فریاد حق‌خواهی نسیم سیمیاری در اوین؛ صدایی برای عدالت و انسانیت

پس از چهار ماه انفرادی و بازجویی‌های طاقت‌فرسا، #نسیم_سیمیاری به بند زنان زندان اوین بازگشته است. بیش از دو سال است که هم‌بندیانش شاهد رنج‌ها، استقامت و صبوری او هستند.
اکنون نسیم در اعتراض به رفتار ناعادلانه با #فریبا_کمال_آبادی – شهروند بهایی که پس از تحمل حدود ۱۴ سال زندان، در لحظه آزادی‌اش از رهایی بازماند – دست به اعتصاب غذا زده است.

او با به خطر انداختن جان خود، صدای بی‌عدالتی را به گوش جامعه رسانده است. هم‌بندیانش با نگرانی از وضعیت جسمی او می‌گویند:
«نسیم عزیز، صدای حق‌طلبی‌ات شنیده شد، اعتصابت را پایان بده. ما کنار تو ایستاده‌ایم.»

۲۸ مهر ۱۴۰۴ – بند زنان زندان اوین

از صفحه گلرخ ایرایی


#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

https://t.me/behnima/68458

بازنشر:
به مناسبت ۲۵ خرداد سالروز تولد نیما ابراهیم زاده فرزند بهنام ابراهیم زاده


چشن تولد نیما در تهران با حضور جمعی از فعالین سیاسی از جمله زندانی سیاسی محمد نوریزاد

#نیماابراهیم زاده
#محمدنوریزاد

بازیگر معروف در پرونده اتهام سنگین بازداشت شد

یک بازیگر سرشناس سینما به‌دلیل شکایت یک هنرجوی ۲۰ ساله مورد بازجویی قرار گرفت. شاکی مدعی شده که این بازیگر پس از دعوت او برای تمرین بازیگری، رفتار ناپسندی داشته است.

بر اساس گزارش منابع نزدیک به پرونده، برای متهم قرار بازداشت موقت صادر شده تا نتیجه بررسی‌های بیشتر مشخص شود. مقامات قضایی تأکید کرده‌اند که هنوز اتهام در مرحله‌ی بررسی است و هیچ حکمی صادر نشده است.

#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

https://t.me/behnima/68479

#نیمای_قهرمان

شش سال از روزی می‌گذرد که در بیمارستان شریعتی، برای همیشه چشمانت را بستی و رفتی.
شش سال است که دلم ایستاده، نفس‌هایم نصفه‌اند و زندگی بی‌تو دیگر همان زندگی نیست.

تو با سرطان جنگیدی، دردی که برای خیلی‌ها فقط یک اسم است، اما برای ما، زخمی ماندگار در قلب خانه شد.
سال‌ها با این بیماری جنگیدی، اما نه فقط به عنوان یک بیمار — تو در کنار درد جسم، همراهِ دردهای اجتماعی بودی.
در روزهایی که من، بهنام ابراهیم‌زاده، در زندان بودم، تو صدای من بودی.
هر بار که از سلول، خبری برایت می‌فرستادم، تو مثل یک فعالِ واقعی، مثل یک انسانِ متعهد، آن را می‌فرستادی برای رسانه‌ها، برای سازمان‌های حقوق بشری.
کودکی بودی که مثل یک بزرگ‌مرد عمل می‌کرد.

یادت هست نامه‌ای نوشتی از بیمارستان محک، در آن سال‌های سخت؟
نوشتی که:
"من نیما ابراهیم‌زاده هستم، پسر یک کارگر زندانی. پدرم به خاطر دفاع از حقوق کارگران در زندان است، من هم در بیمارستان محک با بیماری سختی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنم…"

آن نامه، دنیا را تکان داد.
همان زمان‌هایی که بسیاری ترجیح می‌دادند سکوت کنند، تو با صدای کودکانه‌ات فریاد زدی

لینک کامل 👇👇

https://t.me/behnima/68481

#نیمای_قهرمان

شش سال از روزی می‌گذرد که در بیمارستان شریعتی، برای همیشه چشمانت را بستی و رفتی.
شش سال است که دلم ایستاده، نفس‌هایم نصفه‌اند و زندگی بی‌تو دیگر همان زندگی نیست.

تو با سرطان جنگیدی، دردی که برای خیلی‌ها فقط یک اسم است، اما برای ما، زخمی ماندگار در قلب خانه شد.
سال‌ها با این بیماری جنگیدی، اما نه فقط به عنوان یک بیمار — تو در کنار درد جسم، همراهِ دردهای اجتماعی بودی.
در روزهایی که من، بهنام ابراهیم‌زاده، در زندان بودم، تو صدای من بودی.
هر بار که از سلول، خبری برایت می‌فرستادم، تو مثل یک فعالِ واقعی، مثل یک انسانِ متعهد، آن را می‌فرستادی برای رسانه‌ها، برای سازمان‌های حقوق بشری.
کودکی بودی که مثل یک بزرگ‌مرد عمل می‌کرد.

یادت هست نامه‌ای نوشتی از بیمارستان محک، در آن سال‌های سخت؟
نوشتی که:
"من نیما ابراهیم‌زاده هستم، پسر یک کارگر زندانی. پدرم به خاطر دفاع از حقوق کارگران در زندان است، من هم در بیمارستان محک با بیماری سختی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنم…"

آن نامه، دنیا را تکان داد.
همان زمان‌هایی که بسیاری ترجیح می‌دادند سکوت کنند، تو با صدای کودکانه‌ات فریاد زدی.

نیما جان…
من در کنار زلزله‌زدگان کرمانشاه، در میان آوارهای سرپل‌ذهاب، کنار کودکان سوخته‌ی حادثه‌ی شین‌آباد، در قلب درد و بی‌پناهی، ایستادم.
اما این حضورها همیشه با غصه‌ی تو همراه بود.
با این فکر که پسرم روی تخت بیمارستان است و من باید برایش پدر باشم — اما نمی‌توانم، چون پدر بودن در این نظام، جرم است.

نیما...
تو همیشه بیشتر از یک فرزند بودی. تو رفیقِ راه من بودی، همراه روزهای سخت، صدای خاموشِ هزاران کودک و پدر.

امروز شش سال است که نیستی.
اما یادت، بودنت، صدایت، خنده‌هایت… هنوز در خانه می‌چرخند.
و من، هنوز به نیابت از تو، فریاد می‌زنم.
برای همه‌ی کودکانی که مثل تو لبخندشان زیر سایه‌ی این نظام پرپر شد.
برای همه‌ی پدرانی که نمی‌توانند پدر باشند، چون بهای انسان بودن، در این سرزمین، زندان است.

یادت گرامی
نامت تا همیشه در کنارِ «آزادی» خواهد ماند.

بهنام ابراهیم‌زاده

لینک ویدیو👇👇

https://t.me/behnima/68480


۲۹ مهر ۱۴۰۴ https://t.me/behnima/68481