درسگفتار (آفلاین)
میل منحرف و نسبت آن با هنجار و قانون:
انحرافهای جنسی، تابو، منع، گناه و تخطی
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
میل منحرف و نسبت آن با هنجار و قانون:
انحرافهای جنسی، تابو، منع، گناه و تخطی
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
میل منحرف و نسبت آن با هنجار و قانون:
انحرافهای جنسی، تابو، منع، گناه و تخطی
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
مادامی که انحراف به مثابهی پدیدهای حاشیهای و عجیب و نامتعارف معرفی شود، هیچ راهی برای درک مکانیسمهای برسازندهی آن وجود ندارد. حتی امروزه، به رغم شیوع گستردهی محصولاتی که از جاذبهی «انحراف» و «رفتارهای منحرف» برای جذب مخاطبان و مشتریان استفاده میکنند، بسیاری تصور میکنند میل و رفتار منحرف عملاً معادل انواع بیمارگونگیها، تباهیها، تخطیها و فسادهای اخلاقی است. بنابراین مفهوم «انحراف» هیچگاه تا این حد گمراهکننده نبوده است. در چنین فضایی همهی ایدئولوژیها برای توجیه و مرزبندی خود با «دیگری» به مفهوم «انحراف» متوسل میشوند و هر نوع کجروی از چارچوبهای گفتاری خود را ذیل عنوان «رفتارهای منحرف» میگنجانند. معالوصف، تقریباً همگان به جاذبهها و اغواکنندگیهای آنچه «منحرف» میخوانند آگاهی ضمنی دارند. بدینسان مواجهه با «میل منحرف» غالباً رسواییآمیز است، به ویژه وقتی ناظر «رفتارهای منحرف»، که خود را مصون از تأثیرات میل منحرف میداند و در باب آنها حکم اخلاقی صادر میکند، از مشاهدهی آنها لذت و دردی خاص را تجربه میکند.
بیش از یک قرن پیش، فروید با مسألهدارکردن تقابل صریح میان سوژهی نرمال و سوژهی بیمار و با کمرنگکردن مرزهای جداکنندهی وضع نرمال از وضع نابهنجار، به وضوح نشان داد که آنچه شرایط روانی نرمال مینامیم تا چه حد آمیخته به انواع سیمپتومها و فانتزیهای منحرف است و بررسی پدیدههای بیمارگون تا چه حد میتواند به درک ما از پدیدههای ظاهراً عادی و بهنجار کمک کند. از این لحاظ، مفهوم «میل منحرف» ــــ دستکم وقتی پا به جهان میل میگذاریم ــــ در مورد همهی ما، اعم از سوژهی روان رنجور، روانپریش یا منحرف، مصداق دارد. هرگز نمیتوان ادعا کرد که میل منحرف به ما ربطی ندارد و ما به کلی فارغ از آن ایم، زیرا در بطن وجود ما هستهای منحرف هست که زایلناشدنی است. اما این اصلاً بدان معنا نیست که نسبت همهی ما با میل منحرف همانند نسبت خود «سوژهی منحرف» است. در اینجا باید میان وجود فانتزیهای منحرف در همهی سوژهها و وجود ساختار روانی منحرف فرق گذاشت. بررسی نسبت سوژههای مختلف با «قانون»، «هنجار» و «میل دیگری» نشان میدهد که سوژهی منحرف واجد هویتی ساختاری است که تابع منطقی مشخص و دقیق است. «سوژهی منحرف» به شیوهای خاص و متمایز از سوژههای موسوم به عادی و سوژههای روانرنجور و روانپریش وارد نظم نمادین میشود، با قانون رابطه برقرار میکند، و معمای تفاوت جنسی را حل میکند. ازاینرو، با بررسی دقیق ساختار روانی منحرف میتوان به بسیاری از غموض میلورزی، روابط بشری، نظم و قانون، گناه و تخطی پی برد.
جواد گنجی متولد سال ۱۳۵۶ و فارغالتحصیلِ جامعهشناسی است. عمدهی فعالیتهای او بر پژوهش و ترجمه در حوزهی روانکاوی و فلسفه به ویژه بر روانکاوی فرویدی-لاکانی متمرکز است. از آثار و ترجمههای او میتوان به همکاری با فصلنامه ارغنون و مجموعه کتابهای رخداد، کتاب «گئورگ زیمل» اثر دیوید فریزبی، کتاب «جامعهشناسی معرفت و آگاهیاش؛ نقد مکتب فرانکفورت از جامعهشناسی معرفت»، کتاب «کینتوزی» اثر ماکس شلر، کتاب «بازگشت امر سیاسی» اثر شانتال موف و کتاب «فلسفه پول» اثر گئورگ زیمل اشاره کرد. او در دههی گذشته و در زمینهی تدریس، درسگفتارهای بسیاری را در مؤسسهی پرسش ارائه کرده است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschool
میل منحرف و نسبت آن با هنجار و قانون:
انحرافهای جنسی، تابو، منع، گناه و تخطی
بههدایت جواد گنجی
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
مادامی که انحراف به مثابهی پدیدهای حاشیهای و عجیب و نامتعارف معرفی شود، هیچ راهی برای درک مکانیسمهای برسازندهی آن وجود ندارد. حتی امروزه، به رغم شیوع گستردهی محصولاتی که از جاذبهی «انحراف» و «رفتارهای منحرف» برای جذب مخاطبان و مشتریان استفاده میکنند، بسیاری تصور میکنند میل و رفتار منحرف عملاً معادل انواع بیمارگونگیها، تباهیها، تخطیها و فسادهای اخلاقی است. بنابراین مفهوم «انحراف» هیچگاه تا این حد گمراهکننده نبوده است. در چنین فضایی همهی ایدئولوژیها برای توجیه و مرزبندی خود با «دیگری» به مفهوم «انحراف» متوسل میشوند و هر نوع کجروی از چارچوبهای گفتاری خود را ذیل عنوان «رفتارهای منحرف» میگنجانند. معالوصف، تقریباً همگان به جاذبهها و اغواکنندگیهای آنچه «منحرف» میخوانند آگاهی ضمنی دارند. بدینسان مواجهه با «میل منحرف» غالباً رسواییآمیز است، به ویژه وقتی ناظر «رفتارهای منحرف»، که خود را مصون از تأثیرات میل منحرف میداند و در باب آنها حکم اخلاقی صادر میکند، از مشاهدهی آنها لذت و دردی خاص را تجربه میکند.
بیش از یک قرن پیش، فروید با مسألهدارکردن تقابل صریح میان سوژهی نرمال و سوژهی بیمار و با کمرنگکردن مرزهای جداکنندهی وضع نرمال از وضع نابهنجار، به وضوح نشان داد که آنچه شرایط روانی نرمال مینامیم تا چه حد آمیخته به انواع سیمپتومها و فانتزیهای منحرف است و بررسی پدیدههای بیمارگون تا چه حد میتواند به درک ما از پدیدههای ظاهراً عادی و بهنجار کمک کند. از این لحاظ، مفهوم «میل منحرف» ــــ دستکم وقتی پا به جهان میل میگذاریم ــــ در مورد همهی ما، اعم از سوژهی روان رنجور، روانپریش یا منحرف، مصداق دارد. هرگز نمیتوان ادعا کرد که میل منحرف به ما ربطی ندارد و ما به کلی فارغ از آن ایم، زیرا در بطن وجود ما هستهای منحرف هست که زایلناشدنی است. اما این اصلاً بدان معنا نیست که نسبت همهی ما با میل منحرف همانند نسبت خود «سوژهی منحرف» است. در اینجا باید میان وجود فانتزیهای منحرف در همهی سوژهها و وجود ساختار روانی منحرف فرق گذاشت. بررسی نسبت سوژههای مختلف با «قانون»، «هنجار» و «میل دیگری» نشان میدهد که سوژهی منحرف واجد هویتی ساختاری است که تابع منطقی مشخص و دقیق است. «سوژهی منحرف» به شیوهای خاص و متمایز از سوژههای موسوم به عادی و سوژههای روانرنجور و روانپریش وارد نظم نمادین میشود، با قانون رابطه برقرار میکند، و معمای تفاوت جنسی را حل میکند. ازاینرو، با بررسی دقیق ساختار روانی منحرف میتوان به بسیاری از غموض میلورزی، روابط بشری، نظم و قانون، گناه و تخطی پی برد.
جواد گنجی متولد سال ۱۳۵۶ و فارغالتحصیلِ جامعهشناسی است. عمدهی فعالیتهای او بر پژوهش و ترجمه در حوزهی روانکاوی و فلسفه به ویژه بر روانکاوی فرویدی-لاکانی متمرکز است. از آثار و ترجمههای او میتوان به همکاری با فصلنامه ارغنون و مجموعه کتابهای رخداد، کتاب «گئورگ زیمل» اثر دیوید فریزبی، کتاب «جامعهشناسی معرفت و آگاهیاش؛ نقد مکتب فرانکفورت از جامعهشناسی معرفت»، کتاب «کینتوزی» اثر ماکس شلر، کتاب «بازگشت امر سیاسی» اثر شانتال موف و کتاب «فلسفه پول» اثر گئورگ زیمل اشاره کرد. او در دههی گذشته و در زمینهی تدریس، درسگفتارهای بسیاری را در مؤسسهی پرسش ارائه کرده است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschool
درسگفتار (آفلاین)
مبانی تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی
و بررسی امکانات یک مدل
بههدایت آروین صداقتکیش
طول دوره: ۱۰ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
مبانی تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی
و بررسی امکانات یک مدل
بههدایت آروین صداقتکیش
طول دوره: ۱۰ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
مبانی تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی
و بررسی امکانات یک مدل
بههدایت آروین صداقتکیش
طول دوره: ۱۰ جلسهی ۲ ساعته
درسگفتار حاضر همانطور که از عنوان برمیآید، دو بخش دارد: نخست مبانی نظری تجزیه و تحلیل موسیقی و معرفی یک مدل و دوم تجزیه و تحلیل برخی آثار برگزیده براساس آن مبانی و مدلِ معرفیشده.
مطالعات تحلیلی موسیقی کلاسیک ایرانی اکنون به جایی رسیده است که بتواند امکان طرح یک مدل عمومی را به دست دهد. با اینحال پیش از طرح هر مدل باید اندکی درنگ و بررسی کرد که آیا رویکرد تحلیلی به این موسیقی با آن سازگار است و اگر هست چه نتایجی دارد؟ در گام اول این درسگفتار میبینیم که دلیلی بر ناسازگاری ذاتی میان موسیقی کلاسیک ایرانی و تجزیه و تحلیل موسیقایی وجود ندارد. سپس با در نظر گرفتن دو سوی هدفمندِ «آموزش»یار و «دانش»بنیادِ تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی با چالشهای عمدهی پیش روی آن آشنا میشویم که به طور مختصر عبارتاند از: عدم تعین شیء هدفِ تحلیل، نانوشته یا نانویسا بودن برخی اشیاء قابل تحلیل، رابطهی جزء و کل، کمبود و در بعضی موارد نبود واژگان فنی معتبر و مورد قبول اکثریت جامعهی موسیقی، و گفتمان تحلیلی. در ادامه با معرفی امکاناتی نظیر سامانهی ترکیبی فواصل، سامانِ شکلی، رویکردهای ریتمی و رابطهی کلام به یک مدل اولیهی پیشنهادی میرسیم که برپایهی توصیف مُدال، توصیف لایههای میانی، توصیف ساختاری و توصیف زمانی (با انعطافپذیری نسبت به ترتیب به کارگیری هر یک از این واحدها) بسط یافته است.
بخش دوم کاربست مُدلی است که در بخش اول معرفی شده است. به این ترتیب تعدادی از آثار شاخص در تاریخ معاصر موسیقی ایرانی انتخاب شده و در باقی جلسات درسگفتار بسته به شرایط شرکتکنندگان یک یا دو قطعه تجزیه و تحلیل میشود و ویژگیهای موسیقایی هر یک به دقت تشریح میشود. در همین حین اگر تجزیه و تحلیلهای دیگری هم به دست تحلیلگران دیگر از همین قطعه صورت گرفته باشد معرفی شده و مورد بحث و بررسی قرار میگیرد.
آروین صداقتکیش (تهران ۱۳۵۳)، مؤلف، پژوهشگر و منتقد موسیقی، نویسندهی مقالات متعدد به زبان فارسی و انگلیسی است. او عضو شورای نویسندگان یا مشاور علمی چندین نشریهی تخصصی و پژوهشی درزمینهی هنر و موسیقی از جمله فرهنگ و آهنگ، گفتگوی هارمونیک، آیینهی خیال، کتاب سال شیدا، دوفصلنامهی پژوهشی مهرگانی و فصلنامهی تخصصی زنگار بوده است و همچنین با دیگر نشریههای تخصصی یا پژوهشی حوزهی موسیقی و موسیقیشناسی همچون هنر موسیقی، گزارش موسیقی و فصلنامهی ماهور همکاری مستمر دارد.
از او تاکنون کتابی با عنوان «درسگفتارهای نقد موسیقی» منتشر شده است که درسنامهی یک ترم تدریس در «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» در سال ۱۳۹۱-۱۳۹۲ است.
وی همچنین داور یا عضو کمیتهی علمی رویدادها یا رقابتهای متعددی مانند «جشنوارهی وبلاگها و وبسایتهای موسیقی ایران» (سه دوره)، «کتاب سال خانهی موسیقی» (دو دوره)، کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، SIMF ۲۰۱۸، جشنوارهی بینالمللی موسیقی شیراز (اپوس ۲ بتهوون)، ۲۷امین جشنوارهی ملی کتاب سال دانشجویی، ۳۶امین جشنوارهی موسیقی فجر بوده است.
عمده حوزههای مطالعاتی و کار فکری او را نقد موسیقی و فلسفهی نقد معاصر، نظریهی موسیقی، تجزیهوتحلیل موسیقی با گرایش به موسیقی کلاسیک ایرانی معاصر (سدهی ۱۴ خورشیدی) و موسیقی کلاسیک آوانگارد غربی (سدهی ۲۱-۲۰ میلادی) و مسائل فرهنگی-اجتماعی-تاریخی پیوسته با آنها تشکیل میدهد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در یکی از این دورهها، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
مبانی تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی
و بررسی امکانات یک مدل
بههدایت آروین صداقتکیش
طول دوره: ۱۰ جلسهی ۲ ساعته
درسگفتار حاضر همانطور که از عنوان برمیآید، دو بخش دارد: نخست مبانی نظری تجزیه و تحلیل موسیقی و معرفی یک مدل و دوم تجزیه و تحلیل برخی آثار برگزیده براساس آن مبانی و مدلِ معرفیشده.
مطالعات تحلیلی موسیقی کلاسیک ایرانی اکنون به جایی رسیده است که بتواند امکان طرح یک مدل عمومی را به دست دهد. با اینحال پیش از طرح هر مدل باید اندکی درنگ و بررسی کرد که آیا رویکرد تحلیلی به این موسیقی با آن سازگار است و اگر هست چه نتایجی دارد؟ در گام اول این درسگفتار میبینیم که دلیلی بر ناسازگاری ذاتی میان موسیقی کلاسیک ایرانی و تجزیه و تحلیل موسیقایی وجود ندارد. سپس با در نظر گرفتن دو سوی هدفمندِ «آموزش»یار و «دانش»بنیادِ تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی با چالشهای عمدهی پیش روی آن آشنا میشویم که به طور مختصر عبارتاند از: عدم تعین شیء هدفِ تحلیل، نانوشته یا نانویسا بودن برخی اشیاء قابل تحلیل، رابطهی جزء و کل، کمبود و در بعضی موارد نبود واژگان فنی معتبر و مورد قبول اکثریت جامعهی موسیقی، و گفتمان تحلیلی. در ادامه با معرفی امکاناتی نظیر سامانهی ترکیبی فواصل، سامانِ شکلی، رویکردهای ریتمی و رابطهی کلام به یک مدل اولیهی پیشنهادی میرسیم که برپایهی توصیف مُدال، توصیف لایههای میانی، توصیف ساختاری و توصیف زمانی (با انعطافپذیری نسبت به ترتیب به کارگیری هر یک از این واحدها) بسط یافته است.
بخش دوم کاربست مُدلی است که در بخش اول معرفی شده است. به این ترتیب تعدادی از آثار شاخص در تاریخ معاصر موسیقی ایرانی انتخاب شده و در باقی جلسات درسگفتار بسته به شرایط شرکتکنندگان یک یا دو قطعه تجزیه و تحلیل میشود و ویژگیهای موسیقایی هر یک به دقت تشریح میشود. در همین حین اگر تجزیه و تحلیلهای دیگری هم به دست تحلیلگران دیگر از همین قطعه صورت گرفته باشد معرفی شده و مورد بحث و بررسی قرار میگیرد.
آروین صداقتکیش (تهران ۱۳۵۳)، مؤلف، پژوهشگر و منتقد موسیقی، نویسندهی مقالات متعدد به زبان فارسی و انگلیسی است. او عضو شورای نویسندگان یا مشاور علمی چندین نشریهی تخصصی و پژوهشی درزمینهی هنر و موسیقی از جمله فرهنگ و آهنگ، گفتگوی هارمونیک، آیینهی خیال، کتاب سال شیدا، دوفصلنامهی پژوهشی مهرگانی و فصلنامهی تخصصی زنگار بوده است و همچنین با دیگر نشریههای تخصصی یا پژوهشی حوزهی موسیقی و موسیقیشناسی همچون هنر موسیقی، گزارش موسیقی و فصلنامهی ماهور همکاری مستمر دارد.
از او تاکنون کتابی با عنوان «درسگفتارهای نقد موسیقی» منتشر شده است که درسنامهی یک ترم تدریس در «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» در سال ۱۳۹۱-۱۳۹۲ است.
وی همچنین داور یا عضو کمیتهی علمی رویدادها یا رقابتهای متعددی مانند «جشنوارهی وبلاگها و وبسایتهای موسیقی ایران» (سه دوره)، «کتاب سال خانهی موسیقی» (دو دوره)، کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، SIMF ۲۰۱۸، جشنوارهی بینالمللی موسیقی شیراز (اپوس ۲ بتهوون)، ۲۷امین جشنوارهی ملی کتاب سال دانشجویی، ۳۶امین جشنوارهی موسیقی فجر بوده است.
عمده حوزههای مطالعاتی و کار فکری او را نقد موسیقی و فلسفهی نقد معاصر، نظریهی موسیقی، تجزیهوتحلیل موسیقی با گرایش به موسیقی کلاسیک ایرانی معاصر (سدهی ۱۴ خورشیدی) و موسیقی کلاسیک آوانگارد غربی (سدهی ۲۱-۲۰ میلادی) و مسائل فرهنگی-اجتماعی-تاریخی پیوسته با آنها تشکیل میدهد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در یکی از این دورهها، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آنلاین)
فیلمجستار
بههدایت امیر شهامتمنش
طول دوره: ۱۶ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۲ اردیبهشتماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۶ تا ۱۸
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
فیلمجستار
بههدایت امیر شهامتمنش
طول دوره: ۱۶ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۲ اردیبهشتماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۶ تا ۱۸
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین)
فیلمجستار
بههدایت امیر شهامتمنش
طول دوره: ۱۶ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۲ اردیبهشتماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۶ تا ۱۸
اصطلاح «دوربین-قلم»(Camera-stylo) كه همان «نوشتن با دوربین» یا «نگارش به واسطهی سينما» است در سال ١٩٤٨ به منظور ارائهی سبكی جديد با تعریف منتقد فيلم الكساندر آستراک به وجود آمد. در این تعریف دوربين به مثابهی يك قلم برای خلق استدلال، ژرف انديشی و كند و كاو به كار گرفته میشود. «فیلمجستارها» نه فيلم مستند- با تعاریف معمول- هستند و نه فيلم روايی و داستانگو، ولی معمولا با تركيبی از گونههای مختلف ساخته میشوند.
در اين دوره، علاوه بر مسائل تئوریک و فنی، با نمایش برترین نمونههای «فيلمجستار» و بحث و گفتوگو بر اساس مهمترین مقالههايی که در جهان با این تعریف به نگارش درآمده، به شناخت و چگونگی ساخت فیلمجستارمیپردازیم. اين دوره که در نهایت به تولید یک فیلم کوتاه میانجامد، در ۳ بخش ارائه میشود.
بخش اول: پیش تولید فیلمجستار
این بخش به معرفی فرم و پروسهی نگارش «طرح فیلم» اختصاص دارد، که در آن مسائلی مانند انتخاب موضوع، چگونگی طرح مسئله، تز(فرضیه) و پاسخهای ضمنی مورد تأکید قرار میگیرد. با راهنماییها و دستورالعملهای تکنیکی طی این ۴ جلسه، دانشجویان موضوع فیلم کوتاهی را انتخاب و زوایای فلسفی، اجتماعی و... آن را بررسی کرده و در نهایت موظف هستند در انتهای این بخش، طرحی مکتوب هرچند کوتاه از فیلم خود را برای نقد و بررسی به کلاس ارائه کنند. از آنجا که مبنای ساخت فیلمجستار طرح پرسشی جدی نسبت به موضوعات است؛ هدف این بخش آشنایی با شیوههای رسیدن به این طرحِ پرسش است.
بخش دوم: تولید فیلمجستار
بخش دوم به روشهای تحقیق و مستندسازی اختصاص دارد که در آن، شیوههای مختلف برای رسیدن به پاسخها، کشف و مستندسازی ایدههایی مورد تأکید قرار میگیرد که به نگارش متنِ صدای خارج از تصویر یاری میرساند و از این طریق دربارهی مسائل و مشکلات تولید این شکل خاص از فیلم مستند، بحث و تبادل نظر میشود.
دانشجویان طی ۶ جلسهی این بخش، این فرصت را مییابند که ایدهی (موضوع) خود را گسترش دهند و برای درونمایهی موضوعاتشان، سوژههای تصویری مناسب را بیایند و فیلمبرداری کنند. در انتهای این بخش گزارشی از تولید فیلمهای خود به کلاس ارائه میکنند که مورد نقد و بررسی قرار میگیرد. هدف اصلی این بخش، بالا بردن سطح دانشجویان برای چگونگی جمعآوری تصاویر، صدا و متریالهای مناسب برای مرحلهی پسا تولید یا تدوین است.
بخش سوم: پسا تولید فیلمجستار
در بخش سوم به مسائل مربوط به چگونگی و روشهای گوناگون تدوین فیلمجستار میپردازیم. ساختار روایی، پردازش و بافتن درون مایهها (تم) ، جاکستاپوزیشنهای فکری و انعکاسی، فرم جستاری، سبک فیلمساز و خلق و شکلگیری زاویهی دید از مسائل مهم این بخش از دوره است که در ۶ جلسه مطرح خواهد شد. دانشجویان در این بخش، مسائل مربوط به تدوین فیلم خود را به کلاس ارائه میکنند تا با همفکری با دانشجویان دیگر و راهنماییها به نتیجهی بهتری برسند و درانتها نیز فیلم تدوین شده خود را (کمتر از ۱۰ دقیقه) برای نقد و بررسی به کلاس ارائه دهند.
نکته مهم؛ افرادی که تجربه فیلمسازی داشتهاند و دانشجویان سینما و ادبیات در اولویت پذیرش این دوره هستند و ارائه و تکمیل نهایی پروژه هنرجويان جهت دریافت گواهینامه پایان دوره الزامیست
دانشجویان طی ۶ جلسهی این بخش، این فرصت را مییابند که ایدهی (موضوع) خود را گسترش دهند و برای درونمایهی موضوعاتشان، سوژههای تصویری مناسب را بیایند و فیلمبرداری کنند. در انتهای این بخش گزارشی از تولید فیلمهای خود به کلاس ارائه میکنند که مورد نقد و بررسی قرار میگیرد. هدف اصلی این بخش، بالا بردن سطح دانشجویان برای چگونگی جمعآوری تصاویر، صدا و متریالهای مناسب برای مرحلهی پسا تولید یا تدوین است.
بخش سوم: پسا تولید فیلمجستار
در بخش سوم به مسائل مربوط به چگونگی و روشهای گوناگون تدوین فیلمجستار میپردازیم. ساختار روایی، پردازش و بافتن درون مایهها (تم) ، جاکستاپوزیشنهای فکری و انعکاسی، فرم جستاری، سبک فیلمساز و خلق و شکلگیری زاویهی دید از مسائل مهم این بخش از دوره است که در ۶ جلسه مطرح خواهد شد. دانشجویان در این بخش، مسائل مربوط به تدوین فیلم خود را به کلاس ارائه میکنند تا با همفکری با دانشجویان دیگر و راهنماییها به نتیجهی بهتری برسند و درانتها نیز فیلم تدوین شده خود را (کمتر از ۱۰ دقیقه) برای نقد و بررسی به کلاس ارائه دهند.
نکته مهم؛ افرادی که تجربه فیلمسازی داشتهاند و دانشجویان سینما و ادبیات در اولویت پذیرش این دوره هستند و ارائه و تکمیل نهایی پروژه هنرجويان جهت دریافت گواهینامه پایان دوره الزامیست.
www.bidar.school
@bidarschool
فیلمجستار
بههدایت امیر شهامتمنش
طول دوره: ۱۶ جلسهی ۲ ساعته
شروع دوره: ۱۲ اردیبهشتماه ۱۴۰۰
روزهای یکشنبه: ساعت ۱۶ تا ۱۸
اصطلاح «دوربین-قلم»(Camera-stylo) كه همان «نوشتن با دوربین» یا «نگارش به واسطهی سينما» است در سال ١٩٤٨ به منظور ارائهی سبكی جديد با تعریف منتقد فيلم الكساندر آستراک به وجود آمد. در این تعریف دوربين به مثابهی يك قلم برای خلق استدلال، ژرف انديشی و كند و كاو به كار گرفته میشود. «فیلمجستارها» نه فيلم مستند- با تعاریف معمول- هستند و نه فيلم روايی و داستانگو، ولی معمولا با تركيبی از گونههای مختلف ساخته میشوند.
در اين دوره، علاوه بر مسائل تئوریک و فنی، با نمایش برترین نمونههای «فيلمجستار» و بحث و گفتوگو بر اساس مهمترین مقالههايی که در جهان با این تعریف به نگارش درآمده، به شناخت و چگونگی ساخت فیلمجستارمیپردازیم. اين دوره که در نهایت به تولید یک فیلم کوتاه میانجامد، در ۳ بخش ارائه میشود.
بخش اول: پیش تولید فیلمجستار
این بخش به معرفی فرم و پروسهی نگارش «طرح فیلم» اختصاص دارد، که در آن مسائلی مانند انتخاب موضوع، چگونگی طرح مسئله، تز(فرضیه) و پاسخهای ضمنی مورد تأکید قرار میگیرد. با راهنماییها و دستورالعملهای تکنیکی طی این ۴ جلسه، دانشجویان موضوع فیلم کوتاهی را انتخاب و زوایای فلسفی، اجتماعی و... آن را بررسی کرده و در نهایت موظف هستند در انتهای این بخش، طرحی مکتوب هرچند کوتاه از فیلم خود را برای نقد و بررسی به کلاس ارائه کنند. از آنجا که مبنای ساخت فیلمجستار طرح پرسشی جدی نسبت به موضوعات است؛ هدف این بخش آشنایی با شیوههای رسیدن به این طرحِ پرسش است.
بخش دوم: تولید فیلمجستار
بخش دوم به روشهای تحقیق و مستندسازی اختصاص دارد که در آن، شیوههای مختلف برای رسیدن به پاسخها، کشف و مستندسازی ایدههایی مورد تأکید قرار میگیرد که به نگارش متنِ صدای خارج از تصویر یاری میرساند و از این طریق دربارهی مسائل و مشکلات تولید این شکل خاص از فیلم مستند، بحث و تبادل نظر میشود.
دانشجویان طی ۶ جلسهی این بخش، این فرصت را مییابند که ایدهی (موضوع) خود را گسترش دهند و برای درونمایهی موضوعاتشان، سوژههای تصویری مناسب را بیایند و فیلمبرداری کنند. در انتهای این بخش گزارشی از تولید فیلمهای خود به کلاس ارائه میکنند که مورد نقد و بررسی قرار میگیرد. هدف اصلی این بخش، بالا بردن سطح دانشجویان برای چگونگی جمعآوری تصاویر، صدا و متریالهای مناسب برای مرحلهی پسا تولید یا تدوین است.
بخش سوم: پسا تولید فیلمجستار
در بخش سوم به مسائل مربوط به چگونگی و روشهای گوناگون تدوین فیلمجستار میپردازیم. ساختار روایی، پردازش و بافتن درون مایهها (تم) ، جاکستاپوزیشنهای فکری و انعکاسی، فرم جستاری، سبک فیلمساز و خلق و شکلگیری زاویهی دید از مسائل مهم این بخش از دوره است که در ۶ جلسه مطرح خواهد شد. دانشجویان در این بخش، مسائل مربوط به تدوین فیلم خود را به کلاس ارائه میکنند تا با همفکری با دانشجویان دیگر و راهنماییها به نتیجهی بهتری برسند و درانتها نیز فیلم تدوین شده خود را (کمتر از ۱۰ دقیقه) برای نقد و بررسی به کلاس ارائه دهند.
نکته مهم؛ افرادی که تجربه فیلمسازی داشتهاند و دانشجویان سینما و ادبیات در اولویت پذیرش این دوره هستند و ارائه و تکمیل نهایی پروژه هنرجويان جهت دریافت گواهینامه پایان دوره الزامیست
دانشجویان طی ۶ جلسهی این بخش، این فرصت را مییابند که ایدهی (موضوع) خود را گسترش دهند و برای درونمایهی موضوعاتشان، سوژههای تصویری مناسب را بیایند و فیلمبرداری کنند. در انتهای این بخش گزارشی از تولید فیلمهای خود به کلاس ارائه میکنند که مورد نقد و بررسی قرار میگیرد. هدف اصلی این بخش، بالا بردن سطح دانشجویان برای چگونگی جمعآوری تصاویر، صدا و متریالهای مناسب برای مرحلهی پسا تولید یا تدوین است.
بخش سوم: پسا تولید فیلمجستار
در بخش سوم به مسائل مربوط به چگونگی و روشهای گوناگون تدوین فیلمجستار میپردازیم. ساختار روایی، پردازش و بافتن درون مایهها (تم) ، جاکستاپوزیشنهای فکری و انعکاسی، فرم جستاری، سبک فیلمساز و خلق و شکلگیری زاویهی دید از مسائل مهم این بخش از دوره است که در ۶ جلسه مطرح خواهد شد. دانشجویان در این بخش، مسائل مربوط به تدوین فیلم خود را به کلاس ارائه میکنند تا با همفکری با دانشجویان دیگر و راهنماییها به نتیجهی بهتری برسند و درانتها نیز فیلم تدوین شده خود را (کمتر از ۱۰ دقیقه) برای نقد و بررسی به کلاس ارائه دهند.
نکته مهم؛ افرادی که تجربه فیلمسازی داشتهاند و دانشجویان سینما و ادبیات در اولویت پذیرش این دوره هستند و ارائه و تکمیل نهایی پروژه هنرجويان جهت دریافت گواهینامه پایان دوره الزامیست.
www.bidar.school
@bidarschool
درسگفتار (آفلاین)
حقیقت شعر
به هدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
حقیقت شعر
به هدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
حقیقت شعر
به هدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
در این سلسلهسخنرانیها میکوشیم، با تکیه بر مضمون مرکزی «حقیقت شعر»، آغاز و سیر تحول تجربهی مدرنیته را در مغرب زمین و ظهور مدرنیسمِ فرهنگی را در قرن نوزدهم نقد و بررسی کنیم. متن اصلی و محوری این بررسی کتابی است به قلم میکائیل هامبورگر به نام حقیقت شعر: تنشهای شعر مدرن از بودلر تا دهۀ ۱۹۶۰. عنوان اصلی و فرعی این کتاب، خود، مرزهای تاریخی و جغرافیاییِ این بحثها را روشن میسازد و البته توجیه این مرزها خود میتواند یکی از مضامینِ بحث باشد. در مورد سایر مضامین اصلی میتوان، باز هم با رجوع به کتاب هامبورگر، به مواردی چون تنشِ میان تجربهی مدرن و مدرنیسم، صداها و هویتهای نهفته در شعر، رابطهی شعر و سیاست و غیره اشاره کرد. البته مضمون «حقیقت شعر» بهواقع کلیدی است برای پرداختن به همهی تناقضها، پارادوکسها و معماهای عصرِ جدید. هامبورگر در مقامِ شاعر، منقّد و مترجمِ شعر به پنج زبان اروپایی (انگلیسی،فرانسه، آلمانی، اسپانیایی و ایتالیایی) با پهنهی گسترده و در عین حال پیچیدهی شعر اروپایی بهخوبی آشنا است و به جرئت میتوان گفت این کتاب او بهترین مقدمه برای آشنایی با شعرِ مدرن غرب است. در این بحثها، با گذر از اومانیسم فرهنگی هامبورگر و بسطِ مضمونِ «حقیقت» در راستای آنچه آدورنو «محتوای صدقیِ» اثر مینامد، خواهیم کوشید تا به میانجی نقد درونماندگارِ آثار ادبی و بررسی کشمکش میان محتوای تاریخی و مادی و محتوای صدقی، دریچههایی برای تأمل فلسفی در باب تاریخ، جامعه و فرهنگِ مدرن بگشاییم.
مراد فرهادپور متولد تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دههی شصت به اینسو متون گوناگونی را در حوزهی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب کتاب چون عقل افسرده، ۱۳۷۸، بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پارههای فکر، ۱۳۸۸ به رشتهی تحریر در آورده است. او همچنین از دههی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریانهای انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفورت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریانساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
حقیقت شعر
به هدایت مراد فرهادپور
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
در این سلسلهسخنرانیها میکوشیم، با تکیه بر مضمون مرکزی «حقیقت شعر»، آغاز و سیر تحول تجربهی مدرنیته را در مغرب زمین و ظهور مدرنیسمِ فرهنگی را در قرن نوزدهم نقد و بررسی کنیم. متن اصلی و محوری این بررسی کتابی است به قلم میکائیل هامبورگر به نام حقیقت شعر: تنشهای شعر مدرن از بودلر تا دهۀ ۱۹۶۰. عنوان اصلی و فرعی این کتاب، خود، مرزهای تاریخی و جغرافیاییِ این بحثها را روشن میسازد و البته توجیه این مرزها خود میتواند یکی از مضامینِ بحث باشد. در مورد سایر مضامین اصلی میتوان، باز هم با رجوع به کتاب هامبورگر، به مواردی چون تنشِ میان تجربهی مدرن و مدرنیسم، صداها و هویتهای نهفته در شعر، رابطهی شعر و سیاست و غیره اشاره کرد. البته مضمون «حقیقت شعر» بهواقع کلیدی است برای پرداختن به همهی تناقضها، پارادوکسها و معماهای عصرِ جدید. هامبورگر در مقامِ شاعر، منقّد و مترجمِ شعر به پنج زبان اروپایی (انگلیسی،فرانسه، آلمانی، اسپانیایی و ایتالیایی) با پهنهی گسترده و در عین حال پیچیدهی شعر اروپایی بهخوبی آشنا است و به جرئت میتوان گفت این کتاب او بهترین مقدمه برای آشنایی با شعرِ مدرن غرب است. در این بحثها، با گذر از اومانیسم فرهنگی هامبورگر و بسطِ مضمونِ «حقیقت» در راستای آنچه آدورنو «محتوای صدقیِ» اثر مینامد، خواهیم کوشید تا به میانجی نقد درونماندگارِ آثار ادبی و بررسی کشمکش میان محتوای تاریخی و مادی و محتوای صدقی، دریچههایی برای تأمل فلسفی در باب تاریخ، جامعه و فرهنگِ مدرن بگشاییم.
مراد فرهادپور متولد تهران در ۱۳۳۷ متفکر، نویسنده و مترجم است. او از دههی شصت به اینسو متون گوناگونی را در حوزهی ادبیات و فلسفه، چه در قالب مقاله در نشریاتی چون راه نو، کیان، آدینه و ارغنون؛ و چه در قالب کتاب چون عقل افسرده، ۱۳۷۸، بادهای غربی، ۱۳۸۲ و پارههای فکر، ۱۳۸۸ به رشتهی تحریر در آورده است. او همچنین از دههی هفتاد به این سو توامان به ترجمه و تدریس متونِ فلسفی جریانهای انتقادی غرب، از آثار متفکرینِ مکتبِ فرانکفورت تا دیگر آثارِ فیلسوفانِ جریانساز چون بَدیو، آگامبن و ژیژک پرداخته است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
کارگاه (آفلاین)
بچهمحل: کارگاه هنر مکانویژه
بههدایت مهدی بهبودی
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
بچهمحل: کارگاه هنر مکانویژه
بههدایت مهدی بهبودی
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
@bidarcourses
کارگاه (آفلاین)
بچهمحل: کارگاه هنر مکانویژه
بههدایت مهدی بهبودی
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
شیءِ هنریِ مدرن قابل حمل بود و در حالِ کوچ و جابهجایی بین فضاهای موزهها و گالریها. از سالِ ۱۹۶۰میلادی، هنرمندان در تلاش بودند تا راهی برای خروج از این وضعیت پیدا کنند، این شد که به «محل» و بافتارِ پیرامونِ محل توجه کردند. اثر هنری در محل ایجاد میشد و فقط در چنین شرایطی میتوانست وجود داشته باشد - چنین کاری قابلِ جابهجایی یا تغییر نیست. «محل» جایی است که شاملِ ترکیبی منحصر به فرد از عناصرِ تشکیلدهنده است.
اجرای مکان-ویژه کاری ست که در برخورد با محیط، با الهام از آب و هوا، معماری/طراحی، تاریخ و کاربردِ یک محل شکل میگیرد و ساخته میشود. در این دوره به فرآیندِ مشاهده و مطالعهی یک محل و انجام یک کنش یا اجرای مکان-ویژه (site-specific) خواهیم پرداخت؛ از پژوهش و ایدهپردازی تا تولید و اجرا. در کنار آن پروژههای مکان-ویژهی الهام گرفته از شهر، معماری و طبیعت را، از مقیاسِ بزرگ تا کارهایِ کوچک و سریع (چریکی)، بررسی خواهیم کرد.
در این دوره همچنین تکنیکها و رویکردهای خاص در زمینهی ساختِ اجراهای برگرفته از محیط را معرفی میکنیم که طی ۱۰ سالِ گذشته توسطِ مهدی بهبودی و جستجوگرانِ شنیداری تجربه شده و توسعه داده شده است. روشهایِ رویارویی با مسائلِ فنی (نور، صدا، رسانه) از پیشتولید تا تولید (بودجهبندی، مذاکره و دریافتِ مجوزها، بیمه، جمعآوریِ کمکِ مالی ، طراحیِ رویداد و پیشبینیِ مخاطبان، و روشِ برخورد با مردم و یا مامورانِ انضباطِ شهری) نیز پوشش داده خواهد شد.
مهدی بهبودی هنرمند صدا و اجراگر ساکن تهران است. او از سال ۱۳۷۸ کار روی موسیقی کامپیوتری را آغاز کرد و از سال ۱۳۸۶ بیشتر تمرکزش را روی اجراهای زنده در فضاهای مختلف باز و بسته گذاشت. در کنسرواتوار تهران در رشتهی آهنگسازی تحصیل کرد و به صورت خودآموخته ریاضی، فیزیک و الکترونیک آموخت. او علاوه بر ساخت پرفورمنسها و اینستالیشنها، بر اجرای آثار آهنگسازانی چون الوین لوسیه، جیمز تنی، جان کیج، نادر مشایخی، پتر آبلینگر و گئورگ نوسباومر کار کرده است. در ده سال گذشته او در بیش از صد پروژه و اجرای شنیداری در شهرهای مختلف ایران، آلمان، اتریش، ایتالیا، یونان و آمریکا به عنوان آهنگساز، هنرمند صدا و اجراگر حضور داشته است. او در سال ۱۳۹۱ مجموعه رویدادهای رادیکال تهران را پایهگذاری کرد و از سال ۱۳۹۸ به عنوان مِنتور برای پروژهی جستجوگران شنیداری (sonic explorers) مربوط به بنیاد بتهوون در شهر بن آلمان کار میکند. در کارهای او صدا تنها یک کارمادهی شنیداری با حالتهای گوناگون فیزیکی نیست، بلکه همواره پدیدهای اجتماعی و اخلاقی نیز است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
بچهمحل: کارگاه هنر مکانویژه
بههدایت مهدی بهبودی
طول دوره: ۵ جلسهی ۲ ساعته
شیءِ هنریِ مدرن قابل حمل بود و در حالِ کوچ و جابهجایی بین فضاهای موزهها و گالریها. از سالِ ۱۹۶۰میلادی، هنرمندان در تلاش بودند تا راهی برای خروج از این وضعیت پیدا کنند، این شد که به «محل» و بافتارِ پیرامونِ محل توجه کردند. اثر هنری در محل ایجاد میشد و فقط در چنین شرایطی میتوانست وجود داشته باشد - چنین کاری قابلِ جابهجایی یا تغییر نیست. «محل» جایی است که شاملِ ترکیبی منحصر به فرد از عناصرِ تشکیلدهنده است.
اجرای مکان-ویژه کاری ست که در برخورد با محیط، با الهام از آب و هوا، معماری/طراحی، تاریخ و کاربردِ یک محل شکل میگیرد و ساخته میشود. در این دوره به فرآیندِ مشاهده و مطالعهی یک محل و انجام یک کنش یا اجرای مکان-ویژه (site-specific) خواهیم پرداخت؛ از پژوهش و ایدهپردازی تا تولید و اجرا. در کنار آن پروژههای مکان-ویژهی الهام گرفته از شهر، معماری و طبیعت را، از مقیاسِ بزرگ تا کارهایِ کوچک و سریع (چریکی)، بررسی خواهیم کرد.
در این دوره همچنین تکنیکها و رویکردهای خاص در زمینهی ساختِ اجراهای برگرفته از محیط را معرفی میکنیم که طی ۱۰ سالِ گذشته توسطِ مهدی بهبودی و جستجوگرانِ شنیداری تجربه شده و توسعه داده شده است. روشهایِ رویارویی با مسائلِ فنی (نور، صدا، رسانه) از پیشتولید تا تولید (بودجهبندی، مذاکره و دریافتِ مجوزها، بیمه، جمعآوریِ کمکِ مالی ، طراحیِ رویداد و پیشبینیِ مخاطبان، و روشِ برخورد با مردم و یا مامورانِ انضباطِ شهری) نیز پوشش داده خواهد شد.
مهدی بهبودی هنرمند صدا و اجراگر ساکن تهران است. او از سال ۱۳۷۸ کار روی موسیقی کامپیوتری را آغاز کرد و از سال ۱۳۸۶ بیشتر تمرکزش را روی اجراهای زنده در فضاهای مختلف باز و بسته گذاشت. در کنسرواتوار تهران در رشتهی آهنگسازی تحصیل کرد و به صورت خودآموخته ریاضی، فیزیک و الکترونیک آموخت. او علاوه بر ساخت پرفورمنسها و اینستالیشنها، بر اجرای آثار آهنگسازانی چون الوین لوسیه، جیمز تنی، جان کیج، نادر مشایخی، پتر آبلینگر و گئورگ نوسباومر کار کرده است. در ده سال گذشته او در بیش از صد پروژه و اجرای شنیداری در شهرهای مختلف ایران، آلمان، اتریش، ایتالیا، یونان و آمریکا به عنوان آهنگساز، هنرمند صدا و اجراگر حضور داشته است. او در سال ۱۳۹۱ مجموعه رویدادهای رادیکال تهران را پایهگذاری کرد و از سال ۱۳۹۸ به عنوان مِنتور برای پروژهی جستجوگران شنیداری (sonic explorers) مربوط به بنیاد بتهوون در شهر بن آلمان کار میکند. در کارهای او صدا تنها یک کارمادهی شنیداری با حالتهای گوناگون فیزیکی نیست، بلکه همواره پدیدهای اجتماعی و اخلاقی نیز است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
منطق کابوس یا بوطیقای سینمایی سکوت؛
سیری در جهان شاروناس بارتاس
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
منطق کابوس یا بوطیقای سینمایی سکوت؛
سیری در جهان شاروناس بارتاس
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
منطق کابوس یا بوطیقای سینمایی سکوت؛
سیری در جهان شاروناس بارتاس
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
در جهانِ سینماییِ شاروناس بارتاس آنچه بیش از هر چیز به بیان در میآید تاکیدِ رمزآمیزی است بر اینکه گویی «کار از کار گذشته است»، و به قول لئو کاراکس فیلمساز فرانسوی که از قضا در یکی از شاهکارهای او بازی کرده است، «دوربین او است که این حقیقت را به ما باز میشناساند؛ جهان غمانگیز و آزاردهنده است؛ انسانها خود را تخریب میکنند؛ سرگردان اند و تلف میشوند، و با اینهمه جهان همچنان زیباست زیرا زنده میماند و ادامه مییابد». بدینسان است که دوربین او «چون شخصی ناشناس چهرهها و منظرهها و ساخت و سازهای اطرافش را با نگاهش مینوازد و میکوشد هرآنچه را از دستش برمیآید به دقت و با شوق نجات دهد»، این مقاومتی است سرشار از خواهش رهایی و رهانیدن و حاضر نیست تن به فلاکت دهد. در جهان او گویی همه چیز ساکن است و تنها سکوت میتواند چیزهایی را به ادراک آورد که در این جهانِ هبوط کرده هنوز برایمان مانده است. توماس فُلتسُنْلُوگِل سینمای او را چون رازی میبیند که شعلهی روایت را فرو مینشاند. به زعم او در فیلمهای سه روز(۱۹۹۱) و کریدور(۱۹۹۴)، فیلمساز فُرمهای شهرنگارانه را به فضاهای بسته میکشاند: در فضاهای زیرزمینی( سرداب، تونل، پناهگاه)، انزوای سرگشتگان را تصویر میگیرد و در ساختمانهای فرتوتِ شهرِ کالینینگراد، ملاقاتِ بدنهای پریشان از خواهش را رقصپردازی میکند. بارتاس در این دو فیلم، از زندگیِ سرگردان تا انزوای معلق، پرترههای منتظر، آشفته و رنجدیده را میپروراند. پلانهای بلند با «دیمومِنت» چند وجهیشان، غرق شدنِ هستی در ویرانهها را نمایان میکنند و بدین گونه تحمل ناپذیریِ جهان را بر طبل رسوایی میکوبند.
در این درسگفتار میکوشیم با شرح و بسط مفاهیم سکون و سکوت، بوطیقای سینمای او را بشکافیم. و موضوعات زیر را در نسبت با سینمای او بررسی کنیم:
۱. حضور تابلو ویوَن ها در سینمای بارتاس: تاملی دلوزی بر امکان سینمایی پُست-سینمایی
۲. تمثیلهای بارتاس: خانهای که دیگر خانه نیست؛ کریدور یا دالانِ برزخ ابدی؛ کوچگرهای واداشته به اسکان و گوزنها
۳. دیالکتیکِ سکون: خواهش رهایی در دنیای هبوط کرده
۴. تلاش برای بازتعریف ارتباط در غیاب کلمات
۵. قرائتِ تصویرهای پالیمپسِستی در سینمای بارتاس
شاروناس بارتاس، متولد ۱۹۶۴، فیلمساز لیتوانیایی، یکی از برجستهترین سینماگرانِ معاصر، کار خود را در سینما از ۱۹۸۵ با ایفای یکی از نقشهای اصلی سریال تلویزیونیِ «شانزده سالهها» آغاز کرد. بارتاس فارغالتحصیل مدرسهی فیلمسازی مسکو است. نخستین فیلماش کاری بود که برای پایاننامهاش ساخت، مستند کوتاهی با عنوان «توفالاریا» (دربارهی مردم توفا که در استان ایرکوتسکِ روسیه زندگی میکنند) و فیلم نیمهبلندِ «به یاد روز گذشته» (۱۹۸۹) که توجه تماشاگران را به خود جلب کرد، فیلمی که در آن آدمهای واقعی بر اساس اصول فیلمهای بلند داستانی «نقش خودشان را بازی میکنند». بارتاس در فیلم بلند اولش، «سه روز» (۱۹۹۱) زبان سینماییِ ویژهاش را بیش از پیش «خالص» گرداند. این فیلم در جشنوارهی برلین در سال ۱۹۹۲ برندهی جایزهی هیئت اُیکومِنه شد، به خاطر طرح مسائل جدی، اهمیت مضمون و عمقِ پرداخت. جایزهی فیپرشی را هم برد به خاطر بدیع بودنِ سبک، اهمیت تِمِ فیلم، و زیباییِ تصویرها. «سه روز» قصهی تقریبا بی پیرنگی است دربارهی سه جوان لیتوانیایی که به کالینینگراد سفر می کنند – کارالاچیوس-کونیگسبرگ – شهر کوچکی برآشفته و افتاده در سراشیبِ زوال. بارتاس در فیلمهای بعدیاش هم نمایشپردازی (=دراماتورژی) سنتی را کنار گذاشت: «کُریدور» (۱۹۹۴) و «انگشتشماری از ما» (۱۹۹۵) و «خانه» (۱۹۹۷). همهی این فیلمها ساختاری آزاد، صورتی حداقلگرا و تداعیهای فلسفی دارند. کارهای بارتاس در خود لیتوانیا شهرت چندانی ندارند و چندان تحلیل نمیشوند اما در غرب حلقهی کوچکی از ستایندگان وفادار دارند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschoolژ
منطق کابوس یا بوطیقای سینمایی سکوت؛
سیری در جهان شاروناس بارتاس
بههدایت صالح نجفی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
در جهانِ سینماییِ شاروناس بارتاس آنچه بیش از هر چیز به بیان در میآید تاکیدِ رمزآمیزی است بر اینکه گویی «کار از کار گذشته است»، و به قول لئو کاراکس فیلمساز فرانسوی که از قضا در یکی از شاهکارهای او بازی کرده است، «دوربین او است که این حقیقت را به ما باز میشناساند؛ جهان غمانگیز و آزاردهنده است؛ انسانها خود را تخریب میکنند؛ سرگردان اند و تلف میشوند، و با اینهمه جهان همچنان زیباست زیرا زنده میماند و ادامه مییابد». بدینسان است که دوربین او «چون شخصی ناشناس چهرهها و منظرهها و ساخت و سازهای اطرافش را با نگاهش مینوازد و میکوشد هرآنچه را از دستش برمیآید به دقت و با شوق نجات دهد»، این مقاومتی است سرشار از خواهش رهایی و رهانیدن و حاضر نیست تن به فلاکت دهد. در جهان او گویی همه چیز ساکن است و تنها سکوت میتواند چیزهایی را به ادراک آورد که در این جهانِ هبوط کرده هنوز برایمان مانده است. توماس فُلتسُنْلُوگِل سینمای او را چون رازی میبیند که شعلهی روایت را فرو مینشاند. به زعم او در فیلمهای سه روز(۱۹۹۱) و کریدور(۱۹۹۴)، فیلمساز فُرمهای شهرنگارانه را به فضاهای بسته میکشاند: در فضاهای زیرزمینی( سرداب، تونل، پناهگاه)، انزوای سرگشتگان را تصویر میگیرد و در ساختمانهای فرتوتِ شهرِ کالینینگراد، ملاقاتِ بدنهای پریشان از خواهش را رقصپردازی میکند. بارتاس در این دو فیلم، از زندگیِ سرگردان تا انزوای معلق، پرترههای منتظر، آشفته و رنجدیده را میپروراند. پلانهای بلند با «دیمومِنت» چند وجهیشان، غرق شدنِ هستی در ویرانهها را نمایان میکنند و بدین گونه تحمل ناپذیریِ جهان را بر طبل رسوایی میکوبند.
در این درسگفتار میکوشیم با شرح و بسط مفاهیم سکون و سکوت، بوطیقای سینمای او را بشکافیم. و موضوعات زیر را در نسبت با سینمای او بررسی کنیم:
۱. حضور تابلو ویوَن ها در سینمای بارتاس: تاملی دلوزی بر امکان سینمایی پُست-سینمایی
۲. تمثیلهای بارتاس: خانهای که دیگر خانه نیست؛ کریدور یا دالانِ برزخ ابدی؛ کوچگرهای واداشته به اسکان و گوزنها
۳. دیالکتیکِ سکون: خواهش رهایی در دنیای هبوط کرده
۴. تلاش برای بازتعریف ارتباط در غیاب کلمات
۵. قرائتِ تصویرهای پالیمپسِستی در سینمای بارتاس
شاروناس بارتاس، متولد ۱۹۶۴، فیلمساز لیتوانیایی، یکی از برجستهترین سینماگرانِ معاصر، کار خود را در سینما از ۱۹۸۵ با ایفای یکی از نقشهای اصلی سریال تلویزیونیِ «شانزده سالهها» آغاز کرد. بارتاس فارغالتحصیل مدرسهی فیلمسازی مسکو است. نخستین فیلماش کاری بود که برای پایاننامهاش ساخت، مستند کوتاهی با عنوان «توفالاریا» (دربارهی مردم توفا که در استان ایرکوتسکِ روسیه زندگی میکنند) و فیلم نیمهبلندِ «به یاد روز گذشته» (۱۹۸۹) که توجه تماشاگران را به خود جلب کرد، فیلمی که در آن آدمهای واقعی بر اساس اصول فیلمهای بلند داستانی «نقش خودشان را بازی میکنند». بارتاس در فیلم بلند اولش، «سه روز» (۱۹۹۱) زبان سینماییِ ویژهاش را بیش از پیش «خالص» گرداند. این فیلم در جشنوارهی برلین در سال ۱۹۹۲ برندهی جایزهی هیئت اُیکومِنه شد، به خاطر طرح مسائل جدی، اهمیت مضمون و عمقِ پرداخت. جایزهی فیپرشی را هم برد به خاطر بدیع بودنِ سبک، اهمیت تِمِ فیلم، و زیباییِ تصویرها. «سه روز» قصهی تقریبا بی پیرنگی است دربارهی سه جوان لیتوانیایی که به کالینینگراد سفر می کنند – کارالاچیوس-کونیگسبرگ – شهر کوچکی برآشفته و افتاده در سراشیبِ زوال. بارتاس در فیلمهای بعدیاش هم نمایشپردازی (=دراماتورژی) سنتی را کنار گذاشت: «کُریدور» (۱۹۹۴) و «انگشتشماری از ما» (۱۹۹۵) و «خانه» (۱۹۹۷). همهی این فیلمها ساختاری آزاد، صورتی حداقلگرا و تداعیهای فلسفی دارند. کارهای بارتاس در خود لیتوانیا شهرت چندانی ندارند و چندان تحلیل نمیشوند اما در غرب حلقهی کوچکی از ستایندگان وفادار دارند.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschoolژ
درسگفتار (آفلاین)
از فرنگیمآبی تا طبیعتگرایی؛
شکلگیری و تکامل الگوی نقاشی طبیعتگرا در ایران
بههدایت علی گلستانه
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
www.bidar.school
@bidarschool
از فرنگیمآبی تا طبیعتگرایی؛
شکلگیری و تکامل الگوی نقاشی طبیعتگرا در ایران
بههدایت علی گلستانه
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
www.bidar.school
@bidarschool
درسگفتار (آفلاین)
از فرنگیمآبی تا طبیعتگرایی؛
شکلگیری و تکامل الگوی نقاشی طبیعتگرا در ایران
بههدایت علی گلستانه
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
از میانههای عصر صفوی بود که هنرمند بهتدریج نگاه خود را از الگوهای تصویریِ تثبیتشده برگرفت و به دنیای تجربه معطوف کرد. این چرخش که خود محصول دگرگونی در سازمان اجتماعی و شیوهی تولید هنر بود، به نظام تصویریِ تازهای مبتنی بر نوعی «واقعگرایی» منجر شد که نمود آن را میتوان در آثار نگارگران مکتب اصفهان ردگیری کرد. اما بهزودی و تحت تأثیر مواجههی چندجانبهی ایرانیان با نقاشیِ اروپایی، نوعی طبیعتگراییِ اروپاییمآب جای این واقعگراییِ دوبعدنمایانه را گرفت. از اینجا نقاشی ایران وارد دورهای از آزمون و خطاها و افت و خیزها برای رسیدن به بازنماییِ قانعکنندهی امور مشهود شد. این جریان سرانجام در عصر مشروطه و در مکتب کمالالملک و شاگردانش به ثمر نشست و نتیجهای مقبول داد. در درسگفتار چهارجلسهایِ پیشِ رو، میکوشیم زمینههای ظهور گرایش به بازنمایی را بررسی کنیم و نمود آن را در آثار هنرمندان ایران بسنجیم، و توضیح دهیم که نقاشان ما برای تحقق ایدهی طبیعتگرایی با کدام مسائل فنی و نظری درگیر شدند یا چگونه از پارهای عوامل اساسی غافل ماندند و سرانجام تحت تأثیر کدام عوامل هنری، اجتماعی، و فرهنگی توانستند طبیعت را به شکلی قانعکننده بازنمایی کنند.
جلسهی نخست؛ واقعگراییِ نگارگران متأخر
در جلسهی نخست، آثار نگارگران متأخر مکتب اصفهان، بهویژه رضا عباسی و پیروانش را بررسی میکنیم و به شرح نوآوریهای ایشان و نحوهی مواجههشان با موضوع و عناصر تصویر میپردازیم. در این باره بحث خواهیم کرد که مواجههی ایشان با دنیای مشهودِ پیرامون چگونه به نظامِ نقاشی واقعگرای دوبعدنمایانهی ایشان شکل داد.
جلسهی دوم؛ از فرنگیسازی تا احیای رویکردِ تزئینی
در جلسهی دوم، به بررسی جنبههای متفاوت رویارویی نقاشان و حامیان ایران با نقاشی طبیعتگرای اروپایی میپردازیم. با بررسی آثار هنرمندانی از میانههای عصر صفوی تا اوایل قاجار، ترکیبها، التقاطها، و رفتوبرگشتهای میان رویکردهای فرنگیمآب و تزئینی را توضیح میدهیم.
جلسهی سوم؛ بازگشت به مشاهده
در جلسهی سوم، توضیح میدهیم که چگونه سبک «پیکرنگاریِ درباریِ» اوایل قاجار، زمینه را برای پیدایشِ نوعی طبیعتگراییِ جدید فراهم ساخت و سپس دربارهی تحولات هنر قاجار و الزاماتِ نوظهورِ اجتماعیِ نقاشی این عصر صحبت خواهیم کرد.
جلسهی چهارم؛ کمالالملک و مکتب او
در جلسهی چهارم، دربارهی نسبت کمالالملک با کل نهضت طبیعتگراییِ پیش از او بحث خواهیم کرد و به بررسی این نکته خواهیم پرداخت که او چگونه توانست به ایدهآلهای اجتماعیِ دوران خود تجسم بخشد. همچنین به نقش مکتب او در تولید و آموزش هنر خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد که الزامات اجتماعی و سیاسیِ پسامشروطه تا دههی بیست خورشیدی، چگونه زمینهی توسعهی ژانری مثل منظرهنگاری را فراهم آورد.
علی گلستانه (متولد ۱۳۶۳) منتقد هنری، نقاش، و مدرس تاریخ هنر است. او از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸ عضو هیئت تحریریهی دوهفتهنامهی تندیس بوده و از ۱۳۹۰ تا کنون مقالهها و جستارهایی را در سایت ’حلقهی تجریش‘، ماهنامهی ’گلستانه‘، ماهنامهی ’هنگام‘، دوهفتهنامهی ’مروارید‘، فصلنامهی ’شیوه‘، فصلنامهی ’فرم و نقد‘، و دیگر سایتها و نشریات هنری نوشته یا ترجمه کرده است. ترجمهی کتابهای ’نقاشیِ زندگیِ پستمدرن‘ (مجموعه مقاله، به همراه ش. غفاری، انتشارات خرد سرخ، تهران: ۱۳۹۸)، مشتمل بر مقالههایی دربارهی جایگاه تصویر هنری در عصر رسانههای جمعی، و ’آر. بی. کیتای‘ (نوشتهی اندرو لمبرث، نشر نظر، تهران: ۱۳۹۹) دربارهی زندگی و آثار رانلد کیتای (نقاش معاصر امریکایی) از دیگر کارهای او است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschool
از فرنگیمآبی تا طبیعتگرایی؛
شکلگیری و تکامل الگوی نقاشی طبیعتگرا در ایران
بههدایت علی گلستانه
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
از میانههای عصر صفوی بود که هنرمند بهتدریج نگاه خود را از الگوهای تصویریِ تثبیتشده برگرفت و به دنیای تجربه معطوف کرد. این چرخش که خود محصول دگرگونی در سازمان اجتماعی و شیوهی تولید هنر بود، به نظام تصویریِ تازهای مبتنی بر نوعی «واقعگرایی» منجر شد که نمود آن را میتوان در آثار نگارگران مکتب اصفهان ردگیری کرد. اما بهزودی و تحت تأثیر مواجههی چندجانبهی ایرانیان با نقاشیِ اروپایی، نوعی طبیعتگراییِ اروپاییمآب جای این واقعگراییِ دوبعدنمایانه را گرفت. از اینجا نقاشی ایران وارد دورهای از آزمون و خطاها و افت و خیزها برای رسیدن به بازنماییِ قانعکنندهی امور مشهود شد. این جریان سرانجام در عصر مشروطه و در مکتب کمالالملک و شاگردانش به ثمر نشست و نتیجهای مقبول داد. در درسگفتار چهارجلسهایِ پیشِ رو، میکوشیم زمینههای ظهور گرایش به بازنمایی را بررسی کنیم و نمود آن را در آثار هنرمندان ایران بسنجیم، و توضیح دهیم که نقاشان ما برای تحقق ایدهی طبیعتگرایی با کدام مسائل فنی و نظری درگیر شدند یا چگونه از پارهای عوامل اساسی غافل ماندند و سرانجام تحت تأثیر کدام عوامل هنری، اجتماعی، و فرهنگی توانستند طبیعت را به شکلی قانعکننده بازنمایی کنند.
جلسهی نخست؛ واقعگراییِ نگارگران متأخر
در جلسهی نخست، آثار نگارگران متأخر مکتب اصفهان، بهویژه رضا عباسی و پیروانش را بررسی میکنیم و به شرح نوآوریهای ایشان و نحوهی مواجههشان با موضوع و عناصر تصویر میپردازیم. در این باره بحث خواهیم کرد که مواجههی ایشان با دنیای مشهودِ پیرامون چگونه به نظامِ نقاشی واقعگرای دوبعدنمایانهی ایشان شکل داد.
جلسهی دوم؛ از فرنگیسازی تا احیای رویکردِ تزئینی
در جلسهی دوم، به بررسی جنبههای متفاوت رویارویی نقاشان و حامیان ایران با نقاشی طبیعتگرای اروپایی میپردازیم. با بررسی آثار هنرمندانی از میانههای عصر صفوی تا اوایل قاجار، ترکیبها، التقاطها، و رفتوبرگشتهای میان رویکردهای فرنگیمآب و تزئینی را توضیح میدهیم.
جلسهی سوم؛ بازگشت به مشاهده
در جلسهی سوم، توضیح میدهیم که چگونه سبک «پیکرنگاریِ درباریِ» اوایل قاجار، زمینه را برای پیدایشِ نوعی طبیعتگراییِ جدید فراهم ساخت و سپس دربارهی تحولات هنر قاجار و الزاماتِ نوظهورِ اجتماعیِ نقاشی این عصر صحبت خواهیم کرد.
جلسهی چهارم؛ کمالالملک و مکتب او
در جلسهی چهارم، دربارهی نسبت کمالالملک با کل نهضت طبیعتگراییِ پیش از او بحث خواهیم کرد و به بررسی این نکته خواهیم پرداخت که او چگونه توانست به ایدهآلهای اجتماعیِ دوران خود تجسم بخشد. همچنین به نقش مکتب او در تولید و آموزش هنر خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد که الزامات اجتماعی و سیاسیِ پسامشروطه تا دههی بیست خورشیدی، چگونه زمینهی توسعهی ژانری مثل منظرهنگاری را فراهم آورد.
علی گلستانه (متولد ۱۳۶۳) منتقد هنری، نقاش، و مدرس تاریخ هنر است. او از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸ عضو هیئت تحریریهی دوهفتهنامهی تندیس بوده و از ۱۳۹۰ تا کنون مقالهها و جستارهایی را در سایت ’حلقهی تجریش‘، ماهنامهی ’گلستانه‘، ماهنامهی ’هنگام‘، دوهفتهنامهی ’مروارید‘، فصلنامهی ’شیوه‘، فصلنامهی ’فرم و نقد‘، و دیگر سایتها و نشریات هنری نوشته یا ترجمه کرده است. ترجمهی کتابهای ’نقاشیِ زندگیِ پستمدرن‘ (مجموعه مقاله، به همراه ش. غفاری، انتشارات خرد سرخ، تهران: ۱۳۹۸)، مشتمل بر مقالههایی دربارهی جایگاه تصویر هنری در عصر رسانههای جمعی، و ’آر. بی. کیتای‘ (نوشتهی اندرو لمبرث، نشر نظر، تهران: ۱۳۹۹) دربارهی زندگی و آثار رانلد کیتای (نقاش معاصر امریکایی) از دیگر کارهای او است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschool
درسگفتار (آفلاین)
بوطیقای شنیدن؛
بازخوانی برخی نظریات و مفاهیم هنر صدا
بههدایت شاهین پیمانی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
بوطیقای شنیدن؛
بازخوانی برخی نظریات و مفاهیم هنر صدا
بههدایت شاهین پیمانی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
@bidarschool
درسگفتار (آفلاین)
بوطیقای شنیدن؛
بازخوانی برخی نظریات و مفاهیم هنر صدا
بههدایت شاهین پیمانی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
از نظر تاریخی، یکی از نقاطِ ظهورِ هنرِ صدا به اواخر دهه ۶۰ میلادی باز میگردد؛ زمانی که تجربههای نوین موسیقی معاصر با چیدمانهای پسامینیمالیستی در هنر تجسمی تلاقی پیدا کردند. در نتیجهی این تلاقی، توجه آهنگسازانی همچون لامانت یانگ، مکس نویهاوس و آلوین لوسیر به مفاهیم زمان و فضا، در راستای آثار بصری هنرمندانی چون بروس نویمن، مایکل آشر و رابرت موریس قرار گرفت، که در آثار خود همزمان تجربه با صدا را آغاز کرده بودند. با این وجود، در حالی که این هنرمندان تجسمی توجه نظری زیادی به خود جلب کردند، وجه صوتی آثار آنها تقریبا به طور کامل مورد غفلت واقع شد؛ شاید بتوان گفت در حوزهی گسترده هنر، صدا به عنوان یک مِدیوم مستقلِ هنری سالها توسط موسیقیشناسان، تاریخشناسان هنر، و نظریه پردازان زیباییشناسی نادیده گرفته شد.
تحلیل چیدمانهای صوتی به دلیل فرم موسیقیایی آزاد و نیز مکان-محور بودن، در تقابل با شیوههای رایج موسیقیشناسی که معطوف به فرم موسیقی و نحوهی اجرای آن بر صحنه هستند قرار میگرفت. از سوی دیگر، رویکرد تجسمی غالب در تاریخ هنر، منجر به کم توجهی به سویهی شنیداری مستتر در هنر پسامینیمال و مفهومی میشد.
با گسترش روزافزون هنر صدا طی دو دههی اخیر، خلأ گفتمان نظری متناسبی برای تحلیل این هنر بیش از پیش احساس میشد، و مدلهای مطالعاتی مختلفی برای رفع آن توسط هنرمندان و نظریهپردازان صدا ارائه شد. طی این درسگفتار ضمن بازخوانی برخی از مقالات این افراد، به برخی از مفاهیم و رویکردهای تحلیل نظری هنر صدا میپردازیم. این مسیر، همچنین به طور اجتنابناپذیری شامل معرفی تکنیکهای جمعآوری و بازپخش صدا مانند ضبطِ میدانی (که خود تبدیل به جریان مستقلی در بستر هنر صدا شده است)، و نیز طرح پرسشهایی پیرامون نحوهی شنیدن انسان میشود.
موضوعاتی که در طول این دوره به صورت مقدماتی مورد بررسی قرار میگیرند:
- رابطهی صدا، فضا و شنیدن
- زیباییشناسیِ ضبطِ میدانی صدا
- اتمسفرِ صوتی
- صداهای نهان در فضاهای عمومی
- شی صوتی و نظریاتِ شنیدن
- مفهوم رسانه در مطالعات صدا
- پساانسان و مادهگرایی در مطالعات صدا
شاهین پیمانی آهنگساز و هنرمند مستقر در تهران و برلین و دانشجوی کارشناسی ارشد در رشتهی مطالعات صدا و هنرهای صوتی در دانشگاه هنر برلین است. علاوه بر ساخت موسیقی و طراحی صدا برای فیلم و انیمیشن، او در زمینهی ساخت چیدمانهای صوتی و اجراهای صدا و تصویر نیز فعالیت میکند. او در اغلب آثار خود از صداهای یافت شده و آرشیوی و ضبطهای میدانی استفاده میکند، و با در هم آمیختن آنها با صدای پردازش شدهی گفتار انسان، به کاوش در حوزهی ادراک صوتی و ساختارشکنی زبان در فرهنگ شنیداری میپردازد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
بوطیقای شنیدن؛
بازخوانی برخی نظریات و مفاهیم هنر صدا
بههدایت شاهین پیمانی
طول دوره: ۶ جلسهی ۲ ساعته
از نظر تاریخی، یکی از نقاطِ ظهورِ هنرِ صدا به اواخر دهه ۶۰ میلادی باز میگردد؛ زمانی که تجربههای نوین موسیقی معاصر با چیدمانهای پسامینیمالیستی در هنر تجسمی تلاقی پیدا کردند. در نتیجهی این تلاقی، توجه آهنگسازانی همچون لامانت یانگ، مکس نویهاوس و آلوین لوسیر به مفاهیم زمان و فضا، در راستای آثار بصری هنرمندانی چون بروس نویمن، مایکل آشر و رابرت موریس قرار گرفت، که در آثار خود همزمان تجربه با صدا را آغاز کرده بودند. با این وجود، در حالی که این هنرمندان تجسمی توجه نظری زیادی به خود جلب کردند، وجه صوتی آثار آنها تقریبا به طور کامل مورد غفلت واقع شد؛ شاید بتوان گفت در حوزهی گسترده هنر، صدا به عنوان یک مِدیوم مستقلِ هنری سالها توسط موسیقیشناسان، تاریخشناسان هنر، و نظریه پردازان زیباییشناسی نادیده گرفته شد.
تحلیل چیدمانهای صوتی به دلیل فرم موسیقیایی آزاد و نیز مکان-محور بودن، در تقابل با شیوههای رایج موسیقیشناسی که معطوف به فرم موسیقی و نحوهی اجرای آن بر صحنه هستند قرار میگرفت. از سوی دیگر، رویکرد تجسمی غالب در تاریخ هنر، منجر به کم توجهی به سویهی شنیداری مستتر در هنر پسامینیمال و مفهومی میشد.
با گسترش روزافزون هنر صدا طی دو دههی اخیر، خلأ گفتمان نظری متناسبی برای تحلیل این هنر بیش از پیش احساس میشد، و مدلهای مطالعاتی مختلفی برای رفع آن توسط هنرمندان و نظریهپردازان صدا ارائه شد. طی این درسگفتار ضمن بازخوانی برخی از مقالات این افراد، به برخی از مفاهیم و رویکردهای تحلیل نظری هنر صدا میپردازیم. این مسیر، همچنین به طور اجتنابناپذیری شامل معرفی تکنیکهای جمعآوری و بازپخش صدا مانند ضبطِ میدانی (که خود تبدیل به جریان مستقلی در بستر هنر صدا شده است)، و نیز طرح پرسشهایی پیرامون نحوهی شنیدن انسان میشود.
موضوعاتی که در طول این دوره به صورت مقدماتی مورد بررسی قرار میگیرند:
- رابطهی صدا، فضا و شنیدن
- زیباییشناسیِ ضبطِ میدانی صدا
- اتمسفرِ صوتی
- صداهای نهان در فضاهای عمومی
- شی صوتی و نظریاتِ شنیدن
- مفهوم رسانه در مطالعات صدا
- پساانسان و مادهگرایی در مطالعات صدا
شاهین پیمانی آهنگساز و هنرمند مستقر در تهران و برلین و دانشجوی کارشناسی ارشد در رشتهی مطالعات صدا و هنرهای صوتی در دانشگاه هنر برلین است. علاوه بر ساخت موسیقی و طراحی صدا برای فیلم و انیمیشن، او در زمینهی ساخت چیدمانهای صوتی و اجراهای صدا و تصویر نیز فعالیت میکند. او در اغلب آثار خود از صداهای یافت شده و آرشیوی و ضبطهای میدانی استفاده میکند، و با در هم آمیختن آنها با صدای پردازش شدهی گفتار انسان، به کاوش در حوزهی ادراک صوتی و ساختارشکنی زبان در فرهنگ شنیداری میپردازد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
کیش میراث؛
مقدمهای بر مطالعهی انتقادی میراث فرهنگی
بههدایت فراز طهماسبی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
کیش میراث؛
مقدمهای بر مطالعهی انتقادی میراث فرهنگی
بههدایت فراز طهماسبی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
درسگفتار (آفلاین)
کیش میراث؛
مقدمهای بر مطالعهی انتقادی میراث فرهنگی
بههدایت فراز طهماسبی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
مفهوم میراث مشترک بشری در دوران گذار از ویرانی بعد از جنگ جهانی دوم و مرهمنهادن بر زخمهای آن زاده شد. گویی این چینی هزارپارهی بشری را فقط به مدد معصومیت و وارستگی فرهنگ و تمدن و میراث میشد بند زد. در چنین زمانهای بود که نهادهای بینالمللی برای احیای این آرمانهای جهانوطنی و یوتوپیایی شکل گرفتند. کارل اشمیت، فیلسوف سیاسی نازی کمی پیشتر «کاربرد سیاسی» و به تعبیری مزورانهی واژهی «بشریت» را چنین بیان کرده بود: «وقتی دولتی زیر پرچم بشریت با دشمن سیاسی خود میجنگد، این جنگی برای بشریت نیست، بلکه جنگی است که در آن دولتی خاص به دنبال غصب مفهومی جهانشمول است تا آن را علیه رقیب نظامی خود استفاده کند... درست مثل واژگانی همچون صلح، عدالت، پیشرفت و تمدن». موضع سرسخت و بیرحمانهی او در دفاع از جنگ را که کنار بگذاریم، شکاف عمیقی ترسیم میکند که به وضعیت میراثاندیشی و میراثانگاری ملتها هم قابلتعمیم است؛ شکافی میان بازنماییهای میراثی از تریبونهای رسمی و پرکتیسهای جاری آن در سیاست و اجتماع. آیا میراث مشترک بشری یک واقعیت مادی-تاریخی است یا ابزاری است که رژیمهای گوناگونی آن را تولید میکنند تا در مقاصد سیاسی منازعهآمیز علیه هم استفاده کنند یا همهی اینها؟
مثَل مشهور «آنکه گذشته را در دست بگیرد، بر آینده حکم خواهد راند» همین امروز هم هواخواهان بسیاری دارد. زمانهای که هر دولت-ملت تأسیسشدهای به دنبال تثبیت روایت خودش از تاریخ است و میراث خودش را تولید میکند و در این بین جنبشهای اجتماعی بسیاری هم در همین آوردگاههای میراثهای رسمی و غیررسمی بر سر میراثی که خودشان تولید کردهاند نبرد میکنند. میراث فرهنگی بیش از همیشه به منزلهی دستاورد معصوم بشریت بازنمایی میشود و جای شبههای دربارهی سرمنشاءهای مولد روایتهایش باقی نمیگذارد. در این درسگفتار تلاش داریم از طریق مرور برخی از مهمترین منابع آکادمیک در رشتهی مطالعات انتقادی میراث، این مفهوم معاصر را در بستر سیاسی، اجتماعی و اقتصادیاش بنشانیم و نقد کنیم. در این چهارجلسه ابتدا پس از شرح تطور مفهوم میراث، به خوانشهایی از امر سیاسی میپردازیم و بر پایهی آن مروری انتقادی را بر تعاریف موجود از میراث فرهنگی ارائه میدهیم. سپس از خلال رفتوبرگشتهایی متعدد از نظریهها به نمونههای موردی تلاش میکنیم طرحی کلی را از نحوههای حضور میراث فرهنگی در تاریخ و جغرافیای شهری ترسیم کنیم.
فراز طهماسبی، منتقد و پژوهشگر مستقل محیط مصنوع، دانشآموختهٔ کارشناسی ارشد مرمت شهری از دانشگاه تهران است. او مدتی است در زمینهی مطالعات هنر و مطالعات شهری فعالیت کرده است و در این زمینه جستارهای گوناگونی را در مجلات و مجموعه مقالات مختلف به چاپ رسانده است. او در پایاننامهی کارشناسی ارشد خود با موضوع بازخوانی مفاهیم اصالت و یکپارچگی در شهرهای ایران مرکزی، در جستجوی خوانشی پراگماتیک از کردارهای اصالتسنجی در حفاظت از میراث فرهنگی بوده است، از آن پس بر مطالعات انتقادی میراث فرهنگی در پرتو نظریههای شهری و سیاسی متمرکز شده است و با بهکارگیری رویکردی بینارشتهای در زمینهی هنر شهری و میراث فرهنگی به دنبال این است که به آن بستر انضمامی و مادیای نزدیک شود که مفاهیم کلان از آنها برمیآیند و در آنها قابلنقد میشوند.
برای ثبتنام با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschool
کیش میراث؛
مقدمهای بر مطالعهی انتقادی میراث فرهنگی
بههدایت فراز طهماسبی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
مفهوم میراث مشترک بشری در دوران گذار از ویرانی بعد از جنگ جهانی دوم و مرهمنهادن بر زخمهای آن زاده شد. گویی این چینی هزارپارهی بشری را فقط به مدد معصومیت و وارستگی فرهنگ و تمدن و میراث میشد بند زد. در چنین زمانهای بود که نهادهای بینالمللی برای احیای این آرمانهای جهانوطنی و یوتوپیایی شکل گرفتند. کارل اشمیت، فیلسوف سیاسی نازی کمی پیشتر «کاربرد سیاسی» و به تعبیری مزورانهی واژهی «بشریت» را چنین بیان کرده بود: «وقتی دولتی زیر پرچم بشریت با دشمن سیاسی خود میجنگد، این جنگی برای بشریت نیست، بلکه جنگی است که در آن دولتی خاص به دنبال غصب مفهومی جهانشمول است تا آن را علیه رقیب نظامی خود استفاده کند... درست مثل واژگانی همچون صلح، عدالت، پیشرفت و تمدن». موضع سرسخت و بیرحمانهی او در دفاع از جنگ را که کنار بگذاریم، شکاف عمیقی ترسیم میکند که به وضعیت میراثاندیشی و میراثانگاری ملتها هم قابلتعمیم است؛ شکافی میان بازنماییهای میراثی از تریبونهای رسمی و پرکتیسهای جاری آن در سیاست و اجتماع. آیا میراث مشترک بشری یک واقعیت مادی-تاریخی است یا ابزاری است که رژیمهای گوناگونی آن را تولید میکنند تا در مقاصد سیاسی منازعهآمیز علیه هم استفاده کنند یا همهی اینها؟
مثَل مشهور «آنکه گذشته را در دست بگیرد، بر آینده حکم خواهد راند» همین امروز هم هواخواهان بسیاری دارد. زمانهای که هر دولت-ملت تأسیسشدهای به دنبال تثبیت روایت خودش از تاریخ است و میراث خودش را تولید میکند و در این بین جنبشهای اجتماعی بسیاری هم در همین آوردگاههای میراثهای رسمی و غیررسمی بر سر میراثی که خودشان تولید کردهاند نبرد میکنند. میراث فرهنگی بیش از همیشه به منزلهی دستاورد معصوم بشریت بازنمایی میشود و جای شبههای دربارهی سرمنشاءهای مولد روایتهایش باقی نمیگذارد. در این درسگفتار تلاش داریم از طریق مرور برخی از مهمترین منابع آکادمیک در رشتهی مطالعات انتقادی میراث، این مفهوم معاصر را در بستر سیاسی، اجتماعی و اقتصادیاش بنشانیم و نقد کنیم. در این چهارجلسه ابتدا پس از شرح تطور مفهوم میراث، به خوانشهایی از امر سیاسی میپردازیم و بر پایهی آن مروری انتقادی را بر تعاریف موجود از میراث فرهنگی ارائه میدهیم. سپس از خلال رفتوبرگشتهایی متعدد از نظریهها به نمونههای موردی تلاش میکنیم طرحی کلی را از نحوههای حضور میراث فرهنگی در تاریخ و جغرافیای شهری ترسیم کنیم.
فراز طهماسبی، منتقد و پژوهشگر مستقل محیط مصنوع، دانشآموختهٔ کارشناسی ارشد مرمت شهری از دانشگاه تهران است. او مدتی است در زمینهی مطالعات هنر و مطالعات شهری فعالیت کرده است و در این زمینه جستارهای گوناگونی را در مجلات و مجموعه مقالات مختلف به چاپ رسانده است. او در پایاننامهی کارشناسی ارشد خود با موضوع بازخوانی مفاهیم اصالت و یکپارچگی در شهرهای ایران مرکزی، در جستجوی خوانشی پراگماتیک از کردارهای اصالتسنجی در حفاظت از میراث فرهنگی بوده است، از آن پس بر مطالعات انتقادی میراث فرهنگی در پرتو نظریههای شهری و سیاسی متمرکز شده است و با بهکارگیری رویکردی بینارشتهای در زمینهی هنر شهری و میراث فرهنگی به دنبال این است که به آن بستر انضمامی و مادیای نزدیک شود که مفاهیم کلان از آنها برمیآیند و در آنها قابلنقد میشوند.
برای ثبتنام با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
www.bidar.school
@bidarschool
درسگفتار (آفلاین)
مروری بر ادبیات یونان پس از هومر؛
۲-تئاتر آتنی
بههدایت دکتر سیدنعمتالله عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
www.bidar.school
@bidarschool
مروری بر ادبیات یونان پس از هومر؛
۲-تئاتر آتنی
بههدایت دکتر سیدنعمتالله عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
توضیح بیشتر👇
www.bidar.school
@bidarschool
درسگفتار (آفلاین)
مروری بر ادبیات یونان پس از هومر؛
۲-تئاتر آتنی
بههدایت دکتر سیدنعمتالله عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
تئاتر یونانِ باستان در دموکراسی آتن ظهور یافت و به رشد و شکوفایی خود رسید. از این رو است که میتوان به جای تئاتر یونان باستان از تئاتر آتنی گفت که در دو گونهی تراژدی و کمدی نمودار شد. بحث از تئاتر آتنی در ادامهی مبحث دورهی گذشته در مورد ادبیات یونان پس از هومر است و در این دوره، ظهور تئاتر در آتن مورد بحث قرار میگیرد. موضوع بحث در این دوره چگونگی شکلگیری تئاتر آتنی و ساختار آن و همچنین، بررسی سه شاعر برجستهی تراژدینویس به نامهای آیسخولوس، سوفوکلس و اوریپیدس و شاعر به نام کمدینویس اریستوفانس است. روش بررسی هر کدام از این شخصیتها به این گونه است که در ابتدا بستر تاریخی هر یک از این شاعران به بحث گذاشته میشود و به دنبال آن، دست کم یکی از برجستهترین آثار آنان مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. با توجه به این نکات، عناوین جلسات این دوره به ترتیب زیر است:
۱- آیسخولوس و مسئلهی شهر.
۲- سوفکلس و مسئلهی انسان.
۳- اوریپیدس و مسئلهی نواندیشی.
۴- اریستوفانس و مسئلهی نقد.
دکتر سیدنعمتالله عبدالرحیمزاده دانشآموخته دکتری از گروه فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران است و رساله دکتری خود را در مورد مفهوم پولیس در فرهنگ یونان و تاثیر آن بر متفکران پیشسقراطی نوشته است. زمینه مورد مطالعه او فرهنگ و تاریخ یونان به طور اعم است که به صورت خاص به ادبیات یونان به ویژه ادبیات نمایشی و فلسفه پیشسقراطی و افلاطون توجه دارد. مقالات متعددی از ایشان در نشریات علمی و پژوهشی منتشر شده و کتاب «پولیس در اندیشه پیشسقراطیان» را نیز در دست انتشار دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
مروری بر ادبیات یونان پس از هومر؛
۲-تئاتر آتنی
بههدایت دکتر سیدنعمتالله عبدالرحیمزاده
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
تئاتر یونانِ باستان در دموکراسی آتن ظهور یافت و به رشد و شکوفایی خود رسید. از این رو است که میتوان به جای تئاتر یونان باستان از تئاتر آتنی گفت که در دو گونهی تراژدی و کمدی نمودار شد. بحث از تئاتر آتنی در ادامهی مبحث دورهی گذشته در مورد ادبیات یونان پس از هومر است و در این دوره، ظهور تئاتر در آتن مورد بحث قرار میگیرد. موضوع بحث در این دوره چگونگی شکلگیری تئاتر آتنی و ساختار آن و همچنین، بررسی سه شاعر برجستهی تراژدینویس به نامهای آیسخولوس، سوفوکلس و اوریپیدس و شاعر به نام کمدینویس اریستوفانس است. روش بررسی هر کدام از این شخصیتها به این گونه است که در ابتدا بستر تاریخی هر یک از این شاعران به بحث گذاشته میشود و به دنبال آن، دست کم یکی از برجستهترین آثار آنان مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. با توجه به این نکات، عناوین جلسات این دوره به ترتیب زیر است:
۱- آیسخولوس و مسئلهی شهر.
۲- سوفکلس و مسئلهی انسان.
۳- اوریپیدس و مسئلهی نواندیشی.
۴- اریستوفانس و مسئلهی نقد.
دکتر سیدنعمتالله عبدالرحیمزاده دانشآموخته دکتری از گروه فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران است و رساله دکتری خود را در مورد مفهوم پولیس در فرهنگ یونان و تاثیر آن بر متفکران پیشسقراطی نوشته است. زمینه مورد مطالعه او فرهنگ و تاریخ یونان به طور اعم است که به صورت خاص به ادبیات یونان به ویژه ادبیات نمایشی و فلسفه پیشسقراطی و افلاطون توجه دارد. مقالات متعددی از ایشان در نشریات علمی و پژوهشی منتشر شده و کتاب «پولیس در اندیشه پیشسقراطیان» را نیز در دست انتشار دارد.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آفلاین)
مردمنگاری مطرودان شهری:
کودکان کار افغانستانی در تهران
بههدایت سپیده سالاروند
طول دوره: ۲ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
مردمنگاری مطرودان شهری:
کودکان کار افغانستانی در تهران
بههدایت سپیده سالاروند
طول دوره: ۲ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool