درسی از کارگران فولاد
مهرزاد رزمجو

بخشی از پرسنل صنعت نفت خواستار حذف سقف دستمزد و سقف دستمزد را مساوی با نابودی انگیزهٔ کار میدانند.
کارگران فولاد اهواز (گروه ملی) خواهان همسان‌سازی دستمزد با دیگر بخشها هستند.
این منش و خصلت و خوی سرمایه‌داری است که بین طبقهٔ کارگر تفرقه انداخته و آن را به تکه تکه شدن سوق دهد.
طرحهای دولتی جمهوری اسلامی اعم از بالاکشیدن یا زیرکشیدن پیمانکاران و طبقه‌بندی اصناف هیچ درد ریشه‌ای از مشکلات کارگران را درمان نکرده و حتی تخفیف نمیدهد.
این دولتها به محض اینکه سرمایه‌داران و ثروتمندان دچار مشکل بشوند فی‌الفور با سوبسیدها و کمکها به دادشان میرسند تا متضرر نشوند اما هرگز اقدامی برای تخفیف وخامت شرایط کارگران که هر روز با فقر گسترده تر روبرو هستند انجام نمیدهند. اگر هم جایی سطح مزدی را موقتاً بالا ببرند آن را از دستمزد بخش دیگر کارگران پرداخت میکنند.
آیا این انسانی و عادلانه است که بعنوان مثال سطح دستمزد فولادی اهواز از بخش دیگر خودش مثلا فولاد اکسین کمتر باشد؟ درحالیکه مهارت و نیرویی که به مصرف میرسانند کمتر از آنها نیست؟ به هیچ وجه.

اما اگر سطح مزد فولاد گروه ملی به سطح مزد بخش فولاد اکسین برسد یا مزد آنها به مزد اینها فروکاسته و به هرنوعی تعدیل شود آیا هیچ دردی
دوا میکند؟ نه به هیچ وجه.
هرچه فولاد در ماشین و آتش بیندازید، لول و ورق کنید همه را بیشتر در هم زنجیر میکنید. فقرا فقیرتر و ثروتمندان بر ثروتشان بیشتر افزوده میشود و بخشی دیگر از سرمایه را جمهوری اسلامی در ماجراجویی‌های نظامی‌اش در منطقه به تنور سوخت خود میرساند.
همهٔ ما کارگران به هم زنجیر شده‌ایم و تا سرمایه، سالار است هیچکدام روز خوش نخواهیم دید.
در جامعه‌ای که بر اساس لحاظ منافع طبقهٔ سرمایه‌دار و استثمار کار مزدی استثمارشوندگان استوار است سالانه هزاران کودک قربانی فقر و تنگدستی و خشونت خانوادگی و خیابانی قرار میگیرند. کشاورزی که از صنعت عقب میماند باعث نابودی صدها هزاران حیات و زندگی روستایی و نقاط کمتر توسعه یافته میگردد.
در چنین جامعه ای آنهایی که جسم ضعیف و نحیف دارند و یا انکشاف فکریشان طوری نیست که برای خود کاری دست و پا کنند یا نقصی در
بدنشان هست به قول جک لندن مسافران بی چون و چرای اسفل السافلین جامعه هستند.

طبیعی است که آسیب دیدن هر انسان تقصیر خود او نیست بلکه ماهیت پیچیده و دشوار جامعه طبقاتی است که آسیبهای ناگهانی را بر او نازل میکند و از آنجا که داوطلب کار همیشه بیشتر است و صاحب کار همواره فردی را برمیگزیند که سالمتر و ماهرتر از دیگران باشد، سقوط به لایه‌های دوزخ را اجتناب ناپذیر میکند.
کارگری که بخاطر سهل انگاری یا کم‌تجربگی دچار سانحه‌ای میشود بی برو برگرد به اعماق دوزخ جامعه پرتاب میشود. کارگری که سنش بالا رفته و نیروی کارش کاهش یافته سقوط قطعی در انتظار اوست.
هرچه نیروی کار بیشتر باشد مرگ ناگهانی و فنای تدریجی بیشتری انسان‌های زحمتکش را تهدید میکند. همیشه و همه جا که بحث کارگر ارزان به میان می‌آید وضعیت دشوارتر میشود. کارگرانی که مهارت ندارند حاضرند هر دم گلوی هم را بجوند تا کار را زودتر بدست بیاورند.
تا کارگر زیادتر از کار باشد کارگرِ هیچ رشته و بخشی روز خوش نخواهد داشت.
بنابراین همانطور که مارکس و انگلس بنیانگذاران کمونیسم علمی روشن ساختند شعار درست و رهایی‌بخش «برانداختن نظام کار مزدی» است نه شعار محافظه‌کارانهٔ مزد عادلانه برای کار روزانه و ماهانه.
https://t.me/behnima/47993

کره لر شیر زردم''....مجددا آزادیت مبارک

مامور وظیفه شناس '.... 😡

نخستین کارگاه آموزشی
حفاظت از حوضه کارون بزرگ
با حضور داوطلبان گفت‌آب
یک‌شنبه، ساعت ۱۸:۳۰ به وقت تهران
🔘دکتر بهرنگ فروغی، مدرس توسعه از مشارکت اجتماعی می‌گوید.
لینک جلسات کارگاه به ثبت نام کنندگان ارسال می‌شود.



https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScR0EvRG9r3L4M-KKlwmHITkCZrnFBceNIgvkDoMIIqXfxFPg/viewform?usp=pp_url

https://ufp-iran.org/12764/
پاریس ، روز جهانی مبارزه با خشنونت روز ۲۵ نوامبر

‎⁨اخباروگزارش های کارگری 30 آبان ماه 1402⁩.doc

چهارشنبه یکم آذر ۱۴۰۲

گیلان
تجمع مجدد پرستاران گیلانی در اعتراض به شرایط پرداختی در تعرفه گذاری و معوقات ۱۶ ماهه
https://t.me/behnima/47999

چهارشنبه یکم آذر ۱۴۰۲

شهرستان فسا
اعتراض به دلیل عدم پرداخت مطالبات
رئیس دانشکاه استعفا استعفا

#اعتصابات_سراسری
https://t.me/behnima/48000

اعتراض انبارداران صنف ضایعات اصفهان به سبب پلمپ انبارهای خرید ضایعات در روز سه‌شنبه ۳۰ آبان

#تجمع_اعتراضی
#اعتراضات_سراسری
https://t.me/behnima/48001

۳۰ آبان ۱۴۰١

تصاویری از حمله نظامی سپاه نبی‌اکرم کرمانشاه به #جوانرود در سال گذشته. نیروهای سپاه با الله اکبر گفتن و رگبار سنگین سلاح‌های جنگی دست به جنایت زدند. در این روز دست‌کم ۵ شهروند کشته شدند و ده‌ها شهروند نیز زخمی شدند.
#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#توماج_صالحی
#نیکاشاکرمی_میلان_حقیقی
#ما_همه_با_هم_هستیم
https://t.me/behnima/48002

۱۴۰۲/۹/۱  #تهران

اعتصاب و تحصن دانشجویان دانشکده‌ی کامپیوتر دانشگاه شریف در پشتیبانی از دانشجویان معترض دانشجویان دانشکده‌ی روانشناسی دانشگاه بهشتی که از دیروز در اعتراض به هجوم ماموران حراست به کلاس های درس و آزار دانشجویان در اعتصاب و تحصن به سر می‌برند.

#اعتراضات_سراسری
#اعتصابات_عمومی
https://t.me/behnima/48003

✅چهارشنبه یکم آذر ۱۴۰۲

مهرآذین و مهرچین
تخریب در روستاهای مهرچین و مهرآذین
زندگی مردمو چطوری داغون کردن این حرامیان
بنیاد مستضعفان ستاد اجرایی فرمان خمینی شدن صاحب این زمین ها
سمبه این ۳نهاد خیلی پرزوره در مقابل مردمی که هیچ چیز ندارن
محمد دهقان رییس جدید فرمان خمینی آدمی زورگوییه چشم طعمش به زمین های مردمه !
https://t.me/behnima/48004

اولین گله اوباش حکومتی «تذکر لسانی» به خیابون‌ها آمدند

🔺تداوم تجمعات کارکنان شرکت نفت و گاز در اعتراض به بی‌عدالتی

کارکنان رسمی وزارت نفت شاغل در شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری و دره‌نی همچنان به اعتراضات خود علیه ظلم و بی‌عدالتی ادامه می‌دهند.

آنها خواهان حذف کامل سقف‌حقوق، حذف محدودیت حق‌سنوات بازنشستگی، عودت کسورات مازاد مالیات، اجرای کامل ماده ۱۰ و پرداخت بک‌پی، عدم دست‌درازی به صندوق بازنشستگی کارکنان نفت هستند.

#اعتصابات_سراسری
https://t.me/behnima/48008

امشب، تصویری از حضور جمعی در منزل داریوش فروهر و پروانه اسکندری به مناسبت سالروز درگذشت شان

بیانیه ۹ تن از زندانیان سیاسی در اوین: «مسئولیت ما در برابر رنج دیگری»
November 22, 2023 by Abidare Sorkh

اینجا در زندان، در میان زندانیان سیاسی، هستند افرادی که سال گذشته جان خود را برای خواست آزادی و رفع تبعیض به خطر انداختند، اما اکنون در مواجهه با نسل‌کشی فلسطینیان در جنگی تماماً ناعادلانه از سوی دولت اسرائیل می‌گویند: «کاش بیشتر هم بکشد»، «کاش کار را با یک بمب اتم یکسره کند تا دنیا یک نفس راحت بکشد». برخی حتی می‌گویند: «کاش سر مار را در تهران بزنند». فقط می‌توان گفت بیچاره مردمی که برای اسارت خویش، برای نابودی خویش بجنگند.
جنگ برای حاکمان ارتجاعی یک نعمت است. همانطور که جنگ ۸ ساله ایران و عراق به تثبیت حاکمیت و کشتار هزاران زندانی سیاسی در دهه شصت کمک کرد. حکومتی که سال گذشته و قبلتر از آن، دست به کشتار هزاران کودک و نوجوان زده است اکنون قصد دارد ماهیت ارتجاعی خود را به بهانه دفاع از مردم فلسطین پنهان کند. اکنون نیز در صورت گسترش جنگ، به سرکوب و اعمال خشونت بیشتر بر معترضان و زندانیان سیاسی، جنبشهای کارگری، زنان، دانشجویی، اقلیت‌های مذهبی همچون جامعه بهایی، به تهاجم گسترده به جنبش «زن، زندگی، آزادی» یاری رساند.
در کنار این حاکمان، همواره بخشی از جریان راست افراطی بوده‌اند که خواهان «صادرات دموکراسی» با بمب و حمله‌ی نظامی باشند. این عده عمدتاً به دنبال سهم خود پس از تخریب تمام زیرساخت‌های جامعه به واسطه‌ی حمله‌ی نظامی غرب هستند، و گویی هیچ درسی از تجربه‌ی دو دهه‌ی گذشته در افغانستان و عراق نگرفته‌اند. این عده در اوج جنبش زن، زندگی، آزادی فقط به دنبال حمایت اسرائیل و غرب بودند و در جنگ کنونی هم فقط برای آنهاخوش‌خدمتی می‌کنند.
اما بی‌تفاوتی نسبت به جنگ و نسل‌کشی در فلسطین و چه بسا حمله‌ی نظامی به ایران فراتر از این جریان‌های افراطی است.
پیام ما این است: نمی‌توان با توجیه کینه‌توزی از حاکمیت و سیاستهای نیابتی و خانمان‌سوز آن به سادگی از این جنگ پیچیده و نابرابر علیه مردم فلسطین عبور کرد. نمی‌توان ندیدن نسل‌کشی به معنای دقیق کلمه یعنی «قصد نابودی کلی یا جزئی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی به صرف همین ماهیتش» را به انحصار رسانه‌ای تقلیل داد.
دوگانه‌ی پیش روی ما می‌تواند حماس و اسرائیل باشد، یا حمله‌ی نظامی و استمرار وضع فعلی، یا انتخاب های فرمایشی میان گزینه‌ی بد و بدتر؛ اما تا زمانی که به جای خلق گزینه‌هایی از درون، به دنبال گزینه‌های داده‌شده‌ی حاکمان هستیم، نتیجه همواره بدتر از گزینه‌ی بدتر خواهد بود. 
واقعیت این است که ما سنت ضعیفی از جنبشهای اعتراضیِ ضد جنگ داریم، و هرچند جریانها و جنبشهای برابری‌خواه که با شعار «نان، کار، آزادی» شناخته می‌شوند مواضع ضدجنگ صریحی داشته‌اند، اما تا کنون نتوانسته‌ایم مبارزه علیه ستم، بهره‌کشی و تبعیض را با مبارزه علیه جنگ و جنگ‌افروزی پیوند بزنیم.
به سالیان قبل برگردیم، زمانی که از سوی برخی شعار «نه غزه، نه لبنان» شنیده شد. چون مردم فلاکت خود را محصول مداخلات حاکمیت در منطقه گره میزنند در حالی که حاکمیت تمامی این هزینه مداخلات را نه برای مردم کشورهای تحت سلطه که در حمایت از دول ارتجاعی منطقه و صرفا با هدف تثبیت و حفظ منافع خود به کار میبرد. نتیجه‌ی همین مداخلات است که مبارزه توده‌های اجتماعی و سیاسی مردم فلسطین با تاریخی غنی را به موشک‌پراکنیهای حماس استحاله داده و از دیگر نیروهای پیشروی مردمی در تاریخ مبارزات فلسطین یادی نمی‌شود.
اما در درون این پوسته ارتجاعی، یک هیولا رشد کرده؛ هیولای بی‌تفاوتی نسبت به رنج دیگری: تو گویی جنگ‌افروزی و کشتار فقط زمانی بد است که بمبها بر سر خود من فرو بریزد؛ "به من چه که چه بلایی بر سر غزه می‌آید"؛ "به من چه که چه بلایی بر سر بلوچستان و کردستان می‌آید"؛ "بر سر مهاجران افغانستانی، بر سر زنان، بر سر کارگران و نیمه‌بیکاران، بر سر حاشیه‌نشینان هر چه می‌خواهد پیش آید؛ فقط زمانی اعتراض میکنم که خودم و خودی‌هایم مورد حمله قرار بگیرند."
این هیولا پاشنه‌ی آشیل جنبش انقلابی ما خواهد بود. در سرزمینی با کثرت زبانی، مذهبی، در سرزمینی با انواع گسلها و تلاقی‌گاه ستمها، و در پیوند تنگاتنگ با سایر زحمتکشان و ستمدیدگان منطقه، بی تفاوتی نسبت به رنج دیگری به سلطه‌ی بیشتر نیروهای حاکم و ناممکن‌شدن هر تغییری منجر خواهد شد. 
قویترین دشمن کنونیِ این هیولا، آگاهی و اراده ی عمومی مردم خاورمیانه است که در شعار «زن، زندگی، آزادی» تجلی یافت.
تعبیر این شعار به معنای حمایت از کرامت انسانی، و مقابله با تبعیض و آپارتاید به هر شکلی است و با اتکا به این شعار میتوان با بنیادگرایی مذهبی در هر شکلی، خواه حماس و خواه اسرائیل مقابله کرد، و مرزها را به گونه ای تعریف کرد که هر دوی آنها، همراه با نیروهای امپریالیستیِ حامیشان در یک سمت قرار گیرند، و جنبشهای مترقی اجتماعی، کارگری، زنان، و

خواست آزادی و برابری در سمت دیگر.
⬆️ دولت‌ها نسبت به رنج مردمان بی‌تفاوت هستند، و جنگ‌ها بیش از هرچیز باعث انسداد در جنبش‌های مردمی و انقلابی می‌شوند. از این رو، موضع ما علاوه بر محکومیت نسل‌کشی و انسان‌زداییِ اسرائیل از مردم فلسطین، و همزمان محکومیت ماهیت ارتجاعی حماس و ابزارسازی آن از همین مردم و همچنین دولت‌های منطقه‌ای حامی آن و حامیان امپریالیستی منتفع از این جنگ ظالمانه، تلاشی فعالانه است برای پرورش یک بال ضدجنگ در دل جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی».
به لحاظ تاریخی نیز تبدیل جنگهای ارتجاعی به نبردی میان تمام مردم ستمدیده و طبقه حاکم در قالب شعار «نان، صلح، آزادی» تجربه‌ی پربار و قابل اتکایی بوده است.
این برهه تاریخی شاید آزمونی باشد برای جنبش پیشرو "زن، زندگی، آزادی" که تا کجا با مبارزه علیه تبعیض و دیگری‌سازی همراه است، و از کجا برای آن تبصره و استثناء می‌تراشد.

آنیشا اسداللهی
گلرخ ایرایی
رضا شهابی
آرش جوهری
کیوان مهتدی
مهران رئوف
فواد فتحی
مازیار سیدنژاد
امید مَصیر

زندان اوین، آبان ۱۴۰۲