هموطنان نوشتند
صف اهدا خون در بندرعباس انتها نداشت

کافی بود این رژیم نباشه! مردم خودشون هزار برابر بهتر مملکت رو اداره می‌کردن.

🔺🔻بازداشت یک هنرمند کُرد اهل ماکو توسط مزدوران اطلاعات

صبح روز یکشنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، حسن احمدی، معروف به «حسن رناس»، هنرمند کُرد و فعال مرکز فرهنگی و هنری ماکو، توسط مزدوران اطلاعات در منزل خود بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.

به گفته منابع آگاه، مزدوران خامنه‌ای خائن بدون ارائه حکم قضایی به خانه این هنرمند هجوم برده و سپس اقدام به تفتیش منزلش کرده‌اند.

تاکنون اطلاعی درباره دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه وی در دسترس نیست.
#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی

https://t.me/behnima/62620

🏴بیانیه تسلیت کانون صنفی معلمان استان بوشهر در پی فاجعه‌ی انفجار در بندر عباس

خبر انفجار مرگبار در بندر عباس که به جان‌باختن و مصدوم شدن جمعی از هم‌وطنانمان انجامید، جامعه‌ را در بهتی دردناک فرو برده است.
کانون صنفی معلمان استان بوشهر، این حادثه‌ی تلخ را به خانواده‌های داغ‌دار، مردم شریف بندر عباس و همه‌ی مردم ایران تسلیت می‌گوید و با تمام وجود خود را در اندوه این عزیزان شریک می‌داند.

فارغ از علت دقیق حادثه، موضوع مسئولیت بنیادی حاکمیت در قبال جان و امنیت شهروندان مطرح است. به سخن دیگر، حاکمیت موظف به فراهم آوردن شرایط ایمن و انسانی برای کار و زندگی مردم است. متأسفانه، فقدان نظارت و بی‌توجهی به استانداردهای ایمنی در محیط‌های کارگری، بار دیگر کارگران زحمت‌کش را قربانی کرده و خانواده‌هایی را در سوگ نشانده است.

ما معلمان ، بر اساس وظیفه ذاتی شغل خویش این اهمال‌کاری‌های منجر به فاجعه را بر نمی‌تابیم ‌و در برابر این رنج‌ها و بی‌عدالتی‌ها سکوت نمی‌کنیم.
همچنین از همه همکاران فرهنگی خود در سراسر استان می‌خواهیم که فردا، در کلاس‌های درس، همراه با دانش‌آموزان، یاد قربانیان این حادثه را گرامی بدارند و فرصتی برای گفت‌وگو درباره اهمیت ایمنی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و ارزش جان انسان فراهم آورند.

با امید به فردایی که دیگر چنین فجایعی تکرار نشود.

کانون صنفی معلمان استان بوشهر


🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺

کانال کانون صنفی معلمان استان بوشهر
#اعتصابات_سراسری

اعتراض دانشجویان به دیکتاتوری جمهوری اسلامی!

تهران: تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه «علامه طباطبایی» در این دانشگاه، در اعتراض به دیکتاتوری و سرکوب و در پشتیبانی از زندانیان سیاسی
#نه زندان نه به اعدام نه به شکنجه # زندانی سیاسی آزاد باید گردو
https://t.me/behnima/62622

پروژه هدفمند حکومت برای نجات یک قاضی جنایتکار

براساس اخبار منتشرشده، رضا نجف‌زاده، قاضی جنایتکار دادگاه انقلاب رژیم جنایتکار و اشغالگر جمهوری اسلامی ایران در اورمیه، به اتهام رشوه‌خواری بازداشت شده است. اما شواهد و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که این بازداشت، بخشی از یک پروژه هدفمند نهادهای امنیتی برای نجات و انتقال این قاضی جنایتکار به مکانی دیگر است.

رضا نجف‌زاده صادرکننده حکم اعدام حمید حسین‌نژاد، کولبر بی‌گناه اهل چالدران بود. انتشار گسترده تصویر این قاضی جنایتکار در شبکه‌های اجتماعی اپوزیسیون باعث شده که او دیگر نتواند به راحتی در اورمیه سکونت کند. به همین دلیل رژیم با درز دادن هدفمند خبر بازداشت وی، قصد دارد او را از دید افکار عمومی دور کرده و به شهری دیگر منتقل کند تا به جنایت‌های خود ادامه دهد.

این اقدام حکومت، بار دیگر چهره واقعی رژیم جنایتکار و اشغالگر جمهوری اسلامی ایران و نهادهای سرکوبگرش را آشکار می‌کند.
#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی

جامعه اینطور به انفجار هولناک در بندر عباس واکنش نشان می دهد:
از معدن تا بندر محل قتل کارگر!
مردم بخوبی مسول این جنایات را می شناسند!
#بندرعباس

آخرین اطلاعات از فاجعه‌ی انفجار اسکله‌ی بندرعباس:

▪️ ۱۸۰۰ نفر مجروح، ۱۲۰ نفر کشته

▪️ منشأ حادثه: انفجار جداگانه‌ی ۴ کانتینر با فاصله‌ی صدها متر از یکدیگر

در خصوص ماهیت و علت انفجار بندرعباس گمانه‌زنی‌های مختلفی شده است، اما آنچه تاکنون به‌طور قطعی می‌توان گفت:

انفجارها در اسکله‌ی رجایی و در محوطه‌ی معروف به «سینا» متعلق به بنیاد مستضعفان رخ داده است.
اولین انفجار ساعت ۱۲:۰۵ در یک کانتینر متعلق به بنیاد، و دومین انفجار ۱۵ ثانیه بعد و در فاصله‌ی حدود ۵۰۰ متری در کانتینر دیگری رخ داده است.
سومین و چهارمین انفجار نیز هر کدام با فاصله‌ی ۳۰ ثانیه از هم و در فاصله‌ی مکانی ۵۰۰ تا ۷۰۰ متری از یکدیگر اتفاق افتاده‌اند.

▪️ به عبارت دیگر، چهار انفجار جداگانه در چهار کانتینر قرار گرفته در نقاط متفاوت، که هر کدام بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ متر از یکدیگر فاصله داشته‌اند و بین آن‌ها صدها کانتینر دیگر وجود داشته است.

▪️ بنابراین، با توجه به این‌که هیچ‌گونه ارتباط فیزیکی بین این چهار کانتینر وجود نداشته، فرضیه‌ی اشتعال و انفجار خودبه‌خودی کانتینرها در اثر بی‌احتیاطی، ضعف ایمنی، گرمای محیط یا حین انتقال، به طور قطعی رد می‌شود. و می‌توان با اطمینان گفت این انفجارها عمدی، زمان‌بندی‌شده و با برنامه‌ریزی قبلی انجام شده‌اند.

اینکه عامل این انفجارها، از آسمان بوده یا از زمین و بمب‌گذاری هدفمند درون کانتینر (با احتمال بیشتر)، هنوز به‌طور دقیق مشخص نشده است.

▪️ در اثر انفجار اسکله‌ی رجایی بندرعباس، ۱۸۰۰ نفر مجروح شده‌اند؛ از این تعداد، حدود ۴۰۰ نفر به بیمارستان‌های شیراز و استان فارس منتقل شده‌اند.

▪️ تاکنون ۱۲۰ جسد کشف شده است که حدود نیمی از آن‌ها قابل شناسایی نیست.

علاوه بر این، بیش از ۷۰ نفر نیز مفقود شده‌اند که به احتمال قریب به یقین، به دلیل شدت انفجار، جان باخته‌اند.

حدود ۵۰ نفر از مجروحان بستری نیز وضعیت وخیمی دارند.

بر این اساس، آمار نهایی کشته‌شدگان قطعاً بیش از ارقام فعلی خواهد بود.

▪️ در پی این انفجار عظیم:

بخشی از تاسیسات بارگیری اسکله‌ی رجایی از سرویس خارج شده است.
همچنین ساختمان اداری گمرک رجایی که در فاصله‌ی ۳ کیلومتری از محل انفجار اول قرار داشت، دچار تخریب شده و بخش عمده‌ای از سرور و داده‌های مربوط به حمل بار، صادرات و واردات نابود شده‌اند.
این مسئله قطعاً بر واردات کالاهای مختلف و صادرات نفتی و پتروشیمی اثرگذار بوده و موجب اختلال خواهد شد.

▪️ به نظر می‌رسد عاملان انفجار تنها به دنبال نابودی و حذف مواد خاصی مانند سوخت موشک‌های بالستیک نبوده‌اند؛
چراکه با تسلط اطلاعاتی می‌توانستند این عملیات را در مبدا یا مقصد نهایی محموله نیز انجام دهند.
بلکه در کنار نابودی این محموله‌های خاص، اهداف گسترده‌تری را دنبال کرده‌اند:

۱. وارد کردن ضربه‌ی سنگین به زیرساخت‌های مهم‌ترین اسکله‌ی استراتژیک واردات و صادرات نفتی و غیرنفتی ایران
۲. ایجاد خسارات مالی و اقتصادی سنگین

به‌نظر می‌رسد تا حد زیادی به این هدف خود نیز دست یافته‌اند.

عادی شدن مرگ کارگران؛ فاجعه‌ای که نباید عادی شود
از کشتی سانچی تا معدنچیان طبس و کارگران اسکله بندرعباس، مرگ کارگران در ایران به فاجعه‌ای تکراری و دردناک بدل شده است؛ فاجعه‌ای که هر بار جان‌هایی شریف را می‌گیرد و خانواده‌هایی را در ماتم فرو می‌برد. این جان‌باختگان نه قربانیان حادثه، بلکه قربانیان ساختار فاسد و مافیای زر و زور و تزویرند؛ کسانی که جان انسان را در برابر سود و منافع خود هیچ می‌انگارند.
مافیایی که ابزار کارش دروغ است، مسئولیت‌ناپذیر است و در پی پنهان‌کردن حقیقت. در برابر آن‌ها، صدای ما نباید خاموش شود. کارگران، ستون‌های زندگی‌اند نه عددهای آماری در گزارشات رسمی و خاک‌خورده.
در این لحظات تلخ، کانال کارگر زندانی و زندانی سیاسی آزاد باید گردد، با خانواده‌های جان‌باختگان این حوادث دردناک، اعلام همدردی عمیق می‌کند و ضمن ابراز تسلیت، بر ضرورت همبستگی کارگران و مردم برای پایان دادن به این چرخه‌ی مرگ و بی‌عدالتی تأکید می‌ورزد. فراموش نکنیم: بی‌تفاوتی، خیانت به جان‌های از دست‌رفته است.
این درد، تنها درد یک خانواده نیست، درد یک طبقه است؛ طبقه‌ای که باید بایستد و فریاد بزند:
«نه به مرگ، نه به سکوت، آری به زندگی انسانی و ایمن!»
#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی

https://t.me/behnima/62629

🔺رکنا از آتش سوزی در اتوبان بعثت تهران خبر داد:

آتش‌سوزی گسترده‌ای امشب در مسیر شرق به غرب اتوبان بعثت تهران رخ داد و علت آن هنوز مشخص نیست

🔴وزیر بی بصیرت/مدرسه پادگان نیست


مردم شریف و آگاه ایران

امروز یکشنبه ۷/اردیبهشت/۴۰۳ فرزندان شما ضمن پاسداشت شصت و چهارمین سالگرد ابوالحسن خانعلی، معلم آزاده و سرافراز ایران که پایمردی تا پای جان در کف خیابان را با نثار جان خود تدریس کرد، اول ماه مه روز جهانی کارگر نیز همراه با هزاران کارگر و بازایستاده سراسر کشور را گرامی داشتند و دادخواه خون به ناحق ریخته شده کارگران و زحمتکشان اسکله " رجایی" شدند .فریاد برآوردند :
همیشه ما کشته می شویم
نگاهی به تاریخ نشان می دهد:
ما همیشه قربانی‌ بوده ایم؛ نه فقط در ایران، که سراسر جهان- ما؛ یعنی به حاشیه رانده شدگان، فقرا،ستمدیدگان،زنان کودکان و سالمندان، و نیروی کار حاضر در صحنه،
ما یعنی طبقه کارگر .
در مقابل آنان که در ساحل امن و آرامش جاخوش کرده اند؛ همان قدرتمندان، سرمایه داران و اقلیتی اند که از خون ما زالو وار تغذیه می کنند.

غرور و سربلندی باز بر تو باد ای ایران که فرزندانت در شب سیاه میهن ، یک آن ، علیرغم فشارهای پیدا و پنهان ، آرام نگرفته و کف خیابان را از آن خود می کنند.

اخباروگزارش های کارگری 7 اردیبهشت ماه 1404(حاوی گزارش از16 تجمع اعتراضی)
زنده وجاوید باد خاطره 20کارگربخون خفته کارخانه جهان چیت کرج بفرمان رژیم سلطنتی پهلوی در8اردیبهشت ماه 1350
2هزارکارگر کارخانه جهان چیت کرج دراعتراض به شرایط کاری دردناک کارخانه های محمدصادق فاتح یزدی،روز8اردیبهشت ماه سال1350 دست به تظاهرات خیابانی زدند وتصمیم داشتند پیاده به سوی تهران راهپیمایی کنند، ژاندارم ها بفرمان رژیم سلطنتی پهلوی در کاروانسرای سنگی بررویشان آتش گشودند و20نفرازکارگران جانشان را ازدست دادند.
یاد وخاطرشان جاویدان باد
- بیانیه تسلیت کانون صنفی معلمان استان بوشهر در پی فاجعه‌ی انفجار در بندر عباس
- بیانیه تسلیت انجمن صنفی معلمان فارس در پی فاجعه انفجار در بندرعباس
- بیانیه همدردی و اعتراض سندیکای کارگران شرکت واحد درباره جان‌باختن کارگران بندر رجایی
- یکشنبه های اعتراضی کارگران بازنشسته:
1- اعتراض کارگران بازنشسته تامین اجتماعی کشور نسبت به سطح نازل حقوق منجمله  مصوبه مزدی ضد کارگری شورای عالی کار‌، وضعیت نامناسب خدمات بیمه درمانی با راهپیمایی  و تجمع درشهرهای
اهواز،رشت و کرمانشاه مقابل اداره کل تامین اجتماعی استان های خوزستان،گیلان وکرمانشاه،
شوش مقابل فرمانداری شهرستان و
تهران مقابل سازمان تامین اجتماعی
2- ادامه اعتراض کارگران بازنشسته صنعت فولاد کشور نسبت به سطح نازل حقوق منجمله اجرا نشدن همسان سازی،عدم پرداخت مطالبات معوقه  وخدمات درمانی ناکافی با راهپیمایی وتجمع مقابل صندوق بازنشستگی فولاد درشهرهای اصفهان،تهران و کرمان با شعارهای«فولادی دادبزن حق توفریادبزن»،«کشورپردرآمد چه بر سر توآمد»،«گرانی تورم بلای جان مردم»و....
- تجمعات اعتراضی کارگران ایستگاه‌های پمپاژ آب طرح آب‌رسانی گچساران نسبت به عدم پرداخت ماه ها حقوق وحق بیمه وعدم پاسخگویی مسئولان
- تجمع اعتراضی کارگران اخراجی شرکت مکران گوردیم کنارک
- ناکارآمدی مدیریت شرکت واحد در پرداخت ۴ درصدی رانندگان و کارگران  بازنشسته به سازمان تامین اجتماعی
- تجمع اعتراضی مال باختگان زمین های 4 هکتاری کنگان(شهرک قایم) مقابل اداره کل راه و شهرسازی استان بوشهر
- تجمع اعتراضی جمعی از متقاضیان مسکن ملی(8112 واحدی)اراک نسبت به عملکرد شرکت پیمانکاری کیسون مبنی بر عدم پیشرفت پروژه مقابل استانداری مرکزی باشعارهای«فریاد فریاد از این همه بیداد»،«ما اشتباه کردیم که اعتماد کردیم»و...
- متقاضیان مسکن ملی سنندج در اعتراض به عملکرد  شهرداری این شهر درب شهرداری مرکزی را با مفتول فلزی بستند
- تجمع اعتراضی متقاضیان مسکن ملی (پروژه 1197 واحدی)سقز نسبت به عدم پیشرفت پروژه، سهم بالای آورده‌ و عدم پاسخگویی مسئولان مقابل اداره راه و شهرسازی برای چندمین بار
- تجمع اعتراضی جمعی از اهالی و کامیون‌داران بهاباد نسبت به واگذاری معدن چاه‌گز
- اعتراض دانشجویان علامه به سیاست‌های سرکوبگرایانه حاکمیتی و اعلام حمایت از دانشجویان در بند دانشگاه علامه؛ ضیا نبوی و هستی امیری.
- آزادی هستی امیری به قید وثیقه یک ونیم میلیارد تومانی
- جان باختن یک کارگردر کامیاران بر اثر سقوط از داربست
- مرگ یک کارگر18 ساله دامداری بر اثر غرق در کانال شبکه آبیاری دشت قزوین

ارسالی
اصفهان
۸ اردیبهشت ۱۴۰۴
تجمع اعتراضی بازنشستگان مخابرات اصفهان دوشنبه ۸ اردیبهشت ساختمان مرکزی چهار باغ بالا
باشعار ستاد فرمان خمینی حق ما ها را خورده

💥بیانیه اتحاد بازنشستگان به‌مناسبت ۱۱ اردیبهشت ( ۱ می)، روز جهانی کارگر و ۱۲ اردیبهشت، روز ملی معلم

🖌در تاریخ معاصر ایران، معلمان و کارگران هر دو در زمره‌ پیشگامان مبارزه برای عدالت اجتماعی، حقوق صنفی و آزادی‌های سیاسی بوده‌اند.

روز جهانی کارگر ریشه در مبارزات تاریخی کارگران آمریکا، به‌ویژه اعتصاب بزرگ اول ماه می۱۸۸۶ در شیکاگو دارد، جایی که هزاران کارگر برای تحقق خواسته‌ ۸ساعت کار در روز، به خیابان آمدند. تجمع مسالمت‌آمیز آنان، پس از پرتاب یک بمب و درگیری خونین با پلیس، به کشتار و سپس بازداشت و اعدام چندتن از رهبران کارگری انجامید. پس از اثبات بی‌گناهی آنان، این واقعه‌ تکان‌دهنده به الهامی جهانی بدل شد و در سال ۱۸۸۹، اول ماه می را به‌عنوان روز جهانی کارگر برگزیدند؛ روزی که از همان سال‌ها وارد فضای سیاسی ایران شد و نخستین بار در دهه‌ ۱۳۰۰خورشیدی گرامی داشته شد، هرچند همواره زیر سایه‌ محدودیت و سرکوب قرارداشت.

جنبش کارگری ایران، ریشه در اواخر دوره قاجار دارد و با شکل‌گیری نخستین اتحادیه‌های کارگری و سپس اعتصاب‌های گسترده در دوره پهلوی اول و دوم، به‌ویژه در صنعت نفت، به یک نیروی مؤثر سیاسی و اجتماعی بدل شد؛ اوج این مبارزات را می‌توان در اعتصاب‌های هماهنگ و گسترده کارگران نفت در سال۱۳۵۷ دید که نقشی تعیین‌کننده در تضعیف رژیم پهلوی ایفاکرد.

جنبش معلمان نیز به‌صورت سازمان‌یافته در باشگاه مهرگان که یک نهاد صنفی-فرهنگی بود در اواخر دهه ۱۳۳۰ و اوایل ۱۳۴۰ به عنوان مرکزی برای پیگیری مطالبات معلمان شکل گرفت که علیه شرایط نامناسب آموزشی و معیشتی، وارد عرصه‌ی‌مطالبه‌گری شد. این روز نیز پیشینه‌ای اعتراضی دارد و به واقعه‌ ۱۲اردیبهشت ۱۳۴۰ بازمی‌گردد، زمانی که دکتر ابوالحسن خانعلی، معلم جوانی که در تجمع صنفی معلمان برای بهبود وضعیت معیشتی و آموزشی شرکت کرده بود، به ضرب گلوله‌ی مأموران امنیتی در میدان بهارستان کشته شد. پس از آن، این روز به عنوان نماد مقاومت معلمان در برابر بی‌عدالتی به رسمیت شناخته شد. در اواسط دهه‌ ۵۰ کانون مستقل معلمان شکل گرفت اما در سال ۶۰ با خشونت تعطیل شد. پس از آن کانون صنفی معلمان در دهه‌ی ۸۰ پا گرفت و تا امروز در اکثر شهرها به فعالیت ارزشمند خود ادامه می‌دهد.

هر دو مناسبت، در بستر خود، بازتابی از تاریخ پر فرازونشیب مبارزه‌ی زحمت‌کشان برای دستیابی به حقوق انسانی، منزلت شغلی و آزادی‌های اساسی‌اند.
پس از انقلاب، هر دو قشر در مواجهه با فشارهای امنیتی و سیاست‌های نولیبرالی و خصوصی‌سازی، بار دیگر به میدان آمدند؛ کارگران با اعتصاب‌های متعدد در صنایع بزرگ، نظیر هفت‌تپه و فولاد و... و معلمان با تجمعات سراسری، تحصن‌ها و حرکت‌های اعتراضی برای حقوق عادلانه، آموزش رایگان و علیه خصوصی سازی آموزش و حق تشکل‌یابی، نشان دادند که همچنان صدای پررنج اما پرصلابت انسان هستند.این دو قشر، در ظاهر جدا از هم کنش داشته‌اند، اما در بطن تاریخ، همواره حاملان نوعی آگاهی طبقاتی بوده‌اند که می‌تواند بنیان‌ پیوندهای عمیق‌تر در مسیر تحقق عدالت و دموکراسی در ایران باشد.
روز معلم و کارگر مناسبت‌هایی برای تجلیل نیستند، زیرا ستم‌های ساختاری، تجلیل را بی‌معنا و پوچ می‌کند. کارگر و معلم در نظامی که سود و انباشت را بر شان انسانی مقدم می‌دارد، در زنجیرهایی مشابه اسیرند. کارگر، نیروی بازویش را، و معلم، نیروی ذهنی‌اش را در بازاری می‌فروشد که در آن انسان برای بقا به‌کار گرفته می‌شود. معلم، برخلاف تصویر رمانتیک و مقدس‌وار که قدرت از او می‌سازد، اذهان را پرورش می‌دهد و اغلب در سکوت، قربانی سیاستهایی می‌شود که از آگاهی می‌ترسند و آموزش را به کالایی بی‌روح تقلیل می‌دهند. او نیز، همچون کارگر، در سلسله‌ مراتبی نابرابر، ناگزیر است به فروش وقت، اندیشه و احساس خود، و تحمل نظارت‌های فرساینده و تحقیرآمیز و حقوقهایی ناچیز تن دهد؛ اگر کارگر جسم خویش را در معادن و کارخانه‌ها فرسوده می‌سازد، معلم نیز روان خویش را در کلاس‌ها، بخشنامه‌ها، فشارها و بی‌اعتنایی‌ها تحلیل می‌برد، و هر دو، در نهایت، قربانی فرآیندهایی‌ هستند که ثروت و قدرت را از انسانهای زحمتکش تغذیه می‌کنند. گرامی‌داشت این روزها، اگر به‌راستی برخاسته از آگاهی و عدالت باشد، باید ازسطح تجلیل‌های نمادین فراتر رود و به پرسشی ریشه‌ای بدل گردد:
چگونه می‌توان نظمی را تاب آورد که شریف‌ترین تلاش‌ها؛یعنی تولید اندیشه و تولید نان را چنین بی‌ارزش و بی‌پناه ساخته است؟
بیشمار معلمان و کارگرانی که حتا در بازنشستگی در زندان هستند و سپس اخراج می‌شوند.
تا زمانی که معلم و کارگر، این دو ستون بنیادین جامعه،همچنان نه تصمیم‌گیرنده، نه قانون‌گذار و نه بهره‌مند هستند،از عدالت و آزادی نشانی نیست وهر آغازی برای رهایی،از همین‌جا؛ یعنی از فهم مشترک دردها و پیوند مبارزاتی این دو قشر آغاز خواهدشد.

اتحاد بازنشستگان