📔ثبتنام دورههای آنلاین و آفلاین در بهار ۱۴۰۰
مدرسه هنر و ادبیات بیدار برگزار میکند:
*شهر در آستانهی ۱۴۰۰: درسگفتارهایی پیرامون مطالعات انتقادی پیرامون شهر
🔹از پرسش تا پاسخ: روششناسی در علوم انسانی
(دکتر لیلا پاپلی یزدی / ۴ جلسه / از ۲ اردیبهشت / پنجشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/8
🔹واکاوی برنامهریزی شهری در ایران
(مجید ابراهیمپور/ ۳ جلسه / از ۵ اردیبهشت / یکشنبهها ۱۷ تا ۱۹)
https://t.me/bidarcourses/12
🔹کیش میراث: مقدمهای بر مطالعهی انتقادی میراث فرهنگی
(فراز طهماسبی / ۴ جلسه / از ۲۱ اردیبهشت / سهشنبهها ۱۷ تا ۱۹)
https://t.me/bidarcourses/37
🔹مردمنگاری مطرودان شهری: کودکان کار افغانستانی در تهران
(سپیده سالاروند / ۲ جلسه / از ۲۷ اردیبهشت / دوشنبهها ۱۷ تا ۱۹)
https://t.me/bidarcourses/42
🔹نگاهی به گفتمانهای مسلط معماری از دهه ۴۰ تا ۹۰ شمسی در ارتباط با خانههای تهران
(نیلوفر نیکسار / ۲ جلسه / از ۲۸ اردیبهشت / سهشنبهها ۱۹ تا ۲۱)
https://t.me/bidarcourses/48
🔹قلعه: قانون، اخلاق عمومی و تخیل جمعی در شهر نو
(دکتر جیران گاهان / ۳ جلسه / از ۵ خرداد / چهارشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/53
*مطالعات موسیقی و صدا
🔸ردیف میرزاعبدالله : بررسی نظری و کاربرد عملی
(تارا اللهوردی / ۱۰ جلسه / از ۶ اردیبهشت / دوشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/14
🔸مبانی تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی و بررسی امکانات یک مُدل
(آروین صداقتکیش/۱۰ جلسه / از ۸ اردیبهشت / چهارشنبهها ۱۹ تا ۲۱)
https://t.me/bidarcourses/18
🔸بچهمحل؛ کارگاه هنرِ مکان ویژه
(مهدی بهبودی / ۵ جلسه / از ۱۴ اردیبهشت / سهشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/24
🔸بوطیقای شنیدن؛ بازخوانی برخی نظریات و مفاهیم هنر صدا
(شاهین پیمانی / ۶ جلسه / از ۱۸ اردیبهشت / شنبهها ۱۹ تا ۲۱)
https://t.me/bidarcourses/35
🔸بررسی تحلیلی جریانهای موسیقی غرب در قرن بیستم؛ بارتوک و هیندمیت
(کارن سلاجقه / ۵ جلسه / از ۲۹ اردیبهشت / چهارشنبهها ۱۶ تا ۱۸)
*هنر، نظریه و تاریخ هنر
🔻فیلم جستار
(امیرشهامتمنش / ۱۶ جلسه / از ۱۲ اردیبهشت / یکشنبهها ۱۶ تا ۱۸)
https://t.me/bidarcourses/20
🔻از فرنگیمآبی تا طبیعتگرایی؛ شکلگیری و تکامل الگوی نقاشی طبیعتگرا در ایران
(علی گلستانه / ۴ جلسه / از ۲۱ اردیبهشت / سهشنبهها ۱۶ تا ۱۸)
https://t.me/bidarcourses/33
🔻جابهجایی در مرزهای هنر؛ تأملاتی بر تحولات «هنر معاصر»
(هلیا همدانی / ۶ جلسه / از ۲۷ اردیبهشت / دوشنبهها ۱۹ تا ۲۱)
https://t.me/bidarcourses/45
*اندیشه، نظریه و ادبیات
🔹حقیقتِ شعر
(مراد فرهادپور/ ۸ جلسه/ از ۱۲ اردیبهشت / یکشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/22
🔹پتکهای نیچه بر فلسفه ؛ ۴- چنین گفت زرتشت
(نیما علوی / ۸ جلسه / از ۴ اردیبهشت / شنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/10
🔹میل منحرف و نسبت آن با هنجار و قانون: انحرافهای جنسی، تابو، منع، گناه و تخطی
(جواد گنجی / ۵ جلسه / از ۹ اردیبهشت / پنجشنبهها ۱۷ تا ۱۹)
https://t.me/bidarcourses/16
🔹منطق کابوس یا بوطیقای سینمایی سکوت؛
سیری در جهان شاروناس بارتاس
(صالح نجفی / ۴ جلسه / از ۱۵ اردیبهشت/ چهارشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/31
🔹مروری بر ادبیات یونان؛ تئاتر آتنی
(سید نعمتالله عبدالرحیمزاده / ۴ جلسه / از ۲۲ اردیبهشت / چهارشنبهها ۱۸:۳۰ تا ۲۰:۳۰)
https://t.me/bidarcourses/39
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
مدرسه هنر و ادبیات بیدار برگزار میکند:
*شهر در آستانهی ۱۴۰۰: درسگفتارهایی پیرامون مطالعات انتقادی پیرامون شهر
🔹از پرسش تا پاسخ: روششناسی در علوم انسانی
(دکتر لیلا پاپلی یزدی / ۴ جلسه / از ۲ اردیبهشت / پنجشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/8
🔹واکاوی برنامهریزی شهری در ایران
(مجید ابراهیمپور/ ۳ جلسه / از ۵ اردیبهشت / یکشنبهها ۱۷ تا ۱۹)
https://t.me/bidarcourses/12
🔹کیش میراث: مقدمهای بر مطالعهی انتقادی میراث فرهنگی
(فراز طهماسبی / ۴ جلسه / از ۲۱ اردیبهشت / سهشنبهها ۱۷ تا ۱۹)
https://t.me/bidarcourses/37
🔹مردمنگاری مطرودان شهری: کودکان کار افغانستانی در تهران
(سپیده سالاروند / ۲ جلسه / از ۲۷ اردیبهشت / دوشنبهها ۱۷ تا ۱۹)
https://t.me/bidarcourses/42
🔹نگاهی به گفتمانهای مسلط معماری از دهه ۴۰ تا ۹۰ شمسی در ارتباط با خانههای تهران
(نیلوفر نیکسار / ۲ جلسه / از ۲۸ اردیبهشت / سهشنبهها ۱۹ تا ۲۱)
https://t.me/bidarcourses/48
🔹قلعه: قانون، اخلاق عمومی و تخیل جمعی در شهر نو
(دکتر جیران گاهان / ۳ جلسه / از ۵ خرداد / چهارشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/53
*مطالعات موسیقی و صدا
🔸ردیف میرزاعبدالله : بررسی نظری و کاربرد عملی
(تارا اللهوردی / ۱۰ جلسه / از ۶ اردیبهشت / دوشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/14
🔸مبانی تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی و بررسی امکانات یک مُدل
(آروین صداقتکیش/۱۰ جلسه / از ۸ اردیبهشت / چهارشنبهها ۱۹ تا ۲۱)
https://t.me/bidarcourses/18
🔸بچهمحل؛ کارگاه هنرِ مکان ویژه
(مهدی بهبودی / ۵ جلسه / از ۱۴ اردیبهشت / سهشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/24
🔸بوطیقای شنیدن؛ بازخوانی برخی نظریات و مفاهیم هنر صدا
(شاهین پیمانی / ۶ جلسه / از ۱۸ اردیبهشت / شنبهها ۱۹ تا ۲۱)
https://t.me/bidarcourses/35
🔸بررسی تحلیلی جریانهای موسیقی غرب در قرن بیستم؛ بارتوک و هیندمیت
(کارن سلاجقه / ۵ جلسه / از ۲۹ اردیبهشت / چهارشنبهها ۱۶ تا ۱۸)
*هنر، نظریه و تاریخ هنر
🔻فیلم جستار
(امیرشهامتمنش / ۱۶ جلسه / از ۱۲ اردیبهشت / یکشنبهها ۱۶ تا ۱۸)
https://t.me/bidarcourses/20
🔻از فرنگیمآبی تا طبیعتگرایی؛ شکلگیری و تکامل الگوی نقاشی طبیعتگرا در ایران
(علی گلستانه / ۴ جلسه / از ۲۱ اردیبهشت / سهشنبهها ۱۶ تا ۱۸)
https://t.me/bidarcourses/33
🔻جابهجایی در مرزهای هنر؛ تأملاتی بر تحولات «هنر معاصر»
(هلیا همدانی / ۶ جلسه / از ۲۷ اردیبهشت / دوشنبهها ۱۹ تا ۲۱)
https://t.me/bidarcourses/45
*اندیشه، نظریه و ادبیات
🔹حقیقتِ شعر
(مراد فرهادپور/ ۸ جلسه/ از ۱۲ اردیبهشت / یکشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/22
🔹پتکهای نیچه بر فلسفه ؛ ۴- چنین گفت زرتشت
(نیما علوی / ۸ جلسه / از ۴ اردیبهشت / شنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/10
🔹میل منحرف و نسبت آن با هنجار و قانون: انحرافهای جنسی، تابو، منع، گناه و تخطی
(جواد گنجی / ۵ جلسه / از ۹ اردیبهشت / پنجشنبهها ۱۷ تا ۱۹)
https://t.me/bidarcourses/16
🔹منطق کابوس یا بوطیقای سینمایی سکوت؛
سیری در جهان شاروناس بارتاس
(صالح نجفی / ۴ جلسه / از ۱۵ اردیبهشت/ چهارشنبهها ۱۸ تا ۲۰)
https://t.me/bidarcourses/31
🔹مروری بر ادبیات یونان؛ تئاتر آتنی
(سید نعمتالله عبدالرحیمزاده / ۴ جلسه / از ۲۲ اردیبهشت / چهارشنبهها ۱۸:۳۰ تا ۲۰:۳۰)
https://t.me/bidarcourses/39
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
@bidarcourses
از پرسش تا پاسخ:
روششناسی در علوم انسانی
درسگفتار (آنلاین)
به هدایت دکتر لیلا پاپلی یزدی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
روششناسی در علوم انسانی
درسگفتار (آنلاین)
به هدایت دکتر لیلا پاپلی یزدی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین)
از پرسش تا پاسخ:
روششناسی در علوم انسانی
به هدایت دکتر لیلا پاپلی یزدی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
یکی از اصلیترین ارکان پژوهشْ روششناسی پژوهش است. در واقع بر مبنای روششناسی است که راه رسیدن به پاسخِ پرسشها را مییابیم. در فرایندِ پژوهش در علومِ انسانی گاهی آنقدر در انتخابِ نظریهها وسواس به خرج میدهیم که روششناسی و اهمیتش را از یاد میبریم. این یکی از رویدادهای هولناکی است که ممکن است برای هر پژوهشگری رخ دهد.
در کارگاه «از پرسش تا پاسخ: روششناسی در علوم انسانی» با یکدیگر به فرایند پژوهش به گونهای مینگریم که نظریه و روششناسی به طور متوازن در دو کفهی ترازو قرار بگیرند. در این روند دو گونه پژوهش را مورد مداقه قرار خواهیم داد؛ نخست طرحهای پژوهشی که برای پایاننامه نوشته میشوند و دوم خلاصه مقالات و طرحهایی که برای انتشار در مجلات و یا به صورت کتاب می نویسیم.
در این دوره مشترکاَ طرحهای پژوهشی شرکت کنندگان را بررسی میکنیم و از این رهگذر به این مهم هم خواهیم پرداخت که چه معیارهایی در نقد طرحهای پژوهشی وجود دارد. این دوره برای دانشجویان دورههای ارشد و دکتری که در حال نگارش طرح پایاننامه هستند و همچنین پژوهشگرانی مناسب است که نخستین مقالات خود را مینویسند.
لیلا پاپلی یزدی متولد ۱۳۵۷ و دانشآموختهی رشتهی باستانشناسی است. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه تهران و با ارائهی پایاننامهای در مورد باستانشناسیِ معاصرِ زلزلهی بم دریافت کرده است. علاقهمندی او باستانشناسی معاصر، کشمکش، پسااستعمار و مطالعاتِ جنسیت است. او هماکنون پژوهشگرِ گروهِ مطالعاتِ تاریخی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد است و مقالات متعددی در موضوعِ باستانشناسیِ معاصر منتشر کرده است، از جمله کتابهای او به فارسی بم، بودن یا نبودن، مادیتهای معاصر: باستانشناسی گذشتهی نزدیک/معاصر، و باستانشناسی سیاستهای جنسی و جنسیتی در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی قابل ذکر است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
از پرسش تا پاسخ:
روششناسی در علوم انسانی
به هدایت دکتر لیلا پاپلی یزدی
طول دوره: ۴ جلسهی ۲ ساعته
یکی از اصلیترین ارکان پژوهشْ روششناسی پژوهش است. در واقع بر مبنای روششناسی است که راه رسیدن به پاسخِ پرسشها را مییابیم. در فرایندِ پژوهش در علومِ انسانی گاهی آنقدر در انتخابِ نظریهها وسواس به خرج میدهیم که روششناسی و اهمیتش را از یاد میبریم. این یکی از رویدادهای هولناکی است که ممکن است برای هر پژوهشگری رخ دهد.
در کارگاه «از پرسش تا پاسخ: روششناسی در علوم انسانی» با یکدیگر به فرایند پژوهش به گونهای مینگریم که نظریه و روششناسی به طور متوازن در دو کفهی ترازو قرار بگیرند. در این روند دو گونه پژوهش را مورد مداقه قرار خواهیم داد؛ نخست طرحهای پژوهشی که برای پایاننامه نوشته میشوند و دوم خلاصه مقالات و طرحهایی که برای انتشار در مجلات و یا به صورت کتاب می نویسیم.
در این دوره مشترکاَ طرحهای پژوهشی شرکت کنندگان را بررسی میکنیم و از این رهگذر به این مهم هم خواهیم پرداخت که چه معیارهایی در نقد طرحهای پژوهشی وجود دارد. این دوره برای دانشجویان دورههای ارشد و دکتری که در حال نگارش طرح پایاننامه هستند و همچنین پژوهشگرانی مناسب است که نخستین مقالات خود را مینویسند.
لیلا پاپلی یزدی متولد ۱۳۵۷ و دانشآموختهی رشتهی باستانشناسی است. او مدرک دکتری خود را از دانشگاه تهران و با ارائهی پایاننامهای در مورد باستانشناسیِ معاصرِ زلزلهی بم دریافت کرده است. علاقهمندی او باستانشناسی معاصر، کشمکش، پسااستعمار و مطالعاتِ جنسیت است. او هماکنون پژوهشگرِ گروهِ مطالعاتِ تاریخی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد است و مقالات متعددی در موضوعِ باستانشناسیِ معاصر منتشر کرده است، از جمله کتابهای او به فارسی بم، بودن یا نبودن، مادیتهای معاصر: باستانشناسی گذشتهی نزدیک/معاصر، و باستانشناسی سیاستهای جنسی و جنسیتی در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی قابل ذکر است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
(درسگفتار آفلاین)
پتکهای نیچه بر فلسفه؛
۴- فراانسان و آموزهی بازگشت جاودان ( چنین گفت زرتشت )
به هدایت نیما علوی
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
پتکهای نیچه بر فلسفه؛
۴- فراانسان و آموزهی بازگشت جاودان ( چنین گفت زرتشت )
به هدایت نیما علوی
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
توضیح در پست پایین👇
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آفلاین)
پتکهای نیچه بر فلسفه؛ ۴
فراانسان و آموزهی بازگشت جاودان ( چنین گفت زرتشت )
به هدایت نیما علوی
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
کتاب چنین گفت زرتشت نیچه با این جمله آغاز میشود: «زرتشت سیساله بود که زادبوم و دریاچهی زادبوم خویش را ترک گفت و به کوهستان رفت». زرتشت بناست با جان خویش تنها باشد. سالیانی میگذرد تا تصمیم میگیرد که برگردد. او در برابر خورشید (آپولون؟) میگوید: «من میباید چون تو فرو شوم (untergehen)». زرتشت فرو میشود و بازمیگردد تا فراانسان (übermensch) را بیاموزاند. او پیامآور فراانسان است؛ فراانسان: یکی از مهمترین و البته مناقشهبرانگیزترین مفاهیم فلسفهی نیچه. به اعتبار این مفهوم است که هایدگر نیچه را متافیزیسیَن مینامد. اما فراانسان را نخواهیم فهمید مگر آن را در ارتباط با واپسین انسان و دعوی گذشتن از انسان بخوانیم: «انسان چیزی است که بر آن چیره باید شد».
با این حال، پیش از زرتشت، سقراط هم یک بار فرود آمده است: «دیروز با گلاوکن پسر آریستون به سمت پیرایئوس پایین رفتم». محاورهی جمهوری افلاطون با واژه kateben آغاز میشود، از ریشه katabasis به معنی پایین رفتن. علاوه بر این، در تمثیل غار هم، که در آغاز کتاب هفتم این محاوره آمده، غارنشینی که از بند رسته و به بیرون غار رسیده است و توانسته خورشید (آپولون؟) یا همان ایدهی نیک را ببیند، حالا موظف است در مقام فیلسوف به غار فرود آید تا سایر غارنشینان را از بند سایهها رها کند.
اگر برنامهی اصلی فلسفهی نیچه، آنچنان که خودش میگوید، غلبه بر افلاطونگرایی غالب در تاریخ فلسفه است، بهجاست بپرسیم زرتشت و سقراط چه نسبتی با یکدیگر دارند؟ این دو همآورد، نیچه و افلاطون، با دو چهرهی دراماتیک با ما سخن میگویند.
اگر افلاطون در محاوراتش همواره دو عرصهی باور مشترک (عام) و شناخت فلسفی (خاص) را پیش چشم دارد، شاید بتوان گفت که عنوان فرعی کتاب گواهی است بر این مدعا که نیچه میخواهد این دو عرصه را به سرحدّاتشان برساند: کتابی برای همهکس و هیچکس.
نیما علوی پژوهشگر در حوزهی فلسفه و علوم اجتماعی، کارشناسی خود را در رشته جامعهشناسی اخذ کرد و تحصیلات خود را در رشتهی فلسفه در مرکز تحقیقات فلسفهی مدرن اروپایی در داشگاه کینگزتُن لندن ادامه داد. موضوع پایاننامه کارشناسی ارشد او مفهوم صیرورت در فلسفه هگل با تمرکز بر آرای پارمنیدس و هراکلیتوس بوده است. او همزمان با فعالیت پژوهشی خود، همکاریهای متعددی با بخش اندیشهی روزنامههای کارگزاران و شرق داشته است. حوزهی مطالعاتی او فلسفههای افلاطون، اسپینوزا و نیچه با تکیه بر آرإ و تفاسیر ژیل دلوز، فیلسوف معاصر فرانسوی است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
پتکهای نیچه بر فلسفه؛ ۴
فراانسان و آموزهی بازگشت جاودان ( چنین گفت زرتشت )
به هدایت نیما علوی
طول دوره: ۸ جلسهی ۲ ساعته
کتاب چنین گفت زرتشت نیچه با این جمله آغاز میشود: «زرتشت سیساله بود که زادبوم و دریاچهی زادبوم خویش را ترک گفت و به کوهستان رفت». زرتشت بناست با جان خویش تنها باشد. سالیانی میگذرد تا تصمیم میگیرد که برگردد. او در برابر خورشید (آپولون؟) میگوید: «من میباید چون تو فرو شوم (untergehen)». زرتشت فرو میشود و بازمیگردد تا فراانسان (übermensch) را بیاموزاند. او پیامآور فراانسان است؛ فراانسان: یکی از مهمترین و البته مناقشهبرانگیزترین مفاهیم فلسفهی نیچه. به اعتبار این مفهوم است که هایدگر نیچه را متافیزیسیَن مینامد. اما فراانسان را نخواهیم فهمید مگر آن را در ارتباط با واپسین انسان و دعوی گذشتن از انسان بخوانیم: «انسان چیزی است که بر آن چیره باید شد».
با این حال، پیش از زرتشت، سقراط هم یک بار فرود آمده است: «دیروز با گلاوکن پسر آریستون به سمت پیرایئوس پایین رفتم». محاورهی جمهوری افلاطون با واژه kateben آغاز میشود، از ریشه katabasis به معنی پایین رفتن. علاوه بر این، در تمثیل غار هم، که در آغاز کتاب هفتم این محاوره آمده، غارنشینی که از بند رسته و به بیرون غار رسیده است و توانسته خورشید (آپولون؟) یا همان ایدهی نیک را ببیند، حالا موظف است در مقام فیلسوف به غار فرود آید تا سایر غارنشینان را از بند سایهها رها کند.
اگر برنامهی اصلی فلسفهی نیچه، آنچنان که خودش میگوید، غلبه بر افلاطونگرایی غالب در تاریخ فلسفه است، بهجاست بپرسیم زرتشت و سقراط چه نسبتی با یکدیگر دارند؟ این دو همآورد، نیچه و افلاطون، با دو چهرهی دراماتیک با ما سخن میگویند.
اگر افلاطون در محاوراتش همواره دو عرصهی باور مشترک (عام) و شناخت فلسفی (خاص) را پیش چشم دارد، شاید بتوان گفت که عنوان فرعی کتاب گواهی است بر این مدعا که نیچه میخواهد این دو عرصه را به سرحدّاتشان برساند: کتابی برای همهکس و هیچکس.
نیما علوی پژوهشگر در حوزهی فلسفه و علوم اجتماعی، کارشناسی خود را در رشته جامعهشناسی اخذ کرد و تحصیلات خود را در رشتهی فلسفه در مرکز تحقیقات فلسفهی مدرن اروپایی در داشگاه کینگزتُن لندن ادامه داد. موضوع پایاننامه کارشناسی ارشد او مفهوم صیرورت در فلسفه هگل با تمرکز بر آرای پارمنیدس و هراکلیتوس بوده است. او همزمان با فعالیت پژوهشی خود، همکاریهای متعددی با بخش اندیشهی روزنامههای کارگزاران و شرق داشته است. حوزهی مطالعاتی او فلسفههای افلاطون، اسپینوزا و نیچه با تکیه بر آرإ و تفاسیر ژیل دلوز، فیلسوف معاصر فرانسوی است.
لطفا در صورت تمایل به حضور در این دوره، از طریق یکی از راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
شمارهی تماس و واتس اپ: ۰۹۳۸۱۳۶۰۶۹۴
۰۲۱-۸۸۸۹۱۸۴۳
سایت: www.bidar.school
ایمیل: institutebidar@gmail.com
تلگرام: t.me/bidarschool
اینستاگرام: bidar.school
آدرس: مدرسهی بیدار، خیابان نجات الهی، کوچهی نوید، پلاک ۴، طبقهی همکف شرقی
@bidarschool
Telegram
Bidar
School for art and literature
www.bidar.school
www.bidar.school
درسگفتار (آنلاین)
واکاوی برنامهریزی شهری در ایران
بههدایت مجید ابراهیمپور
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
واکاوی برنامهریزی شهری در ایران
بههدایت مجید ابراهیمپور
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
www.bidar.school
@bidarschool
@bidarcourses
درسگفتار (آنلاین)
واکاوی برنامهریزی شهری در ایران
بههدایت مجید ابراهیمپور
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
امروز به مدد فلاسفه و نظریهپردازانی که فضامندی اقتصاد سیاسی را صورتبندی کرده اند، برنامهریزی دیگر آن جایگاه بیرون از وضعیت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را ندارد؛ جایگاهی که در دوران پس از جنگ جهانی دوم تا دههی هفتاد میلادی داشت: برنامهریزی به مثابه حوزهای که بیرون از هر رابطهی اجتماعی و سیاسی به دنبال خیر عمومی است. امروزه برنامهریزی بهمثابهی پدیدهای است که تأثیرگذار و تأثیرپذیر از روابط نیروهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی تلقی میشود. بنابراین تقلیل دادن برنامهریزی به روشِ علمی برای پیشبینی آیندهی بهتر و سیاستزدایی از آن عملا نادیده گرفتن نقش تاریخی آن است. در حقیقت نظریات برنامهریزی آنطور که «نظریهی برنامهریزی خوب» را صورتبندی میکنند، وقتی از نظریه به عمل در میآیند دستخوش کشمکشهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی میشوند و میتوان گفت ماحصلِ برهمکنشِ این نیروها است که فضای شهر را تولید میکند نه نظریهی اصیلِ برنامهریزی شهری. به این معنا برنامهریزی را باید کنشی سیاسی تلقی کرد که خودش تنها یکی از چندین نیروی برسازنده فضای شهری است. بنابراین نظام برنامهریزی شهری نظام گستردهایست که نظریهی برنامهریزی شهری گوشهای از این نظام است. نظام برنامهریزی شهری میدانیست که از برهم کنش نیروهای درونی آن، سیاستها و پروژههای تولید فضای شهری بیرون میآید. از منظر انتقادی و با نگاهی تاریخی، نظام برنامهریزی شهری نظامیست که اصولا توسط دولت و بازار تسخیر شده است و برنامهریز در آن تنها میتواند تسکیندهندهی روندهای رشد نظام سیاسی و اقتصادی باشد.
هرچند این سویهی جزمگرایانه واقعیت است، اما تمامِ واقعیت نیست و خاتمه دادن به بحث در اینجا «امکان ساختن تاریخ» را سلب میکند. اگر بپذیریم که این نظام فضاییست سیاسی، بنابراین پویایی درونی دارد که میتوان بهواسطهی آن در منطقِ صلبِ سلطهجوی این نظام «تَرَک» ایجاد کرد و موقعیتهای «آنتاگونیستی» ساخت که «امکانهایی» برای برابرتر شدن و عادلانهتر شدن فرآیند تولید فضای شهری پیش نهد. به این معنا نظام برنامهریزی یکی از حوزههایی است که سیاستورزی را ممکن میکند و برای نیروهای مترقی امکانی است برای ساخت تاریخ. در حقیقت نظام برنامهریزی اگرچه در ساختار رسمی کشور مرتبط است با نهادهای مشخصی از دولت مرکزی و محلی اما در واقع آنچه که در جهتگیری این نظام تأثیرگذار است علاوه بر نهادهای رسمی، نیروهای متنوعی است که در فضایی بیرون از ساختار رسمی برنامهریزی کشور وجود دارند.
در درسگفتار حاضر بهدنبال شناخت هرچه بیشتر نظام برنامهریزی شهری در ایران هستیم. به این منظور تلاش داریم تا بازیگرانی که در این نظام نقش بازی میکنند را بشناسیم و کردوکارهای آنها را در دستگاه نظری منتظمی فهم کنیم. پس از آن به سراغ سویهی وکالتی نظام برنامهریزی شهری میرویم و به این پرسش پاسخ میدهیم که چرا علیرغم وجود نهادهای دموکراتیک، نظام برنامهریزی شهری نتوانسته با ساکنان پیوندی برقرار کند. سپس به سویهی مردمی این نظام میپردازیم و نسبت دو بازوی اصلی نظام برنامهریزی را با سویهی مردمی آن واکاوی میکنیم. در نهایت گریزی میزنیم به ایدهای که تلاش داریم بهواسطهی آن، نظام بدیل برنامهریزی را صورتبندی کنیم. این ایده نه از تخیل که از خلال وضعیتی انضمامی متبلور خواهد شد؛ آن نوعی از برنامهریزی که در زندگی روزمرهی طردشدگان شهری جاری است.
مجید ابراهیمپور پژوهشگر مطالعات شهری است که بر حوزهی سیاست و فضا تمرکز دارد. اگرچه او فارغالتحصیل کارشناسی معماری و کارشناسی ارشد طراحی شهری است، اما تجربهی کار در شرکتهای مشاور معمار و شهرساز و آشنایی با مفاهیم و نظریهپردازان اقتصاد سیاسی باعث شد تا چرخشهای بنیادینی در رویکرد عملی و نظریاش نسبت به شهر داشته باشد. همین امر او را برای ادامهی تحصیل در رشتهی مطالعات شهری به مدرسه شهرسازی پاریس سوق میدهد. در آنجا پایاننامهی خود را با راهنمایی مصطفی دیکچ با عنوان «سیاستهای نوسازی شهری: به نام مردم و به کام بورژوازی مستغلات» مینویسد. پس از بازگشت، به گفتهی خودش، نوشتن را ابزار فکر کردن خود میکند. وی دربارهی موضوعات متنوعی با تمرکز بر شهر قلم میزند و یادداشتها و مقالات او را میتوانید در شبکههای مجازی بیابید. وی هماکنون پس از ترجمهی کتاب «خشم شهری» نوشتهی مصطفی دیکچ که در دست انتشار است، مشغول نوشتن یک فصل از کتاب « قدرت و شهر(ی)سازی؛ نقدی بر توسعهی کلانشهر تهران» است. برنامهی پژوهشی بعدی او سیاستورزی طردشدگان شهری و برنامهریزی رادیکال است.
www.bidar.school
@bidarschool
واکاوی برنامهریزی شهری در ایران
بههدایت مجید ابراهیمپور
طول دوره: ۳ جلسهی ۲ ساعته
امروز به مدد فلاسفه و نظریهپردازانی که فضامندی اقتصاد سیاسی را صورتبندی کرده اند، برنامهریزی دیگر آن جایگاه بیرون از وضعیت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را ندارد؛ جایگاهی که در دوران پس از جنگ جهانی دوم تا دههی هفتاد میلادی داشت: برنامهریزی به مثابه حوزهای که بیرون از هر رابطهی اجتماعی و سیاسی به دنبال خیر عمومی است. امروزه برنامهریزی بهمثابهی پدیدهای است که تأثیرگذار و تأثیرپذیر از روابط نیروهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی تلقی میشود. بنابراین تقلیل دادن برنامهریزی به روشِ علمی برای پیشبینی آیندهی بهتر و سیاستزدایی از آن عملا نادیده گرفتن نقش تاریخی آن است. در حقیقت نظریات برنامهریزی آنطور که «نظریهی برنامهریزی خوب» را صورتبندی میکنند، وقتی از نظریه به عمل در میآیند دستخوش کشمکشهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی میشوند و میتوان گفت ماحصلِ برهمکنشِ این نیروها است که فضای شهر را تولید میکند نه نظریهی اصیلِ برنامهریزی شهری. به این معنا برنامهریزی را باید کنشی سیاسی تلقی کرد که خودش تنها یکی از چندین نیروی برسازنده فضای شهری است. بنابراین نظام برنامهریزی شهری نظام گستردهایست که نظریهی برنامهریزی شهری گوشهای از این نظام است. نظام برنامهریزی شهری میدانیست که از برهم کنش نیروهای درونی آن، سیاستها و پروژههای تولید فضای شهری بیرون میآید. از منظر انتقادی و با نگاهی تاریخی، نظام برنامهریزی شهری نظامیست که اصولا توسط دولت و بازار تسخیر شده است و برنامهریز در آن تنها میتواند تسکیندهندهی روندهای رشد نظام سیاسی و اقتصادی باشد.
هرچند این سویهی جزمگرایانه واقعیت است، اما تمامِ واقعیت نیست و خاتمه دادن به بحث در اینجا «امکان ساختن تاریخ» را سلب میکند. اگر بپذیریم که این نظام فضاییست سیاسی، بنابراین پویایی درونی دارد که میتوان بهواسطهی آن در منطقِ صلبِ سلطهجوی این نظام «تَرَک» ایجاد کرد و موقعیتهای «آنتاگونیستی» ساخت که «امکانهایی» برای برابرتر شدن و عادلانهتر شدن فرآیند تولید فضای شهری پیش نهد. به این معنا نظام برنامهریزی یکی از حوزههایی است که سیاستورزی را ممکن میکند و برای نیروهای مترقی امکانی است برای ساخت تاریخ. در حقیقت نظام برنامهریزی اگرچه در ساختار رسمی کشور مرتبط است با نهادهای مشخصی از دولت مرکزی و محلی اما در واقع آنچه که در جهتگیری این نظام تأثیرگذار است علاوه بر نهادهای رسمی، نیروهای متنوعی است که در فضایی بیرون از ساختار رسمی برنامهریزی کشور وجود دارند.
در درسگفتار حاضر بهدنبال شناخت هرچه بیشتر نظام برنامهریزی شهری در ایران هستیم. به این منظور تلاش داریم تا بازیگرانی که در این نظام نقش بازی میکنند را بشناسیم و کردوکارهای آنها را در دستگاه نظری منتظمی فهم کنیم. پس از آن به سراغ سویهی وکالتی نظام برنامهریزی شهری میرویم و به این پرسش پاسخ میدهیم که چرا علیرغم وجود نهادهای دموکراتیک، نظام برنامهریزی شهری نتوانسته با ساکنان پیوندی برقرار کند. سپس به سویهی مردمی این نظام میپردازیم و نسبت دو بازوی اصلی نظام برنامهریزی را با سویهی مردمی آن واکاوی میکنیم. در نهایت گریزی میزنیم به ایدهای که تلاش داریم بهواسطهی آن، نظام بدیل برنامهریزی را صورتبندی کنیم. این ایده نه از تخیل که از خلال وضعیتی انضمامی متبلور خواهد شد؛ آن نوعی از برنامهریزی که در زندگی روزمرهی طردشدگان شهری جاری است.
مجید ابراهیمپور پژوهشگر مطالعات شهری است که بر حوزهی سیاست و فضا تمرکز دارد. اگرچه او فارغالتحصیل کارشناسی معماری و کارشناسی ارشد طراحی شهری است، اما تجربهی کار در شرکتهای مشاور معمار و شهرساز و آشنایی با مفاهیم و نظریهپردازان اقتصاد سیاسی باعث شد تا چرخشهای بنیادینی در رویکرد عملی و نظریاش نسبت به شهر داشته باشد. همین امر او را برای ادامهی تحصیل در رشتهی مطالعات شهری به مدرسه شهرسازی پاریس سوق میدهد. در آنجا پایاننامهی خود را با راهنمایی مصطفی دیکچ با عنوان «سیاستهای نوسازی شهری: به نام مردم و به کام بورژوازی مستغلات» مینویسد. پس از بازگشت، به گفتهی خودش، نوشتن را ابزار فکر کردن خود میکند. وی دربارهی موضوعات متنوعی با تمرکز بر شهر قلم میزند و یادداشتها و مقالات او را میتوانید در شبکههای مجازی بیابید. وی هماکنون پس از ترجمهی کتاب «خشم شهری» نوشتهی مصطفی دیکچ که در دست انتشار است، مشغول نوشتن یک فصل از کتاب « قدرت و شهر(ی)سازی؛ نقدی بر توسعهی کلانشهر تهران» است. برنامهی پژوهشی بعدی او سیاستورزی طردشدگان شهری و برنامهریزی رادیکال است.
www.bidar.school
@bidarschool