#خنده_ی_گل....

🌸🌸🌸🌸

کاری از گروه #نغمه #بهبهان
شعر و آ هنگ #مهرداد_لایق

غزل آ واز : #سعدی

*خواننده #محسن_معمارزاده_قنواتی

نوازندگان :
نوازنده ی سه تار #محمد_چوپانی_نژاد
نوازنده ی سه تار : #محسن_معمارزاده_قنواتی
نوازنده ی کمانچه : #مهرداد_لایق
نوازنده تار باس :
#وحید_بصری
نوازنده ی نی : #داوود_رمضانی
نوازنده ی تنبک : #علیرضا_صلاحی
نوازنده ی دف: #محمد_آریا_فر
صدابرداری و ضبط: #عبدالحسین_حصار
طراح کاور : #پیمان_باستانیان

🍁☕🍂☕🍁☕

╔══๑ღ🦋ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ🦋ღ๑══╝

سلام
صب خیریت بو

🎀 🎀 🎀

بادهیرو امی تا که هوا اور وبو
بزه بارو و دشت، پر گل و ریحو وبو
🎀
کوه و صحراقشنگ،مثل گلسو وبو
دل پیر وجوو شاد و غزلخو وبو
🎀
غم و غصه بشو،سی که دلا واز وبو
پره تنگاره ها بو خش شب بو وبو
🎀
( #ص. #یزدانی)

🎀 🎀 🎀

╔══๑ღ🦋ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ🦋ღ๑══╝

#دوازدهامام #میرزاشوقی_بهبهانی
🔸🔹🔸🔹🔸🔹
در قدیم، هنگام خواب، زنان و مردان شعر دوازده امام #میرزا_شوقی را برای بچه هایشان می خواندند تا با زمزمه ی آن، آرام به خواب روند..
👇👇
🔹اوّل از حمد خداشِن
🔸که به ذاتِی خللی نی
🔹دوّم از نوم محمد که شفیع امّتاشِن
🔸یِه علیشن که ولیشِن و ایمام اوّلیشِن
🔹و پُس عَمّ نِبیشِن
🔸عومو زاشِن
🔹دو پُس دُوت محمد که حسن بی و 🔸حسین بی
🔹پُس بیمار حسینن که اسیر کتکاشِن
🔸عابدین آن پُسِ بیمار حسینِن که اَ دنیا 🔹دِلکِی یَه پِتِکی شاد نِه وُوبی
🔸یِه دو تا بقّر و جعفر
🔹و یکی موسی کاظم
🔸و یِه تاشِن که علی موسی 🔹الرّضاشِن
🔸یِه تقی شِن یه نقی شِن
🔹یِه ایمام عسکریشِن
🔸یِه دگه هُودی و مهدی
🔹هَموشو بُو و پُسِن دی
🔸که تفُوتیش اَ یَی نی

🌹🌹🌹

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

#حکایت یک #ضرب_المثل.

*مِم خیگ وِل کرده ، خیگ مِ وِل نمی کُه*
در بهبهان قدیم بعد از بارندگی های *چن شُو و چن روزَه،* معمولا آب رودخانه ها طغیان می کرد و با خود هرآنچه در مسیر بود از تنه ی بزرگ درختان گرفته ، تا شاخه های بزرگ و کوچک چوب و *وسایل عشایر ساکن در مسیرسیلاب از قبیل :چادر یا بُهو ، خیگ روغنی ، ظروف ،چوب تلواسه و سه پایه و حتی احشام* را با خود می آورد .
عده ای که به فن شنا آشنا بودند در این فصل به صحرا و *دراز رو* یا *دِراز کُرَّه* یا همان کنار رودخانه می رفتند تا هر آنچه با *اُ لِف* یا همان *سیل* می آمد از آب بگیرند و برای استفاده از آن به شهر بیاورند.
کار آنها ، در آن زمان حکم جمع آوری غنائم ،بعد از باران را داشت.
دست بر قضا یکی از آن ایام و بعد از چند روز بارندگی های شدید ، عده ای ،برای جمع آوری و گرفتن به اصطلاح *اُ لِف اُوُردِه ها* یا *دیمِ اُ لِف اَمِدِه ها* به کنار رودخانه می روند و در حال نگاه کردن به آب *گل آلود ، خروشان و شُتِرِکیِ رودخانه*، پس از باران بودند که یکی از آن *اطمّآع* چشمش به شیئی سیاه رنگ که احتمال می رفت *خیگ روغنی* باشد می آفتد.
او فورا به شوق گرفتن آن شیئ خود را به آب می زند و به طرف آن شنا می کند و به محض رسیدن به تصور خود به آن خیگ، دست می برد تا آنرا گرفته و از آب خارج کند که *خیگ خیالی* خود به سمت او می آید.
دوستان او که از دور شاهد ماجرا بودند ، متوجه میشوند که دوستشان با نزدیک شدن به *خیگ* ، تعادلش را از دست میدهد ومرتب در آب پائین می رود و بالا می آید.
تا اینکه همراهان متوجه می شوند که دوستشان در حال غرق شدن است .
از این رو نگران میشوند و از دور بانگ می زنند و اشاره می کنند که : *خیگ ، ول بِکُه وُ اَ اُ بِیُو دِر*.
که او در جواب با فریاد می گوید : *بابا مِم خیگ وِل کِردِه، خیگ مِ وِل نمی کُه* که بعد دوستان متوجه میشوند که آنچه آنها در آب دیده اند و دوستشان به طمع گرفتنش خود را به آب زده *خیگ روغنی* نبوده ،و بلکه *خرسی بوده در حال غرق شدن* ، که با دیدن و نزدیک شدن به آن فرد خود را به او می چسباند و آویزان می کند که نجات یابد.
حال بر اساس آن داستان، ضرب المثل معروفی ساخته شده ، از زبان فردی ،که با فرد دیگری درگیر شد و بعد کوتاه آمد ولی آن فرد، ول کن ماجرا نبود و کوتاه نمی آمد و عده ای مرتب به همان فرد اولی که خود کوتاه آمده بود،درخواست میکردند که *کوتاه بِیُو* و او مرتب می گفت : *بابا مِ کوتاه اَمِدیَم، او کوتاه نمی* .
از آن تاریخ به بعد در جامعه آن روز هر وقت چنین مواردی ، یامشابه آن اتفاق می افتاد ، این ضربالمثل مورد استفاده قرار می گرفت. *مِم خیگ وِل کِرده ، خیگ مِ وِل نمی کُه*
😃😃😃.
#علی_نصیرخانی
۹۷/۶/۲۲

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

※•°•❤️•°•※

سیگاریم نکن که پر از دود آتشم
لبریز گریه های غم اندود آتشم

※•°•❤️•°•※

اینجا تمام هستی من در حریم توست
جاری میان شعله ی این رود آتشم

※•°•❤️•°•※

هی متهم نکن دل من را به عاشقی
دلواپسم همیشه و مسجود آتشم

※•°•❤️•°•※

جزغاله ام نموده در این شور خستگی
تسلیم این سخاوت و این جود آتشم

※•°•❤️•°•※

بی راهه ی فرار به دلم طعنه می زند
دیوار های بسته و مسدود آتشم

※•°•❤️•°•※

سرمای دوری و تب توفان عشق کور
دل مرده ی کشاکش کمبود آتشم

※•°•❤️•°•※

می رویی از دوباره ی خاکسترم و باز
ققنوس تازه می شوی از سود آتشم

※•°•❤️•°•※

#مرتضی_روانخواه
※•°•❤️•°•※

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

داستانهای #ننه_گلی

#قسمت_اول

از صبح بارون نم نازی شروع شده بود،معمولا روزای بارونی از خونه بیرون نمیرم ولی یهویی به سرم زد برم بیرون و سری به بازار بزنم ، نزدیکای غروب بود که دیدم دارم از جلوی محل قدیمی و خونه‌ی«ننه گلی(مادربزرگم)» رد میشم با خودم گفتم حالا که اینجام خوبه یه سری به ننه گلی بزنم ، قدمهام رو تند کردم که قبل از اذان به خونه برسم چون با شروع اذان ننه مشغول نماز می‌شد ، زنگ در رو فشردم،چند لحظه‌ای طول کشید تا صدای ننه اومد که می‌‌گفت:
_کیِن؟اَمِدم،جونم ، ننه(کیه؟اومدم،جونم، ننه)
جواب دادم:
_مِنم ننه در واز کو.
( منم ننه درو باز کن)
همین‌که سلام کردم ننه گلی با خوشرویی و لبخند همیشگیش جواب سلامم رو داد، عاشق حرف زدنش بودم اول و آخر جمله‌هاش عزیزم،جونم بود ،همین خوش زبونی بود که همه‌رو مجذوبش می‌کرد.
هنوز هم شبای زمستون منقل پراز آتیش و قوری چینی ننه به‌راه بود،کنار منقل نشستم و دستام رو گرم کردم ،ننه مشغول نماز خوندن شد ،هنوز چادر نماز سفیدش و عطری رو که موقع نماز بهش می‌زد یادم هست.
تا اون نماز بخونه، منم دو استکان کمر باریک چای آتیشی ریختم و خوردم ،گرمای مطبوعی رو زیر پوستم حس میکردم که مثل خون تو رگهام می‌دوید .
لحظاتی بعد صدای ننه رو شنیدم که میگفت:
_اِمشُوَم هُرِّه نهاده سی شوم ، شو زِمِسّو مچسبی جونم ،بیو طِبَق* نونی بِبه تا شوم بهرم،عزیزم.
( امشب آش‌کارده درست کردم، جونم،بیا طبق نونی رو ببر تا شام رو بیارم ، عزیزم)
شام که تموم شد کنارش نشستم ، بارون شدت گرفت صدای رعد و برق همراه بانوای نُوگه‌ها* موسیقی زیبایی بود که از شنیدنش لذت می‌بردم ، گفتم ننه گلی یکی از اون خاطرات قشنگت رو برام تعریف می‌کنی؟ ننه گفت:
_ها عزیزم ، نَتمی‌بشه خونه‌تو؟
( بله عزیزم ، نمی‌خوای بری خونه‌تون)؟
_ به شرطی که سیم تعریف کنه اِمشو همینجه وِمیسم.
( به شرطی که برام تعریف کنی امشب همینجا میمونم.)
ننه گفت پس تا من بساط چای و میوه رو میارم توهم به مامانت زنگ بزن که دلواپست نشن ، امشب میخوام داستان زندگی یکی از همسایه‌های قدیمی رو برات بگم که هنوز نشنیدی، باخوشحالی گوشی تلفن رو برداشتم و به مادرم گفتم که امشب خونه‌ی ننه گلی میمونم.
همیشه وقتی ننه گلی از خاطراتش صحبت می‌کرد اونقدر زیبا می‌گفت که سراپا گوش می‌شدم.
ننه چای تازه درست کرد،قوری رو کنار آتیش گذاشت و شروع به گفتن کرد :
سالها پیش ………

ادامه دارد
🌺🌺🌺
طِبَق= نوعی سفره که با برگ درخت نخل درست می‌کنن.
نُوگهَ= ناودان
🌺🌺🌺
( #ص_یزدانی ) پاییز۹۸

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

داستانهای #ننه_گلی

#قسمت_دوم


ننه گلی زغالهای گُر گرفته رو با مَقّاش* زیر و رو و شروع به گفتن کرد:
سالها پیش وقتی حدوداً پنج یا شش سالم بود زن و شوهر جوونی به اسم «شازده و کارو» همسایه‌مون بودن. خونه‌ی کوچیکی داشتن که به قول «شازده» باوجود عشق و محبتی که به هم داشتن براش مثل یه کاخ بود.
سالها مثل برق وباد گذشت اما بچه‌دار نشدن،شازده به هر دری میزد ، به چند حکیم محلی تو شهر و حتی روستاهام مراجعه و انواع داروهای محلی رو استفاده کردن اما افاقه نکرد، هر روز صبح که «کارو» از خونه بیرون می‌رفت«شازده» دور از چشم اون یه دل سیر گریه می‌کرد و از بخت و اقبالش می‌نالید ،دلداری و نصیحت خانمهای همسایه هم دیگه فایده‌ای نداشت و حکم مُسکّنی رو داشت که وقتی «شازده» تنها می‌شد اثرش از بین میرفت و باز آش همون آش بود وکاسه همون کاسه.
اون روزها رابطه‌ی همسایه‌ها باهم خیلی خوب و صمیمی بود تو یه محله همه با هم مثل یه خانواده‌ی بزرگ زندگی می‌کردن غم یه نفر ، غم همه بود و شادی یه نفر، شادی همه ، در خونه به روی همه باز بود و خیلی راحت بدون هیچ تشریفاتی رفت وآمد می‌کردن ، هرموقع خانمها از کار خونه فراغت پیدا می‌کردن دم در حیاط خونه یکی از همسایه‌ها می‌نشستن و از هر دری صحبت می‌کردن اکثر مواقع قلیون می‌کشیدن یا سبزی ، حبوبات و برنج پاک می‌کردن.....
ننه گلی نگاهی به من کرد و گفت: ای ننه جون یادش بخیر ، از قصه دور افتادم عزیزم ،به‌هرحال همسایه ها قرار گذاشتن یه روز بارونی همه باهم تو میدونی محله جمع بشن و کوچیک و بزرگ برا «شازده و کارو» دعا کنن،اون سال بارندگی خوب بود و چند روز بعد آسمون از صبح ابری شد کم‌کم از بعداز ظهر نم نم بارون شروع شد ،پچ پچی بین خانمهای همسایه بود و عصر که دیگه مردای محل هم به خونه برگشته بودن همه جمع شدن تو میدونی حتی بچه‌های کوچیک رو هم آوُرده بودن ، عقیده داشتن بچه‌ها معصومن و دعاشون گیرا،ضمن اینکه طبق روایات و احادیث هنگام نزول باران و وقت اذان دعای خیر افراد اجابت میشه ، صدای اذان از مسجد محل به‌گوش می‌رسید که همه باهم در حالی که هرکی دوتا «سنگ اُلا بارونی*» دستش بود دم گرفتن:
«یا اُلا یا اُلا بادن وُ بارو
یَه طفلکی خوت هُده شازده وُکارو»
( ای خدا ، ای خدا، باد وبارونه ، بحق این باد و بارون خودت به شازده و کارو یه فرزند بده)،
صداشون با صدای اذان یکی شده بود ، هیچوقت اونروز رو فراموش نمی‌‌کنم،من با همه‌ی بچگی حس خوبی رو که بین همسایه‌ها بود احساس می‌کردم اونقدر این حس پاک و خالص بود که یه فضای معنوی خاصی رو ایجاد کرده بود ، همه ایمان داشتن خدای مهربون دست خالی برشون نمی‌گردونه.
آره عزیز دل ننه، شاید باور نکنی ولی وقتی چند وقت بعد یه روز صدای «شِره کِل*» زنهای همسایه از خونه کارو بلند شد من معجزه رو به چشم خودم دیدم .

🌺🌺🌺
مَقّاش = انبر

سنگ اُلابارونی= سنگهایی که سطحی بدون گوشه و گرد و صاف دارن و موقع دعای بارون اونارو به هم میزدن و دعا می‌کردن ،معمولا اینگونه سنگها کنار رودخونه بسیارند ، سنگ الله بارونی

شِره کل= صدایی که از کِل زدن همزمان عده‌ای بگوش میرسه.

🌺🌺🌺

( #ص_یزدانی) پاییز ۹۸

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

زندگی دارد جوابم می کند
شمع تنهایی ام آبم می کند

سالها بعد از سکوت و خستگی
مرگ دارد انتخابم می کند

🌸🌸🌸

زندگی دارد جوابم می کند
شمع تنهایی ام آبم می کند

سالها بعد از سکوت و خستگی
مرگ دارد انتخابم می کند

🌸🌸🌸

دارد احساسم به باران می رسد
فصل سنگین زمستان می رسد

روبرویم مرگ بالش را گشود
چشم های من به پایان می رسد

#مرتضی_روانخواه
🌸🌸🌸

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

#بانو

خواننده : #رضا_عادلی

شعر و ملودی : #ردل
تنظیم : #علی_هایپر
میکس مسترینگ : #حسن_بابا_محمودی


╔══๑ღ🦋ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ🦋ღ๑══╝

*اشعار عروسی مردم بهبهان*


#حبیب_الله_نوربخش

قبلاً به سه مورد از اشعاری که مردم بهبهان در مراسم عروسی می خواندند اشاره کردیم که عبارت بودند از:

۱- رباعیات موسوم به *عوریس کشو* که به زبان فارسی بود و بیشتر توسط بانوان خوانده می شد. بعضی از این اشعار در شهرستان های استان فارس هم رواج دارد.
مثال:

*در مَلّه ی ما کُله سیاه پیدا شد*
*زیر کله ها دو قرص ماه پیدا شد*

*قربون کریمی و رحیمی خدا*
*ای که امشو نه شوِ ماه بی و ماه پیدا شد*

۲- تک بیت هایی است در قالب مثنوی که در مراسم عروسی ، در گوشه شوشتری خوانده می شود.
(بعضی از هنرمندان شهرمان معتقدند که منشآ و خاستگاه این اشعار و این آهنگ بهبهان بوده که به دلایلی به نام شوشتر ثبت شده است)

این تصنیف در بهبهان به نام *شیردوما* و هرچی دارم سی تو دارمنیز معروف است.

این اشعار در شیراز به *واسونک* معروف هستند.

مثال:

*حیله بندون حیله بندون حیله ی سی و سه رنگ*
*پشت حیلی شازه دوما خوسیده شیر و پلنگ*

۳- *تک بیت های محلی*

این ابیات هم در قالب مثنوی هستند و بیشتر به گویش لری می باشند .
سراینده ی آن ها احتمالاً بوالی های بهبهان بوده اند.
بعضی از این ابیات اشاراتی به اماکن موجود در بهبهان دارد مانند:

*منه فرمون سیل ایکنم شافرز دیاره*
*یه گلی منه مَله مون چشم انتظاره*

علاوه بر موارد فوق و چند تصنیف محلی بهبهانی که جداگانه مورد بررسی قرار دادیم تک بیت های دیگری هم وجود دارد که به گویش بهبهانی است.
این اشعار بیشتر توسط بانوان شهرمان در مجالس عروسی خوانده می شد که به نمونه هایی از آن اشاره می کنیم:

۱- *تمبون قلمکارِن بعد سی و پی سالن*

زن و شوهری پس از سال ها صاحب فرزندی می شوند و پس از سپری شدن زمانی طولانی آن پسر ازدواج می‌کند.
این بیت را در عروسی او خوانده اند.

۲- *خدا خواس مردمم دی دلم خواس*

زبان حال مادری است که آرزوی خوشبختی فرزندش را دارد.

۳- *ما یکی و کلِیم والا اَی مهی بهی والا*

در شآن سرود این بیت می توان ذکر کرد که:

زمانی که تعداد افراد شرکت کننده در مراسم عروسی کم است این بیت خوانده می شود.

۴- *چارقد بنارسی آغا ...... اومد رسید*

این بیت راجع به یکی از بستگان عروس یا داماد است که در همان روز به مجلس عروسی وارد می شود.
به جای نقطه چین ،اسم فرد تازه وارد را می آورند.
این اسم را باید به گونه ای تلفظ کنند که وزن شعر به هم نخورد مثلاً:

آغا رضا اومد رسید. یا
آمَن جواد اومد رسید و.......

بیتی مترادف آن هم هست که به همان مناسبت خوانده می شد.

" خدای‌مراد ما دا /آغی ......دیا دا

۵- *شاتره مرادت دا یا نه*
*پری ها و پری نه*

عروس و داماد و یا والدین و بستگان آن ها از سال ها قبل آرزوی آن وصلت را داشته اند و اکنون به مرادشان رسیده اند. این بیت اشاره به این قضیه و خطاب به آنان است.

۶- *هم یِه یَه دور آخرین*
*چادرکاتو ورگری*

در شب زفاف موسوم به خورهو (خونه رهو) خوانده می شد آن هم آخر وقت.
روز بعد از عروسی که به صبح صبا کنو معروف بود خانواده ی عروس صبحانه برای عروس و داماد می آوردند همراه با مطرب و این شعررا هم می خواندند.
مراسم نوازندگی روز بعد از عروسی *پس پرده* نام داشت.

۷- *نماز نماز عوریسی وردار بندا جا نماز*

داماد پس از مراسم پوشیدن لباس عروسی که به آن *دوما وارهو* می گفتند به نماز خواندن می ایستاد و این بیت توسط بانوان ،در حین نماز خواندن داماد خوانده می شد.

۸- *اهلو مهلو عروس ما را بدهید تا ببریم*

زمانی که می خواستند عروس را به خانه ی داماد ببرند توسط خانواده ی داماد خوانده می شد. و خانواده عروس می خواندند:
*نِتا قباله بیتی عوریس ما نمیتی*

۸- *اَی اعتقادت نمی کو به خدا راسی*

صورت گرفتن آن وصلت برای عروس یا داماد و یا یکی از بستگان آن ها باور کردنی نبوده و خلاف انتظار بوده است.
زوج های علاقه مند به هم پس از سال ها به هم رسیده اند.

۹- گاهی وقت ها تسویه حساب های شخصی و انعکاس دشمنی ها و اختلافات کسانی با خانواده ی عروس یا داماد در اشعاری منعکس می شد که در جشن عروسی می خواندند. مثال:

*هر کی اَ ما نه کوکّی سر دلی بپوکّی*

و نیز:

*هرکی اما نه روضی بگو تا بگدوزی*

۱۰- *چارقد زری زریشه یه بهیگ اولیشه*

که از مفهوم بیت مشخص است برای اولین عروس (اولین بهیگ) خوانده نبگی شود.

۱۱- *سر تروشو مباری بادا /سر دوما متراشِن مباری بادا*

برای پیرایش موهای داماد خوانده می شد.

۱۲- *ماشلّا نوم خدا عوریس ما می دونی*

سخن از زیبایی عروس است.

۱۳- *چُپّ کُلَش طلایه علی سرباز شایه*

به جای علی هر اسم دوجایی مانند احمد، حمید، حبیب، رضا، مسعود و ...... می گفتند( اسم هایی که تعداد هجاهای آن بیشتر یا کمتر بود وزن شعر را بر هم می زد )
شان سرود بیت:

یکی از بستگان عروس یا داماد در هنگام عروسی در خدمت سربازی به سر می برده که بیت فوق برای او خوانده می شده است.

۱۳- *درِ تو ریمو نبندی به خدا ما وایه مندیم*

وایه یعنی آرزو و به جای وایه مند اورزومند هم گفته می شد.
این بیت به احتمال زیاد مفهوم کنایی دارد کنایه از این که برای‌ما مشکل ایجاد نکنید‌یا به ما جواب رد ندهید. و نیز می تواند مفهوم عادی و نزدیک خود را داشته باشد که عده ای در مراسم عروسی در اتاق را به شوخی بر روی عده ای بسته اند و آن ها این بیت را خوانده اند.

۱۴- *دوما وِ دریساده بندیر زه ویساده یه پا و دو پا خَسّه ویساده*

بیت فوق از طرف خانواده داماد خوانده می شد. و خانواده عروس پاسخ می دادند:
*والّا مه نمیدم زِه بالله مه نمی دم زِه شیربهاش کم آورده*


۱۵- *اّسّن اولو بولو ......بهیگ خولو(هولو)*

زمانی که عروس ، با پسر داییش ازدواج می کند.

به جای نقطه چین اسم عروس را می آوردند . این اسم باید دو یا سه هجایی باشد تا ریتم شعر را بر هم نزند . اسم هایی مانند نرگس، مریم، ماتاب(مهتاب)، فضه ، بگم، پروین و...‌..

۱۶- *انار بوشهرم می /میری شوفرم می*

مربوط به زمانی است که داماد راننده است.


⏹ *اشعاری که جنبه ی شوخی با خانواده ی عروس و داماد دارد*

در بعضی از عروسی ها دوستان صمیمی داماد و یا بستگان داماد بیت هایی می خواندند که جنبه ی شوخی با داماد یا خانواده اش را داشت مانند:

*دوما دوم‌تمبو/هیچه سری نومبو*

یا

*هی بد باد پولکی/دوما می اشولکی*

یعنی داماد بد ترکیب است.

*شوخی با مادر داماد*

*دی دوما نیتره ببازه/ دوم تمبونی درازه*

*شوخی با خواهر داماد*

*خواهار دوما ره شنو بکو/تمبونشی او بو نمی دو چه بکو*

و در شعر حنا حنا به جای ورق طلا و شمش طلا می گفتند : *گو دادا می بنده*


⏹ *ابیات محله ای*

اهالی هر محل بیت های مختص به خود داشتند که در عروسی ها می خواندند.
مانند:

*دُز نیو ت مله مو/ آغی شافرز تِ کلّه مو (یا سرکله مو)*

که مربوط به اهالی محله ی شاه فرز است.
بیت زیر هم به گویش لری است که احتمالاً بوالی های محله ی شاه فرز نی خواندند :

*ایما چه باکمونه/ آغی شافرز که آغی خمونه*

اهالی مله ی پَر هم بیت زیر را می خواندند:

*صد سوار حیدری وُ یَه زنِ مَلّه ی پری*


⏹ *اشعار فامیلی*

بعضی ها هم ابیاتی می ساختند و نام فامیل خود را در آن می گنجاندند.
نگارنده از دوران کودکی به خاطر دارم که در عروسی های هم فامیلی هایمان بیت زیر را می خواندند:

*قد بلوریش می رخشِن/دومی آغی نوربخشن*

مُل محسنی ها هم بیت زیر را می خواندند:

*سوار سوار مُل محسین سیصد سوار مُل محسین*

یا:

*طلاها تِ تروزی /دوت آغی نموزی*


یا


*ماشلّا چه شیری /دومی آغی شمشیری*

بیت زیر برای هر فامیل می توانست به کار رود مشروط بر این که هجاهای آن فامیل در حدی نباشد که وزن شعر را بر هم بزند مثال:

*چراغ برق دولتن ......... سلامتِن*

به جای نقطه چین می توان فامیل هایی مانند :

رحیمیا،نموزیا، موسویا، حسینیا و ......

را به کار برد به نحوی که وزن شعر را به هم نزند.

⏹ ابیات متفرقه

*اُو اَمده تِ تانکی دوما عزیز حاجتی*

*یه ماس ری ماسن دوما دلی خواسه*


*یه قندن و یه چوهی پیوند دلبخوهی*

*یه قندن و یه شربت پیوند با محبت*

*دو میلی ت سرامو امشو عوریس ولامو*

میلی درخت نخل

بیت زیر هم خیلی قدیمی است:

*تو بیو جی‌مه خانمی مه میم جی تو خانمی*

ونیز بیت های:

*هی بد بادا بادا شالا مباری بادا*

*هی بد بادا بادا ای گُله کجا پیدا دا*

و ایضاً

*چارقد بنارسی سلسله داره/ماشالا به شاه دوما سلیقه داره*

*ایلمون‌کار که خطیرمون کار که /ماشالا آغی نموزی فیدوسی کار که*

*دی دوما قندی بالاشه/کربلا که وازوبی سی سرکالاشِن*

هدیه ی داماد به مادرش بردن او به کربلاست.

*طلا طلا طلایکِن / دوما عزیز دایکن*


*اسّن اواو بولو .......عزیز هولو*

به جای نقطه چین می توان اسم های دو هجایی مانند کبری،پروین، مینا، مریم، نرگس، ماهرخ و ........ گذاشت.


*شا دومی ما شاپور دومی ما*
*شاه به او طیفه که زن داده به دومی ما*

*گل شیشه گل شیشه دوتم نمیدم ای مرد لیشه*
*دسی بگری بیبری ت ایوو*
*داغی هُنسی دیم سرِ قیلو*

*پَشتی طلا قباله شه*
*.....عروس خاله شه*

به جای نقطه چین اسم دوهجایی از خانم ها را می گفتند.

*تیرمه تیر مه تیرمه شالشه*
*آغی حوجی تیرمه شالشه*

*آغا لطف الله تیرمه شالشه*
و همین طور اسم افراد مورد نظرشان را می آورند.

تیرمه همان پارچه ی ترمه است.

*دَسَم پّری حنا بو*
*روزی آممرضا بو*

به جای آممرضا هر اسم سه هجایی که به مصوت بلند آ ختم می شد می آوردند( جهت حفظ قافیه) مانند:
روزی آلطف الله بو، آسیف الله و.....

*سوزَی سوزَی سوزَی*
*دوما سوزی سوزی*
*عروس سوزی سوزی*
*سوزه واریه سوزی*
*دونگ اناریه سوزی*

⏹ *مم نمی مردی که جیلیم میکو*
‌ *نصف شوون که خری جُل میکو*

⏹ *م

م نمی مردی که حلّه اَ بِرِی*
*حیف دَسَم که بشو زیر سری*

⏹ *اوو بندر شورِن زنون بندر کورِن*
*الله بالله مه نمی شم بندر*

⏹ *یه خارک و دو ناری*
**آغا دوما مباری*

به جای آغا دوما می توان اسم داماد را آورد.

⏹ *گِلِ خومو بون خومو*
*شُلی سی اندود خومو*

اشعار عروسی بیش از موارد ذکر شده است و به همین حد‌ اکتفا می کنیم.


#حبیب_الله_نوربخش

*تیر ماه ۱۳۹۷*

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

#شادوما

خواننده : #محسن_معمارزاده
تنظیم : #مهدی_احسانی_فر
شعر : #سید_جعفر_سید

╔══๑ღ💞ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ💞ღ๑══╝

" #شب #یلدا"
غمگین باشم یا خوشحال
از آمدن شب یلدا
حتما می گویی چرا غمگین خب وقتی در جای گرم و نرم و دور همی با آشنایان خود به گفتگو و خندیدن مشغول باشیم و از بلندی شب یلدا خوشحال
همان لحظات را برای آنان که بی سرپناه هستند و در سرمای شب شروع زمستان چونان شبهای دیگر سرمازده میبینم و هرشب آنان شب یلدا هست و مدام از خدا میخواهند زودتر صبح بشه تا آفتابی بتابد و گرما بدهد
بر دعای آنان کدام دعای دیگر باید کرد
و چطوری بخندم و بی خیال باشم و قرمزی دانه های انار و هندوانه را در نظر داشته باشم و نه گونه های سرخ بچه هایی که سرما شب آنان را چونان رنگ انار و هندوانه سرخ کرده
چطوری اشعارحافظ بخوانم از زلف یار و شب تار و زخمه تار ولی کاری به زخم نشسته بر صورت شهر از کبودی فقر نداشته باشم
کدامین خاطره را در این شب باید تعریف کرد و چشمان را بست از مشکلات.
خب بهترش کدومه؟
پدری که دست خالی میاد خونه و هنوز تا چند روز دیگه حقوق ناچیزش را پرداخت نکرده اند یا چند ماهی هست حقوق نگرفته و شب یلدایی شرمنده خانواده و مخصوصا بچه هایی که شاید درک درستی از نداشتن نداشته باشند.
فکر فردای صبح یلدا هستم بچه هایی در سطلهای زبانه دنبال خورده کیکهایی که روی سینی ها مانده و بقیه بازمانده های شب قبل هستند چه حالی دست میدهد
چه خوشی میتونه باشه اینها که گفتم
شاید همین لحظات طولانی شدن شب ،
صبح در گوشه شهر جسد بچه ای از سرما پیدا شود
اونوقت ما بخوانیم دورهم با آهنگ از ننه سرما که میخواد شهر را سفید پوش کنه !!!!!!!
یا چشمان تر شود
از


کوچه های سرد زمین یخ زده

سوز سرمای زمستان استخوان را سر زده

آب قندیل ناودان را تا زمین بر هم زده

کودکی سرما زده با دست های یخ زده

پاهای خیس بیرون از شکاف کفشها

سرخ انگشتان پا بیرون کفش شرم زده

چشم کودک در پی یک جای گرم

خانه ها را با نظر یک سر زده

کودکی از خانه گردی روی شیشه می کشد

با سرانگشتان خود نقاشی دل می کشد

سر خوش سرماست از نقاشی در هم زده

این طرف سرما و دستی یخ زده

ان طرف گرمای خانه شکل را بر هم زده

هر دو طفل اند!!!!!!

طفلکی بیرون خانه پلکها سنگین و خوابش یخزده

آن یکی در رختخواب خویش دائم غلت زده

در دو دستانش کتاب حق عدالت سر زده

شهر در خاموشی شب دیده را بر هم زده

بانگ از گلدسته می آید:

حی اعلی خیرالعمل!!!!!!!!!...
کودکی بیرون خانه یخ زده

تهران. #عباداریان ۹۸/۰۹/۳۰

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

♡⇨♥️⇦♡

شُومِت زه دِلم

شُوُمِت زه دِلَم تیمِ جِفات کاشت تِه جُونَم
دردِت زِه ته جُو، عشق وبِفات کاشت ته جونم
♡⇨♥️⇦♡

کُشکی نه بِنا بی که دلم گیرِ تِه بُو کافرِ حالَم !
مِی بادطُهُوخَردِه قِدَم ناز وادات کاشت ته جونم
♡⇨♥️⇦♡

هر روز خدا، می کِلو وا ،حرفِ دلم بی کِلِه فِردَه
وختی اَمِدَه یه بُولِهی تیر قِضات کاشت ته جونم
♡⇨♥️⇦♡

هی داد ! سِرِ قولُ و قِرارت خُو نِه مُوندَه ؟
دل تَعمِرک عشق وُبی بارگُنات کاشت ته جونم
♡⇨♥️⇦♡

نََم خواس بِیَم دیم کسی گَپ بزنم پُویسرِ کارِت
غصه،م سِه یِه بی شرمُ وحیات کاشت ته جونم
♡⇨♥️⇦♡

گِمُون نِکنم، بار دِگِه نِی دلِ مِت می تِه وِرارَه
بَلکی اَمِده! شوق و صِفات کاشت ته جونم !
♡⇨♥️⇦♡

بَندیر ته بیدَم که بِیَه سِربِزِنَه روزِ خِشیم بو
مُروا نزنم،خَوت اَمِدَه دوری دِوات کاشت ته جونم

♡⇨♥️⇦♡

#سید_محمد_پورموسوی
۲۲مهرماه ۹۸

♡⇨♥️⇦♡

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

※•°•❤️•°•※
کلوُم آخِر

بیُو یارَم، کِه اِندُو، دَس و پامِی، دیمِ یَی بَسّـِه
دُو چشمَم، پوُشِنیدِه، ری دُهوُنَم، کَپ بَنَی، بَسّـِه

※•°•❤️•°•※

بیُو یارَم، بِبی، بَندی کِه، حَلقِی بَسّـِه تا حَلقَه
اَوِختِه تَنگ و زیرِ پام، یکیش، اِنگُر سِدَی، بَسّـِه

※•°•❤️•°•※

بیُو یارَم، که شُو تارِن وُ دارِن، سی دِلَم، اِنگُر
نکیسا، کوُکِـّشِی، میزوُنِ غم نامِی دِلَی، بَسّـِه

※•°•❤️•°•※

دِگِه اِمشُو، هَمِی چی، وامِرَسّه، دِل خَشیرِندی
کِــه اُ وُمبوُ هَمِی، دَردی، کِه ری لارَم، یَخَی بَسّـِه

※•°•❤️•°•※

خُدا میدُو چِه میگوُ، مردِ غسّالی، که بِمشوُرِه
سِه ماندی، اَ سِرَم تا پا، کَپَی وُ کِروِنَی بَسّـِه

※•°•❤️•°•※

تَشِ سیگارِشَم، خَط و نِشوُنِی ری کُلیکّام هِه
حَنابَـــندوُنِ وُوری بی، پَسِ دَسَــــــم، بَنَی بَسّـِه!

※•°•❤️•°•※

تِه فِکرَم بی، نُخُون، چَن دَعفَه میتّی، واپَسِ کَندِه
اَ پِی پِر هَم رَدی، هَـــر دُوم، هَوُی زیتِر، قَشَی بَسّـِه
※•°•❤️•°•※

کُلی قایُم، تُوپوُزی خَردَم و دِندوُ، سِرِ جاشِن
اَ شیرِی بی، کِه خَردِم اَی هَنی، میزوُنِ یَی بسّـِه

※•°•❤️•°•※

یکی نیسّی بگوُ شُوقی، حَنا جُی خی، نکُو حاشا
کَفِ پُوی هر کسی سُرخـــی، بُودوُ، پاشِی فَلَی بَسّـِه

※•°•❤️•°•※

یِکیش اِنگُر کِشی، اَ زیرِ پام، صنــــدیقِ چی، شُکرِت
خُدا کُو،سِفـــــت و رِفتــــی بوُ،طِنافی که اَ یَی بَسّـِه

※•°•❤️•°•※

اگر رَهتِه «دُژَم»، قُولِی، نَرَهتِه، دیمِ دِلدارِی
کَتیبِی، عَهد وُ پِیموُنِی، هَنی، بالِی فَلَی بَسّـِه
※•°•❤️•°•※

#فرید_دژم
غزل گویشی از کتاب دو متل و هشت غزل
※•°•❤️•°•※

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

°✿•❣•✿°
#هرچی_دارُم

می نمیبی ‌بندِ میزونی بُرسه می نمیبی
ظلم تا درگه‌ی بهشت‌ی هم رِسسه می نمیبی
°✿•❣•✿°

می نمیبی حالِ مردم واپسِ اقبالِ مردم
وازُبیده ، شالِ مردم واتکسه می نمیبی

°✿•❣•✿°

خیّه می دیم لباس گُل گُلی، مَنجل به مَنجل
بو خبربِر تا اَپستو هم چُتسه می نمیبی

°✿•❣•✿°

(هرکه دارد) چی خو نی (عریان شود) همه‌ی گِرو ره
هرچی دارُم سی تو دارُم هم ورسه، می نمیبی
°✿•❣•✿°

گُسنه هیش ایمو نناده اصل شی وادشکناده
کُر ته حلقی پا نهاده سیچه شسه می نمیبی
°✿•❣•✿°

مَس مَسِ چشم کالم شورِ دشتی دی بلالم
تیرِ عشقی خه ته بالم بالِ بسه می نمیبی
°✿•❣•✿°

جهل یعنی عقلتت ناده ته مِجری وُ مگرده-
دورِ دیواری که بنیادی شُخِسه می نمیبی
°✿•❣•✿°

کربون سایه‌ی کمر صوت کبوتر آفریدو
تا عباس هه ، بخت ِ نعمت غم فکسه می نمیبی
°✿•❣•✿°

#عباس_سلطانی
°✿•❣•✿°

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

※•°•❤️•°•※

حالِ خوب وقتین که میشه بهبهو
گِشتِ و جونِت زیرِ بارو فیس و بو

※•°•❤️•°•※

حال خوب وقتین که هیچ دردیت نبو
مَسّ و حیرونت بکُ نرگِس اَ بو

※•°•❤️•°•※

خَهکِ دامنگیرشِی عالم گرُفت
روز اول دل اَ دَسِ مِ گُرُخت

※•°•❤️•°•※

دل نومبو دیمه غربت جُفتِ جُفت
روزگاری بی که دادم مُفتِ مُفت

※•°•❤️•°•※

نه،مِم نواحِش لُووِ لیقَم خُشک و بو
رنگ و ری سوزِ قلم بی مُشک و بو

※•°•❤️•°•※

غیر روزی که تِنَم وا خَهک و بو
یادِ دوسِی دلنشینم ترک و بو

※•°•❤️•°•※
#رحيم_كريمى

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoniم

✧❦❣❦✧

هر جا که نُوم شهرمو ورد زبونا دلم خِشی
کاریت نبُو که چه میگن "اوشونا" دلم خِشی
✧❦❣❦✧

میراث بیبهو و حرف قشنگ،ی خو مُوندنی
وال تا بگن ،مشکل شه هه بین خُشونا دلم خِشی
✧❦❣❦✧

گویش مِگو شکرپنیر خاصه، شِری عین پَشمِکِن
دل میبتِی ،حرف دلن که بین خُمُونا دلم خِشی
✧❦❣❦✧

#سیدمحمد_پورموسوی

✧❦❣❦✧

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoniم

داستانهای #ننه #گلی
قسمت #دوم

#تخته_رخشور

خاله‌جان می‌دونست من چای ذغالی دوست دارم ، گفت تا من آتیش و منقل رو آماده می‌کنم توهم ظرف میوه رو ببر تو اتاق ، ذغال‌ها که گُر گرفتن خاله چای رو درست کرد و قوری رو کنار آتیش گذاشت ، من ‌که طاقتم طاق شده بود گفتم خاله‌جان بیا دیگه تا ننه‌جون شروع کنه.

دوتایی کنار ننه‌گلی نشستیم ، گفتم بفرما ننه‌جون،
ننه گلی شروع کرد: عزیزم «اوسه‌ها اُو لوله کشی نبی....‌‌»
عزیزم اون وقتا آب لوله کشی نبود ، خونه‌ها معمولاًّ چاه و حوض داشتن و آب آشامیدنی نیز از برکه‌هایی که تو جای‌جای شهر قرار داشت تأمین می‌شد.

خانمهای هر خونه لباسهای چرکی رو جمع می‌کردن و هر چند وقت یک ‌بار همراه دوستان یا خانمهای همسایه می‌رفتن سر نهر یا جوبهای آب سالم و تمیزی که اطراف شهرجاری بود «رَخ شُشْته»* هم فال بود و هم تماشا، هم لباسها رو می‌شستن و هم نوعی تفریح بود.
لباسهای چرکی رو تو بُقچه*می‌بستن‌ تخته‌‌ رخشور ، اُشلنگ* و برای ناهار هم با توجه فصل ، اگر زمستون بود نون و اَرده خرما یا حلوای اَرده‌ای و اگه تابستون بود نون و ماست و سبزی و خیار برمی‌داشتن و راهی می‌‌شدن.
وقتی سرنهر می‌رسیدن اول لباسها رو خیس می‌کردن بعداز نیمساعتی به لباسها اُشلُنگ زده، اونهارو تا می‌کردن و یکی یکی میزاشتن روی تخته که قطعه چوب چهارگوش و صافی بود و با رخشور که اون‌هم قطعه تخته‌ای کشیده بود که ابتدایی پهن و انتهایی باریک و شبیه دسته داشت، روی لباسها می‌کوبیدن، اُشلُنگی که به لباس میزدن شبیه پودر لباسشویی امروز عمل می‌کرد و لباسها بخوبی پاک و تمیز می‌شد.
بعضی از خانمها قبل‌از شستن ، دکمه‌های لباس رو جدا می‌کردن که وقتی با رخشور روی اون می‌کوبن نشکنه، بعضی هام مراقب بودن که با چوب روی دکمه نزنن اما گاهی اوقات دکمه‌ها می‌شکست که دوباره باید به لباس دکمه می‌دوختن.
وقتی لباسها رو شسته و آبکشی می‌کردن روی بوته‌ها و سنگهای تمیز اطراف نهر آب پهن می‌کردن تا خشک بشه،حالا وقت ناهار بود بعد از ناهار استراحتی می‌کردن و نماز می‌خوندن ، سپس نوبت به شنا کردن بود بعداز اینهمه کار ، شنا خستگی رو از تنشون در می‌کرد.
گاهی بعد از شنا قلیونی هم می‌کشیدن ، تا عصر که لباسها رو جمع کرده و تا زده تو بُقچه بسته و راهی خونه می‌شدن.
در واقع اون روزها مردم به مسافرت و گردش نمی‌رفتن این دورهمی‌ها هرچند همراه با کارکردن بود براشون لذتبخش می‌شد ، چون از وقتی راه میفتادن تا برن و برگردن به شوخی و گپ و گفت می‌گذشت.
ننه گلی به اینجا که رسید آهی کشید و گفت ای ننه یادش بخیر.
چای تازه‌ای رو که خاله ریخته بود خورد وگفت دیگه پاشین که میخوام یه کم استراحت کنم ، الان عصر میشه ، خاله گفت :ننه شما که اصلی رو نگفتی!!!
ننه پرسید اصلی دیگه چیه؟خاله با خنده گفت داستان« تخته رخشورَیْ».
ننه گلی جواب داد :حالا دیگه خسته شدم تازه نشنیدین که میگن:
«مِتِلک روز
وَردار بُگُروز »*

داستانش باشه برا فردا شب.
اینجوری بود که قرار شد فرداشب دوباره بریم خونه ننه گلی تا برامون قصه بگه..........
ادامه دارد

~~~~~~~~~~~~~
اُشلُنگ = اشنان ، پودری که از گیاهی به همین نام تهیه و به‌‌عنوان پودر لباسشویی از آن استفاده می‌شد.

بقچه= پارچه بزرگ چهارگوشی که شبیه دستمال بود و وسایل رو توش قرارداده، می‌بستن.

رَخ شُشْته = رخت‌شستن، لباس شستن
متلک روز....‌..= اگه کسی خواست روز قصه بگه فرار کن ، سالهای پیش معمولا شبها وقتی مردم فارغ از کار روزانه دور هم می‌نشستن قصه و داستان تعریف می‌کردن ، به همین دلیل می‌گفتن شب باید قصه گفت نه روز.

#ص. #یزدانی
زمستان۹۸

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoniم

خيابان #عدالت در يك بعدازظهر ابرى

#بهرام_معتمدی

╔══๑ღ⚘ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ⚘ღ๑══╝