🎸شعر بهبهونی🎸

✏خاطرات جنگ

خاطره اول.... #همبرگر در میدان مین

راویان....... #مهرداد_مرادی
#علیرضا_محمدی_اصل

نگارش .... #بهرام_دادمهر

تیرماه نود و هشت

✅شب بیست و هفتم دیماه شصت و پنج بود، عملیات کربلای پنج چند روزی بود شروع شده بود و در کنار نهر جاسم در منطقه شلمچه گره خورده بود،
بچه های گروهان امام حسن(ع) از گردان فتح بهبهان راهی نهر جاسم بودند ، انها وارد شهرک دوعیجی شدند، شهرکی که غروب همانروز آزاد شده ولی هنوز پاکسازی نشده بود، علت عدم پاکسازی هم سرعت بالای عملیات کربلای پنج بود ، درست مثل دو امدادی هر گردانی که عمل میکرد سریع جای خود را به گردانهای بعدی میداد تا عراقی ها فرصت بازسازی خودرا نداشته باشند،
✅شهید علی نمدساز به مهرداد مرادی که تیربارچی بود گفته بود به همراه کمکت علی محمدی اصل حواستان جمع باشد ، به محض اینکه دشمن متوجه بچه ها شد و شروع به تیراندازی کرد باید سریع به سمت راست بدوید و از آنطرف دشمن را مشغول خود کنید تا بچه ها بتوانند دژ را تسخیر کنند و شما باید به نوعی فدائی گروهان باشید.
تیراندازی دشمن که شروع شد مهرداد و علی بدون معطلی از گروهان جدا شده و به سمت راست دویدند و سیم خاردار را رد کرده و بدون اینکه بدانند در میدان مین میدویدند و از الطاف خداوند بود که پای هیچکدام روی مین نرفت.
✅بچه ها شدیدا درگیر بودند ،فاصله تا عراقیها سی چهل متر بیشتر نبود و درگیری بشدت ادامه داشت، چنان از آسمان و زمین گلوله میبارید که امکان نداشت بتوانی در یک نقطه چند ثانیه ای ثابت بایستی و تیر و ترکشی مهمان بدنت نشود و میبایست مرتب در حال حرکت میبودی و جایت را عوض میکردی ، شدت بارش تیر و ترکش چنان بود که برای همه صحنه *دوماواروهو* و ریختن نقل و نبات بر سر داماد را تداعی می کرد.
درگیری بشدت ادامه داشت و قطارهای تیربار مرتب خالی میشد ، و در آن لحظه تنها تیربار مهرداد بود که کار میکر به همین علت تمام تک تیراندازان و تیربارهای دشمن سمت آنها را هدف گرفته بودند.
از آسمان انواع و اقسام گلوله ها میبارید و از روبرو هم تیرهای رسام در آن شب تاریک و سرد، دیواری از آتش ایجاد کرده بود و مرد میخواست که بتواند سر را بالای خاکریز ببرد و تیر اندازی کند ولی در آن میدان مردآزما، مردان کم نبودند.
و اما خاطره طنزی که در آن شب سرد و وحشتناک اتفاق افتاد ......
✅مهرداد و علی اشتباهی وارد میدان مین شده بودند البته به علت عدم پاکسازی منطقه و اینکه میدان مین هیچ علامتی نداشت و با این حجم آتش اصلا کل منطقه ده ها بار شخم خورده بود و هیچ چیزی سر جای خودش نبود و آنها هم ناخواسته وارد میدان مین شده بودند .
مهرداد با تیربارش بشدت درگیر بود و علی هم در کنارش خشاب کلانشیکفش را مرتب خالی میکرد،
قطار تیربار خالی شد و قطارهای اضافی که مهرداد با خودش آورده بود در کوله پشتی اش قرار داشت .
مهردا علی را صدا زد که:
*علی..علی...یلا زی ت کوله پشتیم قطار دِر به ک گلوله ورَسیَم...یلا معطل نکه*
همی چند ثانیه ای که تیربار مهرداد خاموش شده بود و علی تو کوله مهرداد دنبال قطارمیگشت و مهرداد مستقیم جلو رامیپائید ، تیر مستقیمی به به کلاهخودش خورد و اگر چند سانتی متر پائین تر بود پیشانیش را میشکافت ،گلوله کمانه کرد و رد شد ، علی داشت بیش از حد معطل میکرد و مهرداد هم داد و بیداد که:
*علی په چه وبی؟ چه مکنه مِی؟*
✅عل اما خیلی خونسرد مشغول کار خودش بود،
هرچه مهرداد بیشتر عصبانی میشد و سر وصدا میکرد ،علی کمتراعتنا میکرد و مشغول بود ،حتی جواب هم نمیداد که البته نمیتوانست جواب دهد چون.......
مهردا با عصبانیت علی را کمی هول داد و کوله را پائین گذاشت تا خودش قطار تیربار را از توی کوله پشتی در بیاورد که چشمش به دهان پر از خیار شورهمبرگر علی افتاد که از بس توی دهانش چپانده بود نمیتوانست حرف بزند.
مهرداد شستش خبردار شد که اوضاع از چه قرار است و یادش آمد که همبرگر سهمیه ظهرش را نخورده بود تا اگر شب بعلت درگیری عذا نرسید غذا داشته باشد و اتفاقا علی ظهر همبرگرش را خورده بود و حالا وسط میدان مین و توی اوج درگ تا چشمش به خیارشورهای خوشمزه و همبرگرهای مهرداد افتاده بود قطار تیربار را رها و به همبرگرها چسبیده بود.
.✅حالا هر بار که سه تائی جمع میشویم اولین نقلمان نقل همین خاطره است که بقول مهرداد اسم علی محمدی اصل باید به عنوان شکموترین آدم توی کتاب گینس ثبت شود.✏

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni