یعنی بدکارگی ،ﺩﺍﻣﺎﺩ ، ﻋﺮﻭﺱ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺩاخل ﺣﺠﻠﻪ نمیدید،

ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺟﺮﻡ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﻮﺩ. ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺣﺎﺟﯽ ﺑﻮﺩ .
ﻫﺮ ﺟﺎ ﺟﻤﻌﯽ ﺟﻤﻊ ﺑﻮﺩ ، ﻧﻘﻞ ﻣﺠﻠﺴﺸﺎﻥ ﺭﺳﻮﺍﯾﯽ ﺣﺎﺟﯽ ﺑﻮﺩ.
ﺣﻤﺪﺍﻟﻠﻪ ﺣﺎﺝ ﻧﺠﻒ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻩ ﺣﺮﻑ ﻭ ﺣﺪﯾﺚ ﻫﺎ .

ﺁﺧﻪ ﭘﯿﺮ ﻣﺮﺩ ﯾﻪ ﭘﺎﺕ ﻟﺐ ﮔﻮﺭﻩ
ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻫﻢ ﺧﻮﺏ ﭼﯿﺰﯾﻪ .
دست آخر هم،ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮﯼ .
ﺑﻠﻪ ﺁﺁﺁ ﻏﺎ ،
ﻋﺸﻖ ﭘﯿﺮﯼ ﮔﺮ ﺑﺠﻨﺒﺪ ،ﺳﺮ ﺑﻪ ﺭﺳﻮﺍﯾﯽ ﻧﻬﺪ .

اول صبح روز جمعه،
ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﺟﻮﺭﺍﺏ ﻓﺮﻭﺵ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﻣﺸﮏ ﺳﻘﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﺒﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻣﻮﻋﻈﻪ ﺑﻮﺩ .ﺍﻭﻝ ﺻﺒﺢ ﻫﻤﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ .

ﺩﺭ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ،

ﺍﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﺷﯿﻄﺎﻥ ،
ﺷﯿﻄﺎﻥ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ ﭘﯿﻐﻤﺒﺮﺭﺍ ﮔﻮﻝ ﺯﺩ .
ﺟﻌﻔﺮ ﮐﺬﺍﺏ ﭘﺴﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﯽ ﻧﻘﯽ
ﺑﻮﺩ ،
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ ﺣﺴﻦ ﻋﺴﮑﺮﯼ
ﺷﻮﺧﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺷﯿﻄﻮﻥ ﮔﻮﻟﺶ ﺯﺩ .
ﺣﻀﺮﺕ ﺁﺩﻡ ﺭﻭ ﺭﺍ ﮔﻮﻝ ﺯﺩ .
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺮﺷﯿﻄﺎﻥ ﻣﺤﻔﻮﻅ ﺑﺪﺍﺭ .

ﺍﺱ ﺭﻣﺪﻭﻥ ﮔﯿﻮﻩ ﺩﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ، ﺗﭙﻘﯽ ﻣﯿﺰﺩ ، ﮔﺮﺩﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻣﯿﺪﺍﺩ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﺩ .

ﺑﻠﻪ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ،ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺎﻣﺮﺯﻩ ،
ﻣﮕﻪ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ ﻧﺠﻒ ﭘﺪﺭﺵ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﭼﺸﻢ ﭘﻠﺸﺖ ﻫﺎ ﺑﻮﺩ .

ﺭﺳﻮﻝ ﺧﯿﺎﻁ ﺑﺎ ‏« ﻫﺎﯼ ‏» ﻧﻔﺴﺶ ﺩﺳﺘﺎﺷﻮ ﮔﺮﻡ ﮐﺮﺩ

ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺷﻪ ﻣﺤﺮﻡ ﺑﺴﺎﻁ ﭼﺎﯼ ﻭ ﺁﺏ ﮔﺮﻡ ﺩﺍﺭﻩ !.
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﭘﺪﺭﺵ ، ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ﺷﻔﺎﻋﺘﺸﻮ ﻣﯿﮑﻨﻪ ...!!!

ﺍﺱ ﺣﺎﺟﯽ ﻟﺤﯿﻢ ﮔﺮ ﻫﻢ ﮐﺎﻣﻠﺶ ﮐﺮﺩ ،

ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﭘﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩﻡ ﺩﯾﺪﻡ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﻫﯿﺰﺵ ﭼﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﺯﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯ
ﻣﯿﮑﻨﻪ ....!!!

ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﺮﻭﺱ ﻧﺒﺶ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺍﺱ ﻋﺒﺪﺍﻟﻨﺒﯽ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺎﺯ
ﮔﻮﺵ ﺗﯿﺰ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺍﺯ ﺗﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺗﻘﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﺍﻣﺪ .
ﺳﺮﺵ ﺭﻭ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﯼ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﮐﺞ ﮐﺮﺩ

ﺍﺵ ﻣﺤﺸﺎ ، ﺍﺵ ﻣﺤﺸﺎ....

ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﺭﻭ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ.

ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﯾﺪ ﺗﺮﺳﯿﺪ .

ﻟﻌﻨﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ ﺷﯿﻄﻮﻥ ﺣﺮﻭﻣﺰﺍﺩﻩ ،
ﺭﻧﮓ ﺍﺯﺻﻮﺭﺕ ﺍﺱ ﺣﺎﺟﯽ ﭘﺮﯾﺪ.

ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﯾﻌﻨﯽ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺣﺮﻓﺎﻣﻮﻧﺎ ﺷﻨﯿﺪﻩ .
ﻣﺠﻠﺲ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﯾﺨﺖ ﻫﻤﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻪ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﻫﺎ ﺧﺰﯾﺪﻧﺪ ،
ﺳﮑﻮﺕ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮔﻮﺷﺶ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﯿﺰ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﮐﺞ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺷﺎﻧﻪ ﯼ ﺭﺍﺳﺖ ﺻﺪﺍﯾﯽ ﻧﺸﻨﯿﺪ .
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ﻫﻤﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ .

ﺩﺭ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﺒﻮﺩ .
ﺩﺳﺘﺎ ﺷﻮ ﭘﺸﺖ ﮐﻤﺮ ﻗﻼﺏ ﮐﺮﺩ ﺁﻣﺪ ﺟﻠﻮ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮﻕ ﻣﯿﺰﺩ .

ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ .
ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﺷﺮ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﺮﺩ ....

ﭼﯿﻪ ؟ ﭼﻪ ﻣﺮﮔﺘﻪ ؟
ﭼﺸﻢ ﺳﻔﯿﺪ ﮐﺮﺩﯼ !

ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺁﺏ ﺩﻣﺎﻏﺶ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺒﯿﻞ ﻫﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺎﻻﮐﺸﯿﺪ .

ﺍﺵ ﻣﺤﺸﺎ . ﺍﺵ ﻣﺤﺸﺎ .

ﺻﺪﺍﯼ ﮐﺮﮐﺮﻩ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺣﺎﺟﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ .
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺻﺪﺍ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﻭ ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ ،
ﺍﺵ ﻣﺤﺸﺎ ، ﺍﺵ ﻣﺤﺸﺎ.... ﺣﻤﺪﺍﻟﻠﻪ ﺍﻭﻣﺪ .

ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﺍﺯ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ ،
ﺍﺱ ﺭﻣﺪﻭﻥ ﻫﻢ ﺧﺸﮑﺶ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺣﺮﻓﺎﯼ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺷﻨﯿﺪﻩ ؟
ﺧﺪﺍ ﻣﯿﺪﻭﻧﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﻫﻢ ﺯﺧﻤﯽ ،ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ﺑﮕﺬﺭﻭﻧﻪ
ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻫﻢ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﮐﺘﮏ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ .
ﻣﻌﻨﯽ ﺗﺮﺱ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ....
ﺧﻮﻧﺴﺮﺩ .

ﺩﺳﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﻼﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﭘﺸﺖ ﮐﻤﺮ .
ﺭﻓﺖ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺣﺎﺟﯽ .،
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، ،،،،،،،،،


ﺩﺭﺩﻡ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﺎﻥ ﺗﯿﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﻧﯿﺴﺖ .
ﻏﺼﻪ ﯼ ﺗﯿﺮ ﺁﻭﺭﺍﻧﻢ ﻣﯿﮑﺸﺪ ،
ﺣﺎﺝ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺭﺍ ﺭﺩﯾﻒ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺗﺎﺑﺶ ﺁﻓﺘﺎﺏ ،

ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ،
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ،
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ،
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺗﻌﺰﯾﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ ،
ﺩﺭﺩﻡ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﺎﻥ ﺗﯿﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﻧﯿﺴﺖ
ﻏﺼﻪ ﯼ ﺗﯿﺮ ﺁﻭﺭﺍﻧﻢ ﻣﯿﮑﺸﺪ

ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﯼﻫﺎ ﺳﺖ .
ﺻﺪﺍﺷﻮ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ
ﺍﯼ ﮐﻤﺎﻝ ، ﺍﯼ ﮐﻤﺎﻝ .....

ﺗﻘﯽ ﻫﻢ ﺁﻣﺪ .
ﮐﻨﺎﺭ ﺣﺎﺟﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺍﻓﺘﺎﺏ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ.

ﺣﺎﺟﯽ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﺗﻮ ﺫﻫﻨﺶ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﭗ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ ﺗﮑﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ .

ﺍﯼ ﺩﺳﺖ ﺑﯽ ﻧﻤﮏ ،
ﺗﻘﯽ ﻣﯿﮕﻦ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺍﻣﺎﻣﺰﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﻣﺘﻮﻟﯿﺸﻪ .
ﻣﺘﻮﻟﯽ ﻣﺎ ﻫﻢ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﺸﺮﺗﻪ ...
ﮐﻤﺎﻝ ، ﺍﯼ ﮐﻤﺎﻝ ....

ﺧﻮﺏ ﺣﻖ ﭘﺪﺭﯼ ﺭﺍ ﺍﺩﺍ ﮐﺮﺩﯼ .
ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﺭﻭ ﺯﺍﻧﻮﺵ ﮐﻮﺑﯿﺪ ،ﭼﻪ ﺁﺑﺮﻭ ﺭﯾﺰﯼ !
ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﮐﺎﻥ ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﺩ .
ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮﺩ .

ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ﮐﻨﻪ ،
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﮐﻮﻟﯽ ﮔﺮﯼ ﺣﺎﺟﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺗﻒ ﺑﻪ ﮔﻮﺭ ﭘﺪﺭﺕ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺣﺎﺟﯽ ﺻﺪﺍﺷﻮ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ
ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﺸﺎ ﺑﻮﺩ ﺑﻠﻨﺪ ،
ﺑﺎ ﺗﻘﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ .

ﺗﻒ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ .
ﺑﯿﺎ ﺑﭽﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻦ ﺯﻧﺶ ﺑﺪﻩ ،ﺁﺩﻣﺶ ﮐﻦ ،
ﺗﻮ ﻫﯿﮑﻠﺖ ﺑﺮﯾﻨﻪ .

: ﺑﻼﻧﺴﺒﺖ ،،،،
ﺻﺪﺍﯼ ﺗﻘﯽ ﺑﻮﺩ .

: ﺑﻼ ﻧﺴﺒﺖ ....

ﻭﺍﻟﻠﻪ به خدا، ﺩﺭﻭﻍ ﻣﯿﮕﻢ؟
ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻣﺤﺸﺎ ﺟﻮﺭﺍﺏ ﻓﺮﻭﺵ ﮐﯿﻪ ؟

ﺭﻣﺪﻭﻥ ﺑﺮﮒ ﮐﺪﻭﻡ ﺩﺭﺧﺘﻪ ؟،ﺭﺳﻮﻝ ﺧﯿﺎﻁ .
ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺸﺘﮏ ﻓﺮﺍﺥ !

ﺧﺸﺘﮏ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺭﺳﻮﻝ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻮﺩ .
ﻗﺎﻣﺖ ﺧﻤﯿﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺷﺖ ،ﺑﺎﺳﻦ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺻﺎﻑ ﺻﺎﻑ .
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺍﺗﻮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺷﻠﻮﺍﺭ ﮔﺸﺎﺩ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪ ،ﮐﻤﺮ ﺑﻨﺪ ﻫﻢ ﻣﯿﺰﺩ .
ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺧﺸﺘﮑﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ .

ﺧﺸﺘﮏ ﻓﺮﺍﺥ ....
ﻫﻤﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺣﺎﺟﯽ ﺭﺍﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪ .
ﺍﻣﺎ ﭼﻪ ﮐﻨﻨﺪ ؟ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻘﺼﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺣﺎﺟﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺸﻪ ﻭ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻨﻪ ،

ﺍﻫﻮﻡ ....
ﺭﺳﻮﻝ ﺧﯿﺎﻁ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺩﺍﺧﻞ ﺁﺩﻡ ﺷﺪﯼ ،
ﺷﮑﺮ .
ﺍﻟﻬﯽ ﺷﮑﺮ !
ﺭﺿﺎ ﺷﻤﺮ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺑﺎ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ،ﺗﻮ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ .
ﺣﺎﺟﯽ ﺻﺪﺍﺷﻮ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ،
ﺭﺳﻮﻝ !
ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺑﯽ ﭘﺪﺭ ،
ﺗﻮ ﺑﺎ ﺟﻨﺲ ﻗﺮﺿﯽ ﻣﻦ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﯼ .
ﺍﮔﻪ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻬﺖ ﻗﺮﺿﯽ ﻧﺪﻡ ،
ﺭﯾﻖ ﻣﯿﺰﻧﯽ !

ﺭﺿﺎ ﺷﻤﺮ ﺁﺭﺍﻡ ﮐﻨﺎﺭ ﺣﺎﺟﯽ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ .
ﺣﺎﺟﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﯿﺎ..... ﺩﻭﺭﺕ ﺑﮕﺮﺩﻡ .
ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﺑﺮﯼ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺪﺍ !
ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﮑﻦ.

ﭼﻪ ﺣﺮﻓﯿﻪ ﺁ ﺭﺿﺎ؟

ﺑﺮﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﺳﻮﺁﻝ ﮐﻦ ،
ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻪ ﺣﺮﻓﺎﯾﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺁﺩﻡ
ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ....

ﺍﻟﻐﯿﺒﺖ ﺍﺷﺪ ﻣﻦ ﺍﻟﺰﻧﺎااااااا

ﺍﯾﻨﻮ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﮐﺸﯿﺪ
ﺑﺎﺑﺎ ﺍﯾﻬﺎﺍﻟﻨﺎﺱ ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ،
ﭘﺪﺭ ﺧﺪﺍ ﺑﯿﺎﻣﺮﺯﻡ ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﮐﺮﺩﻩ؟

رمدون ﻧﻤﮏ ﻧﺸﻨﺎﺱ !
ﺣﺎﺝ ﻧﺠﻒ ﭼﺸﻢ ﭘﻠﺸﺖ ﺑﻮﺩ ،
ﺗﻒ ﺑﻪ ﻏﯿﺮﺗﺖ ،ﻣﺤﺸﺎ ﯾﺎﺩﺕ ﺭﻓﺘﻪ،
ﭘﺴﺮ ﮐﻔﺘﺮ ﺑﺎﺯ و الوات بدفعلت ﺭﻭ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻡ .....

ﻧﻤﮏ ﻧﺸﻨﺎﺱ
ﺿﻤﺎﻧﺘﺶ ﺭﻭ ﮐﺮﺩﻡ....

ﺑﻪ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﮐﻤﯿﺴﺮ ﮔﻠﺰﺍﺭﯼ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺑﻨﺪﺍﺯﺵ ﺁﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻋﺮﺏ ﻧﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ،
ﮔﻠﺰﺍﺭﯼ ﺭﯾﯿﺲ ﺷﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﺗﺮﮎ ﺑﻮﺩ .
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﺵ ﺑﺎ ﺣﺎﺟﯽ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩ ،ﺭﻭﻏﻦ ﺣﯿﻮﺍﻧﯽ ،
ﺧﺮﻣﺎ ، ﺍﺭﺩﻩ ﻭﺷﯿﺮﻩ ﺧﺮﻣﺎ ﺑﻪ ﻓﺼﻠﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﺎﺏ ﺳﺮﻭﺍﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺧﺒﺮ ﻣﯿﺪﺍﺩ ﺟﻨﺎﺏ ﺳﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺮﺑﺎﺯﯼ ﺭﻭ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ، ﻣﯿﺒﺮﺩ .
ﭼﻪ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ !

ﻭﻗﺘﯽ ﻏﻼﻡ ﭘﺴﺮ ﻣﺤﺸﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺘﮕﺎﻩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩ ﭼﻪ ﮐﯿﻔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ !
ﻏﻼﻡ ﮐﻔﺘﺮ ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩ ﭼﺎﻗﻮ ﮐﺸﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ،،
ﮐﻤﯿﺴﺮ ﮔﻠﺰﺍﺭﯼ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ،

ﺣﺎﺟﯽ ﻓﻘﻂ ﮔﻞ ﺭﻭﯼ ﺗﻮ !
ﻏﻼﻡ ﻫﻢ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﻤﯿﺴﺮ ﺗﺎ ﺩﻡ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺣﺎﺟﯽ ﺭﻭ ﺑﺪﺭﻗﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺣﺎﺟﯽ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ،
ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﻧﻔﺴﺶ ﺩﺭ ﻧﻤﯽ ﺁﻣﺪ ،ﺣﻖ ﺑﺎ ﺣﺎﺟﯽ ﺑﻮﺩ ،
ﺭﺿﺎ ﺷﻤﺮ ، ﻋﺒﺪﺍﻟﻨﺒﯽ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺎﺯ ،
ﺣﺎﺝ ﻋﺒﺎﺱ ﺑﺮﻗﮑﺎﺭ ،ﻧﺼﺮﯼ ﻗﺼﺎﺏ ﺩﻭﺭ ﺣﺎﺟﯽ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ .


ﺣﺎﺟﯽ ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺑﻔﺮﺳﺖ .
ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﺑﺮﯼ ﺧﻮﻧﻪ ﯼ ﺧﺪﺍ !
ﺣﺎﺟﯽ ﺣﺮﻓﺎ ﺷﻮ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ ،اما ﺧﺎﻟﯽ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ.

ﻓﮑﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﺗﻮ ﻣﺤﻞ ﮐﻨﻔﺘﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺁﺯﺍﺭﺵ ﻣﯿﺪﺍﺩ .

ﺍﺱ ﻋﺒﺪﺍﻟﻨﺒﯽ ﺻﻮﺭﺕ ﺣﺎﺟﯽ ﺭﺍ ﺑﻮﺳﯿﺪ .

ﺣﻤﺪﺍﻟﻠﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﺸﻮ ﻣﯿﮕﺬﺭﻩ ،

ﻣﺮﺩﻡ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ ﺑﻌﺪﺵ ﯾﺎﺩﺷﻮﻥ ﻣﯿﺮﻩ ،
ﺣﺎﺟﯽ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ، ﺯﯾﺮ ﻟﺐ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮﺩ

ﺣﺎﻟﻢ ﭼﻮ ﺩﻟﯿﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪ ﺧﻮﯾﺶ
ﺩﺭ ﻟﺸﮑﺮ ﺩﺷﻤﻦ ﭘﺴﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺩﺭﺩ ﮐﻤﺎﻝ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮﺩ .
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

ﺣﺎﺟﯽ ﭼﻤﺪﺍﻥ ﺳﻔﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ .
ﻓﺮﺩﺍ ﺭﻭﺯ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮﺩ ﺍﻫﻮﺍﺯ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺟﺪﻩ ﺩﻭ ﮐﻮﭼﻪ ﺍﻧﻄﺮﻑ ﺗﺮ ﮐﻮﭼﻪ ﯼ ﻧﺠﺎﺭﻫﺎ ﻣﻤﺒﺎﻗﺮ ﻧﺠﺎﺭ ﻫﻢ ﻋﺎﺯﻡ بود.

ﺍﺯ ﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻗﺒﻞ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﻗﻮﻡ ﻭ ﺧﻮﯾﺶ ﻫﺎ خاﻧﻪ ﻣﻤﺒﺎﻗﺮ ﺟﻤﻊ ﺑﻮﺩﻧﺪ ،
ﺻﺪﺍﯼ ﮐﻞ ﺯﺩﻥ ﺯﻧﻬﺎ ،ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﻗﻄﻊ ﻧﻤﯿﺸﺪ .

ﺩﻭﺭ ﺣﺎﺟﯽ ﻫﯿﭻ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﺒﻮﺩ .

ﻓﻘﻂ ﺗﻘﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﻣﺶ ﻓﯿﺮﻭﺯ ﺍﻣﺪ ،
ﺧﻮﻧﻪ ﮐﻞ ﺻﻔﺮ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻋﺸﺮﺕ ﻫﻢ ﺷﻠﻮﻍ ﺑﻮﺩ .
ﺻﺪﺍﯼ ﮐﻞ ﺯﻧﻬﺎ، ﻋﺸﺮﺕ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﯿﺪﺍﺩ .
ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺪﺭﺵ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ،

ﺑﺒﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﯿﺮﻩ ،
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﺮﻩ ﭘﯿﺸﺶ ،
ﻋﺸﺮﺕ ﻭ ﺳﮑﯿﻨﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺟﺮﺍﺕ ﺭﻭﯾﺎﺭﻭﯾﯽ ﺑﺎ ﺣﺎﺟﯽ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ .
ﺟﻤﺎﻝ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﺮﻓﺖ ،
ﺣﺎﺟﯽ ﻋﯿﻦ ﺧﯿﺎﻟﺶ ﻧﺒﻮﺩ ، ﺧﯿﺎﻻﺕ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ ،
ﺍﺻﻼ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ ،
ﻏﺮﻭﺏ ﺍﺯ ﻣﺴﺠﺪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ ﻧﻤﺎﺯﺵ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﺮﻭﺱ ﺭﻭﯼ ﺳﮑﻮﯼ ﺁﺏ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ .

ﺣﺎﺟﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ ،
ﺗﻘﯽ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﮐﻦ ،ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﯼ ﺷﺎﺯﺩﻩ ، ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ ......!!!!

ﺍدامه دارد
#ابراهیم_تدین

••❀•°✿°•❀••
••❀•°✿°•❀••

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

💃🏃 💍 💃🏃
ای نگارم ،بهز جونم،
خوت میه یا خوم بیم/

شاعر :👇👇
#حسین_جوینده

طراح : 👇👇
#آزاده
╔══๑ღ❤️ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ❤️ღ๑══╝

💃💍💃💍💃💍
💍💃💍💃
💃💍💃
💍💃
💃
عشقتی کار داده دسم،
خوت میه یا خوم بیم/
💃🏃
عطر زلفتی که مسم،
خوت میه یا خوم بیم/
💃🏃
ای مبینه هی مخونم
شعر و بیت عاشقی
💃🏃
خوت مدونه که کلوتم،
خوت میه یا خوم بیم/
💃🏃
حرف عشق مه و تو
پیچس ت شهر بهبهو
💃🏃
ای نگارم ،بهز جونم،
خوت میه یا خوم بیم/
💃🏃
#حسین_جوینده
💃
💍💃
💃💍💃
💍💃💍💃
💃💍💃💍💃💍

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

🌹حلول ماه مبارک رمضان مبارکباد🌹

🌹 سلام بر رمضان🌹

سلام باد به ماه مبارک رمضان
مه صلات وصیام و نیایش وقرآن

🌹
سلام باد به آن آیه های روشن وحی

که شد نزول برآن برگزیده ی انسان

🌹

سلام بر رمضان وبه لیله ی قدرش

سلام بررمضان ماه رحمت و غفران

🌹
سلام بر رمضان ماه عشق وشوق و امید

سلام بر رمضان ماه بخشش واحسان

🌹
سلام بررمضان ماه ذکر و ماه دعا

سلام بر رمضان ماه قادر منّان

🌹
سلام بر رمضان ماه رحمت وبرکت

سلام بر رمضان ماه پاکی از عصیان


🌹
سلام بر رمضان ماه گفتن العفو

مه چکیدن اشک ندامت از مژگان

🌹
سلام بر رمضان زبده ماه خود سازی

مهی که روشن از آن میشود چراغ روان

🌹
سلام بر رمضان ماه بندگی خدا

مه ببستن چشم وگوش و زبان ودهان

🌹
نهفته دراین مه هزار اسرار است
که برتر است زاندیشه وزفهم گمان

🌹
مه نخفتن و بادوست راز دل گفتن

مهی که جلوه ببخشد قیام آن برجان

🌹
مه درون خود از اشک شست وشوکردن

مه جدا شدن از خویش و وصل بر جانان

🌹
سلام بر رمضانی که در طلوع سحر
دمید اختر روی حسن به نیمه ی آن

🌹
سلام بر رمضان ماه عاشقان علی
ولی حق که دراین ماه شد به حق مهمان

🌹
مه تجلی وایثار در طلوع سحر

مه شهادت مولای دین شه مردان

🌹
تـــجلٓیا زپی مقدم مه رمضان

بخوان سرود الهی چومرغ خوش الحان

🌹🌹🌹🌹🌹🌹

شاعر : #حاج #بشیر_تجلی


#تجلی_ها

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

#بیا_بریم_که_دعوتیم

خواننده : 👇👇
#محمد_علینژادیان

شعر : 👇👇
#سیروس_مختاران

╔══๑ღ❤️ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ❤️ღ๑══╝

در فراقِ رخِ تو این غمِ بسیار٬کم است*
ندبه کم نیست ولی طالبِ دیدار کم است*

رمضان آمـده و یادِ خدا افتادیم*
شکرِ یک ماهه بر این خالقِ ستّار کم است*

چه بسا دیده که بیدار بود وقتِ سحر*
لیک افسوس حبیبم٬ دلِ بیدار کم است!*

کارمان گشته ریاکاری و نیرنگ و دروغ*
چه کسی گفته که در شهرِریا کار کم است؟*

فقر باعث شده جمعی همه ی مدّتِ سال*
مستحب روزه بگیرند که دینار کم است*

منتظر بهرِ تو ای یوسفِ زهرا کم نیست*
همچو یعقوب ولی دیده ی خونبار کم است*

همه گویند فدای تو سر و دست و زبان*
حرف بسیار ولی میثـم تمّار کم است*

به طعامی که سرِ سفره بُوَد میلم نیست*
نمکِ روی تو در سفره ی افطار کم است*

تنِ فرشی شده مانوسِ تبِ عشقِ شما*
دستگیری کن ازو عاشقِ بیمار کم است*

*فرارسیدن ماه مبارک رمضان*
* بر شما مبارکباد...#رضا_نگهبان*

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

مچکرم،من بچه بهبهانم محله شاه فضل امادست روزگارمتاسفانه باعث شده تاچندسالی ازشهرم دورباشم ودسترسی به چیزهایی که می خوام رونداشته باشم به همین دلیل بیشترتوکانال شمادونباله آهنگهای موردعلاقم میگردم ازتوجهتون وپاسخ سریعتون خیلی،خیلی،مچکرم آرزوی موفقیت رو برای شمادارم خدانگهدار(موفق باشید)

#عباس_m

@behbehoni

شعر و آثار بهرام دادمهر:
----------
#حکایتهای_محل_پر
----------

#حکایت #چهاردهم : #ما_میو
----------

نگارنده : #دکتر #بهرام_دادمهر
----------

*زمند* و خسته و گرسنه از سر کار به منزل برمیگشت؛ قبلا وصف کاکا احمد و دکان همه چیز فروشیش را در یکی از حکایتها برایتان گفته ام.
بهار که میشد روستاییان اطراف شهر *دله* های ماست را داخل *خور* خر نهاده و برای فروش به شهر می آوردند که هنوز هم این کار ادامه دارد.
یکی از فروشندگان همیشگی ماست روستاییان کاکا احمد بود و آنها دله های ماست را پیش کاکا می گذاشتند و خود برای خرید و سایر کارهای شخصی می رفتند و حوالی ظهر برمی گشتند و پول ماستها را از کاکا میگرفتند و راهی ولایتشان می شدند.

آن روزها هنوز برکت از دنیا نرفته بود و بهار که میشد آنقدر علف و علوف توی صحرا *ورسهیده* بود که چوپان نیازی نداشت گله را به نقاط دوردست ببرد و در همان روستایشان چراگاه مناسب برای گله وجود داشت.
میش های فربه با *گووَنهای* پر از شیر عصر به آغل برمی گشتند و زنهای روستایی شادمان و شُکرگویان شروع به دوشیدن میشها می کردند.

کاکا یکی از دله های ماست را برداشت و به خانه آمد. دی امیر پشت بام کاهگلی خانه را بعد از جارو کردن آب پاشی کرده بود و بوی گل آب خورده، بوی زندگی می داد، عطری که هر *پسی* از پشت بامهای همه شهر به مشام میخورد.
چه صحنه های چشم نوازی بود ،*فسیل* های آجری مشبک که روی آن لحافهای رنگی و بالشهای پری خودنمایی میکرد، کوزه گلی پر از آب و نان تیری آرد گندم که هنوز هم یادآوریش برای آدم 'دل ضعفه' می آورد.

کاکا بند دور دله ماست را باز کرد و *توله* های روی آن را کنار زد و *پِلمِندَی* های توله ها را جدا کرد و در کیسه ای ریخت، پارچه روی ماست را برداشت و ...
-*دی امیر قدک تلیتی به ک مُردم اَ گُسنهی، پیازا هم ت سرداب به، نونا هم خوی ناده اینجه، زی وبه قضا دیرِت*

دی امیر قدک به دست از پله های پر پیچ و خم و گچی پشت بام نفس نفس زنان بالا آمد و و دقایقی بعد کاکا درحال خورد کردن نانها بود که مزاحم همیشگی آنها که البته از بس کاکا با بذل و بخشش لوسش کرده بود پیدایش شد، همیشه سر موقع پیدایش میشد انگار ساعت ناهار و شام کاکا را میدانست.

کاکا زیر چشمی نگاهی بهش انداخت،
*بیو اوشی ک الان تلیت مکنم*

دی امیر نیم نگاهی به گربه تقریبا خانگیشان انداخت و رو به کاکا گفت؛
-*می گلو نبهد گوشت بخه؟*

کاکا همانطور که منتظر نرم شدن *تلیت ماس* بود گفت:
-*خو عاقبت بخیر، په مردم خو گوشت گیرشه نمی ک خوشه بخورن، زیادشه میکه ک هدن گلو، گلو بدبخت هم مجبوری همی چی بخه ت کمی پر بکه*

اما گربه خیلی گرسنه اش بود و هرچه کاکا *لُفک لُفک* تلیت ماس جلویش میگذاشت، میخورد و باز می گفت : *میــــــــو*

میو میو کردن گربه تمامی نداشت و کار به جایی رسیده بود که کاکا یک *لُفک* را خودش میخورد و یکی را جلوی گربه می گذاشت، ولی گربه ول کن نبود و میومیو کردنهایش بعد از خوردن هر *لُفک تلیت* کاکا را کلافه کرد و نهایتا کاکا *قدک تلیتی* را برداشت و جلوی گربه گذاشت و خطاب به گربه گفت:
-*ایسه ما میــــــــــو*

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

••❀•°✿°•❀••
••❀•°✿°•❀••
#ﺍﯼ_ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ
#ﻗﺴﻤﺖ_چهاردهم

ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻫﻤﻪ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﻣﮕﻪ ﺧﻼﻑ ﺷﺮﻉ ﻣﯿﮑﻨﻢ؟
ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ،ﭘﻨﻬﺎﻥ ﮐﺎﺭﯼ ﭼﺮﺍ؟
ﻣﺮﺩ ﻋﺬﺏ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ ،ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ
ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺗﮑﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﺩ ،

ﻗﺎﻝ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ،
ﺍﻟﻨﮑﺎﺡ ﺳﻨﺘﯽ ،
ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﺯﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﺣﺮﻑ ، ﺣﺮﻑ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ .
ﻭﻝﮐﻦﺍﯾﻦ ﺟﻤﺎعت بی عقل را تقی

ﺣﺮﻑ ﻭ ﺣﺪﯾﺚ ﻫﺎ ﺯﯾﺎﺩ ﺑﻮﺩ .
ﻧﺼﺮﯼ ﻗﺼﺎﺏ ﺑﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﺣﻖ ﻣﯿﺪﺍﺩ ،

ﺑﺎﺑﺎ ﺍﻧﺼﺎﻑ ﻫﻢ ﺧﻮﺑﻪ ﻭﺍﻟﻠﻪ ،
ﺣﻤﺪﺍﻟﻠﻪ ﺗﺎ ﮐﯽ ﻣﯿﺘﻮﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮﺍﺩﺭ ، ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻧﯿﺴﺖ .

ﺍﺱ ﻣﺤﺸﺎ ﺣﺮﻑ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺍﺷﺖ ،

ﻧﻪ ﮐﺎﮐﺎ ﺣﺎﺟﯽ ﺩﺭﺩﺵ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺳﺖ .
ﻣﮕﻪ ﻋﯿﺎﻝ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﯿﺎﻝ ﺟﻤﺎﻝ ﮐﻢ ﺑﺮﺍﺵ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ،
ﻋﺸﺮﺕ ﻭ ﺳﮑﯿﻨﻪ ﮐﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ،ﻧﻪ ﮐﺎﮐﺎ ،ﻧﻘﻞ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ .

ﺩﺭﺩﺵ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺳﺖ ﻣﮕﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﺑﭽﻪ ﺍﺳﺖ ،
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻣﯿﻔﻬﻤﻪ ﻭ ،،،،،

ﺗﻘﯽ ﮐﺮﮐﺮﻩ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺭﺍ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﺷﺎﺯﺩﻩ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺣﺎﺟﯽ ﺑﻪ ﺳﯿﻢ ﺁﺧﺮ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ..

ﯾﺎﻟﻠﻪ ﺗﻘﯽ ﺑﺮﯾﻢ ..ﺷﺎﺯﺩﻩ ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ ....
ﻃﺸﺖ ﺍﺯ ﺑﺎﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ .

ﻫﺮ ﮐﯽ ﻫﺮ ﭼﯽ ﺩﻟﺶ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﺑﮕﻪ ،
ﺑﯿﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻘﯽ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﺮﺩ .

ﺗﻘﯽ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺧﺮ ‏« ﻋﻢ ﺣﺴﻦ ‏» ﺭﺍ ﺷﻨﯿﺪﯼ؟
ﻧﻪ ﺁﻏﺎ .
ﺑﻠﻪ ﺁ ﺗﻘﯽ ،
خدا رحمتش کنه،‏« ﻋﻢ ﺣﺴﻦ ‏» ﺑﺎ ﺧﺮﺵ ﺍﺯ ﺻﺒﺢ ﺗﺎ ﺷﺐ ﺑﺎﺭ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﯿﮑﺮﺩ .
ﻫﻤﯿﻨﮑﻪ ﺑﯿﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﺷﺪ ،ﺧﺮﺵ ﺭﺍ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺑﺴﺖ ﺗﺎ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﻪ ،ﺧﺮ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺑﻪ ﮔﻮﺯ ﮐﻨﺪﻥ!!!

ﻏﺮﭖ ﻭ ﻏﺮﭖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ،ﺗﺎ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﻫﯿﭻ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﺒﻮﺩ ،حالا برادر،ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻢ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻧﺪ ﻭ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭ ،ﻧﻔﺴﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﻤﯿﺎﺩ ،‏« ﻫﯿﭻ ‏»
ﻫﻤﯿﻨﮑﻪ ﺑﯿﮑﺎﺭ ﺷﺪﻧﺪ،ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﺯ ، ﮔﻮﺯ ﮐﺮﺩﻥ ،ﺣﺮﻑ ﺑﯿﺨﻮﺩ.....!!!!

ﺍﯾﻨﻮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺗﻮ ﮔﻮﺷﺎﺕ ﻓﺮﻭ ﮐﻦ ،ﺣﺮﻑ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻭ ﮔﻮﺯ ﺧﺮ‏« ﻋﻢ ﺣﺴﻦ ‏» ﯾﮑﯽ ﺍﺳﺖ .

ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ ﺗﻘﯽ؟ ﺗﻘﯽ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ،
ﺑﻠﻪ ﺁﻏﺎ .
ﺍﯾﻨﻢ ﺧﻮﻧﻪ ﺷﺎﺯﺩﻩ .

ﺷﺎﺯﺩﻩ ﺗﻮ ﭼﺎﺩﺭ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺿﯽ ﻧﺒﻮﺩ .
ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩ ،ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮﺩ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺎﺷﻪ .

ﺍﻣﺎ ﺣﺮﯾﻒ ﺣﺎﺟﯽ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ .ﻗﻤﺮ ﻟﺮ ﺑﺎ ﻋﻼﺀﺍﻟﺪﯾﻦ ﻧﻔﺘﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺗﺎﻕ ﺷﺪ ،
ﻋﻼﺍﻟﺪﯾﻦ ﺭﺍﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺷﺎﺯﺩﻩ ﮔﺬﺍﺷﺖ و ﻧﺸﺴﺖ .
ﺳﻨﺶ ﺑﺎﻻ ﺑﻮﺩﻭ ﻫﯿﮑﻠﺶﺳﻨﮕﯿﻦ،ﺑﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﯿﺸﺪ .

ﺷﺎﺯﺩﻩ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ،ﺣﺎﺟﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﭘﺲ ﻓﺮﺩﺍ ﺭﺍﻫﯽ ﻫﺴﺘﯽ ،

ﺻﺒﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﯼ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﺷﺪﯼ .

ﺣﺎﺟﯽ ﺯﻝ ﺯﺩ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﺎﺯﺩﻩ،

ﭼﺮﺍ ﻣﮕﻪ ﺳﺎﻋﺘﺶ ﺳﻨﮕﯿﻨﻪ؟
ﺷﺎﺯﺩﻩ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻗﻤﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﺮﺩ .
ﻗﻤﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ، ﯾﺎ ﻋﻠﯽ و ﺭﻓﺖ .

ﺣﺎﺟﯽ ﺳﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ،ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﯾﻪﺳﺮﻭ ﺳﺎﻣﺎﻧﯽ ﺑﺪﻡ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻌﻄﻠﯽ .

ﺷﺎﺯﺩﻩ ﭼﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﮐﺮﺩ .
ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﺳﺮﻭ ﺻﺪﺍﻫﺎ ﺑﺨﻮﺍﺑﻪ ﻭ ﺁﺑﻬﺎ ﺍﺯ
ﺁﺳﯿﺎﺏ ﺑﯿﻔﺘﻪ ، ﺑﻌﺪ .

ﮐﺪﻭﻡ ﺳﺮﻭ ﺻﺪﺍﻫﺎ؟
ﮐﻤﺎﻝ ﯾﻪ ﻏﻠﻄﯽﮐﺮﺩ ﺑﺮﺍ ﺧﻮﺩﺵ، ﻓﺘﯽ ﻫﻢ ﺭﻡ ﮐﺮﺩ .
ﻟﮕﺪ ﺯﺩ ﺑﻪ ﺑﺨﺖ ﮔﻼﺏ ﻓﻠﮏ ﺯﺩﻩ .
ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ﺗﻘﯽ ؟ ﭼﺮﺕ ﺗﻘﯽ ﭘﺎﺭﻩ ﺷﺪ...

ﺑﻠﻪ ، ﺁﻏﺎ ، ﺍﻭﻧﻢ ﭼﻪ ﻟﮕﺪﯼ !
تقیﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ !

ﻫﻨﻮﺯ ﺟﺎﯼ ﺿﺮﺑﺎﺕ ﺩﻣﭙﺎﯾﯽ ﻋﺸﺮﺕ ﻭ ﺳﮑﯿﻨﻪ ﺭﻭ
ﮐﻠﻪ ﯼ ﺑﯽ ﻣﻮﯾﺶ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰﯼ ﻣﯿﺰﺩ .
ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺷﺖ ،ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺯﺍﺩﻩ ﯼ ﻓﻘﺮ .
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻪ ﻧﻮﺍﯾﯽ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ،ﺑﭽﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ.

ﺍﺯ ﭘﺎﺩﻭﯾﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻏﻢ ﻧﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ ،
ﺍﻣﺎﻫﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩ،ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﺸﺮﺕ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺍﻭ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ .

ﻗﻤﺮ ﺁﻣﺪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺍﯾﺮﺍﻥ ،ﺑﺎ ﺳﯿﻨﯽ ﭼﺎﯼ
ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﺎﻟﻪ ﯼ ﻗﻤﺮ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯼ ﺩﻫﺪﺷﺖ
ﺣﺎﺟﯽ ﺳﺮ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩ ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﺩﺍﺷﺖ ،
ﺳﯽ ﻭ ﭘﻨﺞ ﺳﺎله ﺑﻮﺩ ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺍﺯ ﺁﻓﺘﺎﺏ ،
ﻭ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺩﻫﺎﻥ، ﭼﺮﻭﮐﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﺭﺩ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺳﺎﻟﯿﺎﻥ ﺩﻭﺭ ﻣﯿﺪﺍﺩ .

ﻻﻏﺮ ﻭ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻧﻪ ﺷﮑﻤﯽ ، ﻧﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﯼ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎﺳﻨﯽ ،ﭼﺎﺭ ﭼﻮﺏ ﺧﺸﮏ !
ﺗﻠﻪ ﯼ ﺧﻮﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺧﻮﻥ ﺑﺮﯼ !

ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﭘﺪﺭ ﺍﻟﯿﺎﺱ ﺭﺍ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ،ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﺭﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪﻫﺎ ﻭ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺻﺎﻑ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﻥ ،
ﺧﻮﻥ ﺑﺮﯼ !

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﭼﺎﻧﻪ ﺯﻧﯽ ،ﻫﮑﺘﺎﺭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺩﻟﻪ ﯼ ﺭﻭﻏﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ ﮔﻮﻧﯽ ﺑﺮﻧﺞ ﻭﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ ﺳﺎﻟﻪ .

ﺍﻭﻝ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺍﻟﯿﺎﺱ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻫﻤﺴﺮ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺯﻥ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ،ﻫﻔﺪﻩ ﺳﺎﻝ ﮐﻠﻔﺘﯽ ﻭ ﺗﺤﻘﯿﺮ ﻭ ﮐﺘﮏ ، ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﯿﺎﺱ ﺧﻮﻥ ﺑﻪ ﺟﮕﺮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﺍﻟﯿﺎﺱ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ،ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺑﺮﻧﻮ ،ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.

ﮔﺎﻫﯽ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﻗﻤﺮ ﻣﯽ ﺁﻣﺪ .
ﻗﻤﺮ ﺍﺯ ﺷﺎﺯﺩﻩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﺪ .

ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺭﺍﺿﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ،

ﺳﻨﺶ ﺑﺎﻻﺳﺖ ،
ﺍﻣﺎ ﻣﺎﻝ ﻭ ﻣﻨﺎﻝ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﺍﺭﻩ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺷﻬﺮﻩ .
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﺕ ﻫﻢ ﺭﺍﺣﺖ ﻣﯿﺸﯽ ،ﺍﮔﻪ ﺣﺎﺟﯽ ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻪ، ﯾﻪ ﭘﻮﻟﯽ ﻫﻢ ﻣﯿﺪﻩ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ ﺷﻤﺮﺕ
ﺩﻫﻨﺸﻮﻧﻮ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻩ .

ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍﺿﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ، ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺻﻨﺪﻭﻗﭽﻪ ﻗﻤﺮ ﺩﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺑﺎ ﺳﯿﻨﯽ ﭼﺎﯼ ﻧﺸﺴﺖ ،ﮐﻨﺎﺭ ﻗﻤﺮ ،ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺣﺎﺟﯽ .
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﻭ ﺑﻠﻨﺪﺵ ﺁﺭﺍﻡ ﭼﺎﯼ ﺭﺍ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﺎﺟﯽ ﺳﺮ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺗﻘﯽ .

ﺁﺧﺮ ﺷﺐ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺩﺍﻻﻥ ﺩﻡ ﺩﺭ
ﺣﺎﺟﯽ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﺎﺯﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺪﺭﻗﻪ ﺍﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﺯﻝ ﺯﺩ ،

ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺭﺩ ﻧﮑﻨﻪ ﺑﯽ ﺑﯽ ،ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻦ ،
ﺷﺎﺯﺩﻩ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ :

ﻗﻤﺮ ﺭﺍﺿﯽ ﺍﺵ ﮐﺮﺩﻩ ،ﺗﻘﯽ ﻫﺮﯼ ﺩﻟﺶ ﻓﺮﻭ ﺭﯾﺨﺖ
ﮐﺎﺭ ﺣﺎﺟﯽ ﺗﺎﻭﺍﻥ ﺩﺍﺷﺖ ،ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺗﺎﻭﺍﻥ ﻫﻢ ﺳﻬﻢ ﺗﻘﯽ ﺑﻮﺩ.

حاجی دست دراز کرد

ﺗﻘﯽ !
ﺗﻘﯽ تو ﻋﺎﻟﻢ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩ ،

ﺍﮔﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻔﻬﻤﻪ؟
ﻋﺸﺮﺕ ﭼﯽ؟
ﮐﻮﻟﯽ ﮔﺮﯼ ﻋﺸﺮﺕ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ .

ﺗﻘﯽ ﺣﻮﺍﺳﺖ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟
ﺑﯽ ﺭﻣﻖ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ،
ﺑﻠﻪ ﺁﻏﺎ ،
ﺑﺪﺵ ﺑﻪ ﻣﻦ .
ﺗﻘﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﯼ ﭘﻮﻝ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﺣﺎﺟﯽ ﺩﺍﺩ .

ﺑﯿﺎ ﺑﯽ ﺑﯽ ، ﺍﺟﺮﺕ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﮐﻢ ﮐﻦ
ﻭ ﺑﻘﯿﻪ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺧﺮﺝ ﺍﻭﻥ ﺿﻌﯿﻔﻪ ﮐﻦ .

ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﻫﻢ ﺑﺪﻩ ﻗﻤﺮ ﺗﻘﯽ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺩﻟﺶ ﻧﺒﻮﺩ ،
ﺣﺎﺟﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﯿﺮﻩ .
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻬﯿﺐ ﻣﯽ ﺯﺩ ،

ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺗﻘﯽ؟
ﻣﮕﻪ ﺗﻮ ﻭﮐﯿﻞ ﻭﺻﯽ ﺣﺎﺟﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟
ﻣﮕﻪ ﺣﻤﺪﺍﻟﻠﻪ ﺑﭽﻪ ﺍﺳﺖ.

ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻄﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩ .
ﻋﺸﺮﺕ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺗﻘﯽ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ،
ﺗﻘﯽ ﺍﺯ ﻣﻦ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻧﮑﻦ .
ﺗﻘﯽ ،
ﺗﻘﯽ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺳﯿﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨﻢ.

ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺒﮏ ﻭ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺧﻄﺮ ﺑﻪ ﺻﺮﻓﻪ ﺑﻮﺩ .
ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﺣﺎﺟﯽ ﺑﻮﺩ ﻣﺪﯾﻮﻥ ﺣﺎﺟﯽ ﺑﻮﺩ ،
ﺍﺯ ﻓﻼﮐﺖ ﻭ ﻧﻮﮐﺮﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺠﺎﺗﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ ،ﺍﺳﻤﺶ ﺍﺯ ﺗﻘﯽ ﺩﻭ ﭘﻠﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ
ﺁ ﺗﻘﯽ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ .

ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻣﯿﮑﺮﺩ !
ﺩﻭ ﭘﻠﻪ ﺍﯼ !
ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻟﻘﺐ ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﯽ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩ ،
ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ .ﯾﺎﺩﺵ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ،ﭘﺴﺮ ﺣﺎﺝ ﺳﯿﺪ ﺗﻘﯽ ﺭﺍ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ ،ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺗﻘﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﯾﺪ ،ﺩﻭ ﭘﻠﻪ ﺍﯼ ، ﺩﻭﭘﻠﻪ ﺍﯼ... ﺗﻘﯽ ﻋﺎﺻﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ.

ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻧﯽ .
ﻧﺠﯿﺒﻪ ﺯﻥ ﺳﯽ ﺗﻘﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ :

ﺗﻘﯽ ﺩﺳﺘﺖ ﺩﺭﺩ ﻧﮑﻨﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﯾﺦ ﻻﺯﻡ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ .
ﺗﻘﯽ ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﯾﺦ ﻣﻨﺰﻝ ﺳﯿﺪ ﺭﻭ ﺍﺯ ﻣﮑﯿﻨﻪ ﻧﻤﺎﺯﯼ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﯿﮑﺮﺩ .
ﺍﻻﻥ ﺗﻮ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﻫﻤﻪ ﺻﺪﺍ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ ﺁ ﺗﻘﯽ .
ﺣﺎﺟﯽ ﺩﺭ ﻏﯿﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺁﻗﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺍﺻﻼ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﯿﭻ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪ ، ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ؟

ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﺸﺮﺕ ﻫﻢ ﮐﻮﺗﺎﻩ آمدند.،
:ﺍﯼ ﺑﺎﺑﺎ ، ﻫﺮ ﭼﻪ ﺷﺪ ، ﺷﺪ

ﺟﻮﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﻞ ﺗﻮ ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ﻋﺼﺎﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺗﺶ ﺟﻤﻊ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﺮﻭﺱ،ﭘﺴﻤﺎﻧﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﮔﻨﺪﯾﺪﻩ ﯼ ﻣﯿﻮﻩ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﺍﺳﺪ ﺭﺍ ﺯﯾﺮﻭ ﺭﻭ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ ﺣﺎﺟﯽ ﻭ ﺗﻘﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ .
ﺣﺎﺟﯽ ﻋﺎﻟﻢ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩ ﺗﻘﯽ ﺑﻪ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ،
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﮔﺮﺩ ﻭ ﮔﺸﺎﺩﺵ ﺯﻝ ﺯﺩ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻘﯽ ،ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﯿﺎﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻕ !.تقی ﺗﺮﺳﯿﺪ .

ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻃﺮﻑ ﺭﺣﻤﺎﻥ .
ﭼﯿﻪ ،
ﮐﻮﺭ ﺑﺸﯽ ﺑﻪ ﺣﻖ ﻋﻠﯽ ،
ﻫﺮ ﭼﻪ ﺁﺗﺸﻪ ﺍﺯ ﮔﻮﺭ ﺗﻮ ﺍﻧﺘﺮ ﮐﺜﺎﻓﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯿﺸﻪ !
ﺩﻟﺶ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺗﻼﻓﯽ ﮐﺘﮏ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﻮﺭﺩﻩ بود،
ﺳﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﻪ ﻃﺮﻑ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺁﻣﺪ .
ﻭ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﭼﭗ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻮﺑﯿﺪ .
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺴﺖ .
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺩﻭﻣﯽ ﺑﻮﺩ .ﺣﺎﺟﯽ ﺑﺮ ﮔﺸﺖ ،

ﻭﻟﺶ ﮐﻦ ﺗﻘﯽ ،
ﺑﺎﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﺍﺳﺖ ،
ﺗﻘﯽ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﻭﺭ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ،ﺻﺪﺍﯼ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ،

ﺩﻭ ﭘﻠﻪ ﺍﯼ ، ﺩﻭ ﭘﻠﻪ ﺍﯼ ،،،،،
ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺣﺎﺟﯽ ﻭ ﺗﻘﯽ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩ .

ﺩﻭ ﭘﻠﻪ ﺍﯼ ، ﺩﻭ ﭘﻠﻪ ﺍﯼ .
ﺗﻘﯽ ﺣﺴﺎﺱ ﺑﻮﺩ ،
ﺩﻭ ﭘﻠﻪ ﺍﯼ ،ﺍﺯ ﻓﺤﺶ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺪ ﺗﺮ ﺗﻘﯽ ﺑﺮ ﮔﺸﺖ ،ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺳﻨﮓ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ،ﭘﯿﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩ
ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﭘﻮﮐﯿﺪﻩ ﻭ ﮔﭻ ﺳﻨﮕﯽ ﻣﺴﺠﺪ ﻋﺼﺎﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﮑﻪ ﮔﭽﯽﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﻒ ﺩﺳﺖ ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩ ،
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺳﺮ !
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮ ﮔﺸﺖ .
ﺍﺯ ﺑﻐﻞ ﮔﻮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﻘﯽ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺳﻨﮓ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﻮﺩ ،ﺣﺎﺟﯽ ﻣﺎﻧﻊ ﺷﺪ ﻭﻟﺶ ﮐﻦ ﺑﺎﺑﺎ .
ﺍﻻﻥ ﺳﺮ ﻭﺻﺪﺍ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻤﻊ ﻣﯿﺸﻨﺪ .
ﻧﺼﻒ ﺷﺒﯽ !
ﺗﻘﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺸﻨﻪ ،
ﺍﻧﺘﺮ ﮐﺜﺎﻓﺖ ،
ﺗﻘﯽ ﻓﮑﺮ ﺑﻌﺪﺵ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﺮﺩ ،
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﮔﺮ ﺣﺎﺟﯽ ﺍﻣﺸﺐ ﺧﻮﻧﻪ ﺷﺎﺯﺩﻩ ﻧﻤﯽ ﺭﻓﺖ، ﺗﻘﯽ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﻤﯿﺸﺪ ﺗﻘﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﻭﻣﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺗﻘﯽ ﺩﻭﭘﻠﻪ ﺍﯼ ،ﻫﻮﯼ ،،،،

ﯾﮑﺸﻨﺒﻪ ﺑﻮﺩ ،ﺣﺎﺟﯽ ﺷﯿﮏ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺷﻨﮓ ﺩﺭ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻓﺮﺩﺍ ﺭﻭﺯ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮﺩ .ﻫﺮ ﮐﻪ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﯾﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﻣﺼﺎﻓﺤﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ .

ﺁﻏﺎ ﻓﺮﺩﺍ ﺣﺮﮐﺘﯿﻢ ﺣﻼﻟﻤﻮﻥ ﮐﻦ ،
ﺑﺪﯼ ، ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺩﯾﺪﯼ ﺣﻼﻝ ﮐﻦ .

ﻧﺎﯾﺐ ﺍﻟﺰﯾﺎﺭﻩ ﺍﯾﻢ ،ﻃﺮﻓﺶ ﺭﺍ ﺑﻐﻞ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻭ
ﺭﻭ ﺑﻮﺳﯽ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻃﺮﻑ ﻓﯿﻠﻤﻬﺎ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯿﮑﺮﺩ
ﻋﻢ ﺭﺟﺐ ﺑﻨﺎ ﺭﺍ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻐﻞ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ ﺯﺩﺭﺟﺐ ﻓﻘﯿﺮ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺪ ﻟﺒﺎﺱ .

ﺍﻣﺎ ﺣﺎﺝ ﺳﯿﺪ ﺗﻘﯽ ﺭﺍ ﻧﻪ !
ﺳﺮ ﺷﻨﺎﺱ ﻣﺤﻞ ﺑﻮﺩ ﺑﻐﻠﺶ ﮐﺮﺩ ،
ﺳﯿﺪ ﺟﻮﻥ ﺟﺪﺕ ﺣﻼﻟﻤﻮﻥﮐﻦ،ﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﺳﺮﺍ ﭘﺎ ﺗﻘﺼﯿﺮﻡ
ﺭﻭ ﺳﯿﺎﻩ ﺩﺭ ﮔﺎﻩ ﺍﻟﻬﯽ ﺍﻡ،ﭘﯿﺶ ﺟﺪﺕ ﺷﻔﺎﻋﺘﻤﻮﻥ ﮐﻦ
ﺩﺍﺭﻡ ﻣﯿﺮﻡ ﭘﺎ ﺑﻮﺱ ﺟﺪﺕ ﻧﺎ ﻻﯾﻘﻢ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﯼ ﻣﻌﺼﯿﺖ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﮔﺮﯾﻪ ....
ﮔﺮﯾﻪ کرد ، ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﺮﺩﻧﯽ .

ﺳﯿﺪ ﺗﻘﯽ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺣﺎﺟﯽ زﺩ .

ﺍﻧﺸﺎﺍﻟﻠﻪ ﻗﺒﻮﻝ ﺑﺎﺷﻪ ،ﺣﺎﺟﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﺮﺩ .
ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺗﮑﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﯿﺪﺍﺩ .ﺑﻌﺪ ﺭﻓﺖ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﻮﯼ ﻓﺎﺿﻼﺏ ﻣﺤﻞ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﭼﺮﮎ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺩﻣﺎﻏﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ ،
فییییییییییییررررررررررر

‏ ﺻﺪﺍﯼ ﻓﯿﺮ ﺗﺎ ﺗﻪﮐﻮﭼﻪ ﻣﯿﺮﻓﺖ.ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺷﯿﭙﻮﺭ ﻣﯿﺰﺩ!!
ﺁﺏ ﺍﺯ ﺩﻣﺎﻏﺶ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﻣﯿﺸﺪ ،ﮐﺸﺪﺍﺭ ،
ﯾﮑﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯿﺸﺪ ﻭﺑﻌﺪ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ .
ﺩﻗﯿﻖ ﻭﺳﻂ ﺟﻮﯼ ﺁﺏ ،
ﭼﻠﭗ....

ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺳﺎﻟﯿﺎﻥ ﺩﻭﺭ ،ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﺩﻣﺎﻍ
ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺷﮑﺮ ﮔﺰﺍﺭﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﺏ ﺩﻣﺎﻍ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﯿﮑﺮﺩ ،

ﻟﮑﻦ ﺣﻤﺪ ﻭ ﻟﮑﻦ ﺷﮑﺮ .

ﺗﺎ ﻧﻔﺮ ﺑﻌﺪﯼ ،
ﺍﺱ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﮔﯿﻮﻩ ﺩﻭﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩ .

ﺷﺎﺥ ﺁﺩﻡ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﺩ .
ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﻢ ﺍﯾﻦ ﺍﺷﮏ ﻫﺎ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺎﻥ ! ﺗﺎ ﺩﻭ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻭ ﻣﯿﺨﻨﺪﯾﺪ .
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﮐﺒﺮ !

ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ...
#ابراهیم_تدین
••❀•°✿°•❀••
••❀•°✿°•❀••
🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

ماه روزه🌙

مُوی روزه اَمی و مردم زار
بیشتر وبیدن اَ غم گرفتار
کُلی اُدما اَ روزه بیزار
چی نی بخورن اَوخت افطار
گفتم سر طعنه اَ دِکُودار
دَسّت نکُه درد اِس علمدار
سی غارت مات دِکُو نهاده
یه چی اَرزوُت اَ ما نداده
مِثلِ ت متقلبی نزاده
گولت زده خلق ساده ماده
غارتگری ی تو یا دکودار
دَسّت نکه درد اس علمدار
دیگ اَ بُنگ روز تا اَ پسینی
گشتم همه جا سه سیب زمینی
هی گفشُه ا مه که سیب چی نی
ایمشلا که روز خش نبینی
سیبا می نسی ت بیخ امبار
دس.................
🌙🌙🌙
چل روز تموم و آزگارن
مردم شو و رو ت انتظارن
سی روغه و قند بی قرارن
ما روزن و موقی خیارن
چل تومن باید هُدم سی پینار
دس..........................
🌙🌙🌙
گشتم سی پیا ت پی خیابو
پیدا نه وبی پیاز اَرزُو
گفتش کِر گوش خُم کِل عبدو
ای لِیوه ی بی خواص و نادُو
میکُه اِس علم پیازکو بار
دس...........................
🌙🌙🌙
اَ صب تا پسی ت صف قطاریم
آدِموی نهامو می شماریم
فکر کوپنای خوارباریم
اَی نِی مه ا گیر ما خماریم
اِیسه خومونیم یه وبی کار
دس..............................
🌙🌙🌙
ما روزه که روز سخت ماندی
روز خش و عیش تاجراندی
سفرشُه پُر اَ همی چیاندی
نه مثل مه نیدل پیاندی
هس شُه همه چی اَ وَخت افطار
دس............................
🌙🌙🌙
تبدُو و کباب و مرغ وحلوا
مُوهِی و خیار و ماس و خرما
ناده خورشا وُلی چلو وا
پُهلیدن و شربتِ گُلو وا
سیب و پرتقال و موزن و نار
دس.............................
🌙🌙🌙
بعدش میکشن زلیبیا پیش
مثل گرگ گسنه مِی پِرن ریش
هر کیش می بخو اَ بُقیا بیش
وختی که وِرَس نموند اَ توش چیش
آروُغ میزنن مثال کفتار
دس.................................
🌙🌙🌙
هُمسادشه زار و و ایِمندن
هم تُشنه و گُسنه و زِمندن
محتاج پیا و سیب گَندن
فکر کوپن پنیر و قندن
سی شُه زندهی وبیده دشخوار
دس.........................
🌙🌙🌙
#محمد_حسین_مرتب

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

🎩
👔
👖
ازبزرگى پرسیدند
اینهمه دعا کردی،چه بدست آوردی؟

گفت:هیچ
اما:بعضی چیزهارو از دست دادم
مثل: خشم،نگرانی،
اضطراب‌،افسردگی
ترس از پیری و مرگ
گاهی با از دست دادن ها
خيال آسوده تری داریم.
🎩
👔
👖

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

••❀•°✿°•❀••
••❀•°✿°•❀••
#ای_روزگار
#قسمت_پانزدهم

مکه رفتن هم مراسمی داشت در حد عروسی.
فقط، موسیقی نبود فک و فامیل جمع میشدند.
دور و نزدیک صدای کل زدن زنها قطع نمی شد.
حاجی کسی را نداشت،

به جز بچه‌ها و فامیل سببی همخون نداشت.
برادر ،خواهر ،عمه،خاله،هیچکس را نداشت
پدر بزرگش از شیراز آمده بود اکبر شیرازی.
گویا تاجر بوده و با شهرهای همجوار معامله و داد وستد داشته.
بهبهان ماندگار میشه،با سوگل ازدواج میکنه،
سوگل چند فرزند را به دنیا میاره اما هر بار بعد مدتی از تولد بچه ها میمیرند،
تنها نجف می ماند.نجف که به دنیا می آید مادرش
به پیشنهاد همسایه ها فرزند را به مرده شور شهر میدهد،

مالُم
مالُم مرده شور شهر بود.
رسم بود در بین زنانی که بچه‌هاشان نمی ماندند،
بچه را به مالُم میدادند ،که بچه مرده،،
و خود از مرده شوی خانه دور می شدند.
و بعد مالُم، مادر بچه را صدا می زد ،
بیا بچه زنده شد،مادر بچه دِ ریال «معادل دو ریال و دهشاهی» به مالُم میداد و بچه را تحویل میگرفت.

معتقد بودند ؛ دیگربچه نخواهد مرد.نجف پدر حاجی دو ریالی بود،
قبل از اینکه به مکه مشرف بشه معروف بود به،
نجف دو ریولی !
حمدالله هم سرنوشت پدر را داشت تک فرزند.
قوم و خویشی نداشت بجز فرزندان و خویشان سببی،آنها هم ،که از حاجی بریده بودند،
روز حرکت تنها اس محمود گیوه دوز و مش فیروز و تقی بدرقه اش کرده بودند.


اواخر پاییز بود روز اول محرم.
بچه های محل با شور و شوق محله را آماده می کردند برای عزاداری.
ریسه های چراغ را آویزان میکردند.علم های خاک گرفته را از انبار بیرون می آوردند.در ودیوار ها را سیاه پوش وبلند گوها را نصب میکردند.
محل به جنبش افتاده بود،بیشتربچه ها ی محله بودند،حاجی وسط بود و دستور میداد .

کت وشلوار و پیراهن سیاه پوشیده بود و کد خدایی میکرد.چه ذوقی میکرد.به اس محمود گفته بود ،مدینه روبروی ضریح حضرت قول داده تا زنده ست ایام محرم را هر سال بهتر و محکمتر از سال قبل بگیره.

عزا ،عزای ذریه ی نبی است.
شوخی بردار نیست.
خرج میکرد

* حاجی ؛ هفت تا از لامپ ها سوخته و شکسته !
بیا پول سریع بگیر و بیا.

* حاجی این پارچه ها کهنه شدند !
برو پیش مفیدِ خطاط بگو سریع بنویسه،
بگو حاجی گفته،
بیا اینم پولش.

* حاجی برا امشب قند و چایی نداریم.
برو از تقی بگیر،
پول نذورات را هم تحویل تقی میداد برای نهار ظهر عاشورا ،

زنهای محل ، داخل مسجد را آماده میکردند.
ایران زن حاجی دست علی اصغر یک سال و نیمه را به طرف حاجی هدایت کرد ! برو پیش بابات.

و خود راهی مسجد شد برای کمک.حاجی علی اصغر را بغل کرد :

دورت بگردم بابا،عزیز بابا،
بیشتر به نوه ی حاجی میماند تا پسرش.
حتی از نوه ها هم کوچکتر.

ایران ، سیاهپوشش کرده بود،
اوایل وقتی حاجی بچه را بغل میکرد همسایه ها ریشخندش میکردند.

حاجی حالا شصت و پنج ساله بود و علی اصغر یک سال و نیمه.

شصت و چهار سال اختلاف سن !
اس شنبه میگفت:

اغضر ،پانزده سالش که شد از حاجی خواست حرف بزنه باید بگه مرحوم پدرم،
:مرحوم پدرم این کار و کرد،
مرحوم پدرم اینو گفت.

محرم سوم بود،سه محرم از زن گرفتن حاجی میگذشت.کمال نتوانسته بود مانع شود.
اما جمال و خواهران را منع کرده بود،،

حاجی حمدالله مرده ،
ما دیگه پدر نداریم ،تمام.
موقع ولیمه دادن حاجی هم نیامدند،
حاجی تنها شده بود.
بشدت به ایران و علی اصغر وابسته بود.
به خصوص اصغر.

خانم زری میگفت :
یادم نمیاد به کمال که پسر اولش بود این همه محبت کرده باشه.

مرتب اصغر را بغل میکرد و تو کوچه دورش میداد.
یا تقی رو می فرستاد اصغر را می آورد دم مغازه.

رو صندلی می نشست و اصغر هم روی پاهایش.
قربون و صدقه اش میرفت،
بابایکم،
عمرم،
جونم،
درد بلات بجونم،
و بعد لپ های اصغر رو می بوسید،
نه یکبار،
پشت سر هم،
ریش زبر حاجی بچه را کلافه میکرد.گریه،حاجی بلند میشد.اصغر را تو بغلش بالا پایین میکرد :

نه بابا،نه جونم گریه نکن،
عزیزم،جون بابا،
وقتی گریه ی اصغر قطع نمیشد،
تقی بیا ببرش پیش مادرش.
چند قدمی هم دنبال اصغر میرفت و سعی میکرد با ادا و اطوار اصغر را بخندونه.
چه ادا و اطواری که در نمی آورد.
اصلا بهش نمی اومد.
اس محشا و مش فیروز چپ چپ نگاش میکردند :
خجالت نمی کشه پیر خرفت،


شب اول محرم بود .
سینه زنی معمولا از شب چهارم شروع میشد،
حاجی بساط چای را دم در مسجد علم میکرد.
محله غرق نور بود.بساط چای و سیگار بپا بود،
این شبها حتی بچه های دبستانی هم سیگار به لب بودند !
اکثر سیگاری ها از همین ایام محرم دودی شده بودند.سیگار جزو نذری ها بود.
بخصوص شب عاشورا که همه تا صبح بیدار بودند.
هما پنجاه تایی،زر،اشنو ویژه،بچه‌ها بدون واهمه جلو بزرگتر ها سیگار دود میکردند.

حاجی قلیانش چاق بود.بیشتر به جشن شبیه بود،
پای منقل پر آتش قور و قور قلیان می کشید.

جوان های محل هم دورش.
چای می خوردند و دود بود که بهوا بلند میشد.
وصدای شوخی و خنده ،اس شنبه بنا چای میریخت.
و استکانها را تو ظرفی که آبش تا آخر شب عوض نمی شد،می شست.یک مرتبه صدای جعفر از ته کوچه بلند شد،از محل نو به طرف کوچه کارگه پیچیده بود،

کوچه بسیار باریک بود با یک متر و نیم عرض،آواز میخواند.

مست بود مثل هر شب تلو تلو میخورد .
چپ وراست می رفت گاهی به دیوار سمت چپ و گاهی سمت راست میخورد.

شیشه عرقش دست راستش بود چند قدم چند قدم قلپی تو گلوش خالی میکرد.

آوازش تکراری بود کار هر شبش بود.صدای بدی نداشت ولی کم نفس بود.
همه ی محل شعرش را حفظ بودند :

«حیف از طلا که خرج مطلا کند کسی،،،
حیف از کسی که رنج برد پای ناکسی.،،
دندان که در دهان نبود خنده بد نماست،،
دکان بی متاع چرا باز کند کسی.»
بین هر مصرع لحظه ای به دیوار تکیه میداد.
تو محل چند تا دایم الخمر بود،

یدالله،غلام،ابرام،رضا کور ،
جعفر هم یکیش بود.همگی هم بد مست.!
بیشتر شب ها بساطی بود،غلام مش احمد وسط
میدونی محل معرکه می گرفت و خانواده های سر شناس محل را فحش های رکیک میداد.

یدالله«یدل» عربده می کشید و حریف می طلبید.
ابرام وسط کوچه می خوابید تا صبح.
جعفر آواز میخواندو اگه کسی به پر و پاش نمی پیچید یکراست به خونه اش می رفت.

تقریبا همه ی محل عادت کرده بودند.
کسی کاری به کارشون نداشت اما آن شب !!!
معمولا شب های محرم را به حرمت آغا کوتاه می آمدند،

عرق خوری تعطیل میشد.
جعفر نزدیک شد همه ساکت شدند،
اس شنبه به حاجی نگاه کرد.
حاجی هم جعفر را نگاه میکرد :

ای بر پدرت لعنت ،
حرمت ابا عبداله چی شد؟!
جعفر مصرع آخر بود.
«دکان بی متاع چرا باز کند کسی،»
جعفر رسید روبروی در مسجد.
حاجی بلند شدنی قلیان دستش بود.
صدا شو بلند کرد :

بی دین ، لامذهب، شرابخواره از خدا بترس !
بابا محرمه.

عزای اباعبدالله ست،بخدا زلزله بیاد کمه،
سیل بیاد کمه،خشکسالی بیاد کمه
بابا حیا کن .

جعفر به سختی سر پابود بر و بر حاجی را نگاه میکرد.
حاجی همیشه از این جماعت بد مست بر حذر بود.
می ترسید،چاقو کشی میکردند فحش ناموسی
می دادند.
عربده می کشیدند و دعوای حیدر و نعمتی راه می انداختند.
همین جعفر شبانه هنگام مستی چند بار رو قفل مغازه حاجی نجسی کرده بود و حاجی دم نزده بود می ترسید.
یکبار هم غلام مش احمد مست کرده بود و چنان با لگد به در
کره کره ای مغازه حاجی زده بود که به اندازه ی یک وجب فرو رفته بود حاجی به مش احمد پدر غلام گفته بود اگه به خاطر تو و حق همسایگی نبود تحویل سروان گلزاری اش میدادم تا چوب به
......نش کنه.

شب بعد غلام مست میکنه میاد تو کوچه و خواهر و مادر حاجی و گلزاری را به فحش میکشه !

اما امشب حاجی جو گیر شده بود جوانان محل دورش بودند،از صبح تا حالا حاجی ،حاجی بود.
حاجی بالا،حاجی پایین،

صدا شو بلند تر کرد.شماها آدم نمی شین،
حرف خدا وپیغمبر و امام حالیتون نمی شه،
فقط زور،حالا برو از جلو چشمام گم شو تا ندادم مثل نمد له لورده ات کنند..

مستی از کله ی جعفر پرید.

برای خودش ابهتی داشت.
اس شنبه متوجه حالت جعفر شد بلند شد تا حاجی را کنار بکشه.

جعفر فکر کرد اس شنبه به کمک حاجی آمده.
شیشه عرقش را به طرف اس شنبه پرت کرد
از کنار صورت اس شنبه رد شد جمع به سرعت از هم پاشیده شد.
شیشه عرق به ستون سمت راست در مسجد خورد.
شکست.

بوی تند عرق سگی جعفر بلند شد .
ستون مسجد!
الله و اکبر....

ستونی که اس محشا روزی
ده بار آن را می بوسید همه،حتی رهگذر ها
خانه ی خدا بود حتی رحمان خروس با تمام نفهمی
بوسه گاه مومنین بود !

ادامه دارد

#ابراهیم_تدین
••❀•°✿°•❀••
••❀•°✿°•❀••

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

#احتیاج
ورژن #پیانو 🎹

آهنگ و‌تنظیم :
#محمد_علینژادیان
ترانه :
#فرهاد_باج
عکس :
#هنرماندگار
طرح کاور:
#رضا_عیوضیان
@behbehoni

#احتیاج
ورژن #پیانو 🎹

آهنگ و‌تنظیم :
#محمد_علینژادیان
ترانه :
#فرهاد_باج
عکس :
#هنرماندگار
طرح کاور:
#رضا_عیوضیان
@behbehoni

🎼 تصنیف #گریه_کن،

از آلبوم #نگار_من

با صدای
#امیر_منصور_صفوت

شاعر و آهنگ ساز:
#عارف_قزوینی.

╔══๑ღ❤️ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ❤️ღ๑══╝

----------
#حکایتهای_محل_پر

----------
#حکایت #پانزدهم : #گونی_سه_خط

----------
نگارنده : #دکتر #بهرام_دادمهر
----------

زندگی بدجوری فشار می آورد، شکم یک خانواده را باید سیر می کرد، آدم غیرتی و کار بلدی بود ولی کار و بار همه کساد بود و چرخ معاش نمی چرخید.
از هیچ کاری ابا نداشت، از عملگی گرفته تا کشاورزی و گاهی حمل و نقل ذغال که ممنوع بود و کاری پر ریسک، ولی زندگی این حرفها تو گوشش نمیرفت و باید میچرخید حتی با خون جگر.

چند وقتی بود عده ای از مردان محل قصد جلای وطن داشتند و مشقت روزگار و تنگدستی آنها را مجبور کرده بود برخلاف میل باطنیشان کوله بار خالی سفر را روی گرده های خسته شان بگذارند و در راهی پر خطر گام بنهند.

*مژده حبیب* اسم کویت را شنیده بود و می دانست راه پر خطری است و علاوه بر تحمل غربت و دوری از خانواده و بچه های قد و نیم قدش، در انتظار چیزهای دیگری هم باید باشد؛ از راه پر خطر قاچاقی رفتن گرفته و احتمال گیر افتادن بدست شرطه های سنگدل و وحشتناک عراقی تا کار با اعمال شاقه برای اربابان کویتی که کم از بردگی نداشت.

از کار در کارخانه های میگو و ماهی گرفته تا عملگی و حمالی و هزار جور زحمت دیگر که خود کویتی ها زیر بار آن نمی رفتند.

کویت، کویت الان نبود، نه درآمد خیلی خوبی داشت، نه کار راحت بود و نه سفر آسان.
خیلی که شانس می آوردند به تور اربابی با خدا و با انصاف می افتادند که انصافا این آدمها کم هم نبودند و از خوبی ها و انصاف خیلی از کویتی ها زیاد شنیده ایم، ولی به هرحال کارگران غریب بودند، قاچاقی هم رفته بودند و هر سختی، مشقت و ظلمی را مجبور بودند تحمل کنند تا بتوانند لقمه نانی برای خانواده بفرستند.

مژده حبیب هم تصمیمش را گرفته بود و با قرض و رو انداختن به این و آن خرج سفر و پول دلال و غیره را جور کرده بود و بالاخره پس از خداحافظی با خانواده شال و کلاه کرد و همراه تعدادی از اهل محل راه آبادان را پیش گرفت.

گریه فرزندان، نگاه خسته همسر و و پدر و مادر، یک بغض گیر کرده در گلو و حسرتی غریب، تنها توشه ای بود که در *شدسمال* سفر مسافران، همراهشان بود و اشکی که آرام آرام از بغض یخ بسته این مردان خسته بر روی گونه های پر از چروک و آفتاب سوخته شان چکه می کرد.

دو سالی می شد که مژده حبیب سختکوشانه کار میکرد، از کار در کارخانه میگو گرفته تا نگهداری از احشام قصابی ها و حمل *شقه* های گوشت و غیره .

معمولا درآمد سال اول صرف بدهکاری می شد و بقیه را با صرفه جوئی در خواراک و پوشاک خودشان، برای خانواده میفرستادند.

هوای وطن به سرشان خورده بود، هر کس به فراخور درآمدی که داشت سوغاتی و یا وسیله ای با خود می آورد، اما مژده حبیب تصمیمش را گرفته بود و قصد داشت پس از برگشت چند تا چهارپا بخرد و به کار ذغال کشی روی بیاورد و به همین منظور هم تکه های مستعمل زنجیر و گونی های خالی را جمع کرده بود تا از گونی ها برای حمل ذغال و از تکه های زنجیر هم برای افسار چهارپایان استفاده کند، اما ماجرا به همین سادگی نبود و گمرک آبادان به مژده حبیب گیر سه پیچ داده بودند و گمان میکردند که او یک تاجر بین المللی است که گونی های خالی را برای رد گم کردن و سر کار گذاشتن مأمورین گمرک آورده است.
- پیرمرد برای بارچندم میپرسم جنسهای داخل گونی ها را چکار کردی؟ *مکلونها* را تو دریا انداختی یا کسی دیگه قاچاقی برایت رد کرده؟

مژده حبیب با چهره ای که تابلویی از پوزخند و نگرانی و دلهره بود به دوستانش نگاه میکرد و آنها هم از ترس مأمور جلوی خنده شان را گرفته بودند؛
- *بخت پدرم این گونیای خالی را اوردم برا جو و گنم و که و علف که برم از صحرا بیارم بری بی زبونا*

- میخوای ما رو سرکار بذاری؟ گفتم مکلونا کجاست؟ حرف میزنی یا بفرستمت تو هلفدونی؟

- *هو وی هو وی کی ای خره اَ رو تا میکُه ، ولا به آغاپریدر که من مکلون ندیدم ، ای گونیا سی علفه و ای زنجیلایه هم سی اوسار خر ،په مِی من تجارتم که مکلون بیارم؟*

و کمرش را بالا زد و چهار تا چسب بزرگ را که برای کمردرد به کمرش زده بود به مأمور زبان نفهم گمرک نشان داد و گفت؛
- *په اُدم عاقل ، تا ایسه یه تجارتی دیتی ک چسب دم مازش باشه ؟ تو هنی نه حالیته که چسب کمر نشونه آدم کارگره ؟*

خلاصه مژده حبیب چند روزی را مهمان بازداشتگاه گمرک آبادان بود تا کسانی از بهبهان راهی آبادان شدند و با هر زحمتی بود مژده حبیب را از دست مأمورین خلاص کردند و به شهر آوردند.

خدا رحمتش کنه که تا بود ولش نمی کردیم تا جریان گونی سه خط را با بیان گیرا و شیرین و جذاب خودش برایمان تعریف کند و هر بار با روی گشاده و با همان آب و تاب روز اول برایمان تعریف میکرد.

🍷شعر بهبهونی🍷
انتقاد وپیشنهادات خود را به
آی دی های زیر بفرستید👇👇
@Azadeh31
@Ehhhsssan
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

💃🏃 💍 💃🏃
عشقتی کار داده دسم
خوت میه یا خوم بیم/

شاعر :👇👇
#حسین_جوینده

طراح : 👇👇
#احسان_نژادی
╔══๑ღ❤️ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ❤️ღ๑══╝