کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist

عامل جان باختن کوهنوردان گروه کاویان نقده!

در روزهای اخیر بعد از شش روز که محمد رویان، محسن عزیزی و رضا کایشی در ارتفاعات رندوله اشنویه ناپدید شده بودند، با تلاش شبانه روزی مردم با بیل و کلنگ و دست خالی متاسفانه جنازه هایشان از زیر برف پیدا شدند.
جالب اینجاست که شما وقتی خبر و گزارش و حتی اعلامیه سازمانهای سیاسی را راجع به جانباختن این افراد میخوانید، دیگر گویا خبری از محکومیت رژیم اسلامی و مسئولیت این حکومت در جانباختن این افراد نیست. انقدر عادی است که گویا خب بهمن آمده و یک عده کوهنورد هم غافلگیر شدند و فوت کردند. عجب بدشانسی بزرگی! همین. به خانواده ها تسلیت میگوییم و رفتیم تا سانحه بعدی !
خیلی هم عادی است که می بینیم هزاران نفر از مردم، با بیل و کلنگ، خودشان راه افتادند دنبال کوهنوردان مفقود شده بگردند. در مورد خیلی از مسائل دیگر هم، همین « عادیسازی» وجود دارد. تصادفات جاده ها، نبود دارو و پزشک و سگ های ولگرد خیابانهای تهران!
این یعنی جمهوری اسلامی موفق شده به خاطر اعمال استبداد شدید، فقر و فلاکت شدید و بعوض ابر اختلاس های میلیاردی، به خاطر فقدان کوچکترین حق و حقوق انسانی، در پس کله مردم این مملکت و حتی محیط اپوزیسیون آن این را به کرسی بنشاند که توقع آنها از «رفاه» اندازه دولا نشدن در سطل های اشغال شهرها و رقابت با سگها به خاطر گرسنگی باشد.
این در حالی است که، در حداقل دمکراسیهای غربی در سراسر کشورهای کوههای آلپ، شماره تلفن نجات وجود دارد. قدم به قدم ایستگاه به ایستگاه هلی کوپترها و سگهای تجسس و آدمهای متخصص و مجرب برای نجات وجود دارند. بخشی از بودجه بیمه های درمانی صرف وجود این ایستگاهها میشود. الان صد سال پیش نیست که کوهنوردی شش روز زیر برف بماند تا مردم عادی با بیل و کلنگ جنازه هایشان را پیدا بکنند. برای همه کوههای الپ ایستگاههای هواشناسی دارند. دوربین های فیلم برداری دارند. تمام پیج های مربوط به کوهها موظفند هر روز گزارش هوایی دقیق بدهند. کوهنوردان ساعتهای مچی به دست دارند که با قطع شدن ضربان دست فوری آژیر را کشیده و به مرکز گروه های نجات وصل میشوند. روی کوله پشتی کوهنوردان ناویگیشن وصل میکنند تا ارسال سیگنال لوکیشن زیر آوار برف راحت باشد. کلی امکانات وجود دارد که در کوله پشتی کوهنوردان مثل ایربگ باز میشود و صورت و قفسه سینه را در برگرفته و اکسیژن ذخیره دارد. اینجا وقتی کوهنوردی میمیرد، از انجمن های آلپینیست تا مراکز نجات تا نمایندگان دولت موظفند آنالیز و جمع بندی کنند. باید گزارش بدهند که اخرین حد تلاششان را برای نجات افراد کرده اند. اینجا به هیچ عنوان مردم عادی راه نمی افتند کوه را با بیل و کلنگ موقع بهمن تجسس کنند. این نماد فقر و تباهی در مملکت ماست. چرا عادی شده؟ چرا عادیسازی میکنند؟ چرا تصور از رفاه در حد تصور یک انسان له شده در جهان سوم دزدهای خاورمیانه است؟ مگر اینها حکومتهایی نیستند که اخرین تکنولوژی کشتار را از آن خودشان کرده اند. با پول دو تا از موشکهای بالستیکی که سپاه به اربیل و پاکستان زده میشد، کل کوههای ایران را برای همه کوهنوردان مجهز و سیو کرد.
آدم در آن مملکت کشته نمیشود چون رانندگی بلد نیست. چون بهمن آمده، چون زلزله شده است. در همه جای دنیا همین سوانح، حتی یک هزارم ایران از مردم قربانی نمیگیرد. این حکومت تمام درآمد این مملکت را خرج سرپا نگه داشتن تروریسم اسلامی در منطقه کرده است. چرا ما باید به این رضایت بدهیم که حق ما کوهنوردان ایرانی در حد کوهنوردان آلمانی و سوئیسی و ایتالیایی نباشد. چرا؟ همین حکومتی که شش روز دست روی دست گذاشت و هیچ کاری در اشنویه نکرد، اگر دنبال چهار تا فعال سیاسی کمونیست در اشنویه میگشت در کسری از ثانیه پیدا و دستگیر میکرد. جان مردم برای اینها بی ارزش است. تنها حفظ این حکومت چپاول ایت الله ها و جنایتکاران حرفه ای برایشان مهم است!
الان دو سه روز است دولت آلمان روی تمام گوشیهای مردم سیگنال میفرستد که فلانجا یخبندان است، مواظب باشید سر نخورید. از ماشین استفاده نکنید. مدارس را تعطیل کنید تا شاگردان به خاطر یخبندان دچار سوانح نشوند. این یعنی رفاه! معنی رفاه فقط داشتن یخچال پر نیست. رفاه یعنی اینکه من به عنوان شهروند خیالم راحت باشد قدرتی در بالای جامعه مواظب من و جامعه هست. تازه ما حتی به همین دمکراسی های موجود هم انتقاد داریم، چه برسد به فلاکت وحشیانه ایران!
در ایران، در همه امور، مردم باید خودشان راه بیفتند فکری به حال خودشان بکنند. حکومت فعلن به فکر موشک پرانی و جنایت برای حفظ خودش میباشد. ۴۵ سال است کارشان همین است. ۴۵ سال است مردم باید به جای حکومت نگران زندگی روزمره خودشان باشند. برای همین، مردم حق دارند اینها را سرنگون کنند، حالا که خودشان به فکر خودشان هستند، خودشان هم قدرت را به دست بگیرند و جامعه را آبرومندانه و مرفه بچرخانند.
مهرنوش موسوی

128 viewsedited 16:55