در قالب کتابی به نام «زندگی نفتی» مشغول است و هم‌زمان به عنوان محقق مدعوِ مرکز مطالعات انرژی دانشگاه سنت اندروز در اسکاتلند، و مدرس مدعوِ مرکز مطالعات رشد در جزیره‌ی قشم فعالیت می‌کند.

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
تربیع رهایی و مثلثات اندوه؛
بازی در میدانِ سینمایی روبِن اُستلوند
به‌هدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

توضیح بیشتر در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
تربیع رهایی و مثلثات اندوه؛
بازی در میدانِ سینمایی روبِن اُستلوند
به‌هدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

در سینمای روبِن اُستلوند تنها چیز استوار این امر است که در سینما هیچ چیز استوار نیست زیرا او خود اقرار می‌کند «خلاقیت و عدم اطمینان همواره با هم پیش می‌روند». شاید او بیش از هر چیز می‌خواهد آدم‌ها را ناراحت کند،  آرام و قرارشان را بر هم زند و بی‌تاب‌شان کند. با این همه او به خصوصیات روانی تماشاگر فیلم‌هایش توجه دارد و کارش سرشار است از جزئیات ریز و در خور تجزیه و تحلیل. اُستلند هر قاب فیلم‌هایش را با افزودن لایه‌های اضافی پیچیده و مصنوع می‌گرداند و در نتیجه گرچه فیلم‌هایش ظاهری جذاب دارند به تماشاگر اجازه نمی‌دهند منفعل بماند یا بی‌تأمل در دنیای فیلم غرقه شود.
 
روایت در فیلم‌های او به‌نسبت ساده است و مونتاژ به مفهوم متعارف آن در کار او چندان بارز نیست. این روایت ساده و مونتاژ ناملموس رابطه‌ای ویژه با نوعی «زهد زیباشناختی» دارد که بناست در سینمای او رهایی را رقم زند. البته این آموزه‌ی «زهد» پیشتر در سینمای درایر و برسون نیز بروز یافته بود. برسون مصمم بود با طرد زبان جریان اصلی سینما، به بیان سینمایی دست یابد که واجد حقیقت باشد و اکنون اُستلند در فیلم‌هایی چون اوفریویلیا (۲۰۰۸)، بازی (۲۰۱۱) و فورس‌ماژور (۲۰۱۴)، تلاش می‌کند به ظریف‌ترین شکل، چه از لحاظ تکنیکی و چه هستی‌شناختی به بیانی هر چه مختصرتر دست یازد.   
اُستلند در سینمای خود به واسازی توقعات اجتماعی و جنسیتی می‌پردازد که هویت‌ سوژه‌ها را شکل داده است. او به ما نشان می‌دهد که فقط قانون نیست که رفتارمان را اداره می‌کند، بلکه غرایز بدوی و شرایط اجتماعی نیز در کنترل کردن کنش‌هایمان در نسبت با موقعیت مؤثرند. در مواجهه با صحنه‌های دراماتیک سینمای او، تماشاگر مدام از خود می‌پرسد که در شرایطی مشابه، خود چه رفتاری نشان می‌داده؟ و از پسِ این خود-اندیشی، غالبا چیزی نصیبش نمی‌شود جز اینکه نمی‌داند چه رفتاری از او سر می‌زده است و البته شاید این سردرگمی خود اصلی‌ترین هدف فیلم‌ساز باشد.
 
در این دوره می‌کوشیم با خوانش برخی مقالات و بر اساس محورهای زیر ، فیلم‌های «مثلث غم»، «مربع»، «فورس‌ماژور» و «بازی» را در چهار جلسه بررسی کنیم:
 
۱- جستجوی حقیقت از راه تصنع
 
۲- واسازیِ توقع‌های اجتماعی و جنسیتی
 
۳- واکاوی ایده‌ی «زهد» زیباشناختی / از مانکن‌های برسون تا مدل‌های اُستلوند
 
۴- پارودیِ آداب تمدن / مثلثات اندوه یا تربیع رهایی
 
۵- خواهش برابری در مناسباتِ نابرابر / پارادُکس‌های زیباشناسیِ رابطه‌محور
 
صالح نجفی متولد  تهران در ۱۳۵۴، فارغ التحصیل رشته‌ی معماری از دانشکده‌ی هنرهای زیبا و ادبیات فارسی از پژوهشگاه علوم انسانی است. او از سال ۱۳۸۳ کار ترجمه‌ و تالیفِ متون گوناگونی را در حوزه‌ی فلسفه، سینما و هنر آغاز کرده است و در حال حاضر ترجمه‌ی آثار سورن کیرکگور را در دست دارد. او از سال ۱۳۹۰ در دانشکده‌ی هنرهای زیبا، دانشگاه هنر و موسسه‌ی پرسش به تدریس تاریخ فلسفه و نقد اشتغال داشته است. صالح نجفی در دو مجموعه کتاب‌ به نام‌های فیلم به‌مثابه‌ی فلسفه، ۱۳۹۶ و عشق در سینما، ۱۳۹۷، نوعی دیگر از تأمل در سینما و متفاوت از نقد فیلم را پیشنهاد می‌کند؛ رویکردی که تلاش دارد فیلم را در جهانِ وسیع‌تری که احاطه‌اش کرده است، چون متنی فلسفی بخواند.

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
پایانِ ادبیات و سیاستِ انفعال؛
بازخوانی ایده‌ی امحای ادبیات در اندیشه‌ی ساموئل بِکت و جورجو آگامبِن
به‌هدایت فرهاد محرابی
طول دوره: ۸ جلسه‌ی ۲ ساعته

@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
پایانِ ادبیات و سیاستِ انفعال؛
بازخوانی ایده‌ی امحای ادبیات در اندیشه‌ی ساموئل بِکت و جورجو آگامبِن
به‌هدایت فرهاد محرابی
طول دوره: ۸ جلسه‌ی ۲ ساعته

در این درسگفتار قصد داریم امکان نوعی بازخوانی تطبیقی میان فلسفه‌ی جورجو آگامبِن و زیباشناسی ساموئل بِکت را فراهم آوریم. اید‌ه‌ی انفعال (passivity) نزد آگامبِن و ناتوانی زبانی (linguistic impotency) نزد بِکتْ دو عنصر اصلی این بازخوانی‌اند که فرصت می‌دهند بی‌آنکه جهان ادبی یکی را به فلسفه‌ی دیگری تقلیل دهیم، در رسیدن به درک تازه‌ای از نسبت میان ادبیات و سیاست قدم برداریم.
 
هم در بِکت و هم در آگامبِنْ نگره‌ی مینیمال به ادبیات و متن، مجرایی می‌شود برای نقد و بازتفسیرِ بنیان‌های اخلاقی-سیاسیِ عقلانیتِ روشنگری. اید‌ه‌ی «سکوت» به مثابه مفهومی مرکزی در جهان ادبی بِکت تبدیل به ابزاری می‌شود در به پرسش کشیدن ایده‌ی اقتدار روایت؛ ابزاری در نزد او که به‌واسطه‌ی آن، هم ایده‌ی بیان‌ (expression) را در گفتار ادبی به چالش می‌کشد، و هم اومانیسم مدرن را در راه جایگزینی با اومانیسمی اصیل‌تر طرد می‌کند. ایده‌ی طفولیت (infancy) در فلسفه‌ی زبان آگامبِن نیز از مسیری دیگر همین ایده‌ی سکوت ادبی را برای گذار از متافیزیک پی‌‌می‌گیرد؛ نظرگاهی که در اراده بر پایان ادبیات و نوعی کنش سیاسی مبتنی بر انفعال، در نهایت به قرابتی با ادبیات کمینه‌ی بِکتی می‌رسد. 

جلسه‌ی اول:
 بکت جوان و جدال با نگره‌ی جویسی-هگلی به ادبیات
جلسه‌ی دوم:
ادبیات کمینه در زیبایی‌شناسی بکت و اید‌ه‌ی طفولیت در فلسفه‌ی زبان آگامبن 
جلسه‌ی سوم:
نسبت دیالکتیکِ ایستا و ایده‌ی رخوت در ادبیات بکت
جلسه‌ی چهارم:
نقد انسان‌گرایی مدرن و مسئله‌ی اومانیسم در اندیشه‌ی بِکت و آگامبِن 
جلسه‌ی پنجم:
مسئله‌ی زیست‌سیاست (biopolitics) در فوکو، آگامبن و بِکت
جلسه‌ی ششم:
زیبایی‌شناسی انفعال و آینده‌ی ادبیات: سارتْر و بِکت
جلسه‌ی هفتم:
دِریدا، آگامبِن و بِکت: آرشیو و مسئله‌ی متن
جلسه‌ی هشتم:
سیاستِ بلاکوا، سیاستِ بارتلبی، و پایان ادبیات

فرهاد محرابی متولد ۱۳۶۲، دانش‌آموخته و پژوهشگر در حوزه‌ی مدرنیسم ادبی‌ست. او فارغ‌التحصیل رشته‌های انسان‌شناسی از دانشگاه تهران، فلسفه‌ی علوم اجتماعی از مدرسه اقتصاد لندن(LSE)، ادبیات تطبیقی از دانشگاه UCL  لندن است و دکتری خود را در حوزه‌ی مدرنیسم ادبی، ادبیات تطبیقی و مطالعات ساموئل بکت در دانشگاه رِدینگ انگلستان و بنیاد بین‌المللی ساموئل بکت، در سال ۲۰۲۰ به پایان رسانده است. او چندین مقاله در حوز‌ه‌ی مطالعات بِکت و تاریخ مدرنیسم ادبی در کنفرانس‌هایی در انگلستان، کانادا و لهستان ارائه و منتشر کرده ‌است و کتاب او درباره‌ی ایده‌ی «پایان ادبیات»، با تاکیدِ بر زیبایی‌شناسیِ شکست و با تکیه بر رساله‌ی دکترایش، توسط انتشارات Brill  در هلند در دست انتشار است. محرابی در کنار پژوهش و تحقیق در حوزه‌ی نظریه‌ی ادبی، به طور مشخص از سال ۲۰۱۵ مشغول پژوهش در حوزه‌ی روشنفکری ایران و جهان و مطالعات پسااستعماری بوده و مجموعه مقالاتش در این زمینه به زودی به زبان فارسی منتشر خواهد شد.  

لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره‌‌، از طریق یکی از راه‌های ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شماره‌ی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسه‌ی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچه‌ی نوید، پلاک ۴، طبقه‌ی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses

درسگفتار (آفلاین)
زنان، زندگی روزانه و مقاومت در عصر مشروطه
به‌هدایت مربم دژم‌خوی
طول دوره: ۴ جلسه‌ی ۲ ساعته

@bidarschool
@bidarcourses