درسگفتار (آفلاین)
«شاعرانگی ماتریالیستی امر سیاسی در سینمای مستند با نگاهی به فیلمهای ونگ بینگ»
بههدایت روزبه فرازمند
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شاید بتوان دقیقهی (moment) سینمایی را پدیدار شدن لحظهای نامید که در آن وجوه گوناگون تجربهای واحد، همچون وجه عقلانی (intellectual) و وجه حسّانی (sensual)، با وجود رابطهای پرتنش هنوز در هم تنیدهاند. چهارچوبهای فرهنگی-شناختیِ رایج، گرایش به تفکیک صوری چنین وجوهی دارند تا حدی که هر کدام را به تجربهای جداگانه تقلیل دهند و آنها را در برابر هم بگذارند.
گرایشِ عامِ زیبایی شناختی از بدو پیداش خود در قرن ۱۸ به عنوان علم محسوسات (aesthetics) با در نظر گرفتن تجربهی زیباییشناختی به عنوان تجربهای حسّانی در پدید آمدن چنین تقابلی نقش داشته است. با این اوصاف امر عقلانی فرآیندی ذهنی به حساب میآید که با وجه استدلالی زبان سر و کار دارد. چنین گرایشی وقتی به وجه سیاسی یک اثر هنری می پردازیم مسئله را غامضتر میکند. به عنوان نمونه امر سیاسی غالباً محتوایی در نظر گرفته شده که اثر هنری میتواند در بر داشته باشد. هدف ما در این دوره بررسی فیلمِ مستند به عنوان اثری هنری است که تجربه کردنش درهم تنیدگی پیچیده و پر تنشِ ایدهها، عواطف، عکسالعملهای حسی و فرآیندهای قوهی تخیل است و امر سیاسی در آن نه محتوایی خاص بلکه وجهی درونی و برسازنده است.
رویکرد ماتریالیستی در این فرآیند میتواند به بهترین شکل ممکن ما را به پیوند درونی وجوه یاد شده به عنوان دنبالهای در همتنیده یاری رساند؛ دنبالهای که در آن ذهن و جسم یا امر عقلانی و امر حسانی نه دو موجودیت جدا بلکه پیوستاری پر تنش و تناقض آمیزند، پیوستاری که خود دنبالهای از امر سیاسی است. گرچه باید در نظر داشت که چنین رویکردی با تعینها و امکانات تاریخی سر و کار دارد و ادعای هستیشناختی دربارهی ماهیت اثر هنری به صورت عام و فیلم مستند به صورت خاص ندارد.
در این دوره با نگاهی به مستندهای وَنگ بینگ فیلمساز چینی، بر امر سیاسی به عنوان تعینِ تاریخی تقابل یا تخاصم (antagonism)تمرکز میکنیم، تخاصمی که از بدو پیدایش دولت-ملت مدرن در سطح جهانی عنصر برسازندهی رابطهی حاشیه و مرکز بوده است. مستندهای بینگ به نوعی تجسسی هستند در فضاهای حاشیهای چین و رابطهی آنها با قدرتها و نیروهای برسازندهی مرکزی. بینگ فیلمسازی است که با پی گرفتن رادیکالِ رویکردی ماتریالیستی، مجموعهآثاری خلق کرده که به صورتی درونماندگار رابطهی حاشیه-مرکز را به عنصر قوامبخشِ فرمالِ مستندهای خود تبدیل کرده و توانسته پیوندی منحصربهفرد بین امر شاعرانه و امر سیاسی برقرار کند.
جلسهی نخست: علیه زیباییشناسی
نگاهی به فیلم مرد بینام (Man with no name)، ۲۰۰۹
جلسه دوم: بیرون کشیدن روایت از دل فضا
نگاهی به فیلم سه خواهر (three sisters)، ۲۰۱۲
جلسه سوم: میزانسن و پرسهی بدنها
نگاهی به فیلم ترک خانه در جستجوی کار (Bitter Money)، ۲۰۱۶
جلسه چهارم: ریتم و تنفس
نگاهی به فیلم خانم فنگ (Mrs Fang)، ۲۰۱۷
روزبه فرازمند متولد سال ۱۳۶۱ در تهران است. او لیسانس خود را در رشتهی ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد تهران مرکز گرفت و در طول دورهی تحصیل به کارهایی چون عکاسی برای روزنامه، تدوین مستندهای صنعتی و دستیاری کارگردانی در تئاتر و سینما مشغول شد. سپس برای فراگیریِ فیلمبرداری راهی ایرلند شد و دیپلم تخصصی دو ساله فیلمبرداری را از کالج بلیفرموت اخذ نمود. او بعد از اتمام تحصیل از دابلین به ایران بازگشت و مشغولِ تدوین و ساختِ فیلم شد. در کارنامهی او چندین فیلم کوتاه مستند و داستانی و دو مستند نیمه بلند به چشم میخورد.
او بابت تدوین مستند مانکنهای قلعه حسن خان، ۱۳۹۵ (۲۰۱۵) جایزهی بهترین تدوینِ هشتمین جشن سینمای ایران در بخش مستند را گرفته است. او بعد از ده سال سابقهی کاری در ایران، عازم استرالیا شد و در سال ۲۰۱۸ از دانشگاهِ ملبورنِ در رشته کارگردانی مستند فارغ التحصیل شد. او شرکت در کارگاههای آموزشی فیلمبردارانی همچون ویتوریو استورارو، ویلموش زیگموند و استفان گلدبلت و همچنین مستندسازانی چون راس مکالوی، لئونارد رتل هلمریش و دیوید برادبری را در سابقهی خود دارد و در بازگشت دوباره به ایران در مدرسهی فیلمسازی مستندِ میراثِ تصویری کارگاههایی آموزشی برگزار کرده است. مستند روزنوشتهای مردی که آنجا نبود (۲۰۲۱)، آخرین ساختهی او کاندید بهترین کارگردانی در بخش تجربی سی و هشتمین جشنوارهی فیلم کوتاه تهران بود. او در حال حاضر ساکن تهران و مشغول تدوین مستند جدیدش با نام درباره مرگ و سیاره زمین است.
۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
@bidarschool
@bidarcourses
«شاعرانگی ماتریالیستی امر سیاسی در سینمای مستند با نگاهی به فیلمهای ونگ بینگ»
بههدایت روزبه فرازمند
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
شاید بتوان دقیقهی (moment) سینمایی را پدیدار شدن لحظهای نامید که در آن وجوه گوناگون تجربهای واحد، همچون وجه عقلانی (intellectual) و وجه حسّانی (sensual)، با وجود رابطهای پرتنش هنوز در هم تنیدهاند. چهارچوبهای فرهنگی-شناختیِ رایج، گرایش به تفکیک صوری چنین وجوهی دارند تا حدی که هر کدام را به تجربهای جداگانه تقلیل دهند و آنها را در برابر هم بگذارند.
گرایشِ عامِ زیبایی شناختی از بدو پیداش خود در قرن ۱۸ به عنوان علم محسوسات (aesthetics) با در نظر گرفتن تجربهی زیباییشناختی به عنوان تجربهای حسّانی در پدید آمدن چنین تقابلی نقش داشته است. با این اوصاف امر عقلانی فرآیندی ذهنی به حساب میآید که با وجه استدلالی زبان سر و کار دارد. چنین گرایشی وقتی به وجه سیاسی یک اثر هنری می پردازیم مسئله را غامضتر میکند. به عنوان نمونه امر سیاسی غالباً محتوایی در نظر گرفته شده که اثر هنری میتواند در بر داشته باشد. هدف ما در این دوره بررسی فیلمِ مستند به عنوان اثری هنری است که تجربه کردنش درهم تنیدگی پیچیده و پر تنشِ ایدهها، عواطف، عکسالعملهای حسی و فرآیندهای قوهی تخیل است و امر سیاسی در آن نه محتوایی خاص بلکه وجهی درونی و برسازنده است.
رویکرد ماتریالیستی در این فرآیند میتواند به بهترین شکل ممکن ما را به پیوند درونی وجوه یاد شده به عنوان دنبالهای در همتنیده یاری رساند؛ دنبالهای که در آن ذهن و جسم یا امر عقلانی و امر حسانی نه دو موجودیت جدا بلکه پیوستاری پر تنش و تناقض آمیزند، پیوستاری که خود دنبالهای از امر سیاسی است. گرچه باید در نظر داشت که چنین رویکردی با تعینها و امکانات تاریخی سر و کار دارد و ادعای هستیشناختی دربارهی ماهیت اثر هنری به صورت عام و فیلم مستند به صورت خاص ندارد.
در این دوره با نگاهی به مستندهای وَنگ بینگ فیلمساز چینی، بر امر سیاسی به عنوان تعینِ تاریخی تقابل یا تخاصم (antagonism)تمرکز میکنیم، تخاصمی که از بدو پیدایش دولت-ملت مدرن در سطح جهانی عنصر برسازندهی رابطهی حاشیه و مرکز بوده است. مستندهای بینگ به نوعی تجسسی هستند در فضاهای حاشیهای چین و رابطهی آنها با قدرتها و نیروهای برسازندهی مرکزی. بینگ فیلمسازی است که با پی گرفتن رادیکالِ رویکردی ماتریالیستی، مجموعهآثاری خلق کرده که به صورتی درونماندگار رابطهی حاشیه-مرکز را به عنصر قوامبخشِ فرمالِ مستندهای خود تبدیل کرده و توانسته پیوندی منحصربهفرد بین امر شاعرانه و امر سیاسی برقرار کند.
جلسهی نخست: علیه زیباییشناسی
نگاهی به فیلم مرد بینام (Man with no name)، ۲۰۰۹
جلسه دوم: بیرون کشیدن روایت از دل فضا
نگاهی به فیلم سه خواهر (three sisters)، ۲۰۱۲
جلسه سوم: میزانسن و پرسهی بدنها
نگاهی به فیلم ترک خانه در جستجوی کار (Bitter Money)، ۲۰۱۶
جلسه چهارم: ریتم و تنفس
نگاهی به فیلم خانم فنگ (Mrs Fang)، ۲۰۱۷
روزبه فرازمند متولد سال ۱۳۶۱ در تهران است. او لیسانس خود را در رشتهی ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد تهران مرکز گرفت و در طول دورهی تحصیل به کارهایی چون عکاسی برای روزنامه، تدوین مستندهای صنعتی و دستیاری کارگردانی در تئاتر و سینما مشغول شد. سپس برای فراگیریِ فیلمبرداری راهی ایرلند شد و دیپلم تخصصی دو ساله فیلمبرداری را از کالج بلیفرموت اخذ نمود. او بعد از اتمام تحصیل از دابلین به ایران بازگشت و مشغولِ تدوین و ساختِ فیلم شد. در کارنامهی او چندین فیلم کوتاه مستند و داستانی و دو مستند نیمه بلند به چشم میخورد.
او بابت تدوین مستند مانکنهای قلعه حسن خان، ۱۳۹۵ (۲۰۱۵) جایزهی بهترین تدوینِ هشتمین جشن سینمای ایران در بخش مستند را گرفته است. او بعد از ده سال سابقهی کاری در ایران، عازم استرالیا شد و در سال ۲۰۱۸ از دانشگاهِ ملبورنِ در رشته کارگردانی مستند فارغ التحصیل شد. او شرکت در کارگاههای آموزشی فیلمبردارانی همچون ویتوریو استورارو، ویلموش زیگموند و استفان گلدبلت و همچنین مستندسازانی چون راس مکالوی، لئونارد رتل هلمریش و دیوید برادبری را در سابقهی خود دارد و در بازگشت دوباره به ایران در مدرسهی فیلمسازی مستندِ میراثِ تصویری کارگاههایی آموزشی برگزار کرده است. مستند روزنوشتهای مردی که آنجا نبود (۲۰۲۱)، آخرین ساختهی او کاندید بهترین کارگردانی در بخش تجربی سی و هشتمین جشنوارهی فیلم کوتاه تهران بود. او در حال حاضر ساکن تهران و مشغول تدوین مستند جدیدش با نام درباره مرگ و سیاره زمین است.
۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
«تفسیر هارمونیک کوک در موسیقی ایرانی،
بررسی امکانات جدید در خلق و مطالعهی آثار در بستر موسیقی دستگاهی ایران»
بههدایت وحید افتخارحسینی
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
«تفسیر هارمونیک کوک در موسیقی ایرانی،
بررسی امکانات جدید در خلق و مطالعهی آثار در بستر موسیقی دستگاهی ایران»
بههدایت وحید افتخارحسینی
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
«تفسیر هارمونیک کوک در موسیقی ایرانی،
بررسی امکانات جدید در خلق و مطالعهی آثار در بستر موسیقی دستگاهی ایران»
بههدایت وحید افتخارحسینی
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
دیدارشناسی و شناسایی شکل دقیق فواصل موسیقی ایرانی، و به طور خاص فاصلهی مجنب، همواره از دغدغههای اصلی موسیقیدانان ایران بوده است. به طور کلی باید گفت فواصل موسیقی بر اساس روابط هارمونیک تعریف و دستهبندی میشوند و همچنین پس از آن است که یک نظامِ کوک دچار تعدیل میشود. «نظام جامع هارمونیک واخوانها» نظریهای است که میتوان توسط آن، از طریق شیوهای دروننهاد و بر اساس مقتضیات طبیعی صدا، به پدیدارشناسی مسئلهی کوک در موسیقی دستگاهی ایران پرداخت.
در این مجموعه نشستها پس از بحث و گفتگو دربارهی مسائلی چون تاریخ کوک و تعدیل فواصل، نگاه ریاضی و مطالعات آکوستیک، رسالههای قدیم موسیقی ایران، هارمونیکها به مثابه عناصر طبیعی صدا و تلاشهای انجام شده در ارتباط با تعدیل فواصل موسیقی ایرانی به واسطهی اشخاصی چون ژان دورینگ، مهدی برکشلی و هرمز فرهت، به تعریف «نظریهی هارمونیک واخوانها» میپردازیم. پس از تشریح این نظریه، بر امکانات مستخرج از آن متمرکز خواهیم شد و بعد از بررسی سلسلهمراتب دستگاهها بر اساس این سیستم، به میزان تنش و آرامش دراماتیک در بین دستگاهها و قبض و بسط آن در روند حرکت گوشهها میپردازیم.
جلسهی اول:
کوک چیست؟/ پدیدار شناسی کوک چیست؟/ چرا از عنوان میکروتنالیته استفاده نمیکنیم؟/ تاریخچهی کوکشناسی و رویکردهای مختلف آن/ مسئلهی تعدیل و درک صحیح آن/ نگاهی اجمالی به تلاشهای انجام شده در رابطه با کوک در موسیقی دستگاهی/ معرفی نظریهی تفسیر هارمونیک کوک در موسیقی دستگاهی
جلسهی دوم:
نگاه دروننهاد به موسیقی دستگاهی و مستلزمات آن/ بررسی ارتباط تعدیل با سازشناسی موسیقی ایران/ تعدیل و وزیری: آیا تعدیل محدود به تقسیمات مساوی اکتاو میشود؟ / برکشلی و فرهت: رویکردهای راهگشا اما ناتمام/ بررسی نقش سازهای تار و سهتار در موسیقی دستگاهی و پردهبندی آنها/ نقش واخوان در ساختار مدال دستگاهها/ معرفی نظام جامع هارمونیک واخوانها
جلسهی سوم:
تبیین مفهوم تفسیر و تفاوت آن با تعیین کوک/ تفسیر هارمونیک و گونهشناسی فواصل در دستگاههای مختلف/ توضیح موضوع گام و دانگ در موسیقی دستگاهی/ بررسی نارسایی تئوری دانگها تحت نظام جامع هارمونیک واخوانها/ بررسیهای موردی:
- سوم بزرگ هارمونیک و ماهور
- فاصله 13:12 و ارتباط هارمونیک شور و ماهور
- هارمونیک یازدهم و حصار چهارگاه
- هارمونیک هفتم و تناقضات حاصله از آن
- چهارمها و تعدیل می بمل/سی بمل
- تقسیم مساوی سوم مینور تعدیل یافته در نظام هارمونیک واخوانها
نتیجهگیری و پرسشهای پیش رو
وحید افتخارحسینی (تهران-۱۳۶۳) آهنگساز، محقق، نوازنده، بنیانگذار و مدیر هنری تئاتر اصوات، فارغالتحصیل از کنسرواتوار بولونیا در ایتالیا و آکادمی سیبلیوس از فنلاند است. او برندهی جوایز معتبر آهنگسازی از جمله رتبهی اول جایزهی آلبرگینی و ماگونه در بولونیا و رتبهی سوم آهنگسازی کنسرواتوار وردی در میلان است و همچنین به همکاری با نوازندگان و آنسامبلهای معتبر اروپا از جمله امدی و فونتامیکس ایتالیا، زاگرس فنلاند، نیکولا بارونی، پائولا راوالیا، مارکو اینیوتی مشغولیت داشته است.
آثار او به عنوان رویکردی برخاسته از شناخت عمیق موسیقی ایران در بستر موسیقی معاصر، مورد تحسین منتقدین و موسیقیدانان قرار گرفته است. همچنین پژوهش او دربارهی تفسیر هارمونیک از کوک و نظریهی «هارمونیکهای واخوانها» با همکاری پروژهی وارم از موسسهی ارفئوس بلژیک، در رویدادهای گوناگونی چون بنیاد لوی در ونیز، سمپوزیوم میکروتنال در استونی، و دانشگاه مجازی میکروتنال در نیویورک ارائه شده است. از اساتید آهنگسازی او میتوان به سالواتوره شارینو، گابریله مانکا، پائولا آرالا، و وِلی-ماتی پومالا، و از اساتید او در موسیقی ایرانی میتوان به مسعود شعاری و حسین علیزاده اشاره کرد. او هماکنون در کنسرواتوار جوزپه وردی میلان در حال تکمیل آموختههای آهنگسازی خویش است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
«تفسیر هارمونیک کوک در موسیقی ایرانی،
بررسی امکانات جدید در خلق و مطالعهی آثار در بستر موسیقی دستگاهی ایران»
بههدایت وحید افتخارحسینی
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
دیدارشناسی و شناسایی شکل دقیق فواصل موسیقی ایرانی، و به طور خاص فاصلهی مجنب، همواره از دغدغههای اصلی موسیقیدانان ایران بوده است. به طور کلی باید گفت فواصل موسیقی بر اساس روابط هارمونیک تعریف و دستهبندی میشوند و همچنین پس از آن است که یک نظامِ کوک دچار تعدیل میشود. «نظام جامع هارمونیک واخوانها» نظریهای است که میتوان توسط آن، از طریق شیوهای دروننهاد و بر اساس مقتضیات طبیعی صدا، به پدیدارشناسی مسئلهی کوک در موسیقی دستگاهی ایران پرداخت.
در این مجموعه نشستها پس از بحث و گفتگو دربارهی مسائلی چون تاریخ کوک و تعدیل فواصل، نگاه ریاضی و مطالعات آکوستیک، رسالههای قدیم موسیقی ایران، هارمونیکها به مثابه عناصر طبیعی صدا و تلاشهای انجام شده در ارتباط با تعدیل فواصل موسیقی ایرانی به واسطهی اشخاصی چون ژان دورینگ، مهدی برکشلی و هرمز فرهت، به تعریف «نظریهی هارمونیک واخوانها» میپردازیم. پس از تشریح این نظریه، بر امکانات مستخرج از آن متمرکز خواهیم شد و بعد از بررسی سلسلهمراتب دستگاهها بر اساس این سیستم، به میزان تنش و آرامش دراماتیک در بین دستگاهها و قبض و بسط آن در روند حرکت گوشهها میپردازیم.
جلسهی اول:
کوک چیست؟/ پدیدار شناسی کوک چیست؟/ چرا از عنوان میکروتنالیته استفاده نمیکنیم؟/ تاریخچهی کوکشناسی و رویکردهای مختلف آن/ مسئلهی تعدیل و درک صحیح آن/ نگاهی اجمالی به تلاشهای انجام شده در رابطه با کوک در موسیقی دستگاهی/ معرفی نظریهی تفسیر هارمونیک کوک در موسیقی دستگاهی
جلسهی دوم:
نگاه دروننهاد به موسیقی دستگاهی و مستلزمات آن/ بررسی ارتباط تعدیل با سازشناسی موسیقی ایران/ تعدیل و وزیری: آیا تعدیل محدود به تقسیمات مساوی اکتاو میشود؟ / برکشلی و فرهت: رویکردهای راهگشا اما ناتمام/ بررسی نقش سازهای تار و سهتار در موسیقی دستگاهی و پردهبندی آنها/ نقش واخوان در ساختار مدال دستگاهها/ معرفی نظام جامع هارمونیک واخوانها
جلسهی سوم:
تبیین مفهوم تفسیر و تفاوت آن با تعیین کوک/ تفسیر هارمونیک و گونهشناسی فواصل در دستگاههای مختلف/ توضیح موضوع گام و دانگ در موسیقی دستگاهی/ بررسی نارسایی تئوری دانگها تحت نظام جامع هارمونیک واخوانها/ بررسیهای موردی:
- سوم بزرگ هارمونیک و ماهور
- فاصله 13:12 و ارتباط هارمونیک شور و ماهور
- هارمونیک یازدهم و حصار چهارگاه
- هارمونیک هفتم و تناقضات حاصله از آن
- چهارمها و تعدیل می بمل/سی بمل
- تقسیم مساوی سوم مینور تعدیل یافته در نظام هارمونیک واخوانها
نتیجهگیری و پرسشهای پیش رو
وحید افتخارحسینی (تهران-۱۳۶۳) آهنگساز، محقق، نوازنده، بنیانگذار و مدیر هنری تئاتر اصوات، فارغالتحصیل از کنسرواتوار بولونیا در ایتالیا و آکادمی سیبلیوس از فنلاند است. او برندهی جوایز معتبر آهنگسازی از جمله رتبهی اول جایزهی آلبرگینی و ماگونه در بولونیا و رتبهی سوم آهنگسازی کنسرواتوار وردی در میلان است و همچنین به همکاری با نوازندگان و آنسامبلهای معتبر اروپا از جمله امدی و فونتامیکس ایتالیا، زاگرس فنلاند، نیکولا بارونی، پائولا راوالیا، مارکو اینیوتی مشغولیت داشته است.
آثار او به عنوان رویکردی برخاسته از شناخت عمیق موسیقی ایران در بستر موسیقی معاصر، مورد تحسین منتقدین و موسیقیدانان قرار گرفته است. همچنین پژوهش او دربارهی تفسیر هارمونیک از کوک و نظریهی «هارمونیکهای واخوانها» با همکاری پروژهی وارم از موسسهی ارفئوس بلژیک، در رویدادهای گوناگونی چون بنیاد لوی در ونیز، سمپوزیوم میکروتنال در استونی، و دانشگاه مجازی میکروتنال در نیویورک ارائه شده است. از اساتید آهنگسازی او میتوان به سالواتوره شارینو، گابریله مانکا، پائولا آرالا، و وِلی-ماتی پومالا، و از اساتید او در موسیقی ایرانی میتوان به مسعود شعاری و حسین علیزاده اشاره کرد. او هماکنون در کنسرواتوار جوزپه وردی میلان در حال تکمیل آموختههای آهنگسازی خویش است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
«تحریر تاریخ بالقوهها؛
تولد مردم در جهان گوسمان»
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
«تحریر تاریخ بالقوهها؛
تولد مردم در جهان گوسمان»
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
«تحریر تاریخ بالقوهها؛
تولد مردم در جهان گوسمان»
بههدایت صالح نجفی
۴ جلسه
اگر از ایدهی گرهِ برومئی در دستگاه نظریِ ژاک لکان مدد گیریم، میتوانیم گفت تاریخ سیاسی دنیای مدرن همواره بر مدار تأسیس و تقویمِ ملتدولتها میگردیده است که خود بر سه رُکن بنیادی استوار بودهاند. در وهلهی اول موجودیتی «خیالی» داریم متشکل از انسانهایی که در واحدی سرزمینی با هم زندگی میکنند و از طریق زبان و افسانههای مشترک، ناظر به منشأیی واقع در گذشتهی دور یا نزدیک، متحد شدهاند و «ملت» نامیده میشود (و میدانیم که ناسیون از مادهی ناسیو به معنای زادن است و به این ترتیب ایدهی مدرن ملت همیشه با تصور «زاد»بوم پیوند خورده است) – پشتوانهی وحدت و تمامیت هر ملتی تصویرهایی ایدئولوژیکی است که به دست دستگاههای حکومت تولید و بازتولید میشوند. مجموعهی این دستگاهها که هماره میکوشند ملت را به صورتی منسجم «بازنمایی» کنند به مفهوم مدرن کلمه «دولت» نامیده میشود.
اگر این دو رکن را به صورت دو حلقهی مقوّم گرهِ برومئی در نظر گیریم میتوان حلقهی سوم را «مردم» در نظر گرفت. میدانیم که اگر هر یک از حلقهها باز شود گره از هم میپاشد. این یعنی بدون مردم سامانِ «اثباتیِ» ملت-دولت بیشک فرو میریزد. از سوی دیگر میتوان گفت «مردم» رُکن اصلی گره برومئی مورد نظر است: دولتها مشروعیت خویش را از تبدیل مردم به ملت اخذ میکنند، از طریق مشارکت دادنِ مردم در ساز و کارهای مشروعیتزای سیاسی: انتخابات و استفاده از خدمات دولتی و بهرهگیری از دستگاههای ایدئولوژیکی دولت مانند مدرسه و پلیس و در نهایت اتکا به فرایندهای تأمینِ امنیت. اما اگر دو رکن اول را با وامگرفتن از مصطلحات لکانی «نظم خیالی» و «نظم نمادین» بنامیم میتوان گفت «مردم» نام امر «واقعیِ» عرصهی سیاست است: هستهی سخت بازنماییناپذیرِ نظم سیاسی.
اگر ملت برای بقا همیشه به «حافظه»ای جمعی نیاز دارد که در تصویرها و یادمانها و یادبودهای ساخته و پرداختهی ایدئولوژی نمود مییابد و اگر دولت برای حفظ مشروعیت همیشه محتاج توسل جستن به رأی و اِجماعِ آحاد ملت است، میتوان گفت «مردم» زخم آن حافظه و تهدیدِ همیشگی مشروعیت رکن دولت است. مردم هماره از طریق جنبش و خیزش و نبرد عرض اندام میکند. مردم نه در ملت مستحیل میشود و نه در دولت بازنمود مییابد: مردم تصویرهای خویش را میسازد، تصویرهای رهایی. مردم نمیگذارد گذشته «تمامشده» قلمداد شود، مردم گذشته را از حیطهی ضرورت و امور محتوم به حیطهی امکان و امور حادث منتقل میسازد، مردم سؤالِ هماره بیجوابِ سیاست است. مردم نام تمام کسانی است که در گفتار مسلط و نظم مستقر نامی ندارند...
پاتریسیو گوسمان از نخستین فیلمش در آغاز دههی ۱۹۷۰ راوی تولد مردم و پاسبان زخم حافظهی جمعی مردم شیلی بوده است. نبرد شیلی یکی از قویترین مستندهای سیاسی تاریخ سینما است: آمیزهی غریب و زایایی از سینمای مستقیم و گزارش (رپرتاژ) تحقیقی و تحلیل سیاسی. گوسمان بریدهفیلمهای نبرد شیلی را بلافاصله پس از کودتای یازده سپتامبر ۱۹۷۳ که به سرنگونی حکومت مردمیِ سالوادور آلنده و روی کار آمدن حکومت نظامیان به سرکردگی ژنرال پینوشه ختم شد قاچاقی از مرز خارج کرد: بریدهفیلمها در بنیاد سینمایی کوبا مونتاژ شدند و حاصل کار در فاصلهی ۱۹۷۶ و ۱۹۷۹ به نمایش درآمد.
در این دوره میکوشیم به یاری تأمل بینظیر جورجو آگامبن دربارهی مفهوم «تقاضا» و نسبت آن با خاطره، امکان و سعادت، و با بازخوانی جستار عالیِ ژرژ دیدیاوبرمان دربارهی مردم در کتاب مردم چیست؟، به مرور سینمای گوسمان پردازیم.
۱- نبرد در راه زنده نگاه داشتنِ رؤیای حکمرانیِ مردم
۲- سبُکیِ تحملناپذیری استخوانها: خاطره، عاطفه و تعلیم و تربیت در فیلمهای پاتریسیو گوسمان: شیلی، خاطرهی سِمج و دلتنگی برای نور
۳- جغرافیای رهایی و هندسهی خاطره: تلاش برای ترسیم کشور خیالیِ مردم
۴- از رهایی تصویرها تا تصویرهای رهایی
صالح نجفی متولد تهران در ۱۳۵۴، فارغ التحصیل رشتهی معماری از دانشکدهی هنرهای زیبا و ادبیات فارسی از پژوهشگاه علوم انسانی است. او از سال ۱۳۸۳ کار ترجمه و تالیفِ متون گوناگونی را در حوزهی فلسفه، سینما و هنر آغاز کرده است و در حال حاضر ترجمهی آثار سورن کیرکگور را در دست دارد. او از سال ۱۳۹۰ در دانشکدهی هنرهای زیبا، دانشگاه هنر و موسسهی پرسش به تدریس تاریخ فلسفه و نقد اشتغال داشته است. صالح نجفی در دو مجموعه کتاب به نامهای فیلم بهمثابهی فلسفه ، ۱۳۹۶ و عشق در سینما، ۱۳۹۷، نوعی دیگر از تأمل در سینما و متفاوت از نقد فیلم را پیشنهاد میکند؛ رویکردی که تلاش دارد فیلم را در جهانِ وسیعتری که احاطهاش کرده است، چون متنی فلسفی بخواند.
@bidarschool
@bidarcourses
«تحریر تاریخ بالقوهها؛
تولد مردم در جهان گوسمان»
بههدایت صالح نجفی
۴ جلسه
اگر از ایدهی گرهِ برومئی در دستگاه نظریِ ژاک لکان مدد گیریم، میتوانیم گفت تاریخ سیاسی دنیای مدرن همواره بر مدار تأسیس و تقویمِ ملتدولتها میگردیده است که خود بر سه رُکن بنیادی استوار بودهاند. در وهلهی اول موجودیتی «خیالی» داریم متشکل از انسانهایی که در واحدی سرزمینی با هم زندگی میکنند و از طریق زبان و افسانههای مشترک، ناظر به منشأیی واقع در گذشتهی دور یا نزدیک، متحد شدهاند و «ملت» نامیده میشود (و میدانیم که ناسیون از مادهی ناسیو به معنای زادن است و به این ترتیب ایدهی مدرن ملت همیشه با تصور «زاد»بوم پیوند خورده است) – پشتوانهی وحدت و تمامیت هر ملتی تصویرهایی ایدئولوژیکی است که به دست دستگاههای حکومت تولید و بازتولید میشوند. مجموعهی این دستگاهها که هماره میکوشند ملت را به صورتی منسجم «بازنمایی» کنند به مفهوم مدرن کلمه «دولت» نامیده میشود.
اگر این دو رکن را به صورت دو حلقهی مقوّم گرهِ برومئی در نظر گیریم میتوان حلقهی سوم را «مردم» در نظر گرفت. میدانیم که اگر هر یک از حلقهها باز شود گره از هم میپاشد. این یعنی بدون مردم سامانِ «اثباتیِ» ملت-دولت بیشک فرو میریزد. از سوی دیگر میتوان گفت «مردم» رُکن اصلی گره برومئی مورد نظر است: دولتها مشروعیت خویش را از تبدیل مردم به ملت اخذ میکنند، از طریق مشارکت دادنِ مردم در ساز و کارهای مشروعیتزای سیاسی: انتخابات و استفاده از خدمات دولتی و بهرهگیری از دستگاههای ایدئولوژیکی دولت مانند مدرسه و پلیس و در نهایت اتکا به فرایندهای تأمینِ امنیت. اما اگر دو رکن اول را با وامگرفتن از مصطلحات لکانی «نظم خیالی» و «نظم نمادین» بنامیم میتوان گفت «مردم» نام امر «واقعیِ» عرصهی سیاست است: هستهی سخت بازنماییناپذیرِ نظم سیاسی.
اگر ملت برای بقا همیشه به «حافظه»ای جمعی نیاز دارد که در تصویرها و یادمانها و یادبودهای ساخته و پرداختهی ایدئولوژی نمود مییابد و اگر دولت برای حفظ مشروعیت همیشه محتاج توسل جستن به رأی و اِجماعِ آحاد ملت است، میتوان گفت «مردم» زخم آن حافظه و تهدیدِ همیشگی مشروعیت رکن دولت است. مردم هماره از طریق جنبش و خیزش و نبرد عرض اندام میکند. مردم نه در ملت مستحیل میشود و نه در دولت بازنمود مییابد: مردم تصویرهای خویش را میسازد، تصویرهای رهایی. مردم نمیگذارد گذشته «تمامشده» قلمداد شود، مردم گذشته را از حیطهی ضرورت و امور محتوم به حیطهی امکان و امور حادث منتقل میسازد، مردم سؤالِ هماره بیجوابِ سیاست است. مردم نام تمام کسانی است که در گفتار مسلط و نظم مستقر نامی ندارند...
پاتریسیو گوسمان از نخستین فیلمش در آغاز دههی ۱۹۷۰ راوی تولد مردم و پاسبان زخم حافظهی جمعی مردم شیلی بوده است. نبرد شیلی یکی از قویترین مستندهای سیاسی تاریخ سینما است: آمیزهی غریب و زایایی از سینمای مستقیم و گزارش (رپرتاژ) تحقیقی و تحلیل سیاسی. گوسمان بریدهفیلمهای نبرد شیلی را بلافاصله پس از کودتای یازده سپتامبر ۱۹۷۳ که به سرنگونی حکومت مردمیِ سالوادور آلنده و روی کار آمدن حکومت نظامیان به سرکردگی ژنرال پینوشه ختم شد قاچاقی از مرز خارج کرد: بریدهفیلمها در بنیاد سینمایی کوبا مونتاژ شدند و حاصل کار در فاصلهی ۱۹۷۶ و ۱۹۷۹ به نمایش درآمد.
در این دوره میکوشیم به یاری تأمل بینظیر جورجو آگامبن دربارهی مفهوم «تقاضا» و نسبت آن با خاطره، امکان و سعادت، و با بازخوانی جستار عالیِ ژرژ دیدیاوبرمان دربارهی مردم در کتاب مردم چیست؟، به مرور سینمای گوسمان پردازیم.
۱- نبرد در راه زنده نگاه داشتنِ رؤیای حکمرانیِ مردم
۲- سبُکیِ تحملناپذیری استخوانها: خاطره، عاطفه و تعلیم و تربیت در فیلمهای پاتریسیو گوسمان: شیلی، خاطرهی سِمج و دلتنگی برای نور
۳- جغرافیای رهایی و هندسهی خاطره: تلاش برای ترسیم کشور خیالیِ مردم
۴- از رهایی تصویرها تا تصویرهای رهایی
صالح نجفی متولد تهران در ۱۳۵۴، فارغ التحصیل رشتهی معماری از دانشکدهی هنرهای زیبا و ادبیات فارسی از پژوهشگاه علوم انسانی است. او از سال ۱۳۸۳ کار ترجمه و تالیفِ متون گوناگونی را در حوزهی فلسفه، سینما و هنر آغاز کرده است و در حال حاضر ترجمهی آثار سورن کیرکگور را در دست دارد. او از سال ۱۳۹۰ در دانشکدهی هنرهای زیبا، دانشگاه هنر و موسسهی پرسش به تدریس تاریخ فلسفه و نقد اشتغال داشته است. صالح نجفی در دو مجموعه کتاب به نامهای فیلم بهمثابهی فلسفه ، ۱۳۹۶ و عشق در سینما، ۱۳۹۷، نوعی دیگر از تأمل در سینما و متفاوت از نقد فیلم را پیشنهاد میکند؛ رویکردی که تلاش دارد فیلم را در جهانِ وسیعتری که احاطهاش کرده است، چون متنی فلسفی بخواند.
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
«داستان فلسفه
۴-ایده»
بههدایت نیما علوی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
«داستان فلسفه
۴-ایده»
بههدایت نیما علوی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
«داستان فلسفه
۴-ایده»
بههدایت نیما علوی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
هدف از دورههای داستان فلسفه، آشنایی با بعضی مفاهیم مهم تاریخ فلسفه است. فلسفه نیز مانند سایر عرصههای مختلفِ شناخت انسان، که نیازمند ابزار و مصالحاند و از طریق آنها موضوع خود را میکاوند، مجهز به ابزار و مصالحی است. این ابزار و مصالح در فلسفه مفاهیماند. به کمک این مفاهیم است که پدیدههای اطرافمان را مینگریم و به جهان، و به خودمان، میاندیشیم. در این دورهها تمرکز ما بر روی بعضی از این مفاهیم کلیدی است؛ مفاهیمی مانند ایده، جوهر، علیّت، زمان و، مهمتر از همه، خود وجود.
این مفاهیم هر کدام تاریخی طولانی دارند، و در طی این تاریخ طولانی فراز و نشیبهای زیادی را از سر گذارندهاند؛ گاهی در کانون توجه فلیسوفان بودهاند و گاهی اهمیتشان کمتر از بقیه بوده، و هربار در این فراز و فرود معنای تازهای به خود گرفتهاند. این دورهها داستان این فراز و فرود است.
آیدوس (Eidos) در زبان یونانی به معنای صورت و ماهیت است. چیزی است که یک پدیده را تعریف میکند. هر پدیده تنها با بهرهمندی از آیدوس است که آن چیزی میشود که هست. پس برای شناخت هستی حقیقی پدیدهها گویی از تعریف و طبقهمندی آنها، به کمک صورت و ماهیت گریزی نداریم. و این گریزناپذیری دردسرهای زیادی دارد. مسائل مختلفی حالا پیش روی ماست. این تقسیمبندی کجا متوقف میشود؟ به عبارتی دیگر، از ذرات کوچک تا پدیدههای بزرگ، آیا هر چیز ایدهای دارد؟ یا حتی از این هم بیشتر، ارتباط خود ایدهها با یکدیگر، جدا از نسبشان با اشیاء چیست؟ اگر ایده معرف ماهیت است، آن وقت خود ماهیت هر ایده منوط میشود به ایدهای دیگر. و این آغاز دردسرهای تازهای است. در این دوره به این ترتیب به سراغ ایده میرویم:
۱- ایده و پرسش چیستی:
- پیشاسقراطیان و مسئلهی وحدت و کثرت.
- طبیعت و جستجوی مبدأ.
۲- بینشهای نخستین:
- طالس به چه معنا اولین فیلسوف است؟
- پارمنیدس و واحد
- یکی از شاگردان هراکلیتوس با سقراط گفتگو میکند.
۳- خیزش متافیزیک:
- پرسشهای اخلاقی سقراط
- گذار از اخلاق به متافیزیک
۴- جهانهای افلاطون:
- سایه و نور (تمثیل غار)
- شناخت و فضیلت: یادآوری (منون)
۵- متافیزیک و بازنمایی:
- یادآوری بدون بازنمایی
- مواجهه: خواست توان در برابر اراده آزاد
۶- ایده و وانموده
- سایههای شکوفنده
- بازگشت جاودان و مسئلهی تکوین
نیما علوی پژوهشگر در حوزهی فلسفه و علوم اجتماعی، کارشناسی خود را در رشته جامعهشناسی اخذ کرد و تحصیلات خود را در رشتهی فلسفه در مرکز تحقیقات فلسفهی مدرن اروپایی در داشگاه کینگزتُن لندن ادامه داد. موضوع پایاننامه کارشناسی ارشد او مفهوم صیرورت در فلسفه هگل با تمرکز بر آرای پارمنیدس و هراکلیتوس بوده است. او همزمان با فعالیت پژوهشی خود، همکاری
های متعددی با بخش اندیشهی روزنامه
های کارگزاران و شرق داشته است. حوزهی مطالعاتی او فلسفه های افلاطون، اسپینوزا و نیچه با تکیه بر آرإ و تفاسیر ژیل دلوز، فیلسوف معاصر فرانسوی است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
«داستان فلسفه
۴-ایده»
بههدایت نیما علوی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
هدف از دورههای داستان فلسفه، آشنایی با بعضی مفاهیم مهم تاریخ فلسفه است. فلسفه نیز مانند سایر عرصههای مختلفِ شناخت انسان، که نیازمند ابزار و مصالحاند و از طریق آنها موضوع خود را میکاوند، مجهز به ابزار و مصالحی است. این ابزار و مصالح در فلسفه مفاهیماند. به کمک این مفاهیم است که پدیدههای اطرافمان را مینگریم و به جهان، و به خودمان، میاندیشیم. در این دورهها تمرکز ما بر روی بعضی از این مفاهیم کلیدی است؛ مفاهیمی مانند ایده، جوهر، علیّت، زمان و، مهمتر از همه، خود وجود.
این مفاهیم هر کدام تاریخی طولانی دارند، و در طی این تاریخ طولانی فراز و نشیبهای زیادی را از سر گذارندهاند؛ گاهی در کانون توجه فلیسوفان بودهاند و گاهی اهمیتشان کمتر از بقیه بوده، و هربار در این فراز و فرود معنای تازهای به خود گرفتهاند. این دورهها داستان این فراز و فرود است.
آیدوس (Eidos) در زبان یونانی به معنای صورت و ماهیت است. چیزی است که یک پدیده را تعریف میکند. هر پدیده تنها با بهرهمندی از آیدوس است که آن چیزی میشود که هست. پس برای شناخت هستی حقیقی پدیدهها گویی از تعریف و طبقهمندی آنها، به کمک صورت و ماهیت گریزی نداریم. و این گریزناپذیری دردسرهای زیادی دارد. مسائل مختلفی حالا پیش روی ماست. این تقسیمبندی کجا متوقف میشود؟ به عبارتی دیگر، از ذرات کوچک تا پدیدههای بزرگ، آیا هر چیز ایدهای دارد؟ یا حتی از این هم بیشتر، ارتباط خود ایدهها با یکدیگر، جدا از نسبشان با اشیاء چیست؟ اگر ایده معرف ماهیت است، آن وقت خود ماهیت هر ایده منوط میشود به ایدهای دیگر. و این آغاز دردسرهای تازهای است. در این دوره به این ترتیب به سراغ ایده میرویم:
۱- ایده و پرسش چیستی:
- پیشاسقراطیان و مسئلهی وحدت و کثرت.
- طبیعت و جستجوی مبدأ.
۲- بینشهای نخستین:
- طالس به چه معنا اولین فیلسوف است؟
- پارمنیدس و واحد
- یکی از شاگردان هراکلیتوس با سقراط گفتگو میکند.
۳- خیزش متافیزیک:
- پرسشهای اخلاقی سقراط
- گذار از اخلاق به متافیزیک
۴- جهانهای افلاطون:
- سایه و نور (تمثیل غار)
- شناخت و فضیلت: یادآوری (منون)
۵- متافیزیک و بازنمایی:
- یادآوری بدون بازنمایی
- مواجهه: خواست توان در برابر اراده آزاد
۶- ایده و وانموده
- سایههای شکوفنده
- بازگشت جاودان و مسئلهی تکوین
نیما علوی پژوهشگر در حوزهی فلسفه و علوم اجتماعی، کارشناسی خود را در رشته جامعهشناسی اخذ کرد و تحصیلات خود را در رشتهی فلسفه در مرکز تحقیقات فلسفهی مدرن اروپایی در داشگاه کینگزتُن لندن ادامه داد. موضوع پایاننامه کارشناسی ارشد او مفهوم صیرورت در فلسفه هگل با تمرکز بر آرای پارمنیدس و هراکلیتوس بوده است. او همزمان با فعالیت پژوهشی خود، همکاری
های متعددی با بخش اندیشهی روزنامه
های کارگزاران و شرق داشته است. حوزهی مطالعاتی او فلسفه های افلاطون، اسپینوزا و نیچه با تکیه بر آرإ و تفاسیر ژیل دلوز، فیلسوف معاصر فرانسوی است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
درآمدی بر فلسفهی سیاسی تحلیلی؛ مفاهیم کلیدی
۱- آزادی و برابری
بههدایت امید کریمزاده
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درآمدی بر فلسفهی سیاسی تحلیلی؛ مفاهیم کلیدی
۱- آزادی و برابری
بههدایت امید کریمزاده
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
درآمدی بر فلسفهی سیاسی تحلیلی؛ مفاهیم کلیدی
۱- آزادی و برابری
بههدایت امید کریمزاده
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
هرچند فیلسوفانی مانند آیزایا برلین و پیتر لَزلِت در میانههای قرن بیستم فیلسوفان سیاسی نامداری به شمار میآمدند، همگان بر این نکته توافق دارند که زایش فلسفهی سیاسی تحلیلی را باید انتشار کتاب نظریهای دربارهی عدالت جان رالز در ۱۹۷۱ به شمار آورد. رالز در اين کتاب با مطرح کردن مفاهيمی مانند وضعيت نخستين، تعادل تأملی و پردهی بیخبری و با کمک چارچوبی برگرفته از روششناسی کانت و نظريهی قرارداد روسو، عدالت را به عنوان مهمترين مفهوم فلسفهی سياسی مطرح کرد و دستگاه مفهومی پيچيدهای را برای سنجش عدالت نهادی بهوجود آورد. رالز تحقق عدالت نهادی را تضمينکنندهی تحقق عدالت در روابط فردی و اجتماعی افراد میداند و از اين نظر، موضع او در ميانهی طيفی قرار میگيرد که در يک سر آن سوسياليستها و مارکسیستها و در سر ديگر آن ليبرالهای راستگرا قرار دارند.
پس از رالز تعداد زیادی از فیلسوفان طراز اول در سنت تحلیلی به فلسفهی سیاسی روی آوردند و برخی از جذابترین نظریات فلسفی پایان قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم را دربارهی موضوعاتی مانند عدالت، برابری، آزادی، اقتدار، سعادت اجتماعی، دموکراسی، حق، و سرکوب دولتی عرضه کردند.
در این درسگفتار پس از معرفی اجمالی تاریخچهی فلسفهی سیاسی تحلیلی و تفاوت آن با فلسفهی سیاسی قارهای، به برخی ویژگیهای تماتیک و روششناختی فلسفهی سیاسی تحلیلی اشاره میشود. سپس سه مفهوم از مهمترین مفاهیمی که در پنج دههی گذشته در این سنت مطرح شدهاند و دربارهی آنها مناقشات بسیار صورت گرفته به گونهای مختصر اما دقیق معرفی خواهند شد و مورد بحث انتقادی قرار خواهند گرفت. این مفاهیم عبارتند از آزادی، برابری و اقتدار دولتی.
این درسگفتار عمدتاً به بحث دربارهی نوشتههای فیلسوفان سیاسی پس از رالز اختصاص دارد که از جملهی مهمترین آنها میتوان به نیگل، اسکنلن، پارفیت، نوزیک، دورکین، کوئن و اندرسن اشاره کرد. از آنجا که مفاهیم آزادی، برابری و اقتدار دولتی همچنان مناقشهبرانگیزترین مباحث فلسفهی سیاسی به شمار میآیند، هدفمان این است که با معرفی دقیق مبانی نظریات برخی از این فیلسوفان دربارهی مفاهیم مورد بحث، زمینه را برای آشنایی عمیقتر با این موضوعات از طریق آثار دستاول فراهم کنیم. هدف نهایی آن است که مخاطب غیرمتخصص نیز در پایان درسگفتار درکی منسجم و تا حد امکان روشن از مهمترین نظریهها و چالشهای مربوط به مفاهیم مورد بحث پیدا کند.
جلسهی ۱:
- مقدمه- تاریخچهی فلسفهی سیاسی تحلیلی و معرفی مهمترین موضوعات و مناقشات در آن
جلسهی ۲:
- تفاوتهای موضوعی و روششناختی میان فلسفهی سیاسی تحلیلی و قارهای
جلسهی ۳:
- آزادی: آزادی مثبت؛ آزادی منفی؛ تمایزها و مناقشهها
جلسهی ۴:
- آزادی: آزادی و قدرت
جلسهی ۵:
- برابری: استدلالهای برونگرا در اهمیت برابری؛ برابری در چه؟
جلسهی ۶:
- برابری: نسبت برابری و آزادی در برخی نظریههای سیاسی
برخی منابع:
-Matravers, Matt. 2008: Twentieth-century political philosophy in the Rutledge Companion to Twentieth-century -century philosophy
-Owen, David. 2015: On the distinction between continental/analytical political philosophy
Gaus, Gerald. 2000: Political concepts and political theories-
-Tuckness, Alex & Wolf, Clark. 2016: This is political philosophy- an introduction
-Arnold, Jeremy. 2020: Across the great divide: Between analytic and continental political theory
-Schmitt, Richard. 2009: An introduction to social and political philosophy
-Bird, Colin. 2019: An introduction to political philosophy
-Gooden, Robert & Pettit, Philip. 2019: Contemporary political philosophy: An anthology
Brooks, Thom. 2015: Current controversies in political philosophy
@bidarschool
@bidarcourses
درآمدی بر فلسفهی سیاسی تحلیلی؛ مفاهیم کلیدی
۱- آزادی و برابری
بههدایت امید کریمزاده
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
هرچند فیلسوفانی مانند آیزایا برلین و پیتر لَزلِت در میانههای قرن بیستم فیلسوفان سیاسی نامداری به شمار میآمدند، همگان بر این نکته توافق دارند که زایش فلسفهی سیاسی تحلیلی را باید انتشار کتاب نظریهای دربارهی عدالت جان رالز در ۱۹۷۱ به شمار آورد. رالز در اين کتاب با مطرح کردن مفاهيمی مانند وضعيت نخستين، تعادل تأملی و پردهی بیخبری و با کمک چارچوبی برگرفته از روششناسی کانت و نظريهی قرارداد روسو، عدالت را به عنوان مهمترين مفهوم فلسفهی سياسی مطرح کرد و دستگاه مفهومی پيچيدهای را برای سنجش عدالت نهادی بهوجود آورد. رالز تحقق عدالت نهادی را تضمينکنندهی تحقق عدالت در روابط فردی و اجتماعی افراد میداند و از اين نظر، موضع او در ميانهی طيفی قرار میگيرد که در يک سر آن سوسياليستها و مارکسیستها و در سر ديگر آن ليبرالهای راستگرا قرار دارند.
پس از رالز تعداد زیادی از فیلسوفان طراز اول در سنت تحلیلی به فلسفهی سیاسی روی آوردند و برخی از جذابترین نظریات فلسفی پایان قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم را دربارهی موضوعاتی مانند عدالت، برابری، آزادی، اقتدار، سعادت اجتماعی، دموکراسی، حق، و سرکوب دولتی عرضه کردند.
در این درسگفتار پس از معرفی اجمالی تاریخچهی فلسفهی سیاسی تحلیلی و تفاوت آن با فلسفهی سیاسی قارهای، به برخی ویژگیهای تماتیک و روششناختی فلسفهی سیاسی تحلیلی اشاره میشود. سپس سه مفهوم از مهمترین مفاهیمی که در پنج دههی گذشته در این سنت مطرح شدهاند و دربارهی آنها مناقشات بسیار صورت گرفته به گونهای مختصر اما دقیق معرفی خواهند شد و مورد بحث انتقادی قرار خواهند گرفت. این مفاهیم عبارتند از آزادی، برابری و اقتدار دولتی.
این درسگفتار عمدتاً به بحث دربارهی نوشتههای فیلسوفان سیاسی پس از رالز اختصاص دارد که از جملهی مهمترین آنها میتوان به نیگل، اسکنلن، پارفیت، نوزیک، دورکین، کوئن و اندرسن اشاره کرد. از آنجا که مفاهیم آزادی، برابری و اقتدار دولتی همچنان مناقشهبرانگیزترین مباحث فلسفهی سیاسی به شمار میآیند، هدفمان این است که با معرفی دقیق مبانی نظریات برخی از این فیلسوفان دربارهی مفاهیم مورد بحث، زمینه را برای آشنایی عمیقتر با این موضوعات از طریق آثار دستاول فراهم کنیم. هدف نهایی آن است که مخاطب غیرمتخصص نیز در پایان درسگفتار درکی منسجم و تا حد امکان روشن از مهمترین نظریهها و چالشهای مربوط به مفاهیم مورد بحث پیدا کند.
جلسهی ۱:
- مقدمه- تاریخچهی فلسفهی سیاسی تحلیلی و معرفی مهمترین موضوعات و مناقشات در آن
جلسهی ۲:
- تفاوتهای موضوعی و روششناختی میان فلسفهی سیاسی تحلیلی و قارهای
جلسهی ۳:
- آزادی: آزادی مثبت؛ آزادی منفی؛ تمایزها و مناقشهها
جلسهی ۴:
- آزادی: آزادی و قدرت
جلسهی ۵:
- برابری: استدلالهای برونگرا در اهمیت برابری؛ برابری در چه؟
جلسهی ۶:
- برابری: نسبت برابری و آزادی در برخی نظریههای سیاسی
برخی منابع:
-Matravers, Matt. 2008: Twentieth-century political philosophy in the Rutledge Companion to Twentieth-century -century philosophy
-Owen, David. 2015: On the distinction between continental/analytical political philosophy
Gaus, Gerald. 2000: Political concepts and political theories-
-Tuckness, Alex & Wolf, Clark. 2016: This is political philosophy- an introduction
-Arnold, Jeremy. 2020: Across the great divide: Between analytic and continental political theory
-Schmitt, Richard. 2009: An introduction to social and political philosophy
-Bird, Colin. 2019: An introduction to political philosophy
-Gooden, Robert & Pettit, Philip. 2019: Contemporary political philosophy: An anthology
Brooks, Thom. 2015: Current controversies in political philosophy
@bidarschool
@bidarcourses
امید کریم زاده فارغ التحصیل کارشناسی ارشد فلسفه در گرایش منطق از دانشگاه علامهی طباطبایی و دکترای فلسفهی تحلیلی از پژوهشگاه دانشهای بنیادی است. او برای آمادهسازی پایاننامهی دکتری خود تحت عنوان «معرفتشناسی اختلافنظر: نقد یکتایی و مصالحهگرایی» یک سال و نیم را در دانشگاههای راتگرز و ییل در ایالات متحدهی آمریکا گذراند و مدتی در آنجا به تحقیق و تدریس نیز مشغول شد، در بازگشت به ایران به عضویت هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی درآمد و تاکنون در این دانشگاه به تدریس مشغول بوده است.
از حوزههای پژوهشی او علاوه بر معرفتشناسی تحلیلی، میتوان به فلسفهی سیاسی، فلسفهی اخلاق و فلسفهی ذهن نیز اشاره کرد که در آنها به تدریس دانشگاهی نیز اشتغال دارد. از دیگر علائق جدّی او مارکسیسم تحلیلی است، به ویژه پژوهشهایی که فیلسوفان تحلیلی معاصر دربارهی اقتصاد سیاسی و نظریهی تاریخ مارکس عرضه کردهاند. او تا به امروز مقالات گوناگونی در مجلات علمی-پژوهشی داخلی و بینالمللی منتشر کرده است و همچنین دو کتاب ترجمه و نخستین کتاب تألیفی او با عنوان «معرفتشناسی اختلاف نظر» از سوی انتشارات هرمس در دست انتشار است.
@bidarschool
@bidarcourses
از حوزههای پژوهشی او علاوه بر معرفتشناسی تحلیلی، میتوان به فلسفهی سیاسی، فلسفهی اخلاق و فلسفهی ذهن نیز اشاره کرد که در آنها به تدریس دانشگاهی نیز اشتغال دارد. از دیگر علائق جدّی او مارکسیسم تحلیلی است، به ویژه پژوهشهایی که فیلسوفان تحلیلی معاصر دربارهی اقتصاد سیاسی و نظریهی تاریخ مارکس عرضه کردهاند. او تا به امروز مقالات گوناگونی در مجلات علمی-پژوهشی داخلی و بینالمللی منتشر کرده است و همچنین دو کتاب ترجمه و نخستین کتاب تألیفی او با عنوان «معرفتشناسی اختلاف نظر» از سوی انتشارات هرمس در دست انتشار است.
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
هستیشناسی
۳-پارمنیدس
بههدایت کاظم برجسته شاهکلا
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
هستیشناسی
۳-پارمنیدس
بههدایت کاظم برجسته شاهکلا
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
هستیشناسی
۳-پارمنیدس
بههدایت کاظم برجسته شاهکلا
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
فلسفه دانشی است که چیستی یا چههستیِ پدیدهها را به پرسش میکشاند و ازاینرو، هستی و چگونگیاش در بنیادِ هر پژوهشِ فلسفی میایستد، خواه این پژوهش دربارهی هستیِ هستان بهطورِ مطلق باشد، که آنگاه هستیشناسی(Die Ontologie) نامیده میشود، خواه این پژوهش دربارهی هستیِ هستان بهطورِ مقید، یعنی هستیِ این یا آن هستانِ مشخص و معیّن باشد، که آنگاه هستیشناسیِ قلمرویی (Die Regionalontologie) نامیده میشود، که مقید به محدوده و قلمروی خاصی از هستانهاست، همچون سیاست، اخلاق، زیبایی و غیره.
در سلسلهدرسگفتارهایِ «هستیشناسی»، ابتدا هستیشناسی را در نزد سه فیلسوف پیشگام یعنی آناکسیماندروس، هراکلیتوس و پارمنیدس، و سپس در نزد افلاطون و ارسطو بررسی میکنیم و دگرگونیها و دگربُنیهای آن را در سیر تحولاتاش وامیکاویم. در این مسیر تحلیلهایِ فیلسوفهایِ قرن بیستم، بخصوص هیدگر، گادامر، شادوالت، فِتِر و دیگران نیز ما را در درک و فهمِ هستیشناسیِ یونانی یاری خواهند رساند و در ادامه چگونگی و چراییِ دگربُنی هستیشناسیِ ارسطو در آغازگاهِ فلسفهِ اسلامی را وارسی میکنیم.
در خوانش متون مورد نظرمان از روشِ «واسازیِ هرمنوتیکیِ پدیدارشناسانه» بهره خواهیم گرفت. هدف این روشْ تأویل و بازگشت به معنای اولیّه نیست، بلکه آفرینشِ یک معنای ممکنِ نهفته در متن است، حتی اگر این معنا با معناهایِ تاکنون برآمده متفاوت باشد. چراکه در این روش، تفسیرْ کنشی پویا تلقی میشود که تنها محدود به محدویتهایِ معناییِ خود متن است.
پارمنیدسِ الئایی سومین فیلسوف پیشاسقراطی است که هیدگر او را در کنار دو فیلسوف دیگر، آناکسیماندروس و هراکلیتوس، «اندیشمندانِ آغازین» مینامد، نه از این حیث که به لحاظ زمان در سرآغاز فلسفه قرار دارند، بلکه از این حیث که به هستی به سان سرآغازترینِ آغاز و بنیاد اندیشیدهاند. پارمنیدس همچون کسنوفانس اندیشههای فلسفی خود را به شعر درآورد و عنوانِ «دربارهی فوزیس» (Περὶ φύσεως) بر آن نهاد که شامل سه بخش مقدمه، حقیقت (ἡ ἀλήθεια) و پندار (τό δοκοῦν) است و در آن پارمنیدس از هستی و نیستی سخن میگوید. در این دوره منظومهی فلسفی پارمنیدس با اتکا به متن یونانی و ترجمهی شرف از آن خوانده و بررسی میشود. در این خوانش بررسی تفسیرهای هیدگر، گادامر، کورت ریتسلِر، کارل راینهارت و هرمان فِتِر از این منظومه مدنظر ما خواهد بود.
کاظم برجسته شاهکلا (میر-زا) در حوزههای گوناگونی چون ادبیات نمایشی، زبانشناسی تاریخی، و فلسفه و حکمت اسلامی تحصیل، مطالعه و پژوهش کرده است. عنوان رسالهی کارشناسی ارشد او که در رشتهی فلسفه و حکمت اسلامی اخذ شده است، «دگربُنیِ اونتولوگیِ یونانی در سپهرِ عربی» بود. او در این رساله به چگونگیِ دگربُنیِ هستیشناسی ارسطو در آغازگاه فلسفهی اسلامی پرداخته است و چرایی این دگربُنی را بر اساسِ بسترِ الهیاتیِ فلسفهِ اسلامی و ویژگیهایِ زبان عربی وارسی کرده است. او در حال حاضر پژوهشگر مقطع دکترای فلسفه در دانشگاه هایدلبرگ و اینسبروک است و عنوان رسالهاش «خدازُدایی از هستی: تلاشی برای متافیزیکزُدایی از رخداد-اندیشیِ هیدگر» است. او در سال ۱۳۹۹، یک دوره خوانشِ محاورهی سوفیست افلاطون را با رویکرد واسازیِ هرمنوتیکیِ پدیدارشناسانه، و در سال ۱۴۰۰ دورهای را تحت عنوان «اُنتولوژی در بند ایدئولوژی» دربارهی هستیشناسی در محاورات افلاطون در انجمن دانشجویی فلسفهی دانشگاه تهران برگزار کرده است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
هستیشناسی
۳-پارمنیدس
بههدایت کاظم برجسته شاهکلا
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
فلسفه دانشی است که چیستی یا چههستیِ پدیدهها را به پرسش میکشاند و ازاینرو، هستی و چگونگیاش در بنیادِ هر پژوهشِ فلسفی میایستد، خواه این پژوهش دربارهی هستیِ هستان بهطورِ مطلق باشد، که آنگاه هستیشناسی(Die Ontologie) نامیده میشود، خواه این پژوهش دربارهی هستیِ هستان بهطورِ مقید، یعنی هستیِ این یا آن هستانِ مشخص و معیّن باشد، که آنگاه هستیشناسیِ قلمرویی (Die Regionalontologie) نامیده میشود، که مقید به محدوده و قلمروی خاصی از هستانهاست، همچون سیاست، اخلاق، زیبایی و غیره.
در سلسلهدرسگفتارهایِ «هستیشناسی»، ابتدا هستیشناسی را در نزد سه فیلسوف پیشگام یعنی آناکسیماندروس، هراکلیتوس و پارمنیدس، و سپس در نزد افلاطون و ارسطو بررسی میکنیم و دگرگونیها و دگربُنیهای آن را در سیر تحولاتاش وامیکاویم. در این مسیر تحلیلهایِ فیلسوفهایِ قرن بیستم، بخصوص هیدگر، گادامر، شادوالت، فِتِر و دیگران نیز ما را در درک و فهمِ هستیشناسیِ یونانی یاری خواهند رساند و در ادامه چگونگی و چراییِ دگربُنی هستیشناسیِ ارسطو در آغازگاهِ فلسفهِ اسلامی را وارسی میکنیم.
در خوانش متون مورد نظرمان از روشِ «واسازیِ هرمنوتیکیِ پدیدارشناسانه» بهره خواهیم گرفت. هدف این روشْ تأویل و بازگشت به معنای اولیّه نیست، بلکه آفرینشِ یک معنای ممکنِ نهفته در متن است، حتی اگر این معنا با معناهایِ تاکنون برآمده متفاوت باشد. چراکه در این روش، تفسیرْ کنشی پویا تلقی میشود که تنها محدود به محدویتهایِ معناییِ خود متن است.
پارمنیدسِ الئایی سومین فیلسوف پیشاسقراطی است که هیدگر او را در کنار دو فیلسوف دیگر، آناکسیماندروس و هراکلیتوس، «اندیشمندانِ آغازین» مینامد، نه از این حیث که به لحاظ زمان در سرآغاز فلسفه قرار دارند، بلکه از این حیث که به هستی به سان سرآغازترینِ آغاز و بنیاد اندیشیدهاند. پارمنیدس همچون کسنوفانس اندیشههای فلسفی خود را به شعر درآورد و عنوانِ «دربارهی فوزیس» (Περὶ φύσεως) بر آن نهاد که شامل سه بخش مقدمه، حقیقت (ἡ ἀλήθεια) و پندار (τό δοκοῦν) است و در آن پارمنیدس از هستی و نیستی سخن میگوید. در این دوره منظومهی فلسفی پارمنیدس با اتکا به متن یونانی و ترجمهی شرف از آن خوانده و بررسی میشود. در این خوانش بررسی تفسیرهای هیدگر، گادامر، کورت ریتسلِر، کارل راینهارت و هرمان فِتِر از این منظومه مدنظر ما خواهد بود.
کاظم برجسته شاهکلا (میر-زا) در حوزههای گوناگونی چون ادبیات نمایشی، زبانشناسی تاریخی، و فلسفه و حکمت اسلامی تحصیل، مطالعه و پژوهش کرده است. عنوان رسالهی کارشناسی ارشد او که در رشتهی فلسفه و حکمت اسلامی اخذ شده است، «دگربُنیِ اونتولوگیِ یونانی در سپهرِ عربی» بود. او در این رساله به چگونگیِ دگربُنیِ هستیشناسی ارسطو در آغازگاه فلسفهی اسلامی پرداخته است و چرایی این دگربُنی را بر اساسِ بسترِ الهیاتیِ فلسفهِ اسلامی و ویژگیهایِ زبان عربی وارسی کرده است. او در حال حاضر پژوهشگر مقطع دکترای فلسفه در دانشگاه هایدلبرگ و اینسبروک است و عنوان رسالهاش «خدازُدایی از هستی: تلاشی برای متافیزیکزُدایی از رخداد-اندیشیِ هیدگر» است. او در سال ۱۳۹۹، یک دوره خوانشِ محاورهی سوفیست افلاطون را با رویکرد واسازیِ هرمنوتیکیِ پدیدارشناسانه، و در سال ۱۴۰۰ دورهای را تحت عنوان «اُنتولوژی در بند ایدئولوژی» دربارهی هستیشناسی در محاورات افلاطون در انجمن دانشجویی فلسفهی دانشگاه تهران برگزار کرده است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
جوانان و نزاع بر سر شهر اخلاقی در ایران امروز
بههدایت دکتر اعظم خاتم
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
جوانان و نزاع بر سر شهر اخلاقی در ایران امروز
بههدایت دکتر اعظم خاتم
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار( آفلاین)
جوانان و نزاع بر سر شهر اخلاقی در ایران امروز
بههدایت دکتر اعظم خاتم
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
تحلیل کنشگری جوانان در ایران امروز نیازمند تحلیلی از پدیدهی جوانی، نقش دولت درشکلیابی آن، و نزاع با سایر کنشگران اجتماعی است. پژوهشهای موجود بیشتر ویژگیهای فرهنگی جوانان به مثابه یک نسل، و تفاوت آنها با سایر گروههای اجتماعی را با مفاهیمی چون سبک زندگی و شکاف نسلی بیان میکنند. اما همانطور که منتقدان نظریهی شکاف نسلی توجه کردهاند، تفاوتهای نسلی چنان در تاریخ مکرر است که ظرفیت روشنگری زیادی نسبت به دورهها و رویدادهای خاص کنشگری جوانان ندارد.
در این درسگفتار به جای مفهوم نسل بر مفهوم جوانی و کنشگری جوانان تأکید میکنیم و مراحل تکوین و به حاشیه رفتن این جنبش را در تعامل با دیگر گروههای اجتماعی و جنبشهای جاری در جامعه طی دو دههی گذشته بررسی میکنیم. تحلیل مفهوم هبیتوس یا زیست جوانی، روندهای تاریخی کنشگری جوانان، و چشمانداز آینده موضوعات محوری سه جلسهی این درسگفتار را در بردارد.
دکتر اعظم خاتم سابقهای طولانی در تحقیق، تدریس و انتشار در زمینهی معضلات توسعه و مسائل شهری در ایران و خاورمیانه دارد. او تحصیلات خود را در دانشگاه تهران در حوزهی جامعهشناسی آغاز کرد و سپس دکترای خود را در زمینهی مطالعات شهری از دانشگاه یورک کانادا دریافت نمود. او در دههیِ هفتاد و هشتاد شمسی از یکسو به عنوان برنامهریزِ شهری و توسعه در طرحهای مختلف فعالیت میکرد و از سوی دیگر به عنوان محقق مستقل در انجمن جامعهشناسی ایران مسئولیت گروه شهر را بر عهده داشت. او طی دههی گذشته در دانشگاه یورک در زمینهی توسعهگرایی، مدرنیزاسیون، تولید فضا و تولید دانش تدریس و تحقیق کرده است. آخرین مقالهی او به فارسی به نام «خودمختاری محلی و تعلیق قدرت دولت در طرح توسعهی الشتر» دراسفند ماه سال ۱۴۰۰ در مجله گفتگو به چاپ رسیده است. مقالات انگلیسی او را میتوان در مجلات زیر خواند:
Society and Space, Cities, Esprit, Middle East Report و Jadaliyya
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
جوانان و نزاع بر سر شهر اخلاقی در ایران امروز
بههدایت دکتر اعظم خاتم
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
تحلیل کنشگری جوانان در ایران امروز نیازمند تحلیلی از پدیدهی جوانی، نقش دولت درشکلیابی آن، و نزاع با سایر کنشگران اجتماعی است. پژوهشهای موجود بیشتر ویژگیهای فرهنگی جوانان به مثابه یک نسل، و تفاوت آنها با سایر گروههای اجتماعی را با مفاهیمی چون سبک زندگی و شکاف نسلی بیان میکنند. اما همانطور که منتقدان نظریهی شکاف نسلی توجه کردهاند، تفاوتهای نسلی چنان در تاریخ مکرر است که ظرفیت روشنگری زیادی نسبت به دورهها و رویدادهای خاص کنشگری جوانان ندارد.
در این درسگفتار به جای مفهوم نسل بر مفهوم جوانی و کنشگری جوانان تأکید میکنیم و مراحل تکوین و به حاشیه رفتن این جنبش را در تعامل با دیگر گروههای اجتماعی و جنبشهای جاری در جامعه طی دو دههی گذشته بررسی میکنیم. تحلیل مفهوم هبیتوس یا زیست جوانی، روندهای تاریخی کنشگری جوانان، و چشمانداز آینده موضوعات محوری سه جلسهی این درسگفتار را در بردارد.
دکتر اعظم خاتم سابقهای طولانی در تحقیق، تدریس و انتشار در زمینهی معضلات توسعه و مسائل شهری در ایران و خاورمیانه دارد. او تحصیلات خود را در دانشگاه تهران در حوزهی جامعهشناسی آغاز کرد و سپس دکترای خود را در زمینهی مطالعات شهری از دانشگاه یورک کانادا دریافت نمود. او در دههیِ هفتاد و هشتاد شمسی از یکسو به عنوان برنامهریزِ شهری و توسعه در طرحهای مختلف فعالیت میکرد و از سوی دیگر به عنوان محقق مستقل در انجمن جامعهشناسی ایران مسئولیت گروه شهر را بر عهده داشت. او طی دههی گذشته در دانشگاه یورک در زمینهی توسعهگرایی، مدرنیزاسیون، تولید فضا و تولید دانش تدریس و تحقیق کرده است. آخرین مقالهی او به فارسی به نام «خودمختاری محلی و تعلیق قدرت دولت در طرح توسعهی الشتر» دراسفند ماه سال ۱۴۰۰ در مجله گفتگو به چاپ رسیده است. مقالات انگلیسی او را میتوان در مجلات زیر خواند:
Society and Space, Cities, Esprit, Middle East Report و Jadaliyya
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
دربارهی سیاست استتیک:
۱- بازی آزاد تخیل
بههدایت مهسا اسدالهنژاد
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
دربارهی سیاست استتیک:
۱- بازی آزاد تخیل
بههدایت مهسا اسدالهنژاد
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
دربارهی سیاست استتیک:
۱- بازی آزاد تخیل
بههدایت مهسا اسدالهنژاد
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
ایمانوئل کانت در نقد سوم، نقد قوهی حکم (داوری)، میگوید که هر حکم ذوقی که پیوند قوهی حکم است با تخیل آزاد، یک حکم استتیکیست؛ یعنی مرتبط است با احساسی که نسبت به بازنماییِ ذهنی از چیزی ادراک میکنیم: احساس رضایت و یا نارضایتی، لذتبردن و یا رنجکشیدن از آن. ژاک رانسیر در جُستار مصائب تفکر انتقادی نیز میگوید که هر رهاییِ اجتماعی یک رهاییِ استتیک است. به این معنا که تا زمانیکه همانگونه که احساس میکردیم احساس کنیم، هنوز چیزی تغییر نکردهاست.
از کانت تا رانسیر آنچه محل بحث است، این است که چطور میتوان به تغییر اجتماعی، به سیاستِ رهاییبخش، به چگونگیِ رابطهای سوبژکتیو با امور نزدیک شد، در شرایطی که با استتیکِ شکلگرفتهیِ ذهنمان، و با استتیکِ چیزها، درگیر میشویم؟ اگر سودایِ ساخت وضعیتی دیگر را در سر میپرورانیم، این وضع دیگر چطور قوایِ حسیِ ما را درگیر خود میکند و یا باید بکند؟ قوای حسی ما چگونه سازمانیافته و مییابد؟ چطور از رهگذرِ این سازمانیافتن، چیزها تغییر میکنند؟ آیا به قدر کفایت حس میکنیم؟
به نظر میرسد ترجمهی مفهوم استتیک (aesthetic) به زیبا و استتیکس (aesthetics) به زیباشناسی نابسنده و ناکافیست. چراکه آنچه از امر استتیک میفهمیم، تنها امر زیبا نیست. زمانی که پایِ استتیکِ چیزها وسط است، بیش از هر چیز با فرمِ آنها و گونهای که آنها را بواسطهی تخیل ادراک میکنیم و از آنّها بازنماییای در ذهن میسازیم، روبهرو هستیم. از سویِ دیگر استتیکس نیز دانش شناختِ فرم است؛ حال چه شناختِ فرم ذهنیِ تجربهی پدیدهها در زمان و مکانی مشخص چه شناختِ فرم چیزها آنگونه که به تجربهی ذهنی درمیآیند. اگر معادلهای زیبا و زیباشناسی را برگزینیم، یقیناً معنا را محدود کردهایم.
در عینحال معادلهای حسیک و حسیات نیز بهنظر چیزی نادقیق در خود دارند و آن اینکه ۱)امر استتیک جز به امر حسی، به امر فرمی و امر زیبا (و بسته به موقف نظری، امر والا) نیز اشاره میکند و ۲) استتیکس از اصول حسکردن چیزی سخن میگوید و نه از خودِ آن: چطور میشود که پیش از آنکه شهودِ حسی اتفاق بیفتد از اصولی سخن گفت که در ذهن حاضرند؟ و همینطور چگونه چیزها در طول زمان فرمی مختص به خود مییابند؟
هر سیستمی استتیک خود را میسازد و تلاش میکند تا قوایِ حسی مردم را بهگونهای سامان دهد که بتواند به تداومِ چیزها آنگونه که خود میخواهد یاری برساند. در برابر، هر جنبش ضدسیستمی نیز در پیِ آن است تا استتیک خود را بنا کند و اساساً اگر اینگونه نباشد، نمیتواند به خودش سر و شکل ببخشد و یا واجد قدرتِ ضدهژمونی حاکم شود. این رویارویی چطور صورت میگیرد و تا کجا پیش میرود؟ چطور میتوانیم از یک منظر کانتی به این رویارویی بیاندیشیم و به ساختِ بدیلی برای آینده نزدیک شویم؟ چرا از کانت آغاز میکنیم و با کانت چطور نسبتی میان استتیک و سیاست شکل میگیرد؟
«دربارهی سیاستِ استتیک» عنوانی کلی برای مجموعهدورهای با چهار زیردوره است. در زیردورهی اول سراغ نقد سوم کانت میرویم که بهنحوی تمامِ بحث از سیاستِ استتیک را متأثر میکند. در کانت است که با نقشِ تخیل آزاد در سیاست آشنا میشویم و در عینحال هر سه متفکری که در دورههای بعد بهترتیب سراغ آنها خواهیم رفت، بحث خود را با توجه به بحث انتقادی با کانت پیش بردند: آدورنو، دلوز و رانسیر. هر دوره به شیوهی خود تعریف میشود و موضوع هر جلسهی آن بازگو خواهد شد. موضوعِ جلساتِ زیردورهی اول که به مباحثِ نقد سوم ایمانوئل کانت میپردازد از این قرار است:
جلسهی اول: ادراک طبیعت و اصلِ استعلاییِ غایتمندی
جلسهی دوم: تمایز حکم تأملی از حکم تعینی؛ در اهمیتِ داوری سوبژکتیو و حس مشترک
جلسهی سوم: تخیل آزاد از قانونگذاریِ فاهمه
جلسهی چهارم: امر زیبا: نمایش یک مفهومِ نامتعینِ فاهمه
جلسهی پنجم: امر والا: نمایش یک مفهومِ نامتعینِ عقل
جلسهی ششم: تعارض در حکم تأملی و ساختِ اختلافیِ جامعهی اخلاقیِ آینده
درباره مدرس👇
@bidarschool
@bidarcourses
دربارهی سیاست استتیک:
۱- بازی آزاد تخیل
بههدایت مهسا اسدالهنژاد
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
ایمانوئل کانت در نقد سوم، نقد قوهی حکم (داوری)، میگوید که هر حکم ذوقی که پیوند قوهی حکم است با تخیل آزاد، یک حکم استتیکیست؛ یعنی مرتبط است با احساسی که نسبت به بازنماییِ ذهنی از چیزی ادراک میکنیم: احساس رضایت و یا نارضایتی، لذتبردن و یا رنجکشیدن از آن. ژاک رانسیر در جُستار مصائب تفکر انتقادی نیز میگوید که هر رهاییِ اجتماعی یک رهاییِ استتیک است. به این معنا که تا زمانیکه همانگونه که احساس میکردیم احساس کنیم، هنوز چیزی تغییر نکردهاست.
از کانت تا رانسیر آنچه محل بحث است، این است که چطور میتوان به تغییر اجتماعی، به سیاستِ رهاییبخش، به چگونگیِ رابطهای سوبژکتیو با امور نزدیک شد، در شرایطی که با استتیکِ شکلگرفتهیِ ذهنمان، و با استتیکِ چیزها، درگیر میشویم؟ اگر سودایِ ساخت وضعیتی دیگر را در سر میپرورانیم، این وضع دیگر چطور قوایِ حسیِ ما را درگیر خود میکند و یا باید بکند؟ قوای حسی ما چگونه سازمانیافته و مییابد؟ چطور از رهگذرِ این سازمانیافتن، چیزها تغییر میکنند؟ آیا به قدر کفایت حس میکنیم؟
به نظر میرسد ترجمهی مفهوم استتیک (aesthetic) به زیبا و استتیکس (aesthetics) به زیباشناسی نابسنده و ناکافیست. چراکه آنچه از امر استتیک میفهمیم، تنها امر زیبا نیست. زمانی که پایِ استتیکِ چیزها وسط است، بیش از هر چیز با فرمِ آنها و گونهای که آنها را بواسطهی تخیل ادراک میکنیم و از آنّها بازنماییای در ذهن میسازیم، روبهرو هستیم. از سویِ دیگر استتیکس نیز دانش شناختِ فرم است؛ حال چه شناختِ فرم ذهنیِ تجربهی پدیدهها در زمان و مکانی مشخص چه شناختِ فرم چیزها آنگونه که به تجربهی ذهنی درمیآیند. اگر معادلهای زیبا و زیباشناسی را برگزینیم، یقیناً معنا را محدود کردهایم.
در عینحال معادلهای حسیک و حسیات نیز بهنظر چیزی نادقیق در خود دارند و آن اینکه ۱)امر استتیک جز به امر حسی، به امر فرمی و امر زیبا (و بسته به موقف نظری، امر والا) نیز اشاره میکند و ۲) استتیکس از اصول حسکردن چیزی سخن میگوید و نه از خودِ آن: چطور میشود که پیش از آنکه شهودِ حسی اتفاق بیفتد از اصولی سخن گفت که در ذهن حاضرند؟ و همینطور چگونه چیزها در طول زمان فرمی مختص به خود مییابند؟
هر سیستمی استتیک خود را میسازد و تلاش میکند تا قوایِ حسی مردم را بهگونهای سامان دهد که بتواند به تداومِ چیزها آنگونه که خود میخواهد یاری برساند. در برابر، هر جنبش ضدسیستمی نیز در پیِ آن است تا استتیک خود را بنا کند و اساساً اگر اینگونه نباشد، نمیتواند به خودش سر و شکل ببخشد و یا واجد قدرتِ ضدهژمونی حاکم شود. این رویارویی چطور صورت میگیرد و تا کجا پیش میرود؟ چطور میتوانیم از یک منظر کانتی به این رویارویی بیاندیشیم و به ساختِ بدیلی برای آینده نزدیک شویم؟ چرا از کانت آغاز میکنیم و با کانت چطور نسبتی میان استتیک و سیاست شکل میگیرد؟
«دربارهی سیاستِ استتیک» عنوانی کلی برای مجموعهدورهای با چهار زیردوره است. در زیردورهی اول سراغ نقد سوم کانت میرویم که بهنحوی تمامِ بحث از سیاستِ استتیک را متأثر میکند. در کانت است که با نقشِ تخیل آزاد در سیاست آشنا میشویم و در عینحال هر سه متفکری که در دورههای بعد بهترتیب سراغ آنها خواهیم رفت، بحث خود را با توجه به بحث انتقادی با کانت پیش بردند: آدورنو، دلوز و رانسیر. هر دوره به شیوهی خود تعریف میشود و موضوع هر جلسهی آن بازگو خواهد شد. موضوعِ جلساتِ زیردورهی اول که به مباحثِ نقد سوم ایمانوئل کانت میپردازد از این قرار است:
جلسهی اول: ادراک طبیعت و اصلِ استعلاییِ غایتمندی
جلسهی دوم: تمایز حکم تأملی از حکم تعینی؛ در اهمیتِ داوری سوبژکتیو و حس مشترک
جلسهی سوم: تخیل آزاد از قانونگذاریِ فاهمه
جلسهی چهارم: امر زیبا: نمایش یک مفهومِ نامتعینِ فاهمه
جلسهی پنجم: امر والا: نمایش یک مفهومِ نامتعینِ عقل
جلسهی ششم: تعارض در حکم تأملی و ساختِ اختلافیِ جامعهی اخلاقیِ آینده
درباره مدرس👇
@bidarschool
@bidarcourses
مهسا اسدالهنژاد، متولد ۱۳۶۹، دانشآموختهی دکتریِ جامعهشناسی سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس است. عنوان پایاننامهی ارشد او «تخیل و امکان نقد واقعیت عینی؛ مطالعهی موردی هانری کربن و استلزامات سیاسی و اجتماعی عالم مثال» نام داشت. او در این پایاننامه به دنبال آن بود تا نشان دهد که چگونه تخیل فعال در سنتِ فلسفهی اسلامی (عالم مثال) به واقعیتگریزی اجتماعی و سیاسی منتهی میشود و در ازایِ این واقعیتگریزی چه جهان سیاسی-اجتماعیِِ باطنیگرایی خلق میکند. او در پایاننامهی دکتری به مطالعهی تاریخ شکلگیری دولت جمهوری اسلامی، از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۸، پرداخته است. در دورهی کلیای که در موسسهی بیدار قرار است برگزار شود، بازگشتی به بحث تخیل صورت میگیرد. این بار اما مسئله این است که تخیل فعالِ انتقادی چگونه میتواند به سیاستی انتقادی، و نه سیاستی باطنیگرا، منجر شود. در واقع تخیل که نقش بسیار مهمی در ساختِ استتیکی جامعه ایفا میکند، چطور میتواند سیاستی انتقادی پیش بکشد؟ حوزهی مطالعاتی و نوشتاری او اندیشهی سیاسی، اندیشهی انتقادی و تاریخ معاصر ایران است.
درسگفتار رایگان
نگاهی دوباره به ماتریالیسم تاریخی ۲
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
نگاهی دوباره به ماتریالیسم تاریخی ۲
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار رایگان
نگاهی دوباره به ماتریالیسم تاریخی ۲
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
این سلسله جلسات که تحت عنوانِ کلی «نگاهی دوباره به ماتریالیسم تاریخی» ارائه میشود تلاشیست برای طرح مجموعهای از پرسشها که هر یک از آنها به نحوی با موضوع عام بحرانِ مارکسیسم و شکلهای گوناگون پاسخگویی بدان مرتبط است. این سلسله درسگفتارها نخست در چهار جلسه برگزار شد و در این دوره به بسط مباحث جلسات گذشته خواهیم پرداخت.
مراد فرهادپور متولد تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دههی شصت به اینسو متون گوناگونی را در حوزهی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب کتاب چون عقل افسرده، ۱۳۷۸، بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پارههای فکر، ۱۳۸۸ به رشتهی تحریر در آورده است. او همچنین از دههی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریانهای انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفورت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریانساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
نگاهی دوباره به ماتریالیسم تاریخی ۲
بههدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
این سلسله جلسات که تحت عنوانِ کلی «نگاهی دوباره به ماتریالیسم تاریخی» ارائه میشود تلاشیست برای طرح مجموعهای از پرسشها که هر یک از آنها به نحوی با موضوع عام بحرانِ مارکسیسم و شکلهای گوناگون پاسخگویی بدان مرتبط است. این سلسله درسگفتارها نخست در چهار جلسه برگزار شد و در این دوره به بسط مباحث جلسات گذشته خواهیم پرداخت.
مراد فرهادپور متولد تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دههی شصت به اینسو متون گوناگونی را در حوزهی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب کتاب چون عقل افسرده، ۱۳۷۸، بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پارههای فکر، ۱۳۸۸ به رشتهی تحریر در آورده است. او همچنین از دههی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریانهای انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفورت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریانساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
کارگاه حضوری
کارگاه تأتر: رنگینکمان امیال
آشنایی با نظام ژوکر آگوستو بوآل
بههدایت حمزه عالیپیام
طول دوره: ۴ جلسهی ۴ ساعته
شروع دوره: ۱۹ تیر ۱۴۰۲
روزهای دوشنبه: ساعت ۱۴ تا ۱۸
@bidarschool
@bidarcourses
کارگاه تأتر: رنگینکمان امیال
آشنایی با نظام ژوکر آگوستو بوآل
بههدایت حمزه عالیپیام
طول دوره: ۴ جلسهی ۴ ساعته
شروع دوره: ۱۹ تیر ۱۴۰۲
روزهای دوشنبه: ساعت ۱۴ تا ۱۸
@bidarschool
@bidarcourses
کارگاه حضوری
کارگاه تأتر: رنگینکمان امیال
آشنایی با نظام ژوکر آگوستو بوآل
بههدایت حمزه عالیپیام
طول دوره: ۴ جلسهی ۴ ساعته
شروع دوره: ۱۹ تیر ۱۴۰۲
روزهای دوشنبه: ساعت ۱۴ تا ۱۸
انسان تئاتر را نمیسازد، آن را کشف میکند. در واقع او خود تئاتر است. تئاتر زمانی متولد میشود که انسان کشف میکند میتواند خودش را تماشا کند، بنابراین تئاتر یعنی انسان در حال تماشای خودش. «در آغاز بازیگر و تماشاگر در وجود یک نفر بودند. تئاتری که ما امروزه میشناسیم، از زمانی متولد شد که این دو، بازیگر و تماشاگر از هم جدا شدند و برخی به عنوان بازیگر و برخی به عنوان تماشاگر مشخص شدند. همچنین ساختمانهای تئاتری به وجود آمدند، ساختمانهای معمارانهای که میخواستند این جداسازی را به رسمیت بشناسند و حرفهی بازیگری برای نخستین بار خدشهدار شد». (رنگینکمان آرزو/ بوآل)
در تئاتر رنگینکمان امیال، این دو، باز یکی میشوند: انسانِ تماشا-بازیگر. تئاتر رنگینکمان امیال، با استفاده از ویژگی آینهای تئاتر، فضایی منعطف، ذرهبینی و دوگانه میسازد تا به کمک آن رنگهای متفاوت امیال ما از هم تفکیک شوند و با خلق این فضای دیگرگون، در ترکیبی تازه دوباره به هم بپیوندند.
خاطرات، تخیلات، رویاها و احساسات ما در فضای واقعیْ تجسم و ابعاد فیزیکی ندارند، بلکه در فرایند تئاتر رنگینکمان امیال است که در فضای تئاتری نمودار میشوند و به فضای واقعی افزوده میشوند. از این رو در فضای تئاتری میتوانیم رویای واقعی و ملموس داشته باشیم. این فضا، فضایی شناختشناسانه است که به ما در درک، کشف، شناخت و بازشناسی از خلال تجربه جمعی، کمک میکند.
رنگینکمان امیال مجموعهای از تکنیکهای دروننگری است که بیشتر بر ستم و سرکوبهای درونی میپردازند. این تکنیکها را آگوستو بوآل از دههی ۱۹۶۰ تا اواخر دههی ۱۹۸۰ در اروپا طراحی و اجرا کرد و در دهمین کنگره جهانی رواندرمانی در صدمین سالگرد تولد لویی مورنو در آمستردام به رواندرمانگران حاضر در کنگره معرفی کرد.
این کارگاه در چهار جلسهی چهار ساعته برگزار میشود. شرکتکنندگان، در کار، با مبانی فلسفی و تکنیکهای عملی ژوکر، تکنیکهای عملی تئاتر رنگینکمان امیال و بازیهای پویا آشنا میشوند. در هر روز با بازیهای پویا تمرین میکنیم و پس از انتخاب موضوع و ساختن تصویری ملموس از یک ستم، با یکی از تکنیکهای رنگینکمان امیال، متناسب با شکلِ آن ستم، به موضوع میپردازیم و در پایان دربارهی آن تکنیک با هم گفتوگو میکنیم.
حمزه عالیپیام، پژوهشگر و ژوکر تئاتر مردم ستمدیده، متولد مرداد ۱۳۶۵ در تهران است. پس از دریافت دیپلم سینما از هنرستان پیام معاصر، در رشتهی کارگردانی تئاتر در دانشگاه سوره تحصیل کرد. از سال ۱۳۹۲ به همراه گروه تئاتر شورا چندین کارگاه آموزش تئاتر مردم ستمدیده با کودکان کار و خیابان، زنان مهاجر و جنگزده، کودکان و نوجوانان، فعالین و مددکاران اجتماعی و معلمان برگزار کرده است. او تا به امروز بیش از صد اجرا با تکنیکهای مختلف تئاتر مردم ستمدیده در مکانهای مختلف از جمله پارک، رستوران، کافه، آسانسور، اتوبوس، مترو، مدرسه، مهدکودک، دانشگاه، خیابان، کانون شهرزیبا، پاساژ، گاراژ مکانیکی و غیره داشته است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
کارگاه تأتر: رنگینکمان امیال
آشنایی با نظام ژوکر آگوستو بوآل
بههدایت حمزه عالیپیام
طول دوره: ۴ جلسهی ۴ ساعته
شروع دوره: ۱۹ تیر ۱۴۰۲
روزهای دوشنبه: ساعت ۱۴ تا ۱۸
انسان تئاتر را نمیسازد، آن را کشف میکند. در واقع او خود تئاتر است. تئاتر زمانی متولد میشود که انسان کشف میکند میتواند خودش را تماشا کند، بنابراین تئاتر یعنی انسان در حال تماشای خودش. «در آغاز بازیگر و تماشاگر در وجود یک نفر بودند. تئاتری که ما امروزه میشناسیم، از زمانی متولد شد که این دو، بازیگر و تماشاگر از هم جدا شدند و برخی به عنوان بازیگر و برخی به عنوان تماشاگر مشخص شدند. همچنین ساختمانهای تئاتری به وجود آمدند، ساختمانهای معمارانهای که میخواستند این جداسازی را به رسمیت بشناسند و حرفهی بازیگری برای نخستین بار خدشهدار شد». (رنگینکمان آرزو/ بوآل)
در تئاتر رنگینکمان امیال، این دو، باز یکی میشوند: انسانِ تماشا-بازیگر. تئاتر رنگینکمان امیال، با استفاده از ویژگی آینهای تئاتر، فضایی منعطف، ذرهبینی و دوگانه میسازد تا به کمک آن رنگهای متفاوت امیال ما از هم تفکیک شوند و با خلق این فضای دیگرگون، در ترکیبی تازه دوباره به هم بپیوندند.
خاطرات، تخیلات، رویاها و احساسات ما در فضای واقعیْ تجسم و ابعاد فیزیکی ندارند، بلکه در فرایند تئاتر رنگینکمان امیال است که در فضای تئاتری نمودار میشوند و به فضای واقعی افزوده میشوند. از این رو در فضای تئاتری میتوانیم رویای واقعی و ملموس داشته باشیم. این فضا، فضایی شناختشناسانه است که به ما در درک، کشف، شناخت و بازشناسی از خلال تجربه جمعی، کمک میکند.
رنگینکمان امیال مجموعهای از تکنیکهای دروننگری است که بیشتر بر ستم و سرکوبهای درونی میپردازند. این تکنیکها را آگوستو بوآل از دههی ۱۹۶۰ تا اواخر دههی ۱۹۸۰ در اروپا طراحی و اجرا کرد و در دهمین کنگره جهانی رواندرمانی در صدمین سالگرد تولد لویی مورنو در آمستردام به رواندرمانگران حاضر در کنگره معرفی کرد.
این کارگاه در چهار جلسهی چهار ساعته برگزار میشود. شرکتکنندگان، در کار، با مبانی فلسفی و تکنیکهای عملی ژوکر، تکنیکهای عملی تئاتر رنگینکمان امیال و بازیهای پویا آشنا میشوند. در هر روز با بازیهای پویا تمرین میکنیم و پس از انتخاب موضوع و ساختن تصویری ملموس از یک ستم، با یکی از تکنیکهای رنگینکمان امیال، متناسب با شکلِ آن ستم، به موضوع میپردازیم و در پایان دربارهی آن تکنیک با هم گفتوگو میکنیم.
حمزه عالیپیام، پژوهشگر و ژوکر تئاتر مردم ستمدیده، متولد مرداد ۱۳۶۵ در تهران است. پس از دریافت دیپلم سینما از هنرستان پیام معاصر، در رشتهی کارگردانی تئاتر در دانشگاه سوره تحصیل کرد. از سال ۱۳۹۲ به همراه گروه تئاتر شورا چندین کارگاه آموزش تئاتر مردم ستمدیده با کودکان کار و خیابان، زنان مهاجر و جنگزده، کودکان و نوجوانان، فعالین و مددکاران اجتماعی و معلمان برگزار کرده است. او تا به امروز بیش از صد اجرا با تکنیکهای مختلف تئاتر مردم ستمدیده در مکانهای مختلف از جمله پارک، رستوران، کافه، آسانسور، اتوبوس، مترو، مدرسه، مهدکودک، دانشگاه، خیابان، کانون شهرزیبا، پاساژ، گاراژ مکانیکی و غیره داشته است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school