بعضی اتفاقا مثل دریان
غرقت میکنن،بعد جنازتو برمیگردونن به زندگی...

چگونه شیرین بنویسم تلخیه این جهان را.

تمام داشته و نداشته هایش بند حوصله‌اش است...

اگه آدم بخواد، بلده.
اگه نخواد،بهونه بلده.

زندگی بکار نایه بس مردن
حک خوشه روژی تولدم بمرم تاریخ تولد و تاریخ فوتم یک دبه

میان انسان ها گشتم..
و چیزی جز تظاهربه انچه نیستند ندیدم

غم زمانی عظیم است که تو را به سکوت وادار کند.

چقدر نیاز دارم یکی از سکوتم بفهمه چه مرگمه و فقط بغلم کنه
بدون هیچ حرفی
هیچ حس ترحمی
فقط و فقط از ته قلبش بغلم کنه..

بحث بحثه ذاته
وگرنه جای من یکی باشه جای تو هزاران تای دیگر است:))

پس به فکر کارماشم باش

خوبی؟خوبم فقط یکمی احساس میکنم اضافی ام کنار دوستام کنار خانواده کلا توی دنیا اضافی ام.

تو برام "نه بابا هیچوقت باهام همچین کاری نمیکنه" بودی

هیچی خوب پیش نمیره‌‌.

ولی من تا آخر عمرم از 1404 متنفر میمونم؛
من امسال غمگین ترین نسخه از خودمو دیدم،
پیر شدم توی این سال...
چون توی این سال فهمیدم آدم میتونه زنده باشه اما حالش خوب نباشه.

عشق بدون ناز زن سرد است و
بدون غیرت مرد سُست..!

ندارم زیاد وصیت
ایران تسلیت.

0:17

سودش در نفهمیدن بود...