تجمع اعتراضی فروشندگان و کسبه مجتمع تجاری ، تفریحی و گردشگری خلیج فارس شیرازنسبت به افزایش حق شارژ تجمع
روز سه شنبه 16 اردیبهشت، فروشندگان و کسبه مجتمع تجاری ، تفریحی و گردشگری خلیج فارس شیرازبرای اعتراض به افزایش حق شارژدر محل کارشان تجمع کردند.
معترضان با ابراز نارضایتی از نحوه محاسبه و اعمال حق السهم هزینه شارژ، خواستار تجدیدنظر مدیریت مجتمع در این زمینه شدند.
یکی از شرکت‌کنندگان در این تجمع به خبرنگار رسانه ای گفت:با اشاره به وضعیت رکود حاکم بر بازار، افزایش تا 70 درصدی مبلغ شارژ را برای کسبه این مجتمع بسیار زیاد و غیرمنصفانه”توصیف و تاکید کرد که معترضان خواستار محاسبه دقیق و عادلانه هزینه‌های شارژ در کمیسیونی با حضور نمایندگان کسبه و نهادهای صنفی و نظارتی هستند.

روز کارگر و کارگران افغانستانی: بردگانی فراموش شده که باید شنیده شود

روز جهانی کارگر، روزی برای تجلیل از همه کسانی‌ست که با تلاش صادقانه‌ی خود، چرخ‌های جامعه را به گردش در می‌آورند. اما در میان این جمع بزرگ، گروهی از کارگران وجود دارند که کمتر دیده می‌شوند؛ کارگرانی که نه‌تنها با دشواری‌های کار جسمی و فشارهای اقتصادی روبه‌رو هستند، بلکه با تبعیض، بی‌مهری و نادیده‌گرفته‌شدن نیز دست‌وپنجه نرم می‌کنند. از جمله‌ی این گروه‌ها، کارگران مهاجر افغانستانی‌اند که در کشورهای همسایه، از جمله ایران، نقش بزرگی در پیشبرد کارهای سخت، سنگین و زیربنایی ایفا می‌کنند؛ با این حال، اغلب بی‌صدا می‌مانند.

کارگران افغانستانی معمولاً در مشاغل ساختمانی، نظافت، کشاورزی و خدماتی فعالیت می‌کنند. مشاغلی که برای بسیاری طاقت‌فرساست، اما آنان با صبوری، بی‌هیاهو و در سکوت ادامه می‌دهند. با این حال، حقوق ابتدایی آن‌ها، که هر انسان زحمت‌کشی شایسته‌اش است، به رسمیت شناخته نمی‌شود. بسیاری از این کارگران از بیمه، امنیت شغلی و قراردادهای رسمی محروم‌اند. دستمزدهای پایین، ساعات کاری طولانی، تبعیض نژادی و فرهنگی و نبود دسترسی به نهادهای حمایتی، تنها بخشی از چالش‌هایی است که این عزیزان هر روز با آن مواجه‌اند.

🚩🚩اما پرسش مهم این است: چرا در روز کارگر، صدای این کارگران به گوش نمی‌رسد؟ آیا آن‌ها چون مهاجرند، از دایره همبستگی کارگری بیرون می‌مانند؟
آیا فعالین چپ و کمونیست انها را فراموش کرده اند ؟؟
پاسخ روشن است: ما، همه‌ی ما، فارغ از مرز، ملیت یا زبان، کارگریم. و رنج کارگر، مرز نمی‌شناسد. نباید اجازه دهیم سیاست، تبعیض یا تبلیغات نادرست ما را از یکدیگر جدا کند. ما هم‌سرنوشت‌ایم. ضربه‌ای که بر حقوق یک کارگر مهاجر وارد می‌شود، دیر یا زود دامان کارگر بومی را هم خواهد گرفت.

همبستگی واقعی، زمانی شکل می‌گیرد که همه‌ی کارگران، صرف‌نظر از جغرافیای تولدشان، در یک صف بایستند؛ صدای یکدیگر را بشنوند، از هم دفاع کنند و در برابر بی‌عدالتی، سکوت نکنند.

احترام گذاشتن به کارگر مهاجر، احترام گذاشتن به مفهوم کار است؛ و کرامت انسانی نیز چیزی نیست که با گذرنامه سنجیده شود.

بیایید روز کارگر را فقط با شعار گرامی نداریم. این روز را فرصتی بدانیم برای بازنگری در نگاه‌مان به کسانی که در سکوت، ستون‌های جامعه را نگه داشته‌اند.
بیایید نه فقط در حرف، که در عمل، به این باور برسیم که کارگران مهاجر، بخشی از ما هستند؛ نه غریبه، نه مهمان، بلکه هم‌دوش و هم‌درد. اگر فردای بهتری می‌خواهیم، باید از امروز، مرزهای میان‌مان را در ذهن‌مان برداریم.

صمد جنوب

#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی

علیه ۵ تن از اعضای خانواده آدینه زاده پرونده قضایی تشکیل شد

علیه علی آدینه زاده، پدر ابوالفضل آدینه زاده، نوجوان جانباخته در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و چهار تن دیگر از اعضای خانواده او پرونده قضایی تشکیل شد.

https://t.me/behnima/62909

بازداشت و انتقال محمد محمدی به زندان نقده جهت اجرای حکم حبس

محمد محمدی (شیخالی)، اهل شین‌آباد پیرانشهر و از بازداشت‌شدگان جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، روز یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ جهت گذراندن حکم دو سال حبس تعزیری خود بازداشت و به زندان نقده منتقل شد.

او پیش‌تر به اتهام «همکاری با یکی از احزاب کُرد مخالف نظام» توسط دادگاه انقلاب پیرانشهر محکوم شده و این حکم در دادگاه تجدیدنظر تأیید شده بود.

محمدی در آبان ۱۴۰۱ بدون ارائه حکم قضایی توسط مزدوران اطلاعات بازداشت و پس از دو ماه بازجویی در بازداشتگاهی در ارومیه، به زندان نقده منتقل شده بود.

وی در این مدت از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده‌اش محروم مانده بود.

وی نهایتاً در یکم اسفند ۱۴۰۱ با وثیقه دو میلیارد تومانی به‌صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شده بود.

https://t.me/behnima/62910

💥 #برزان_محمدی، زندانی سیاسی سابق، درگذشت

◾برزان محمدی، زندانی سیاسی سابق و از اعضای خانواده‌های دادخواه اهل روستای گوشتخانی سروآباد، در پی حادثه‌ای دلخراش در گنبدکاووس جان باخت.

وی بر اثر سقوط از ساختمانی سه‌طبقه جان خود را از دست داده است.

بارزان محمدی که از چهره‌های سرشناس مبارزه با ستم و بی‌عدالتی بود، در طول زندگی خود لحظه‌ای از مقاومت در برابر جمهوری اسلامی کوتاه نیامد. او به‌ویژه به دلیل حمایت بی‌وقفه از زندانیان سیاسی و اعتراض به احکام اعدام، به نمادی از ایستادگی و دادخوهی تبدیل شده بود.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در گذشت بارزان محمدی را به خانواده وی و تمامی زندانیان سیاسی و خانواده های دادخواه تسلیت می‌گوید یاد و نامش گرامی باد

#نه_به_اعدام
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#اعتصابات_سراسری

شنۆ؛ بازداشت خودسرانه ۳ شهروند توسط نیروهای امنیتی

چهارشنبە ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ خورشیدی، یاسر شریفیان، رشید فقی‌زادە و امید ابراهیمی، سە شهروند اهل شهرستان شنۆ(اشنویە)، بدون ارائە حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی رژیم ایران بازداشت شدند.

تاکنون اطلاعات دقیقی درباره دلایل بازداشت، اتهامات مطرح شدە علیه این افراد و محل نگهداری آنان در دسترس نمی‌باشد.

آزادی کارکنان معترض مترو

۵ نفر از کارکنان مترو که بعنوان نماینده بعد از تجمع پرشور ۳۱ فروردین، با یورش ماموران به منازلشان در تاریخ ۱۰ اردیبهشت بازداشت شدند با پیگیری همکارانشان آزاد و به همین مناسبت همکاران در مترو شیرینی پخش کردند.



#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
https://t.me/behnima/62916

سه سال گذشت
پاریس چهارشنبه ۷ ماه مه متینگی  از  ساعت شش بعدازظهر در پاریس برای آزادی سسیل کوهلر، ژاک پاریس و بمناسبت آزادی  اولیویه گروندو برگزار شد، خانواده‌های این زندانیان و تعدادی از گروگان‌های سابق فرانسوی که پیش‌تر در ایران زندانی و گروگان  بودند، حضور داشتند. 

از جمله افرادی که در این تجمع شرکت کردند، لویی آرنو، بنجامین بریر و برنارد فیلان بودند که همگی سابقه بازداشت در ایران را داشته‌اند. آن‌ها با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعارهایی مانند «وزارت اطلاعات و شکنجه» و «سپاه گروگان‌گیر»، حمایت خود را از کوهلر، پاریس و گروندو اعلام کردند . 
و شهردار پاریس خانم انیدالگو‌سخنرانی کرد و با تاکید بر تعهد شهر پاریس به حقوق بشر و آزادی های فردی خواستار آزادی این شهروندان فرانسوی شد
همچنین، نوئمی کوهلر، خواهر سسیل کوهلر، در این تجمع سخنرانی کرد و درباره شرایط سخت بازداشت خواهرش در ایران صحبت نمود. او اشاره کرد که سسیل ماه‌ها را در سلول انفرادی را گذرانده و تماس‌های تلفنی‌اش دو ماه یکبار با خانواده بسیار محدود و تحت کنترل بوده است .  
و هفته ای ۴۵ دقیقه هوا خوری دارد و
هدف اصلی این تجمع، جلب توجه افکار عمومی فرانسه به وضعیت این شهروندهای فرانسوی  در زندان رژیم اسلامی ایران  و درخواست از مقامات فرانسوی برای تلاش بیشتر در جهت آزادی آن‌ها بود و یک سناتور حمایت خود را از خانواده سیسل و ژاک اعلام کردو تلاش های دیپلماتیک برای آزادی این افراد تاکید کرد و هم چنین اولیویه گروندو که ماها در زندان شیراز به  گروگان گرفته بود به فرانسه سخنرانی کرد و بفارسی یک دقیقه سکوت برای اعدام‌ها در ابران و آخرین نفری که هفته گذشته اعدام شد  نکات کوتاهی را بفرانسه که در زندان یاد گرفته بود حرف زد و خطاب به رئیس قوه قضاییه رئیس زندان و سپاه حرف زد در این تجمع دهها نفر ایرانی آزاد خواه هم شرکت کرده بودند.  بامید آزادی سیسل و ژاک   .
ناصر