. پیام ژینو دختر رزگار بابا‌میری.

بابام، رزگار بابامیری، تنها به جرم کمک به معترضان زخمی پس از قتل ژینا (مهسا) امینی، توسط جمهوری اسلامی به اعدام محکوم شده است. در آخرین حکم، یک اتهام جدید و ساختگی به پرونده‌اش اضافه شده «توطئه برای ترور رهبر جمهوری اسلامی» در حالی که پدرم حتی یک روز از خارج از زندان نبوده. این اتهام‌ها، تنها تلاشی است که صدای مردم را خاموش کنند. اما صدای حقیقت خاموش نمی‌شود. من، دختر او، با تمام وجود فریاد می‌زنم: پدرم بی‌گناه است. نگذارید او را بکشند. از همه شما خواهش می‌کنم: این ویدیو را بازنشر کنید. درباره‌اش حرف بزنید. سکوت نکنید. پدرم تنها نیست، تا آخر با او می‌مانم
#نه_به_اعدام

https://t.me/Freedom_and_Equality/12779

پتیشن حمایتی دختر رزگار بیگ زاده بابا میری برای پدرش

جان رزگار بیگ زاده بابامیری در خطر است!


رزگار بیگ زاده بابامیری، زندانی سیاسی که در جریان انقلاب زن، زندگی، آزادی در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲ (۱۷ آوریل ۲۰۲۳)، توسط نیروهای حکومتی دستگیر شد . و خانواده‌ ی او پس از چهار ماه جستجو، متوجه شدند وی به یک بازداشتگاه مخفی در ارومیه منتقل شده است. 

او در بازداشت تحت شکنجه‌های شدید جسمی و روانی قرار گرفت تا به اعترافات اجباری وادار شود.


لینک پتیشن👇

change.org/freerezgar‎ ‎

#رزگار_بابامیری ‎#FreeRezgar

#زندانی_ما_کجاست

انتقال #بیژن_کاظمی به بازداشتگاهی نامعلوم خارج از تهران

در روز دهم تیرماه ۱۴۰۴، بیژن کاظمی، زندانی سیاسی، به همراه تعدادی دیگر از بازداشت‌شدگان، از محل نگهداری قبلی به مکانی نامشخص خارج از تهران منتقل شده‌اند. به گفته مادر بیژن، این افراد در قالب گروه‌های سه تا چهار نفره در سلول‌های مجزا نگهداری می‌شوند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که این مکان‌ها از نوع «خانه‌های امن» یا «بازداشتگاه‌های غیررسمی» هستند؛ مراکزی که زیر نظر نهادهایی چون وزارت اطلاعات یا سازمان اطلاعات سپاه اداره می‌شوند، اما در ساختار رسمی قوه قضاییه ثبت نشده‌اند و از نظارت قانونی نیز خارج‌اند. این بازداشتگاه‌ها عملاً خارج از چهارچوب آیین‌نامه‌های سازمان زندان‌ها فعالیت می‌کنند و حتی قوه قضاییه از محل دقیق آن‌ها بی‌اطلاع است.
#اعتصابات_سراسری
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
https://t.me/behnima

🔴 بحران حقوق بشر در ایران؛ موج اعدام‌ها و بازداشت‌های گسترده در سایه سکوت جهانی
✍️ نویسنده: بهنام ابراهیم‌زاده – زندانی سیاسی سابق، فعال کارگری و مدافع حقوق کودکان

در ماه‌های اخیر، وضعیت حقوق بشر در ایران وارد یکی از بحرانی‌ترین مراحل خود در سال‌های گذشته شده است. افزایش بی‌سابقه‌ی اجرای احکام اعدام، بازداشت‌های گسترده‌ی فعالان مدنی و نقض آشکار حقوق اولیه‌ی متهمان، جامعه‌ی مدنی ایران را با موجی تازه از سرکوب و ارعاب مواجه کرده است. این روند در حالی شدت می‌گیرد که سکوت نهادهای بین‌المللی و بی‌تفاوتی قدرت‌های جهانی، زمینه را برای تداوم این سرکوب گسترده فراهم کرده است.
اعدام؛ ابزاری برای ایجاد وحشت عمومی
در جمهوری اسلامی  اعدام دیگر تنها یک مجازات قضایی نیست؛ بلکه به ابزاری سیستماتیک برای ایجاد رعب و وحشت عمومی تبدیل شده است. نمونه‌ی بارز این روند، تأیید حکم اعدام رزگار بابامیری، شهروند کُرد، است که با موجی از اعتراض نهادهای حقوق بشری روبه‌رو شده است. بابامیری، به همراه ده‌ها تن دیگر، در جریان بازداشت‌هایی مشکوک و فاقد شفافیت، با اتهاماتی مبهم محاکمه شده و اکنون در آستانه‌ی اجرای حکم قرار دارد.
در این پرونده، وکلای مستقل از دسترسی به مستندات محروم بوده‌اند و ناظران بین‌المللی نسبت به نقض اصول دادرسی عادلانه هشدار داده‌اند. چنین احکامی، به‌ویژه در مناطق محروم و حاشیه‌نشین، روندی نگران‌کننده و مستمر به خود گرفته است.
بازداشت‌های فراقانونی؛ "جاسوسی" به‌عنوان حربه امنیتی
در سراسر ایران – به‌ویژه در استان‌های مرزی و مناطق کردنشین – موجی تازه از بازداشت‌های فراقانونی به راه افتاده است. در این میان، بسیاری از بازداشت‌شدگان از جمله فعالان مدنی، روزنامه‌نگاران و شهروندان عادی، بدون ارائه‌ی شواهد مشخص و مستند، به اتهام کلیشه‌ای و بی‌پشتوانه‌ی «جاسوسی» دستگیر شده‌اند. این اتهامات به حربه‌ای برای خاموش‌کردن صداهای مستقل و منتقد تبدیل شده است.
گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که این بازداشت‌ها اغلب با خشونت همراه بوده و بازداشت‌شدگان از ابتدایی‌ترین حقوق خود، از جمله دسترسی به وکیل، تماس با خانواده و دادرسی عادلانه محروم مانده‌اند. در موارد متعددی نیز گزارش‌هایی از شکنجه، اعترافات اجباری و نگهداری در سلول‌های انفرادی منتشر شده است.
بی‌خبری مطلق از فعال حقوق کودک؛ حسین میربهاری کجاست؟
نگرانی‌ها درباره‌ی سرنوشت حسین میربهاری، فعال برجسته‌ی حقوق کودک، همچنان ادامه دارد. بیش از ۲۰ روز از بازداشت او گذشته، اما خانواده‌اش همچنان از محل نگهداری یا وضعیت جسمی و روحی‌اش بی‌اطلاع‌اند.
میربهاری یکی از چهره‌های شناخته‌شده در حوزه‌ی حمایت از کودکان کار و خیابانی بود و فعالیت‌هایش کاملاً مدنی، مسالمت‌آمیز و در چارچوب قوانین داخلی و بین‌المللی تعریف می‌شد. بازداشت چنین افرادی، نشان‌دهنده‌ی گسترش دامنه‌ی سرکوب حتی به حوزه‌های به‌ظاهر غیرسیاسی است. پیش‌تر نیز فعالانی چون ناهید تقوی، مهران رئوف، زینب جلالیان، گلرخ ایرایی و ارژنگ داوودی تنها به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری با برخوردهای امنیتی مواجه شده‌اند.
واکنش جامعه جهانی؛ ناکافی و پراکنده
اگرچه نهادهای بین‌المللی حقوق بشر بارها نگرانی خود را نسبت به وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران ابراز کرده‌اند، اما اقدامات عملی و مؤثر همچنان پراکنده، محدود و ناکافی است. در شرایطی که جان شهروندان ایرانی هر روز بیش‌تر در معرض تهدید قرار می‌گیرد، بی‌تفاوتی دولت‌ها و نهادهای جهانی، عملاً زمینه‌ساز تداوم این چرخه‌ی سرکوب شده است.
اقداماتی نظیر تحریم‌های هدفمند علیه عاملان نقض حقوق بشر، حمایت جدی از نهادهای جامعه‌ی مدنی و حضور ناظران بین‌المللی در فرایندهای قضایی، گام‌هایی ضروری‌اند که تاکنون با اراده‌ای جدی دنبال نشده‌اند.
فرجام سخن؛
در چنین شرایطی، خطر افزایش اعدام‌ها، بازداشت‌های فراقانونی و تداوم سیاست‌های سرکوب‌گرانه، تهدیدی جدی برای بقای جامعه‌ی مدنی در ایران است. تنها از طریق اتحاد، آگاهی‌رسانی گسترده، فشار افکار عمومی – چه در داخل کشور و چه در سطح جهانی – و حمایت مؤثر از قربانیان سرکوب می‌توان این روند را متوقف کرد.
سکوت در برابر این بی‌عدالتی‌ها، تنها به تقویت آن‌ها می‌انجامد. هر وجدان بیدار و هر نهاد مسئول باید نقش خود را ایفا کند؛ چراکه امروز، دفاع از حقوق بشر در ایران نه‌فقط وظیفه‌ای انسانی، بلکه ضرورتی جهانی است.


#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام_بچه_های_اکباتان
#نه_به_اعدام_پخشان_عزیزی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

بازداشت یک شهروند کُرد در سنندج توسط نیروهای امنیتی؛ بی‌خبری از سرنوشت وی

در روزهای اخیر، #دیاکو_میری، شهروند ک ساکن #سنندج، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

به گفته منابع مطلع، ماموران امنیتی بدون ارائه هیچ‌گونه حکم قضایی وارد منزل این شهروند شده و وی را بازداشت کرده‌اند.

پس از بازداشت، دیاکو میری تنها یک تماس تلفنی کوتاه با خانواده‌اش برقرار کرده و از بازداشت خود خبر داده است. با این حال، پیگیری‌های خانواده برای کسب اطلاع از محل نگهداری و وضعیت فعلی وی تاکنون بی‌نتیجه مانده است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، اطلاعاتی درباره علت بازداشت و اتهامات احتمالی مطرح‌شده علیه #دیاکو_میری منتشر نشده است.

این بازداشت در ادامه روند افزایش فشارها بر فعالان و شهروندان کُرد در مناطق غربی کشور صورت می‌گیرد.

#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام_بچه_های_اکباتان
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
https://t.me/behnima/65012

متن کامل نامه #رزگاربیگ زاده بابامیری

در تلاش هستم با نگارش این متن، داستان ۱۳۰ روز بازداشت و وضعیت خود را در تمام این مدت بازگو کرده و صدایم را به جهان متمدن برسانم. نگارش این روایت، در شرایطی که تحت نظارت مداوم مأموران و سیستم‌های امنیتی زندان قرار دارم و فشارهای روانی و جسمی مستمری را تجربه می‌کنم، به‌هیچ‌وجه کار آسانی نیست.
در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲، طی تماسی تلفنی از سوی فردی به نام "سعیدی" که خود را مأمور اداره اطلاعات بوکان معرفی کرد، در ساعت ۵ عصر به مکانی حوالی تالار روژ در حومه شهر بوکان فراخوانده شدم. پس از حضور در محل، توسط سعیدی و فرد دیگری که بعداً متوجه شدم بازجوی پرونده ما بوده و نام سازمانی‌اش "قربانی" است، به اداره اطلاعات بوکان منتقل شدم
تا حدود ساعت ۱۰ شب در اتاقی بازداشت بودم. از ساعت ۱۰ شب، تیم بازجویی شامل شش نفر، از جمله سعیدی، قربانی، رئیس اداره اطلاعات بوکان با نام سازمانی "حجتی"، و سه مأمور ناشناس دیگر، به صورت نوبتی من را مورد شدیدترین اشکال شکنجه و ضرب‌وشتم قرار دادند
من با نگارش این نامه، در پی آن هستم که صدایم را به گوش وجدان‌های بیدار و نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر برسانم

بی‌خبری مطلق از وضعیت #ایمان_رحمتپناه؛ دو هفته بازداشت در سکوت و بی‌پاسخی

با گذشت نزدیک به دو هفته از بازداشت ایمان رحمت‌پناه، همچنان هیچ اطلاعی از وضعیت او در دست نیست و خانواده‌اش در بی‌خبری و نگرانی کامل به‌سر می‌برند.

بر اساس اطلاعات دریافتی، خانواده و نزدیکان این شهروند بازداشت‌شده از همان ساعات ابتدایی بازداشت، به‌طور مداوم به مراجع قضایی مراجعه کرده‌اند، اما تا امروز هیچ پاسخ روشنی دریافت نکرده‌اند. در نخستین روزها، علی‌رغم حضور چندین‌ساعته مقابل دادگاه از ساعات اولیه صبح تا عصر، اجازه ورود به آنها داده نشد و تلاش‌های مکررشان بی‌نتیجه ماند.

در ادامه پیگیری‌ها، خانواده با مراجعه به دادستانی و نگارش نامه‌هایی خطاب به دادستان و معاون وی، سرانجام موفق به ورود به دادگاه انقلاب شیراز شدند. اما در آنجا نیز تنها پاسخ رسمی‌ای که به آنها داده شد، این بود که «قرار بازداشت» برای ایمان رحمت‌پناه صادر شده است؛ بی‌آنکه از اتهامات یا محل دقیق نگهداری او اطلاعی داده شود.

مطابق اطلاعاتی که به خانواده ارائه شده، این شهروند در بازداشتگاه اطلاعات شیراز، موسوم به «پلاک ۱۰۰»، نگهداری می‌شود..
https://t.me/behnima/65014

#بازداشت_خشونت‌آمیز یک شهروند #بهایی در #شیراز؛ بی‌خبری از سرنوشت #مهران_دستورنژاد

۱۴ تیر ۱۴۰۴

در ادامه‌ی موج بازداشت‌های هدفمند علیه اقلیت‌های مذهبی در ایران، #مهران_دستورنژاد، شهروند ۶۶ ساله بهایی ساکن شیراز، از هفت روز پیش در پی یورش خشونت‌آمیز نیروهای امنیتی، بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

بر پایه‌ی گزارش‌های رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، مأموران امنیتی جمهوری اسلامی ایران، روز شنبه ۷ تیر ۱۴۰۴ (۲۸ ژوئن ۲۰۲۵) بدون ارائه هیچ‌گونه حکم قضایی، وارد منزل شخصی دستورنژاد شده و وی را بازداشت کرده‌اند. از محل نگهداری و وضعیت سلامتی او هیچ اطلاعی در دست نیست.

#بشرا_دستورنژاد، دختر وی که بازیگر و مقیم ایالات متحده است، با انتشار متنی در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرده: «تنها "جرم" پدرم این است که به آیین بهایی باور دارد و نخواست کشورش را ترک کند.» او همچنین گفته که پدرش فردی آرام و بدون حاشیه است که سال‌ها زندگی خود را صرف نگهداری از مادر ۹۲ ساله‌اش کرده است.

#اعتصابات_سراسری
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#نه_به_شکنجه_نه_به_اعدام
https://t.me/behnima/65015

🕊️ گردهمایی در حمایت از سیسل کوهلر و ژاک پاریس – گروگان‌های فرانسوی در ایران

ما، هم‌صدا با خانواده‌ها، همکاران و وجدان‌های بیدار، از همه دعوت می‌کنیم که در روز یکشنبه ۶ ژوییه، ساعت ۱۵:۰۰ در میدان پانتئون پاریس گرد هم آیند تا خواستار آزادی فوری سیسل کوهلر و ژاک پاریس شویم.

این دو شهروند فرانسوی از ۷ مه ۲۰۲۲ به‌طور غیرقانونی در ایران بازداشت شده‌اند. جان آن‌ها در خطر است.

🔴 حضور ما، فریادی‌ست علیه گروگان‌گیری دولتی و در حمایت از کرامت انسانی.
بیایید با هم، صدای کسانی باشیم که صدایشان به‌زور خاموش شده است.

#FreeCecileKohler
#FreeJacquesParis

🗓 یکشنبه ۶ ژوییه – ساعت ۱۵:۰۰
📍 میدان پانتئون – پاریس

۱۹ حکم جایگزین حبس در رومشکان؛ عدالت یا پوشش ناکارآمدی نظام؟

در شهرستان #رومشکان، ۱۹ نفر به جای تحمل #حبس_تعزیری، با رأی #دادگاه، به انجام خدمات عمومی محکوم شدند. این اقدام، که از سوی #میلاد_احمدی_پارسا، رئیس دادگاه عمومی رومشکان اعلام شد، منجر به تأمین ۸۰ نیمکت برای سه مدرسه در مناطق محروم شده است.
گرچه این تصمیم در ظاهر نشانه‌ای از گرایش به کاهش جمعیت زندان‌هاست، اما از منظر منتقدان، چنین اقدامات نمایشی بیش از آن‌که نشانه اصلاح واقعی باشد، تلاشی برای پنهان‌سازی بحران ساختاری در نظام کیفری و آموزشی کشور است.
#مجازات_جایگزین که در مواد ۶۴ و ۸۴ #قانون_مجازات_اسلامی تعریف شده، در شرایطی اجرا می‌شود که بسیاری از زندانیان سیاسی، عقیدتی و فعالان مدنی همچنان از این حق محروم‌اند و تنها در موارد انتخاب‌شده و بی‌خطر برای نظام، اجرا می‌گردد.
در نظامی که عدالت قضایی شفاف نیست و دستگاه قضا در سایه‌ی نهادهای امنیتی عمل می‌کند، اجرای چنین احکامی بدون نظارت مستقل و تضمین حقوق محکومان، نه اصلاح، بلکه ابزاری تبلیغاتی است.
در حالی که مدارس کشور از کمترین امکانات آموزشی محروم‌اند، تبدیل محکومان به نیروی کار اجباری و جایگزین بودجه‌ریزی مسئولانه، بیش از هر چیز نشانگر فروپاشی تدریجی نظام اداری و بی‌کفایتی ساختاری حاکمیت است.
#عدالت_نمایشی
#حقوق_بشر
#حبس_جایگزین
#رومشکان
#میلاد_احمدی_پارسا
https://t.me/behnima/65018

تداوم بلاتکلیفی #نویان_حجازی، شهروند بهائی بازداشت‌شده در جویبار؛ بی‌خبری خانواده و نگرانی از وضعیت سلامتی

بیش از ده روز از بازداشت نویان حجازی، شهروند بهائی ساکن جویبار می‌گذرد، اما وی همچنان در بازداشتگاه کچویی ساری در وضعیت بلاتکلیف به‌سر می‌برد. با وجود پیگیری‌های خانواده و وکیل، تاکنون هیچ تماس یا ملاقاتی با وی صورت نگرفته و نگرانی‌ها نسبت به وضعیت سلامت او در بازداشت افزایش یافته است.

بر اساس اطلاعات دریافتی از یک منبع نزدیک به خانواده این شهروند، تنها ساعاتی پس از بازداشت، ماموران امنیتی در تماسی کوتاه با همسر آقای حجازی اعلام کردند که وی در بازداشتگاه کچوئی ساری نگهداری می‌شود، اما از آن زمان تاکنون هیچ تماس تلفنی یا دیداری میان آقای حجازی و خانواده‌اش برقرار نشده است.

این در حالی است که آقای حجازی برای کنترل بیماری تیروئید به مصرف منظم دارو نیاز دارد. با این حال، مأموران امنیتی هنگام مراجعه خانواده برای تحویل داروها، از دریافت آن خودداری کرده‌اند، اقدامی که می‌تواند سلامت او را در معرض خطر جدی قرار دهد.

https://t.me/behnima/65025

آیدا نجف‌لو، نوکیش مسیحی محبوس در زندان قرچک ورامین، در یک فایل صوتی در خصوص حمله اسرائیل به زندان اوین، انتقال زندانیان به زندان قرچک و مشکلات آنها در این زندان گفت.
نجف‌لو که پس از حمله اسرائیل به زندان اوین، همراه با ده‌ها زندانی سیاسی زن دیگر به زندان قرچک ورامین منتقل شده، می‌گوید: «رنجی در زندان زنان قرچک است... رنجی که ۶۲ نفر بچه‌های عقیدتی و سیاسی از بانوان کشورم با چه فضاحتی دست‌بندزنان از اوین قرچک منتقل شدند. و از همه بدتر، رنجی که حدود هزار و ۲۰۰ زندانی زن زندان قرچک بدون آب شیرین و سرمایش و گرمایش، نداشتن بهداشت و غذای مناسب، درهم‌پیچیده و درمانده می‌کشند.»
آیدا نجف‌لو بهمن ۱۴۰۳ به‌دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و فروردین امسال از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به بند زنان این زندان منتقل شده بود.

https://t.me/behnima/65026

رهبر جمهوری اسلامی بالاخره از سوراخ بیرون آمد

پس از دوازده روز سکوت، فرار و مخفی‌کاری، علی خامنه‌ای بالاخره امشب در مراسم عزاداری شب عاشورا در حسینیه‌ی بیت خود دیده شد. این نخستین حضور او پس از حملات سنگین اسرائیل به تهران در جریان جنگ اخیر است؛ حملاتی که لرزه به جان کل نظام انداخت و چهره‌ی پوشالی "اقتدار" رژیم را برای همگان برملا کرد.
خامنه‌ای بلافاصله پس از آغاز حملات به پناهگاهی زیرزمینی منتقل شد و در تمام این مدت، حتی در مراسمی مثل عزاداری محرم که سال‌هاست به عنوان تریبون تبلیغاتی خودش برگزار می‌کند، جرأت حضور پیدا نکرد. غیبتی که برای بسیاری از مردم تنها یک معنا داشت: ترس.
نمایش امشب چیزی جز تلاش برای ترمیم چهره‌ی یک رهبر وحشت‌زده و منزوی نیست. او در حالی دوباره ظاهر شده که بخش بزرگی از جامعه او را مسئول اصلی بحران‌های داخلی، تحقیرهای بین‌المللی و سرکوب‌های خونین می‌دانند. این حضور ساختگی و نمایشی، نه از موضع قدرت، بلکه از موضع ضعف و ناچاری است.
رژیمی که رهبرش با اولین صدای انفجار، به دل تونل‌های زیرزمینی پناه می‌برد، دیگر مشروعیتی برای حکومت بر مردم ندارد.

https://t.me/behnima/6502

لحظاتی پس از آشکار شدن خامنه ای ٫پرواز تعدادی جنگنده در آسمان تهران و کرج گزارش شد



لحظاتی پیش اینترنت کشور ضعیف شد

https://t.me/behnima/65029

۶۸۴ روز اسارت برای پدری دادخواه

ماشاالله کرمی، پدر دادخواه محمدمهدی کرمی — جوانی که در دی‌ماه ۱۴۰۱ توسط حکومت جمهوری اسلامی اعدام شد — اکنون ۶۸۴ روز است که در زندان مرکزی کرج در حبس به‌سر می‌برد.

او که هیچ جرمی جز پدری دلسوز و دادخواه بودن مرتکب نشده است، در پیامی کوتاه و تأثربرانگیز گفته:
«نه قاتلم، نه مجرم؛ فقط پدر بودم و ۶۸۴ روز است که در زندانم.»

مردی شریف، با عزت نفس، که با رنج و زحمت، از طریق دستفروشی فرزندانش را بزرگ کرد؛ اما هرگز لبخند از چهره‌اش دور نشد. ماشاالله کرمی تنها به‌دلیل صدای دادخواهی‌اش، و به‌خاطر پدری کردن نه‌تنها برای فرزند خودش، بلکه برای محمد حسینی — جوان دیگری که همراه با محمدمهدی به دار آویخته شد — به بند کشیده شده است.

فراموش نکنیم این پدر دادخواه و دیگر زندانیان آزادی‌خواه را؛ صدای آنان باشیم، تا سکوت نماند.

https://t.me/behnima/65030

آیا خامنه ای در قید حیات است؟
✍️ نیما بهرامی

بارها در فضای مجازی  مشاهده نموده اید که سخن از مرگ دیکتاتور به میان آمده و هموطنان، مشکوک اند که حکومت با اتکا به بدل خامنه ای به حیات خود ادامه می دهد.

لذا بر خود لازم دانستم برای یک بار هم که شده به این شایعه نشر یافته توسط حکومت پایان داده و نگاه هموطنان را به هدف اصلی معطوف نمایم.

اینجانب به ضرس قاطع معتقدم که خامنه ای در قید حیات بوده و هدایت رژیم را شخصا در دست دارد. چرا که این رژیم قابلیت حفظ اسرار نظام را بعلت فساد گسترده، از دست داده است. تقریبا هیچ مطلب سری و‌ محرمانه ای نیست که حکومت توان محفوظ داشتن اش را داشته باشد. رقابتی تنگاتنگ فی ما بین مسئولین رده بالای لشگری و کشوری جهت کشف اسرار مملکتی برای سرویس های جاسوسی بیگانه در جریان است. به واقع نظام در حراست و حفاظت از سری ترین اطلاعات خود نیز ناتوان گشته است.

کشته شدن قاسم سلیمانی، مهمترین مهره مرتبط با نیروهای تروریستی - نیابتی رژیم و یا محسن فخری زاده، شاه مهره خامنه ای در مسیر دستیابی به سلاح اتمی، بدون نفوذ و رسوخ سرویس های امنیتی خارجی در سران نظام، تقریبا غیر ممکن بود.

بنده به شخصه معتقدم که دامنه پوسیدگی و فروپاشی سیستم های امنیتی و ضد جاسوسی رژیم بسیار فراتر از حد تصور ما و اخبار تاکنون درز یافته است. بعدها با گذشت زمان و رفع ممنوعیت نشر اطلاعات طبقه بندی شده توسط سرویس های اطلاعاتی خارجی، به دامنه گسترده این فروپاشی و ورشکستگی رژیم در امر حفاظت اطلاعات و فعالیتهای ضد جاسوسی میتوان پی برد.

شاید بتوان اذعان داشت که بین رده های بالایی نظام، رقابتی پنهانی در نشر اخبار سری درون حکومت در جریان است. فراموش نکنیم که مرحوم روح الله زم، با پشتوانه همین مطلب دفعتا دست به افشاگری های آزار دهنده و مرگبار علیه رژیم اقدام‌ نمود. پس از دستگیری روح الله زم و افشای روابط و منابع اطلاعاتی او، آنقدر دامنه منابع درز اخبار وسیع بود که حکومت صرفا به اعدام مدیر کانال آمد نیوز بسنده کرده و از خیر تنبیه و پیگیری قضائی منابع اطلاعاتی مرحوم زم گذشت.

ناتوانی رژیم در انجام اقسام مختلف عملیات تروریستی در خارج از کشور طی سالهای گذشته، کوه یخی ست از درز اطلاعات محرمانه در نظام که تنها نوک قله آن پیداست.

عملیات های متعدد اسرائیل در داخل خاک ایران جهت انهدام نرم افزاری و یا سخت افزاری مراکز هسته ای، موشکی، تسلیحاتی و نیز بازجویی های متعدد از مهره های عملیاتی سپاه قدس در داخل خاک ایران را از یاد نبرید. اتفاقاتی سریالی که در نهایت منجر به عزل حسین طائب، فرمانده وقت اطلاعات سپاه در سال ۱۴۰۱ گردید. تودیع و معارفه در راس مهمترین نهاد اطلاعاتی رژیمی که رهبرش از وسعت و دامنه نفوذ جاسوسان در آن، به تنگ آمده بود و در نهایت از ترس حفظ جان خود، به آن تن داد.

از یاد نبرید که نشت اخبار محرمانه از بدنه رژیم تازگی نداشته و سالها پیش، احمد رضائی فرزند ارشد محسن رضائی فرمانده وقت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و مطالب افشا شده توسط او، مثال کوچکی از ناتوانی جمهوری اسلامی در حفظ اسرار سری و روابط محرمانه پشت پرده نظام می باشد.

نظامی که در زمان شلیک عمدی موشک به هواپیمای اوکراینی، به گفته جواد ظریف، حتی به وزیر امور خارجه خودش هم اعتماد نداشت.

حکومتی که کاترین شکدم، یک تنه دهها نفر از سران نظام را بر تشک سرویس های جاسوسی بیگانه به زمین زده و تنها باج دهی گسترده بیت رهبری است که مانع نشر اسناد این رسوایی های اخلاقی منصوبان خامنه ای می شود.

با این وسعت از فروپاشی نهادهای امنیتی، بعید است که رهبر انقلاب مرده و اخبار این مرگ به بیرون درز نکرده باشد.

از سوی دیگر انتظار میرود بعد از مرگ خامنه ای، بعلت فساد و رقابت گسترده در بین سران نظام و همچنین ترس از تسویه حساب های آتی، آشوب و جنگ قدرت به همراه حذف های خونین رخ نماید.

پنهان نمودن مرگ عمود خیمه نظام های توتالیتر اگر که امکان داشت، لااقل در سیستم های دیکتاتوری کمتر قابل نفوذ و منظمی همچون کره شمالی قابل اجرا بود.

برای مردم ایران، مرگ یا تداوم حیات فقیه جنایت کار تفاوتی نخواهد داشت. بلکه صرفا با سقوط نظام است که همای آزادی در سپهر سرزمین ایران به پرواز درخواهد آمد.

۲۲ مرداد ۱۴۰۲

https://t.me/behnima/65031

یدی بهاری‌زر از زندان اوین آزاد شد
یدی بهاری‌زر، #فعال_کارگری که دوران محکومیت خود را در #زندان_اوین سپری می‌کرد، با مرخصی متصل به پایان محکومیت از زندان آزاد شد.
وی در تاریخ ۱ تیر ۱۴۰۴ با حکم مرخصی متصل به آزادی از #اوین خارج شد.
یدی بهاری‌زر در ۱۲ مهر ۱۴۰۱ جهت اجرای حکم حبس بازداشت و زندانی شده بود. او پیش‌تر توسط دادگاه کیفری دماوند به اتهام «#اقدام_علیه_امنیت_ملی»، «#توهین_به_رهبری»، «تشکیل و اداره گروه‌های ضدانقلاب در فضای مجازی»، «#تبلیغ_علیه_نظام» و «همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون» در مجموع به شش سال زندان محکوم شد که این حکم در دادگاه تجدیدنظر نیز تأیید شد.
پس از پذیرش درخواست اعاده دادرسی، دیوان عالی کشور او را از اتهام تشکیل و اداره گروه‌های ضدانقلاب تبرئه کرد و محکومیت او به ۳۲ ماه حبس کاهش یافت.
این #زندانی_سیاسی در مرداد ۱۴۰۱ با وثیقه موقتاً آزاد شده بود. او اهل روستای آویهنگ سنندج و ساکن شهرستان دماوند است و به شغل #راننده_تاکسی مشغول بوده است.
#مرخصی_متصل_به_آزادی #آزادی #یدی_بهاری‌زر

https://t.me/behnima/65032