یادداشت سعید ماسوری در آغاز بیست و چهارمین سال دستگیری و زندان
«ای عاشقان ای عاشقان امروز مائیم و شما»

در پشت انبوه دیوارها و آنگاه سیم‌های خاردار و باز دیوار و سیم خاردار، سلول مجرد و دیوارهای تقریباً به هم چسبیده آن، حفره‌ای به نام پنجره و آنگاه من بیست و چهارمین سال زندان را آغاز می‌کنم.

همچون فرزند مریم که صلیبش را بر دوش می‌کشد، ۲۴ سال است که سنگینی دیوارهای قطور و میله‌های آن را تحمل می‌کنم. فضای خفقان‌آور آن را لحظه به لحظه زندگی کرده‌ام و همیشه به خود می‌گفتم که:

ماه رخ ز شکر افروخته با موج و بحر آموخته

زان سان که ماهی را بود، دریا و طوفان جانفزا

ولی بیست و سومین سال به گونه‌ایی دیگر بود. سالی خونین و شاید خونین‌ترین سال‌های این ۲۳ ساله. چرا که هنوز گرمای نفس و نجوای عزیزانی مثل زندانیان سیاسی محسن شکاری، محمدمهدی کرمی، سیدحسین حسینی، خدانور لجه‌ای، میلاد زهره‌وند و یا قاسم آبسته، ایوب کریمی و داوود عبداللهی (آسو) را که در همین کشتارگاه قزلحصار به مسلخ بردند را بر گونه‌های خود احساس می‌کنم.

گویی که صدای فریاد آنها را که هم از پشت همین دیوارهای کناری‌مان می‌شنوم... و انبوه دیگر هم که در صف کشتار و قتل‌عام قرار دارند. مثل خسرو بشارت، انور خضری، فرهاد سلیمی، کامران شیخه، مجاهد کورکور و رضا رسایی.

چرا که ماران روئیده بر دوش این ضحاک هنوز از خون و مغز جوانانمان سیر نگشته و تازه خدای جنایت و کشتار و نه خداوند مهربانی و رحمت، دستورات این جنایتها را بر زبان آن ضحاک جاری گردانده.

زندان به تنهایی می‌تواند قبرستان انسان و انسانیت باشد و آنگاه که مأموران کشتار و اعدام هر روز یکی را از کنارت، برای اعدام با دست‌بند و زنجیر به انفرادی می‌برند و آخرین نگاهش بر تو قفل می‌شود و هیچ کاری از دستت برنمی‌آید... هر لحظه و پس از او حلق‌آویز و اعدام شده‌ای و من تمام این یک‌سال را لحظه به لحظه با آنها اعدام شده‌ام. ولی به راستی تا کی... و تا به کجا... ؟

قطعا تا به جایی که قطره قطره آزادی‌های گرفته شده از مردم‌مان را پس بگیریم و این البته بهایی بس خونین است که هر لحظه پرداخته و قرار است بیش از آن را هم بپردازیم. شاید این سرنوشت عاشقان آزادی و ایران باشد.

ولی خطاب به همه آزادگان و عاشقان ایران می‌گویم:

ای عاشقان ای عاشقان امروز مائیم و شما

افتاده در غرق آبه‌ایی، تا خود که داند آشنا

ما را از این دریای خون نمی‌توانند بترسانند و به‌خاطر عظمت و بزرگی آن عشق، در کانون این دریای خون هم به‌قول مولوی آشنا کردن (شنا کردن) خواهیم پرداخت تا ساحل آزادی و عدالت و برابری.
سعید
https://t.me/behnima

Document

اعتراف یک بسیجی به همپیالگی شاه و شیخ

حسین صارمی یک بسیجی بیت ولایت با انتشار پستی پرده از چهره دروغین سلطنت طلبان برداشت.

#پهلوی_رو_بشناس #پهلوی_شیاد

🔴قتل حکومتی یک شهروند پاوە ساعتی پس از دستگیری

پیمان عبدی، شهروند ٣۵ ساله اهل شهر نوسود از توابع شهرستان پاوه، ساعاتی پس از بازداشت توسط مزدوران اداره آگاهی کرمانشاه، بر اثر شکنجه شدید به قتل رسید.

پیمان عبدی، روز ١٢ دی ماه در یکی از خیابان‌های کرمانشاه بازداشت شده و در اداره آگاهی بر اثر شکنجه به قتل رسیده است.

این در حالی است که پس از گذشت هشت روز از بازداشت و قتل این شهروند کُرد، روز سه‌شنبه، از بیمارستان ۵۲۰ کرمانشاه (بیمارستان ارتش)، با خانواده وی تماس گرفته شده و گفته‌ شده که پیکر فرزند شما اینجاست و می‌توانید برای تحویل گرفتن پیکر مراجعه کنید.

مراجعه‌ خانواده پیمان عبدی، طی هشت روز گذشته توسط نهادهای جمهوری اسلامی بی‌پاسخ گذاشته شده بود و آن‌ها هیچ اطلاعی از سرنوشت فرزندشان نداشتند.

طبق اخبار منتشره ، مقامات حکومتی ادعا کرده‌اند که دلیل جانباختن پیمان عبدی "برخورد اجسام سخت" بوده و در نهایت، با اخذ تعهد کتبی از خانواده، پیکر فرزندشان را به آنها تحویل داده‌اند.

انتقال عزیز قاسم زاده به زندان بدون تکمیل روند درمان

عزیز قاسم‌زاده، معلم زندانی که در مرخصی استعلاجی به سر می‌برد، در حالی که روند درمان او تکمیل نشده، با دستبند به زندان لاکان رشت منتقل شد.

در شرایطی با تمدید مرخصی این معلم زندانی مخالفت شده که بر اساس دستور پزشک معالج، او باید همچنان تحت بررسی و معالجه پزشکی قرار بگیرد.

هیات بدوی رسیدگی به  تخلفات اداری آموزش و پرورش استان گیلان پیشتر در پرونده‌سازی علیه عزیز قاسم‌زاده، معلم زندانی در زندان لاکان رشت او را به ۲۵ عنوان اتهامی متهم کرده است.

مصادیق اتهامات حضور در تجمعات سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲، مصاحبه‌ها و آوازخوانی‌های عزیز قاسم‌زاده در تجمعات معلمان اعلام شده است.
https://t.me/behnima/49030

جنایتی دیگر در حق کولبر ...

بامداد چهارشنبه ۲۰ دی‌ ۱۴۰۲، بر اثر تیراندازی نیروهای هنگ مرزی در مرز «زله» شهرستان بانه یک کولبر ناشنوا به نام «میرزا احمدی» ٤٣ ساله اهل روستای «هنجنه» از توابع این شهرستان، جان خود را از دست داد.
او پدر دو فرزند بود و با وجود ناشنوا بودن برای تامین معاش خانواده خود به کولبری روی آورده بود.

ماموران جمهوری اسلامی او را با شلیک گلوله‌ای کشتند که او حتی صدای شلیک آن را نیز نشنید. حالا این لبخند برای همیشه خاموش شده و به جای آن یک داغ بر دل یک خانواده مانده است.
چقدر جان کولبران ارزان است برای قاتلانشان.
https://t.me/behnima/49031

‎⁨اخباروگزارش های کارگری 20 دی ماه 1402⁩.doc

دومین دادگاه کارگران آقدره برگزار شد؛  شکایت ماموران از کارگران با اتهام "ضرب و جرح عمدی"

✍امتداد لیلا رزاقی:
حدود شش ماه پس از وقوع درگیری میان تعدادی از کارگران و جوانان جویای کار در آقدره تکاب با ماموران نیروی انتظامی که به بازداشت و پرونده‌سازی قضایی و امنیتی علیه کارگران منجر شد، روز سه‌شنبه نوزدهم دی ماه ۱۴۰۲ برای بار دوم دادگاهی در راستای رسیدگی به اتهامات وارد شده به کارگران برگزار شد. 

گفته می‌شود، این دادگاه در پی شکایت سه مامور نیروی انتظامی مبنی بر اعمال "ضرب و جرح عمدی" از سوی ۹ کارگری برگزار شده که در درگیری مرتبط با «درخواست افراد جویای کار در مقابل معدن سنگ تراورتن» حضور داشتند. 

در روز نهم مرداد ۱۴۰۲، دو تن از جوانان جویای کار برای چندمین بار در مقابل سنگ تراورتن آقدره حضور یافتند. آنها بارها درخواست کار داده بودند و با توجه به تعهدات کارفرمای معدن مبنی بر بکارگیری اهالی بومی روستا انتظار داشتند که این درخواست مورد قبول قرار گیرد. 

با این حال با بی‌توجهی مسولین معدن و برخورد نیروی انتظامی مواجه شدند. در نتیجه برخوردها و درگیری‌های صورت گرفته میان نیروی انتظامی و اهالی که جمعی از کارگران معادن سنگ و طلای آقدره بودند، تیراندازی‌هایی از سوی ماموران انتظامی صورت گرفت که منجر به زخمی شدن دو نفر از اهالی و انتقال آنها به بیمارستان‌های ارومیه و زنجان شد و در نهایت درگیری خاتمه یافت. 

با این حال در نیمه شب روز بعد با هجوم نیروهای امنیتی و انتظامی به خانه‌های اهالی ۳۲ تن از کارگرانی که در درگیری‌ها حضور داشتند، بازداشت شده و به زندان ارومیه منتقل شدند. این کارگران دو ماه پس از بازداشت با وثیقه‌های سنگین  ۶۰۰ میلیون تا یک میلیارد تومانی آزاد شدند. برخی از آنها با اخذ تعهداتی (گفته می‌شود اداره اماکن این تعهدات را اخذ کرده) که یا از محتوای آن خبر نداشتند و یا حق اعتراض به حقوق صنفی را از آنها سلب می‌کرد با قراردادهای یک ماهه(قبلا این قراردادها سه ماه بود) به کار بازگشتند و تعدادی دیگر بدون تسویه حساب و با معوقات حقوقی دست کم دو ماهه اجازه بازگشت به کار را پیدا نکردند. 

حسین تاج حقوقدان و وکیل پرونده کارگران آقدره در گفتگو با امتداد می‌گوید: نوزدهم دی ماه دادگاه دیگری در راستای رسیدگی به اتهامات وارد شده به ۹ تن از اهالی و کارگران آقدره برگزار شد. این دادگاه در پی شکایت سه مامور نیروی انتظامی مبنی بر "اعمال ضرب و جرح عمدی" توسط کارگران برگزار شد، اما مستندات ارائه شده از سوی شاکیان محل اشکال بوده و اعمال ضرب و جرح از سوی اهالی و کارگران آقدره را اثبات نمی‌کند. 

این وکیل دادگستری ادامه داد: شاکیان، سه شاهد معرفی کرده بودند که از نظر تعاریف حقوقی "شاهد" محسوب نمی‌شدند و به عنوان مطلع در دادگاه حضور داشتند. به همین دلیل ما به عنوان وکلای پرونده درخواست ارائه مستندات دادیم و قرار بر این شد که آنها در خصوص اثبات ادعای خود مستنداتی ارائه کنند.

به گفته تاج گرچه این دومین دادگاهی است که در ارتباط با پرونده درگیری میان اهالی و کارگران آقدره با ماموران انتظامی برگزار می‌شود اما اتهامات مطرح شده در دادگاه اخیر، اتهامات جدیدی علیه ۹ تن از کارگران است. رای نهایی در خصوص دادگاه نخست رسیدگی به پرونده اهالی و کارگران آقدره هنوز صادر نشده است.

در جریان دادگاه نخست که روز چهارم مهر ماه ۱۴۰۲ برگزار شد، کارگران با اتهاماتی چون «اخلال در نظم عمومی»، «اقدام علیه امنیت داخلی کشور» و «آدم‌ربایی» مواجه بودند. 

منابع کارگری می‌گویند در طول شش ماه گذشته و به دنبال مطالبه حقوق قانونی تسویه نشده و تلاش برای حق خواهی در خصوص اشتغال به کار اهالی بومی ، آنها بارها با تهدید و ضرب و شتم از سوی نهادهای امنیتی و نظارتی و همچنین عوامل ناشناس مواجه شده‌اند.  

#مشقت_کارگران_آقدره

تشکیل پرونده قضایی؛ گزارشی از بازداشت کوتاه مدت خسرو آذربیگ به دلیل نواختن ساز در مترو تهران

خسرو آذربیگ، نوازنده و دوچرخه سوار جهانگرد، روز چهارشنبه بیستم دی ماه به دلیل نواختن ساز در یکی از ایستگاه های مترو تهران، بازداشت و ساعاتی بعد آزاد شد. از آقای آذربیگ خواسته شده تا ظرف ده روز آینده خود را به دادسرا معرفی کند.

بازداشت آقای آذربیگ روز چهارشنبه بیستم دی ماه، به دلیل نواختن ساز دف در ایستگاه “شهید بهشتی” مترو تهران صورت گرفت. او ساعاتی بعد پس از مصادره ساز و تشکیل پرونده قضایی، آزاد شد

پنجشنبه ۲۱ دی ۱۴۰۲

سوزاندن طناب دار در اعتراض به اعدام‌های ظالمانه؛ دانشکدگان هنرهای زیبا دانشگاه تهران.


#اعتراضات_دانشجویی
#دانشگاه_تهران

♦️کارگران معدن زغال‌سنگ طرزه دامغان در سومین روز اعتصاب در شاهرود تجمع کردند

✍️ شماری از کارگران معدن زغال سنگ طرزه دامغان روز چهارشنبه ۲۰ دی، در اعتراض به تحقق نیافتن مطالبات‌شان در مقابل شرکت زغال سنگ البرز شرقی در شاهرود تجمع کردند.
به گزارش خبرگزاری ایلنا، حدود ۷۰۰ کارگر در سه واحد معدنی زغال سنگ طرزه، کارخانه زغال شویی و معدن تخت شهرستان مینودشت استان گلستان به برآورده‌نشدن مطالبات صنفی خود اعتراض دارند.
بنا بر این گزارش، معدنچیان معترض که برای رساندن صدای اعتراض‌شان به گوش کارفرمایان به شاهرود رفتند، از جمله خواستار بازنگری در طرح طبقه‌بندی مشاغل، افزایش حقوق، تامین امنیت شغلی و جانی، حذف پیمانکاران و برخورد با مقصران انفجار معدن در روز ۱۲ شهریور سال جاری هستند.

در پی انفجار در یکی از تونل‌های معدن شرکت زغال سنگ البرز شرقی در طرزه دامغان در روز ۱۲ شهریور، رسانه‌های ایران از کشته‌شدن ۶ معدنچی خبر دادند.

ایلنا به نقل از یک منبع کارگری از ناچیزبودن نظارت بر فعالیت این واحد معدنی در سال‌های گذشته و بروز حوادثی مشابه در آن خبر داده بود.
این خبرگزاری روز دوشنبه ۱۹ دی، به نقل از یک کارگر معدن نوشته بود که کارگران در صورت‌ تحقق نیافتن مطالبات خود، اعتراضات را ادامه خواهد داد.

رفع تبعیض مزدی بین شاغلین رسمی و پیمانی با حذف شرکت های دلالی و پیمانکاری نیروی کار، پرداخت دستمزدهای معوقه ، توجه به ایمنی محیط کار از مطالبات اصلی کارگران معترض است

چاره رنجبران وحدت وتشکیلات است!

ازمبارزه ومطالبات کارگران دفاع کنیم

🔻🔺تصاویری از خاکسپاری میرزا احمدی کولبر کشته‌شده با شلیک مزدوران جمهوری اسلامی

شمار چشمگیری از مردم بانه در مراسم خاکسپاری میرزا احمدی، کولبر اهل روستای "انجینه" که با شلیک مستقیم مزدوران مسلح جمهوری اسلامی به قتل رسید، حضور پیدا کردند.

میرزا احمدی، کولبر ٤٣ ساله و پدر دو فرزند، بامداد چهارشنبه بیستم دی ماه، با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی هنگ مرزی مستقر در شهرستان بانه، جان خود را از دست داد.

https://t.me/behnima/49039