درسگفتار (آفلاین)
جنون خاموش؛
دربارهی دیوانگی و کابوسهای نظم و قانون
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
جنون، تقریبا در همهی شکلها و نمودهای متنوعش، پدیدهای به غایت غریب و پیچیده است و تلاش برای فهم آن مستلزم به کارگیری تمامی قوای عقلانی و غیرعقلانی ذهن و همهی امکانهای گفتاری و نمادین است. شاید چیزی به اندازهی جنون نتواند معرفت و دانش بشری را به چالش کشد و آن را با مرزهای مبهم خود مواجه سازد. جدیترین نوع این چالش را میتوان در عرصهی قانون و زبان، یعنی دو رکن اساسی برسازندهی جهان بشری، ردیابی و مشاهده کرد. اینجا دقیقا همان جایی است که آسیبشناسی روانی، به معنای روانکاوانهی آن، میتواند بصیرتهای عمیقی را در اختیارمان بگذارد و مسیر پرپیچ و خم و ناهموارِ گفتگو میان روانکاوی و فلسفه را هموارتر سازد؛ نقطهای که در آن سلامت و بیماری، هنجار و نابهنجار، عقل و دیوانگی به هم میرسند و خویشاوند همدیگر میشوند.
فروید را میتوان نخستین ضد روانپزشکی دانست که جنون را از چاردیواری درمانگاه و بیمارستان و آسایشگاه بیرون میکشد و آن را در بطن حیات اجتماعی قرار میدهد. فروید و روانکاوی فرویدی از ما دعوت میکند عقل و سلامت عقل را نه نقطه مقابل جنون بلکه جنونی مهارشده در نظر آوریم. اما آیا این کار جز با ایجاد ترکی عمیق در سطح عقل و خرد ممکن است؟ آیا میتوان خود را همواره در ساحل امن عقل نگاه داشت و پریشانی جنون را از بیرون تماشا کرد؟ آیا نباید گاهی از این منطقه امن بیرون جست و به درون ترکهای عقل و مغاک جنون سر فرو برد؟ تا کجا میتوان به چنین مخاطرهی سهمگینی تن داد، به نحوی که مغاک جنون برای همیشه ما را نبلعد و به درون خود نکشد؟ تلاش برای پاسخ به چنین پرسشهایی امروزه دشوارتر از قبل است، به ویژه از آنرو که گفتار مسلط امروزی زبانی جز آمارها، نمودارها و داروها نمیشناسد.
در این دوره میکوشیم ایدههای بنیادی روانکاوی دربارهی جنون را بکاویم و علاوه بر حوزهی خصوصی افکار و اوهامِ سوژههای روانپریش، نیمنگاهی هم به عرصهی عمومی ایدئولوژی، اجتماع و سیاست بیندازیم. در این مسیر پرسشهایی از این قبیل را واکاوی میکنیم: نسبت میان واقعیت و توهم چیست؟ آیا میتوان واقعیت را به تمامی از عنصر توهم زدود و آن را جنونزدایی کرد؟ زبان و معنا چه پیوندی با جنون دارند؟ دانش، قانون و اخلاق چه نسبتی با جنون برقرار میکنند؟ نقش و کارکرد نام پدر در ساختاربندی جنون چیست؟ رفتارهای به اصطلاح "جنون آمیز" در انسانهای "عادی" را چگونه میتوان تبیین کرد؟ آیا جنون فقط سرنوشت عدهای بختبرگشته است یا امکانی هماره حاضر برای همه انسانها؟
جواد گنجی متولد سال ۱۳۵۶ و فارغالتحصیلِ جامعهشناسی است. عمدهی فعالیتهای او بر پژوهش و ترجمه در حوزهی روانکاوی و فلسفه به ویژه بر روانکاوی فرویدی-لاکانی متمرکز است. از آثار و ترجمههای او میتوان به همکاری با فصلنامه ارغنون و مجموعه کتابهای رخداد، کتاب «گئورگ زیمل» اثر دیوید فریزبی، کتاب «جامعهشناسی معرفت و آگاهیاش؛ نقد مکتب فرانکفورت از جامعهشناسی معرفت»، کتاب «کینتوزی» اثر ماکس شلر، کتاب «بازگشت امر سیاسی» اثر شانتال موف و کتاب «فلسفهی پول» اثر گئورگ زیمل اشاره کرد. او در دههی گذشته و در زمینهی تدریس، درسگفتارهای بسیاری را در مؤسسهی پرسش ارائه کرده است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
جنون خاموش؛
دربارهی دیوانگی و کابوسهای نظم و قانون
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
جنون، تقریبا در همهی شکلها و نمودهای متنوعش، پدیدهای به غایت غریب و پیچیده است و تلاش برای فهم آن مستلزم به کارگیری تمامی قوای عقلانی و غیرعقلانی ذهن و همهی امکانهای گفتاری و نمادین است. شاید چیزی به اندازهی جنون نتواند معرفت و دانش بشری را به چالش کشد و آن را با مرزهای مبهم خود مواجه سازد. جدیترین نوع این چالش را میتوان در عرصهی قانون و زبان، یعنی دو رکن اساسی برسازندهی جهان بشری، ردیابی و مشاهده کرد. اینجا دقیقا همان جایی است که آسیبشناسی روانی، به معنای روانکاوانهی آن، میتواند بصیرتهای عمیقی را در اختیارمان بگذارد و مسیر پرپیچ و خم و ناهموارِ گفتگو میان روانکاوی و فلسفه را هموارتر سازد؛ نقطهای که در آن سلامت و بیماری، هنجار و نابهنجار، عقل و دیوانگی به هم میرسند و خویشاوند همدیگر میشوند.
فروید را میتوان نخستین ضد روانپزشکی دانست که جنون را از چاردیواری درمانگاه و بیمارستان و آسایشگاه بیرون میکشد و آن را در بطن حیات اجتماعی قرار میدهد. فروید و روانکاوی فرویدی از ما دعوت میکند عقل و سلامت عقل را نه نقطه مقابل جنون بلکه جنونی مهارشده در نظر آوریم. اما آیا این کار جز با ایجاد ترکی عمیق در سطح عقل و خرد ممکن است؟ آیا میتوان خود را همواره در ساحل امن عقل نگاه داشت و پریشانی جنون را از بیرون تماشا کرد؟ آیا نباید گاهی از این منطقه امن بیرون جست و به درون ترکهای عقل و مغاک جنون سر فرو برد؟ تا کجا میتوان به چنین مخاطرهی سهمگینی تن داد، به نحوی که مغاک جنون برای همیشه ما را نبلعد و به درون خود نکشد؟ تلاش برای پاسخ به چنین پرسشهایی امروزه دشوارتر از قبل است، به ویژه از آنرو که گفتار مسلط امروزی زبانی جز آمارها، نمودارها و داروها نمیشناسد.
در این دوره میکوشیم ایدههای بنیادی روانکاوی دربارهی جنون را بکاویم و علاوه بر حوزهی خصوصی افکار و اوهامِ سوژههای روانپریش، نیمنگاهی هم به عرصهی عمومی ایدئولوژی، اجتماع و سیاست بیندازیم. در این مسیر پرسشهایی از این قبیل را واکاوی میکنیم: نسبت میان واقعیت و توهم چیست؟ آیا میتوان واقعیت را به تمامی از عنصر توهم زدود و آن را جنونزدایی کرد؟ زبان و معنا چه پیوندی با جنون دارند؟ دانش، قانون و اخلاق چه نسبتی با جنون برقرار میکنند؟ نقش و کارکرد نام پدر در ساختاربندی جنون چیست؟ رفتارهای به اصطلاح "جنون آمیز" در انسانهای "عادی" را چگونه میتوان تبیین کرد؟ آیا جنون فقط سرنوشت عدهای بختبرگشته است یا امکانی هماره حاضر برای همه انسانها؟
جواد گنجی متولد سال ۱۳۵۶ و فارغالتحصیلِ جامعهشناسی است. عمدهی فعالیتهای او بر پژوهش و ترجمه در حوزهی روانکاوی و فلسفه به ویژه بر روانکاوی فرویدی-لاکانی متمرکز است. از آثار و ترجمههای او میتوان به همکاری با فصلنامه ارغنون و مجموعه کتابهای رخداد، کتاب «گئورگ زیمل» اثر دیوید فریزبی، کتاب «جامعهشناسی معرفت و آگاهیاش؛ نقد مکتب فرانکفورت از جامعهشناسی معرفت»، کتاب «کینتوزی» اثر ماکس شلر، کتاب «بازگشت امر سیاسی» اثر شانتال موف و کتاب «فلسفهی پول» اثر گئورگ زیمل اشاره کرد. او در دههی گذشته و در زمینهی تدریس، درسگفتارهای بسیاری را در مؤسسهی پرسش ارائه کرده است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
محاورات افلاطونی؛
۴- زیبایی، دروغگویی و شهر
بههدایت دکتر عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
۴- زیبایی، دروغگویی و شهر
بههدایت دکتر عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
محاورات افلاطونی؛
۴- زیبایی، دروغگویی و شهر
بههدایت دکتر عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
سلسله جلسات محاورات افلاطونی شامل چندین دوره میشود و تلاش بر این است که در هر دوره یک یا چند محاورهی افلاطون به بحث گذاشته شود. روش بحث در این دورهها به این صورت است که هر محاوره بر مبنای سه جهت اساسی مورد بررسی قرار میگیرد:
الف) از جهت ساختار ادبی محاوره با توجه به شخصیتهای حاضر در آن و نکات تاریخی و پیشزمینههای مورد اشاره در محاوره
ب) از جهت موضوع بحث و این که افلاطون چه استدلالهایی را در آن محاوره به کار برده
ج) از جهت زبانی و این که افلاطون در هر محاوره از چه اصطلاحاتی استفاده کرده و چه ظرایف زبانی را به کار برده است.
این دوره از محاورات افلاطونی در شش جلسه برگزار میشود و به بررسی محاورات زیر خواهیم پرداخت:
۱- هیپیاس بزرگ: افلاطون پرسش از زیبایی و نه امور زیبا را برای نخستین بار در این محاوره مطرح میکند. هر چند خیلی زود معلوم میشود تعریف زیبایی دستکم از عهده سوفسیت بزرگی مثل هیپیاس برنمیآید.
۲- هیپیاس کوچک: دروغ آگاهانه و دروغ از سر نادانی چالشی برای اصل افلاطونی است که میگوید هیچکس دانسته و خواسته خطا نمیکند و سقراط با این چالش ضعف تربیت سوفیستی چون هیپیاس را آشکار میکند.
۳- منکسنوس: افلاطون در رقابت با خطابهی مشهور پریکلس بر گور کشتهشدگان جنگ پلوپونزی، خطابهای میسراید و ملیگرایی آتنی خود را بر خلاف پریکلس، بر مبنای فضایل مردان بزرگ قدیم آتن بنا میکند.
مرحوم دکتر سید نعمتالله عبدالرحیمزاده دانشآموختهی دکتری از گروه فلسفهی دانشکدهی ادبیات دانشگاه تهران بود و رسالهی دکتری خود را در مورد مفهوم پولیس در فرهنگ یونان و تاثیر آن بر متفکران پیشسقراطی نوشت. زمینهی مورد مطالعهی او فرهنگ و تاریخ یونان به طور اعم بودهاست که به صورت خاص به ادبیات یونان به ویژه ادبیات نمایشی و فلسفهی پیشسقراطی و افلاطون توجه دارد. مقالات متعددی از ایشان در نشریات علمی و پژوهشی منتشر شده و کتاب «پولیس در اندیشهی پیشسقراطیان» از او نیز در دست انتشار است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
۴- زیبایی، دروغگویی و شهر
بههدایت دکتر عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
سلسله جلسات محاورات افلاطونی شامل چندین دوره میشود و تلاش بر این است که در هر دوره یک یا چند محاورهی افلاطون به بحث گذاشته شود. روش بحث در این دورهها به این صورت است که هر محاوره بر مبنای سه جهت اساسی مورد بررسی قرار میگیرد:
الف) از جهت ساختار ادبی محاوره با توجه به شخصیتهای حاضر در آن و نکات تاریخی و پیشزمینههای مورد اشاره در محاوره
ب) از جهت موضوع بحث و این که افلاطون چه استدلالهایی را در آن محاوره به کار برده
ج) از جهت زبانی و این که افلاطون در هر محاوره از چه اصطلاحاتی استفاده کرده و چه ظرایف زبانی را به کار برده است.
این دوره از محاورات افلاطونی در شش جلسه برگزار میشود و به بررسی محاورات زیر خواهیم پرداخت:
۱- هیپیاس بزرگ: افلاطون پرسش از زیبایی و نه امور زیبا را برای نخستین بار در این محاوره مطرح میکند. هر چند خیلی زود معلوم میشود تعریف زیبایی دستکم از عهده سوفسیت بزرگی مثل هیپیاس برنمیآید.
۲- هیپیاس کوچک: دروغ آگاهانه و دروغ از سر نادانی چالشی برای اصل افلاطونی است که میگوید هیچکس دانسته و خواسته خطا نمیکند و سقراط با این چالش ضعف تربیت سوفیستی چون هیپیاس را آشکار میکند.
۳- منکسنوس: افلاطون در رقابت با خطابهی مشهور پریکلس بر گور کشتهشدگان جنگ پلوپونزی، خطابهای میسراید و ملیگرایی آتنی خود را بر خلاف پریکلس، بر مبنای فضایل مردان بزرگ قدیم آتن بنا میکند.
مرحوم دکتر سید نعمتالله عبدالرحیمزاده دانشآموختهی دکتری از گروه فلسفهی دانشکدهی ادبیات دانشگاه تهران بود و رسالهی دکتری خود را در مورد مفهوم پولیس در فرهنگ یونان و تاثیر آن بر متفکران پیشسقراطی نوشت. زمینهی مورد مطالعهی او فرهنگ و تاریخ یونان به طور اعم بودهاست که به صورت خاص به ادبیات یونان به ویژه ادبیات نمایشی و فلسفهی پیشسقراطی و افلاطون توجه دارد. مقالات متعددی از ایشان در نشریات علمی و پژوهشی منتشر شده و کتاب «پولیس در اندیشهی پیشسقراطیان» از او نیز در دست انتشار است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
عشق در زمانهی نظامهای ستمگر؛
پِتسُولْت و بیرون کشیدنِ سینما از ورطهی ژانرها
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
عشق در زمانهی نظامهای ستمگر؛
پِتسُولْت و بیرون کشیدنِ سینما از ورطهی ژانرها
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
عشق در زمانهی نظامهای ستمگر؛
پِتسُولْت و بیرون کشیدنِ سینما از ورطهی ژانرها
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
کریستیان پِتسُولْت فعالیت خود را در سینما با دستیاری هارون فاروکی و هارتموت بیتومسکی در تلویزیون آلمان آغاز کرد و سپس به ساخت فیلم کوتاه برای تلویزیون مشغول شد. او در ابتدای قرن و با ساخت اولین فیلم بلند خود «امنیت داخلی»، عملا به یکی از فیلمسازان سرآمدِ موج نوی سینمای آلمان تبدیل شد. سینمای او مملو از نقل قولهای سینمایی و درهم آمیزیِ مواد فرهنگ عامیانه با مسائل سیاسی است. او نیز مانند فاسبیندر با ژانرهای گوناگون هالیوودی درگیر میشود و، با خلق واریاسیونهای خویش، از آنها استفادهی سیاسی میبرد. برخورد او با ژانرها همواره با تجدید خاطره، حرمت(شکنی) و البته ستایش آمیخته است، همچنانکه در مصاحبهای عنوان میکند: «احساس میکنم فیلمهایم را در گورستان سینمای ژانرها میسازم، با چیزهای بهدردخوری که هنوز در آن گورستان میتوان یافت.»
یکی از عناصر ویرانگر و فرسایندهی همیشه حاضر در دنیای فیلمهای پتسولت پول است. در سه فیلمی که به اتفاق هم تریلوژیِ «اشباح» او را تشکیل میدهند، پول عامل محرّک یا بهاصطلاح سوختی است که موتور روایت را روشن نگه میدارد و در عین حال مانعی است که آن را از حرکت باز میدارد. شخصیتها باید اول از روی آن بپرند تا بتوانند با هم صمیمی شوند یا هر نوع رابطهی نزدیکی با هم برقرار کنند. ولی در عین حال همین پول لحظههای مهرآمیز آنها را یکباره و ناغافل قطع میکند و عمر صمیمیتشان را کوتاه میسازد. پول شیئی است که دارندگانش را فاسد میکند، به تباهی میکشاند و چون نیرویی جِنّی تک تک قابهای تریلوژی پتسولت را تسخیر میکند.
به گفتهی هیلری وِستِن: «سینمای پتسولت چون رقصی است که در آن آدمها گرد هم میآیند لیکن هرگز با هم پیوند نمییابند. پرطنینترین لحظهها نه در دیالوگها و در پیشروی پیرنگ بلکه در لحظههای توقف پیرنگ و آرایش بدنها یا بهاصطلاح «رقصنگاری»ست، آنگاه که بدنها در هم میتنند و چشمان به ملاقات هم میآیند و ساعدی درست در حالت عمودی قرار میگیرد. فیلمهای او سرشار از شخصیتهای تکافتادهای ست که در حاشیههای جامعه و در مناطق ترانزیتِ اروپای معاصر به سر میبرند. درام در سینمای او به آرامی و خاموش به جوش میآید و گُر میکیرد و ارواح و اشباح تاریخ را احضار کرده و به گفتگو با اضطرابهای زندگی مدرن وا میدارد.»
در این دوره تلاش میکنیم سینمای او را بر پایهی محورهای زیر بررسی کنیم:
۱- تریلوژیها:
تریلوژی اشباح - بازنمایی خطهای گسلِ جدید پس از فروپاشی نظامهای سوسیالیستیِ واقعاً موجود بر اثر سیطرهی پول و سرمایه و ظهور شکلهای جدید بندگی در سنگر بازار آزاد
تریلوژی عشق در نظامهای ستمگر - واکاوی امکانهای رهایی در گذشتهی سیاه. فیلم به مثابهی فانوس رستگاری در ویرانههای زمان تاریخی
۲- واسازی تقابل سینمای هنری-تجاری:
مصرفکنندگان باهوش - (باز)فعالکردنِ پتانسیلهای سینمای ژانری در قاب سینمای هنری: میراث فَسبیندر
از کورهراههای واقعیتِ حاضر تا ترعههای افسانههای پریان - مرور کارنامهی بیستسالهی خلاقترین سینماگر معاصر آلمان از امنیت داخلی تا اوندینه
۳- سینمای برزخ:
آداب زیستن و عشق ورزیدن در برزخ: احضار روح کافکا در ترانزیت - سفرهای بیمقصد
واسازی ققنوسیِ اثرِ کلوزآپیِ کیارستمی- بازخوانی فونیکسِ پِتسولت
۴- نشانههای رهایی:
روزنههای رهایی در قاب ملودرام: نقاشی، موسیقی و ادبیات در سینمای پتسولت - از مارک تواِین، ایوان تورگنیِف و زیبالت تا رمبرانت و یوهان سباستین باخ
صالح نجفی متولد تهران در ۱۳۵۴، فارغ التحصیل رشتهی معماری از دانشکدهی هنرهای زیبا و ادبیات فارسی از پژوهشگاه علوم انسانی است. او از سال ۱۳۸۳ کار ترجمه و تالیفِ متون گوناگونی را در حوزهی فلسفه، سینما و هنر آغاز کرده است و در حال حاضر ترجمهی آثار سورن کیرکگور را در دست دارد. او از سال ۱۳۹۰ در دانشکدهی هنرهای زیبا، دانشگاه هنر و موسسهی پرسش به تدریس تاریخ فلسفه و نقد اشتغال داشته است. صالح نجفی در دو مجموعه کتاب به نامهای فیلم به مثابهی فلسفه، ۱۳۹۶ و عشق در سینما، ۱۳۹۷، نوعی دیگر از تأمل در سینما و متفاوت از نقد فیلم را پیشنهاد میکند؛ رویکردی که تلاش دارد فیلم را در جهانِ وسیعتری که احاطهاش کرده است، چون متنی فلسفی بخواند.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
@bidarschool
عشق در زمانهی نظامهای ستمگر؛
پِتسُولْت و بیرون کشیدنِ سینما از ورطهی ژانرها
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
کریستیان پِتسُولْت فعالیت خود را در سینما با دستیاری هارون فاروکی و هارتموت بیتومسکی در تلویزیون آلمان آغاز کرد و سپس به ساخت فیلم کوتاه برای تلویزیون مشغول شد. او در ابتدای قرن و با ساخت اولین فیلم بلند خود «امنیت داخلی»، عملا به یکی از فیلمسازان سرآمدِ موج نوی سینمای آلمان تبدیل شد. سینمای او مملو از نقل قولهای سینمایی و درهم آمیزیِ مواد فرهنگ عامیانه با مسائل سیاسی است. او نیز مانند فاسبیندر با ژانرهای گوناگون هالیوودی درگیر میشود و، با خلق واریاسیونهای خویش، از آنها استفادهی سیاسی میبرد. برخورد او با ژانرها همواره با تجدید خاطره، حرمت(شکنی) و البته ستایش آمیخته است، همچنانکه در مصاحبهای عنوان میکند: «احساس میکنم فیلمهایم را در گورستان سینمای ژانرها میسازم، با چیزهای بهدردخوری که هنوز در آن گورستان میتوان یافت.»
یکی از عناصر ویرانگر و فرسایندهی همیشه حاضر در دنیای فیلمهای پتسولت پول است. در سه فیلمی که به اتفاق هم تریلوژیِ «اشباح» او را تشکیل میدهند، پول عامل محرّک یا بهاصطلاح سوختی است که موتور روایت را روشن نگه میدارد و در عین حال مانعی است که آن را از حرکت باز میدارد. شخصیتها باید اول از روی آن بپرند تا بتوانند با هم صمیمی شوند یا هر نوع رابطهی نزدیکی با هم برقرار کنند. ولی در عین حال همین پول لحظههای مهرآمیز آنها را یکباره و ناغافل قطع میکند و عمر صمیمیتشان را کوتاه میسازد. پول شیئی است که دارندگانش را فاسد میکند، به تباهی میکشاند و چون نیرویی جِنّی تک تک قابهای تریلوژی پتسولت را تسخیر میکند.
به گفتهی هیلری وِستِن: «سینمای پتسولت چون رقصی است که در آن آدمها گرد هم میآیند لیکن هرگز با هم پیوند نمییابند. پرطنینترین لحظهها نه در دیالوگها و در پیشروی پیرنگ بلکه در لحظههای توقف پیرنگ و آرایش بدنها یا بهاصطلاح «رقصنگاری»ست، آنگاه که بدنها در هم میتنند و چشمان به ملاقات هم میآیند و ساعدی درست در حالت عمودی قرار میگیرد. فیلمهای او سرشار از شخصیتهای تکافتادهای ست که در حاشیههای جامعه و در مناطق ترانزیتِ اروپای معاصر به سر میبرند. درام در سینمای او به آرامی و خاموش به جوش میآید و گُر میکیرد و ارواح و اشباح تاریخ را احضار کرده و به گفتگو با اضطرابهای زندگی مدرن وا میدارد.»
در این دوره تلاش میکنیم سینمای او را بر پایهی محورهای زیر بررسی کنیم:
۱- تریلوژیها:
تریلوژی اشباح - بازنمایی خطهای گسلِ جدید پس از فروپاشی نظامهای سوسیالیستیِ واقعاً موجود بر اثر سیطرهی پول و سرمایه و ظهور شکلهای جدید بندگی در سنگر بازار آزاد
تریلوژی عشق در نظامهای ستمگر - واکاوی امکانهای رهایی در گذشتهی سیاه. فیلم به مثابهی فانوس رستگاری در ویرانههای زمان تاریخی
۲- واسازی تقابل سینمای هنری-تجاری:
مصرفکنندگان باهوش - (باز)فعالکردنِ پتانسیلهای سینمای ژانری در قاب سینمای هنری: میراث فَسبیندر
از کورهراههای واقعیتِ حاضر تا ترعههای افسانههای پریان - مرور کارنامهی بیستسالهی خلاقترین سینماگر معاصر آلمان از امنیت داخلی تا اوندینه
۳- سینمای برزخ:
آداب زیستن و عشق ورزیدن در برزخ: احضار روح کافکا در ترانزیت - سفرهای بیمقصد
واسازی ققنوسیِ اثرِ کلوزآپیِ کیارستمی- بازخوانی فونیکسِ پِتسولت
۴- نشانههای رهایی:
روزنههای رهایی در قاب ملودرام: نقاشی، موسیقی و ادبیات در سینمای پتسولت - از مارک تواِین، ایوان تورگنیِف و زیبالت تا رمبرانت و یوهان سباستین باخ
صالح نجفی متولد تهران در ۱۳۵۴، فارغ التحصیل رشتهی معماری از دانشکدهی هنرهای زیبا و ادبیات فارسی از پژوهشگاه علوم انسانی است. او از سال ۱۳۸۳ کار ترجمه و تالیفِ متون گوناگونی را در حوزهی فلسفه، سینما و هنر آغاز کرده است و در حال حاضر ترجمهی آثار سورن کیرکگور را در دست دارد. او از سال ۱۳۹۰ در دانشکدهی هنرهای زیبا، دانشگاه هنر و موسسهی پرسش به تدریس تاریخ فلسفه و نقد اشتغال داشته است. صالح نجفی در دو مجموعه کتاب به نامهای فیلم به مثابهی فلسفه، ۱۳۹۶ و عشق در سینما، ۱۳۹۷، نوعی دیگر از تأمل در سینما و متفاوت از نقد فیلم را پیشنهاد میکند؛ رویکردی که تلاش دارد فیلم را در جهانِ وسیعتری که احاطهاش کرده است، چون متنی فلسفی بخواند.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
@bidarschool
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
استقلال علوم انسانی با ویلهلم دیلتای؛
۲- کارگاه روش و روششناسی
بههدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
استقلال علوم انسانی با ویلهلم دیلتای؛
۲- کارگاه روش و روششناسی
بههدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
استقلال علوم انسانی با ویلهلم دیلتای؛
۲- کارگاه روش و روششناسی
بههدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
از نگارش آخرین کتاب ویلهلم دیلتای، تشکل جهان تاریخی در علوم انسانی، بیش از یکصد و دوازده سال سپری شد. در طی بیش از یک قرن، هرمونتیکْ توسعهی چشمگیری یافت و اکنون پدیدارشناسی نگرشی نسبتاً مستقل قلمداد میشود. با این وجود، مجموعه مفاهیم بههمپیوستهای که او برای استقلال علوم انسانی و تعریف حدود آن بکار گرفت، هنوز کاربرد دارد: تجربهی زیسته، آگاهی بازتابدهنده به فاعل، فهم، زندگی، معنا و جهان تاریخی از آن جملهاند. دیلتای با این مفاهیم، نه تنها روش و روششناسی خود در علوم انسانی را پیافکند بلکه در شبکهی شناخت، جایگاه انسان را به مقام مولد برکشید. او به شکلی بنیادین، در مواجههی عملگرایانه با علوم طبیعی کوشید و ایدهی استقلال علوم انسانی را در مقابلهی تمامعیار و در انعکاسی تمامقد با علوم طبیعی طرح کرد. از طرفی با اینکه دیلتای از میراث و اعتبار دین در علوم انسانی آگاه بود، اما بطور مستقیم با آن رودررو نشد، بلکه تنها بر عینیتگرایی در علوم انسانی پای فشرد.
مجموعه مفاهیم و رویکرد فکری دیلتای مبنایی برای پی افکندن روش و روششناسی در علوم انسانی است و بازخوانی دوبارهی متون او در دهههای اخیر، امکان بروز تحولات اساسی در علوم انسانی و اجتماعی را فراهم آورده است. با اینهمه ضرورت تأمل، به روز نمودن و کاربردی کردن رویکرد او در نسبت با تحولاتی که در یک قرن اخیر روی داده، مشهود است. در این کارگاه به شکل عملی و مشارکتی به بازخوانی رویکرد دیلتای در روش و روششناسی علوم انسانی خواهیم پرداخت و بهطور موردی و با موضوعات مشخص، به بررسی و کاربردِ اصطلاحات او در علوم و بالاخص در علوم انسانی میپردازیم. ضروری است مشارکتکنندگان نه تنها با متون و رویکرد ویلهم دیلتای آشنا باشند بلکه ترجیحاً ایده و حداقل موضوعی در زمینهی روش و روششناسی در دست کار داشته باشند که بتوان آن را با رویکرد دیلتای بحث و بررسی نمود.
جلسهی ۱:
فهم، درک و جایگاه فاعل انسانی در علوم
جلسهی ۲:
انسان در شبکهی ساختار معرفت: تعبیر، ارزشها و تغییر در عالم خارج
جلسهی ۳:
زمان و تاریخ در علوم انسانی و طبیعی: گذشته از دور تا نزدیک
جلسهی ۴:
معنا و مقولات زندگی، توالی، خاطره–حافظه در جهان انسانی
جلسهی ۵:
روش و روششناسیهای بین علوم انسانی و طبیعی: رویکرد بین رشتهای
جلسهی ۶:
نسبی و انعکاسی: انسان در روش و روششناسیهای علوم با تأکید بر علوم انسانی
دکتر عمران گاراژیان متولد ۱۳۴۹ در نیشابور است. او طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۸۷ علاوه بر تحصیل در مقاطع مختلف در دانشگاههای تهران و تربیت مدرس، در فعالیتهای علمی و اجتماعی فعال بوده است. او از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۸ در دانشگاههای بوعلی همدان و نیشابور، درسهای مرتبط با روششناسی و مبانی تدریس کرده است. رویکرد او به علوم انسانی عمل گرایانه و پژوهش در بافت پویا با دیدگاه باستانشناسی، عموما رویکردی انسانشناختی است. از منظر او بافتِ زنده و جامعهی امروزی نقشی انکارناپذیر در بازسازیها و بازخوانیهای گذشتهی بلندمدت دارد. روش و روششناسی در علوم انسانی از دغدغههای تخصصی اوست. پروژههایی مانند «قومباستانشناسی فاجعهی بم پس از زلزله» با خلاقیت روشی همچنین پژوهشهای پیش از تاریخی شرق ایران و انجام پژوهشهایی با دید بلندمدت و روش های گذشتهٔ نزدیک در سوابق پژوهشی او دارای اهمیت هستند.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
استقلال علوم انسانی با ویلهلم دیلتای؛
۲- کارگاه روش و روششناسی
بههدایت دکتر عمران گاراژیان
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
از نگارش آخرین کتاب ویلهلم دیلتای، تشکل جهان تاریخی در علوم انسانی، بیش از یکصد و دوازده سال سپری شد. در طی بیش از یک قرن، هرمونتیکْ توسعهی چشمگیری یافت و اکنون پدیدارشناسی نگرشی نسبتاً مستقل قلمداد میشود. با این وجود، مجموعه مفاهیم بههمپیوستهای که او برای استقلال علوم انسانی و تعریف حدود آن بکار گرفت، هنوز کاربرد دارد: تجربهی زیسته، آگاهی بازتابدهنده به فاعل، فهم، زندگی، معنا و جهان تاریخی از آن جملهاند. دیلتای با این مفاهیم، نه تنها روش و روششناسی خود در علوم انسانی را پیافکند بلکه در شبکهی شناخت، جایگاه انسان را به مقام مولد برکشید. او به شکلی بنیادین، در مواجههی عملگرایانه با علوم طبیعی کوشید و ایدهی استقلال علوم انسانی را در مقابلهی تمامعیار و در انعکاسی تمامقد با علوم طبیعی طرح کرد. از طرفی با اینکه دیلتای از میراث و اعتبار دین در علوم انسانی آگاه بود، اما بطور مستقیم با آن رودررو نشد، بلکه تنها بر عینیتگرایی در علوم انسانی پای فشرد.
مجموعه مفاهیم و رویکرد فکری دیلتای مبنایی برای پی افکندن روش و روششناسی در علوم انسانی است و بازخوانی دوبارهی متون او در دهههای اخیر، امکان بروز تحولات اساسی در علوم انسانی و اجتماعی را فراهم آورده است. با اینهمه ضرورت تأمل، به روز نمودن و کاربردی کردن رویکرد او در نسبت با تحولاتی که در یک قرن اخیر روی داده، مشهود است. در این کارگاه به شکل عملی و مشارکتی به بازخوانی رویکرد دیلتای در روش و روششناسی علوم انسانی خواهیم پرداخت و بهطور موردی و با موضوعات مشخص، به بررسی و کاربردِ اصطلاحات او در علوم و بالاخص در علوم انسانی میپردازیم. ضروری است مشارکتکنندگان نه تنها با متون و رویکرد ویلهم دیلتای آشنا باشند بلکه ترجیحاً ایده و حداقل موضوعی در زمینهی روش و روششناسی در دست کار داشته باشند که بتوان آن را با رویکرد دیلتای بحث و بررسی نمود.
جلسهی ۱:
فهم، درک و جایگاه فاعل انسانی در علوم
جلسهی ۲:
انسان در شبکهی ساختار معرفت: تعبیر، ارزشها و تغییر در عالم خارج
جلسهی ۳:
زمان و تاریخ در علوم انسانی و طبیعی: گذشته از دور تا نزدیک
جلسهی ۴:
معنا و مقولات زندگی، توالی، خاطره–حافظه در جهان انسانی
جلسهی ۵:
روش و روششناسیهای بین علوم انسانی و طبیعی: رویکرد بین رشتهای
جلسهی ۶:
نسبی و انعکاسی: انسان در روش و روششناسیهای علوم با تأکید بر علوم انسانی
دکتر عمران گاراژیان متولد ۱۳۴۹ در نیشابور است. او طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۸۷ علاوه بر تحصیل در مقاطع مختلف در دانشگاههای تهران و تربیت مدرس، در فعالیتهای علمی و اجتماعی فعال بوده است. او از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۸ در دانشگاههای بوعلی همدان و نیشابور، درسهای مرتبط با روششناسی و مبانی تدریس کرده است. رویکرد او به علوم انسانی عمل گرایانه و پژوهش در بافت پویا با دیدگاه باستانشناسی، عموما رویکردی انسانشناختی است. از منظر او بافتِ زنده و جامعهی امروزی نقشی انکارناپذیر در بازسازیها و بازخوانیهای گذشتهی بلندمدت دارد. روش و روششناسی در علوم انسانی از دغدغههای تخصصی اوست. پروژههایی مانند «قومباستانشناسی فاجعهی بم پس از زلزله» با خلاقیت روشی همچنین پژوهشهای پیش از تاریخی شرق ایران و انجام پژوهشهایی با دید بلندمدت و روش های گذشتهٔ نزدیک در سوابق پژوهشی او دارای اهمیت هستند.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار ( آفلاین)
در جستجوی گامهای گمشده؛
نگاهی به سیر تاریخی سلطه هارمونی بر موسیقی
بههدایت وداد فامورزاده
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
در جستجوی گامهای گمشده؛
نگاهی به سیر تاریخی سلطه هارمونی بر موسیقی
بههدایت وداد فامورزاده
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
در جستجوی گامهای گمشده؛
نگاهی به سیر تاریخی سلطه هارمونی بر موسیقی
بههدایت وداد فامورزاده
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
موسیقی در فلسفهی قدیمْ فنِ چهارم ریاضیات (یا علم اوسط) به شمار میآید که فنون دیگر آن را هندسه، حساب و ستارهشناسی تشکیل میدهند. این فنِ نظری نه تنها برای موسیقیِ عملی بلکه برای فهم حقیقت سماوات هم آموخته میشد. از سدهی هفدهم در اروپا رسالههایی دربارهی هارمونی نوشته شده که دستورالعملهایی سختگیرانه (strict) برای توالیهای چندصدایی معرفی میکردند. البته این قواعد یا دستورالعملها در طول تاریخ تغییر کردهاند، اما فلسفهی قدیمِ موسیقی با قواعد هارمونی چندصدایی رابطهای بس تنگاتنگ ساخته است.
پرسشی که در این درسگفتار به آن میپردازیم این است که موسیقی تحت سلطهی مفهوم هارمونی، در گذارهای تاریخی خود چه دانشهایی را کنار زده و از کف داده است؟ در جستجوی پاسخی برای این پرسش، گذار از کوک مینتون (Meantone Temperament) در دوران رنسانس را بررسی میکنیم؛ پرلود اول باخ را با کوکهای متفاوت گوش میکنیم؛ به تفاوت فاصلهی سومِ کوکِ درست (Just intonation) و فاصلهی سومِ کوک فیثاغوری و تعدیلهای مختلف آن میپردازیم. در نتیجهی این بررسیها درخواهیم یافت که هندسهی موسیقی از فیثاغورس تا ظهور دوازده نیم پردهی برابرْ چه تغییراتی کرده است.
تعدیل دوازده نیم پردهی برابرْ از ابتدای قرن بیستم رایج شد و امروز این کوک عادتوارهی گوشها شده است. آیا کوک دوازده نیم پردهی برابرْ به واقع هارمونی را از بین برده است؟ برای پاسخ به این پرسش، به صورت موردی فاصلهی سوم را بررسی خواهیم کرد. در پایان، نگاهی مقایسهای خواهیم انداخت به سرنوشت هارمونی در خاورمیانه و اروپای دورهی پیشامدرن و این پرسش را پیش میاندازیم که از گامهای گم شده چه میدانیم؟
جلسهی اول:
سرآغاز از فیثاغورس: "آنکه ریاضی نمیداند وارد آکادمی نشود"!
جلسهی دوم:
فیزیک صوت: مدهای طبیعی یک سیم و همآهنگی و فاصلهی موسیقایی.
جلسهی سوم:
گوش کردن به پرلود اول باخ با کوکهای مختلف و مقایسهی آنها؛ بحث و گفتگو
جلسهی چهارم:
محاسبهی فواصل بر روی دستانِ ساز: فیثاغورس یا آریستوکنوس، کوک مینتون
جلسهی پنجم:
سرنوشت هارمونی در خاورمیانه و اروپا؛ جمعبندی و بحث و گفتگو
وداد فامورزاده تحصیلکردهی مهندسی ارتعاشات/آکوستیک در دانشگاه صنعتی شریف و موسسهی تحقیقات آکوستیک موسیقی IRCAM فرانسه است. او در رشتهی فنآوری صدا در دانشکدهی هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرکز تدریس کرده است، طراح آکوستیک سالنهای کنسرت است، و به عنوان هنرمند صوتی در پی کشف امکان ترکیب و پیوند زدن هنر صوتی و موسیقی الکترونیک با صداگاهها و سنتهای موسیقایی ایران بوده است. او در رویکرد هنرمندانهی خود تلاش میکند در دنیای شلوغ و پر سر و صدای شهرنشینی امروز، با دعوت ما به گوش سپردن به جزئیات و با جانی تازه بخشیدن به صدا، تجربهای بیواسطه را که ادارک ما از مفاهیم و دستمایههای سنتی موسیقی و فضای صوتی را به چالش میکشد برایمان ممکن سازد. او در چیدمانها و مجسمههای صوتیاش، قصد دارد تجربهی ادراکی فراگیر از صدا شکل دهد که تمام حواس را درگیر کند. رسالهی او در موسسهی تحقیقات آکوستیک موسیقی IRCAM با عنوان «صورتبندی جبری ساختارهای فواصل موسیقی ایرانی» و در سال ۱۳۹۵، به پژوهش دربارهی فواصل فارابی و صفیالدین ارموی پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
در جستجوی گامهای گمشده؛
نگاهی به سیر تاریخی سلطه هارمونی بر موسیقی
بههدایت وداد فامورزاده
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
موسیقی در فلسفهی قدیمْ فنِ چهارم ریاضیات (یا علم اوسط) به شمار میآید که فنون دیگر آن را هندسه، حساب و ستارهشناسی تشکیل میدهند. این فنِ نظری نه تنها برای موسیقیِ عملی بلکه برای فهم حقیقت سماوات هم آموخته میشد. از سدهی هفدهم در اروپا رسالههایی دربارهی هارمونی نوشته شده که دستورالعملهایی سختگیرانه (strict) برای توالیهای چندصدایی معرفی میکردند. البته این قواعد یا دستورالعملها در طول تاریخ تغییر کردهاند، اما فلسفهی قدیمِ موسیقی با قواعد هارمونی چندصدایی رابطهای بس تنگاتنگ ساخته است.
پرسشی که در این درسگفتار به آن میپردازیم این است که موسیقی تحت سلطهی مفهوم هارمونی، در گذارهای تاریخی خود چه دانشهایی را کنار زده و از کف داده است؟ در جستجوی پاسخی برای این پرسش، گذار از کوک مینتون (Meantone Temperament) در دوران رنسانس را بررسی میکنیم؛ پرلود اول باخ را با کوکهای متفاوت گوش میکنیم؛ به تفاوت فاصلهی سومِ کوکِ درست (Just intonation) و فاصلهی سومِ کوک فیثاغوری و تعدیلهای مختلف آن میپردازیم. در نتیجهی این بررسیها درخواهیم یافت که هندسهی موسیقی از فیثاغورس تا ظهور دوازده نیم پردهی برابرْ چه تغییراتی کرده است.
تعدیل دوازده نیم پردهی برابرْ از ابتدای قرن بیستم رایج شد و امروز این کوک عادتوارهی گوشها شده است. آیا کوک دوازده نیم پردهی برابرْ به واقع هارمونی را از بین برده است؟ برای پاسخ به این پرسش، به صورت موردی فاصلهی سوم را بررسی خواهیم کرد. در پایان، نگاهی مقایسهای خواهیم انداخت به سرنوشت هارمونی در خاورمیانه و اروپای دورهی پیشامدرن و این پرسش را پیش میاندازیم که از گامهای گم شده چه میدانیم؟
جلسهی اول:
سرآغاز از فیثاغورس: "آنکه ریاضی نمیداند وارد آکادمی نشود"!
جلسهی دوم:
فیزیک صوت: مدهای طبیعی یک سیم و همآهنگی و فاصلهی موسیقایی.
جلسهی سوم:
گوش کردن به پرلود اول باخ با کوکهای مختلف و مقایسهی آنها؛ بحث و گفتگو
جلسهی چهارم:
محاسبهی فواصل بر روی دستانِ ساز: فیثاغورس یا آریستوکنوس، کوک مینتون
جلسهی پنجم:
سرنوشت هارمونی در خاورمیانه و اروپا؛ جمعبندی و بحث و گفتگو
وداد فامورزاده تحصیلکردهی مهندسی ارتعاشات/آکوستیک در دانشگاه صنعتی شریف و موسسهی تحقیقات آکوستیک موسیقی IRCAM فرانسه است. او در رشتهی فنآوری صدا در دانشکدهی هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرکز تدریس کرده است، طراح آکوستیک سالنهای کنسرت است، و به عنوان هنرمند صوتی در پی کشف امکان ترکیب و پیوند زدن هنر صوتی و موسیقی الکترونیک با صداگاهها و سنتهای موسیقایی ایران بوده است. او در رویکرد هنرمندانهی خود تلاش میکند در دنیای شلوغ و پر سر و صدای شهرنشینی امروز، با دعوت ما به گوش سپردن به جزئیات و با جانی تازه بخشیدن به صدا، تجربهای بیواسطه را که ادارک ما از مفاهیم و دستمایههای سنتی موسیقی و فضای صوتی را به چالش میکشد برایمان ممکن سازد. او در چیدمانها و مجسمههای صوتیاش، قصد دارد تجربهی ادراکی فراگیر از صدا شکل دهد که تمام حواس را درگیر کند. رسالهی او در موسسهی تحقیقات آکوستیک موسیقی IRCAM با عنوان «صورتبندی جبری ساختارهای فواصل موسیقی ایرانی» و در سال ۱۳۹۵، به پژوهش دربارهی فواصل فارابی و صفیالدین ارموی پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
این درسگفتار بهصورت آفلاین ارائه نمیشود.
گام به گام تا نوشتن طرح پژوهشی
بههدایت دکتر لیلا پاپلییزدی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
گام به گام تا نوشتن طرح پژوهشی
بههدایت دکتر لیلا پاپلییزدی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
این درسگفتار بهصورت آفلاین ارائه نمیشود.
گام به گام تا نوشتن طرح پژوهشی
بههدایت دکتر لیلا پاپلییزدی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
طرح پژوهشیِ (پروپوزال) روشن و ساختارمند، نخستین وسیلهای است که هر محققی به آن نیاز دارد. اما رسیدن به طرحی که اشکالات اندکی داشته باشد، فرایندی طولانی میطلبد. پژوهشگر نیاز دارد که بارها پرسشها و موضوع پژوهشاش را تغییر دهد و آنها را تدقیق کند. پرسش این است که چگونه و در چه فرایندی؟ تنها یکی از راههای ممکن، گفتگو است، گفتگوی فعالانه.
در دورهی حاضر در مورد طرحهای پژوهشیمان حرف خواهیم زد. پرسشهایی مانند آنکه چگونه پرسش طرح کنیم، چطور فرضیهسازی کنیم، چطور روش تحقیقمان را تدقیق کنیم، طرح خواهد شد و تلاش خواهیم کرد با هم به این سوالها پاسخ دهیم. این دوره برای دانشجویان دورهی کارشناسی ارشد و دکتری رشتههای علوم اجتماعی، تاریخ، باستانشناسی و روانشناسی مناسب است. لازم است شرکتکنندگان طرحهای پژوهشی آماده داشته باشند و در کارگاه به تدریج بر روی طرحها کار کنند و آنها را ارتقا بخشند.
دکتر لیلا پاپلی یزدی متولد ۱۳۵۷ و دانشآموختهی رشتهی باستانشناسی است. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه تهران و با ارائهی پایاننامهای در مورد باستانشناسیِ معاصرِ زلزلهی بم دریافت کرده است. علاقهمندی او باستانشناسی معاصر، کشمکش، پسااستعمار و مطالعاتِ جنسیت است. او همکنون پژوهشگرِ گروهِ مطالعاتِ تاریخی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد است و مقالات متعددی در موضوعِ باستانشناسیِ معاصر منتشر کرده است، از جمله کتابهای او به فارسی بم، بودن یا نبودن، مادیتهای معاصر: باستانشناسی گذشتهی نزدیک/معاصر، و باستانشناسی سیاستهای جنسی و جنسیتی در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی قابل ذکر است.
گام به گام تا نوشتن طرح پژوهشی
بههدایت دکتر لیلا پاپلییزدی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
طرح پژوهشیِ (پروپوزال) روشن و ساختارمند، نخستین وسیلهای است که هر محققی به آن نیاز دارد. اما رسیدن به طرحی که اشکالات اندکی داشته باشد، فرایندی طولانی میطلبد. پژوهشگر نیاز دارد که بارها پرسشها و موضوع پژوهشاش را تغییر دهد و آنها را تدقیق کند. پرسش این است که چگونه و در چه فرایندی؟ تنها یکی از راههای ممکن، گفتگو است، گفتگوی فعالانه.
در دورهی حاضر در مورد طرحهای پژوهشیمان حرف خواهیم زد. پرسشهایی مانند آنکه چگونه پرسش طرح کنیم، چطور فرضیهسازی کنیم، چطور روش تحقیقمان را تدقیق کنیم، طرح خواهد شد و تلاش خواهیم کرد با هم به این سوالها پاسخ دهیم. این دوره برای دانشجویان دورهی کارشناسی ارشد و دکتری رشتههای علوم اجتماعی، تاریخ، باستانشناسی و روانشناسی مناسب است. لازم است شرکتکنندگان طرحهای پژوهشی آماده داشته باشند و در کارگاه به تدریج بر روی طرحها کار کنند و آنها را ارتقا بخشند.
دکتر لیلا پاپلی یزدی متولد ۱۳۵۷ و دانشآموختهی رشتهی باستانشناسی است. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه تهران و با ارائهی پایاننامهای در مورد باستانشناسیِ معاصرِ زلزلهی بم دریافت کرده است. علاقهمندی او باستانشناسی معاصر، کشمکش، پسااستعمار و مطالعاتِ جنسیت است. او همکنون پژوهشگرِ گروهِ مطالعاتِ تاریخی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد است و مقالات متعددی در موضوعِ باستانشناسیِ معاصر منتشر کرده است، از جمله کتابهای او به فارسی بم، بودن یا نبودن، مادیتهای معاصر: باستانشناسی گذشتهی نزدیک/معاصر، و باستانشناسی سیاستهای جنسی و جنسیتی در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی قابل ذکر است.
درسگفتار (آفلاین)
هستیشناسی
۲- هراکلیتوس
بههدایت کاظم برجسته شاهکلا
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
هستیشناسی
۲- هراکلیتوس
بههدایت کاظم برجسته شاهکلا
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
هستیشناسی
۲- هراکلیتوس
بههدایت کاظم برجسته شاهکلا
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
فلسفه دانشی است که چیستی یا چههستیِ پدیدهها را به پرسش میکشاند و ازاینرو، هستی و چگونگیاش در بنیادِ هر پژوهشِ فلسفی میایستد، خواه این پژوهش دربارهی هستیِ هستان بهطورِ مطلق باشد، که آنگاه هستیشناسی(Die Ontologie) نامیده میشود، خواه این پژوهش دربارهی هستیِ هستان بهطورِ مقید، یعنی هستیِ این یا آن هستانِ مشخص و معیّن باشد، که آنگاه هستیشناسیِ قلمرویی (Die Regionalontologie) نامیده میشود، که مقید به محدوده و قلمروی خاصی از هستانهاست، همچون سیاست، اخلاق، زیبایی و غیره.
در سلسلهدرسگفتارهایِ «هستیشناسی»، ابتدا هستیشناسی را در نزد سه فیلسوف پیشگام یعنی آناکسیماندروس، هراکلیتوس و پارمنیدس، و سپس در نزد افلاطون و ارسطو بررسی میکنیم و دگرگونیها و دگربُنیهای آن را در سیر تحولاتاش وامیکاویم. در این مسیر تحلیلهایِ فیلسوفهایِ قرن بیستم، بخصوص هیدگر، گادامر، شادوالت، فِتِر و دیگران نیز ما را در درک و فهمِ هستیشناسیِ یونانی یاری خواهند رساند و در ادامه چگونگی و چراییِ دگربُنی هستیشناسیِ ارسطو در آغازگاهِ فلسفهِ اسلامی را وارسی میکنیم.
در خوانش متون مورد نظرمان از روشِ «واسازیِ هرمنوتیکیِ پدیدارشناسانه» بهره خواهیم گرفت. هدف این روشْ تأویل و بازگشت به معنای اولیّه نیست، بلکه آفرینشِ یک معنای ممکنِ نهفته در متن است، حتی اگر این معنا با معناهایِ تاکنون برآمده متفاوت باشد. چراکه در این روش، تفسیرْ کنشی پویا تلقی میشود که تنها محدود به محدویتهایِ معناییِ خود متن است.
هراکلیتوسِ اِفِسُسی فیلسوفی است از حوزهی ایونی. او اگرچه با آموزهها و انگارههایی اندیشید که آناکسیماندروس درافکنده بود، ولی از آنها بسی فراتر رفت و فلسفهی خاص خودش را برپا ساخت. نقد اندیشههای او از همان دورهی باستان و با افلاطون و ارسطو آغاز گردید. هگل مدعی است چیزی از اندیشهی هراکلیتوس نیست که در فلسفهی او نشست نکرده باشد. پس از هگل، نیچه نیز در رویارویاش با فیلسوفان پیشگام، به هراکلیتوس بیش از دیگران توجه داشته است. هایدگر وارسی فلسفهی هراکلیتوس را از دههی سی آغاز نمود و تا پایان زندگی فلسفیاش و در آخرین سمینارهای پیش از مرگاش، به کارِ واسازی اندیشههای او مشغول بود.
در این دوره با اتکا به پارهنوشتههای هراکلیتوس، در ۴ سمینار به بررسی فلسفهی او میپردازیم:
۱.هراکلیتوس، زمینه و زمانهاش/ هراکلیتوس در اندیشهی هگل و نیچه
۲. Άλήθεια: هستی همچون کشاکشِ پوشیدگی و ناپوشیدگی، پاره ۵۳
۳. φύσις : هستی همچون پیدایی، پارههای ۱۶، ۳۰، ۶۶، ۵۱
۴. λόγος: هستی همچون گردآوری، پارههای ۵۰، ۴۵، ۷۲، ۴۳، ۱۰۸
در این دوره کتابها و مقالههایی به شرکتکنندگان معرفی و ارائه میگردد که مطالعهی آنها ضروری است و به همراهی و مشارکت آنها در سمینارها یاری میرساند.
کاظم برجسته شاهکلا (میر-زا) در حوزههای گوناگونی چون ادبیات نمایشی، زبانشناسی تاریخی، و فلسفه و حکمت اسلامی تحصیل، مطالعه و پژوهش کرده است. عنوان رسالهی کارشناسی ارشد او که در رشتهی فلسفه و حکمت اسلامی اخذ شده است، «دگربُنیِ اونتولوگیِ یونانی در سپهرِ عربی» بود. او در این رساله به چگونگیِ دگربُنیِ هستیشناسی ارسطو در آغازگاه فلسفهی اسلامی پرداخته است و چرایی این دگربُنی را بر اساسِ بسترِ الهیاتیِ فلسفهِ اسلامی و ویژگیهایِ زبان عربی وارسی کرده است. او در حال حاضر پژوهشگر مقطع دکترای فلسفه در دانشگاه هایدلبرگ و اینسبروک است و عنوان رسالهاش «خدازُدایی از هستی: تلاشی برای متافیزیکزُدایی از رخداد-اندیشیِ هیدگر» است. او در سال ۱۳۹۹، یک دوره خوانشِ محاورهی سوفیست افلاطون را با رویکرد واسازیِ هرمنوتیکیِ پدیدارشناسانه، و در سال ۱۴۰۰ دورهای را تحت عنوان «اُنتولوژی در بند ایدئولوژی» دربارهی هستیشناسی در محاورات افلاطون در انجمن دانشجویی فلسفهی دانشگاه تهران برگزار کرده است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
هستیشناسی
۲- هراکلیتوس
بههدایت کاظم برجسته شاهکلا
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
فلسفه دانشی است که چیستی یا چههستیِ پدیدهها را به پرسش میکشاند و ازاینرو، هستی و چگونگیاش در بنیادِ هر پژوهشِ فلسفی میایستد، خواه این پژوهش دربارهی هستیِ هستان بهطورِ مطلق باشد، که آنگاه هستیشناسی(Die Ontologie) نامیده میشود، خواه این پژوهش دربارهی هستیِ هستان بهطورِ مقید، یعنی هستیِ این یا آن هستانِ مشخص و معیّن باشد، که آنگاه هستیشناسیِ قلمرویی (Die Regionalontologie) نامیده میشود، که مقید به محدوده و قلمروی خاصی از هستانهاست، همچون سیاست، اخلاق، زیبایی و غیره.
در سلسلهدرسگفتارهایِ «هستیشناسی»، ابتدا هستیشناسی را در نزد سه فیلسوف پیشگام یعنی آناکسیماندروس، هراکلیتوس و پارمنیدس، و سپس در نزد افلاطون و ارسطو بررسی میکنیم و دگرگونیها و دگربُنیهای آن را در سیر تحولاتاش وامیکاویم. در این مسیر تحلیلهایِ فیلسوفهایِ قرن بیستم، بخصوص هیدگر، گادامر، شادوالت، فِتِر و دیگران نیز ما را در درک و فهمِ هستیشناسیِ یونانی یاری خواهند رساند و در ادامه چگونگی و چراییِ دگربُنی هستیشناسیِ ارسطو در آغازگاهِ فلسفهِ اسلامی را وارسی میکنیم.
در خوانش متون مورد نظرمان از روشِ «واسازیِ هرمنوتیکیِ پدیدارشناسانه» بهره خواهیم گرفت. هدف این روشْ تأویل و بازگشت به معنای اولیّه نیست، بلکه آفرینشِ یک معنای ممکنِ نهفته در متن است، حتی اگر این معنا با معناهایِ تاکنون برآمده متفاوت باشد. چراکه در این روش، تفسیرْ کنشی پویا تلقی میشود که تنها محدود به محدویتهایِ معناییِ خود متن است.
هراکلیتوسِ اِفِسُسی فیلسوفی است از حوزهی ایونی. او اگرچه با آموزهها و انگارههایی اندیشید که آناکسیماندروس درافکنده بود، ولی از آنها بسی فراتر رفت و فلسفهی خاص خودش را برپا ساخت. نقد اندیشههای او از همان دورهی باستان و با افلاطون و ارسطو آغاز گردید. هگل مدعی است چیزی از اندیشهی هراکلیتوس نیست که در فلسفهی او نشست نکرده باشد. پس از هگل، نیچه نیز در رویارویاش با فیلسوفان پیشگام، به هراکلیتوس بیش از دیگران توجه داشته است. هایدگر وارسی فلسفهی هراکلیتوس را از دههی سی آغاز نمود و تا پایان زندگی فلسفیاش و در آخرین سمینارهای پیش از مرگاش، به کارِ واسازی اندیشههای او مشغول بود.
در این دوره با اتکا به پارهنوشتههای هراکلیتوس، در ۴ سمینار به بررسی فلسفهی او میپردازیم:
۱.هراکلیتوس، زمینه و زمانهاش/ هراکلیتوس در اندیشهی هگل و نیچه
۲. Άλήθεια: هستی همچون کشاکشِ پوشیدگی و ناپوشیدگی، پاره ۵۳
۳. φύσις : هستی همچون پیدایی، پارههای ۱۶، ۳۰، ۶۶، ۵۱
۴. λόγος: هستی همچون گردآوری، پارههای ۵۰، ۴۵، ۷۲، ۴۳، ۱۰۸
در این دوره کتابها و مقالههایی به شرکتکنندگان معرفی و ارائه میگردد که مطالعهی آنها ضروری است و به همراهی و مشارکت آنها در سمینارها یاری میرساند.
کاظم برجسته شاهکلا (میر-زا) در حوزههای گوناگونی چون ادبیات نمایشی، زبانشناسی تاریخی، و فلسفه و حکمت اسلامی تحصیل، مطالعه و پژوهش کرده است. عنوان رسالهی کارشناسی ارشد او که در رشتهی فلسفه و حکمت اسلامی اخذ شده است، «دگربُنیِ اونتولوگیِ یونانی در سپهرِ عربی» بود. او در این رساله به چگونگیِ دگربُنیِ هستیشناسی ارسطو در آغازگاه فلسفهی اسلامی پرداخته است و چرایی این دگربُنی را بر اساسِ بسترِ الهیاتیِ فلسفهِ اسلامی و ویژگیهایِ زبان عربی وارسی کرده است. او در حال حاضر پژوهشگر مقطع دکترای فلسفه در دانشگاه هایدلبرگ و اینسبروک است و عنوان رسالهاش «خدازُدایی از هستی: تلاشی برای متافیزیکزُدایی از رخداد-اندیشیِ هیدگر» است. او در سال ۱۳۹۹، یک دوره خوانشِ محاورهی سوفیست افلاطون را با رویکرد واسازیِ هرمنوتیکیِ پدیدارشناسانه، و در سال ۱۴۰۰ دورهای را تحت عنوان «اُنتولوژی در بند ایدئولوژی» دربارهی هستیشناسی در محاورات افلاطون در انجمن دانشجویی فلسفهی دانشگاه تهران برگزار کرده است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
مرکز و حاشیهی هنر؛
بحثهایی دربارهی هنر جدید
بههدایت علی گلستانه
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
مرکز و حاشیهی هنر؛
بحثهایی دربارهی هنر جدید
بههدایت علی گلستانه
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
مرکز و حاشیهی هنر؛
بحثهایی دربارهی هنر جدید
بههدایت علی گلستانه
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
در نیمهی دوم سدهی بیستم، برخی هنرمندان برای نفی مناسبات بازار و پیریزیِ تعریفی مؤلفستیز و غیرکالایی از هنر، کوشیدند «کارِ» هنری خود را از فضاهای رسمیِ نمایش بیرون بکشند و در ساحت عمومی عرضه کنند. در این مسیر، اینان نه تنها مفهوم هنرمند مؤلف را متزلزل کردند، بلکه کار هنری را نیز از قالب ابژهای معیّن و منسجم خارج کردند و به آن صورت کنشی مفهومی بخشیدند. هدف آن بود که هنرمندْ رها از مناسبات حاکم بر فضای نمایش و فروش، هنر را به ابزاری برای اثرگذاری بر جامعه بدل کند. بااینحال، این نهضت مقاومت دیری نپایید و نهادهای هنری جدید، از گالریها تا موزهها و حراجیها و جشنوارهها درهای خود را به این «هنر جدید» گشودند و نهایتاً آن را در مناسبات بازار سرمایهدارانه حل و هضم کردند. در این مجموعه گفتارها ضمن بررسی درونمایههای اصلی «هنر جدید»، مباحثی را در تبیین و نقد تناقضات درونی و مسائل اساسی مرتبط با آن طرح خواهیم کرد.
جلسهی نخست؛ مرکز و حاشیهی هنر
«هنر جدید» مبتنی است بر تشخیص و تمایز میان حاشیه و مرکز، میان جریان اصلی هنر غربی و کوششهای هنرمندانهی حاشیهای، و میان هنر و غیر هنر. در این جلسه به توضیح این تمایزها میپردازیم و دراینباره بحث میکنیم که در شرایط بازار سرمایهدارانه و سلطهی نهادهای ملازم با آن، آیا تمرکز بر چنین تمایزی میتواند واجد محتوا و نیروی مقاومت در برابر کل مسلط باشد یا خیر.
جلسهی دوم؛ درونمایههای اصلی «هنر جدید»
«هنر جدید» نوعی اعلان جنگ است علیه تلقی سنتی از هنر که به جدال علیه مفاهیمی همچون فردیت، مالکیت، خلاقیت، و «کار» میپردازد. در دومین جلسه از گفتارهایمان میکوشیم کلیتی از محتوای این جدال به دست دهیم، نسبتش با هنر مدرن را بسنجیم، و تناقضات احتمالیاش را به نقد بگذاریم.
جلسهی سوم؛ هنر و عرصهی عمومی
«هنر جدید» همانقدرکه از مفهوم سنتی و متمایز «کار هنری» تبرّی میجوید، به «غیرهنر» گشوده و باز است. یکی از جنبههای پررنگ این گشودگی را میتوان در تلاشهای «کنشگرانِ هنریِ جدید» برای ارتباطدادن کنش هنری با فضای عمومی دانست. در این بخش از گفتار به بررسی ماهیت این کنش و تلقیاش از عمومیشدن و نیز محتوای حضورش در فضاهای عمومیِ جایگزین خواهیم پرداخت.
جلسهی چهارم؛ موزه و بقای اثر هنری
«هنر جدید» در ریشههای خود ماهیتی ضدنهادی و ضدموزهای داشت. اما سالهاست که این تضاد جنبهی عینی خود را از دست داده است و موزهها و نهادها این هنر را به درون خود فراخواندهاند. در این جلسه توضیح میدهیم که محوشدن این تضاد چگونه تضاد تازهای را در درون جهان هنر بیدار کرده است، و اینکه امروز و آینده، در شرایط تسلط رسانهی تصویری، موزه (و نیز نهاد نمایش اثر هنری) چه نقشی را در سازماندهی تصویر در جوامع ایفاء خواهد کرد. ضمن این بحث، امکان نگاه به هنر بهمنزلهی ابژهای مشخص و متمایز را نیز بررسی خواهیم کرد.
علی گلستانه (متولد ۱۳۶۳) منتقد هنری، نقاش، و مدرس تاریخ هنر است. او از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸ عضو هیئت تحریریهی دوهفتهنامهی تندیس بوده و از ۱۳۹۰ تا کنون مقالهها و جستارهایی را در سایت ’حلقهی تجریش‘، ماهنامهی ’گلستانه‘، ماهنامهی ’هنگام‘، دوهفتهنامهی ’مروارید‘، فصلنامهی ’شیوه‘، فصلنامهی ’فرم و نقد‘، و دیگر سایتها و نشریات هنری نوشته یا ترجمه کرده است. ترجمهی کتابهای ’نقاشیِ زندگیِ پستمدرن‘ (به همراه شکوفه غفاری، مجموعه مقاله، تهران: انتشارات خرد سرخ، ۱۳۹۸)، ’آر. بی. کیتای‘ (نوشتهی اندرو لمبرث، تهران: نشر نظر، ۱۳۹۹)، و ’مارکسیسم و تاریخ هنر‘ (به همراه شروین طاهری، نوشتهی اندرو همینگوی، تهران: نشر نظر، در دست انتشار) از دیگر کارهای او است. او از ۱۳۹۲ تا کنون به تدریس تاریخ هنر مشغول است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
مرکز و حاشیهی هنر؛
بحثهایی دربارهی هنر جدید
بههدایت علی گلستانه
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
در نیمهی دوم سدهی بیستم، برخی هنرمندان برای نفی مناسبات بازار و پیریزیِ تعریفی مؤلفستیز و غیرکالایی از هنر، کوشیدند «کارِ» هنری خود را از فضاهای رسمیِ نمایش بیرون بکشند و در ساحت عمومی عرضه کنند. در این مسیر، اینان نه تنها مفهوم هنرمند مؤلف را متزلزل کردند، بلکه کار هنری را نیز از قالب ابژهای معیّن و منسجم خارج کردند و به آن صورت کنشی مفهومی بخشیدند. هدف آن بود که هنرمندْ رها از مناسبات حاکم بر فضای نمایش و فروش، هنر را به ابزاری برای اثرگذاری بر جامعه بدل کند. بااینحال، این نهضت مقاومت دیری نپایید و نهادهای هنری جدید، از گالریها تا موزهها و حراجیها و جشنوارهها درهای خود را به این «هنر جدید» گشودند و نهایتاً آن را در مناسبات بازار سرمایهدارانه حل و هضم کردند. در این مجموعه گفتارها ضمن بررسی درونمایههای اصلی «هنر جدید»، مباحثی را در تبیین و نقد تناقضات درونی و مسائل اساسی مرتبط با آن طرح خواهیم کرد.
جلسهی نخست؛ مرکز و حاشیهی هنر
«هنر جدید» مبتنی است بر تشخیص و تمایز میان حاشیه و مرکز، میان جریان اصلی هنر غربی و کوششهای هنرمندانهی حاشیهای، و میان هنر و غیر هنر. در این جلسه به توضیح این تمایزها میپردازیم و دراینباره بحث میکنیم که در شرایط بازار سرمایهدارانه و سلطهی نهادهای ملازم با آن، آیا تمرکز بر چنین تمایزی میتواند واجد محتوا و نیروی مقاومت در برابر کل مسلط باشد یا خیر.
جلسهی دوم؛ درونمایههای اصلی «هنر جدید»
«هنر جدید» نوعی اعلان جنگ است علیه تلقی سنتی از هنر که به جدال علیه مفاهیمی همچون فردیت، مالکیت، خلاقیت، و «کار» میپردازد. در دومین جلسه از گفتارهایمان میکوشیم کلیتی از محتوای این جدال به دست دهیم، نسبتش با هنر مدرن را بسنجیم، و تناقضات احتمالیاش را به نقد بگذاریم.
جلسهی سوم؛ هنر و عرصهی عمومی
«هنر جدید» همانقدرکه از مفهوم سنتی و متمایز «کار هنری» تبرّی میجوید، به «غیرهنر» گشوده و باز است. یکی از جنبههای پررنگ این گشودگی را میتوان در تلاشهای «کنشگرانِ هنریِ جدید» برای ارتباطدادن کنش هنری با فضای عمومی دانست. در این بخش از گفتار به بررسی ماهیت این کنش و تلقیاش از عمومیشدن و نیز محتوای حضورش در فضاهای عمومیِ جایگزین خواهیم پرداخت.
جلسهی چهارم؛ موزه و بقای اثر هنری
«هنر جدید» در ریشههای خود ماهیتی ضدنهادی و ضدموزهای داشت. اما سالهاست که این تضاد جنبهی عینی خود را از دست داده است و موزهها و نهادها این هنر را به درون خود فراخواندهاند. در این جلسه توضیح میدهیم که محوشدن این تضاد چگونه تضاد تازهای را در درون جهان هنر بیدار کرده است، و اینکه امروز و آینده، در شرایط تسلط رسانهی تصویری، موزه (و نیز نهاد نمایش اثر هنری) چه نقشی را در سازماندهی تصویر در جوامع ایفاء خواهد کرد. ضمن این بحث، امکان نگاه به هنر بهمنزلهی ابژهای مشخص و متمایز را نیز بررسی خواهیم کرد.
علی گلستانه (متولد ۱۳۶۳) منتقد هنری، نقاش، و مدرس تاریخ هنر است. او از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸ عضو هیئت تحریریهی دوهفتهنامهی تندیس بوده و از ۱۳۹۰ تا کنون مقالهها و جستارهایی را در سایت ’حلقهی تجریش‘، ماهنامهی ’گلستانه‘، ماهنامهی ’هنگام‘، دوهفتهنامهی ’مروارید‘، فصلنامهی ’شیوه‘، فصلنامهی ’فرم و نقد‘، و دیگر سایتها و نشریات هنری نوشته یا ترجمه کرده است. ترجمهی کتابهای ’نقاشیِ زندگیِ پستمدرن‘ (به همراه شکوفه غفاری، مجموعه مقاله، تهران: انتشارات خرد سرخ، ۱۳۹۸)، ’آر. بی. کیتای‘ (نوشتهی اندرو لمبرث، تهران: نشر نظر، ۱۳۹۹)، و ’مارکسیسم و تاریخ هنر‘ (به همراه شروین طاهری، نوشتهی اندرو همینگوی، تهران: نشر نظر، در دست انتشار) از دیگر کارهای او است. او از ۱۳۹۲ تا کنون به تدریس تاریخ هنر مشغول است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
ناسیونالیسمِ رُمانتیک
بههدایت دکتر آیدین کیخایی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
ناسیونالیسمِ رُمانتیک
بههدایت دکتر آیدین کیخایی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
ناسیونالیسمِ رُمانتیک
بههدایت دکتر آیدین کیخایی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
مسئلهی این درسگفتار واکاوی رابطهی پیچیده و چندلایهی رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم است و تلاش دارد تا از طریق بسط مفهوم مرکبِ «ناسیونالیسمِ رُمانتیک» مدخلی برای ورود به این مسئله باز کند. پیش از سخن گفتن از رابطهی رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم، باید موضع خود را دربارهی دو قطبِ مفهومیِ آن روشن کنیم. این دو واژه هم از جهت گستره و ابهام معنایی، و هم از جهت استفادهی دلبهخواهی و سهلانگارانه شهرهاند. آیا مقصود از رُمانتیسیسم صرفا یک جنبش هنری و اِستتیکی است که در تقابل با کلاسیسیم و نئوکلاسیسیم پدیدار میشود؟ یا اینکه رُمانتیسیسم مفهومی است برای ارجاع به یک نگرش سیاسی یا فلسفی؟ یا از این هم کلیتر، نامی برای یک جهانبینی (Weltanschauung)؟ گذشته از این، آیا مجموعهی به شدت متنوع رویکردها و مواضع هنری، سیاسی و فلسفی که عموما ذیلِ مفهوم رُمانتیک جایگذاری میشوند، دارای چنان وجوه اشتراکی هستند که اساسا بتوان از یک پدیدهی واحد به نام رُمانتیسیسم سخن گفت؟
در سال ۱۹۲۴، آرتور لاوجوی مینویسد: «کلمهی رُمانتیک آنقدر معانی مختلف پیدا کرده است که فینفسه دیگر هیچ معنایی ندارد و نمیتواند کار نشانهای لفظی را انجام دهد». در چنین شرایطی، بهتر نیست که عطای این مفهوم آشفته را به لقایش ببخشیم و اساسا از کاربرد آن صرفنظر کنیم؟ یا حداقل از ابتدا واقعیت متکثر «رُمانتیسیمها» را به رسمیت بشناسیم و بیهوده در پی یافتن عناصر وحدتبخشِ جلوههای گوناگون رُمانتیسیسم نباشیم؟
اوضاع واژهی ناسیونالیسم هم چندان بهتر نیست. در اینجا هم اگر حذف کامل واژه توجیه نداشته باشد، پذیرشِ تکثر «ناسیونالیسمها» اجتنابناپذیر به نظر میرسد. اما مشکل این است که این رویکرد نومینالیستی هم، حداقل در معنای افراطیِ آن، میتواند به شکلی از جزیینگری بیانجامد که محدودیتهای خود را دارد. علیرغم تفاوتها و تضادهای آشکار میان تجلیاتِ مختلفِ رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم، گرایشها یا ویژگیهای کلیِ مشترکی نیز وجود دارند که ذیل این مفاهیم امکان بروز و بیان مییابند. در جلسهی اول درسگفتار، که حکم مقدمهی دوره را دارد، استدلال خواهیم کرد که چرا «حفظ انتقادی» مفاهیم رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم ضروری است، نه به عنوان پدیدههایی با ماهیتهای ثابت و قطعی، بلکه به عنوان ابزارهایی تحلیلی یا، به تعبیر رنه ولک، به عنوان مفاهیمی «تنظیمی».
رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم به مثابه پدیدههایی با خاستگاه گفتمانی مشترک ناگزیر در تعامل با یکدیگر شکل گرفتهاند. در آثار چهرههای برجستهی هر دو جریان، یعنی متفکرینی مانند هِردِر، شیلِر و شِلایرماخر، عناصر رُمانتیک و ناسیونالیستی به شکل همزمان و درهمتنیده حضور دارند. اما فراتر از چگونگی ترکیب این عناصر در نوشتههای هر یک از آنها، آنچه تلاش داریم از طریق مفهوم «ناسیونالیسمِ رُمانتیک» برجسته کنیم، پیوندهای «درونی» و «کلی» میان رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم است. در این راستا، پروبلماتیک اصلی ما نسبت میان «اِستتیک» رُمانتیک و ناسیونالیسم به مثابهی یک «ایدئولوژیِ سیاسیِ هویتی» است.
در این درسگفتار تلاش میکنیم تا این پروبلماتیک را با تکیه بر برنامهی پژوهشی یووپ لیرسن، یکی از نظریهپردازان اصلی مفهوم «ناسیونالیسمِ رُمانتیک»، ذیل سه محور کلی مورد واکاوی قرار دهیم: محور نخست، نسبت میان ابعاد ناسیونالیستیِ انقلاب زبانی، یعنی شکلگیریِ فهم هویتی از زبان (زبان به مثابه بنیان هویت قومیـملی) و چرخش به سوی زبانهای محلی، و برخی از گرایشهای اِستتیکیِ رُمانتیسیسم، از جمله جبههگیری در برابر سنتهای تثبیتشدهی ادبی و ستایش سادگی زبان روزمره؛ محور دوم، نسبت میان حرکتِ هنر رُمانتیک به سوی بیانگری و برانگیزانندگی عاطفی و تبدیل هنر به ابزاری رِتوریکی و پروپاگاندایی در خدمتِ سیاستِ ملتـسازی؛ و در نهایت، محور سوم، نسبت میان تاریخباوری و همگام با آن برآمدن ایدهی روح ملی به عنوان سوژهـابژهی تحول تاریخی با گرایش رُمانتیسیسم به تفسیر اصالتگرایانه از هنر (هنر فولک، سنتهای هنری ملی، و ...).
دکتر آیدین کیخایی عضو هیأت علمی فلسفه در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و استاد مدعو اندیشهی اجتماعی و سیاسی در دانشگاه یورک است. زمینهی کار و مطالعات او فلسفهی قارهای با تمرکز بر نظریهی انتقادی تئودور آدورنو است و در حال حاضر مشغول به انجام پروژهای پژوهشی در حوزهی استتیک موسیقی ایرانی است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
@bidarschool
@bidarcourses
ناسیونالیسمِ رُمانتیک
بههدایت دکتر آیدین کیخایی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
مسئلهی این درسگفتار واکاوی رابطهی پیچیده و چندلایهی رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم است و تلاش دارد تا از طریق بسط مفهوم مرکبِ «ناسیونالیسمِ رُمانتیک» مدخلی برای ورود به این مسئله باز کند. پیش از سخن گفتن از رابطهی رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم، باید موضع خود را دربارهی دو قطبِ مفهومیِ آن روشن کنیم. این دو واژه هم از جهت گستره و ابهام معنایی، و هم از جهت استفادهی دلبهخواهی و سهلانگارانه شهرهاند. آیا مقصود از رُمانتیسیسم صرفا یک جنبش هنری و اِستتیکی است که در تقابل با کلاسیسیم و نئوکلاسیسیم پدیدار میشود؟ یا اینکه رُمانتیسیسم مفهومی است برای ارجاع به یک نگرش سیاسی یا فلسفی؟ یا از این هم کلیتر، نامی برای یک جهانبینی (Weltanschauung)؟ گذشته از این، آیا مجموعهی به شدت متنوع رویکردها و مواضع هنری، سیاسی و فلسفی که عموما ذیلِ مفهوم رُمانتیک جایگذاری میشوند، دارای چنان وجوه اشتراکی هستند که اساسا بتوان از یک پدیدهی واحد به نام رُمانتیسیسم سخن گفت؟
در سال ۱۹۲۴، آرتور لاوجوی مینویسد: «کلمهی رُمانتیک آنقدر معانی مختلف پیدا کرده است که فینفسه دیگر هیچ معنایی ندارد و نمیتواند کار نشانهای لفظی را انجام دهد». در چنین شرایطی، بهتر نیست که عطای این مفهوم آشفته را به لقایش ببخشیم و اساسا از کاربرد آن صرفنظر کنیم؟ یا حداقل از ابتدا واقعیت متکثر «رُمانتیسیمها» را به رسمیت بشناسیم و بیهوده در پی یافتن عناصر وحدتبخشِ جلوههای گوناگون رُمانتیسیسم نباشیم؟
اوضاع واژهی ناسیونالیسم هم چندان بهتر نیست. در اینجا هم اگر حذف کامل واژه توجیه نداشته باشد، پذیرشِ تکثر «ناسیونالیسمها» اجتنابناپذیر به نظر میرسد. اما مشکل این است که این رویکرد نومینالیستی هم، حداقل در معنای افراطیِ آن، میتواند به شکلی از جزیینگری بیانجامد که محدودیتهای خود را دارد. علیرغم تفاوتها و تضادهای آشکار میان تجلیاتِ مختلفِ رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم، گرایشها یا ویژگیهای کلیِ مشترکی نیز وجود دارند که ذیل این مفاهیم امکان بروز و بیان مییابند. در جلسهی اول درسگفتار، که حکم مقدمهی دوره را دارد، استدلال خواهیم کرد که چرا «حفظ انتقادی» مفاهیم رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم ضروری است، نه به عنوان پدیدههایی با ماهیتهای ثابت و قطعی، بلکه به عنوان ابزارهایی تحلیلی یا، به تعبیر رنه ولک، به عنوان مفاهیمی «تنظیمی».
رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم به مثابه پدیدههایی با خاستگاه گفتمانی مشترک ناگزیر در تعامل با یکدیگر شکل گرفتهاند. در آثار چهرههای برجستهی هر دو جریان، یعنی متفکرینی مانند هِردِر، شیلِر و شِلایرماخر، عناصر رُمانتیک و ناسیونالیستی به شکل همزمان و درهمتنیده حضور دارند. اما فراتر از چگونگی ترکیب این عناصر در نوشتههای هر یک از آنها، آنچه تلاش داریم از طریق مفهوم «ناسیونالیسمِ رُمانتیک» برجسته کنیم، پیوندهای «درونی» و «کلی» میان رُمانتیسیسم و ناسیونالیسم است. در این راستا، پروبلماتیک اصلی ما نسبت میان «اِستتیک» رُمانتیک و ناسیونالیسم به مثابهی یک «ایدئولوژیِ سیاسیِ هویتی» است.
در این درسگفتار تلاش میکنیم تا این پروبلماتیک را با تکیه بر برنامهی پژوهشی یووپ لیرسن، یکی از نظریهپردازان اصلی مفهوم «ناسیونالیسمِ رُمانتیک»، ذیل سه محور کلی مورد واکاوی قرار دهیم: محور نخست، نسبت میان ابعاد ناسیونالیستیِ انقلاب زبانی، یعنی شکلگیریِ فهم هویتی از زبان (زبان به مثابه بنیان هویت قومیـملی) و چرخش به سوی زبانهای محلی، و برخی از گرایشهای اِستتیکیِ رُمانتیسیسم، از جمله جبههگیری در برابر سنتهای تثبیتشدهی ادبی و ستایش سادگی زبان روزمره؛ محور دوم، نسبت میان حرکتِ هنر رُمانتیک به سوی بیانگری و برانگیزانندگی عاطفی و تبدیل هنر به ابزاری رِتوریکی و پروپاگاندایی در خدمتِ سیاستِ ملتـسازی؛ و در نهایت، محور سوم، نسبت میان تاریخباوری و همگام با آن برآمدن ایدهی روح ملی به عنوان سوژهـابژهی تحول تاریخی با گرایش رُمانتیسیسم به تفسیر اصالتگرایانه از هنر (هنر فولک، سنتهای هنری ملی، و ...).
دکتر آیدین کیخایی عضو هیأت علمی فلسفه در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و استاد مدعو اندیشهی اجتماعی و سیاسی در دانشگاه یورک است. زمینهی کار و مطالعات او فلسفهی قارهای با تمرکز بر نظریهی انتقادی تئودور آدورنو است و در حال حاضر مشغول به انجام پروژهای پژوهشی در حوزهی استتیک موسیقی ایرانی است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
تنظیمات فضایی؛
بازخوانی ضوابط، طرحها و برنامههای شهری در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷
بههدایت احمد یزدانیان
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
تنظیمات فضایی؛
بازخوانی ضوابط، طرحها و برنامههای شهری در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷
بههدایت احمد یزدانیان
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
تنظیمات فضایی؛
بازخوانی ضوابط، طرحها و برنامههای شهری در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷
بههدایت احمد یزدانیان
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
اینطرف و آنطرف زیاد شنیدهایم که هر گفتار مرکزیتیافتهای در هر دورهای فضای خاص خودش را تولید میکند. متناظر با این، باز کمتر یا بیشتر شنیدهایم که فضا بیش از هر زمانی به شکلهای مختلفی از تنظیمگری در سطوح مختلف پیوند خورده است. علیرغم دیدهها و شنیدههایمان امروز در گفتار غالب، چنان بازنمایی میشود که تو گویی فضا و مشخصا شهرْ کمتر نسبتی با سیاستهای تنظیمکننده ندارد. در چنین خوانشی، بهواسطهی صورتبندی بخشینگرانه از نیروها و روابط فضایی، نهایتا این روایتهای فرمگرایانه و کالبدمحور هستند که شیوههای رایج فهم و درک ما از شهر و مناسبات فضایی را ساختهاند.
در این دوره تلاش میکنیم به میانجی برخی از ضوابط، طرحها و برنامههای شهری، به ترسیم میدان منازعه در مسائل شهری پرداخته و در رابطه با سازوکارهای اقتصادی و اجتماعیِ تولید فضا در مقیاسهای متفاوت گفتگو کنیم. همچنین تلاش میکنیم از خلال گفتگوها نشان دهیم که در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ اساسا فضا چگونه به گفتمان در میآید و شهر در چه شرایط و به چه شیوههایی مسألهمند میشود.
جلسه اول: شکلگیری نیروها و نهادهای برنامهریزی در ایران
جلسه دوم: تولد دانش شهرسازی و معماری در ایران
جلسه سوم: طرحهای توسعهی منطقهای و شهری در ایران
احمد یزدانیان دانشجوی دکتری شهرسازی در دانشگاه تربیت مدرس است. پژوهشهای او بیشتر از منظر اقتصادسیاسی فضا است. از همین زاویه او تلاش میکند در جایی که فرم و کالبد آرام و بی نزاع به نظر میرسد، به بررسی مجموعه روابط و نیروهای برسازندهای بپردازد که به شیوههای مختلفی در لایههای زیرین فضا جریان دارند. او درحین تحصیل وارد قلمروی حرفهای گردید و آنچه در کلاسهای درس آموخته بود را در معرض نوعی آزمون و امتحان قرار داد. در فرایند کار چندسالی نیز در دفاتر خدمات نوسازی در محلات جنوب تهران بهعنوان کارشناس شهرساز و کارشناس اجتماعی مشغول به کار شد. به تعریف خودش آنچه تاکنون آموخته است، متعلق به تجربههای فضایی این دوره است. اجتماعات محلی، نوسازی شهری، سکونتگاههای غیررسمی از جمله موضوعهای مورد پژوهش وی هستند.
یکی از پژوهشهای صورتگرفته توسط وی مقالهای است با عنوان «فضا را چگونه بخوانیم؟ از خوانش پدیدارشناسانه تا خوانش انتقادی فضا». وی در این پژوهش از نگاه اقتصادسیاسی به ناتوانیهای نگاه پدیدارشناسانه و غالب شدن این نگاه در میدان دانش شهرسازی ایران میپردازد و برای فهم منازعات موجود در فضا، نوعی از نگاه انتقادی را فرا میخواند. علاوه بر این «نوسازی یا برونرانی؟» یکی دیگر از پژوهشهایی است که به دنبال تجربههای کاری در محلات جنوب تهران انجام داده است. وی در این نوشتار به نقد سازوکارهای نوسازی شهری که منتهی به انواع مختلف برونرانی و سلبمالکیت میگردد، پرداخته است. درحال حاضر او بیشتر مشغول «تنظمیات فضایی و نوسازی شهری در ایران؛ تولد بافتهای مسألهدار با تأکید بر شهر تهران» است. هدف این پژوهش نشان دادن شیوههای مختلف تنظیمات فضایی و تبیین فرایند تاریخی فضامندشدن سیاستهای نوسازی شهری از مقیاس کلان تا مقیاس خرد محلی در شهر تهران معاصر، در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
تنظیمات فضایی؛
بازخوانی ضوابط، طرحها و برنامههای شهری در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷
بههدایت احمد یزدانیان
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
اینطرف و آنطرف زیاد شنیدهایم که هر گفتار مرکزیتیافتهای در هر دورهای فضای خاص خودش را تولید میکند. متناظر با این، باز کمتر یا بیشتر شنیدهایم که فضا بیش از هر زمانی به شکلهای مختلفی از تنظیمگری در سطوح مختلف پیوند خورده است. علیرغم دیدهها و شنیدههایمان امروز در گفتار غالب، چنان بازنمایی میشود که تو گویی فضا و مشخصا شهرْ کمتر نسبتی با سیاستهای تنظیمکننده ندارد. در چنین خوانشی، بهواسطهی صورتبندی بخشینگرانه از نیروها و روابط فضایی، نهایتا این روایتهای فرمگرایانه و کالبدمحور هستند که شیوههای رایج فهم و درک ما از شهر و مناسبات فضایی را ساختهاند.
در این دوره تلاش میکنیم به میانجی برخی از ضوابط، طرحها و برنامههای شهری، به ترسیم میدان منازعه در مسائل شهری پرداخته و در رابطه با سازوکارهای اقتصادی و اجتماعیِ تولید فضا در مقیاسهای متفاوت گفتگو کنیم. همچنین تلاش میکنیم از خلال گفتگوها نشان دهیم که در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ اساسا فضا چگونه به گفتمان در میآید و شهر در چه شرایط و به چه شیوههایی مسألهمند میشود.
جلسه اول: شکلگیری نیروها و نهادهای برنامهریزی در ایران
جلسه دوم: تولد دانش شهرسازی و معماری در ایران
جلسه سوم: طرحهای توسعهی منطقهای و شهری در ایران
احمد یزدانیان دانشجوی دکتری شهرسازی در دانشگاه تربیت مدرس است. پژوهشهای او بیشتر از منظر اقتصادسیاسی فضا است. از همین زاویه او تلاش میکند در جایی که فرم و کالبد آرام و بی نزاع به نظر میرسد، به بررسی مجموعه روابط و نیروهای برسازندهای بپردازد که به شیوههای مختلفی در لایههای زیرین فضا جریان دارند. او درحین تحصیل وارد قلمروی حرفهای گردید و آنچه در کلاسهای درس آموخته بود را در معرض نوعی آزمون و امتحان قرار داد. در فرایند کار چندسالی نیز در دفاتر خدمات نوسازی در محلات جنوب تهران بهعنوان کارشناس شهرساز و کارشناس اجتماعی مشغول به کار شد. به تعریف خودش آنچه تاکنون آموخته است، متعلق به تجربههای فضایی این دوره است. اجتماعات محلی، نوسازی شهری، سکونتگاههای غیررسمی از جمله موضوعهای مورد پژوهش وی هستند.
یکی از پژوهشهای صورتگرفته توسط وی مقالهای است با عنوان «فضا را چگونه بخوانیم؟ از خوانش پدیدارشناسانه تا خوانش انتقادی فضا». وی در این پژوهش از نگاه اقتصادسیاسی به ناتوانیهای نگاه پدیدارشناسانه و غالب شدن این نگاه در میدان دانش شهرسازی ایران میپردازد و برای فهم منازعات موجود در فضا، نوعی از نگاه انتقادی را فرا میخواند. علاوه بر این «نوسازی یا برونرانی؟» یکی دیگر از پژوهشهایی است که به دنبال تجربههای کاری در محلات جنوب تهران انجام داده است. وی در این نوشتار به نقد سازوکارهای نوسازی شهری که منتهی به انواع مختلف برونرانی و سلبمالکیت میگردد، پرداخته است. درحال حاضر او بیشتر مشغول «تنظمیات فضایی و نوسازی شهری در ایران؛ تولد بافتهای مسألهدار با تأکید بر شهر تهران» است. هدف این پژوهش نشان دادن شیوههای مختلف تنظیمات فضایی و تبیین فرایند تاریخی فضامندشدن سیاستهای نوسازی شهری از مقیاس کلان تا مقیاس خرد محلی در شهر تهران معاصر، در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ است.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
درسگفتاری دربارهی کوارتتهای بارتوک؛
موسیقی و سرچشمههای گیهان
بههدایت آروین صداقتکیش
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتاری دربارهی کوارتتهای بارتوک؛
موسیقی و سرچشمههای گیهان
بههدایت آروین صداقتکیش
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
درسگفتاری دربارهی کوارتتهای بارتوک؛
موسیقی و سرچشمههای گیهان
بههدایت آروین صداقتکیش
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
شش کوارتت بِلا بارتُوک که از ۱۹۰۹ تا ۱۹۳۹ ساخته شدهاند، به درستی و شایستگی نقطهی اوج آثار موسیقی مجلسی در نیمهی اول قرن بیستم به شمار میآیند. اگر شوئنبرگ و استراوینسکی هر یک نماد دو راه اصلی برونرفت از بنبستهای به جایمانده از سدهی نوزدهم بودند، بارتوک نیز تا نیمهی پر تب و تاب قرن بیستم، بدل به نماد سومین راه برای دستیافتن به زبان موسیقایی تازه شد و در این راه میراث بزرگی از خود به جای گذاشت.
در این درسگفتار تلاش میکنیم با درنگ بر این آثار درخشان و مرجع، جایگاه آنها را در متن تاریخ طولانی صدسالهی موسیقی مدرن ارزیابی کنیم و ببینیم چه مسیری پیموده شده است تا با گذر تقریبا یک قرن از آثاری چون کوارتتهای بتهوون، خلق چنین آثاری ممکن شود. همچنین قصد داریم با نگاهی اجمالی به سبکشناسی آثار بارتوک، مجموع شرایط موسیقایی حاکم بر نیمهی نخست قرن بیستم، و آن منابعی را بررسی کنیم که آبشخور آثار بارتوکاند و آنها را بارور کردهاند.
آروین صداقتکیش (تهران ۱۳۵۳)، مؤلف، پژوهشگر و منتقد موسیقی، نویسندهی مقالات متعدد به زبان فارسی و انگلیسی است. او عضو شورای نویسندگان یا مشاور علمی چندین نشریهی تخصصی و پژوهشی درزمینهی هنر و موسیقی از جمله فرهنگ و آهنگ، گفتگوی هارمونیک، آیینهی خیال، کتاب سال شیدا، دوفصلنامهی پژوهشی مهرگانی و فصلنامهی تخصصی زنگار بوده است و همچنین با دیگر نشریههای تخصصی یا پژوهشی حوزهی موسیقی و موسیقیشناسی همچون هنر موسیقی، گزارش موسیقی و فصلنامهی ماهور همکاری مستمر دارد. از او تاکنون کتابی با عنوان «درسگفتارهای نقد موسیقی» منتشر شده است که درسنامهی یک ترم تدریس در «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» در سال ۱۳۹۱-۱۳۹۲ است.
وی همچنین داور یا عضو کمیتهی علمی رویدادها یا رقابتهای متعددی مانند «جشنوارهی وبلاگها و وبسایتهای موسیقی ایران» (سه دوره)، «کتاب سال خانهی موسیقی» (دو دوره)، کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، SIMF ۲۰۱۸، جشنوارهی بینالمللی موسیقی شیراز (اپوس ۲ بتهوون)، ۲۷امین جشنوارهی ملی کتاب سال دانشجویی، ۳۶امین جشنوارهی موسیقی فجر بوده است. عمده حوزههای مطالعاتی و کار فکری او را نقد موسیقی و فلسفهی نقد معاصر، نظریهی موسیقی، تجزیهوتحلیل موسیقی با گرایش به موسیقی کلاسیک ایرانی معاصر (سدهی ۱۴ خورشیدی) و موسیقی کلاسیک آوانگارد غربی (سدهی ۲۱-۲۰ میلادی) و مسائل فرهنگی-اجتماعی-تاریخی پیوسته با آنها تشکیل میدهد.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتاری دربارهی کوارتتهای بارتوک؛
موسیقی و سرچشمههای گیهان
بههدایت آروین صداقتکیش
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
شش کوارتت بِلا بارتُوک که از ۱۹۰۹ تا ۱۹۳۹ ساخته شدهاند، به درستی و شایستگی نقطهی اوج آثار موسیقی مجلسی در نیمهی اول قرن بیستم به شمار میآیند. اگر شوئنبرگ و استراوینسکی هر یک نماد دو راه اصلی برونرفت از بنبستهای به جایمانده از سدهی نوزدهم بودند، بارتوک نیز تا نیمهی پر تب و تاب قرن بیستم، بدل به نماد سومین راه برای دستیافتن به زبان موسیقایی تازه شد و در این راه میراث بزرگی از خود به جای گذاشت.
در این درسگفتار تلاش میکنیم با درنگ بر این آثار درخشان و مرجع، جایگاه آنها را در متن تاریخ طولانی صدسالهی موسیقی مدرن ارزیابی کنیم و ببینیم چه مسیری پیموده شده است تا با گذر تقریبا یک قرن از آثاری چون کوارتتهای بتهوون، خلق چنین آثاری ممکن شود. همچنین قصد داریم با نگاهی اجمالی به سبکشناسی آثار بارتوک، مجموع شرایط موسیقایی حاکم بر نیمهی نخست قرن بیستم، و آن منابعی را بررسی کنیم که آبشخور آثار بارتوکاند و آنها را بارور کردهاند.
آروین صداقتکیش (تهران ۱۳۵۳)، مؤلف، پژوهشگر و منتقد موسیقی، نویسندهی مقالات متعدد به زبان فارسی و انگلیسی است. او عضو شورای نویسندگان یا مشاور علمی چندین نشریهی تخصصی و پژوهشی درزمینهی هنر و موسیقی از جمله فرهنگ و آهنگ، گفتگوی هارمونیک، آیینهی خیال، کتاب سال شیدا، دوفصلنامهی پژوهشی مهرگانی و فصلنامهی تخصصی زنگار بوده است و همچنین با دیگر نشریههای تخصصی یا پژوهشی حوزهی موسیقی و موسیقیشناسی همچون هنر موسیقی، گزارش موسیقی و فصلنامهی ماهور همکاری مستمر دارد. از او تاکنون کتابی با عنوان «درسگفتارهای نقد موسیقی» منتشر شده است که درسنامهی یک ترم تدریس در «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» در سال ۱۳۹۱-۱۳۹۲ است.
وی همچنین داور یا عضو کمیتهی علمی رویدادها یا رقابتهای متعددی مانند «جشنوارهی وبلاگها و وبسایتهای موسیقی ایران» (سه دوره)، «کتاب سال خانهی موسیقی» (دو دوره)، کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، SIMF ۲۰۱۸، جشنوارهی بینالمللی موسیقی شیراز (اپوس ۲ بتهوون)، ۲۷امین جشنوارهی ملی کتاب سال دانشجویی، ۳۶امین جشنوارهی موسیقی فجر بوده است. عمده حوزههای مطالعاتی و کار فکری او را نقد موسیقی و فلسفهی نقد معاصر، نظریهی موسیقی، تجزیهوتحلیل موسیقی با گرایش به موسیقی کلاسیک ایرانی معاصر (سدهی ۱۴ خورشیدی) و موسیقی کلاسیک آوانگارد غربی (سدهی ۲۱-۲۰ میلادی) و مسائل فرهنگی-اجتماعی-تاریخی پیوسته با آنها تشکیل میدهد.
لطفا در صورت تمایل به شرکت در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
کانال یوتیوب:Bidar School
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school