🎀 💜 🎀

لیلق ره خارِش اووه
دوتیله مارِش اووه

دِگِه لیلقاشو هم دیم بیبهو قَهر کِرده،تِه بِنی چَن سالِن که چِشمامُو دِمِه لیلق نِه میخُو،یادِ دورون به خیر کِه سِرِ بُونامُو، سِرباگیرامو میشَسِن وُکِل شُو میزه! زادولدشُومیکِه ،دوتاوُمبی شُوشتا ،اوسِه میرَهتِن وُ سال دِگِه می اَمِدِن
💜
ندا ما دِگِه وُلاشُو نِخُوبیم؟
نِدا میگن ایشو چِشِنِن؟
نِمِدونَم بِهَس بِگِن اخلاقشو عوض وُبیدِه ! ایشو دیمِ یکیدو نِخُوبِن!
🎀
پِه چِطو تِه شهر دزفول یَه باغی هه نومِش باغ لیلقان ، سرِدرختاشُو چال کِردِه، آدما بچُوشُو مُوبُرِن اونجَه سیل بِکُنِن، لیلقاهم سیشو کِل مِزِنِن،
بِهی یه گُمبی سیل دورِ دِوال خُومو بِکُنیم بِنِشیم می مامُو چِه کِرده؟شاید کارامو خِلِن‌! شاید میگن ایشو یکیدو آزار میدِن اَخُوشُو میگن ای رَهتیم سِرِبُوناشو بِشِبی ما بِکُشِن خدا میدو
ووی دا کافر اَ دلم ! کس نبینا ! نِدا چِنِ ما خِلِ پِلی که بِهُندِه ها هم دیمِ ماقَهرِن؟؟
بِهی اُوینَه هُونِسیم ریبِرمُو سیل خومو بکنیم پِه بِنِشیم چِه وِشامُو وبیده؟ تا زیترِن خُومُو عوض بکنیم.کافر نبینا! امان اَ دل شهرمو!!! بِخدا قول میدیم ، آدِمُوی خوبی وُبیم!
💜
#سيدمحمد_پورموسوى

🎀 💜 🎀

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

#زندگى


✅مهتابی کوچک انتهای راهروى خونه ما حکایتی داره .
هر وقت خاموشه یه جورایی انگار کل چراغهای خونه خاموشه و هر وقت روشنه انگار تمام چراغ های خونه روشنه حالا فرق نمیکنه روز باشه یا شب .
نه که نورش زیاد باشه ها، نه
جاگیريش خوبه انگار که فرگوسن مربی اش بوده ، به همه جا نور میده.
روشنش که میکنیم همزمان آشپزخونه، اتاقِ خواب، هال و خود راهرو را روشن میکنه و هر وقت خاموشش میکنیم ظلمتکده میشه شام غریبان راه میوفته.



بعضی آدما تو زندگی مثل این مهتابی کوچک انتهای راهروی ما هستند
با بودنشون، با جاگیری مناسب، به همه انرژی ميدن و همه کارها را سر و سامون ميدن باعث ميشن آدم احساس كنه هميشه يك هيج جلوست.

🔹مادرم هم همین طوره وقتی که تو خونه نیست هر چند نفر که باشند انگار هیشکی نیست، وقتی هم که هست خودش به تنهایی انگار کل خانواده است. با وجود این که به فوتبال علاقه نداره ولی جاگیريش عالیه، اصلا #فرگوسن باید بیاد پیشش یاد بگیره؛ با یه حرفش و یا یه اخم یا خنده اش تیم را به جلو و عقب میبره.

نسبت #مادرم به خونه مون نسبت نفسِ به تن يا خونِ به رگ، اصلا خونه بدون مادر ماهیت نداره ؛موتور زندگیمونه....

#موتور_زندگیتون_روشن


#بهرام_معتمدى

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

Mp3 منو بارون
محمد علینژادیان

آهنگ و تنظیم : #محمد_علینژادیان
ترانه: #محسن_سلج_محمودی
ویولن : #عارف_تجلی
عکاس و طراح کاور : #سعید_اسدی

╔══๑ღ🦋ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ🦋ღ๑══╝

منو بارون
محمد علینژادیان

آهنگ و تنظیم : #محمد_علینژادیان
ترانه: #محسن_سلج_محمودی
ویولن : #عارف_تجلی
عکاس و طراح کاور : #سعید_اسدی

╔══๑ღ🦋ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ🦋ღ๑══╝

👹👹👹
ماه عمرن

وختی که مولید که طلو
یه رسمی هه ت بهبهو
خل نساء میشو ات تو
میکو شروع پیت و پرو
👹👹
دیم گونی و که و چو
عمر مسازه چه جهو
👹👹
شیخ عمر کله کدو
مسازه تا هیده نشو
میشنسه ا بالی بو
ا در پوزی قیلو
👹👹
ا پشکلم تزبه ی بو
تا که ادا کو نذر کو

ت مله جهمن بچکو
دیم کلی و میخ وچو
تقی مسازن که نگو
تموم مله میده بو
👹👹
بو بورو تین که نگو
ماه عمرن بدت نهو

اسن زردکا زنو
ته پوتیلی یا قزغو
مجو شنن ا دل وجو
تهلی بشو شری وبو
👹👹
سه شو دهم عمر کشو
تا بشکنندی ای و او


#حسین_تجلی
1398/8/8

👹👹

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

💙❤💙
به ياد مرحوم نور بهبهانى
معلم و فوتباليست #مستر
💙
اَ وقتی بامو رفته تَش ته جونم
دلم میشو و دیر بیبهونم
❤
چه شوکی بی اَمِی ورگِ سرامو
چه دردی بی که کِردِی مُفتلامو
💙
یلی بی،شیرِمردی بی چه واگم؟
خَنَه ی درمون دردی بی چه واگم؟
❤
نه حدی مهربونی بی که واگه!
فرشته ی بی نومبوتی که واگه!
💙
دلِی مِی اوینه صافی بی و بی غش
اَ یه رنگی نِوُمبی وُیسه بِینَش
❤
زِبانِی درس میدا انگلیسی
معلم مثل خوی الحق که نیسی
💙
تِمامِ مَله شو بونگ میزه مستر
شیرینِی خارِجی گپ می زه مستر
❤
یَه عمری فوتبالیست قابلی بی
سی ورزش کِرده ارزش قائلی بی
💙
سی تیمِ پرسپولیس مستر طِلوی بی
سی تیم تاج تفنگ بی صِدوی بی
❤
رفیقای مِی برار بیدن وُ مونس
عمو جعفر،غلام،فولاد ویونس
💙
همه ی جا دیمِ بابا گشته بیدَم
دیمِی اِستادیوم هم رفته بیدم
❤
رفیقوی با وفاش مَهلی بی مستر
میدونم همه شو سُختِن سی مستر
💙
دو دوسِ دیگه شَم بی میمگو عمو
بُرار بیدن حبیب بی و فرِیدو
❤
اَخوبی دیم یَی فرقیشو نیسی
فرِیدو تاجی و او پرسپولیسی
💙
بابای میگو دوتاشو عمّواتِن
باکیش نی ای یکیشو دیم تاجِن
❤
الآنِه ارسِ رو کِرده اَ چِشمم
دلم تنگی سی مستر سیش بِرِشتَم
💙
دلم خینی که مستر نی مه هسم
دلم میخَه که دَسِی بو تِ دَسم
❤
بگم بابا بیو دورت بگردم
دمِ دل دُختِیَه بعدت نگردم
💙

#دريا_نوربهبهانى
💙❤💙

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

*اشعار عروسی مردم بهبهان*


#حبیب_الله_نوربخش

قبلاً به سه مورد از اشعاری که مردم بهبهان در مراسم عروسی می خواندند اشاره کردیم که عبارت بودند از:

۱- رباعیات موسوم به *عوریس کشو* که به زبان فارسی بود و بیشتر توسط بانوان خوانده می شد. بعضی از این اشعار در شهرستان های استان فارس هم رواج دارد.
مثال:

*در مَلّه ی ما کُله سیاه پیدا شد*
*زیر کله ها دو قرص ماه پیدا شد*

*قربون کریمی و رحیمی خدا*
*ای که امشو نه شوِ ماه بی و ماه پیدا شد*

۲- تک بیت هایی است در قالب مثنوی که در مراسم عروسی ، در گوشه شوشتری خوانده می شود.
(بعضی از هنرمندان شهرمان معتقدند که منشآ و خاستگاه این اشعار و این آهنگ بهبهان بوده که به دلایلی به نام شوشتر ثبت شده است)

این تصنیف در بهبهان به نام *شیردوما* و هرچی دارم سی تو دارمنیز معروف است.

این اشعار در شیراز به *واسونک* معروف هستند.

مثال:

*حیله بندون حیله بندون حیله ی سی و سه رنگ*
*پشت حیلی شازه دوما خوسیده شیر و پلنگ*

۳- *تک بیت های محلی*

این ابیات هم در قالب مثنوی هستند و بیشتر به گویش لری می باشند .
سراینده ی آن ها احتمالاً بوالی های بهبهان بوده اند.
بعضی از این ابیات اشاراتی به اماکن موجود در بهبهان دارد مانند:

*منه فرمون سیل ایکنم شافرز دیاره*
*یه گلی منه مَله مون چشم انتظاره*

علاوه بر موارد فوق و چند تصنیف محلی بهبهانی که جداگانه مورد بررسی قرار دادیم تک بیت های دیگری هم وجود دارد که به گویش بهبهانی است.
این اشعار بیشتر توسط بانوان شهرمان در مجالس عروسی خوانده می شد که به نمونه هایی از آن اشاره می کنیم:

۱- *تمبون قلمکارِن بعد سی و پی سالن*

زن و شوهری پس از سال ها صاحب فرزندی می شوند و پس از سپری شدن زمانی طولانی آن پسر ازدواج می‌کند.
این بیت را در عروسی او خوانده اند.

۲- *خدا خواس مردمم دی دلم خواس*

زبان حال مادری است که آرزوی خوشبختی فرزندش را دارد.

۳- *ما یکی و کلِیم والا اَی مهی بهی والا*

در شآن سرود این بیت می توان ذکر کرد که:

زمانی که تعداد افراد شرکت کننده در مراسم عروسی کم است این بیت خوانده می شود.

۴- *چارقد بنارسی آغا ...... اومد رسید*

این بیت راجع به یکی از بستگان عروس یا داماد است که در همان روز به مجلس عروسی وارد می شود.
به جای نقطه چین ،اسم فرد تازه وارد را می آورند.
این اسم را باید به گونه ای تلفظ کنند که وزن شعر به هم نخورد مثلاً:

آغا رضا اومد رسید. یا
آمَن جواد اومد رسید و.......

بیتی مترادف آن هم هست که به همان مناسبت خوانده می شد.

" خدای‌مراد ما دا /آغی ......دیا دا

۵- *شاتره مرادت دا یا نه*
*پری ها و پری نه*

عروس و داماد و یا والدین و بستگان آن ها از سال ها قبل آرزوی آن وصلت را داشته اند و اکنون به مرادشان رسیده اند. این بیت اشاره به این قضیه و خطاب به آنان است.

۶- *هم یِه یَه دور آخرین*
*چادرکاتو ورگری*

در شب زفاف موسوم به خورهو (خونه رهو) خوانده می شد آن هم آخر وقت.
روز بعد از عروسی که به صبح صبا کنو معروف بود خانواده ی عروس صبحانه برای عروس و داماد می آوردند همراه با مطرب و این شعررا هم می خواندند.
مراسم نوازندگی روز بعد از عروسی *پس پرده* نام داشت.

۷- *نماز نماز عوریسی وردار بندا جا نماز*

داماد پس از مراسم پوشیدن لباس عروسی که به آن *دوما وارهو* می گفتند به نماز خواندن می ایستاد و این بیت توسط بانوان ،در حین نماز خواندن داماد خوانده می شد.

۸- *اهلو مهلو عروس ما را بدهید تا ببریم*

زمانی که می خواستند عروس را به خانه ی داماد ببرند توسط خانواده ی داماد خوانده می شد. و خانواده عروس می خواندند:
*نِتا قباله بیتی عوریس ما نمیتی*

۸- *اَی اعتقادت نمی کو به خدا راسی*

صورت گرفتن آن وصلت برای عروس یا داماد و یا یکی از بستگان آن ها باور کردنی نبوده و خلاف انتظار بوده است.
زوج های علاقه مند به هم پس از سال ها به هم رسیده اند.

۹- گاهی وقت ها تسویه حساب های شخصی و انعکاس دشمنی ها و اختلافات کسانی با خانواده ی عروس یا داماد در اشعاری منعکس می شد که در جشن عروسی می خواندند. مثال:

*هر کی اَ ما نه کوکّی سر دلی بپوکّی*

و نیز:

*هرکی اما نه روضی بگو تا بگدوزی*

۱۰- *چارقد زری زریشه یه بهیگ اولیشه*

که از مفهوم بیت مشخص است برای اولین عروس (اولین بهیگ) خوانده نبگی شود.

۱۱- *سر تروشو مباری بادا /سر دوما متراشِن مباری بادا*

برای پیرایش موهای داماد خوانده می شد.

۱۲- *ماشلّا نوم خدا عوریس ما می دونی*

سخن از زیبایی عروس است.

۱۳- *چُپّ کُلَش طلایه علی سرباز شایه*

به جای علی هر اسم دوجایی مانند احمد، حمید، حبیب، رضا، مسعود و ...... می گفتند( اسم هایی که تعداد هجاهای آن بیشتر یا کمتر بود وزن شعر را بر هم می زد )
شان سرود بیت:

یکی از بستگان عروس یا داماد در هنگام عروسی در خدمت سربازی به سر می برده که بیت فوق برای او خوانده می شده است.

م نمی مردی که حلّه اَ بِرِی*
*حیف دَسَم که بشو زیر سری*

⏹ *اوو بندر شورِن زنون بندر کورِن*
*الله بالله مه نمی شم بندر*

⏹ *یه خارک و دو ناری*
**آغا دوما مباری*

به جای آغا دوما می توان اسم داماد را آورد.

⏹ *گِلِ خومو بون خومو*
*شُلی سی اندود خومو*

اشعار عروسی بیش از موارد ذکر شده است و به همین حد‌ اکتفا می کنیم.


#حبیب_الله_نوربخش
*تیر ماه ۱۳۹۷*

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

۱۳- *درِ تو ریمو نبندی به خدا ما وایه مندیم*

وایه یعنی آرزو و به جای وایه مند اورزومند هم گفته می شد.
این بیت به احتمال زیاد مفهوم کنایی دارد کنایه از این که برای‌ما مشکل ایجاد نکنید‌یا به ما جواب رد ندهید. و نیز می تواند مفهوم عادی و نزدیک خود را داشته باشد که عده ای در مراسم عروسی در اتاق را به شوخی بر روی عده ای بسته اند و آن ها این بیت را خوانده اند.

۱۴- *دوما وِ دریساده بندیر زه ویساده یه پا و دو پا خَسّه ویساده*

بیت فوق از طرف خانواده داماد خوانده می شد. و خانواده عروس پاسخ می دادند:
*والّا مه نمیدم زِه بالله مه نمی دم زِه شیربهاش کم آورده*


۱۵- *اّسّن اولو بولو ......بهیگ خولو(هولو)*

زمانی که عروس ، با پسر داییش ازدواج می کند.

به جای نقطه چین اسم عروس را می آوردند . این اسم باید دو یا سه هجایی باشد تا ریتم شعر را بر هم نزند . اسم هایی مانند نرگس، مریم، ماتاب(مهتاب)، فضه ، بگم، پروین و...‌..

۱۶- *انار بوشهرم می /میری شوفرم می*

مربوط به زمانی است که داماد راننده است.


⏹ *اشعاری که جنبه ی شوخی با خانواده ی عروس و داماد دارد*

در بعضی از عروسی ها دوستان صمیمی داماد و یا بستگان داماد بیت هایی می خواندند که جنبه ی شوخی با داماد یا خانواده اش را داشت مانند:

*دوما دوم‌تمبو/هیچه سری نومبو*

یا

*هی بد باد پولکی/دوما می اشولکی*

یعنی داماد بد ترکیب است.

*شوخی با مادر داماد*

*دی دوما نیتره ببازه/ دوم تمبونی درازه*

*شوخی با خواهر داماد*

*خواهار دوما ره شنو بکو/تمبونشی او بو نمی دو چه بکو*

و در شعر حنا حنا به جای ورق طلا و شمش طلا می گفتند : *گو دادا می بنده*


⏹ *ابیات محله ای*

اهالی هر محل بیت های مختص به خود داشتند که در عروسی ها می خواندند.
مانند:

*دُز نیو ت مله مو/ آغی شافرز تِ کلّه مو (یا سرکله مو)*

که مربوط به اهالی محله ی شاه فرز است.
بیت زیر هم به گویش لری است که احتمالاً بوالی های محله ی شاه فرز نی خواندند :

*ایما چه باکمونه/ آغی شافرز که آغی خمونه*

اهالی مله ی پَر هم بیت زیر را می خواندند:

*صد سوار حیدری وُ یَه زنِ مَلّه ی پری*


⏹ *اشعار فامیلی*

بعضی ها هم ابیاتی می ساختند و نام فامیل خود را در آن می گنجاندند.
نگارنده از دوران کودکی به خاطر دارم که در عروسی های هم فامیلی هایمان بیت زیر را می خواندند:

*قد بلوریش می رخشِن/دومی آغی نوربخشن*

مُل محسنی ها هم بیت زیر را می خواندند:

*سوار سوار مُل محسین سیصد سوار مُل محسین*

یا:

*طلاها تِ تروزی /دوت آغی نموزی*


یا


*ماشلّا چه شیری /دومی آغی شمشیری*

بیت زیر برای هر فامیل می توانست به کار رود مشروط بر این که هجاهای آن فامیل در حدی نباشد که وزن شعر را بر هم بزند مثال:

*چراغ برق دولتن ......... سلامتِن*

به جای نقطه چین می توان فامیل هایی مانند :

رحیمیا،نموزیا، موسویا، حسینیا و ......

را به کار برد به نحوی که وزن شعر را به هم نزند.

⏹ ابیات متفرقه

*اُو اَمده تِ تانکی دوما عزیز حاجتی*

*یه ماس ری ماسن دوما دلی خواسه*


*یه قندن و یه چوهی پیوند دلبخوهی*

*یه قندن و یه شربت پیوند با محبت*

*دو میلی ت سرامو امشو عوریس ولامو*

میلی درخت نخل

بیت زیر هم خیلی قدیمی است:

*تو بیو جی‌مه خانمی مه میم جی تو خانمی*

ونیز بیت های:

*هی بد بادا بادا شالا مباری بادا*

*هی بد بادا بادا ای گُله کجا پیدا دا*

و ایضاً

*چارقد بنارسی سلسله داره/ماشالا به شاه دوما سلیقه داره*

*ایلمون‌کار که خطیرمون کار که /ماشالا آغی نموزی فیدوسی کار که*

*دی دوما قندی بالاشه/کربلا که وازوبی سی سرکالاشِن*

هدیه ی داماد به مادرش بردن او به کربلاست.

*طلا طلا طلایکِن / دوما عزیز دایکن*


*اسّن اواو بولو .......عزیز هولو*

به جای نقطه چین می توان اسم های دو هجایی مانند کبری،پروین، مینا، مریم، نرگس، ماهرخ و ........ گذاشت.


*شا دومی ما شاپور دومی ما*
*شاه به او طیفه که زن داده به دومی ما*

*گل شیشه گل شیشه دوتم نمیدم ای مرد لیشه*
*دسی بگری بیبری ت ایوو*
*داغی هُنسی دیم سرِ قیلو*

*پَشتی طلا قباله شه*
*.....عروس خاله شه*

به جای نقطه چین اسم دوهجایی از خانم ها را می گفتند.

*تیرمه تیر مه تیرمه شالشه*
*آغی حوجی تیرمه شالشه*

*آغا لطف الله تیرمه شالشه*
و همین طور اسم افراد مورد نظرشان را می آورند.

تیرمه همان پارچه ی ترمه است.

*دَسَم پّری حنا بو*
*روزی آممرضا بو*

به جای آممرضا هر اسم سه هجایی که به مصوت بلند آ ختم می شد می آوردند( جهت حفظ قافیه) مانند:
روزی آلطف الله بو، آسیف الله و.....

*سوزَی سوزَی سوزَی*
*دوما سوزی سوزی*
*عروس سوزی سوزی*
*سوزه واریه سوزی*
*دونگ اناریه سوزی*

⏹ *مم نمی مردی که جیلیم میکو*
‌ *نصف شوون که خری جُل میکو*

⏹ *م

شعری از استاد #احمد_خان_نصرتی پیشکش #علی‌_آقای_نصیرخانی

💠💠
#سنگ_زیر_آسیو

وِر چار پِس و پیش بلا مبُوری
یا زِمی و یا هوا مِبُوری
سی مَردمِ مفتلا مِبُوری

💠💠
مِی شمعِ تهِ محفِل اُ وُبیدیم
سنگ زیر آسِیُو وُبیدیم
💠
دیگ بی دِمِ موشکا گُرُخته
چیش زیر گِلن ما دلِ سُخته
مَردُم اَتِه کُمشُو دِل اُوُخته
💠
اُریم که کانه نُو وُبیدیم ؟
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠💠

ما خو داغ اَرغو تِه جگرمُو
ای شهر قشنگ و پُر گُهرمُو
خَکِی کِه سِرِ عِلم و هُنرمُو
💠
سُختیم و کُرّو کُرّو وُبیدیم
سنگ زیرآسیو وُبیدیم
💠

اِمرو دِگِه روز زلزِلَندی
شهر خُولی و دشت غُلغُلندی
مَردُم ری وِ رِی کُو کُتِلَندی
💠
اَ خَرد و خوراک و خُو وُبیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠💠

هر کی اَ تِه چادِرِی تِپِسّه
دیمِ یَه تِکو اَجا پِرِسّه
جوشُو اَ نُکِ لُشُو رِسِسّه
💠
وَهلو هَپِلُ و هَپو وُبیدیم
سنگ زیرآسیو وُبیدیم
💠

پَس‌صبان که آفَت اَ اَجَل می
بارِن که سه مازِی خِر شل می
زیتِر گُتِبا تَل سِرِ مَل می
💠
رَنگِ رَنگِ اُو گَرّو وُبیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠💠

درس و مشق رودامُو وِلُبی
هَر طُرّه یِکی رَه و جِلُبی
شهر اگر اَ نابِلد پُرُبی!
💠
روز روشه رَهته شو وُ بیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠💠

بی‌زر اَ فُغو بِچِش مریضی
پُیسِری سه دُهتِن و عزیزی
بی مَردی و عمریش که کنیزی
💠
مفتلا اَ لَرز و تُو وُبیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠
یَه مان که کسی ریش نِمشوره
دی سِرِ بِچِش نِوُمِجوره
اَشغال اَ ته مَلّه پِه سِفور هه
💠
طهرِ خِرِ بی قشو وُبیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠💠

یَه کُری خُو ری وِ رِی تُل ُمبو
دین و کافری دَسمُ وِل ُمبو
💠
گردن خوش اَی بداَ دِلُمبو
خنده زار خَلق و هُو وُبیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠💠

آ ساره ی بخت ما خو خُووی
روز روشِمُو اَ لرزه شُووی
دی اُوشون و سی ما زن بُووی
💠
وایمند نون جُو وُبیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠

کُربون اُسَه ساز و دهل بی
هَر کی اَدِمِ چنگ و چِکُل بی
رَخت نو و زُلفاشُو فُکل بی
💠
ایسَه اَ تِه تو پغُو وُبیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم
💠

مُروا نِه سِه مان راحت اُوشینیم
گُلمُو اَ تِه باغ غم مچینیم!
یَه روز خِشی هَم نِمِبینیم
💠
بی خبر تِه پیتِنُو وُبیدیم
سنگ زیر آسیو وُبیدیم

💠💠
#احمد_نصرتی

💠💠

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

شهر قدیمی بهبهان در شرق خوزستان،معجونی است از هزاران سال تاریخ و افسانه و داستان.تاریخش را نه کاغذها،که بناهایی بر جای مانده چون #کاروانسرای قدیمی روایت می کنند.ایستاده تا شهادت دهند،از آنچه سپری شده

@behbehoni

دل شَسِه بندیرت هنی دورت بگردم زی بیو
مِمْ غیر خُت هیچکس نِمیْ دورت بگردم زی بیو

شاعر : 👇👇
#نادر_تقدیسی
آبان ۱۳۹۸
طراح :👇
#آزاده

╔══๑ღ🦋ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ🦋ღ๑══╝

📜

🌎 جغرافیای #ارجان

*جاذبه های گردشگری #بهبهان*


*تپه های باستانی منطقه ارگان*

ارجان یکی از شهرهای بزرگ روزگار خود بوده و دارای کاخ ها و عمارت های بزرگ و با شکوهی بوده است.
پس از زلزله و ویرانی ارجان هر یک از این عمارت ها به تپه ای از سنگ و کلوخ و خاک تبدیل شده اند و در اثر گذر زمان و فرسایش زیر خاک مدفون شده اند .

این تپه های باستانی هم اکنون در زمین های زراعی واقع شده اند و بعضی از آنها چند متر از زمین های اطراف خود بلندتر هستند و روی آنها کشت و زرع می شود.
بعضی از آنها نیز توسط میراث فرهنگی حفاری شده اند و آثار باستانی آنها به موزه منتقل شده است.

تعدادی از این تپه های باستانی عبارتند از :

🍄 تِلِ حُومَه

ورودی شهر ارجان ، تپه بزرگی است که فعلاً آن را تل حومه می نامند.
وسعت تل حومه چند هکتار است و از زمین های اطراف چند متر بلند تر است. قسمتی از تل حومه سال ۱۳۵۷ توسط میراث فرهنگی حفاری شد و تعدادی از اتاق ها از زیر خاک بیرون آمدند. این عملیات چند ماه طول کشید و طی این حفاری ها تعدادی ظروف سنگی و سفالی کشف شد. همچنین صد اسکلت انسان یافت شد که یکی از آنها جمجمه و دندان های تقریباً سالمی داشت.

یکی دیگر از مکشوفات تل حومه یک سنگ مستطیل شکل تقریباً ۸۰×۳۰ سانتی که چهار پایه سنگی داشت و دیواره ی کوتاه ۵ سانتی دور تا دور سنگ وجود داشت با یک وردنه از جنس سنگ. در لبه ی این سنگ یک ناودانی کوچک قرار داشت.

به نقل از باستان شناسان اعزامی این سنگ آبمیوه گیری بوده است و با این وردنه و ناودانی و سنگ تخت احتمالاً آب لیمو می گرفته اند.

گودال بسیار عریض و طویلی کنار تل حومه وجود دارد که کشاورزان این منطقه آن را گَهَرِ تِلِ حُومَه می گویند. گهر چند هکتار مساحت دارد.

در نزدیکی تل حومه چاه عمیقی وجود دارد که از بالا تا پایین چاه سنگ چینی شده و بین سنگ چین ها ملات زیادی به کار رفته است.
حدود ده سانت ملات و یک ردیف سنگ و همینطور تا پایین چاه ادامه دارد.
این چاه هنوز موجود است.

🍄 تِلِ سُورون

یکی دیگر از تپه های معروف ارجان تل سورون است شاید به دلیل اینکه خاک آن سرخ می نماید به این نام خوانده شده است.

تل سورون در محدوده ی محصور شده ی سد شهدای فعلی قرار دارد و آثار باستانی معروف بهبهان ، تابوت طلا و جسد پادشاه ارجان و حلقه ی قدرت در این تپه کشف شد.

🍄 تل اُوریسو
(تل عروسان)

در حومه ی ارجان قدیم باغ های نارنج زیادی وجود داشته است و هنوز هم کشاورزان زمین های این محدوده را به نام نارنجستان می شناسند. نارنج چند هکتار وسعت دارد.
تل اُوریسو در زمین های نارنجستان واقع شده است .

بالای این تپه زمین بزرگی نزدیک به یک هکتار را تسطیح کرده اند و در آن کشت و زرع صورت می گیرد.
تپه های کوچک دیگری در نارنجستان بوده است که توسط کشاورزان تسطیح شده و از بین رفته اند.

🍄 دو تِلو

دو تپه باستانی دیگر هستند که از قدیم به جا مانده اند .
قسمتی از این تپه ها نیز توسط کشاورزان تسطیح شده اما مقداری از آن هنوز باقی است.
بین تل اوریسو و دو تلو زمین های زراعی وجود دارند که کشاورزان آنجا را گَمْبار می نامند.
زمین های گَمْبار فعلاً بنام مزرعه ۳ و ۴ و ۵ و ۶ شناخته می شوند.

🍄 تل سوز
(تپه سبز)

یکی دیگر از تپه های باستانی ارجان است. این تپه در کنار جاده سیمان نزدیک به جاده فرعی سد شهدا قرار دارد و تابلوی کوچکی در کنار آن نصب شده و نام آن بر روی آن تابلو نوشته شده.
حدود سال ۱۳۴۱ توسط خارجی ها ، چادری روی این تپه زدند و برای آن نگهبان گذاشتند و عده ای با هلی کوپتر به این تپه رفت و آمد می کردند و روی تپه حفاری هایی انجام دادند و آثاری از آن را بردند.

🍄 تل غِزینه ای

تپه ای است که نزدیک دریاچه سد شهدای فعلی قرار دارد.

🍄 تل آجری

این تپه در واقع کاخی یا عمارتی بزرگ از آجر و سفال بوده است که هنوز هم کشاورزان این تپه را بنام تل آجری می شناسند.

🍄 تل کُلْمَیْ زار

این تپه در زمین های هنرستان کشاورزی قرار دارد و گاوداری هنرستان کشاورزی روی آن ساخته شده.

دیگر تپه ها عبارتند از:
🍄 تل مسیح خانی 🍄 تل سَرْگِدو

🍄 اِسّیوِکا
( آسیابک ها)

🍄 باغ میرزا اسماعیلی
🍄 تل بُرْچَک

🍄 تل شَدَمْبُو زار
🍄 تل دروازه


معرفی دیگرمناطق ارجان قدیم :

جُوم بُزّار
( جمعه بازار)

در قسمتی از زمین های زراعی ارجان گودال عریض و طویلی وجود دارد.

عرض ۲۰ متر و طول تقریبی ۲۰۰ متر. این زمین از زمین های مجاور حدود ۲ متر پایین تر است و در گذشته جمعه بازار در این محل قرار داشته است .
در قدیم مکان های عمومی مانند حمام و بازار را حدود ۲ متر پایین تر از سطح زمین احداث می کردند بخاطر سرما و گرما.

این گودال هنوز هم وجود دارد و زیر خاک های آن آثار خرابه های دیوار های جمعه بازار وجود

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

#خنده_ی_گل....

🌸🌸🌸🌸

کاری از گروه #نغمه #بهبهان
شعر و آ هنگ #مهرداد_لایق

غزل آ واز : #سعدی

*خواننده #محسن_معمارزاده_قنواتی

نوازندگان :
نوازنده ی سه تار #محمد_چوپانی_نژاد
نوازنده ی سه تار : #محسن_معمارزاده_قنواتی
نوازنده ی کمانچه : #مهرداد_لایق
نوازنده تار باس :
#وحید_بصری
نوازنده ی نی : #داوود_رمضانی
نوازنده ی تنبک : #علیرضا_صلاحی
نوازنده ی دف: #محمد_آریا_فر
صدابرداری و ضبط: #عبدالحسین_حصار
طراح کاور : #پیمان_باستانیان

🍁☕🍂☕🍁☕

╔══๑ღ🦋ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ🦋ღ๑══╝

سلام
صب خیریت بو

🎀 🎀 🎀

بادهیرو امی تا که هوا اور وبو
بزه بارو و دشت، پر گل و ریحو وبو
🎀
کوه و صحراقشنگ،مثل گلسو وبو
دل پیر وجوو شاد و غزلخو وبو
🎀
غم و غصه بشو،سی که دلا واز وبو
پره تنگاره ها بو خش شب بو وبو
🎀
( #ص. #یزدانی)

🎀 🎀 🎀

╔══๑ღ🦋ღ๑══╗
@behbehoni
╚══๑ღ🦋ღ๑══╝

#دوازدهامام #میرزاشوقی_بهبهانی
🔸🔹🔸🔹🔸🔹
در قدیم، هنگام خواب، زنان و مردان شعر دوازده امام #میرزا_شوقی را برای بچه هایشان می خواندند تا با زمزمه ی آن، آرام به خواب روند..
👇👇
🔹اوّل از حمد خداشِن
🔸که به ذاتِی خللی نی
🔹دوّم از نوم محمد که شفیع امّتاشِن
🔸یِه علیشن که ولیشِن و ایمام اوّلیشِن
🔹و پُس عَمّ نِبیشِن
🔸عومو زاشِن
🔹دو پُس دُوت محمد که حسن بی و 🔸حسین بی
🔹پُس بیمار حسینن که اسیر کتکاشِن
🔸عابدین آن پُسِ بیمار حسینِن که اَ دنیا 🔹دِلکِی یَه پِتِکی شاد نِه وُوبی
🔸یِه دو تا بقّر و جعفر
🔹و یکی موسی کاظم
🔸و یِه تاشِن که علی موسی 🔹الرّضاشِن
🔸یِه تقی شِن یه نقی شِن
🔹یِه ایمام عسکریشِن
🔸یِه دگه هُودی و مهدی
🔹هَموشو بُو و پُسِن دی
🔸که تفُوتیش اَ یَی نی

🌹🌹🌹

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

#حکایت یک #ضرب_المثل.

*مِم خیگ وِل کرده ، خیگ مِ وِل نمی کُه*
در بهبهان قدیم بعد از بارندگی های *چن شُو و چن روزَه،* معمولا آب رودخانه ها طغیان می کرد و با خود هرآنچه در مسیر بود از تنه ی بزرگ درختان گرفته ، تا شاخه های بزرگ و کوچک چوب و *وسایل عشایر ساکن در مسیرسیلاب از قبیل :چادر یا بُهو ، خیگ روغنی ، ظروف ،چوب تلواسه و سه پایه و حتی احشام* را با خود می آورد .
عده ای که به فن شنا آشنا بودند در این فصل به صحرا و *دراز رو* یا *دِراز کُرَّه* یا همان کنار رودخانه می رفتند تا هر آنچه با *اُ لِف* یا همان *سیل* می آمد از آب بگیرند و برای استفاده از آن به شهر بیاورند.
کار آنها ، در آن زمان حکم جمع آوری غنائم ،بعد از باران را داشت.
دست بر قضا یکی از آن ایام و بعد از چند روز بارندگی های شدید ، عده ای ،برای جمع آوری و گرفتن به اصطلاح *اُ لِف اُوُردِه ها* یا *دیمِ اُ لِف اَمِدِه ها* به کنار رودخانه می روند و در حال نگاه کردن به آب *گل آلود ، خروشان و شُتِرِکیِ رودخانه*، پس از باران بودند که یکی از آن *اطمّآع* چشمش به شیئی سیاه رنگ که احتمال می رفت *خیگ روغنی* باشد می آفتد.
او فورا به شوق گرفتن آن شیئ خود را به آب می زند و به طرف آن شنا می کند و به محض رسیدن به تصور خود به آن خیگ، دست می برد تا آنرا گرفته و از آب خارج کند که *خیگ خیالی* خود به سمت او می آید.
دوستان او که از دور شاهد ماجرا بودند ، متوجه میشوند که دوستشان با نزدیک شدن به *خیگ* ، تعادلش را از دست میدهد ومرتب در آب پائین می رود و بالا می آید.
تا اینکه همراهان متوجه می شوند که دوستشان در حال غرق شدن است .
از این رو نگران میشوند و از دور بانگ می زنند و اشاره می کنند که : *خیگ ، ول بِکُه وُ اَ اُ بِیُو دِر*.
که او در جواب با فریاد می گوید : *بابا مِم خیگ وِل کِردِه، خیگ مِ وِل نمی کُه* که بعد دوستان متوجه میشوند که آنچه آنها در آب دیده اند و دوستشان به طمع گرفتنش خود را به آب زده *خیگ روغنی* نبوده ،و بلکه *خرسی بوده در حال غرق شدن* ، که با دیدن و نزدیک شدن به آن فرد خود را به او می چسباند و آویزان می کند که نجات یابد.
حال بر اساس آن داستان، ضرب المثل معروفی ساخته شده ، از زبان فردی ،که با فرد دیگری درگیر شد و بعد کوتاه آمد ولی آن فرد، ول کن ماجرا نبود و کوتاه نمی آمد و عده ای مرتب به همان فرد اولی که خود کوتاه آمده بود،درخواست میکردند که *کوتاه بِیُو* و او مرتب می گفت : *بابا مِ کوتاه اَمِدیَم، او کوتاه نمی* .
از آن تاریخ به بعد در جامعه آن روز هر وقت چنین مواردی ، یامشابه آن اتفاق می افتاد ، این ضربالمثل مورد استفاده قرار می گرفت. *مِم خیگ وِل کِرده ، خیگ مِ وِل نمی کُه*
😃😃😃.
#علی_نصیرخانی
۹۷/۶/۲۲

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

※•°•❤️•°•※

سیگاریم نکن که پر از دود آتشم
لبریز گریه های غم اندود آتشم

※•°•❤️•°•※

اینجا تمام هستی من در حریم توست
جاری میان شعله ی این رود آتشم

※•°•❤️•°•※

هی متهم نکن دل من را به عاشقی
دلواپسم همیشه و مسجود آتشم

※•°•❤️•°•※

جزغاله ام نموده در این شور خستگی
تسلیم این سخاوت و این جود آتشم

※•°•❤️•°•※

بی راهه ی فرار به دلم طعنه می زند
دیوار های بسته و مسدود آتشم

※•°•❤️•°•※

سرمای دوری و تب توفان عشق کور
دل مرده ی کشاکش کمبود آتشم

※•°•❤️•°•※

می رویی از دوباره ی خاکسترم و باز
ققنوس تازه می شوی از سود آتشم

※•°•❤️•°•※

#مرتضی_روانخواه
※•°•❤️•°•※

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

داستانهای #ننه_گلی

#قسمت_اول

از صبح بارون نم نازی شروع شده بود،معمولا روزای بارونی از خونه بیرون نمیرم ولی یهویی به سرم زد برم بیرون و سری به بازار بزنم ، نزدیکای غروب بود که دیدم دارم از جلوی محل قدیمی و خونه‌ی«ننه گلی(مادربزرگم)» رد میشم با خودم گفتم حالا که اینجام خوبه یه سری به ننه گلی بزنم ، قدمهام رو تند کردم که قبل از اذان به خونه برسم چون با شروع اذان ننه مشغول نماز می‌شد ، زنگ در رو فشردم،چند لحظه‌ای طول کشید تا صدای ننه اومد که می‌‌گفت:
_کیِن؟اَمِدم،جونم ، ننه(کیه؟اومدم،جونم، ننه)
جواب دادم:
_مِنم ننه در واز کو.
( منم ننه درو باز کن)
همین‌که سلام کردم ننه گلی با خوشرویی و لبخند همیشگیش جواب سلامم رو داد، عاشق حرف زدنش بودم اول و آخر جمله‌هاش عزیزم،جونم بود ،همین خوش زبونی بود که همه‌رو مجذوبش می‌کرد.
هنوز هم شبای زمستون منقل پراز آتیش و قوری چینی ننه به‌راه بود،کنار منقل نشستم و دستام رو گرم کردم ،ننه مشغول نماز خوندن شد ،هنوز چادر نماز سفیدش و عطری رو که موقع نماز بهش می‌زد یادم هست.
تا اون نماز بخونه، منم دو استکان کمر باریک چای آتیشی ریختم و خوردم ،گرمای مطبوعی رو زیر پوستم حس میکردم که مثل خون تو رگهام می‌دوید .
لحظاتی بعد صدای ننه رو شنیدم که میگفت:
_اِمشُوَم هُرِّه نهاده سی شوم ، شو زِمِسّو مچسبی جونم ،بیو طِبَق* نونی بِبه تا شوم بهرم،عزیزم.
( امشب آش‌کارده درست کردم، جونم،بیا طبق نونی رو ببر تا شام رو بیارم ، عزیزم)
شام که تموم شد کنارش نشستم ، بارون شدت گرفت صدای رعد و برق همراه بانوای نُوگه‌ها* موسیقی زیبایی بود که از شنیدنش لذت می‌بردم ، گفتم ننه گلی یکی از اون خاطرات قشنگت رو برام تعریف می‌کنی؟ ننه گفت:
_ها عزیزم ، نَتمی‌بشه خونه‌تو؟
( بله عزیزم ، نمی‌خوای بری خونه‌تون)؟
_ به شرطی که سیم تعریف کنه اِمشو همینجه وِمیسم.
( به شرطی که برام تعریف کنی امشب همینجا میمونم.)
ننه گفت پس تا من بساط چای و میوه رو میارم توهم به مامانت زنگ بزن که دلواپست نشن ، امشب میخوام داستان زندگی یکی از همسایه‌های قدیمی رو برات بگم که هنوز نشنیدی، باخوشحالی گوشی تلفن رو برداشتم و به مادرم گفتم که امشب خونه‌ی ننه گلی میمونم.
همیشه وقتی ننه گلی از خاطراتش صحبت می‌کرد اونقدر زیبا می‌گفت که سراپا گوش می‌شدم.
ننه چای تازه درست کرد،قوری رو کنار آتیش گذاشت و شروع به گفتن کرد :
سالها پیش ………

ادامه دارد
🌺🌺🌺
طِبَق= نوعی سفره که با برگ درخت نخل درست می‌کنن.
نُوگهَ= ناودان
🌺🌺🌺
( #ص_یزدانی ) پاییز۹۸

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

داستانهای #ننه_گلی

#قسمت_دوم


ننه گلی زغالهای گُر گرفته رو با مَقّاش* زیر و رو و شروع به گفتن کرد:
سالها پیش وقتی حدوداً پنج یا شش سالم بود زن و شوهر جوونی به اسم «شازده و کارو» همسایه‌مون بودن. خونه‌ی کوچیکی داشتن که به قول «شازده» باوجود عشق و محبتی که به هم داشتن براش مثل یه کاخ بود.
سالها مثل برق وباد گذشت اما بچه‌دار نشدن،شازده به هر دری میزد ، به چند حکیم محلی تو شهر و حتی روستاهام مراجعه و انواع داروهای محلی رو استفاده کردن اما افاقه نکرد، هر روز صبح که «کارو» از خونه بیرون می‌رفت«شازده» دور از چشم اون یه دل سیر گریه می‌کرد و از بخت و اقبالش می‌نالید ،دلداری و نصیحت خانمهای همسایه هم دیگه فایده‌ای نداشت و حکم مُسکّنی رو داشت که وقتی «شازده» تنها می‌شد اثرش از بین میرفت و باز آش همون آش بود وکاسه همون کاسه.
اون روزها رابطه‌ی همسایه‌ها باهم خیلی خوب و صمیمی بود تو یه محله همه با هم مثل یه خانواده‌ی بزرگ زندگی می‌کردن غم یه نفر ، غم همه بود و شادی یه نفر، شادی همه ، در خونه به روی همه باز بود و خیلی راحت بدون هیچ تشریفاتی رفت وآمد می‌کردن ، هرموقع خانمها از کار خونه فراغت پیدا می‌کردن دم در حیاط خونه یکی از همسایه‌ها می‌نشستن و از هر دری صحبت می‌کردن اکثر مواقع قلیون می‌کشیدن یا سبزی ، حبوبات و برنج پاک می‌کردن.....
ننه گلی نگاهی به من کرد و گفت: ای ننه جون یادش بخیر ، از قصه دور افتادم عزیزم ،به‌هرحال همسایه ها قرار گذاشتن یه روز بارونی همه باهم تو میدونی محله جمع بشن و کوچیک و بزرگ برا «شازده و کارو» دعا کنن،اون سال بارندگی خوب بود و چند روز بعد آسمون از صبح ابری شد کم‌کم از بعداز ظهر نم نم بارون شروع شد ،پچ پچی بین خانمهای همسایه بود و عصر که دیگه مردای محل هم به خونه برگشته بودن همه جمع شدن تو میدونی حتی بچه‌های کوچیک رو هم آوُرده بودن ، عقیده داشتن بچه‌ها معصومن و دعاشون گیرا،ضمن اینکه طبق روایات و احادیث هنگام نزول باران و وقت اذان دعای خیر افراد اجابت میشه ، صدای اذان از مسجد محل به‌گوش می‌رسید که همه باهم در حالی که هرکی دوتا «سنگ اُلا بارونی*» دستش بود دم گرفتن:
«یا اُلا یا اُلا بادن وُ بارو
یَه طفلکی خوت هُده شازده وُکارو»
( ای خدا ، ای خدا، باد وبارونه ، بحق این باد و بارون خودت به شازده و کارو یه فرزند بده)،
صداشون با صدای اذان یکی شده بود ، هیچوقت اونروز رو فراموش نمی‌‌کنم،من با همه‌ی بچگی حس خوبی رو که بین همسایه‌ها بود احساس می‌کردم اونقدر این حس پاک و خالص بود که یه فضای معنوی خاصی رو ایجاد کرده بود ، همه ایمان داشتن خدای مهربون دست خالی برشون نمی‌گردونه.
آره عزیز دل ننه، شاید باور نکنی ولی وقتی چند وقت بعد یه روز صدای «شِره کِل*» زنهای همسایه از خونه کارو بلند شد من معجزه رو به چشم خودم دیدم .

🌺🌺🌺
مَقّاش = انبر

سنگ اُلابارونی= سنگهایی که سطحی بدون گوشه و گرد و صاف دارن و موقع دعای بارون اونارو به هم میزدن و دعا می‌کردن ،معمولا اینگونه سنگها کنار رودخونه بسیارند ، سنگ الله بارونی

شِره کل= صدایی که از کِل زدن همزمان عده‌ای بگوش میرسه.

🌺🌺🌺

( #ص_یزدانی) پاییز ۹۸

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni

زندگی دارد جوابم می کند
شمع تنهایی ام آبم می کند

سالها بعد از سکوت و خستگی
مرگ دارد انتخابم می کند

🌸🌸🌸

زندگی دارد جوابم می کند
شمع تنهایی ام آبم می کند

سالها بعد از سکوت و خستگی
مرگ دارد انتخابم می کند

🌸🌸🌸

دارد احساسم به باران می رسد
فصل سنگین زمستان می رسد

روبرویم مرگ بالش را گشود
چشم های من به پایان می رسد

#مرتضی_روانخواه
🌸🌸🌸

🎸شعر بهبهونی🎸
﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏
https://telegram.me/behbehoni