اخباروگزارش های کارگری 7 اردیبهشت ماه 1404(حاوی گزارش از16 تجمع اعتراضی)
زنده وجاوید باد خاطره 20کارگربخون خفته کارخانه جهان چیت کرج بفرمان رژیم سلطنتی پهلوی در8اردیبهشت ماه 1350
2هزارکارگر کارخانه جهان چیت کرج دراعتراض به شرایط کاری دردناک کارخانه های محمدصادق فاتح یزدی،روز8اردیبهشت ماه سال1350 دست به تظاهرات خیابانی زدند وتصمیم داشتند پیاده به سوی تهران راهپیمایی کنند، ژاندارم ها بفرمان رژیم سلطنتی پهلوی در کاروانسرای سنگی بررویشان آتش گشودند و20نفرازکارگران جانشان را ازدست دادند.
یاد وخاطرشان جاویدان باد
- بیانیه تسلیت کانون صنفی معلمان استان بوشهر در پی فاجعه‌ی انفجار در بندر عباس
- بیانیه تسلیت انجمن صنفی معلمان فارس در پی فاجعه انفجار در بندرعباس
- بیانیه همدردی و اعتراض سندیکای کارگران شرکت واحد درباره جان‌باختن کارگران بندر رجایی
- یکشنبه های اعتراضی کارگران بازنشسته:
1- اعتراض کارگران بازنشسته تامین اجتماعی کشور نسبت به سطح نازل حقوق منجمله  مصوبه مزدی ضد کارگری شورای عالی کار‌، وضعیت نامناسب خدمات بیمه درمانی با راهپیمایی  و تجمع درشهرهای
اهواز،رشت و کرمانشاه مقابل اداره کل تامین اجتماعی استان های خوزستان،گیلان وکرمانشاه،
شوش مقابل فرمانداری شهرستان و
تهران مقابل سازمان تامین اجتماعی
2- ادامه اعتراض کارگران بازنشسته صنعت فولاد کشور نسبت به سطح نازل حقوق منجمله اجرا نشدن همسان سازی،عدم پرداخت مطالبات معوقه  وخدمات درمانی ناکافی با راهپیمایی وتجمع مقابل صندوق بازنشستگی فولاد درشهرهای اصفهان،تهران و کرمان با شعارهای«فولادی دادبزن حق توفریادبزن»،«کشورپردرآمد چه بر سر توآمد»،«گرانی تورم بلای جان مردم»و....
- تجمعات اعتراضی کارگران ایستگاه‌های پمپاژ آب طرح آب‌رسانی گچساران نسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوق وحق بیمه وعدم پاسخگویی مسئولان
- تجمع اعتراضی کارگران اخراجی شرکت مکران گوردیم کنارک
- ناکارآمدی مدیریت شرکت واحد در پرداخت ۴ درصدی رانندگان و کارگران  بازنشسته به سازمان تامین اجتماعی
- تجمع اعتراضی مال باختگان زمین های 4 هکتاری کنگان(شهرک قایم) مقابل اداره کل راه و شهرسازی استان بوشهر
- تجمع اعتراضی جمعی از متقاضیان مسکن ملی(8112 واحدی)اراک نسبت به عملکرد شرکت پیمانکاری کیسون مبنی بر عدم پیشرفت پروژه مقابل استانداری مرکزی باشعارهای«فریاد فریاد از این همه بیداد»،«ما اشتباه کردیم که اعتماد کردیم»و...
- متقاضیان مسکن ملی سنندج در اعتراض به عملکرد  شهرداری این شهر درب شهرداری مرکزی را با مفتول فلزی بستند
- تجمع اعتراضی متقاضیان مسکن ملی (پروژه 1197 واحدی)سقز نسبت به عدم پیشرفت پروژه، سهم بالای آورده‌ و عدم پاسخگویی مسئولان مقابل اداره راه و شهرسازی برای چندمین بار
- تجمع اعتراضی جمعی از اهالی و کامیون‌داران بهاباد نسبت به واگذاری معدن چاه‌گز
- اعتراض دانشجویان علامه به سیاست‌های سرکوبگرایانه حاکمیتی و اعلام حمایت از دانشجویان در بند دانشگاه علامه؛ ضیا نبوی و هستی امیری.
- آزادی هستی امیری به قید وثیقه یک ونیم میلیارد تومانی
- جان باختن یک کارگردر کامیاران بر اثر سقوط از داربست
- مرگ یک کارگر18 ساله دامداری بر اثر غرق در کانال شبکه آبیاری دشت قزوین

ارسالی
اصفهان
۸ اردیبهشت ۱۴۰۴
تجمع اعتراضی بازنشستگان مخابرات اصفهان دوشنبه ۸ اردیبهشت ساختمان مرکزی چهار باغ بالا
باشعار ستاد فرمان خمینی حق ما ها را خورده

💥بیانیه اتحاد بازنشستگان به‌مناسبت ۱۱ اردیبهشت ( ۱ می)، روز جهانی کارگر و ۱۲ اردیبهشت، روز ملی معلم

🖌در تاریخ معاصر ایران، معلمان و کارگران هر دو در زمره‌ پیشگامان مبارزه برای عدالت اجتماعی، حقوق صنفی و آزادی‌های سیاسی بوده‌اند.

روز جهانی کارگر ریشه در مبارزات تاریخی کارگران آمریکا، به‌ویژه اعتصاب بزرگ اول ماه می۱۸۸۶ در شیکاگو دارد، جایی که هزاران کارگر برای تحقق خواسته‌ ۸ساعت کار در روز، به خیابان آمدند. تجمع مسالمت‌آمیز آنان، پس از پرتاب یک بمب و درگیری خونین با پلیس، به کشتار و سپس بازداشت و اعدام چندتن از رهبران کارگری انجامید. پس از اثبات بی‌گناهی آنان، این واقعه‌ تکان‌دهنده به الهامی جهانی بدل شد و در سال ۱۸۸۹، اول ماه می را به‌عنوان روز جهانی کارگر برگزیدند؛ روزی که از همان سال‌ها وارد فضای سیاسی ایران شد و نخستین بار در دهه‌ ۱۳۰۰خورشیدی گرامی داشته شد، هرچند همواره زیر سایه‌ محدودیت و سرکوب قرارداشت.

جنبش کارگری ایران، ریشه در اواخر دوره قاجار دارد و با شکل‌گیری نخستین اتحادیه‌های کارگری و سپس اعتصاب‌های گسترده در دوره پهلوی اول و دوم، به‌ویژه در صنعت نفت، به یک نیروی مؤثر سیاسی و اجتماعی بدل شد؛ اوج این مبارزات را می‌توان در اعتصاب‌های هماهنگ و گسترده کارگران نفت در سال۱۳۵۷ دید که نقشی تعیین‌کننده در تضعیف رژیم پهلوی ایفاکرد.

جنبش معلمان نیز به‌صورت سازمان‌یافته در باشگاه مهرگان که یک نهاد صنفی-فرهنگی بود در اواخر دهه ۱۳۳۰ و اوایل ۱۳۴۰ به عنوان مرکزی برای پیگیری مطالبات معلمان شکل گرفت که علیه شرایط نامناسب آموزشی و معیشتی، وارد عرصه‌ی‌مطالبه‌گری شد. این روز نیز پیشینه‌ای اعتراضی دارد و به واقعه‌ ۱۲اردیبهشت ۱۳۴۰ بازمی‌گردد، زمانی که دکتر ابوالحسن خانعلی، معلم جوانی که در تجمع صنفی معلمان برای بهبود وضعیت معیشتی و آموزشی شرکت کرده بود، به ضرب گلوله‌ی مأموران امنیتی در میدان بهارستان کشته شد. پس از آن، این روز به عنوان نماد مقاومت معلمان در برابر بی‌عدالتی به رسمیت شناخته شد. در اواسط دهه‌ ۵۰ کانون مستقل معلمان شکل گرفت اما در سال ۶۰ با خشونت تعطیل شد. پس از آن کانون صنفی معلمان در دهه‌ی ۸۰ پا گرفت و تا امروز در اکثر شهرها به فعالیت ارزشمند خود ادامه می‌دهد.

هر دو مناسبت، در بستر خود، بازتابی از تاریخ پر فرازونشیب مبارزه‌ی زحمت‌کشان برای دستیابی به حقوق انسانی، منزلت شغلی و آزادی‌های اساسی‌اند.
پس از انقلاب، هر دو قشر در مواجهه با فشارهای امنیتی و سیاست‌های نولیبرالی و خصوصی‌سازی، بار دیگر به میدان آمدند؛ کارگران با اعتصاب‌های متعدد در صنایع بزرگ، نظیر هفت‌تپه و فولاد و... و معلمان با تجمعات سراسری، تحصن‌ها و حرکت‌های اعتراضی برای حقوق عادلانه، آموزش رایگان و علیه خصوصی سازی آموزش و حق تشکل‌یابی، نشان دادند که همچنان صدای پررنج اما پرصلابت انسان هستند.این دو قشر، در ظاهر جدا از هم کنش داشته‌اند، اما در بطن تاریخ، همواره حاملان نوعی آگاهی طبقاتی بوده‌اند که می‌تواند بنیان‌ پیوندهای عمیق‌تر در مسیر تحقق عدالت و دموکراسی در ایران باشد.
روز معلم و کارگر مناسبت‌هایی برای تجلیل نیستند، زیرا ستم‌های ساختاری، تجلیل را بی‌معنا و پوچ می‌کند. کارگر و معلم در نظامی که سود و انباشت را بر شان انسانی مقدم می‌دارد، در زنجیرهایی مشابه اسیرند. کارگر، نیروی بازویش را، و معلم، نیروی ذهنی‌اش را در بازاری می‌فروشد که در آن انسان برای بقا به‌کار گرفته می‌شود. معلم، برخلاف تصویر رمانتیک و مقدس‌وار که قدرت از او می‌سازد، اذهان را پرورش می‌دهد و اغلب در سکوت، قربانی سیاستهایی می‌شود که از آگاهی می‌ترسند و آموزش را به کالایی بی‌روح تقلیل می‌دهند. او نیز، همچون کارگر، در سلسله‌ مراتبی نابرابر، ناگزیر است به فروش وقت، اندیشه و احساس خود، و تحمل نظارت‌های فرساینده و تحقیرآمیز و حقوقهایی ناچیز تن دهد؛ اگر کارگر جسم خویش را در معادن و کارخانه‌ها فرسوده می‌سازد، معلم نیز روان خویش را در کلاس‌ها، بخشنامه‌ها، فشارها و بی‌اعتنایی‌ها تحلیل می‌برد، و هر دو، در نهایت، قربانی فرآیندهایی‌ هستند که ثروت و قدرت را از انسانهای زحمتکش تغذیه می‌کنند. گرامی‌داشت این روزها، اگر به‌راستی برخاسته از آگاهی و عدالت باشد، باید ازسطح تجلیل‌های نمادین فراتر رود و به پرسشی ریشه‌ای بدل گردد:
چگونه می‌توان نظمی را تاب آورد که شریف‌ترین تلاش‌ها؛یعنی تولید اندیشه و تولید نان را چنین بی‌ارزش و بی‌پناه ساخته است؟
بیشمار معلمان و کارگرانی که حتا در بازنشستگی در زندان هستند و سپس اخراج می‌شوند.
تا زمانی که معلم و کارگر، این دو ستون بنیادین جامعه،همچنان نه تصمیم‌گیرنده، نه قانون‌گذار و نه بهره‌مند هستند،از عدالت و آزادی نشانی نیست وهر آغازی برای رهایی،از همین‌جا؛ یعنی از فهم مشترک دردها و پیوند مبارزاتی این دو قشر آغاز خواهدشد.

اتحاد بازنشستگان

سنه؛ احضار افشین حسین‌پناهی به دادگاه انقلاب رژیم ایران

بر اساس احضاریه صادر شده از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب رژیم ایران در سنه(سنندج)، افشین حسین‌پناهی فعال مدنی وزندانی سابق سیاسی، باید در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۴۰۳ در این شعبه حاضر شود.

این فعال مدنی پیش‌تر درتاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۳، پس از یورش نیروهای امنیتی به منزل شخصی‌اش بازداشت شده بود. وی پس از انتقال به بازداشتگاه اطلاعات سپاه پاسداران

اول ماه مه روز رزم طبقاتی کارگران جهان گرامی باد .                         رفقا و دوستان گرامی بیایید باهم در این روز تاریخی همراه با دیگر کارگران استرالیا در مارش روز جهانی کارگر شرکت کرده و از مطالبات آنها حمایت کنیم .                     زمان : پنجشنبه اول مه 2025ساعت ۱۱ صبح                      مکان : Belmore Park نزدیک ایستگاه قطار سنترال سیدنی

آتشنشانهایی که در حادثه بندرعباس خودشان هم سوختند ؛...

🔴«کارگران» قربانیان اصلیِ حادثه بندرعباس/ «اسماعیل» در غبار گم شد/ پولدارها همیشه سالم می‌مانند!

▪️ایلنا نوشت:اکثریت فوتی‌های انفجار کارگر بوده‌اند، مصدومان هم همینطور، تعدادی هم راننده ماشین سنگین بودند که برای بارگیری به اسکله آمده بودند. کارگران فوتی و مصدوم، در شرکت‌های تخلیه و بارگیری و انبارها مشغول به کار بوده‌اند

▪️گم شدنِ «اسماعیل» در انفجار سهمگینِ اسکله‌ی رجایی، یک نماد تلخ از سیاهی روزگار کارگران است؛ حوادث تلخ و مرگبار یکی پس از دیگری بر سر کارگران و مزدبگیران آوار می‌شود؛ کارگران قربانیان اصلی سهل‌انگاری‌ها هستند اما پولدارها همیشه سالم می‌مانند و به تریج قبایشان برنمی‌خورد که این‌چنین فجیع، آدم‌ها به خاطر بی‌توجهی‌ها جان خود را از دست می‌دهند؛ امثال «اسماعیل» در غبار حوادث گم می‌شوند، خیلی ساده و ناگهانی هم گم می‌شوند....

«ارسلان حیدری»رئیس کانون بازنشستگان:

▪️ اینجا کارگر هست که حتی کفش و کلاه ایمنی ندارد؛ فضای کار ناایمن است؛ خب همه اینها دست به دست هم می‌دهد و یک روز فاجعه به بار می‌آورد. آدم متاثر می‌شود چرا چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد؛ چرا کارگرانی که درگیر درآوردن یک لقمه نان هستند، اینطور قربانی می‌شوند، مگر چه گناهی کرده‌اند؟

اعدام سعید امیری‌زاده، از بازداشت‌شدگان جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سبزوار

سعید امیری‌زاده، ۳۴ ساله و پدر دو فرزند، که در جریان جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شده بود، سحرگاه پنجشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۴، در زندان سبزوار اعدام شد.

این زندانی سیاسی به اتهامات انتسابی «قتل عباس رمضانی، بسیجی کشته‌شده در آبان ۱۴۰۱» و «آتش زدن تصویر علی خامنه‌ای» محکوم شده بود.

این در حالی است که منابع حقوقی مستقل اعلام کردند که هیچ سند معتبری برای این اتهامات وجود نداشته است.

محاکمه وی در شعبه پنجم دادگاه کیفری یک خراسان، به ریاست محمد شجاع‌پور فدکی، بدون حضور وکیل انتخابی و نماینده دادستان برگزار شد، که این خود نقض آشکار اصول دادرسی  عادلانه است.

#نه_به_اعدام

اولین فریاد از گلوی کارگران بلند میشود # نان کار آزادی #اعتراض اعتصاب همگانی

🔺🔻توضیحات محسن لنگرنشین، زندانی سیاسی محکوم به اعدام؛ افشای شکنجه جهت اخذ اعترافات اجباری

محسن لنگرنشین، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، در فایلی صوتی از شکنجه، فشار و تهدیدهایی که برای گرفتن اعتراف اجباری بر او تحمیل شده، پرده برداشته است.

این زندانی به‌تازگی برای اجرای حکم به سلول انفرادی زندان قزلحصار کرج منتقل شده و مسئولان زندان از توضیح درباره علت این انتقال خودداری کرده‌اند.

با توجه به وضعیت کنونی، نگرانی‌ها درباره خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام او در روزهای آینده افزایش یافته است.

https://t.me/behnima/62648

همه ایران سرای من است

تاریخچه کوتاهى از سروده انترناسیونال بمناسبت روزجهانى کارگر ، تهیه و اجرا سعید اوحدى
سرود انترناسیونال که امروز طنین انداز در سرتاسر این گیتى فراخ دامن میباشد و در هر کجا و هنگام راهپیمایى بخش هاى گوناگون جنبش کارگرى از جمله : سوسیال دمکراتها ، جنبش سندیکاریى ، نیروهاى چپ مارکسیستى و طیف هواداران جنبش کارگرى خوانده میشود ، نخستین بار بوسیله ” اوژن پوتیه ” سروده شد و سپس به سایر زبانها ترجمه گردید که آهنگ و ریتم آن در همه جا همسان میباشد ، در ایران این سروده توسط شاعر ملى و انقلابى ” ابوالقاسم لاهوتى” به پارسى برگردانده شد که با این بیت آغاز میشود ” برخیز اى داغ لعنت خورده دنیاى فقر بندگى/ جوشیده خاطر ما را برده به جنگ مرگ و زندگى ” اوژن پوتیه شاعر – کارگر فرانسوى بود که در ١۴ اکتبر سال ١٨١۶ زاده شد و در ایام کمون بزرگ پاریس به عضویت آن انتخاب شد، پس از شکست کمون به انگلستان و سپس به آمریکا مهاجرت کرد و این سروده مشهور را در ژوئن سال ١٨٧١ سرود که ١۴٧ سال پیش از این میباشد ، و سرانجام این کارگر انقلابى و شاعر در سال ١٨٨٧ و روز ٨ نوامبر در ٧١ سالگى چشم از جهان بربست و در آرامستان پرلاشز شهر پاریس بخاک سپرده شد